PROPOFOL MCT/LCT/FRESENIUS I.EM.IN.PS 2% (20mg/ML) PF.SYR

To Propofol MCT/LCT/Fresenius 2% (20mg/ml) είναι ένα βραχείας δράσης ενδοφλέβιο γενικό αναισθητικό για:

• εισαγωγή και διατήρηση της γενικής αναισθησίας σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά > 3 ετών.

• καταστολή για διαγνωστικές και χειρουργικές επεμβάσεις, μόνο του ή σε συνδυασμό με τοπική ή περιοχική αναισθησία σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά > 3 ετών.

• καταστολή ασθενών με μηχανική υποστήριξη της αναπνοής >16 χρονών στη μονάδα εντατικής θεραπείας

Η χορήγηση Propofol/MCT/LCT/Fresenius πρέπει να γίνεται μόνο σε νοσοκομεία ή σε επαρκώς εξοπλισμένες μονάδες ημερήσιας θεραπείας από γιατρούς εκπαιδευμένους στην αναισθησία ή στην φροντίδα ασθενών στη μονάδα εντατικής θεραπείας.

Πρέπει να ελέγχεται διαρκώς η καρδιοαγγειακή και η αναπνευστική λειτουργία (π.x. ΗΚΓ, παλμική οξυμετρία) και να υπάρχει συνεχώς σε ετοιμότητα εξοπλισμός για τη διατήρηση ανοικτών των αναπνευστικών οδών, για την μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και εξοπλισμός για την ανάνηψη. Για την καταστολή κατά τη διάρκεια χειρουργικών και διαγνωστικών επεμβάσεων το Propofol/MCT/LCT/Fresenius δεν πρέπει να χορηγείται από το ίδιο άτομο που πραγματοποιεί την χειρουργική ή διαγνωστική διαδικασία.

Η δοσολογία του Propofol MCT/LCT/Fresenius πρέπει να εξατομικεύεται ανάλογα με την απόκριση του ασθενούς και τα χορηγηθέντα προαναισθητικά.

Συμπληρωματική χορήγηση αναλγητικών παραγόντων, γενικά απαιτείται επιπλέον της χορήγησης του Propofol/MCT/LCT/Fresenius.

Δοσολογία

Γενική Αναισθησία σε ενήλικες

Εισαγωγή στην αναισθησία:

Για εισαγωγή στην αναισθησία με Propofol/MCT/LCT/Fresenius, η δοσολογία πρέπει να ρυθμίζεται (περίπου 20-40 mg προποφόλη κάθε 10 δευτερόλεπτα) σε σχέση με την ανταπόκριση του ασθενούς, μέχρι να εμφανιστούν τα κλινικά σημεία εισαγωγής στην αναισθησία.

Οι περισσότεροι ενήλικες ασθενείς ηλικίας κάτω των 55 ετών, συνήθως χρειάζονται 1.5 με 2.5mg προποφόλη/kg βάρους σώματος.

Σε ασθενείς πάνω από την ηλικία αυτή και σε ασθενείς βαθμού ΙΙΙ και IV κατά ASA, ιδιαίτερα σε εκείνους με μειωμένη καρδιακή λειτουργία, οι απαιτούμενες δόσεις είναι γενικά μικρότερες και η ολική δόση του Propofol/MCT/LCT/Fresenius μπορεί να μειωθεί στο ελάχιστο του 1mg προποφόλη/kg βάρους σώματος. Πρέπει να εφαρμόζονται βραδύτεροι ρυθμοί χορήγησης του Propofol/MCT/LCT/Fresenius { περίπου 1ml του 20mg/ml γαλακτώματος (20mg προποφόλη) κάθε 10 δευτερόλεπτα}.

Διατήρηση της αναισθησίας

Η διατήρηση της αναισθησίας μπορεί να επιτευχθεί με τη χορήγηση Propofol/MCT/LCT/Fresenius 2% (20mg/ml) με συνεχή έγχυση.

Γενικά για τη διατήρηση της αναισθησίας πρέπει να χορηγούνται δοσολογίες των 4 έως 12mg προποφόλη/kg βάρους σώματος/ώρα. Για την διατήρηση της αναισθησίας, μειωμένη δόση περίπου 4mg προποφόλη/kg βάρους σώματος/ώρα, δύναται να είναι επαρκής κατά τη διάρκεια λιγότερο καταπονητικών επεμβάσεων, όπως πολύ μικρή χειρουργική επέμβαση.

Σε ηλικιωμένους ασθενείς, ασθενείς σε ασταθή γενική κατάσταση, σε ασθενείς με επιβαρυμένη καρδιακή λειτουργία ή υποογκαιμικούς ασθενείς και ασθενείς βαθμού ΙΙΙ και IV κατά ASA, η δοσολογία του Propofol/MCT/LCT/Fresenius είναι δυνατόν να μειωθεί επιπλέον ανάλογα με την σοβαρότητα της κατάστασης του ασθενή και την χρησιμοποιούμενη τεχνική αναισθησίας .

Γενική αναισθησία σε παιδιά ηλικίας άνω των 3 ετών:

Εισαγωγή στην αναισθησία:

Για την εισαγωγή στην αναισθησία το Propofol/MCT/LCT/Fresenius πρέπει να τιτλοποιείται αργά μέχρι να εμφανιστούν κλινικά σημεία εισαγωγής στην αναισθησία.

Η δόση πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την ηλικία και/ή το βάρος σώματος. Οι περισσότεροι ασθενείς ηλικίας άνω των 8 ετών για εισαγωγή στην αναισθησία χρειάζονται περίπου 2.5 mg/kg βάρους σώματος Propofol/MCT/LCT/Fresenius. Σε νεότερα παιδιά οι απαιτήσεις δοσολογίας μπορεί να είναι υψηλότερες (2.5- 4 mg/kg βάρους σώματος).

