BYANNLI IN.SU.PRFS 1000MG/PF.SYR
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - BYANNLI 1000MG/PF
Το BYANNLI, μια εξαμηνιαία ένεση, ενδείκνυται για τη συντηρητική θεραπεία της σχιζοφρένειας σε ενήλικους ασθενείς που είναι κλινικά σταθεροποιημένοι με μηνιαία ή τριμηνιαία ενέσιμα προϊόντα παλμιτικής παλιπεριδόνης (βλέπε παράγραφο 5.1).
Δοσολογία
Οι ασθενείς που λαμβάνουν επαρκή θεραπεία με μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη σε δόσεις των 100 mg ή 150 mg (κατά προτίμηση για διάστημα τεσσάρων μηνών ή μεγαλύτερο) ή με τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη σε δόσεις των 350 mg ή 525 mg (για τουλάχιστον έναν κύκλο ενέσεων) και δεν χρειάζονται προσαρμογή της δόσης μπορούν να αλλάξουν αγωγή σε εξαμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη.
Το BYANNLI για ασθενείς που λαμβάνουν επαρκή θεραπεία με μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη Η έναρξη της θεραπείας με BYANNLI θα πρέπει να πραγματοποιείται στη θέση της επόμενης προγραμματισμένης δόσης της μηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης (± 7 ημέρες). Για τον καθορισμό μιας σταθερής δόσης συντήρησης, συνιστάται οι δύο τελευταίες δόσεις της μηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης πριν από την έναρξη του BYANNLI να έχουν την ίδια περιεκτικότητα δόσης. Η δόση του BYANNLI θα πρέπει να βασίζεται στην προηγούμενη δόση της μηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης, όπως φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα:
Αλλαγή αγωγής σε BYANNLI για ασθενείς που λαμβάνουν επαρκή θεραπεία με μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη| Αν η τελευταία δόση της μηνιαίας ενέσιμης παλιπεριδόνης είναι | Ξεκινήστε το BYANNLI στην ακόλουθη δόση* |
| 100 mg | 700 mg |
| 150 mg | 1.000 mg |
* Δεν υπάρχουν ισοδύναμες δόσεις του BYANNLI για τις δόσεις των 25 mg, των 50 mg ή των 75 mg της μηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης, οι οποίες δεν μελετήθηκαν.
Το BYANNLI για ασθενείς που λαμβάνουν επαρκή θεραπεία με τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη
Η έναρξη της θεραπείας με BYANNLI θα πρέπει να πραγματοποιείται στη θέση της επόμενης προγραμματισμένης δόσης της τριμηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης (± 14 ημέρες). Η δόση του BYANNLI θα πρέπει να βασίζεται στην προηγούμενη δόση της τριμηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης, όπως φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα:
Αλλαγή αγωγής σε BYANNLI για ασθενείς που λαμβάνουν επαρκή θεραπεία με τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη| Αν η τελευταία δόση της τριμηνιαίας ενέσιμης παλιπεριδόνης είναι | Ξεκινήστε το BYANNLI στην ακόλουθη δόση* |
| 350 mg | 700 mg |
| 525 mg | 1.000 mg |
* Δεν υπάρχουν ισοδύναμες δόσεις του BYANNLI για τις δόσεις των 175 mg ή των 263 mg της τριμηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης, οι οποίες δεν μελετήθηκαν.
Μετά την αρχική δόση του BYANNLI, το BYANNLI θα πρέπει να χορηγείται μία φορά κάθε
6 μήνες. Εάν είναι αναγκαίο, οι ασθενείς μπορούν να λάβουν την ένεση έως και 2 εβδομάδες πριν ή έως και 3 εβδομάδες μετά το προγραμματισμένο χρονικό σημείο των 6 μηνών (βλέπε επίσης την παράγραφο Παραλειφθείσα δόση).
