SODIUM CHLORIDE/BAXTER INJ.SO.INF 0,9%

Το Sodium Chloride/Baxter ενδείκνυται ως:

• Θεραπεία της ισότονης εξωκυτταρικής αφυδάτωσης

• Θεραπεία έλλειψης νατρίου

• Φορέας ή διαλύτης συμβατών φαρμακευτικών προϊόντων για παρεντερική χορήγηση.

Δοσολογία

Ενήλικες, ηλικιωμένα άτομα και παιδιά:

Οι δόσεις μπορούν να εκφραστούν σε mEq ή mmol νατρίου, μάζα νατρίου ή μάζα άλατος νατρίου (1 g NaCl = 394 mg Νa, 17,1 mEq ή 17,1 mmol Na και Cl).

Πριν και κατά τη διάρκεια της χορήγησης πρέπει να παρακολουθείται το ισοζύγιο ρευστών, των ηλεκτρολυτών του ορού και το ισοζύγιο οξέων-βάσεων, με ιδιαίτερη προσοχή στο νάτριο του ορού σε ασθενείς με αυξημένη μη ωσμωτική αποδέσμευση βαζοπρεσίνης (σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH)) καθώς και σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα αγωγή με αγωνιστές βαζοπρεσίνης, λόγω κινδύνου νοσοκομειακής υπονατριαιμίας (βλ. παραγράφους 4.4, 4.5 και 4.8). Η παρακολούθηση του νατρίου στον ορό με υποτονικά υγρά είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Το διάλυμα Sodium Chloride Baxter έχει τονικότητα 308 mOsm / l (περίπου).

Ο ρυθμός και ο όγκος έγχυσης εξαρτώνται από την ηλικία, το βάρος, την κλινική κατάσταση (π.χ. εγκαύματα, χειρουργική επέμβαση, τραυματισμοί στο κεφάλι, λοιμώξεις), η δε ταυτόχρονη θεραπεία πρέπει να αποφασίζεται από τον θεράποντα ιατρό με εμπειρία στη χορήγηση ενδοφλέβιας θεραπείας σε ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.4 και 4.8).

Συνιστώμενη δοσολογία

Η συνιστώμενη δόση για τη θεραπεία της ισοτονικής εξωκυτταρικής αφυδάτωσης και της έλλειψης νατρίου είναι:

− Για ενήλικες: 500 ml έως 3 λίτρα/24ωρο

− Για βρέφη και παιδιά: 20 έως 100 ml ανά 24ωρο και ανά kg σωματικού βάρους, ανάλογα με την ηλικία και τη συνολική σωματική μάζα.

Η συνιστώμενη δοσολογία όταν χρησιμοποιείται ως φορέας ή διαλύτης, κυμαίνεται από 50 έως 250 ml ανά δόση χορηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος.

Όταν το Sodium Chloride/Baxter χρησιμοποιείται ως διαλύτης για ενέσιμες μορφές άλλων φαρμάκων, η δοσολογία και ο ρυθμός έγχυσης πρωταρχικά προσδιορίζεται από τη φύση και το δοσολογικό σχήμα του συνταγογραφούμενου φαρμάκου.

Τρόπος χορήγησης

Το διάλυμα προορίζεται για χορήγηση με ενδοφλέβια έγχυση μέσω αποστειρωμένης και μη πυρετογόνου συσκευής χορήγησης εφαρμόζοντας άσηπτη τεχνική. Προκειμένου να αποτραπεί η είσοδος αέρα στο σύστημα, πρέπει να γίνεται πλήρωση του εξοπλισμού με το διάλυμα.

Το προϊόν πρέπει να ελέγχεται οπτικά για την παρουσία σωματιδίων και αποχρωματισμό πριν από τη χορήγηση. Μην το χορηγήσετε εκτός εάν το διάλυμα είναι διαυγές, ελεύθερο ορατών σωματιδίων και η σφράγιση είναι άθικτη.