Διατήρηση της γενικής αναισθησίας:

H αναισθησία μπορεί να διατηρηθεί με χορήγηση του Propofol/MCT/LCT/Fresenius 2% (20mg/ml) με έγχυση για να διατηρηθεί το απαιτούμενο βάθος της αναισθησίας. Ο απαιτούμενος ρυθμός χορήγησης διαφέρει σημαντικά μεταξύ ασθενών αλλά οι ρυθμοί στο εύρος των 9-15 mg/kg/ώρα συνήθως

επιτυγχάνουν ικανοποιητική αναισθησία. Σε νεότερα παιδιά οι απαιτήσεις δοσολογίας μπορεί να είναι υψηλότερες.

Για ασθενείς βαθμών ΙΙΙ και ΙV κατά ASA συνιστώνται χαμηλότερες δόσεις (βλέπε επίσης παράγραφο 4.4).

Καταστολή σε διαγνωστικές & χειρουργικές επεμβάσεις σε ενήλικες ασθενείς

Για την επίτευξη καταστολής κατά τη διάρκεια χειρουργικών και διαγνωστικών επεμβάσεων, οι δόσεις και οι ρυθμοί χορήγησης πρέπει να προσαρμόζονται σύμφωνα με τη κλινική απόκριση. Οι περισσότεροι ασθενείς θα χρειασθούν 0.5 – 1 mg προποφόλη/kg βάρους σώματος σε διάρκεια 1 έως 5 λεπτών για την έναρξη της καταστολής. Η διατήρηση της καταστολής μπορεί να επιτευχθεί με ρύθμιση της δόσης του Propofol/MCT/LCT/Fresenius στο επιθυμητό επίπεδο καταστολής. Οι περισσότεροι ασθενείς θα χρειασθούν 1.5 – 4.5 mg προποφόλη/ kg βάρους σώματος/ώρα. Η έγχυση μπορεί να συμπληρωθεί με εφ’απαξ χορήγηση των 10-20 mg προποφόλη (0,5-1 ml Propofol/MCT/LCT/Fresenius 20mg/ml) εάν απαιτείται ταχεία αύξηση του βάθους της καταστολής.

Σε ασθενείς άνω των 55 ετών και σε ασθενείς κατά ASA βαθμών ΙΙΙ και IV, ίσως χρειασθούν χαμηλότερες δοσολογίες Propofol/MCT/LCT/Fresenius και ο ρυθμός χορήγησης ίσως χρειασθεί να μειωθεί.

Καταστολή σε διαγνωστικές και χειρουργικές επεμβάσεις σε παιδιά ηλικίας άνω των 3 ετών

Οι δόσεις και οι ρυθμοί χορήγησης πρέπει να ρυθμίζονται σύμφωνα με το απαιτούμενο βάθος της καταστολής και την κλινική απόκριση. Οι περισσότεροι παιδιατρικοί ασθενείς απαιτούν 1-2 mg/kg βάρους σώματος προποφόλη για την έναρξη της καταστολής. Η διατήρηση της καταστολής μπορεί να επιτευχθεί με ρύθμιση της έγχυσης του Propofol/MCT/LCT/Fresenius στο απαιτούμενο επίπεδο της καταστολής. Οι περισσότεροι ασθενείς απαιτούν 1,5-9 mg/kg/h προποφόλη.

Σε ασθενείς βαθμών ΙΙΙ και ΙV κατά ASA θα απαιτηθούν χαμηλότερες δόσεις.

Καταστολή σε ασθενείς πάνω από 16 χρονών στην μονάδα εντατικής θεραπείας

Όταν χρησιμοποιείται για να παρέχει αναισθησία σε ασθενείς υπό μηχανική υποστήριξη αναπνοής κάτω από συνθήκες εντατικής θεραπείας, συστήνεται το Propofol/MCT/LCT/Fresenius να χορηγείται ως συνεχής έγχυση. Η δόση πρέπει να ρυθμίζεται σύμφωνα με το βάθος της αναισθησίας που απαιτείται.

Συνήθως ικανοποιητική αναισθησία επιτυγχάνεται με ρυθμούς χορήγησης στο εύρος 0.3 έως 4.0 mg προποφόλη/kg βάρους σώματος/ώρα. Ρυθμοί έγχυσης μεγαλύτεροι από 4.0 mg προποφόλη/kg βάρους σώματος/ώρα δεν συνιστώνται (βλ. παράγραφο 4.4).

Η χορήγηση της προποφόλης με σύστημα ελεγχόμενης έγχυσης προκαθορισμένου Στόχου (Target Controlled Infusion-TCI) δεν συνιστάται για καταστολή στην μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ).

Διάρκεια Χορήγησης

Η διάρκεια της χορήγησης δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 7 ημέρες.

Τρόπος χορήγησης

Για ενδοφλέβια χορήγηση.

Για μία μόνον χρήση. Οποιοδήποτε γαλάκτωμα παραμένει πρέπει να απορρίπτεται.

Οι προ-γεμισμένες σύριγγες πρέπει να ανακινούνται πριν από τη χρήση.

Εάν μετά την ανακίνηση παρατηρηθούν δύο στρώματα το γαλάκτωμα δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί. Να χρησιμοποιούνται μόνον ομοιογενή παρασκευάσματα και άθικτες προ-γεμισμένες σύριγγες.

Το Propofol/MCT/LCT/Fresenius 2% (20mg/ml) μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλέβια με συνεχή έγχυση χωρίς να αραιωθεί. Το Propofol/MCT/LCT/Fresenius 2% (20mg/ml) δεν πρέπει να χορηγείται με επαναλαμβανόμενες εφάπαξ ενέσεις για την διατήρηση της αναισθησίας.

Όταν το Propofol/MCT/LCT/Fresenius εγχέεται, συστήνεται ο εξοπλισμός όπως προχοΐδες, σταγονομετρητής, αντλίες σύριγγας (συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων Ελεγχόμενης Έγχυσης Προκαθορισμένου Στόχου –TCI) και ογκομετρικές αντλίες έγχυσης, να χρησιμοποιούνται πάντοτε για να ελέγχουν τους ρυθμούς έγχυσης.

Το Propofol/MCT/LCT/Fresenius είναι ένα γαλάκτωμα που περιέχει λίπος χωρίς αντιμικροβιακά συντηρητικά και μπορεί να υποστηρίξει την ταχεία ανάπτυξη μικροοργανισμών.

