VIRACEPT ORAL.PD 50MG/G
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - VIRACEPT 50MG/G
Το VIRACEPT ενδείκνυται στην αντιρετροϊκή θεραπεία συνδυασμού μολυσμένων με τον ανθρώπινο ιό ανοσοανεπάρκειας (HIV-1) ενηλίκων ασθενών, εφήβων και παιδιών ηλικίας 3 ετών και άνω.
Στους ασθενείς που είχαν λάβει αναστολέα πρωτεάσης (protease inhibitor, PI), η επιλογή της νελφιναβίρης θα πρέπει να βασίζεται στον έλεγχο της ατομικής αντίστασης ενάντια στον ιό και στο ιστορικό της θεραπευτικής αγωγής.
Βλ. παράγραφο 5.1.
Η θεραπεία με VIRACEPT πρέπει να ξεκινά από ιατρό με εμπειρία στην αντιμετώπιση της λοίμωξης
HIV.
Το VIRACEPT χορηγείται από στόματος και πρέπει να λαμβάνεται πάντα μαζί με τροφή (βλ.
παράγραφο 5.2).
Ασθενείς άνω των 13 ετών: το VIRACEPT δισκία 250 mg συνιστάται για ενήλικες και μεγαλύτερα παιδιά (δείτε την Περίληψη Χαρακτηριστικών του Προϊόντος για το VIRACEPT δισκία 250 mg). Η συνιστώμενη δόση του VIRACEPT πόσιμη κόνις 50 mg/g είναι 1250 mg δύο φορές την ημέρα ή 750 mg τρεις φορές την ημέρα, για ασθενείς που δεν μπορούν να πάρουν δισκία. Όλοι οι ασθενείς άνω των 13 ετών θα πρέπει να λαμβάνουν είτε 5 κοφτά μπλε δοσιμετρικά κοχλιάρια των 5 gr δύο φορές την ημέρα ή 3 κοφτά μπλε δοσιμετρικά κοχλιάρια των 5 gr τρεις φορές την ημέρα. H αποτελεσματικότητα του θεραπευτικού σχήματος δύο φορές ημερησίως έχει αξιολογηθεί έναντι του
θεραπευτικού σχήματος τρεις φορές ημερησίως κυρίως σε ασθενείς οι οποίοι δεν είχαν λάβει στο παρελθόν αναστολείς πρωτεάσης (PIs) (βλ. παράγραφο 5.1).
Ασθενείς ηλικίας 3-13 ετών: η συνιστώμενη δόση έναρξης για παιδιά είναι 50-55 mg/kg χορηγούμενα δύο φορές την ημέρα ή εάν χρησιμοποιείται το δοσολογικό σχήμα τρεις φορές την ημέρα 25-35 mg/kg σωματικού βάρους ανά δόση. Στα παιδιά που μπορούν να πάρουν δισκία, μπορεί να τους χορηγηθεί αντί του VIRACEPT πόσιμη κόνις το VIRACEPT δισκία (δείτε την Περίληψη Χαρακτηριστικών του Προϊόντος για το VIRACEPT δισκία).
Η συνιστώμενη δόση του VIRACEPT πόσιμη κόνις για χορήγηση δύο φορές την ημέρα σε παιδιά ηλικίας 3-13 ετών χρησιμοποιώντας το συνδυασμό των λευκών δοσιμετρικών κοχλιαρίων του 1 gr και των μπλε δοσιμετρικών κοχλιαρίων των 5 gr φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Ο ιατρός
που συνταγογραφεί το φάρμακο θα πρέπει να συμβουλεύει τον ασθενή για το πώς να χρησιμοποιεί τη λαβή του δεύτερου δοσιμετρικού κοχλιαρίου για να απομακρύνει την περίσσεια της κόνεως έτσι ώστε η επιφάνεια του φαρμάκου μέσα στο κοχλιάριο να είναι επίπεδη.
| Δόση για χορήγηση δύο φορές ημερησίως σε παιδιά ηλικίας 3 έως13 ετών | ||
| Σωματικό βάρος του ασθενούς σε kg | Μπλε Λευκό Δοσιμετρικό Δοσιμετρικό Κοχλιάριο Κοχλιάριο5 γραμμάρια 1 γραμμάριο | Συνολικά γραμμάρια Κόνεως ανά δόση |
| 7,5 έως 8,5 kg | 1 συν 3 | 8 g |
| 8,5 έως 10,5 kg | 2 - | 10 g |
| 10,5 έως 12 kg | 2 συν 2 | 12 g |
| 12 έως 14 kg | 2 συν 4 | 14 g |
| 14 έως 16 kg | 3 συν 1 | 16 g |
| 16 έως 18 kg | 3 συν 3 | 18 g |
| 18 έως 22 kg | 4 συν 1 | 21 g |
| πάνω από 22 kg | 5 - | 25 g |
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Η συνιστώμενη δόση του VIRACEPT πόσιμη κόνις για χορήγηση τρεις φορές την ημέρα σε παιδιά ηλικίας 3-13 ετών χρησιμοποιώντας το συνδυασμό των λευκών δοσιμετρικών κοχλιαρίων του
1 g και των μπλε δοσιμετρικών κοχλιαρίων των 5 g φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Ο ιατρός που συνταγογραφεί το φάρμακο θα πρέπει να συμβουλεύει τον ασθενή για το πώς να χρησιμοποιεί τη λαβή του δεύτερου δοσιμετρικού κοχλιαρίου για να απομακρύνει την περίσσεια της κόνεως έτσι ώστε η επιφάνεια του φαρμάκου μέσα στο κοχλιάριο να είναι επίπεδη.
| Δόση για χορήγηση τρεις φορές ημερησίως σε παιδιά ηλικίας 3 έως13 ετών | ||
| Σωματικό βάρος του ασθενούς σε kg | Μπλε Λευκό Δοσιμετρικό Δοσιμετρικό Κοχλιάριο Κοχλιάριο5 γραμμάρια 1 γραμμάριο | Συνολικά γραμμάρια Κόνεως ανά δόση |
| 7,5 έως 8,5 kg | 1 4 | 5 g |
| 8,5 έως 10,5 kg | 1 συν 1 | 6 g |
| 10,5 έως 12 kg | 1 συν 2 | 7 g |
| 12 έως 14 kg | 1 συν 3 | 8 g |
| 14 έως 16 kg | 2 | 10 g |
| 16 έως 18 kg | 2 συν 1 | 11 g |
| 18 έως 22 kg | 2 συν 3 | 13 g |
| πάνω από 22 kg | 3 | 15 g |
Η πόσιμη κόνις μπορεί να αναμιχθεί με μικρή ποσότητα νερού, γάλακτος, παιδικής τροφής, σκευάσματα σόγιας, συμπληρώματα διατροφής ή πουτίγκα. Όταν αναμιχθούν, το συνολικό περιεχόμενο θα πρέπει να καταναλωθεί ώστε να ληφθεί η πλήρης δόση. Εάν το μίγμα δεν καταναλωθεί αμέσως, μπορεί να αποθηκευτεί σε ψυγείο όμως η αποθήκευση δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις 6 ώρες. Δεν συνιστάται να χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με το VIRACEPT όξινες τροφές ή χυμός (π.χ. πορτοκαλάδα, χυμός μήλου ή σάλτσα μήλου), διότι ο συνδυασμός μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα πικρή γεύση. Το VIRACEPT δεν θα πρέπει να ανασύσταται με νερό στην αρχική του συσκευασία.
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία: δεν υπάρχουν δεδομένα ειδικά για ασθενείς θετικούς σε HIV με νεφρική δυσλειτουργία και επομένως δεν μπορεί να προταθεί συγκεκριμένη δοσολογία (βλ. παράγραφο 4.4). Η νελφιναβίρη μεταβολίζεται και απεκκρίνεται κυρίως από το ήπαρ. Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα από ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία και επομένως, δεν μπορεί να προταθεί συγκεκριμένη δοσολογία (βλ. παράγραφο 5.2). Tο VIRACEPT πρέπει να χορηγείται με προσοχή στους ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα.
Συγχορήγηση με φαρμακευτικά προϊόντα που έχουν στενό θεραπευτικό φάσμα και τα οποία είναι υποστρώματα του CYP3A4 (π.χ. τερφεναδίνη, αστεμιζόλη, σισαπρίδη, αμιωδαρόνη, κινιδίνη, πιμοζίδη, τριαζολάμη, χορηγούμενη από στόματος μιδαζολάμη [για προσοχή στη χορήγηση με παρεντερικά χορηγηθείσα μιδαζολάμη, βλ. παράγραφο 4.5), παράγωγα ερυσιβώδους όλυρας, λοβαστατίνη και σιμβαστατίνη, alfuzosin και σιλδεναφίλη όταν χορηγείται για τη θεραπεία της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης (για τη χορήγηση σιλδεναφίλης και άλλων αναστολέων PDE-5 σε ασθενείς με στυτική δυσλειτουργία, βλ. παράγραφο 4.5].
Ισχυροί επαγωγείς του CYP3A (π.χ. ριφαμπικίνη, φαινοβαρβιτάλη και καρβαμαζεπίνη) μπορεί να μειώσουν τις συγκεντρώσεις της νελφιναβίρης στο πλάσμα.
Η συγχορήγηση με ριφαμπικίνη αντενδείκνυται εξαιτίας της μείωσης έκθεσης στη νελφιναβίρη.
Οι ιατροί δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούν ισχυρό επαγωγέα του CYP3A σε συνδυασμό με Viracept και θα πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο χρήσης εναλλακτικών λύσεων όταν κάποιος ασθενής λαμβάνει VIRACEPT (βλ. παράγραφο 4.5).
Φυτικά σκευάσματα που περιέχουν St. John’s wort (Hypericum perforatum) δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια χορήγησης νελφιναβίρης λόγω του κινδύνου μείωσης των συγκεντρώσεων στο πλάσμα καθώς και της μειωμένης κλινικής αποτελεσματικότητας της νελφιναβίρης (βλ. παράγραφο 4.5).
Το VIRACEPT δεν θα πρέπει να συγχορηγείται με ομεπραζόλη εξαιτίας μείωσης της έκθεσης στη νελφιναβίρη και στον ενεργό μεταβολίτη της Μ8 (τέτρα-βούτυλ-υδρόξυ νελφιναβίρη). Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της ιολογικής ανταπόκρισης και της πιθανής αντοχής στο VIRACEPT (βλ. παράγραφο 4.5).
Οι ασθενείς θα πρέπει να καθοδηγούνται ότι το VIRACEPT δεν θεραπεύει την HIV λοίμωξη, ότι μπορεί να συνεχίσουν να αναπτύσσουν λοιμώξεις ή άλλες ασθένειες σχετιζόμενες με τη νόσο HIV και ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι το VIRACEPT μειώνει τον κίνδυνο μετάδοσης της νόσου HIV μέσω σεξουαλικής επαφής ή μόλυνσης του αίματος.
Σύνδρομο Επανενεργοποίησης του Ανοσοποιητικού Συστήματος: Σε HIV οροθετικούς ασθενείς με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασμένης αντιρετροϊκής αγωγής (CART), μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικά ή υπολειμματικά ευκαιριακά παθογόνα και να προκληθούν σοβαρές κλινικές καταστάσεις ή επιδείνωση των συμπτωμάτων. Τέτοιες αντιδράσεις έχουν τυπικά παρουσιαστεί εντός των πρώτων εβδομάδων ή μηνών από την έναρξη της CART. Σχετικά παραδείγματα είναι η αμφιβληστροειδίτιδα από κυτταρομεγαλοϊό, γενικευμένες και/ή εστιακές λοιμώξεις από μυκοβακτηρίδια και πνευμονία οφειλόμενη σε Pneumocystis carinii. Θα πρέπει να εκτιμώνται οποιαδήποτε φλεγμονώδη συμπτώματα και να ορίζεται θεραπεία όταν απαιτείται.
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Ηπατική Νόσος: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της νελφιναβίρης δεν έχει τεκμηριωθεί σε ασθενείς με σημαντικές υποκείμενες ηπατικές διαταραχές. Οι ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β ή C που λαμβάνουν συνδυασμένη αντιρετροϊκή θεραπεία αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο για σοβαρές και δυνητικώς θανατηφόρες ηπατικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Σε περίπτωση ταυτόχρονης χορήγησης αντιικής θεραπείας για την ηπατίτιδα B ή C, παρακαλούμε ανατρέξτε επίσης στις σχετικές συνταγογραφικές πληροφορίες για αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα.
Ασθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία συμπεριλαμβανομένης της χρόνιας ενεργής ηπατίτιδας εμφανίζουν αυξημένη συχνότητα ανωμαλιών της ηπατικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια συνδυασμένης αντιρετροϊκής θεραπείας και θα πρέπει να παρακολουθούνται σύμφωνα με την καθιερωμένη πρακτική. Εάν παρατηρηθεί επιδείνωση της ηπατικής νόσου σε αυτούς τους ασθενείς, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσωρινής ή μόνιμης διακοπής της θεραπείας. Δεν έχει μελετηθεί η χρήση της νελφιναβίρης σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Λόγω έλλειψης τέτοιων μελετών, θα πρέπει να εφιστάται προσοχή, αφού μπορεί να εκδηλωθούν αυξήσεις στα επίπεδα της νελφιναβίρης και/ή αυξήσεις στα ηπατικά ένζυμα.
Οι ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία δεν θα πρέπει να λαμβάνουν κολχικίνη μαζί με το VIRACEPT.
Οστεονέκρωση: Αναφέρθηκαν περιπτώσεις οστεονέκρωσης κυρίως σε ασθενείς με προχωρημένη λοίμωξη HIV και /ή μακράς διάρκειας έκθεση σε συνδυασμό αντιρετροϊκής θεραπείας (CART) αν και η αιτιολογία θεωρείται πολυπαραγοντική (συμπεριλαμβάνονται η χρήση κορτικοστεροειδών, η κατανάλωση αλκοόλ, η σοβαρή ανοσοκαταστολή, ο υψηλότερος δείκτης μάζας σώματος). Οι ασθενείς θα πρέπει να ζητούν ιατρική συμβουλή εάν παρουσιάζουν ενοχλήσεις και άλγος στις αρθρώσεις, δυσκαμψία άρθρωσης ή δυσκολία στην κίνηση.
Νεφρική Δυσλειτουργία: Εφόσον η νελφιναβίρη έχει υψηλή πρόσδεση στις πρωτεϊνες του πλάσματος, δεν είναι πιθανή η σημαντική απομάκρυνση της από αιμοκάθαρση ή περιτοναιοδιύλιση. Επομένως, δεν απαιτούνται ιδιαίτερες προφυλάξεις ή προσαρμογές δόσης σε αυτούς τους ασθενείς.
Οι ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία δεν θα πρέπει να λαμβάνουν κολχικίνη μαζί με το VIRACEPT.
Σακχαρώδης διαβήτης και υπεργλυκαιμία: Πρωτοεμφανιζόμενος σακχαρώδης διαβήτης, υπεργλυκαιμία ή επιδείνωση προϋπάρχοντος σακχαρώδους διαβήτη έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν PIs. Σε μερικούς από αυτούς η υπεργλυκαιμία ήταν σοβαρή και σε μερικές περιπτώσεις συσχετίστηκε επίσης με κετοξέωση. Πολλοί ασθενείς εμφάνισαν συγχέουσες κλινικές καταστάσεις, μερικές εκ των οποίων χρειάστηκαν θεραπεία με αγωγές που έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη διαβήτη ή υπεργλυκαιμίας.
Ασθενείς με αιμοφιλία: Υπήρξαν αναφορές αυξημένης αιμορραγίας, συμπεριλαμβανομένων των αιματωμάτων δέρματος και αιμαρθρώσεων, σε αιμορροφιλικούς ασθενείς τύπου Α και Β που λαμβάνουν θεραπεία με PIs. Σε μερικούς ασθενείς δόθηκε επιπροσθέτως παράγοντας VIII. Σε περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις που αναφέρθηκαν, η αγωγή με PIs συνεχίστηκε ή ξανάρχισε, σε περίπτωση που είχε διακοπεί. Έχει αναφερθεί ότι μπορεί να υπάρχει αιτιολογική σχέση, παρόλο που ο μηχανισμός δράσης δεν έχει διευκρινιστεί. Συνεπώς, οι αιμορροφιλικοί ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για την πιθανότητα αυξημένης αιμορραγίας.
Λιποδυστροφία: Η θεραπεία με συνδυασμό αντιρετροϊκών έχει συσχετισθεί με ανακατανομή του σωματικού λίπους (επίκτητη λιποδυστροφία) σε ασθενείς με HIV. Οι μακροχρόνιες συνέπειες των συμβαμάτων αυτών είναι προς το παρόν άγνωστες. Οι γνώσεις σχετικά με το μηχανισμό δεν είναι πλήρεις. Εικάζεται η ύπαρξη συσχετισμού μεταξύ σπλαγχνικής λιπωμάτωσης και PIs και λιποατροφίας και νουκλεοσιδικών αναλόγων που αναστέλλουν την ανάστροφη μεταγραφάση (Nucleoside Analogue Reverse Transcriptase Inhibitors, NRTIs). Υψηλότερος κίνδυνος λιποδυστροφίας έχει συσχετιστεί με μεμονωμένους παράγοντες όπως μεγαλύτερη ηλικία και με παράγοντες σχετιζόμενους με τα φάρμακα όπως μεγαλύτερη διάρκεια αντιρετροϊκής αγωγής και σχετιζόμενες μεταβολικές διαταραχές. Η κλινική εξέταση θα πρέπει να περιλαμβάνει εκτίμηση σωματικών σημείων για ανακατανομή του σωματικού λίπους. Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μέτρησης των λιπιδίων ορού και της γλυκόζης αίματος υπό συνθήκες νηστείας. Οι διαταραχές των τιμών των λιπιδίων θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σύμφωνα με την κλινική πρακτική (βλ. παράγραφο 4.8).
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Αναστολείς PDE5: ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να εφιστάται όταν συνταγογραφείται το sildenafil, tadalafil ή vardenafil για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς που λαμβάνουν VIRACEPT. Η συγχορήγηση του VIRACEPT με αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα αναμένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις τους και ενδέχεται να οδηγήσει σε σχετιζόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες όπως υπόταση, συγκοπή, μεταβολές στην όραση και παρατεταμένη διέγερση (βλ. παράγραφο 4.5). Η ταυτόχρονη χορήγηση σιλδεναφίλης με VIRACEPT αντενδείκνυται όταν αυτή συνταγογραφείται για τη θεραπεία της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης (βλέπε παράγραφο 4.3).
Αναστολείς της HMG-CoA αναγωγάσης (στατίνες): οι αναστολείς της HMG-CoA αναγωγάσης μπορεί να αλληλεπιδράσουν με αναστολείς πρωτεάσης και να αυξήσουν τον κίνδυνο μυοπάθειας, συμπεριλαμβανομένης της ραβδομυόλυσης. Η ταυτόχρονη χρήση αναστολέων της πρωτεάσης με λοβαστατίνη ή σιμβαστατίνη αντενδείκνυται. Άλλοι αναστολείς της HMG-CoA αναγωγάσης μπορεί να αλληλεπιδράσουν με αναστολείς πρωτεάσης και θα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή.
Έκδοχα H πόσιμη κόνις VIRACEPT περιέχει ασπαρτάμη (E951) ως γλυκαντικό παράγοντα. Η ασπαρτάμη αποτελεί πηγή φαινυλαλανίνης και για το λόγο αυτό μπορεί να μην είναι κατάλληλη για άτομα με φαινυλκετονουρία.
H πόσιμη κόνις VIRACEPT περιέχει κάλιο.
H πόσιμη κόνις VIRACEPT περιέχει σακχαρόζη. Ασθενείς µε σπάνια κληρονοµικά νοσήµατα δυσανεξίας στη φρουκτόζη, δυσαπορρόφησης γλυκόζης-γαλακτόζης ή ανεπάρκειας σουκράσης- ισομαλτάσης, δεν πρέπει να λαµβάνουν αυτό το φάρµακο.
Βλέπε παράγραφο 2 και 6.1 για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα έκδοχα.
Δε συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση σαλμετερόλης με VIRACEPT. Ο συνδυασμός μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τη σαλμετερόλη, συμπεριλαμβανομένης της παράτασης του διαστήματος QT, αίσθημα παλμών και φλεβοκομβικής ταχυκαρδίας.
Η νελφιναβίρη μεταβολίζεται κυρίως μέσω των ισοενζύμων CYP3A και CYP2C19 του κυτοχρώματος Ρ450 (βλ. παράγραφο 5.2). Σύμφωνα με in vitro δεδομένα, η νελφιναβίρη δεν είναι πιθανό να αναστέλλει άλλες ισομορφές του κυτοχρώματος Ρ450 σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις.
Συνδυασμός με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα: Συνιστάται προσοχή όταν το VIRACEPT χορηγείται ταυτόχρονα με παράγοντες που αποτελούν επαγωγείς ή αναστολείς και/ή υποστρώματα του CYP3A4. Τέτοιοι συνδυασμοί μπορεί να απαιτήσουν προσαρμογή δόσης (βλ. επίσης παραγράφους 4.3 και 4.8).
Υποστρώματα για το CYP3A4: Αντενδείκνυται η συγχορήγηση με τους ακόλουθους παράγοντες αντενδύκνειται, οι οποίοι είναι υποστρώματα για το CYP3A4 και έχουν στενό θεραπευτικό φάσμα: τερφεναδίνη, αστεμιζόλη, σισαπρίδη, αμιωδαρόνη, κινιδίνη, παράγωγα ερυσιβώδους όλυρας, πιμοζίδη, από στόματος μιδαζολάμη, τριαζολάμη, alfuzosin και σιλδεναφίλη για τη θεραπεία της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης (βλ. παράγραφο 4.3).
Σύγχρονη χορήγηση PI με σιλδεναφίλη αναμένεται ότι θα αυξήσει σημαντικά τη συγκέντρωση της σιλδεναφίλης και μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τη σιλδεναφίλη, συμπεριλαμβανομένων υπότασης, οπτικών μεταβολών και πριαπισμού.
Για άλλα υποστρώματα του CYP3A4 πιθανόν να απαιτείται μείωση δόσης ή να εξεταστεί το ενδεχόμενο εναλλακτικής (Πίνακας 1).
Η συγχορήγηση της νελφιναβίρης με την προπιονική φλουτικαζόνη και του VIRACEPT μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του πλάσματος της προπιονικής φλουτικαζόνης. Να λαμβάνονται υπόψη εναλλακτικές θεραπείες, οι οποίες δεν είναι υποστρώματα του CYP3A4, όπως η beclomethasone.
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Η ταυτόχρονη χορήγηση του trozadone και του VIRACEPT μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του πλάσματος του trozadone και θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης χαμηλότερης δόσης του trozadone.
Η συγχορήγηση της νελφιναβίρης με σιμβαστατίνη ή λοβαστατίνη μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές αυξήσεις των συγκεντρώσεων της σιμβαστατίνης και της λοβαστατίνης στο πλάσμα και αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3). Άλλοι αναστολείς της HMG-CoA αναγωγάσης μπορεί να αλληλεπιδράσουν με αναστολείς πρωτεάσης και θα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή.
Δε συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση σαλμετερόλης με VIRACEPT. Ο συνδυασμός μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τη σαλμετερόλη, συμπεριλαμβανομένης της παράτασης του διαστήματος QT, αίσθημα παλμών και φλεβοκομβικής ταχυκαρδίας.
Η συγχορήγηση βαρφαρίνης και VIRACEPT μπορεί να επηρεάσει τις συγκεντρώσεις της βαρφαρίνης. Συνιστάται ότι η διεθνής ομαλοποιημένη σχέση (INR) θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με VIRACEPT, ειδικά με την έναρξη της θεραπείας.