Εάν χρειαστεί, μπορεί να πραγματοποιηθεί προσαρμογή της δόσης του BYANNLI κάθε 6 μήνες ανάμεσα στα επίπεδα δοσολογίας των 700 mg και των 1.000 mg, με βάση την ανοχή και/ή την αποτελεσματικότητα που παρατηρείται σε κάθε ασθενή ξεχωριστά. Λόγω της φύσης της δράσης μακράς διάρκειας του BYANNLI, η ανταπόκριση του ασθενούς σε μια προσαρμογή της δόσης μπορεί να μην γίνει εμφανής για αρκετούς μήνες (βλέπε παράγραφο 5.2). Αν ο ασθενής παραμείνει συμπτωματικός, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σύμφωνα με την κλινική πρακτική.
Αλλαγή από άλλα αντιψυχωσικά φαρμακευτικά προϊόντα
Οι ασθενείς δεν πρέπει να αλλάζουν θεραπεία απευθείας από άλλα αντιψυχωσικά, καθώς το BYANNLI θα πρέπει να ξεκινά μόνο μετά τη σταθεροποίηση του ασθενή με τριμηνιαία ή μηνιαία ενέσιμα προϊόντα παλμιτικής παλιπεριδόνης.
Αλλαγή από BYANNLI σε άλλα αντιψυχωσικά φαρμακευτικά προϊόντα
Αν διακοπεί η χορήγηση του BYANNLI, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα χαρακτηριστικά παρατεταμένης αποδέσμευσης του προϊόντος.
Αλλαγή αγωγής από BYANNLI σε μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη
Κατά την αλλαγή αγωγής από BYANNLI σε μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη, η μηνιαία ένεση θα πρέπει να χορηγηθεί τη χρονική στιγμή που επρόκειτο να χορηγηθεί η επόμενη προγραμματισμένη δόση του BYANNLI, όπως φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Δεν απαιτείται το δοσολογικό σχήμα έναρξης που περιγράφεται στις πληροφορίες συνταγογράφησης για τη μηνιαία ένεση παλμιτικής παλιπεριδόνης. Εν συνεχεία, η χορήγηση της μηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης θα πρέπει να συνεχιστεί σε μηνιαία διαστήματα όπως περιγράφεται στις πληροφορίες συνταγογράφησης του αντίστοιχου προϊόντος.
Δόσεις μηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης για ασθενείς που αλλάζουν αγωγή από BYANNLI| Αν η τελευταία δόση του BYANNLI είναι | Ξεκινήστε τη μηνιαία ενέσιμη παλιπεριδόνη 6 μήνες αργότερα με την ακόλουθη δόση |
| 700 mg | 100 mg |
| 1.000 mg | 150 mg |
Αλλαγή αγωγής από BYANNLI σε τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη
Όταν οι ασθενείς αλλάζουν αγωγή από BYANNLI σε τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη, η τριμηνιαία ένεση θα πρέπει να χορηγηθεί τη χρονική στιγμή που επρόκειτο να χορηγηθεί η επόμενη προγραμματισμένη δόση του BYANNLI, όπως φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Δεν απαιτείται το δοσολογικό σχήμα έναρξης που περιγράφεται στις πληροφορίες συνταγογράφησης για την τριμηνιαία ένεση παλμιτικής παλιπεριδόνης. Εν συνεχεία, η τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη θα πρέπει να χορηγείται σε τριμηνιαία διαστήματα όπως περιγράφεται στις πληροφορίες συνταγογράφησης εκείνου του προϊόντος.