Το γαλάκτωμα πρέπει να αφαιρείται υπό άσηπτες συνθήκες μέσα σε ένα σετ χορήγησης αμέσως μετά το άνοιγμα της σύριγγας. Η έναρξη της χορήγησης πρέπει να γίνει άμεσα χωρίς καθυστέρηση.

Οι άσηπτες συνθήκες πρέπει να διατηρούνται τόσο για το Propofol/MCT/LCT/Fresenius όσο και για τον εξοπλισμό έγχυσης καθ’όλη τη διάρκεια της έγχυσης. Η συγχορήγηση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων ή υγρών που προστίθενται στη γραμμή έγχυσης του Propofol/MCT/LCT/Fresenius πρέπει να γίνεται πλησίον του σημείου εισαγωγής του καθετήρα χρησιμοποιώντας ένα συνδετικό τύπου Υ ή ένα καθετήρα τριών δρόμων. Για οδηγίες σχετικά με την συγχορήγηση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.6.

Το Propofol/MCT/LCT/Fresenius δεν πρέπει να χορηγείται δια μέσου αντιμικροβιακών φίλτρων. Το Propofol/MCT/LCT/Fresenius και οποιαδήποτε συσκευή ενδοφλέβιας έγχυσης που περιέχει

Propofol/MCT/LCT/Fresenius, είναι για μία μόνο χορήγηση και χρησιμοποιείται για ένα μόνον ασθενή. Μετά τη χρήση του, το υπόλοιπο του διαλύματος Propofol/MCT/LCT/Fresenius πρέπει να απορρίπτεται.

Όπως συνηθίζεται για τα γαλακτώματα λιπιδίων, η έγχυση του Propofol/MCT/LCT/Fresenius χωρίς αραίωση διαμέσου ενός συστήματος έγχυσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 12 ώρες. Μετά από 12 ώρες, το σύστημα έγχυσης και η δεξαμενή παροχής Propofol/MCT/LCT/Fresenius πρέπει να απορρίπτεται ή να αντικαθίσταται εάν είναι αναγκαίο.

Για τη μείωση του άλγους στο σημείο της ένεσης, λιδοκαΐνη δύναται να χορηγηθεί αμέσως πριν τη χρήση Propofol/MCT/LCT/Fresenius (βλ. παράγραφο 4.4).

Μυοχαλαρωτικά, όπως ατρακούριο και μιβακούριο πρέπει να χορηγηθούν μόνο μετά από έκπλυση του σημείου έγχυσης που χρησιμοποιήθηκε για το Propofol/MCT/LCT/Fresenius.

Το Propofol/MCT/LCT/Fresenius θα ενεθεί σε μια φλέβα με ηλεκτρικές αντλίες, για το λόγο αυτό πρέπει να διασφαλιστεί κατάλληλη συμβατότητα.

Χρήση προ-γεμισμένων συρίγγων:

Η στειρότητα πρέπει να εξασφαλίζεται. Η εξωτερική επιφάνεια της σύριγγας και της ράβδου του εμβόλου δεν είναι στείρα!

1. Αφαιρέστε την σύριγγα από την συσκευασία και ανακινείστε την

2. Εισάγετε τη ράβδο του εμβόλου περιστρέφοντας προς τη φορά των δεικτών του ρολογιού μέσα στην σύριγγα.

3. Αφαιρέστε το καπάκι από το πάνω άκρο της σύριγγας και συνδέστε την γραμμή έγχυσης, βελόνα ή καθετήρα στην σύριγγα. Απορρίψτε την φυσαλίδα αερίου (μια μικρή φυσαλίδα μπορεί να παραμείνει) και η έτοιμη-για –χρήση σύριγγα μπορεί να εγκατασταθεί στην αντλία ή να χορηγηθεί δια χειρός.

Ελεγχόμενη Έγχυση Προκαθορισμένου Στόχου - Χορήγηση του Propofol/MCT/LCT/Fresenius με αντλίες:

Η χορήγηση του Propofol/MCT/LCT/Fresenius με σύστημα Ελεγχόμενης Έγχυσης Προκαθορισμένου Στόχου (TCI) περιορίζεται στην εισαγωγή και την διατήρηση της γενικής αναισθησίας σε ενήλικες. Δεν συνιστάται η χρήση για την καταστολή στην ΜΕΘ ή καταστολή για χειρουργικές και διαγνωστικές επεμβάσεις.

Το Propofol/MCT/LCT/Fresenius μπορεί να χορηγηθεί με ένα σύστημα Ελεγχόμενης Έγχυσης Προκαθορισμένου Στόχου που περιλαμβάνει κατάλληλα προγράμματα για το σύστημα Ελεγχόμενης Έγχυσης Προκαθορισμένου Στόχου. Οι χρήστες πρέπει να είναι γνώριμοι με το εγχειρίδιο χρήσης της αντλίας έγχυσης, και με τη χορήγηση του Propofol/MCT/LCT/Fresenius με σύστημα Ελεγχόμενης Έγχυσης Προκαθορισμένου Στόχου.

Το σύστημα επιτρέπει στον αναισθησιολόγο ή στον εντατικολόγο να επιτύχει και να ελέγξει την επιθυμητή ταχύτητα εισαγωγής και το βάθος της αναισθησίας με το να ορίζει και να ρυθμίζει τη στοχευόμενη (προβλεπόμενη) συγκέντρωση στο πλάσμα και ή τις αποτελεσματικές συγκεντρώσεις της προποφόλης.

Διαφορετικές λεπτομέρειες των διαφόρων συστημάτων αντλιών θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν π.χ το σύστημα Ελεγχόμενης Έγχυσης Προκαθορισμένου Στόχου μπορεί να θεωρήσει ότι η αρχική συγκέντρωση της προποφόλης στο αίμα του ασθενή είναι μηδέν. Κατά αυτόν τον τρόπο, σε ασθενείς που έχουν λάβει από πριν προποφόλη, μπορεί να υπάρχει η ανάγκη να επιλεχθεί ένας χαμηλότερος αρχικός στόχος συγκέντρωσης κατά την έναρξη της Ελεγχόμενης Έγχυσης Προκαθορισμένου Στόχου.