Επαγωγείς μεταβολικών ενζύμων: Ισχυροί επαγωγείς του CYP3A (π.χ. φαινοβαρβιτάλη και καρβαμαζεπίνη) μπορεί να μειώσουν τις συγκεντρώσεις της νελφιναβίρης στο πλάσμα. Οι ιατροί θα πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο χρήσης εναλλακτικών θεραπειών όταν κάποιος ασθενής λαμβάνει VIRACEPT (βλ. παράγραφο 4.3).Συνιστάται προσοχή όταν συγχορηγούνται φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν το CYP3A.Οι συγκεντρώσεις της μιδαζολάμης στο πλάσμα αναμένονται να είναι σημαντικά υψηλότερες όταν η μιδαζολάμη χορηγείται από στόματος και επομένως η νελφιναβίρη δεν θα πρέπει να συγχορηγείται με από στόματος χορηγούμενη μιδαζολάμη. Εάν η νελφιναβίρη συγχορηγείται με παρεντερική μιδαζολάμη, η χορήγηση θα πρέπει να γίνει σε μονάδα εντατικής θεραπείας ή παρόμοιου τύπου, το οποίο διασφαλίζει στενή κλινική παρακολούθηση. Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης, ιδιαίτερα αν χορηγούνται περισσότερες από μία δόσεις μιδαζολάμης (Πίνακας 1).
Αναστολείς μεταβολικών ενζύμων: Η συγχορήγηση νελφιναβίρης με αναστολείς του CYP2C19 (π.χ. φλουκοναζόλη, φλουοξετίνη, παροξετίνη, λανσοπραζόλη, ιμιπραμίνη, αμιτριπτυλίνη και διαζεπάμη) μπορεί να αναμένεται να μειώσει τη μετατροπή της νελφιναβίρης στον κύριο ενεργό της μεταβολίτη
Μ8 (tert-βουτυλ υδροξυ νελφιναβίρη) με ταυτόχρονη αύξηση των επιπέδων νελφιναβίρης στο πλάσμα (βλ. παράγραφο 5.2). Tα περιορισμένα στοιχεία από κλινικές δοκιμές με ασθενείς που λάμβαναν ένα ή περισσότερα από αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα μαζί με νελφιναβίρη κατέδειξαν ότι δεν αναμένεται κλινικά σημαντική επίδραση στην ασφάλεια και στην αποτελεσματικότητα. Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να αποκλειστεί μία τέτοια επίδραση.
Οι αλληλεπιδράσεις της νελφιναβίρης με επιλεγμένες ουσίες που περιγράφουν την επίπτωση της νελφιναβίρης στη φαρμακοκινητική της συγχορηγούμενης ουσίας και την επίπτωση άλλων φαρμάκων στη φαρμακοκινητική της νελφιναβίρης παρατίθενται στον Πίνακα 1.
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Πίνακας 1: Αλληλεπιδράσεις και δοσολογικές συστάσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα
| Φαρμακευτικό προϊόν ανά θεραπευτικές κατηγορίες (δόση νελφιναβίρης πουχρησιμοποιείται στη μελέτη) | Επιδράσεις στα επίπεδα φαρμάκου% Μεταβολή | Συστάσεις που αφορούν συγχορήγηση |
| Νουκλεοσιδικά Ανάλογα που Αναστέλλουν την Ανάστροφη Μεταγραφάση (NRTIs) | ||
| Δεν έχουν παρατηρηθεί κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της νελφιναβίρης και νουκλεοσιδικών αναλόγων Επί του παρόντος, δεν υπάρχει ένδειξη ανεπαρκούς αποτελεσματικότητας της ζιδοβουδίνης στο ΚΝΣ που θα μπορούσε να συσχετιστεί με τη μέτρια μείωση των επιπέδων της ζιδοβουδίνης στο πλάσμα όταν χορηγείται ταυτόχρονα με νελφιναβίρη. Επειδή η διδανοσίνη συνιστάται να χορηγείται με άδειο στομάχι, το VIRACEPT θα πρέπει να χορηγείται (με τροφή) μία ώρα αργότερα ή τουλάχιστον 2 ώρεςπριν τη χορήγηση της διδανοσίνης. | ||
| Αναστολείς Πρωτεάσης | ||
| Ριτοναβίρη 500 mg εφάπαξ δόση (Νελφιναβίρη 750 mg τρεις φορές ημερησίως Χ 6 μέρες) | AUC Ριτοναβίρης ↔ Cmax Ριτοναβίρης ↔ Οι συγκεντρώσεις τηςνελφιναβίρης δε μετρήθηκαν | Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης για κανένα προϊόν. |
| Ριτοναβίρη 500 mg δύο φορές ημερησίως, 3 δόσεις(Νελφιναβίρη 750 εφάπαξ δόση) | Οι συγκεντρώσεις της ριτοναβίρης δε μετρήθηκαν AUC Νελφιναβίρης ↑ 152 % | Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης για κανένα προϊόν. |
| Ριτοναβίρη 100 mg ή 200 mg δύο φορές ημερησίως(Νελφιναβίρη 1250 mg δύοφορές ημερησίως πρωϊνή χορήγηση) | Οι συγκεντρώσεις της ριτοναβίρης δε μετρήθηκαν AUC Νελφιναβίρης ↑ 20% AUC μεταβολίτης M8 ↑ 74% | Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές μεταξύ χαμηλών δόσεων ριτοναβίρης (είτε 100 είτε 200 mg δύο φορέςημερησίως) για επιδράσεις στις AUC της νελφιναβίρης και του Μ8. Η κλινική σχέση αυτών των ευρημάτων δεν έχει εξακριβωθεί. |
| Ριτοναβίρη 100 mg ή 200 mg δύο φορές ημερησίως(Νελφιναβίρη 1250 mg δύο φορές ημερησίως βραδινή χορήγηση) | Οι συγκεντρώσεις της ριτοναβίρης δε μετρήθηκαν AUC Νελφιναβίρης ↑ 39 % AUC μεταβολίτης M8 AUC ↑86% | |
| Ινδιναβίρη 800 mg εφάπαξ ημερησίως(Νελφιναβίρη 750 mg τρεις φορές ημερησίως Χ 7 μέρες) | Ινδιναβίρη AUC ↑ 51%Ινδιναβίρη Cmax ↔ Οι συγκεντρώσεις τηςνελφιναβίρης δε μετρήθηκαν | Η ασφάλεια του συνδυασμού ινδιναβίρης και νελφιναβίρης δεν έχει τεκμηριωθεί. |
| Φαρμακευτικό προϊόν ανά θεραπευτικές κατηγορίες (δόση νελφιναβίρης πουχρησιμοποιείται στη μελέτη) | Επιδράσεις στα επίπεδα φαρμάκου% Μεταβολή | Συστάσεις που αφορούν συγχορήγηση |
| Ινδιναβίρη 800 mg Q8H X 7ημέρες(Νελφιναβίρη 750 mg εφάπαξ δόση) | Οι συγκεντρώσεις της νελφιναβίρης δε μετρήθηκαν AUC Νελφιναβίρης ↑ 83% | |
| Σακουϊναβίρη 1200 mg εφάπαξ δόση(νελφιναβίρη 750 mg τρεις φορές ημερησίως X 4 ημέρες) | AUC Σακουϊναβίρης ↑ 392% Οι συγκεντρώσεις της νελφιναβίρης δε μετρήθηκαν | |
| Σακουϊναβίρη 1200 mg τρειςφορές ημερησίως (νελφιναβίρη 750 mg εφάπαξ δόση) | Οι συγκεντρώσεις τηςνελφιναβίρης δε μετρήθηκανAUC Νελφιναβίρης ↑ 30% | |
| Amprenavir 800 mg τρεις φορές ημερησίως(νελφιναβίρη 750 mg τρεις φορές ημερησίως) | AUC Amprenavir ↔ Cmin Amprenavir ↑ 189 % AUC Νελφιναβίρης ↔ | Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης για κανένα προϊόν. |
| Μη-νουκλεοσιδικά Ανάλογα που Αναστέλλουν την Ανάστροφη Μεταγραφάση (NNRTIs): | ||
| Εφαβιρένζη 600 mg άπαξ ημερησίως(Νελφιναβίρη750 mg τρεις φορές ημερησίως) | AUC Εφαβιρένζης ↔AUC Νελφιναβίρη ↓ 20 % | Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης για κανένα προϊόν. |
| Δελαβιρδίνη 400 mg τρεις φορές ημερησίως(Νελφιναβίρη 750 mg τρεις φορές ημερησίως) | AUC Δελαβιρδίνης ↓ 31 % AUC Νελφιναβίρης ↑ 107 % | Η ασφάλεια του συνδυασμού δεν έχει τεκμηριωθεί, ο συνδυασμός δε συνιστάται. |
| Nεβιραπίνη | Δεν απαιτείται προσαρμογήδόσης όταν η νεβιραπίνη χορηγείται με νελφιναβίρη. | |
| Αντιφλεγμονώδη | ||
| Ριφαμπουτίνη 300 mg άπαξ ημερησίως(Νελφιναβίρη 750 mg τρεις φορές ημερησίως) | AUC Ριφαμπουτίνης ↑ 207 % AUC Νελφιναβίρης ↓ 32 % | Μείωση δόσης της ριφαμπουτίνης σε 150 mg μια φορά ημερησίως είναι απαραίτητη όταν η νελφιναβίρη 750 mg 3 φορές ημερησίως ή 1250 mg δύο φορές ημερησίωςκαι η ριφαμπουτίνη συγχορηγούνται. |
| Ριφαμπουτίνη 150 mg άπαξ ημερησίως(Νελφιναβίρη 750 mg τρεις φορές ημερησίως) | AUC Ριφαμπουτίνης ↑ 83 % AUC Νελφιναβίρης ↓ 23 % | Μείωση δόσης της ριφαμπουτίνης σε 150 mg μια φορά ημερησίως είναι απαραίτητη όταν η νελφιναβίρη750 mt 3 φορές ημερησίως ή 1250 mg δύο φορές ημερησίως και η ριφαμπουτίνησυγχορηγούνται |
| Ριφαμπικίνη 600 mg άπαξ ημερησίως x 7 ημέρες (Νελφιναβίρη 750 mg άπαξ τις 8ώρες x 5-6 ημέρες) | Οι συγκεντρώσεις της ριφαμπικίνης δε μετρήθηκαν AUC Νελφιναβίρης ↓82% | Αντενδείκνυται η ταυτόχρονη χορήγηση της νελφιναβίρης με ριφαμπικίνη. |
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
| Φαρμακευτικό προϊόν ανά θεραπευτικές κατηγορίες (δόση νελφιναβίρης πουχρησιμοποιείται στη μελέτη) | Επιδράσεις στα επίπεδα φαρμάκου% Μεταβολή | Συστάσεις που αφορούν συγχορήγηση |
| Κετοκοναζόλη | Οι συγκεντρώσεις της κετοκοναζόλης δε μετρήθηκαν AUC Νελφιναβίρης ↑35% | Η ταυτόχρονη χορήγηση της νελφιναβίρης και της κετοκοναζόλης, ισχυρού αναστολέα του CYP3A, είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση 35 % της AUC της νελφιναβίρης στο πλάσμα. Οι μεταβολές στις συγκεντρώσεις της νελφιναβίρης δε θεωρούνται κλινικά σημαντικές και δεν απαιτείται προδαρμογή δόσης όταν συγχορηγούνται η κετοκοναζόληκαι η νελφιναβίρη. |
| Από στόματος αντισυλληπτικά | ||
| 17α-αιθινυλοιστραδιόλης 35 μg άπαξ ημερησίως x 15 ημέρες (Νελφιναβίρη 750 mg απαξ κάθε 8 ώρες x 7 ημέρες) | AUC Αιθινυλοιστραδιόλης ↓47% Οι συγκεντρώσεις της νελφιναβίρης δε μετρήθηκαν | Αντισυλληπτικά με αιθινυλοιστραδιόλη δεν θα πρέπει να συχορηγούνται με νελφιναβίρη. Θα πρέπει να εξεταστούν εναλλακτικάαντισυλληπτικά μέτρα. |
| Νοραιθινδρόνη 0,4 mg άπαξ ημερησίως x 15 ημέρες (Νελφιναβίρη 750 mg απαξ κάθε 8 ώρες x 7 ημέρες) | AUC Νοραιθινδρόνης ↓18% Οι συγκεντρώσεις της νελφιναβίρης δε μετρήθηκαν | Αντισυλληπτικά με νοραιθινδρόνη δεν θα πρέπει να συχορηγούνται με νελφιναβίρη. Θα πρέπει να εξεταστούνεναλλακτικά αντισυλληπτικά μέτρα. |
| Αναστολείς της HMG-CoA αναγωγάσης (Στατίνες) | ||
| Εφόσον οι αυξημένες συγκεντρώσεις των αναστολέων της HMG-CoA αναγωγάσης μπορεί να προκαλέσουν μυοπάθεια, συμπεριλαμβανομένης της ραβδομυόλυσης, δεν συνιστάται ο συνδυασμός αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων με τηνελφιναβίρη. | ||
| Σιμβαστατίνη ή λοβαστατίνη(Νελφιναβίρη 1250 mg δύο φορές ημερησίως) | AUC Σιμβαστατίνης ↑ 505 % Οι συγκεντρώσεις AUC της νελφιναβίρης δε μετρήθηκαν | Ο συνδυασμός σιμβαστατίνης ή λοβαστατίνης και νελφιναβίρης δε συνιστάται (βλέπε αντένδειξη). |
| Aτορβαστατίνη 10 mg άπαξ ημερησίως(Νελφιναβίρη 1250 mg δύο φορές ημερησίως) | AUC Aτορβαστατίνης ↑ 74 % Οι συγκεντρώσεις AUC της νελφιναβίρης δε μετρήθηκαν | O μεταβολισμός της ατορβαστατίνης εξαρτάται σε μικρότερο βαθμό από το CYP3A4.Πρέπει να χορηγούνται οι χαμηλότερες δυνατές δόσεις της ατορβαστατίνης, όταν χρησιμοποιείται με νελφιναβίρη. |