Δόσεις τριμηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης για ασθενείς που αλλάζουν αγωγή από BYANNLI| Αν η τελευταία δόση του BYANNLI είναι | Ξεκινήστε την τριμηνιαία ενέσιμη παλιπεριδόνη 6 μήνες αργότερα με την ακόλουθη δόση |
| 700 mg | 350 mg |
| 1.000 mg | 525 mg |
Αλλαγή αγωγής από BYANNLI σε ημερησίως χορηγούμενα από στόματος δισκία παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης
Όταν οι ασθενείς αλλάζουν αγωγή από BYANNLI σε δισκία παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης, η ημερήσια χορήγηση των δισκίων παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης θα πρέπει να ξεκινήσει 6 μήνες μετά την τελευταία δόση του BYANNLI και η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί με δισκία παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης όπως περιγράφεται στον παρακάτω πίνακα. Οι ασθενείς που στο παρελθόν είχαν σταθεροποιηθεί με διαφορετικές δόσεις του BYANNLI μπορούν να επιτύχουν παρόμοια έκθεση στην παλιπεριδόνη με τα δισκία παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης, σύμφωνα με τα ακόλουθα σχήματα μετατροπής:
Δόσεις δισκίων παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης για ασθενείς που αλλάζουν αγωγή από BYANNLI*| Αν η τελευταία δόση του BYANNLI είναι | Μήνες μετά την τελευταία δόση του BYANNLI | ||
| 6 μήνες έως 9 μήνες | Πάνω από 9 μήνες έως 12 μήνες | Πάνω από 12 μήνες | |
| Ημερήσια δόση δισκίων παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης | |||
| 700 mg | 3 mg | 6 mg | 9 mg |
| 1.000 mg | 6 mg | 9 mg | 12 mg |
* Όλες οι δόσεις των μία φορά την ημέρα χορηγούμενων δισκίων παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης θα πρέπει να εξατομικεύονται για τον συγκεκριμένο ασθενή, λαμβάνοντας υπόψη μεταβλητές όπως οι λόγοι για την αλλαγή της αγωγής, η ανταπόκριση σε προηγούμενη θεραπεία με παλιπεριδόνη, η βαρύτητα των ψυχωσικών συμπτωμάτων ή/και η τάση εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών.
Παραλειφθείσα δόση
Περιθώριο χορήγησης της δόσης
Το BYANNLI θα πρέπει να ενίεται μία φορά κάθε 6 μήνες. Προκειμένου να αποφευχθεί η παράλειψη μιας δόσης του BYANNLI, οι ασθενείς μπορούν να λάβουν την ένεση έως και 2 εβδομάδες πριν ή εώς και 3 εβδομάδες μετά το προγραμματισμένο χρονικό σημείο των 6 μηνών.
Παραλειφθείσες δόσεις| Αν παραλειφθεί η προγραμματισμένη δόση και το χρονικό διάστημα από την τελευταίαένεση είναι | Ενέργεια |
| έως 6 μήνες και 3 εβδομάδες | Η ένεση του BYANNLI θα πρέπει να χορηγηθείτο συντομότερο δυνατό και μετά ξαναρχίστε το εξαμηνιαίο σχήμα χορήγησης των ενέσεων. |
| > 6 μήνες και 3 εβδομάδες έως < 8 μήνες | Η ένεση του BYANNLI δεν πρέπει να χορηγηθεί. Χρησιμοποιήστε το συνιστώμενο σχήμα επανέναρξης με μηνιαία ενέσιμηπαλμιτική παλιπεριδόνη που παρουσιάζεται στον παρακάτω πίνακα. |
| ≥ 8 μήνες έως ≤ 11 μήνες | Η ένεση του BYANNLI δεν πρέπει να χορηγηθεί. Χρησιμοποιήστε το συνιστώμενο σχήμα επανέναρξης με μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη που παρουσιάζεταιστον παρακάτω πίνακα. |
| > 11 μήνες | Η ένεση του BYANNLI δεν πρέπει να χορηγηθεί. Αρχίστε εκ νέου τη θεραπεία με μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη σύμφωνα με τις πληροφορίες συνταγογράφησης εκείνου του προϊόντος. Εν συνεχεία, η χορήγηση του BYANNLI μπορεί να ξεκινήσει εκ νέου αφότου ο ασθενής έχει λάβει επαρκή θεραπεία με μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη,κατά προτίμηση για διάστημα τεσσάρων μηνών ή μεγαλύτερο. |
| Συνιστώμενο σχήμα επανέναρξης μετά την παράλειψη του BYANNLI για > 6 μήνες και 3 εβδομάδες έως < 8 μήνες | ||
| Αν η τελευταία δόση του BYANNLI ήταν | Χορηγήστε μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη (στον δελτοειδήα μυ) | Εν συνεχεία χορηγήστε το BYANNLI (στον γλουτιαίο μυ) |
| Ημέρα 1 | 1 μήνα μετά την Ημέρα 1 | |
| 700 mg | 100 mg | 700 mg |
| 1.000 mg | 150 mg | 1.000 mg |
| Συνιστώμενο σχήμα επανέναρξης μετά την παράλειψη του BYANNLI για ≥ 8 μήνες έως≤ 11 μήνες | |||
| Αν η τελευταία δόση του BYANNLI ήταν | Χορηγήστε μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη (στον δελτοειδήα μυ) | Εν συνεχεία χορηγήστε τοBYANNLI (στον γλουτιαίο μυ) | |
| Ημέρα 1 | Ημέρα 8 | 1 μήνα μετά την Ημέρα 8 | |
| 700 mg | 100 mg | 100 mg | 700 mg |
| 1.000 mg | 100 mg | 100 mg | 1.000 mg |
α Βλέπε τις Πληροφορίες που απευθύνονται σε επαγγελματίες υγείας σχετικά με την επιλογή βελόνας για τη χορήγηση του μηνιαίου ενέσιμου προϊόντος παλμιτικής παλιπεριδόνης στον δελτοειδή μυ βάσει του σωματικού βάρους.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια σε ηλικιωμένους > 65 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί.