Παρομοίως, η άμεση επανέναρξη της Ελεγχόμενης Έγχυσης Προκαθορισμένου Στόχου δεν συνιστάται εάν η αντλία έχει απενεργοποιηθεί.

Οδηγίες για τις συγκεντρώσεις στόχους της προποφόλης δίνονται παρακάτω. Δεδομένης της μεταβλητότητας μεταξύ των ασθενών στην φαρμακοκινητική και φαρμακοδυναμική της προποφόλης, σε ασθενείς με προνάρκωση και χωρίς προνάρκωση ο στόχος συγκέντρωσης της προποφόλης πρέπει να ρυθμίζεται σε σχέση με την απόκριση του ασθενή έτσι ώστε να επιτευχθεί το απαιτούμενο βάθος της αναισθησίας.

Εισαγωγή και Διατήρηση της Γενικής Αναισθησίας κατά την διάρκεια της ελεγχόμενης έγχυσης προκαθορισμένου στόχου

Σε ενήλικες ασθενείς κάτω από 55 ετών η αναισθησία μπορεί να προκληθεί με στόχους συγκέντρωσης της προποφόλης στο εύρος των 4-8 μικρογραμμαρίων/ml. Συνιστάται ένας αρχικός στόχος των 4 μικρογραμμαρίων/ml σε ασθενείς με προνάρκωση και σε ασθενείς χωρίς προνάρκωση συνιστάται ένας αρχικός στόχος 6 μικρογραμμαρίων/ml. Ο χρόνος επαγωγής με αυτούς τους στόχους είναι γενικά μέσα στο εύρος των 60-120 δευτερολέπτων. Υψηλότεροι στόχοι επιτρέπουν την πιο γρήγορη εισαγωγή στην αναισθησία αλλά μπορεί να συνδεθούν με πιο έντονη αιμοδυναμική και αναπνευστική κατάπτωση.

Ένας χαμηλότερος αρχικός στόχος συγκέντρωσης πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς ηλικίας άνω των 55 ετών και σε ασθενείς βαθμίδων 3 και 4 κατά ASA. Η συγκέντρωση στόχος μπορεί να αυξηθεί σε στάδιο των 0.5-1.0 μικρογραμμάρια/ml και σε διαστήματα του ενός λεπτού για να επιτευχθεί μια σταδιακή εισαγωγή στην αναισθησία.

Συμπληρωματική αναλγησία θα απαιτείται γενικά και η έκταση κατά την οποία οι στόχοι συγκέντρωσης για τη διατήρηση της αναισθησίας μπορούν να ελαττωθούν θα επηρεάζονται από την ποσότητα της ταυτόχρονης αναλγησίας που χορηγείται. Οι στόχοι συγκέντρωσης της προποφόλης στο εύρος των 3-6 μικρογραμμαρίων/ml συνήθως διατηρούν ικανοποιητική αναισθησία.

Η προβλεπόμενη συγκέντρωση της προποφόλης για την ανάνηψη είναι γενικά στο εύρος των 1.0 - 2.0 μικρογραμμαρίων/ml και θα επηρεαστεί από την ποσότητα της αναλγησίας που χορηγήθηκε κατά την διάρκεια της διατήρησης.

Καταστολή κατά την διάρκεια της εντατικής θεραπείας ( ελεγχόμενη έγχυση προκαθορισμένου στόχου δεν συνιστάται)

Γενικά απαιτούνται ρυθμίσεις στόχου συγκέντρωσης της προποφόλης στο αίμα στο εύρος των 0.2 - 2.0 μικρογραμμαρίων/ml. Η χορήγηση πρέπει να ξεκινήσει από χαμηλό στόχο ρύθμισης η οποία πρέπει να τιτλοποιηθεί σε σχέση με την απόκριση του ασθενή στην επίτευξη του επιθυμητού βάθους αναισθησίας.

Η προποφόλη αντενδείκνυται σε ασθενείς με υπερευαισθησία στην προποφόλη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Το Propofol MCT/LCT/Fresenius 2% (20mg/ml) περιέχει σόγια και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς που παρουσιάζουν υπερευαισθησία στο φυστίκι ή στη σόγια.

Η προποφόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς ηλικίας 16 ετών και κάτω για καταστολή στην μονάδα εντατικής θεραπείας (βλέπε παράγραφο 4.4).

Η προποφόλη θα πρέπει να δοθεί από τους εκπαιδευμένους στην αναισθησία (ή, όπου είναι εφικτό, ιατρούς εκπαιδευμένους στη φροντίδα των ασθενών στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας).

Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται συνεχώς και θα πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμες ανά πάσα χρονική στιγμή οι εγκαταστάσεις για τη συντήρηση των αεροφόρων οδών, τεχνητού αερισμού, εμπλουτισμού οξυγόνου και άλλες εγκαταστάσεις που μπορεί να χρειαστούν για την ανάνηψη του ασθενούς. Η προποφόλη δεν θα πρέπει να χορηγείται από το ίδιο άτομο που πραγματοποιεί τη διαγνωστική ή χειρουργική διαδικασία.

Έχουν αναφερθεί, κυρίως από επαγγελματίες του τομέα της υγείας, κατάχρηση και εξάρτηση από την προποφόλη. Όπως και με άλλα γενικά αναισθητικά, η χορήγηση της προποφόλης χωρίς φροντίδα των αεραγωγών μπορεί να οδηγήσει σε μοιραίες αναπνευστικές επιπλοκές.

Όταν η προποφόλη χορηγείται για συνειδητή καταστολή, για τις χειρουργικές και διαγνωστικές διαδικασίες, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται συνεχώς για πρόωρα σημάδια υπότασης, απόφραξης των αεραγωγών και αποκορεσμό οξυγόνου.

Όπως και με άλλους κατασταλτικούς παράγοντες, όταν χρησιμοποιείται προποφόλη κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων, είναι δυνατόν να παρουσιασθούν ακούσιες κινήσεις του ασθενή. Κατά τη διάρκεια των επεμβάσεων στις οποίες απαιτείται ακινησία, οι κινήσεις αυτές μπορεί να είναι επιζήμιες στο σημείο της χειρουργικής επέμβασης.

