OPHTHA-CUR® EY.DRO.SOL (0.005+0.5)% W/V

Το OPHTHA-CUR (0,005+0,5)% w/v οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα ενδείκνυται στους ενήλικες (συμπεριλαμβανομένων και των ηλικιωμένων ατόμων) για τη μείωση της αυξημένης ενδοφθάλμιας πίεσης (ΕΟΠ) σε ασθενείς με γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας και οφθαλμική υπερτονία οι οποίοι ανταποκρίνονται ανεπαρκώς στους τοπικούς βήτα- αποκλειστές ή σε ανάλογα προσταγλανδίνης.

Οφθαλμική χρήση.

Δοσολογία

Ενήλικες (συμπεριλαμβανομένων και των ηλικιωμένων ατόμων):

Η συνιστώμενη δόση είναι μία οφθαλμική σταγόνα στον πάσχοντα οφθαλμό(ούς), μία φορά ημερησίως.

Σε περίπτωση που παραληφθεί κάποια δόση, η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί με την επόμενη δόση όπως έχει προγραμματιστεί. Η δόση δεν πρέπει να υπερβεί τη μία σταγόνα ημερησίως στον κάθε πάσχοντα οφθαλμό(ούς).

Παιδιατρικός πληθυσμός:

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του OPHTHA-CUR (0,005+0,5)% w/v οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα σε παιδιά και εφήβους δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί.

Τρόπος χορήγησης

Οι φακοί επαφής θα πρέπει να αφαιρούνται πριν την ενστάλαξη των οφθαλμικών σταγόνων και μπορούν να επανατοποθετηθούν μετά από 15 λεπτά (βλ. παράγραφο 4.4.).

Σε περίπτωση που χορηγούνται περισσότερα από ένα τοπικά οφθαλμολογικά φάρμακα, τα φαρμακευτικά αυτά προϊόντα πρέπει να ενσταλάζονται με διαφορά τουλάχιστον πέντε λεπτών.

Με απόφραξη της ρινοδακρυϊκής οδού ή κλείσιμο των βλεφάρων για 2 λεπτά, ελαττώνεται η συστηματική απορρόφηση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των συστηματικών ανεπιθύμητων ενεργειών και σε αύξηση της τοπικής δράσης.

Το OPHTHA-CUR (0,005+0,5)% w/v οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα αντενδείκνυται σε ασθενείς με:

• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

• Αντιδραστική νόσο των αναπνευστικών οδών, συμπεριλαμβανομένου του βρογχικού άσθματος ή ιστορικό βρογχικού άσθματος, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια.

• Κολπική βραδυκαρδία, σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου, φλεβοκομβοκολπικό αποκλεισμό, κολποκοιλιακό αποκλεισμό δευτέρου ή τρίτου βαθμού μη ελεγχόμενο με βηματοδότη, έκδηλη καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιογενές σοκ.

Συστηματικές επιδράσεις

Όμοια με άλλους οφθαλμικούς παράγοντες που εφαρμόζονται τοπικά, το OPHTHA-CUR (0,005+0,5)% w/v οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα απορροφάται συστηματικά. Λόγω του βήτα-αδρενεργικού συστατικού, της τιμολόλης, ενδέχεται να εμφανιστούν το ίδιο είδος καρδιαγγειακών, πνευμονικών και άλλων ανεπιθύμητων αντιδράσεων όπως παρατηρούνται με συστηματικά χορηγούμενους βήτα-αδρενεργικούς αποκλειστές.

Η εμφάνιση συστηματικών ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τοπική οφθαλμική χορήγηση είναι μειωμένη σε σχέση με τη συστηματική χορήγηση. Για ελάττωση της συστηματικής απορρόφησης, βλ. παράγραφο 4.2.

Καρδιακές διαταραχές

Η θεραπεία με βήτα-αποκλειστές πρέπει να αξιολογείται αυστηρά σε ασθενείς με καρδιοαγγειακές νόσους (π.χ. στεφανιαία νόσο, στηθάγχη Prinzmetal, καρδιακή ανεπάρκεια) και υπόταση και θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο θεραπείας με άλλες δραστικές ουσίες. Οι ασθενείς με καρδιοαγγειακές νόσους πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία επιδείνωσης αυτών των ασθενειών και για σημεία ανεπιθύμητων ενεργειών. Λόγω της αρνητικής επίδρασης στο χρόνο αγωγής, οι βήτα-αποκλειστές θα πρέπει να χορηγούνται μόνο με προσοχή σε ασθενείς με καρδιακό αποκλεισμό πρώτου βαθμού.