Σε γενικές γραμμές, η συνιστώμενη δοσολογία του BYANNLI για τους ηλικιωμένους ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία είναι η ίδια όπως και για τους νεότερους ενήλικους ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Καθώς οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν μειωμένη νεφρική λειτουργία, βλέπε την παράγραφο Νεφρική δυσλειτουργία παρακάτω για συστάσεις δοσολογίας σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.
Νεφρική δυσλειτουργία
Αν και το BYANNLI δεν έχει μελετηθεί συστηματικά σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, οι συγκεντρώσεις της από στόματος χορηγούμενης παλιπεριδόνης στο πλάσμα είναι αυξημένες σε αυτούς τους ασθενείς (βλέπε παραγράφους 4.4 και 5.2).
Οι ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης ≥ 50 έως ≤ 80 ml/min) που έχουν σταθεροποιηθεί με 100 mg μηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης ή με 350 mg τριμηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης μπορούν να αλλάξουν αγωγή σε BYANNLI μόνο στη δόση των 700 mg. Η δόση των 1.000 mg του BYANNLI δεν συνιστάται για ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία.
Το BYANNLI δεν συνιστάται σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 50 ml/min).
Ηπατική δυσλειτουργία
Το BYANNLI δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Με βάση την εμπειρία με από στόματος χορηγούμενη παλιπεριδόνη, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Καθώς η παλιπεριδόνη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, συνιστάται προσοχή σε τέτοιους ασθενείς (βλέπε παράγραφο 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του BYANNLI σε παιδιά και εφήβους ηλικίας < 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Τρόπος χορήγησης
Το BYANNLI προορίζεται μόνο για ενδομυϊκή χρήση στον γλουτιαίο μυ. Δεν πρέπει να χορηγείται μέσω οποιασδήποτε άλλης οδού. Κάθε ένεση πρέπει να χορηγείται μόνο από επαγγελματία υγείας, ο οποίος θα χορηγεί την πλήρη δόση με εφάπαξ ένεση. Θα πρέπει να ενίεται αργά, βαθιά μέσα στο άνω-έξω τεταρτημόριο του γλουτιαίου μυός. Σε περίπτωση εμφάνισης δυσφορίας της θέσης ένεσης, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο εναλλαγής της θέσης χορήγησης των μελλοντικών ενέσεων μεταξύ των δύο γλουτιαίων μυών (βλέπε παράγραφο 4.8).
Η βελόνα για τη χορήγηση του BYANNLI είναι μια βελόνα λεπτού τοιχώματος 1½ ίντσας, 20 gauge (0,9 mm × 38 mm), ανεξάρτητα από το σωματικό βάρος. Το BYANNLI πρέπει να χορηγείται χρησιμοποιώντας μόνο τη βελόνα λεπτού τοιχώματος που παρέχεται στη συσκευασία του BYANNLI. Κατά τη χορήγηση του BYANNLI δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται οι βελόνες που παρέχονται στη συσκευασία της τριμηνιαίας ή της μηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης ή άλλες εμπορικά διαθέσιμες βελόνες (βλέπε τις Πληροφορίες που απευθύνονται σε επαγγελματίες υγείας).