Μην απομακρύνετε το σκεύασμα από τον επιθύλακα μέχρι να είναι έτοιμο για χρήση. Ο εσωτερικός σάκος διατηρεί τη στειρότητα του διαλύματος. Χορηγήστε αμέσως μετά την εισαγωγή της συσκευής χορήγησης.

Μη συνδέετε εύκαμπτους πλαστικούς περιέκτες στη σειρά, προκειμένου να αποτραπεί η εμβολή από αέρα λόγω της πιθανής παρουσίας υπολειμματικής ποσότητας αέρα στον κύριο περιέκτη. Η συμπίεση ενδοφλέβιων διαλυμάτων που περιέχονται σε εύκαμπτους πλαστικούς περιέκτες για την αύξηση της ταχύτητας ροής μπορεί να προκαλέσει εμβολή από αέρα, εάν ο υπολειπόμενος αέρας στον περιέκτη δεν έχει πλήρως απομακρυνθεί πριν από τη χορήγηση. Η χρήση αεριζόμενης ενδοφλέβιας συσκευής με τον εξαερισμό στην ανοιχτή θέση θα μπορούσε να προκαλέσει εμβολή από αέρα. Οι αεριζόμενες συσκευές έγχυσης με τον εξαερισμό στην ανοιχτή θέση δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται με εύκαμπτους πλαστικούς περιέκτες.

Είναι δυνατή η εισαγωγή πρόσθετων συστατικών πριν από την έγχυση ή κατά τη διάρκεια της έγχυσης, μέσω της θυρίδας προσθήκης ενεσίμων.

Για πληροφορίες σχετικά με ασυμβατότητες και την προετοιμασία του προϊόντος (με πρόσθετα συστατικά), βλ. παραγράφους 6.2 και 6.6.

Το διάλυμα αντενδείκνυται σε ασθενείς που παρουσιάζουν υπερνατριαιμία ή υπερχλωραιμία.

Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι αντενδείξεις που σχετίζονται με το προστιθέμενο φαρμακευτικό προϊόν.

Ισοζύγιο υγρών/νεφρική λειτουργία

Χρήση σε ασθενείς με (βαριά) νεφρική δυσλειτουργία

Το Sodium Chloride/Baxter πρέπει να χορηγείται με ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς με βαριά νεφρική δυσλειτουργία ή σε ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο βαριάς νεφρικής δυσλειτουργίας. Σε αυτήν την κατηγορία των ασθενών, η χορήγηση Sodium Chloride/Baxter μπορεί να προκαλέσει κατακράτηση

νατρίου (βλ. «Χρήση σε ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο κατακράτησης νατρίου, υπερφόρτωσης υγρών και οιδήματος» κατωτέρω, για επιπλέον σημεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη).

Κίνδυνος υπερφόρτωσης με υγρά και/ή διαλυμένα συστατικά και διαταραχών των ηλεκτρολυτών Ανάλογα με τον όγκο και τον ρυθμό της έγχυσης, η ενδοφλέβια χορήγηση του Sodium Chloride/Baxter μπορεί να προκαλέσει:

• Υπερφόρτωση υγρών και/ή διαλυμένων συστατικών με αποτέλεσμα υπερενυδάτωση/υπερογκαιμία και, για παράδειγμα, συμφορητικές καταστάσεις, περιλαμβανομένων κεντρικού και περιφερικού οιδήματος

• Κλινικά συναφείς διαταραχές των ηλεκτρολυτών και της οξεοβασικής ισορροπίας.

  Σε γενικές γραμμές, ο κίνδυνος καταστάσεων λόγω αραίωσης (κατακράτηση ύδατος που οφείλεται στο νάτριο) είναι αντιστρόφως ανάλογος με τις συγκεντρώσεις ηλεκτρολυτών του Sodium Chloride/Baxter και των πρόσθετων συστατικών του. Αντίστροφα, ο κίνδυνος πρόκλησης συμφορητικών καταστάσεων λόγω υπερφόρτωσης των διαλυμένων συστατικών (κατακράτηση διαλυμένων συστατικών λόγω του ύδατος) είναι ευθέως ανάλογος με τις συγκεντρώσεις ηλεκτρολυτών του Sodium Chloride/Baxter και των πρόσθετων συστατικών του.