Είναι απαραίτητο επαρκές χρονικό διάστημα πριν από την έξοδο του ασθενούς για να εξασφαλισθεί η πλήρης ανάνηψη μετά τη χρήση της προποφόλης. Πολύ σπάνια η χρήση της προποφόλης μπορεί να σχετίζεται με την ανάπτυξη μιας μετεγχειρητικής περιόδου απώλειας των αισθήσεων, η οποία μπορεί να συνοδεύεται από μια αύξηση του μυϊκού τόνου. Αυτό ενδέχεται ή όχι να προηγηθεί από μια περίοδο εγρήγορσης. Αν και η αποκατάσταση είναι αυθόρμητη, θα πρέπει να χορηγείται κατάλληλη φροντίδα του ασθενούς που έχει χάσει τις αισθήσεις του.

Δυσλειτουργία που προκαλείται από προποφόλη δεν είναι γενικά ανιχνεύσιμη πέραν των 12 ωρών. Οι επιδράσεις της προποφόλης, η εγχείρηση, τα συγχορηγούμενα φάρμακα, η ηλικία και η κατάσταση του ασθενούς θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την παροχή συμβουλών στους ασθενείς σχετικά με:

• Τη σκοπιμότητα να συνοδεύονται κατά την έξοδο από το χώρο της χορήγησης

• Τη χρονική στιγμή επανέναρξης σε εξειδικευμένες ή επικίνδυνες εργασίες όπως η οδήγηση

• Τη χρήση άλλων παραγόντων που μπορεί να κατευνάζουν (π.χ. βενζοδιαζεπίνες, οπιοειδή, οινόπνευμα).

Καθυστερημένες επιληπτικές κρίσεις μπορεί να συμβούν ακόμη και σε μη-επιληπτικούς ασθενείς, η περίοδος καθυστέρησης κυμαίνεται από λίγες ώρες έως αρκετές ημέρες.

Ειδικές ομάδες ασθενών

Καρδιακή, κυκλοφορική ή πνευμονική ανεπάρκεια και υποογκαιμία

Όπως και με άλλους ενδοφλέβιους παράγοντες αναισθησίας, προσοχή θα πρέπει να δίνεται σε ασθενείς με καρδιακή, αναπνευστική, νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια ή σε υποογκαιμικούς ή εξασθενημένους ασθενείς. Η κάθαρση της προποφόλης εξαρτάται από την ροή του αίματος και επομένως συγχορήγηση φαρμακευτικής αγωγής που ελαττώνει την καρδιακή παροχή θα ελαττώνει και την κάθαρση της προποφόλης.

Η καρδιακή, κυκλοφορική ή αναπνευστική ανεπάρκεια και η υποογκαιμία, πρέπει να αντισταθμίζονται πριν τη χορήγηση της προποφόλης.

Η προποφόλη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια ή άλλη σοβαρή πάθηση του μυοκαρδίου εκτός εάν χορηγείται με εξαιρετική προσοχή και υπό εντατική παρακολούθηση.

Λόγω της υψηλότερης δόσης σε ασθενείς που είναι πολύ υπέρβαροι θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο κίνδυνος των αιμοδυναμικών επιδράσεων στο καρδιαγγειακό σύστημα.

Η προποφόλη στερείται παρασυμπαθητικολυτικής δράσης και έχει συσχετισθεί με αναφορές βραδυκαρδίας (περιστασιακά βαθιά) και επίσης ασυστολίας. Πρέπει να εξεταστεί η ενδοφλέβια χορήγηση ενός αντιχολινεργικού παράγοντα πριν από την εισαγωγή ή κατά τη διατήρηση της αναισθησίας, ειδικά σε περιπτώσεις όπου υπάρχει πιθανότητα να επικρατήσει ασυστολία ή όταν η προποφόλη συγχορηγείται με άλλα φάρμακα που μπορούν να προκαλέσουν βραδυκαρδία.

Επιληψία

Όταν η προποφόλη χορηγείται σε ένα επιληπτικό ασθενή, μπορεί να υπάρχει κίνδυνος σπασμών.

Σε επιληπτικούς ασθενείς μπορεί να παρουσιαστούν καθυστερημένες επιληπτικές προσβολές, η περίοδος καθυστέρησης κυμαίνεται από λίγες ώρες έως αρκετές ημέρες.

Πριν από την αναισθησία των επιληπτικών ασθενών, θα πρέπει να ελεγχθεί ότι ο ασθενής έχει λάβει την αντιεπιληπτική θεραπεία. Αν και αρκετές μελέτες έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητα στη θεραπεία της επιληπτικής κατάστασης, η χορήγηση της προποφόλης σε επιληπτικούς ασθενείς μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο σπασμών.

Η χρήση της προποφόλης δεν συνιστάται στην αγωγή με ηλεκτροσπασμοθεραπεία.

Ασθενείς με διαταραχές του μεταβολισμού του λίπους

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε ασθενείς με διαταραχές του μεταβολισμού του λίπους και σε άλλες καταστάσεις όπου η χορήγηση γαλακτώματος λιπιδίων πρέπει να γίνεται με προσοχή.

Ασθενείς με υψηλή ενδοκρανιακή πίεση

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε ασθενείς με υψηλή ενδοκρανιακή πίεση και χαμηλή μέση αρτηριακή πίεση, διότι υπάρχει κίνδυνος σημαντικής μείωσης της ενδοεγκεφαλικής πίεσης αιμάτωσης.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η χρήση της προποφόλης δεν συστήνεται σε νεογέννητα βρέφη καθώς αυτός ο πληθυσμός ασθενών δεν έχει διερευνηθεί πλήρως. Φαρμακοκινητικά δεδομένα (βλέπε παράγραφο 5.2 της ΠΧΠ) υποδεικνύουν ότι η κάθαρση είναι σημαντικά ελαττωμένη σε νεογέννητα με πολύ υψηλή μεταβλητότητα μεταξύ των ατόμων. Σχετική υπερδοσολογία θα μπορούσε να συμβεί χορηγώντας δόσεις που συνιστώνται για παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας με αποτέλεσμα σοβαρή καρδιαγγειακή καταβολή.