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
| Φαρμακευτικό προϊόν ανά θεραπευτικές κατηγορίες (δόση νελφιναβίρης πουχρησιμοποιείται στη μελέτη) | Επιδράσεις στα επίπεδα φαρμάκου% Μεταβολή | Συστάσεις που αφορούν συγχορήγηση |
| Αντισπασμωδικά | ||
| Φαινυτοϊνη 300 mg άπαξ ημερησίως x 7 ημέρες (Νελφιναβίρη 1250 mg δύο φορές ημερησίως x 14 ημέρες) | AUC Φαινυτοϊνης ↓29% Ελεύθερη Φαινυτοϊνη ↓28% | Δεν συνιστάται προσαρμογή δόσης για τη νελφιναβίρη. Η νελφιναβίρη μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη AUC της φαινυτοϊνης. Επομένως, οι συγκεντρώσεις της φαινυτοϊνης θα πρέπει να παρακουθούνται κατά τη διάρκεια ταυτόχρονηςχορήγησης με νελφιναβίρη. |
| Αναστολείς Αντλίας Πρωτονίων | ||
| Ομεπραζόλη 20 mg δύο φορές ημερησίως x 4 ημέρες χορηγούμενη 30 λεπτά πριν τη νελφιναβίρη.(Νελφιναβίρη 1250 mg δύο φορές ημερησίως x 4 ημέρες) | Οι συγκεντρώσεις της ομεπραζόλης δε μετρήθηκαν AUC Νελφιναβίρης ↓36% Cmax Νελφιναβίρης ↓37% Cmin Νελφιναβίρης ↓39% AUC μεταβολίτη Μ8 ↓92% Cmax μεταβολίτη Μ8 ↓ 89% Cmin μεταβολίτη Μ8 ↓ 75% | Η ομεπραζόλη δεν θα πρέπει να συγχορηγείται με τη νελφιναβίρη. Η απορρόφηση της νελφιναβίρης πιθανόν να είναι μειωμένη σε περιπτώσεις όπου το γαστρικό pH αυξάνεται, ανεξάρτητα από την αιτία. Η συγχορήγηση της νελφιναβίρης με ομεπραζόλη μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της ιολογικής ανταπόκρισης και επομένως η ταυτόχρονη χρήση δε συνιστάται.εκτός από την ομεπραζόλη ή οποία αντενδείκνυται. Συνιστάται προσοχή όταν η νελφιναβίρησυγχορηγείται με άλλους αναστολείς αντλίας προτωνίων. |
| Κατασταλτικά/Αγχολυτικά | ||
| Μιδαζολάμη | Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης για τη συγχορήγηση της νελφιναβίρης με βενζοδιαζεπίνες. | Η μιδαζολάμη μεταβολίζεται εκτεταμένα από το CYP3A. Η συγχορήγηση με τη νελφιναβίρη μπορεί να προκαλέσει μεγάλη αύξηση στη συγκέντρωση αυτής της βενζοδιαζεπίνης. Με βάση δεδομένα από άλλους αναστολείς του CYP3A, οι συγκεντρώσεις της μιδαζολάμης στο πλάσμα αναμένονται να είναι σημαντικά υψηλότερες όταν η μιδαζολάμη χορηγείται από στόματος.Επομένως η νελφιναβίρη δεν θα πρέπει να συγχορηγείται με από στόματος χορηγούμενη μιδαζολάμη.Εάν η νελφιναβίρη συγχορηγείται με παρεντερική μιδαζολάμη, η χορήγηση θα πρέπει να γίνει σε μονάδα εντατικής θεραπείας ή παρόμοιου τύπου, το οποίο διασφαλίζει στενή κλινική παρακολούθηση και κατάλληλη διαχείρηση σε περίπτωση αναπνευστικής καταστολής και/ή παρατεταμένης καταστολής. Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης, ιδιαίτερα αν χορηγούνται περισσότερες από μία δόσειςμιδαζολάμης. |
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
| Φαρμακευτικό προϊόν ανά θεραπευτικές κατηγορίες (δόση νελφιναβίρης πουχρησιμοποιείται στη μελέτη) | Επιδράσεις στα επίπεδα φαρμάκου% Μεταβολή | Συστάσεις που αφορούν συγχορήγηση | ||
| Ανταγωνιστές Υποδοχέα H1, Αγωνιστές 5-HT | ||||
| Τερφεναδίνη, αστεμιζόλη, σισαπρίδη. | Η νελφιναβίρη αυξάνει τις συγκεντρώσεις της τερφεναδίνης στο πλάσμα. Παρόμοιες αλληλεπιδράσεις είναι πιθανές με αστεμιζόλη και σισαπρίδη. | Η νελφιναβίρη δεν θα πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα με τερφεναδίνη, αστεμιζόλη ή σισαπρίδη εξαιτίας του ενδεχομένου σοβαρών και/ή απειλητικών για τη ζωήκαρδιακών αρρυθμιών. | ||
| Ανταγωνιστής υποδοχέων ενδοθηλίνης | ||||
| Bosentan | Δεν έχει μελετηθεί. Η ταυτόχρονη χορήγηση bosentan και νελφιναβίρης μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του bosentan στο πλάσμα. | Όταν χορηγείται ταυτόχρονα με νελφιναβίρη, η ανεκτικότητα του ασθενούς με bosentan θα πρέπει να παρακολουθείται | ||
| Αναλγητικά | ||||
| Μεθαδόνη 80 mg + 21 mg άπαξ ημερησίως > 1 μήνα (Nελφιναβίρη 1250 mg δύο φορές ημερησίως x 8 ημέρες | AUC Μεθαδόνης ↓47% | Κανένα από τα άτομα δεν εμφάνισε συμπτώματα στέρησης σε αυτή τη μελέτη. Ωστόσο, εξαιτίας των φαρμακοκινητικών μεταβολών, θα πρέπει να αναμένεται ότι μερικοί ασθενείς που έλαβαν αυτό το φαρμακευτικό συνδυασμό μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα στέρησης και απαιτείται προσαρμογή της δόσης της μεθαδόνης προς τα επάνω.Η AUC της Μεθαδόνης μπορεί να μειωθεί όταν συγχορηγείται με νελφιναβίρη. Επομένως, προσαρμογή της δόσης της μεθαδόνης προς τα επάνω πιθανόν να χρειαστεί κατά τηδιάρκεια ταυτόχρονης χορήγησης με νελφιναβίρη. | ||
| Εισπνεόμενα/ενδορρινικώς χορηγούμενα Στεροειδή | ||||
| Φλουτικαζόνη | ↑ Φλουτικαζόνη | Η ταυτόχρονη χορήγηση της προπιονικής φλουτικαζόνης και του VIRACEPT μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του πλάσματος της προπιονικής φλουτικαζόνης. Να χρησιμοποιείται με προσοχή. Να λαμβάνονται υπόψη εναλλακτικές θεραπείες από την προπιονική φλουτικαζόνη, ιδιαίτερα για μακροχρόνια χρήση οι οποίες δεν μεταβολίζονται από το CYP3A4, όπως ηbeclometasone. | ||
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
| Φαρμακευτικό προϊόν ανά θεραπευτικές κατηγορίες(δόση νελφιναβίρης που χρησιμοποιείται στη μελέτη) | Επιδράσεις στα επίπεδα φαρμάκου% Μεταβολή | Συστάσεις που αφορούν συγχορήγηση |
| Αντικαταθλιπτικά | ||
| Trazodone | ↑Trazodone | Η ταυτόχρονη χορήγηση του trozadone και του VIRACEPT μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του πλάσματος του trozadone. Ο συνδυασμός θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενοχορήγησης χαμηλότερης δόσης του trozadone. |
| Αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5) για τη θεραπεία της πνευμονικής αρτηριακής υπερτασης (ΠΑΥ) | ||
| Tadalafil | Δεν έχει μελετηθεί. Η ταυτόχρονη χορήγηση tadalafil και νελφιναβίρης μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του στο tadalafil στο πλάσμα. | Η συγχορήγηση της tadalafil για τη θεραπεία της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης μαζί με VIRACEPT δεν συνιστάται. |
| Σιλδεναφίλη | Δεν έχει μελετηθεί. Η ταυτόχρονη χορήγηση σιλδεναφίλης και νελφιναβίρης μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα σιλδεναφίλης στο πλάσμα. | Αντενδείκνυται η ταυτόχρονη χορήγηση σιλδεναφίλης με VIRACEPT (βλέπε αντενδείξεις). |
| Αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5) για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας (ΣΔ) | ||
| Tadalafil | Δεν έχει μελετηθεί. Η ταυτόχρονη χορήγηση tadalafil και νελφιναβίρης μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του tadalafil στο πλάσμα. | Χορηγήστε με αυξημένη παρακολούθηση για ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με αυξημένη έκθεση στο tadalafil |
| Σιλδεναφίλη | Δεν έχει μελετηθεί. Η ταυτόχρονη χορήγηση σιλδεναφίλης και νελφιναβίρης μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα σιλδεναφίλης στο πλάσμα. | Η σιλδεναφίλη συνιστάται σε εφάπαξ δόση που δεν υπερβαίνει τα 25 mg δόσης σε 48 ώρες.Χορηγήστε με αυξημένη παρακολούθηση για ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με αυξημένη έκθεσηστη σιλδεναφίλη. |
| Vardenafil | Δεν έχει μελετηθεί. Η ταυτόχρονη χορήγηση vardenafil και νελφιναβίρης μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα vardenafil στο πλάσμα. | Χορηγήστε με αυξημένη παρακολούθηση για ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με αυξημένη έκθεση στην vardenafil. |
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
| Φαρμακευτικό προϊόν ανά θεραπευτικές κατηγορίες (δόση νελφιναβίρης πουχρησιμοποιείται στη μελέτη) | Επιδράσεις στα επίπεδα φαρμάκου% Μεταβολή | Συστάσεις που αφορούν συγχορήγηση |
| Θεραπεία για την Ουρική Αρθρίτιδα | ||
| Κολχικίνη | Δεν έχει μελετηθεί. Η ταυτόχρονη χορήγηση κολχικίνης και νελφιναβίρης μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα κολχικίνης στο πλάσμα. | Η μείωση της δόσης της κολχικίνης ή η διακοπή της θεραπείας με κολχικίνη συνιστάται σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική ή ηπατική λειτουργία, εάν απαιτείται θεραπεία με νελφιναβίρη. Σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια δεν θα πρέπει ναχορηγείται κολχικίνη μαζί με νελφιναβίρη (βλ. παράγραφο 4.4) |
| Φυτικά Προϊόντα | ||
| St. John’s wort | Τα επίπεδα της νελφιναβίρης στο πλάσμα μπορούν να μειωθούν με ταυτόχρονη χορήγηση των φυτικών σκευασμάτων St. John’s wort (Hypericum perforatum).Αυτό οφείλεται σε επαγωγή από το St. John’s wort των ενζύμων που μεταβολίζουν το φάρμακο και/ή των μεταφορικών πρωτεϊνών. | Φυτικά σκευάσματα που περιέχουν St. John’s wort δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται με τη νελφιναβίρη. Εάν ο ασθενής λαμβάνει ήδη St. John’s wort, να σταματήσει η λήψη του St.John’s wort, να μετρηθούν τα επίπεδα του ιού και εάν είναι δυνατόν, τα επίπεδα της νελφιναβίρης. Τα επίπεδα της νελφιναβίρης μπορεί να αυξηθούν με τη διακοπή λήψης του St. John’s wort και η δόση της νελφιναβίρης μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή. Η επαγωγική δράση του St. John’s wort μπορεί να συνεχιστεί τουλάχιστον για 2 εβδομάδεςμετά τη διακοπή της θεραπείας |
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
↑ Προσδιορίζει αύξηση, ↓ προσδιορίζει μείωση, ↔ προσδιορίζει ελάχιστη μεταβολή (< 10 %).
Δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες αντιδράσεις σχετιζόμενες με την αγωγή σε μελέτες τοξικότητας της αναπαραγωγής σε πειραματόζωα (επίμυς) σε δόσεις που προκαλούν συστηματική έκθεση συγκρίσιμη με εκείνη από την κλινική δόση. Η κλινική εμπειρία σε έγκυες γυναίκες είναι περιορισμένη. Το VIRACEPT θα πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της κύησης μόνο εάν το αναμενόμενο όφελος δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο.
Συνιστάται οι γυναίκες με HIV-λοίμωξη να μη θηλάζουν σε καμία περίπτωση τα βρέφη τους για να αποφευχθεί μετάδοση του HIV. Μελέτες σε επίμυς που θηλάζουν έδειξαν ότι η νελφιναβίρη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την έκκριση της νελφιναβίρης στο μητρικό γάλα γυναικών. Οι μητέρες θα πρέπει να καθοδηγούνται να διακόψουν το θηλασμό αν λαμβάνουν VIRACEPT.
ν
Το VIRACEPT δεν έχει καμία ή έχει αμελητέα επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών.
Η ασφάλεια του VIRACEPT δισκίου 250 mg μελετήθηκε σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές με περισσότερους από 1300 ασθενείς. Η πλειοψηφία των ασθενών σε αυτές τις μελέτες έλαβε είτε 750 mg τρεις φορές την ημέρα σε μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με νουκλεοσιδικά ανάλογα ή
1250 mg δύο φορές την ημέρα σε συνδυασμό με νουκλεοσιδικά ανάλογα. Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες με τουλάχιστον πιθανή σχέση με τη νελφιναβίρη (ανεπιθύμητες αντιδράσεις) που αναφέρθηκαν με τη μεγαλύτερη συχνότητα ήταν:διάρροια, ναυτία και εξάνθημα. Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Ανεπιθύμητες αντιδράσεις από κλινικές δοκιμές με νελφιναβίρη
Οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις σε κλινικές μελέτες συνοψίζονται στον Πίνακα 2. Η λίστα περιλαμβάνει επίσης αξιοσημείωτα παθολογικά εργαστηριακά ευρήματα, οι οποίες παρατηρήθηκαν με τη νελφιναβίρη (στις 48 εβδομάδες).
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Πίνακας 2: Επιπτώσεις Ανεπιθύμητων αντιδράσεων και αξιοσημείωτα παθολογικά εργαστηριακά ευρήματα από τις μελέτες φάσης ΙΙ και φάσης ΙΙΙ. (Πολύ συχνές (≥ 10 %), συχνές (≥ 1 % και < 10 %))
| Οργανικό ΣύστημαΣυχνότητα Αντίδρασης | Ανεπιθύμητες Αντιδράσεις |
| Βαθμοί 3&4 | Όλοι οι Βαθμοί |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος | |
| Πολύ συχνές | Διάρροια |
| Συχνές | Ναυτία, Μετεωρισμός, |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού: εξάνθημα | |
| Συχνές | Εξάνθημα |
| Παρακλινικές Εξετάσεις | |
| Συχνές | Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης,, ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη, ουδετεροπενία,κρεατινοφωσφοκινάση αίματος αυξημένη, μειωμένο φορτίο ουδετεροφίλων. |
Παιδιά και νεογνά:
Ένα σύνολο περίπου 400 ασθενών έλαβαν νελφιναβίρη σε δοκιμές παιδιατρικών θεραπειών (Μελέτες 524, 556, PACTG 377/725, και PENTA-7) έως 96 εβδομάδες. Το προφίλ των ανεπιθύμητων αντιδράσεων που παρατηρήθηκαν στις παιδιατρικές κλινικές δοκιμές ήταν παρόμοιο με αυτό των ενηλίκων. Η διάρροια ήταν η ανεπιθύμητη ενεργεια που αναφέρθηκε συχνότερα σε παιδιά. Η ουδετεροπενία/λευκοπενία ήταν το παθολογικό εργαστηριακό εύρημα που παρατηρήθηκε συχνότερα. όμως τα παθολογικά εργαστηριακά ευρήματα είχαν σπάνια ως αποτέλεσμα τη διακοπή της νελφιναβίρης. Κατά τη διάρκεια αυτών των μελετών λιγότεροι από 13% των ασθενών συνολικά διέκοψαν τη θεραπεία εξαιτίας ανεπιθύμητων ενεργειών.
Εμπειρία που αποκτήθηκε μετά την κυκλοφορία της νελφιναβίρης
Σοβαρές και μη σοβαρές ανεπιθύμητες αντιδράσεις από την εμπειρία που αποκτήθηκε από αυθόρμητες αναφορές μετά την κυκλοφορία της νελφιναβίρης (όπου η νελφιναβίρη χορηγήθηκε αποκλειστικά ως αναστολέας πρωτεάσης ή σε συνδυασμό με άλλη αντιρετροϊκή θεραπεία, που δεν αναφέρθηκε προηγουμένως στην παράγραφο 4.8, της οποίας η αιτιολογική σχέση της οποίας δεν μπορεί να αποκλειστεί, συνοψίζονται παρακάτω. Εφόσον αυτά τα δεδομένα προέρχονται από το σύστημα αυθόρμητων αναφορών, η συχνότητα εμφάνισης των ανεπιθύμητων αντιδράσεων δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος:
Όχι συχνές (≥ 0,1 % - ≤1 %): αντιδράσεις υπερευαισθησίας συμπεριλαμβανομένου βρογχόσπασμου, πυρεξίας, κνησμού, οιδήματος προσώπου και εξανθήματος κηλιδοβλατιδώδους ή πομφολυγώδους δερματίτιδας.
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης:
Όχι συχνές - σπάνιες (≥0,01 % - ≤1 %): H θεραπεία με συνδυασμό αντιρετροϊκών έχει συσχετισθεί σε ασθενείς με HIV με ανακατανομή του σωματικού λίπους (επίκτητη λιποδυστροφία), συμπεριλαμβανομένης της απώλειας περιφερικού και στην περιοχή του προσώπου υποδόριου λίπους, αύξηση του ενδοκοιλιακού και σπλαγχνικού λίπους, υπερτροφία μαστών και συσσώρευση λίπους στην οπίσθια επιφάνεια του αυχένα (λιποϋπερτροφία κύφωμα buffalo).
Σπάνιες (≥0,01 % - ≤0,1 %): πρωτοεμφανιζόμενος σακχαρώδης διαβήτης ή επιδείνωση προϋπάρχοντος σακχαρώδους διαβήτη.
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος:
Όχι συχνές (≥0,1 % - ≤1 %): έμετος, παγκρεατίτιδα/αυξημένη αμυλάση.
Σπάνιες (≥0,01 % - ≤0,1 %): διάταση της κοιλίας,
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
Σπάνιες (≥0,01 % - ≤0,1 %): ηπατίτιδα, αυξημένες τιμές ηπατικών ενζύμων abnormal και ίκτερος ,
όταν η νελφιναβίρη χορηγείται σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες.
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού:
Σπάνιες (≥0,01 % - ≤0,1 %): Αυξημένη κρεατινοφωσφοκινάση (CPK), μυαλγία, μυοσίτιδα και ραβδομυόλυση έχουν αναφερθεί με PIs, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με νουκλεοσιδικά ανάλογα.
Αγγειακές διαταραχές:
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Σπάνιες (≥0,01 % - ≤0,1 %): αυξημένη αυτόματη αιμορραγία σε ασθενείς με αιμορροφιλία.
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού:
Πολύ σπάνιες (≤0,01 %), συμπεριλαμβανομένων μεμονωμένων αναφορών: Πολύμορφο ερύθημα.
Παιδιατρικός πληθυσμός:
Έχουν αναφερθεί επιπλέον ανεπιθύμητες αντιδράσεις από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμακευτικού προϊόντος και παρατίθονται παρακάτω. Εφόσον αυτά τα δεδομένα προέρχονται από το σύστημα αυθόρμητων αναφορών, η συχνότητα των ανεπιθύμητων αντιδράσεων είναι άγνωστη: υπερτριγλυκεριδαιμία, αναιμία, αυξημένο γαλακτικό οξύ αίματος και πνευμονία.
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις οστεονέκρωσης κυρίως σε ασθενείς με γνωστούς γενικά παράγοντες κινδύνου, προχωρημένη λοίμωξη HIV ή μακράς διάρκειας έκθεση σε συνδυασμό αντιρετροϊκής θεραπείας (CART). Η συχνότητα αυτών είναι άγνωστη (βλ. παράγραφο 4.4).
H θεραπεία με συνδυασμό αντιρετροϊκών έχει συσχετισθεί με μεταβολικές ανωμαλίες όπως αυξημένα τριγλυκερίδια στο αίμα, αυξημένη χοληστερίνη στο αίμα, αντοχή στην ινσουλίνη, υπεργλυκαιμία και υπεργαλακτιαιμία (βλ. παράγραφο 4.4). Η συχνότητα αυτών είναι άγνωστη (βλ. παράγραφο 4.4).
Σε HIV οροθετικούς ασθενείς με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασμένης αντιρετροϊκής αγωγής (CART), μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικά ή υπολειμματικά ευκαιριακά παθογόνα (. Η συχνότητα αυτών είναι άγνωστη (βλ. παράγραφο 4.4).
Η εμπειρία οξείας υπερδοσολογίας με VIRACEPT σε ανθρώπους είναι περιορισμένη. Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο για υπερδοσολογία με νελφιναβίρη. Αν συστηθεί, η απομάκρυνση της νελφιναβίρης που δεν έχει απορροφηθεί πρέπει να επιτευχθεί με πρόκληση εμέτου ή γαστρική πλύση. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί ενεργός ξυλάνθρακας για να διευκολυνθεί η απομάκρυνση της
νελφιναβίρης που δεν έχει απορροφηθεί. Επειδή η νελφιναβίρη συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με πρωτεΐνες, είναι απίθανη η απομάκρυνσή της σε σημαντικό βαθμό από το αίμα, μέσω αιμοκάθαρσης.
Η υπερδοσολογία με νελφιναβίρη θα μπορούσε θεωρητικά να συσχετίζεται με παράταση του διαστήματος QT στο ΗΚΓ (βλ. επίσης παράγραφο 5.3). Επιβάλλεται η παρακολούθηση των υπερδοσολογημένων ασθενών.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - VIRACEPT 50MG/G
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιικά άμεσης δράσης, κωδικός ATC: J05Α Ε04.
Μηχανισμός δράσης: η πρωτεάση του ιού HIV είναι ένα ένζυμο απαραίτητο για την πρωτεολυτική διαίρεση των πολυπρωτεϊνικών προδρόμων μορίων των ιών στις επιμέρους πρωτεΐνες που ανευρίσκονται στη λοίμωξη HIV. Η διαίρεση αυτών των ιικών πολυπρωτεϊνών είναι θεμελιώδης για την ωρίμανση του λοιμογόνου ιού. Η νελφιναβίρη συνδέεται με αναστρέψιμο τρόπο με τη δραστική θέση της πρωτεάσης του HIV και εμποδίζει τη διαίρεση των πολυπρωτεϊνών με αποτέλεσμα να σχηματιστούν άωρα μη λοιμώδη σωματίδια ιών.