  Απαιτείται ειδική κλινική παρακολούθηση κατά την έναρξη κάθε ενδοφλέβιας έγχυσης. Η κλινική αξιολόγηση και οι περιοδικές εργαστηριακές αναλύσεις ενδέχεται να είναι απαραίτητες για την παρακολούθηση μεταβολών του ισοζυγίου των υγρών, των συγκεντρώσεων των ηλεκτρολυτών και της οξεοβασικής ισορροπίας κατά τη διάρκεια παρατεταμένης παρεντερικής θεραπείας ή οποτεδήποτε η κατάσταση του ασθενή ή ο ρυθμός χορήγησης απαιτεί αυτού του είδους την αξιολόγηση.

  Σε ασθενείς με καρδιακή ή πνευμονική ανεπάρκεια, καθώς και σε ασθενείς με μη ωσμωτική αποδέσμευση βαζοπρεσίνης (όπου περιλαμβάνονται ασθενείς με σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH)), η έγχυση μεγάλου όγκου πρέπει να πραγματοποιείται υπό ειδική παρακολούθηση, λόγω του κινδύνου νοσοκομειακής υπονατριαιαμίας (βλ. ακολούθως).

  Υπονατριαιμία

  Οι ασθενείς με μη ωσμωτική αποδέσμευση βαζοπρεσίνης (π.χ. οξεία νόσος, άλγος, μετεγχειρητικό στρες, λοιμώξεις, εγκαύματα και νόσοι του ΚΝΣ), οι ασθενείς με καρδιακές, ηπατικές και νεφρικές νόσους και οι ασθενείς που εκτίθενται σε αγωνιστές βαζοπρεσίνης (βλ. παράγραφο 4.5) διατρέχουν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο οξείας υπονατριαιμίας με την έγχυση υποτονικών υγρών.

  Η οξεία υπονατριαιμία μπορεί να προκαλέσει οξεία υπονατριαιμική εγκεφαλοπάθεια (εγκεφαλικό οίδημα) που χαρακτηρίζεται από κεφαλαλγία, ναυτία, κρίσεις, λήθαργο και έμετο. Οι ασθενείς με εγκεφαλικό οίδημα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής, μη αναστρέψιμης και απειλητικής για τη ζωή εγκεφαλικής βλάβης.

  Τα παιδιά, οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία και οι ασθενείς με μειωμένη εγκεφαλική συμμόρφωση (π.χ. με μηνιγγίτιδα, ενδοκρανιακή αιμορραγία, εγκεφαλικές θλάσεις και εγκεφαλικό οίδημα) διατρέχουν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο σοβαρού και απειλητικού για τη ζωή εγκεφαλικού οιδήματος, λόγω οξείας υπονατριαιμίας.

  Χρήση σε ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο κατακράτησης νατρίου, υπερφόρτωσης υγρών και οιδήματος Το Sodium Chloride/Baxter πρέπει να χορηγείται με ιδιαίτερη προσοχή, αν όχι καθόλου, σε ασθενείς που παρουσιάζουν ή διατρέχουν κίνδυνο ανάπτυξης:

• Υπερνατριαιμίας. Η ταχεία διόρθωση της υπερνατριαιμίας μετά την προσαρμογή μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό οίδημα, με πιθανό αποτέλεσμα κρίσεις σπασμών, μόνιμη εγκεφαλική βλάβη ή θάνατο.

• Υπερχλωριαιμίας.

• Μεταβολικής οξέωσης, που μπορεί να επιδεινωθεί από την παρατεταμένη χρήση αυτού του προϊόντος, ιδιαίτερα σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.