Μετά από τη χορήγηση τιμολόλης έχουν αναφερθεί καρδιακές αντιδράσεις και, σπάνια, θάνατος σχετιζόμενος με καρδιακή ανεπάρκεια.

Αγγειακές διαταραχές

Οι ασθενείς με σοβαρή περιφερική κυκλοφορική διαταραχή/διαταραχές (δηλ. σοβαρή μορφή ασθένειας Raynaud ή σύνδρομο Raynaud) θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή.

Αναπνευστικές διαταραχές

Αναπνευστικές αντιδράσεις που συμπεριλαμβάνουν θάνατο λόγω βρογχόσπασμου σε ασθενείς με άσθμα έχουν αναφερθεί μετά τη χορήγηση ορισμένων οφθαλμικών βήτα- αποκλειστών. Το OPHTHA-CUR (0,005+0,5)% w/v οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ήπια/μέτρια χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και μόνο εφόσον το πιθανό όφελος αντισταθμίζει τον πιθανό κίνδυνο.

Υπογλυκαιμία/διαβήτης

Οι βήτα-αποκλειστές θα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή σε ασθενείς που μπορούν να υποστούν αυτόματη υπογλυκαιμία ή σε ασθενείς με αρρύθμιστο διαβήτη, δεδομένου ότι οι βήτα-αποκλειστές μπορούν να καλύψουν τα σημεία και τα συμπτώματα της οξείας υπογλυκαιμίας. Οι βήτα-αποκλειστές μπορούν επίσης να καλύψουν τα σημεία υπερθυρεοειδισμού.

Ασθένειες του κερατοειδούς

Οι οφθαλμικοί βήτα-αποκλειστές ενδέχεται να προκαλέσουν ξηρότητα οφθαλμών. Οι ασθενείς με ασθένειες του κερατοειδούς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή.

Άλλοι βήτα-αποκλειστές

Όταν η τιμολόλη χορηγείται στους ασθενείς που ήδη λαμβάνουν συστηματικά ένα βήτα- αποκλειστή, ενδέχεται να ενισχυθούν η επίδραση στην ενδοφθάλμια πίεση ή οι γνωστές επιδράσεις του αποκλεισμού των βήτα-υποδοχέων από συστηματική χορήγηση. Η ανταπόκριση αυτών των ασθενών θα πρέπει να παρατηρηθεί στενά. Η χρήση δύο τοπικών βήτα-αδρενεργικών αποκλειστών δε συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.5.).

Αναφυλακτικές αντιδράσεις

Κατά το διάστημα που λαμβάνουν βήτα-αποκλειστές, οι ασθενείς με ιστορικό ατοπίας ή ιστορικό σοβαρής αναφυλακτικής αντίδρασης σε διάφορα αλλεργιογόνα μπορεί να παρουσιάζουν μεγαλύτερη αντίδραση σε επαναλαμβανόμενη πρόκληση από αυτού του είδους τα αλλεργιογόνα και να μην ανταποκρίνονται στις συνήθεις δόσεις αδρεναλίνης που χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση τέτοιου είδους αναφυλακτικών αντιδράσεων.

Αποκόλληση χοριοειδούς

Η αποκόλληση του χοριοειδούς έχει αναφερθεί με χορήγηση υδατικής κατασταλτικής θεραπείας (π.χ. τιμολόλη, ακεταζολαμίδη) μετά από διαδικασίες διήθησης.

Χειρουργική αναισθησία

Παρασκευάσματα οφθαλμολογικών βήτα-αποκλειστών ενδέχεται να αναστείλουν τις επιδράσεις συστηματικά χορηγούμενων βήτα-αγωνιστών π.χ. της αδρεναλίνης. Ο αναισθησιολόγος θα πρέπει να ενημερωθεί σε περίπτωση που ο ασθενής λαμβάνει τιμολόλη.

Συγχορηγούμενη θεραπεία

Η τιμολόλη μπορεί να αλληλεπιδράσει με άλλα φάρμακα, βλ. παράγραφο 4.5.

Άλλα ανάλογα προσταγλανδίνης

Η ταυτόχρονη χρήση δύο ή περισσοτέρων προσταγλανδινών, αναλόγων προσταγλανδίνης ή παραγώγων προσταγλανδίνης δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.5.).