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Ιn vitro αντιική δράση: η αντιική δράση της νελφιναβίρης in vitro έχει αποδειχθεί τόσο στις οξείες όσο και στις χρόνιες HIV λοιμώξεις σε λεμφοβλαστοειδείς κυτταρικές σειρές, περιφερικά λεμφοκύτταρα και μονοκύτταρα/μακροφάγα. Η νελφιναβίρη βρέθηκε να δρα έναντι ευρέος φάσματος εργαστηριακών στελεχών καθώς και κλινικά απομονωθέντων στελεχών του HIV-1 και του στελέχους ROD του HIV-2. Η EC95 (95 % αποτελεσματική συγκέντρωση) της νελφιναβίρης κυμάνθηκε από 7 μέχρι 111 nM (μέση τιμή 58 nM). Η νελφιναβίρη έδειξε προσθετική έως συνεργική δράση κατά του HIV σε συνδυασμό με αναστολείς ανάστροφης μεταγραφάσης ζιδοβουδίνη (ZDV), λαμιβουδίνη (3TC), διδανοσίνη (ddl), ζαλσιταβίνη (ddC) και σταβουδίνη (d4T) χωρίς ενισχυμένη κυτταροτοξικότητα.
Αντοχή: η δημιουργία κλώνων, ανθεκτικών στη νελφιναβίρη μπορεί να εκδηλωθεί μέσω μεταλλάξεων ιικών πρωτεασών σε θέσεις αμινοξέων 33, 88 και 90.
Ιn vitro: έχουν απομονωθεί in vitro στελέχη HIV με μειωμένη ευαισθησία προς τη νελφιναβίρη. Τα απομονωθέντα στελέχη HIV από επιλεγμένους ασθενείς που λάμβαναν νελφιναβίρη μόνη ή σε συνδυασμό με αναστολείς ανάστροφης μεταγραφάσης εξετάσθηκαν για φαινοτυπικές (n=19) και γονοτυπικές (n=195, 157 εκ των οποίων ήταν αξιολογήσιμα) μεταβολές στις κλινικές δοκιμές για διάστημα 2 έως 82 εβδομάδων. Σε > 10 % των ασθενών με αξιολογήσιμα απομονωθέντα στελέχη ανιχνεύθηκαν μία ή περισσότερες μεταλλάξεις της ιικής πρωτεάσης στις θέσεις αμινοξέων 30, 35, 36, 46, 71, 77 και 88. Εκ των 19 ασθενών για τους οποίους διενεργήθηκαν τόσο φαινοτυπικές όσο και γονοτυπικές αναλύσεις των κλινικά απομονωθέντων στελεχών, τα απομονωθέντα στελέχη από 9 ασθενείς παρουσίασαν μειωμένη in vitro ευαισθησία (5 έως 93 φορές) προς τη νελφιναβίρη. Τα απομονωθέντα στελέχη από το σύνολο των 9 ασθενών διέθεταν μία ή περισσότερες μεταλλάξεις στο γονίδιο της ιικής πρωτεάσης. Η θέση αμινοξέος 30 έδειξε να είναι το συχνότερο σημείο μετάλλαξης.
Διασταυρούμενη αντοχή in vitro: απομονωθέντα στελέχη HIV από 5 ασθενείς κατά τη διάρκεια της αγωγής με νελφιναβίρη παρουσίασαν μείωση της in vitro ευαισθησίας προς τη νελφιναβίρη κατά 5 έως 93 φορές, συγκριτικά με τα αντίστοιχα απομονωθέντα πριν την έναρξη της αγωγής στελέχη, χωρίς όμως να παρουσιάζουν αντίστοιχη μείωση της in vitro ευαισθησίας προς τις ινδιναβίρη, ριτοναβίρη, σακουιναβίρη ή amprenavir. Αντίθετα, μετά από αγωγή με ριτοναβίρη, 6 εκ των 7 κλινικώς απομονωθέντων στελεχών με μειωμένη in vitro ευαισθησία προς τη ριτοναβίρη (8 έως 113 φορές) συγκριτικά με πριν την έναρξη της αγωγής, παρουσίασαν επίσης μειωμένη in vitro ευαισθησία προς τη νελφιναβίρη (5 έως 40 φορές). Ένα απομονωθέν στέλεχος HIV από ασθενή που λάμβανε αγωγή με σακουιναβίρη παρουσίασε μειωμένη ευαισθησία προς τη σακουιναβίρη (7 φορές) χωρίς όμως να παρουσιάζει αντίστοιχη μείωση της ευαισθησίας προς τη νελφιναβίρη. Η διασταυρούμενη αντοχή μεταξύ νελφιναβίρης και αναστολέων ανάστροφης μεταγραφάσης δεν είναι πιθανή λόγω των
διαφορετικών ενζύμων στόχων. Τα κλινικά απομονωθέντα στελέχη (n=5) με μειωμένη ευαισθησία προς τη ζιδοβουδίνη, τη λαμιβουδίνη ή τη νεβιραπίνη παρουσίαζαν πλήρη in vitro ευαισθησία στη νελφιναβίρη.
In vivo: Η συνολική συχνότητα εμφάνισης της μετάλλαξης D30N της ιικής πρωτεάσης των αξιολογήσιμων απομονωθέντων στελεχών (n=157) από ασθενείς που λάμβαναν μονοθεραπεία νελφιναβίρης ή νελφιναβίρη σε συνδυασμό με ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη ή σταβουδίνη ήταν 54,8 %. Η συνολική συχνότητα εμφάνισης άλλων μεταλλάξεων που σχετίζονταν με την πρωτογενή αντοχή στον PI ήταν 9,6 % για την υποκατάσταση L90M, ενώ δεν παρατηρήθηκαν υποκαταστάσεις στα 48, 82 και 84.
Κλινικά φαρμακοδυναμικά δεδομένα: η μονοθεραπεία με νελφιναβίρη ή ο συνδυασμός με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες έχει τεκμηριωθεί ότι μειώνει το ιικό φορτίο και αυξάνει τον αριθμό των κυττάρων CD4 σε HIV-1 οροθετικούς ασθενείς. Οι μειώσεις του RNA του HIV που παρατηρήθηκαν με μονοθεραπεία με νελφιναβίρη ήταν λιγότερο έντονες και μικρότερης διάρκειας. Οι επιδράσεις της νελφιναβίρης (μονοθεραπεία ή συνδυασμός με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες) σε βιολογικούς δείκτες της δραστικότητας της ασθένειας, αριθμό των κυττάρων CD4 και ιικό RNA, εκτιμήθηκαν σε διάφορες μελέτες σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη.
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Η αποτελεσματικότητα του δοσολογικού σχήματος δύο φορές την ημέρα έχει αξιολογηθεί έναντι του δοσολογικού σχήματος τρεις φορές την ημέρα με δισκία VIRACEPT 250 mg κυρίως σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει στο παρελθόν PIs. Σε μία τυχαιοποιημένη ανοικτή μελέτη συγκρίθηκε η καταστολή του HIV RNA με νελφιναβίρη 1250 mg δύο φορές την ημέρα έναντι της νελφιναβίρης 750 mg τρεις φορές την ημέρα σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει PI και λάμβαναν επίσης σταβουδίνη (30-40 mg δύο φορές την ημέρα) και λαμιβουδίνη (150 mg δύο φορές την ημέρα).
| Αναλογία των ασθενών με HIV RNA κάτω του ορίου ποσοτικής ανίχνευσης (LOQ) (ευαίσθητοι και υπερευαίσθητοι ποσοτικοί προσδιορισμοί) στην Εβδομάδα 48 | ||||
| Ποσοτικός Προσδιορισμός | Ανάλυση | Viracept δύο φορές την ημέρα (%) | Viracept τρεις φορές την ημέρα (%) | 95 % Διάστημα εμπιστοσύνης |
| Ευαίσθητος | Παρατηρηθένταδεδομένα | 135/164 (82 %) | 146/169 (86 %) | (-12, +4) |
| LOCF | 145/200 (73 %) | 161/206 (78 %) | (-14, +3) | |
| ITT (NC = F) | 135/200 (68 %) | 146/206 (71 %) | (-12, +6) | |
| Υπερευαίσθητος | Παρατηρηθένταδεδομένα | 114/164 (70 %) | 125/169 (74 %) | (-14, +5) |
| LOCF | 121/200 (61 %) | 136/206 (66 %) | (-15, +4) | |
| ITT (NC = F) | 114/200 (57 %) | 125/206 (61 %) | (-13, +6) | |
LOCF: Θεωρείται ως τελική μέτρηση η τελευταία διαθέσιμη (Last observation carried forward) ITT: Πρόθεση για θεραπεία
NC=F: ασθενείς που δεν έχουν ολοκληρώσει τη θεραπεία = αποτυχία
Με το δοσολογικό σχήμα δύο φορές την ημέρα δημιουργήθηκαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα μέγιστα επίπεδα της νελφιναβίρης στο πλάσμα, έναντι του δοσολογικού σχήματος τρεις φορές την ημέρα. Σε άλλες φαρμακοκινητικές παραμέτρους παρατηρήθηκαν μικρές, μη στατιστικά σημαντικές διαφορές χωρίς να δημιουργείται τάση υπεροχής του ενός σχήματος έναντι του άλλου. Παρόλο που η μελέτη 542 δεν έδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο σχημάτων στην αποτελεσματικότητα σε πληθυσμό που επικρατούσαν ασθενείς οι οποίοι δεν είχαν λάβει αντιρετροϊκή θεραπεία, η σημασία αυτών των ευρημάτων για τους ασθενείς που έχουν λάβει αντιρετροϊκή θεραπεία παραμένει άγνωστη.
Σε μία μελέτη με 297 HIV-1 οροθετικούς ασθενείς που έλαβαν ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη με νελφιναβίρη (2 διαφορετικές δόσεις) ή ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη μόνο, η μέση τιμή του αριθμού των CD4 κυττάρων του ιού πριν την έναρξη της αγωγής ήταν 288 κύτταρα/mm3 και η μέση τιμή του RNA του HIV στο πλάσμα πριν την έναρξη της αγωγής ήταν 5,21 log10 αντίγραφα/ml
(160.394 αντίγραφα/ml). Η μέση μείωση του RNA του HIV στο πλάσμα χρησιμοποιώντας τον ποσοτικό προσδιορισμό PCR (< 400 αντίγραφα/ml) την 24η εβδομάδα ήταν 2,33 log10 σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία συνδυασμού με νελφιναβίρη 750 mg τρεις φορές την ημέρα, συγκριτικά με 1,34
log10 σε ασθενείς που έλαβαν ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη μόνο. Την 24η εβδομάδα, το ποσοστό ασθενών των οποίων τα επίπεδα του RNA του HIV στο πλάσμα είχαν μειωθεί κάτω του ορίου ανίχνευσης της μέτρησης (<400 αντίγραφα/ml) ήταν 81 % και 8 % στις ομάδες που έλαβαν αγωγή νελφιναβίρης 750 mg τρεις φορές ημερησίως με ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη ή ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη, αντίστοιχα. Η μέση τιμή του αριθμού των CD4 κυττάρων την 24η εβδομάδα αυξήθηκε κατά 150 και 95 κύτταρα/mm3 στις ομάδες που έλαβαν αγωγή νελφιναβίρης 750 mg τρεις φορές την ημέρα με ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη ή ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη, αντίστοιχα. Την 48η εβδομάδα, ποσοστό περίπου 75 % των ασθενών που έλαβαν νελφιναβίρη 750 mg τρεις φορές την ημέρα με ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη παρέμειναν κάτω από το επίπεδο ανίχνευσης της μέτρησης (<400 αντίγραφα/ml). Η μέση αύξηση του αριθμού των κυττάρων CD4 ήταν 198 κύτταρα/mm3 στις 48 εβδομάδες σ' αυτή την ομάδα.
Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην ασφάλεια ή την ανεκτικότητα μεταξύ των ομάδων χορήγησης δύο φορές την ημέρα και τρεις φορές την ημέρα, δεδομένου ότι η ίδια αναλογία ασθενών σε κάθε σκέλος εμφάνισε ανεπιθύμητες ενέργειες οποιασδήποτε έντασης, ανεξαρτήτως συσχέτισης με το υπό δοκιμή φάρμακο.
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Τα επίπεδα συγκεκριμένων HIV-1 αναστολέων πρωτεάσης στο πλάσμα, οι οποίοι μεταβολίζονται κυρίως από το CYP3A4, μπορούν να αυξηθούν από τη συγχορήγηση χαμηλής δόσης ριτοναβίρης η οποία είναι ένας αναστολέας αυτού του μεταβολισμού. Παραδείγματα αγωγής για διάφορους αναστολείς πρωτεάσης οι οποίοι υπόκεινται σε αυτή την αλληλεπίδραση, απαιτούν τη συγχορήγηση χαμηλής δόσης ριτοναβίρης («ενίσχυση»), προκειμένου να αυξηθούν τα επίπεδα στο πλάσμα και να βελτιστοποιηθεί η αντιική αποτελεσματικότητα. Τα επίπεδα της νελφιναβίρης στο πλάσμα, η οποία μεταβολίζεται κυρίως από το CYP2C19 και μόνο μερικώς από το CYP3A4, δεν αυξάνονται σημαντικά από τη συγχορήγηση με ριτοναβίρη και ως εκ τούτου η νελφιναβίρη δεν απαιτεί συγχορήγηση με χαμηλή δόση ριτοναβίρης. Σε δύο μελέτες συγκρίθηκαν η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της νελφιναβίρης (μη ενισχυμένη) με ενισχυμένους με ριτοναβίρη αναστολείς πρωτεάσης, καθένας σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες.
Η μελέτη Μ98-863 είναι μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή δοκιμή με 653 ασθενείς οι οποίοι δεν είχαν λάβει στο παρελθόν αντιρετροϊκή αγωγή, η οποία διερευνά τις λοπιναβίρη/ριτοναβίρη (400/100 mg δύο φορές ημερησίως n=326) συγκριτικά με νελφιναβίρη (750 mg τρεις φορές ημερησίως n=327), καθένα σε συνδυασμό με λαμιβουδίνη (150 mg δύο φορές ημερησίως) και σταβουδίνη (40 mg δύο φορές ημερησίως). H διάμεση τιμή HIV-1 RNA κατά την έναρξη ήταν 4,98 log10 αντίγραφα/ml και 5,01 log10 αντίγραφα/ml στις ομάδες υπό αγωγή με νελφιναβίρη και λοπιναβίρη/ριτοναβίρη αντίστοιχα. Η διάμεση τιμή του αριθμού των κυττάρων CD4+ ήταν 232 κύτταρα/mm3 και στις δύο ομάδες. Την εβδομάδα 48, ποσοστό 63 % των ασθενών υπό νελφιναβίρη και ποσοστό 75 % των ασθενών υπό λοπιναβίρη/ριτοναβίρη είχαν HIV-1 RNA < 400 αντίγραφα/ml, ενώ ποσοστό 52 % των ασθενών υπό νελφιναβίρη και 67 % των ασθενών υπό λοπιναβίρη/ριτοναβίρη είχαν HIV-1 RNA
< 50 αντίγραφα/ml (πληθυσμός με πρόθεση για θεραπεία, απώλεια ασθενή κατά τη διάρκεια μελέτης
= αποτυχία). Η μέση αύξηση του αριθμού των κυττάρων CD4+ από την έναρξη την εβδομάδα 48 ήταν 195 κύτταρα/mm3 και 207 κύτταρα/mm3 στις ομάδες υπό νελφιναβίρη και λοπιναβίρη/ριτοναβίρη αντίστοιχα. Κατά τη διάρκεια 48 εβδομάδων θεραπείας, ένα στατιστικά σημαντικά υψηλότερο μερίδιο ασθενών στο σκέλος υπό λοπιναβίρη/ριτοναβίρη είχαν HIV-1 RNA < 50 αντίγραφα/ml συγκριτικά με το σκέλος υπό νελφιναβίρη.
H μελέτη APV3002 είναι μία τυχαιοποιημένη, ανοικτή δοκιμή με 649 ασθενείς με προχωρημένη νόσο HIV, οι οποίοι δεν είχαν λάβει στο παρελθόν αντιρετροϊκή αγωγή, η οποία διερευνά τις fosamprenavir/ριτοναβίρη (1400 mg/200 mg μία φορά ημερησίως n=322) συγκριτικά με νελφιναβίρη (1250 mg δύο φορές ημερησίως n=327), καθεμία σε συνδυασμό με λαμιβουδίνη (150 mg δύο φορές ημερησίως) και αβακαβίρη (300 mg δύο φορές ημερησίως). H διάμεση τιμή HIV-1 RNA κατά την έναρξη ήταν 4,8 log10 αντίγραφα/ml και στις δύο ομάδες υπό αγωγή. Η διάμεση τιμή του αριθμού των κυττάρων CD4+ ήταν 177 και 166 x 106 κύτταρα/l για τις ομάδες υπό νελφιναβίρη και fosamprenavir/ριτοναβίρη αντίστοιχα. Την εβδομάδα 48, καταδείχθηκε μη κατωτερότητα σε ποσοστό 68 % των ασθενών στην ομάδα υπό αγωγή με νελφιναβίρη και σε ποσοστό 69 % των ασθενών υπό αγωγή με fosamprenavir/ριτοναβίρη οι οποίοι είχαν τιμές HIV-1 RNA στο πλάσμα
< 400 αντίγραφα/ml, ενώ ποσοστό 53 % των ασθενών υπό νελφιναβίρη και ποσοστό 55 % των
ασθενών υπό fosamprenavir/ριτοναβίρη είχαν τιμές HIV-1 RNA <50 αντίγραφα/ml (πληθυσμός με πρόθεση για θεραπεία, διαφυγή ιού/διακοπή θεραπείας = αποτυχία). Η διάμεση αύξηση του αριθμού των κυττάρων CD4+ από την έναρξη και για 48 εβδομάδες ήταν 207 κύττταρα/mm3 και
203 κύττταρα/mm3 για τη νελφιναβίρη και για τις fosamprenavir/ριτοναβίρη αντίστοιχα. Η ιολογική αποτυχία ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα υπό νελφιναβίρη (17 %) απ’ ό,τι στην ομάδα υπό fosamprenavir/ριτοναβίρη (7 %). Η εμφανιζόμενη από την αγωγή αντοχή σε NRTI, ήταν σημαντικά λιγότερο συχνή με fosamprenavir/ριτοναβίρη, συγκριτικά με νελφιναβίρη (13 % έναντι 57 %, p<0,001).
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της νελφιναβίρης έχουν εκτιμηθεί σε υγιείς εθελοντές και ασθενείς με HIV λοίμωξη. Δεν παρατηρήθηκαν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των υγιών εθελοντών και των ασθενών με HIV λοίμωξη.
Απορρόφηση: μετά από εφάπαξ ή επανειλημμένες από στόματος δόσεις των 500 έως 750 mg (δύο έως τρία δισκία των 250 mg) μαζί με τροφή, οι μέγιστες συγκεντρώσεις της νελφιναβίρης στο πλάσμα επιτεύχθηκαν συνήθως εντός 2 έως 4 ωρών.
Μετά από επανειλημμένες δόσεις με 750 mg κάθε 8 ώρες επί 28 ημέρες (σταθεροποιημένη κατάσταση), οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Cmax) είχαν μέσο όρο 3-4 μg/ml και οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα πριν από την επόμενη δόση (στο χαμηλότερο σημείο) ήταν 1-3 μg/ml. Μετά από εφάπαξ δόσεις, παρατηρήθηκε αύξηση των συγκεντρώσεων της νελφιναβίρης στο πλάσμα μεγαλύτερη από ανάλογη της δόσης. Αυτό όμως, δεν παρατηρήθηκε μετά από επανειλημμένες δόσεις.
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Σε μία φαρμακοκινητική μελέτη σε HIV-θετικούς ασθενείς συγκρίθηκαν επί 28 ημέρες οι επανειλημμένες δόσεις των 1250 mg δύο φορές την ημέρα με τις επανειλημμένες δόσεις των 750 mg τρεις φορές την ημέρα. Οι ασθενείς που λάμβαναν VIRACEPT δύο φορές την ημέρα (n=10) είχαν Cmax της νελφιναβίρης ίση με 4,0 ± 0,8 μg/ml, ενώ οι πρωινές και οι βραδινές συγκεντρώσεις στο χαμηλότερο σημείο ήταν 2,2 ± 1,3 μg/ml και 0,7 ± 0,4 μg/ml, αντίστοιχα. Οι ασθενείς που λάμβαναν VIRACEPT τρεις φορές την ημέρα (n=11) είχαν μέγιστη συγκέντρωση νελφιναβίρης στο πλάσμα (Cmax) ίση με 3,0 ± 1,6 μg/ml, ενώ οι πρωινές και οι βραδινές συγκεντρώσεις στο χαμηλότερο σημείο ήταν 1,4 ± 0,6 μg/ml και 1,0 ± 0,5 μg/ml, αντίστοιχα. Η διαφορά μεταξύ πρωινών και απογευματινών ή βραδινών συγκεντρώσεων στο χαμηλότερο σημείο για τα δοσολογικά σχήματα δύο φορές την ημέρα και τρεις φορές την ημέρα παρατηρήθηκε επίσης σε υγιείς εθελοντές στους οποίους χορηγείτο δόση σε ακριβή διαστήματα 8 ή 12 ωρών.
Η φαρμακοκινητική της νελφιναβίρης είναι παρόμοια κατά τη χορήγηση αυτής δύο φορές την ημέρα και τρεις φορές την ημέρα. Στους ασθενείς, η AUC0-24 της νελφιναβίρης με χορήγηση 1250 mg δύο φορές την ημέρα ήταν 52,8 ± 15,7 µg·h/ml (n=10) και με τη χορήγηση 750 mg τρεις φορές την ημέρα ήταν 43,6 ± 17,8 µg·h/ml (n=11). Οι εκθέσεις του φαρμάκου στο χαμηλότερο σημείο παραμένουν τουλάχιστον είκοσι φορές μεγαλύτερες από τη μέση τιμή της IC95 καθ’ όλη τη διάρκεια του δοσολογικού διαστήματος και για τα δύο σχήματα. Δεν έχει τεκμηριωθεί η κλινική σχέση συσχέτισης των in vitro μετρήσεων της ισχύος του φαρμάκου και του κλινικού αποτελέσματος. Μετά από εφάπαξ δόσεις, παρατηρήθηκε αύξηση των συγκεντρώσεων της νελφιναβίρης στο πλάσμα μεγαλύτερη από ανάλογη της δόσης. Ωστόσο, αυτό δεν παρατηρήθηκε μετά από επανειλημμένες δόσεις.
Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα του VIRACEPT δεν έχει προσδιοριστεί.
Επίδραση της τροφής στην από στόματος απορρόφηση:
Το φαγητό αυξάνει την έκθεση στη νελφιναβίρη και μειώνει τη φαρμακοκινητική μεταβλητότητα σε σχέση με την κατάσταση νηστείας. Σε μια μελέτη, οι υγιείς εθελοντές έλαβαν μια δόση 1250 mg δισκίων VIRACEPT (5 x 250 mg δισκία) σε καταστάσεις νηστείας ή τροφής (τρία γεύματα με διαφορετικά περιεχόμενα σε θερμίδες και λίπος). Σε μια δεύτερη μελέτη, τα υγιή άτομα έλαβαν εφάπαξ δόσεις δισκίων 1250 mg VIRACEPT (5 x 250 mg δισκία) σε καταστάσεις νηστείας ή τροφής (δύο γεύματα με διαφορετικό περιεχόμενο λίπους). Τα αποτελέσματα των δύο μελετών συνοψίζονται παρακάτω.