Το Propofol MCT/LCT/Fresenius 2% (20mg/ml) δεν συνιστάται για γενική αναισθησία σε παιδιά μικρότερα της ηλικίας των 3 ετών αφού η περιεκτικότητα των 20mg/ml είναι δύσκολο να τιτλοποιηθεί επαρκώς σε μικρά παιδιά λόγω των εξαιρετικά μικρών όγκων που απαιτούνται. Η χρήση του Propofol MCT/LCT/Fresenius 10 mg /ml θα πρέπει να εξετάζεται σε παιδιά ηλικίας μεταξύ 1 μηνός και 3 ετών εάν αναμένουμε μια δόση μικρότερη από π.χ. 100 mg / h.

Η προποφόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς 16 ετών ή νεότερους για την καταστολή στη μονάδα εντατικής θεραπείας καθώς η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της προποφόλης στην καταστολή σε αυτή την ηλικιακή ομάδα δεν έχουν αποδειχθεί (βλέπε παράγραφο 4.3).

Συμβουλευτικές δηλώσεις σχετικά με τη διαχείριση στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας

Η χρήση των εγχύσεων γαλακτώματος προποφόλης για καταστολή στην ΜΕΘ έχει συσχετιστεί με τη δημιουργία μεταβολικών διαταραχών και βλαβών στον οργανισμό που μπορεί να οδηγήσουν σε θάνατο. Έχουν ληφθεί αναφορές με συνδυασμό των ακολούθων: Μεταβολική οξέωση, ραβδομυόλυση, υπερκαλιαιμία, ηπατομεγαλία, Νεφρική ανεπάρκεια, υπερλιπιδαιμία, καρδιακή αρρυθμία, ΗΚΓ τύπου Brugada (αυξημένο ST-τμήμα και (coved) κοίλο T-κύμα) και ταχέως εξελισσόμενη καρδιακή ανεπάρκεια συνήθως μη ανταποκρινόμενη στην υποστηρικτική αγωγή με ινότροπα. Συνδυασμοί αυτών των συμβάντων αναφέρονται ως σύνδρομο έγχυσης της προποφόλης. Αυτά τα συμβάντα παρατηρούνται κυρίως σε ασθενείς με σοβαρά τραύματα στο κεφάλι και στα παιδιά με λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος που έλαβαν δόσεις που υπερβαίνουν εκείνες που συνιστώνται σε ενήλικες για καταστολή στη μονάδα εντατικής θεραπείας.

Τα παρακάτω παρουσιάζονται ως οι κύριοι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη αυτών των συμβάντων: μειωμένη παροχή οξυγόνου στους ιστούς, σοβαρή νευρολογική βλάβη και / ή σήψη, υψηλές δοσολογίες ενός ή περισσοτέρων των ακολούθων φαρμακολογικών παραγόντων – αγγειοσυσταλτικοί, στεροειδή, ινότροπα και/ή προποφόλη (συνήθως σε δοσολογίες μεγαλύτερες των 4 mg / kg / ώρα για περισσότερο από 48 ώρες).

Αυτοί που συνταγογραφούν θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση για αυτά τα συμβάντα σε ασθενείς με τους παραπάνω παράγοντες κινδύνου και να να διακόψουν αμέσως την προποφόλη όταν αναπτυχθούν οι παραπάνω ενδείξεις. Όλα τα ηρεμιστικά και θεραπευτικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ), θα πρέπει να τιτλοποιούνται για τη διατήρηση της βέλτιστης παροχής οξυγόνου και αιμοδυναμικών παραμέτρων. Στους ασθενείς με αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση (ICP) θα πρέπει να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία για τη στήριξη της αιμάτωσης εγκεφαλικής πίεσης κατά τη διάρκεια αυτών των τροποποιήσεων στη θεραπεία.

Υπενθυμίζεται στους ιατρούς, εάν αυτό είναι εφικτό, να μην υπερβαίνουν τη δοσολογία των 4mg/kg βάρους σώματος/ώρα.

Κατάλληλη φροντίδα θα πρέπει να εφαρμόζεται σε ασθενείς με διαταραχές του μεταβολισμού του λίπους και σε άλλες καταστάσεις όπου γαλακτώματα λιπιδίων πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.

Συνιστάται τα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα να παρακολουθούνται εάν η προποφόλη χορηγείται σε ασθενείς που είναι πιθανό να διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο υπερφόρτωσης λίπους. Η χορήγηση της προποφόλης πρέπει να προσαρμόζεται κατάλληλα, εάν η παρακολούθηση υποδείξει ότι η αποβολή του λίπους από το σώμα είναι ανεπαρκής. Αν ο ασθενής λαμβάνει ταυτόχρονα ενδοφλεβίως άλλα λιπίδια, θα πρέπει να γίνει μείωση της ποσότητας προκειμένου να ληφθεί υπόψη το ποσό των λιπιδίων που εγχύεται

ως μέρος του σκευάσματος προποφόλης, 1,0 ml του Propofol MCT/LCT/Fresenius 1% (10mg/ml) περιέχει περίπου 0,1 g λίπους.

Επιπρόσθετες προφυλάξεις

Θα πρέπει να λαμβάνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών με μιτοχονδριακή νόσο. Αυτοί οι ασθενείς μπορεί να είναι επιρρεπείς σε εξάρσεις της νόσου τους όταν υποβάλλονται σε αναισθησία, χειρουργική επέμβαση και φροντίδα στην ΜΕΘ. Στους ασθενείς αυτούς συνιστώνται η διατήρηση της φυσιολογικής θερμοκρασίας, η παροχή των υδατανθράκων και η καλή ενυδάτωση. Οι πρώιμες εμφανίσεις επιδείνωσης της νόσου των μιτοχονδρίων και του «συνδρόμου έγχυσης της προποφόλης» μπορεί να είναι παρόμοιες.

Το Propofol MCT/LCT/Fresenius 2% (20mg/ml) δεν περιέχει αντιμικροβιακά συντηρητικά και βοηθάει στην ανάπτυξη των μικροοργανισμών.