Μεταβολή στη χρώση της ίριδας

H λατανοπρόστη μπορεί σταδιακά να αλλάξει το χρώμα του οφθαλμού αυξάνοντας την ποσότητα της καφέ χρωστικής στην ίριδα. Όμοια με την εμπειρία με οφθαλμικές σταγόνες λατανοπρόστης, παρατηρήθηκε αυξημένη χρώση της ίριδας στο 16-20% όλων των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα λατανοπρόστης/τιμολόλης για διάστημα μέχρι ενός έτους (με βάση φωτογραφίες). Η επίδραση αυτή έχει παρατηρηθεί κυρίως σε ασθενείς με ίριδες μικτών χρωμάτων, δηλ. πράσινο-καφέ, κίτρινο-καφέ ή

μπλε/γκρι-καφέ και οφείλεται σε αυξημένη περιεκτικότητα μελανίνης στα στρωματικά μελανοκύτταρα της ίριδας.

Χαρακτηριστικά, η καφέ χρωστική γύρω από την κόρη εξαπλώνεται ομόκεντρα προς την περιφέρεια στους προσβεβλημένους οφθαλμούς, ωστόσο ολόκληρη η ίριδα ή τμήματα αυτής μπορούν να προσλάβουν πιο καστανό χρώμα. Σε ασθενείς με ομοιογενώς μπλε, γκρι, πράσινους ή καφέ οφθαλμούς, η αλλαγή αυτή σπάνια παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια θεραπείας δύο ετών σε κλινικές μελέτες με λατανοπρόστη.

Η αλλαγή στο χρώμα της ίριδας εξελίσσεται με αργό ρυθμό και μπορεί να μην είναι εμφανής για διάστημα πολλών μηνών ή ετών και δεν έχει συσχετισθεί με κανένα σύμπτωμα ή παθολογικές μεταβολές.

Καμία περαιτέρω αύξηση στην καφέ χρώση της ίριδας δεν έχει παρατηρηθεί μετά τη διακοπή της θεραπείας, ωστόσο η αλλαγή χρώματος που προκύπτει μπορεί να είναι μόνιμη.

Ούτε οι σπίλοι, ούτε οι φακίδες της ίριδας έχουν επηρεαστεί από τη θεραπεία.

Συσσώρευση χρωστικής στο δοκιδωτό δίκτυο (trabecular meshwork) ή σε άλλο σημείο στον πρόσθιο θάλαμο δεν έχει παρατηρηθεί, ωστόσο, οι ασθενείς πρέπει να εξετάζονται τακτικά και, ανάλογα με την κλινική τους κατάσταση, η θεραπεία μπορεί να διακοπεί σε περίπτωση που προκύψει αυξημένη χρώση της ίριδας.

Πριν από την έναρξη της θεραπείας, οι ασθενείς πρέπει να λάβουν γνώση για το ενδεχόμενο αλλαγής στο χρώμα των οφθαλμών τους. Η μονόπλευρη θεραπεία μπορεί να προκαλέσει μόνιμη ετεροχρωμία.

Μεταβολές στα βλέφαρα και τις βλεφαρίδες

Έχει αναφερθεί σκούρυνση του δέρματος του βλεφάρου, η οποία μπορεί να είναι αναστρέψιμη, μετά από χρήση της λατανοπρόστης.

Η λατανοπρόστη μπορεί σταδιακά να προκαλέσει αλλαγή στις βλεφαρίδες και στις λεπτές τρίχες στο θεραπευμένο μάτι. Αυτές οι αλλαγές περιλαμβάνουν αυξημένο μήκος, πάχος, χρωματισμό και αριθμό των βλεφαρίδων ή των λεπτών τριχών και μη σωστή κατεύθυνση κατά την ανάπτυξη των βλεφαρίδων. Οι αλλαγές στις βλεφαρίδες είναι αναστρέψιμες μετά από τη διακοπή της θεραπείας.