• Υπερογκαιμίας, η οποία μπορεί να εκδηλωθεί με τη μορφή συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας και πνευμονικού οιδήματος, ιδιαίτερα σε ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο.

• Ιατρογενούς υπερχλωραιμικής μεταβολικής οξέωσης (π.χ., κατά τη διάρκεια της ανάνηψης μέσω ενδοφλέβιας χορήγησης υγρών)

• Καταστάσεων που μπορεί να προκαλέσουν κατακράτηση νατρίου, υπερφόρτωση υγρών και οίδημα (κεντρικό και περιφερικό), όπως σε ασθενείς με

  • πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό,

  • δευτεροπαθή υπεραλδοστερονισμό, σχετιζόμενο με, για παράδειγμα,

    • υπέρταση,

    • συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια,

    • ηπατοπάθεια (περιλαμβανομένης κίρρωσης),

    • νεφρική νόσο (περιλαμβανομένης στένωσης της νεφρικής αρτηρίας, νεφροσκλήρυνσης) ή προεκλαμψία

Φαρμακευτικά προϊόντα που ενδέχεται να αυξήσουν τον κίνδυνο κατακράτησης, όπως τα κορτικοστεροειδή.

Αντιδράσεις της θέσης έγχυσης

Συμπτώματα άγνωστης αιτιολογίας που μπορεί να αποτελούν αντιδράσεις υπερευαισθησίας έχουν αναφερθεί πολύ σπάνια σε σχέση με την έγχυση του Sodium Chloride/Baxter. Έχουν χαρακτηριστεί ως υπόταση, πυρεξία, τρόμος, ρίγη, κνίδωση, εξάνθημα και κνησμός. Διακόψτε την έγχυση άμεσα εάν αναπτυχθούν σημεία ή συμπτώματα αυτών των αντιδράσεων. Πρέπει να αρχίζει η εφαρμογή των κατάλληλων θεραπευτικών μέτρων όπως ενδείκνυται κλινικά.

Ειδικές ομάδες ασθενών

Ο θεράπων ιατρός πρέπει να είναι έμπειρος στη χρήση και τη διαχείριση της ασφάλειας του συγκεκριμένου προϊόντος στους ειδικούς εκείνους πληθυσμούς που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στις ταχείες μεταβολές των επιπέδων του νατρίου στον ορό.

Η ταχεία διόρθωση της υπονατριαιμίας και της υπερνατριαιμίας είναι δυνητικά επικίνδυνη (κίνδυνος σοβαρών νευρολογικών επιπλοκών). Βλέπε παραπάνω «Υπονατριαιμία/υπερνατριαιμία».

Παιδιατρικός πληθυσμός

Οι συγκεντρώσεις των ηλεκτρολυτών στο πλάσμα πρέπει να παρακολουθούνται στενά στον παιδιατρικό πληθυσμό, καθώς ο πληθυσμός αυτός μπορεί να έχει μειωμένη ικανότητα ρύθμισης του ισοζυγίου των υγρών και των ηλεκτρολυτών. Επανειλημμένες εγχύσεις χλωριούχου νατρίου πρέπει κατά συνέπεια να χορηγούνται μόνον μετά από προσδιορισμό των επιπέδων του νατρίου στον ορό.

Γηριατρικός πληθυσμός

Όταν επιλέγεται το είδος του διαλύματος έγχυσης και ο όγκος/ρυθμός έγχυσης για έναν γηριατρικό ασθενή, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι οι γηριατρικοί ασθενείς είναι γενικά πιθανότερο να έχουν καρδιακές, νεφρικές, ηπατικές και άλλες παθήσεις ή να λαμβάνουν ταυτόχρονη φαρμακευτική θεραπεία.

Για πληροφορίες σχετικά με την προετοιμασία του προϊόντος και τα πρόσθετα συστατικά, βλέπε παράγραφο 6.6.