Αύξηση της AUC, Cmax και Tmax για τη Νελφιναβίρη σε κατάσταση τροφής σε σχέση με την κατάσταση νηστείας κατόπιν 1250 mg VIRACEPT (5 x 250 mg δισκία)
| ΑριθμόςKcal | %Λίπους | Αριθμός Ατόμων | ΑύξησηAUC | Αύξηση Cmax | Αύξηση Tmax (ώρες) |
| 125 | 20 | n=21 | 2,2 | 2,0 | 1,00 |
| 500 | 20 | n=22 | 3,1 | 2,3 | 2,00 |
| 1000 | 50 | n=23 | 5,2 | 3,3 | 2,00 |
Αύξηση της AUC, Cmax και Tmax της Νελφιναβίρς σε κατάσταση τροφής χαμηλής σε λιπαρά (20%) έναντι υψηλής σε λιπαρά (50%) σχετικά με την κατάσταση νηστείας κατόπιν 1250 mg VIRACEPT (5 x 250 mg δισκία)
| ΑριθμόςKcal | %Λίπους | Αριθμός Ατόμων | ΑύξησηAUC | Αύξηση Cmax | Αύξηση Tmax (ώρες) |
| 500 | 20 | n=22 | 3,1 | 2,5 | 1,8 |
| 500 | 50 | n=22 | 5,1 | 3,8 | 2,1 |
Η έκθεση στη νελφιναβίρη μπορεί να αυξηθεί αυξάνοντας τις θερμίδες ή το περιεχόμενο λίπους που λαμβάνεται σε γεύματα με VIRACEPT.
Κατανομή:
Η νελφιναβίρη συνδέεται εκτεταμένα με τις πρωτεΐνες στον ορό (≥ 98 %). Οι εκτιμώμενοι όγκοι κατανομής τόσο στα πειραματόζωα όσο και στον άνθρωπο είναι (2-7 l/kg) υπερέβαιναν το βάρος του σωματικού ύδατος, κάτι που υποδεικνύει εκτεταμένη διείσδυση της νελφιναβίρης στους ιστούς.
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
Μεταβολισμός: In vitro, πολλαπλές ισομορφές του κυτοχρώματος P-450 συμπεριλαμβανομένων των CYP3A, CYP2C19/C9 και CYP2D6 είναι υπεύθυνες για το μεταβολισμό της νελφιναβίρης. Ένας κύριος και αρκετοί δευτερεύοντες οξειδωτικοί μεταβολίτες βρέθηκαν στο πλάσμα. Ο κύριος οξειδωτικός μεταβολίτης, Μ8 (tert-βουτυλ υδροξυ νελφιναβίρη), έχει την ίδια αντιική δράση in vitro με τη μητρική ουσία και ο σχηματισμός του καταλύεται από το πολυμορφικό κυτόχρωμα CYP2C19. Η περαιτέρω διάσπαση του Μ8 εμφανίζεται να καταλύεται από το CYP3A4. Σε άτομα με φυσιολογική λειτουργία του CYP2C19, τα επίπεδα αυτού του μεταβολίτη στο πλάσμα είναι περίπου 25 % της ολικής συγκέντρωσης των ενώσεων των σχετικών με τη νελφιναβίρη στο πλάσμα.
Αναμένεται ότι σε ασθενείς με φτωχή μεταβολική δράση του CYP2C19 ή σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα ισχυρούς αναστολείς του CYP2C19 (βλ. παράγραφο 4.5), τα επίπεδα της νελφιναβίρης στο πλάσμα θα ανυψώνονταν, ενώ τα επίπεδα της tert-βουτυλ υδροξυ νελφιναβίρης θα ήταν αμελητέα ή μη μετρήσιμα.
Αποβολή: οι εκτιμήσεις της κάθαρσης μετά από εφάπαξ από στόματος δόσεις (24-33 l/h) και επανειλημμένες από στόματος δόσεις (26-61 l/h), δείχνουν ότι η νελφιναβίρη είναι ένα φάρμακο με μέτρια προς υψηλή ηπατική βιοδιαθεσιμότητα. Ο τελικός χρόνος ημιζωής στο πλάσμα ήταν συνήθως 3,5 με 5 ώρες. Η μεγαλύτερη ποσότητα (87 %) μίας από στόματος δόσης 750 mg που περιείχε
14C-νελφιναβίρη ανακτήθηκε στα κόπρανα. Η ολική ραδιενέργεια των κοπράνων αποτελείτο από νελφιναβίρη (22 %) και πολυάριθμους οξειδωτικούς μεταβολίτες (78 %). Μόνο 1-2 % της δόσης ανακτήθηκε στα ούρα, το κυριότερο συστατικό της οποίας ήταν αμετάβλητη νελφιναβίρη.
Φαρμακοκινητική σε ειδικούς πληθυσμούς:
Παιδιά: Σε παιδιά μεταξύ 2 και 13 ετών, η κάθαρση της χορηγούμενης από το στόμα νελφιναβίρης είναι περίπου 2 με 3 φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη στους ενήλικες με μεγάλη διατομική διακύμανση. Η από στόματος χορήγηση του VIRACEPT πόσιμη κόνις ή δισκία σε μία δόση περίπου 25-30 mg/kg τρεις φορές την ημέρα μαζί με τροφή, επιτυγχάνει συγκεντρώσεις σταθεροποιημένης κατάστασης στο πλάσμα παρόμοιες με εκείνες που επιτευχθηκαν σε ενήλικες ασθενείς στους οποίους χορηγούνται 750 mg τρεις φορές την ημέρα.
Η φαρμακοκινητική της νελφιναβίρης διερευνήθηκε σε 5 μελέτες σε παιδιατρικούς ασθενείς από τη γέννηση έως 13 ετών που είτε έλαβαν VIRACEPT τρεις φορές ή δύο φορές ημερησίως. Τα δοσολογικά σχήματα και οι σχετιζόμενες τιμές AUC24 συνοψίζονται παρακάτω.
Σύνοψη AUC24 της Νελφιναβίρης σε Σταθεροποιημένη Κατάσταση σε Παιδιατρικές Μελέτες
| Αριθμός Πρωτοκόλλου | Δοσολογικό Σχήμα1 | N2 | Ηλικία | Food taken with Viracept | AUC24 (mg.hr/L) Αριθμητικός Μέσος ± SD |
| AG1343-524 | 20 (19-28) mg/kg TID | 14 | 2-13 έτη | Σκόνη με γάλα, σκεύασμα, πουτίγκα, ή νερό, ως μέρος ελαφρού γεύματος ή λήψη του δισκίου με ελαφρύ γεύμα | 56.1 ± 29.8 |
| PACTG-725 | 55 (48-60) mg/kg | 6 | 3-11 έτη | Με τροφή | 101.8 ± 56.1 |
| BID | |||||
| PENTA 7 | 40 (34-43) mg/kg | 4 | 2-9 μήνες | Με γάλα | 33.8 ± 8.9 |
| TID | |||||
| PENTA 7 | 75 (55-83) mg/kg | 12 | 2-9 μήνες | Με γάλα | 37.2 ± 19.2 |
| BID | Σκόνη με νερό, σκευάσματα γάλακτος, σκευάσματα σόγιας, γάλα σόγιας, ή συμπληρώματα διατροφής | ||||
| PACTG-353 | 40 (14-56) mg/kg BID | 10 | 6 εβδομάδες | 44.1 ± 27.4 | |
| 1 εβδομάδα | 45.8 ± 32.1 |
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
1 Καθορισμένη με πρωτόκολλο (πραγματικό δοσολογικό εύρος)
2 N: αριθμός ατόμων με αξιολογήσιμα φαρμακοκινητικά αποτελέσματα
Οι τιμές Ctrough δεν παρουσιάζονται στον πίνακα διότι δεν είναι διαθέσιμες σε όλες τις μελέτες
Τα φαρμακοκινητικά δεδομένα είναι επίσης διαθέσιμα για 86 ασθενείς (ηλικίας 2-12 ετών) που έλαβαν VIRACEPT 25-35 mg/kg τρεις φορές ημερησίως στη Μελέτη AG1343-556. Τα φαρμακοκινητικά δεδομένα από τη Μελέτη AG1343-556 ήταν πιο μεταβλητά από τα δεδομένα άλλων μελετών που διεξήχθησαν στον παιδιατρικό πληθυσμό. Το 95% του διαστήματος εμπιστοσύνης για AUC24 ήταν 9 έως 121 mg.hr/L.
Συνολικά, η χρήση του VIRACEPT στον παιδιατρικό πληθυσμό σχετίζεται με υψηλά μεταβλητή έκθεση στο φάρμακο. Η υψηλή μεταβλητότητα μπορεί να οφείλεται σε ασταθή λήψη τροφής σε παιδιατρικούς ασθενείς.
Ηλικιωμένοι:
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για ηλικιωμένους.
Hπατική δυσλειτουργία:
Η πολλαπλής δόσης φαρμακοκινητική της νελφιναβίρης δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς θετικούς σε
HIV με ηπατική δυσλειτουργία.
Η φαρμακοκινητική της νελφιναβίρης έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία και σε υγιείς εθελοντές, μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης 750 mg. Συγκριτικά με την ομάδα υγιών ατόμων παρατηρήθηκε αύξηση στην AUC της νελφιναβίρης κατά 49 % - 69 % στις ομάδες ασθενών με
ηπατική δυσλειτουργία (Child –Turcotte Classes A έως C). Με βάση τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης, δεν μπορεί να προταθεί συγκεκριμένη δοσολογία για τη νελφιναβίρη. Μια δεύτερη μελέτη αξιολόγησε τη φαρμακοκινητική σε σταθεροποιημένη κατάσταση (1250 mg δύο φορές ημερησίως σε δύο εβδομάδες) σε ενήλικα οροαρνητικά άτομα με HIV με ήπια (Child-Pugh A; n=6) ηπατική δυσλειτουργία. Συγκριτικά με τα άτομα στο σκέλος ελέγχου με φυσιολογική ηπατική λειτουργία, η AUC και η Cmax της νελφιναβίρης δεν ήταν σημαντικά διαφορετικές σε άτομα με μέτρια ανεπάρκεια όμως ήταν αυξημένες κατά 62% και 22% σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - VIRACEPT 50MG/G
Η πόσιμη κόνις περιέχει:
-
μικροκρυσταλλική κυτταρίνη,
-
μαλτοδεξτρίνη,
-
μονόξινο φωσφορικό κάλιο,
-
κροσποβιδόνη,
-
υδροξυπροπυλομεθυλοκυτταρίνη,
-
ασπαρτάμη (Ε951),
-
παλμιτική σακχαρόζη
-
φυσικό και τεχνητό βελτιωτικό γεύσης.
Το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν θα πρέπει να αναμιγνύεται με όξινες ουσίες λόγω γεύσης (βλ.
παράγραφο 4.2).
Φυλάσσεται στον αρχικό περιέκτη. Μη φυλάσσετε πάνω από 30°C.
Το VIRACEPT πόσιμη κόνις 50 mg/g διατίθεται σε πλαστικές φιάλες από HDPE (πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας) με πώματα ασφαλείας για παιδιά από πολυπροπυλένιο με επίστρωση πολυαιθυλενίου. Κάθε φιάλη περιέχει 144 g πόσιμης κόνεως και διατίθεται με δοσιμετρικό κοχλιάριο από πολυπροπυλένιο του 1 gr (λευκό) και των 5 gr (μπλε).
και άλλος χειρισμός
Διατίθονται δύο δοσιμετρικά κοχλιάρια στο κουτί ένα λευκό δοσιμετρικό κοχλιάριο του 1 γραμμαρίου και 1 μπλε δοσιμετρικό κοχλιάριο των 5 γραμμαρίων.
Φαρμακευτικό προϊόν του οποίου η άδεια κυκλοφορίας δεν είναι πλέον σε ισχύ
-
Μετρήστε ένα δοσιμετρικό κοχλιάριο κόνεος και χρησιμοποιείστε τη λαβή του δεύτερου δοσιμετρικού κοχλιαρίου για να απομακρύνει την περίσσεια της κόνεως έτσι ώστε η επιφάνεια του φαρμάκου μέσα στο κοχλιάριο να είναι επίπεδη.
-
να αναμιγνύετε την κόνι με νερό, γάλα, παιδική τροφή, σκευάσματα σόγιας, συμπληρώματα διατροφής ή πουτίγκα.
-
δεν πρέπει να αναμιγνύετε με όξινα υγρά ή χυμούς.
-
η ανάμιξη της κόνεος με τα μέσα που περιγράφονται κάτω από το 2 να χρησιμοποιείται εντός 6
ωρών.