Γλαύκωμα

Δεν υπάρχει καμία τεκμηριωμένη εμπειρία με τη λατανοπρόστη σε φλεγμονώδες, νεοαγγειακό ή χρόνιο γλαύκωμα κλειστής γωνίας, σε γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας σε ψευδοφακικούς ασθενείς και σε χρωστικό γλαύκωμα. H λατανοπρόστη εμφανίζει μικρή ή καμία επίδραση στην κόρη του οφθαλμού, ωστόσο δεν υπάρχει καμία τεκμηριωμένη εμπειρία σε περιπτώσεις οξείας προσβολής γλαυκώματος κλειστής γωνίας. Επομένως, συνιστάται η χρήση του OPHTHA-CUR (0,005+0,5)% w/v οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα να γίνεται με προσοχή στις περιπτώσεις αυτές μέχρις ότου αποκτηθεί μεγαλύτερη εμπειρία.

Ερπητική κερατίτιδα

Η λατανοπρόστη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό ερπητικής κερατίτιδας και θα πρέπει να αποφεύγεται σε περιπτώσεις ενεργής κερατίτιδας από ιό του απλού έρπητα και σε ασθενείς με ιστορικό υποτροπιάζουσας ερπητικής κερατίτιδας που σχετίζεται ειδικότερα με ανάλογα προσταγλανδίνης.

Οίδημα της ωχράς κηλίδας

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με λατανοπρόστη, έχει αναφερθεί οίδημα της ωχράς κηλίδας, που συμπεριλαμβάνει κυστοειδές οίδημα της ωχράς κηλίδας. Οι αναφορές αυτές παρατηρήθηκαν κυρίως σε αφακικούς ασθενείς, σε ψευδοφακικούς ασθενείς με ρήξη οπίσθιου περιφακίου, ή σε ασθενείς με γνωστούς παράγοντες κινδύνου για οίδημα της

ωχράς κηλίδας. Το OPHTHA-CUR (0,005+0,5)% w/v οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα θα πρέπει να εφαρμόζεται με προσοχή στους ασθενείς αυτούς.

Συντηρητικό

Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει χλωριούχο βενζαλκώνιο, το οποίο χρησιμοποιείται συχνά ως συντηρητικό σε οφθαλμολογικά προϊόντα. Το χλωριούχο βενζαλκώνιο έχει αναφερθεί ότι προκαλεί ερεθισμό των ματιών, συμπτώματα ξηροφθαλμίας και μπορεί να επηρεάσει την επιφάνεια του δακρυϊκού συστήματος και του κερατοειδούς. Θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ξηροφθαλμία και σε ασθενείς στους οποίους ενδέχεται να διαταραχθεί ο κερατοειδής χιτώνας. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται σε περίπτωση παρατεταμένης χρήσης.

Φακοί επαφής

Οι φακοί επαφής μπορούν να απορροφήσουν το χλωριούχο βενζαλκώνιο και έτσι πρέπει να απομακρύνονται πριν από την εφαρμογή του OPHTHA-CUR (0,005+0,5)% w/v οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα, αλλά μπορεί να ξανατοποθετηθούν μετά από 15 λεπτά (βλέπε παράγραφο 4.2.).

Έχουν αναφερθεί παράδοξες αυξήσεις στην ενδοφθάλμια πίεση μετά από την ταυτόχρονη οφθαλμική χορήγηση δύο αναλόγων προσταγλανδίνης. Συνεπώς, δε συνιστάται η χρήση δύο ή περισσοτέρων προσταγλανδινών, αναλόγων προσταγλανδίνης ή παραγώγων προσταγλανδίνης.

Υπάρχει ενδεχόμενο για προσθετική δράση που προκαλεί υπόταση και/ή έντονη βραδυκαρδία, όταν οφθαλμικό διάλυμα βήτα-αποκλειστών χορηγείται ταυτόχρονα με από του στόματος αποκλειστές των διαύλων ασβεστίου, βήτα-αδρενεργικούς αποκλειστές, αντιαρρυθμικά (συμπεριλαμβανομένης της αμιωδαρόνης), γλυκοσίδες δακτυλίτιδας, παρασυμπαθομιμητικούς παράγοντες, γουανεθιδίνη.

Η επίδραση στην ενδοφθάλμια πίεση ή οι γνωστές επιδράσεις του συστηματικού βήτα- αποκλεισμού μπορεί να αυξηθούν όταν οι οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα λατανοπρόστης/τιμολόλης χορηγούνται σε ασθενείς, οι οποίοι ήδη λαμβάνουν ένα βήτα- αδρενεργικό αποκλειστή από το στόμα και η τοπική χρήση δύο ή περισσοτέρων βήτα- αδρενεργικών αποκλειστών δε συνιστάται.

