DEMOREN INH.SOL.N (0,5+2,5)MG/2,5ML

Το DEMOREN ενδείκνυται για την αντιμετώπιση του βρογχόσπασμου επί χρονίας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας σε ασθενείς που έχουν ανάγκη θεραπείας με ιπρατρόπιο και σαλβουταμόλη.

Το DEMOREN διάλυμα για εισπνοές, μπορεί να χορηγηθεί δια μέσου κατάλληλου νεφελοποιητή ή με συσκευή αερισμού θετικής πίεσης με διακοπτόμενη συχνότητα.

Η συνιστώμενη δόση είναι:

Ενήλικες: 1 φύσιγγα τρείς ή τέσσερις φορές ημερησίως (περιλαμβάνονται ηλικιωμένοι ασθενείς και παιδιά άνω των 12 ετών)

Παιδιά κάτω των 12 ετών: Δεν υπάρχει εμπειρία από τη χρήση του φαρμάκου κάτω των 12 ετών.

Οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται ιατρό ή να μεταβαίνουν αμέσως στο πλησιέστερο νοσοκομείο σε περίπτωση οξείας ή ταχέως επιδεινούμενης δύσπνοιας (δυσκολία στην αναπνοή) εάν επί πλέον εισπνοές δεν επιφέρουν επαρκή βελτίωση της αναπνοής.

Το DEMOREN αντεδείκνυται σε ασθενείς με ιστορικό υπερευαισθησίας σε οποιοδήποτε εκ των συστατικών του, ή στην ατροπίνη ή τα παράγωγά της.

Δεν συνιστάται η χορήγηση του φαρμάκου κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης λόγω πιθανής τερατογένεσης. Καθ΄όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας η τυχόν χρήση του φαρμάκου θα πρέπει να εκτιμηθεί από άποψη απόδοσης σε σχέση με το δυνητικό κίνδυνο από τη χρησιμοποίησή του. Παρά την έλλειψη επαρκών στοιχείων η χρήση της salbutamol αμέσως πριν τον τοκετό, θα πρέπει να γίνεται με προσοχή λόγω της πιθανής ανασταλτικής της δράσης στη συσταλτικότητα του μυομητρίου.

Όπως και με άλλους β-αγωνιστές, οι πλέον συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες του DEMOREN είναι ο λεπτός τρόμος των σκελετικών μυών και η νευρικότητα, ενώ οι λιγότερο συχνές είναι η ταχυκαρδία, η ζάλη, το αίσθημα παλμών ή η κεφαλαλγία ιδίως επί υπερτασικών ασθενών.

Έχουν αναφερθεί αϋπνία, ίλιγγος, ναυτία, έμετος, έκτακτες συστολές, αρρυθμία, στηθάγχη, αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Σπανιότατες περιπτώσεις αναφυλαξίας, αγγειοοιδήματος, κνίδωσης έχουν αναφερθεί.

Έχουν αναφερθεί ανεπιθύμητες ενέργειες από τους οφθαλμούς (βλ. ειδικές προφυλάξεις). Η αγωγή με β-αγωνιστές μπορεί να προκαλέσει δυνητικώς σοβαρή υποκαλιαιμία.

Σε μεμονωμένες περιπτώσεις μπορεί να εκδηλωθούν τοπικές αντιδράσεις όπως ξηρότητα του στόματος, ερεθισμός του φάρυγγα ή αλλεργικές αντιδράσεις.

Όπως και με άλλα βρογχοδιασταλτικά, έχει παρατηρηθεί σε ορισμένες περιπτώσεις βήχας, ενώ σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις παράδοξος βρογχοσπασμός.

Η χρησιμοποίηση αντιχολινεργικών φαρμάκων (πχ του ipratropium bromide), μπορεί να επισπεύσει την κατακράτηση των ούρων, ιδίως σε ασθενείς με προυπάρχουσα απόφραξη των ουροφόρων οδών.

Οι επιδράσεις της υπερδοσολογίας αναμένεται να έχουν σχέση κυρίως με την περιεχόμενη salbutamol επειδή η υπερδοσολογία λόγω ipratropium bromide είναι απίθανη, καθ’όσον δεν απορροφάται συστηματικώς μετά την εισπνοή ή την από του στόματος χορήγησή του. Στις εκδηλώσεις υπερδοσολογίας από salbutamol συμπεριλαμβάνονται πόνοι στο στήθος, υπέρταση, υποκαλιαιμία και ταχυκαρδία. Το αντίδοτο το οποίο προτιμάται σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας από salbutamol, είναι ένας καρδιοεκλεκτικός β-αποκλειστής, πλην όμως σε ασθενείς με ιστορικό βρογχόσπασμου, η χορήγηση τέτοιων φαρμάκων πρέπει να γίνεται με προσοχή και υπό παρακολούθηση.