Φάρμακα που αυξάνουν την επίδραση της βαζοπρεσίνης

Τα φάρμακα που αναφέρονται ακολούθως αυξάνουν την επίδραση της βαζοπρεσίνης, με αποτέλεσμα τη μειωμένη νεφρική απέκκριση ύδατος ελεύθερου ηλεκτρολυτών και την αύξηση του κινδύνου νοσοκομειακής υπονατριαιμίας μετά από μη κατάλληλα ισορροπημένη θεραπεία με ενδοφλέβια υγρά (βλ. παραγράφους 4.2. 4.4 και 4.8).

• Φάρμακα που διεγείρουν την αποδέσμευση βαζοπρεσίνης, όπου περιλαμβάνονται: Χλωροπροπαμίδη, κλοφιμπράτη, καρβαμαζεπίνη, βινκριστίνη, εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης, 3,4-μεθυλενοδιοξυ-Ν-μεθαμφεταμίνη, ιφοσφαμίδη, αντιψυχωσικά, ναρκωτικά

• Φάρμακα που ενισχύουν τη δράση της βαζοπρεσίνης, όπου περιλαμβάνονται: Χλωροπροπαμίδη, ΜΣΑΦ, κυκλοφωσφαμίδη

• Ανάλογα βαζοπρεσίνης, όπου περιλαμβάνονται: Δεσμοπρεσσίνη, οξυτοκίνη, τερλιπρεσίνη

Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που αυξάνουν τον κίνδυνο υπονατριαιμίας είναι επίσης τα διουρητικά εν γένει και τα αντιεπιληπτικά, όπως η οξκαρβαζεπίνη.

Συνιστάται προσοχή για ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με λίθιο. Η νεφρική κάθαρση του νατρίου και του λιθίου μπορεί να αυξηθεί κατά τη διάρκεια της χορήγησης του Sodium Chloride/Baxter. Η χορήγηση του Sodium Chloride/Baxter μπορεί να προκαλέσει μειωμένα επίπεδα λιθίου.

Τα κορτικοστεροειδή/στεροειδή και η καρβενοξολόνη συσχετίζονται με κατακράτηση νατρίου και ύδατος (με οίδημα και υπέρταση). Βλέπε παράγραφο 4.4.

Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα από τη χρήση του Sodium Chloride/Baxter σε έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες. Ο γιατρός πρέπει να εξετάζει με προσοχή τα πιθανά οφέλη και τους κινδύνους για κάθε συγκεκριμένη ασθενή πριν από τη χορήγηση του Sodium Chloride/Baxter.

Το Sodium Chloride/Baxter πρέπει να χορηγείται με ιδιαίτερη προσοχή σε έγκυες γυναίκες κατά τη διάρκεια του τοκετού, ειδικότερα σε ό,τι αφορά τα επίπεδα νατρίου του ορού, εφόσον χορηγείται σε συνδυασμό με οξυτοκίνη (βλ. παραγράφους 4.4. 4.5 και 4.8).

Συνιστάται προσοχή για ασθενείς με προ-εκλαμψία (βλέπε παράγραφο 4.4).

Όταν προστίθεται ένα φαρμακευτικό προϊόν, πρέπει να εξετάζονται ανεξάρτητα τα χαρακτηριστικά του φαρμάκου και η χρήση του κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας.

ν

Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες για την επίδραση του Sodium Chloride/Baxter στην ικανότητα χειρισμού ενός αυτοκινήτου ή άλλων βαριών μηχανημάτων.

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της εμπειρίας μετά την κυκλοφορία. Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα.

• Ερύθημα της θέσης έγχυσης

• Φλεβικός ερεθισμός, ερυθρή χρώση των αγγείων της θέσης ένεσης, αίσθημα καύσου

• Τοπικό άλγος ή αντίδραση, κνίδωση της θέσης έγχυσης

• Λοίμωξη της θέσης ένεσης

• Φλεβική θρόμβωση ή φλεβίτιδα που εκτείνεται από της θέση της ένεσης, εξαγγείωση και

• Πυρεξία

• Ρίγη

* Η νοσοκομειακή υπονατριαιμία μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμη εγκεφαλική βλάβη και θάνατο λόγω οξείας υπονατριαιμικής εγκεφαλοπάθειας, η συχνότητα εμφάνισης της οποίας δεν είναι γνωστή (βλ. παραγράφους 4.2 4.4 και 4.5).