Μυδρίαση έχει περιστασιακά αναφερθεί, ως αποτέλεσμα ταυτόχρονης χρήσης οφθαλμολογικών βήτα-αποκλειστών και αδρεναλίνης (επινεφρίνης).

Η υπερτασική αντίδραση στην απότομη διακοπή της χορήγησης κλονιδίνης μπορεί να ενισχυθεί με τη λήψη βήτα-αποκλειστών.

Οι β-αποκλειστές μπορούν να αυξήσουν την υπογλυκαιμική δράση των αντιδιαβητικών παραγόντων. Οι β-αποκλειστές μπορούν να καλύψουν τα σημεία και τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας (βλ. παράγραφο 4.4.).

Γονιμότητα

Σε μελέτες σε ζώα, ούτε η λατανοπρόστη ούτε η τιμολόλη έχουν βρεθεί να παρουσιάζουν επιδράσεις στην ανδρική ή τη γυναικεία γονιμότητα (βλ. παράγραφο 5.3.).

Κύηση

Λατανοπρόστη:

Δεν υπάρχουν αρκετά δεδομένα από τη χρήση λατανοπρόστης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3.). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο δεν είναι γνωστός.

Τιμολόλη:

Δεν υπάρχουν αρκετά δεδομένα από τη χρήση τιμολόλης σε έγκυες γυναίκες. Η τιμολόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν κρίνεται σαφώς απαραίτητο. Για μείωση της συστηματικής απορρόφησης, βλ. παράγραφο 4.2.

Επιδημιολογικές μελέτες δεν έδειξαν επιδράσεις δυσμορφίας, ωστόσο παρουσιάζουν έναν κίνδυνο καθυστερημένης ενδομήτριας ανάπτυξης όταν βήτα-αποκλειστές χορηγούνται από του στόματος. Επιπρόσθετα, έχουν παρατηρηθεί σημεία και συμπτώματα βήτα-αποκλεισμού (π.χ. βραδυκαρδία, υπόταση, αναπνευστική δυσχέρεια και υπογλυκαιμία) σε νεογνά όταν έχουν χορηγηθεί βήτα-αποκλειστές πριν από τον τοκετό. Εφόσον οι οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα λατανοπρόστης/τιμολόλης χορηγούνται πριν από τον τοκετό, το νεογνό θα πρέπει να παρακολουθείται με προσοχή κατά τις πρώτες ημέρες της ζωής του.

Επομένως το οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα λατανοπρόστης/τιμολόλης δεν πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της κύησης (βλ. παράγραφο 5.3.).

Θηλασμός

Οι βήτα-αποκλειστές απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Ωστόσο, για θεραπευτικές δόσεις οφθαλμικών σταγόνων τιμολόλης, δεν είναι πιθανό να ανευρεθεί στο μητρικό γάλα ποσότητα επαρκής ώστε να προκαλέσει κλινικά συμπτώματα βήτα-αποκλεισμού στο βρέφος. Για μείωση της συστηματικής απορρόφησης, βλ. παράγραφο 4.2.

H λατανοπρόστη και οι μεταβολίτες της μπορούν να περάσουν στο μητρικό γάλα. Επομένως οι οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα τιμολόλης δεν πρέπει να χορηγείται σε γυναίκες που θηλάζουν.

Το OPHTHA-CUR (0,005+0,5)% w/v οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα έχει μικρή επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Όπως και με άλλα οφθαλμικά παρασκευάσματα, η ενστάλαξη οφθαλμικών σταγόνων μπορεί να προκαλέσει παροδικά θάμβο της οράσεως.

Έως ότου αυτό υποχωρήσει, οι ασθενείς δεν πρέπει να οδηγούν ή να χειρίζονται μηχανήματα.

Όσον αφορά τη λατανοπρόστη, οι ανεπιθύμητες ενέργειες στην πλειονότητά τους σχετίζονται με το οφθαλμικό σύστημα. Σε δεδομένα από τη φάση επέκτασης των μελετών του συνδυασμού λατανοπρόστης / τιμολόλης, το 16%-20% των ασθενών ανέπτυξαν αυξημένη χρώση της ίριδας, η οποία μπορεί να είναι μόνιμη. Σε μία ανοιχτή μελέτη ασφάλειας για τη λατανοπρόστη, διάρκειας 5 ετών, το 33% των ασθενών ανέπτυξαν χρώση της ίριδας (βλ. παράγραφο 4.4.). Άλλες οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι γενικά παροδικές και συμβαίνουν κατά τη χορήγηση της δόσης. Για την τιμολόλη, οι πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι συστηματικής φύσεως, συμπεριλαμβανομένης της βραδυκαρδίας, της αρρυθμίας, της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, του βρογχόσπασμου και των αλλεργικών αντιδράσεων.