Όταν η προποφόλη πρέπει να αναρροφηθεί, πρέπει να γίνει υπό άσηπτες συνθήκες σε μια αποστειρωμένη σύριγγα και συσκευή χορήγησης αμέσως μετά το άνοιγμα της φύσιγγας ή τη θραύση του σφραγισμένου φιαλιδίου. Η χορήγηση πρέπει να αρχίζει χωρίς καθυστέρηση. Η ασηψία πρέπει να διατηρηθεί και για την προποφόλη και για τον εξοπλισμό της έγχυσης καθ 'όλη τη διάρκεια της έγχυσης. Τυχόν υγρά έγχυσης που προστίθενται στην προποφόλη πρέπει να χορηγούνται κοντά στο χώρο του καθετήρα. Η προποφόλη δεν πρέπει να χορηγείται μέσω μικροβιολογικού φίλτρου.

Η προποφόλη και κάθε σύριγγα που περιέχει προποφόλη είναι για μία μόνο χρήση σε ένα συγκεκριμένο ασθενή. Σύμφωνα με τις καθιερωμένες κατευθυντήριες γραμμές για άλλα γαλακτώματα λιπιδίων, μια ενιαία έγχυση προποφόλης δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 12 ώρες. Στο τέλος της διαδικασίας ή στις 12 ώρες, ανάλογα με το ποια είναι η συντομότερη, τόσο το δοχείο της προποφόλης όσο και η γραμμή έγχυσης πρέπει να απορρίπτονται και να αντικαθίστανται ανάλογα με την περίπτωση.

Άλγος στο σημείο της ένεσης

Για να μειωθεί το άλγος στο σημείο της ένεσης κατά τη διάρκεια της εισαγωγής της αναισθησίας με Propofol/MCT/LCT/Fresenius, δύναται να χορηγηθεί λιδοκαΐνη με ένεση πριν τη χορήγηση του γαλακτώματος προποφόλης (βλέπε παράγραφο 4.2).

Ενδοφλέβια λιδοκαϊνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με κληρονομική οξεία πορφυρία.

Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1mmol (23mg) νάτριο ανά 100ml, δηλαδή είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».

Η προποφόλη έχει χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με τη ραχιαία και επισκληρίδιο αναισθησία με τα συνήθως χρησιμοποιούμενα φάρμακα προνάρκωσης, νευρομυϊκού αποκλεισμού, εισπνεόμενα και αναλγητικά, χωρίς καμία φαρμακολογική ασυμβατότητα. Μπορεί να απαιτούνται χαμηλότερες δόσεις προποφόλης όταν η γενική αναισθησία ή η καταστολή χρησιμοποιούνται ως συμπλήρωμα τοπικής αναισθησίας. Σοβαρή υπόταση έχει αναφερθεί μετά την εισαγωγή αναισθησίας με προποφόλη σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ριφαμπικίνη.

Η ταυτόχρονη χορήγηση βενζοδιαζεπινών, παρασυμπαθητικών παραγόντων ή εισπνεόμενων αναισθητικών, έχει αναφερθεί ότι παρατείνει την αναισθησία και μειώνει τον ρυθμό της αναπνοής.

Σε ασθενείς που λαμβάνουν μιδαζολάμη έχει παρατηρηθεί ανάγκη για χαμηλότερες δόσεις προποφόλης. Η συγχορήγηση προποφόλης με μιδαζολάμη είναι πιθανό να οδηγήσει σε ενισχυμένη καταστολή και αναπνευστική καταστολή. Όταν χορηγούνται ταυτόχρονα, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η μείωση της δόσης της προποφόλης.

Μετά από συμπληρωματική χορήγηση προνάρκωσης με οπιούχα, οι κατασταλτικές επιδράσεις της προποφόλης, μπορεί να ενισχυθούν και να παραταθούν, και ίσως να υπάρχει αυξημένη συχνότητα και μεγαλύτερης διάρκειας άπνοια.

Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι η ταυτόχρονη χορήγηση της προποφόλης και φαρμάκων προνάρκωσης, εισπνεομένων αναισθητικών παραγόντων, ή αναλγητικών παραγόντων είναι δυνατόν να ενισχύσουν την αναισθησία και τις ανεπιθύμητες ενέργειες στο καρδιοαγγειακό σύστημα.

Ταυτόχρονη χορήγηση κατασταλτικών του κεντρικού νευρικού συστήματος (π.χ. αλκοόλης, γενικών αναισθητικών, ναρκωτικών αναλγητικών) θα επιτείνουν την κατασταλτική τους δράση. Όταν το Propofol/MCT/LCT/Fresenius συνδυάζεται με φάρμακα που δρουν κατασταλτικά στο κεντρικό νευρικό σύστημα και χορηγούνται παρεντερικά μπορεί να εμφανισθεί σοβαρή αναπνευστική και καρδιαγγειακή καταστολή.

Μετά την χορήγηση φαιντανύλης, τα επίπεδα προποφόλης στο αίμα μπορεί να αυξηθούν παροδικά με αύξηση της συχνότητας εμφάνισης άπνοιας.

Μετά την αγωγή με σουξαμεθόνιο ή νεοστιγμίνη μπορεί να εμφανισθεί βραδυκαρδία ή καρδιακή ανακοπή.

Έχει αναφερθεί λευκοεγκεφαλοπάθεια με την χορήγηση γαλακτωμάτων που περιέχουν λιπίδια όπως το Propofol MCT/LCT/Fresenius σε ασθενείς που λαμβάνουν κυκλοσπορίνη.

Σε ασθενείς που λαμβάνουν βαλπροϊκό έχει παρατηρηθεί ανάγκη για χαμηλότερες δόσεις προποφόλης. Όταν χρησιμοποιείται ταυτόχρονα, μπορεί να ληφθεί υπόψη η μείωση της δόσης της προποφόλης.