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες δεν έχουν αναφερθεί με αυτό το προϊόν αλλά μπορεί να εμφανιστούν:

• Υπερνατριαιμία (π.χ. όταν χορηγείται σε ασθενείς με νεφρογενή άποιο διαβήτη ή υψηλή ρινογαστρικά αποβαλλόμενη ποσότητα υγρών)

• Υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση

• Υπονατριαιμία, που μπορεί να είναι συμπτωματική. Υπονατριαιμία μπορεί να επέλθει όταν η φυσιολογική απέκκριση ελεύθερου ύδατος είναι μειωμένη (π.χ. σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης ή μετεγχειρητικά)

Οι γενικές ανεπιθύμητες ενέργειες της περίσσειας νατρίου περιγράφονται στην παράγραφο 4.9. Πρόσθετα συστατικά

Όταν το Sodium Chloride/Baxter χορηγείται ως μέσο αραίωσης ενέσιμων σκευασμάτων άλλων φαρμακευτικών προϊόντων, το είδος των πρόσθετων συστατικών θα καθορίσει την πιθανότητα εκδήλωσης οποιασδήποτε άλλης ανεπιθύμητης ενέργειας.

Σε περίπτωση εμφάνισης ανεπιθύμητου συμβάντος ο ασθενής πρέπει να αξιολογηθεί και να αρχίσει η εφαρμογή κατάλληλων θεραπευτικών μέτρων, εφόσον απαιτείται η έγχυση πρέπει να διακόπτεται. Το υπόλειμμα του διαλύματος πρέπει να φυλάσσεται για διερεύνηση εφόσον κριθεί απαραίτητο.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης

οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Μεσογείων 284, 15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ: + 30 21 06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Γενικές ανεπιθύμητες ενέργειες περίσσειας νατρίου στο σώμα περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, διάρροια, κοιλιακές κράμπες, δίψα, μειωμένη έκκριση σιέλου και ροή δακρύων, εφίδρωση, πυρετό, ταχυκαρδία, υπέρταση, νεφρική ανεπάρκεια, περιφερικό και πνευμονικό οίδημα, αναπνευστική παύση, κεφαλαλγία, ζάλη, υπερκινητικότητα, ευερεθιστότητα, αδυναμία, μυϊκές συσπάσεις και ακαμψία, σπασμούς, κώμα και θάνατο.

Υπερβολικός όγκος Sodium Chloride/Baxter μπορεί να προκαλέσει υπερνατριαιμία (που μπορεί να προκαλέσει εκδηλώσεις του ΚΝΣ περιλαμβανομένων κρίσεων σπασμών, κώματος, εγκεφαλικού οιδήματος και θανάτου) και πρέπει να αντιμετωπίζεται από ειδικευμένο θεράποντα ιατρό.

Περίσσεια χλωρίου στο σώμα μπορεί να προκαλέσει απώλεια διττανθρακικών με αποτέλεσμα την οξέωση.

Όταν το Sodium Chloride/Baxter χρησιμοποιείται ως αραιωτικό για ενέσιμες μορφές άλλων φαρμάκων, τα σημεία και συμπτώματα υπερέγχυσης θα σχετίζονται με τη φύση του πρόσθετου φαρμάκου που χρησιμοποιείται. Στην περίπτωση τυχαίας υπερέγχυσης, η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται και ο ασθενής θα πρέπει να επιτηρείται για γνωστά σημεία και συμπτώματα σχετιζόμενα με το χορηγούμενο φάρμακο. Τα σχετικά συμπτωματικά και υποστηρικτικά μέτρα θα πρέπει να εφαρμόζονται, ανάλογα με τις ανάγκες.