Όπως άλλα τοπικώς εφαρμοζόμενα οφθαλμολογικά φαρμακευτικά προϊόντα, η τιμολόλη απορροφάται από τη συστηματική κυκλοφορία. Αυτό ενδέχεται να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες, παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται με τους συστηματικούς βήτα-αποκλειστές. Η εμφάνιση συστηματικών ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τοπική οφθαλμική χορήγηση είναι μειωμένη σε σχέση με τη συστηματική χορήγηση. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατίθενται παρακάτω περιλαμβάνουν ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρούνται για την κατηγορία των οφθαλμικών βήτα-αποκλειστών.

Ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με τη θεραπεία, που παρατηρήθηκαν σε κλινικές μελέτες με λατανοπρόστη/τιμολόλη, παρατίθενται παρακάτω.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες κατηγοριοποιούνται σύμφωνα με τη συχνότητα εμφάνισης, ως ακολούθως: Πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Διαταραχές του νευρικού συστήματος:

Όχι συχνές: Κεφαλαλγία.

Οφθαλμικές διαταραχές:

Πολύ συχνές: Υπέρχρωση της ίριδος.

Συχνές: Οφθαλμικός πόνος, οφθαλμικός ερεθισμός (που περιλαμβάνει αίσθημα νυγμού, αίσθημα καύσου, κνησμός, αίσθηση ξένου σώματος).

Όχι συχνές: Υπεραιμία του οφθαλμού, επιπεφυκίτιδα, θολή όραση, αυξημένη δακρύρροια, βλεφαρίτιδα, διαταραχές του κερατοειδούς.

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού:

Όχι συχνές: Εξάνθημα, κνησμός.

Επιπρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί σχετικά με τη χρήση των επιμέρους συστατικών του συνδυασμού λατανοπρόστης / τιμολόλης είτε σε κλινικές μελέτες, σε αυθόρμητες αναφορές ή στη διαθέσιμη βιβλιογραφία.

Όσον αφορά τη λατανοπρόστη αυτές είναι:

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις: Ερπητική κερατίτιδα.

Διαταραχές του νευρικού συστήματος: Ζάλη.

Οφθαλμικές διαταραχές: Αλλαγές στις βλεφαρίδες και στις λεπτές τρίχες των βλεφάρων (αύξηση του μήκους, του πάχους, της χρώσης και του αριθμού των βλεφαρίδων), διάστικτη κερατίτιδα, περικογχικό οίδημα, ιρίτιδα, ραγοειδίτιδα, οίδημα της ωχράς κηλίδας, που συμπεριλαμβάνει το κυστοειδές οίδημα της ωχράς κηλίδας, ξηροφθαλμία, κερατίτιδα, οίδημα του κερατοειδούς, διάβρωση του κερατοειδούς, τριχίαση, κύστη της ίριδος, φωτοφοβία, περικογχικές και βλεφαρικές μεταβολές που οδηγούν σε εμβάθυνση των βλεφαρικών αυλακώσεων, οίδημα των βλεφάρων, εντοπισμένη δερματική αντίδραση στα βλέφαρα ψευδο-πεμφιγοειδές του οφθαλμικού επιπεφυκότος+, σκούρυνση του δέρματος των πελμάτων.

+Μπορεί ενδεχομένως να συσχετιστεί με το συντηρητικό χλωριούχο βενζαλκώνιο.

Καρδιακές διαταραχές: Στηθάγχη, ασταθής στηθάγχη, αίσθημα παλμών.

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου: Άσθμα, επιδείνωση άσθματος, δύσπνοια.

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού: Μυαλγία, Αρθραλγία.

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης: Θωρακικό άλγος.

Όσον αφορά την τιμολόλη αυτές είναι:

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος: Συστηματικές αλλεργικές αντιδράσεις που συμπεριλαμβάνουν αναφυλακτικές αντιδράσεις, αγγειοοίδημα, κνίδωση, τοπικό και γενικευμένο εξάνθημα, κνησμό.

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης: Υπογλυκαιμία.