Κύηση

Η ασφάλεια της προποφόλης κατά τη διάρκεια της κύησης δεν έχει αποδειχθεί. Η προποφόλη δεν πρέπει να χορηγείται σε έγκυες εκτός και εάν κριθεί απολύτως αναγκαίο. Η προποφόλη διέρχεται τον πλακούντα και μπορεί να προκαλέσει καταστολή στο νεογνό. Η προποφόλη μπορεί, ωστόσο, να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια μιας έκτρωσης.

Πρέπει να αποφεύγονται υψηλές δόσεις (υψηλότερες από 2,5 mg προποφόλης/kg σωματικού βάρους για την έναρξη ή 6 mg προποφόλης/kg σωματικού βάρους/ώρα για τη διατήρηση της αναισθησίας).

Μελέτες σε ζώα έδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλέπε παράγραφο 5.3) Θηλασμός

Μελέτες σε μητέρες που θηλάζουν, έδειξαν ότι μικρές ποσότητες προποφόλης εκκρίνονται στο μητρικό

γάλα. Οι γυναίκες δεν θα πρέπει συνεπώς να θηλάζουν για 24 ώρες μετά τη χορήγηση της προποφόλης. Το γάλα που παράγεται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου θα πρέπει να απορρίπτεται.

ν

Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται ότι οι επιδόσεις σε εξειδικευμένες εργασίες, όπως η οδήγηση και ο χειρισμός μηχανημάτων, ενδέχεται να επηρεαστούν, για κάποιο χρονικό διάστημα μετά τη χρήση της προποφόλης.

Μετά από χορήγηση Propofol/MCT/LCT/Fresenius, ο ασθενής πρέπει να βρίσκεται υπό παρακολούθηση για επαρκές χρονικό διάστημα. Πρέπει να συνιστάται στον ασθενή να μην οδηγεί οχήματα, να μη χειρίζεται μηχανήματα ή να εργάζεται κάτω από δυνητικά επικίνδυνες καταστάσεις. Δεν πρέπει να επιτραπεί στον ασθενή να αναχωρήσει για το σπίτι χωρίς να συνοδεύεται και πρέπει να του δοθεί η οδηγία να αποφύγει την κατανάλωση αλκοόλ.

Η επαγόμενη από την προποφόλη δυσλειτουργία δεν είναι γενικά ανιχνεύσιμη πέραν των 12 ωρών (βλέπε παράγραφο 4.4).

Η εισαγωγή και διατήρηση της αναισθησίας ή νάρκωση με προποφόλη είναι γενικά ομαλές με ελάχιστες ενδείξεις διέγερσης. Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι φαρμακολογικά προβλέψιμες παρενέργειες ενός αναισθητικού / καταπραϋντικού παράγοντα, όπως είναι η υπόταση. Η φύση, η σοβαρότητα και συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που λαμβάνουν προποφόλη μπορεί να σχετίζονται με την κατάσταση αυτών που λαμβάνουν προποφόλη και τις επεμβατικές ή θεραπευτικές διαδικασίες που πραγματοποιούνται.

Πίνακας Ανεπιθύμητων Ενεργειών

(1) Σοβαρή βραδυκαρδία είναι σπάνια. Υπήρξαν μεμονωμένες αναφορές εξέλιξης της νόσου σε ασυστολία.

(2) Περιστασιακά, η υπόταση μπορεί να απαιτήσει τη χρήση ενδοφλέβιων υγρών και μείωση του ρυθμού χορήγησης της προποφόλης.

(3) Έχουν αναφερθεί πολύ σπάνιες αναφορές ραβδομυόλυσης όταν προποφόλη έχει δοθεί σε δόσεις μεγαλύτερες από 4 mg / kg / hr για νάρκωση στην ΜΕΘ.

(4) Μπορεί να ελαχιστοποιηθεί χρησιμοποιώντας μεγαλύτερες φλέβες του αντιβραχίου και του αντιπηχαίου κολπώματος. Με προποφόλη 1%, το τοπικό άλγος μπορεί επίσης να ελαχιστοποιηθεί με τη συγχορήγηση της λιδοκαΐνης.

(5) Οι συνδυασμοί αυτών των περιστατικών, που αναφέρονται ως «σύνδρομο έγχυσης προποφόλης», μπορεί να παρουσιαστούν στους σοβαρά άρρωστους ασθενείς οι οποίοι έχουν συχνά πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη των περιστατικών, βλέπε παράγραφο 4.4.

(6) ΗΚΓ τύπου Brugada - αυξημένο ST-τμήμα και (coved) κοίλο T-κύμα) στο ΗΚΓ.

(7) Tαχέως εξελισσόμενη καρδιακή ανεπάρκεια (σε ορισμένες περιπτώσεις με θανατηφόρο έκβαση) σε ενήλικες. Η καρδιακή ανεπάρκεια σε αυτά τα περιστατικά είναι συνήθως μη ανταποκρινόμενη σε υποστηρικτική θεραπεία με ινοτρόπα.

(8) Κατάχρηση απαγορευμένων ουσιών και εξάρτηση, κυρίως από τους επαγγελματίες υγείας.

(9) Μη γνωστή καθώς δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα διαθέσιμα κλινικά δεδομένα.

(10) Έχει αναφερθεί νέκρωση, στις περιπτώσεις όπου έχει μειωθεί η βιωσιμότητα των ιστών.

(11) Μετά από μακροχρόνια αλλά και βραχυχρόνια θεραπεία, καθώς και σε ασθενείς χωρίς υποκείμενους παράγοντες κινδύνου.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες για την Ελλάδα στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr και για την Κύπρο στις Φαρμακευτικές Υπηρεσίες, Υπουργείο Υγείας, CY-1475 Λευκωσία, Τηλ: +357 22608607, Φαξ: + 357 22608669, Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs.

Η υπερδοσολογία πιθανόν να προκαλέσει καρδιαγγειακή και αναπνευστική καταστολή. Η αναπνευστική καταστολή αντιμετωπίζεται με τεχνητή υποστήριξη της αναπνοής. Η καρδιοαγγειακή καταστολή ίσως απαιτεί την τοποθέτηση της κεφαλής του ασθενούς χαμηλότερα και την χορήγηση υποκατάστατων του όγκου του πλάσματος και αγγειοσυσπαστικών παραγόντων.