Ψυχιατρικές διαταραχές: Κατάθλιψη, απώλεια μνήμης, αϋπνία, εφιάλτες, ψευδαισθήσεις.

Διαταραχές του νευρικού συστήματος: Ζάλη, εγκεφαλική ισχαιμία, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, αύξηση στα σημεία και τα συμπτώματα της μυασθένειας Gravis, συγκοπή, παραισθησία, κεφαλαλγία.

Οφθαλμικές διαταραχές: Αποκόλληση του χοριοειδούς μετά από διηθητική επέμβαση (βλ. παράγραφο 4.4.), διάβρωση του κερατοειδούς, κερατίτιδα, διπλωπία, μειωμένη ευαισθησία του κερατοειδούς, σημεία και συμπτώματα οφθαλμικού ερεθισμού (π.χ. αίσθημα καύσου, αίσθημα νυγμού, κνησμός, δακρύρροια, ερυθρότητα), ξηροφθαλμία, πτώση βλεφάρου, βλεφαρίτιδα, θαμπή όραση.

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου: Εμβοές.

Καρδιακές διαταραχές: Αίσθημα παλμών, αρρυθμία, βραδυκαρδία, θωρακικό άλγος, καρδιακή ανακοπή, οίδημα, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, κολποκοιλιακός αποκλεισμός, καρδιακή ανεπάρκεια.

Αγγειακές διαταραχές: Υπόταση, φαινόμενο Raynaud, κρύα χέρια και πόδια.

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου: Βρογχόσπασμος (κυρίως σε ασθενείς με προϋπάρχουσα νόσο που προκαλεί βρογχόσπασμο), δύσπνοια, βήχας.

Διαταραχές του γαστρεντερικού: Δυσγευσία, ναυτία, διάρροια, δυσπεψία, ξηροστομία, κοιλιακό άλγος, έμετος.

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού: Αλωπεκία, εξάνθημα παρόμοιο με αυτό της ψωρίασης, επιδείνωση της ψωρίασης, δερματικό εξάνθημα.

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού: Μυαλγία.

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού: Σεξουαλική δυσλειτουργία, μειωμένη γενετήσια ορμή.

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης: Εξασθένιση, κόπωση.

Έχουν αναφερθεί, πολύ σπάνια, περιπτώσεις ασβέστωσης του κερατοειδούς, σε συσχέτιση με τη χρήση οφθαλμικών σταγόνων που περιέχουν φωσφορικά, σε ορισμένους ασθενείς με σημαντικά κατεστραμμένους κερατοειδείς.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους/κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες απευθείας στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ: + 30 21

06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία στον άνθρωπο όσον αφορά την υπερδοσολογία με οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα λατανοπρόστης/τιμολόλης.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της συστηματικής υπερδοσολογίας με τιμολόλη είναι: βραδυκαρδία, υπόταση, βρογχόσπασμος και καρδιακή ανακοπή.

Εκτός από τον οφθαλμικό ερεθισμό και την υπεραιμία του επιπεφυκότα, καμία άλλη οφθαλμική ή συστηματική ανεπιθύμητη ενέργεια δεν έχει παρατηρηθεί από υπερδοσολογία με λατανοπρόστη.

Θεραπεία

Σε περίπτωση που εμφανιστούν συμπτώματα υπεροδοσολογίας, η θεραπευτική αντιμετώπιση θα πρέπει να είναι συμπτωματική και υποστηρικτική.

Σε περίπτωση κατά λάθους κατάποσης από το στόμα, οι εξής πληροφορίες μπορεί να είναι χρήσιμες:

Μελέτες έχουν δείξει ότι η τιμολόλη δεν διαλύεται εύκολα: Πλύση στομάχου αν χρειαστεί. Η λατανοπρόστη μεταβολίζεται εκτενώς κατά τη διάρκεια της πρώτης διέλευσης μέσω του ήπατος. Η ενδοφλέβια έγχυση 3 μικρογραμμαρίων/κιλό σε υγιείς εθελοντές δεν προκάλεσε συμπτώματα, ωστόσο η δόση των 5,5-10 μικρογραμμαρίων/κιλό προκάλεσε ναυτία, κοιλιακό πόνο, ζάλη, κόπωση, εξάψεις και εφίδρωση. Τα φαινόμενα αυτά ήταν ήπιας μέχρι μέτριας έντασης και εξαφανίστηκαν χωρίς θεραπεία, εντός 4 ωρών μετά τη διακοπή της έγχυσης.