Το περιεχόμενο της προγεμισμένης σύριγγας θα πρέπει να ελέγχεται οπτικά πριν από τη χορήγηση για την παρουσία ξένων σωματιδίων και αποχρωματισμού. Για τη διασφάλιση της πλήρους επαναιώρησης αυτού του προϊόντος υψηλής συγκέντρωσης απαιτούνται συγκεκριμένα βήματα.
Είναι σημαντικό η σύριγγα να ανακινείται με το κάλυμμα του άκρου της σύριγγας στραμμένο προς τα πάνω με μια πολύ γρήγορη κίνηση πάνω-κάτω έχοντας χαλαρό τον καρπό για τουλάχιστον 15 δευτερόλεπτα. Σταματήστε για λίγο, στη συνέχεια ανακινήστε ξανά με τον ίδιο τρόπο, με μια πολύ γρήγορη κίνηση πάνω-κάτω έχοντας χαλαρό τον καρπό για 15 δευτερόλεπτα ακόμα για την επαναιώρηση του φαρμακευτικού προϊόντος. Προχωρήστε αμέσως στη χορήγηση της ένεσης του BYANNLI. Εάν έχουν παρέλθει πάνω από πέντε λεπτά και δεν έχει γίνει χορήγηση της ένεσης,
ανακινήστε ξανά τη σύριγγα όπως περιγράφεται παραπάνω για την επαναιώρηση του φαρμακευτικού προϊόντος (βλέπε τις Πληροφορίες που απευθύνονται σε επαγγελματίες υγείας).
Ατελής χορήγηση
Το BYANNLI είναι ένα προϊόν υψηλής συγκέντρωσης που απαιτεί συγκεκριμένα βήματα για τη διασφάλιση της πλήρους επαναιώρησής του και για την αποφυγή έμφραξης της βελόνας κατά τη διάρκεια της ένεσης. Η σωστή ανακίνηση μπορεί να μειώσει την πιθανότητα για ατελή χορήγησημιας ένεσης. Η αποστολή και φύλαξη του κουτιού σε οριζόντιο προσανατολισμό βελτιώνει τη δυνατότητα επαναιώρησης αυτού του προϊόντος υψηλής συγκέντρωσης. Για να αποφύγετε την ατελή χορήγηση μιας ένεσης, ακολουθήστε τις λεπτομερείς οδηγίες στις Πληροφορίες που απευθύνονται σε επαγγελματίες υγείας.
Ωστόσω, στην περίπτωση ατελούς ένεσης μίας δόσης, η εναπομείνασα στη σύριγγα δόση δεν θα πρέπει να επανενίεται και δεν θα πρέπει να χορηγηθεί άλλη δόση, δεδομένου ότι είναι δύσκολο να εκτιμηθεί το ποσοστό της δόσης που χορηγήθηκε πραγματικά. Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά και να αντιμετωπίζεται ως ενδείκνυται κλινικά έως την επόμενη προγραμματισμένη εξαμηνιαία ένεση του BYANNLI.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, στη ρισπεριδόνη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Χρήση σε ασθενείς σε κατάσταση οξείας διέγερσης ή σοβαρής ψύχωσης
Το BYANNLI δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη διαχείριση καταστάσεων οξείας διέγερσης ή σοβαρής ψύχωσης όπου επιβάλλεται ο άμεσος έλεγχος των συμπτωμάτων.
Διάστημα QT
Θα πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η παλιπεριδόνη συνταγογραφείται σε ασθενείς με γνωστή καρδιαγγειακή νόσο ή με οικογενειακό ιστορικό παράτασης του διαστήματος QT, καθώς και κατά τη συγχορήγησή της με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που θεωρείται ότι παρατείνουν το διάστημα QT.
Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο (NMS)
Το NMS, το οποίο χαρακτηρίζεται από υπερθερμία, μυϊκή ακαμψία, αστάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος, μεταβληθείσα συνείδηση και αυξημένα επίπεδα της κρεατινοφωσφοκινάσης στον ορό, έχει αναφερθεί ότι παρατηρείται με την παλιπεριδόνη. Επιπρόσθετα κλινικά σημεία μπορεί να περιλαμβάνουν μυοσφαιρινουρία (ραβδομυόλυση) και οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Εάν ένας ασθενής εκδηλώσει σημεία ή συμπτώματα που υποδηλώνουν την παρουσία NMS, η θεραπεία με παλιπεριδόνη θα πρέπει να διακοπεί. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η φύση της δράσης μακράς διάρκειας του BYANNLI.
Όψιμη δυσκινησία/εξωπυραμιδικά συμπτώματα
Τα φαρμακευτικά προϊόντα που διαθέτουν ιδιότητες ανταγωνιστών των υποδοχέων της ντοπαμίνης έχουν συσχετιστεί με την επαγωγή όψιμης δισκινησίας, η οποία χαρακτηρίζεται από ρυθμικές, ακούσιες κινήσεις, κυρίως της γλώσσας και/ή του προσώπου. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα όψιμης δισκινησίας, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής όλων των αντιψυχωσικών, συμπεριλαμβανομένης και της παλιπεριδόνης. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η φύση της δράσης μακράς διάρκειας του BYANNLI.
Απαιτείται προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα ψυχοδιεγερτικά (π.χ. μεθυλφαινιδάτη) και παλιπεριδόνη, καθώς μπορεί να προκύψουν εξωπυραμιδικά συμπτώματα κατά την προσαρμογή
του ενός ή και των δύο φαρμακευτικών προϊόντων. Συνιστάται η σταδιακή απόσυρση της θεραπείας διέγερσης (βλέπε παράγραφο 4.5).
Λευκοπενία, ουδετεροπενία και ακοκκιοκυτταραιμία
Έχουν αναφερθεί περιστατικά λευκοπενίας, ουδετεροπενίας και ακοκκιοκυτταραιμίας με την παλιπεριδόνη. Οι ασθενείς με ιστορικό κλινικά σημαντικού χαμηλού αριθμού λευκοκυττάρων (WBC) ή φαρμακογενούς λευκοπενίας/ουδετεροπενίας θα πρέπει να παρακολουθούνται κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της θεραπείας, και η διακοπή του BYANNLI θα πρέπει να εξετάζεται με το πρώτο σημείο κλινικά σημαντικής μείωσης του αριθμού των λευκοκυττάρων, απουσία άλλων αιτιολογικών παραγόντων. Οι ασθενείς με κλινικά σημαντική ουδετεροπενία θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για πυρετό ή άλλα συμπτώματα ή σημεία λοίμωξης και να λάβουν άμεσα θεραπεία εάν εμφανίσουν τέτοια συμπτώματα ή σημεία. Οι ασθενείς με σοβαρή ουδετεροπενία (απόλυτος αριθμός ουδετερόφιλων < 1 × 109/l) θα πρέπει να διακόπτουν το BYANNLI και να υποβάλλονται σε παρακολούθηση του αριθμού των λευκοκυττάρων τους μέχρι την ανάρρωση. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η φύση της δράσης μακράς διάρκειας του BYANNLI.
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και σε ασθενείς που στο παρελθόν είχαν επιδείξει ανοχή στην από στόματος ρισπεριδόνη ή στην από στόματος παλιπεριδόνη (βλέπε παράγραφο 4.8).
Υπεργλυκαιμία και σακχαρώδης διαβήτης
Έχουν αναφερθεί υπεργλυκαιμία, σακχαρώδης διαβήτης και παρόξυνση προϋπάρχοντος διαβήτη, συμπεριλαμβανομένου διαβητικού κώματος και κετοξέωσης, με την παλιπεριδόνη. Συνιστάται κατάλληλη κλινική παρακολούθηση σύμφωνα με τις ακολουθούμενες αντιψυχωσικές κατευθυντήριες οδηγίες. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με BYANNLI θα πρέπει να παρακολουθούνται για συμπτώματα υπεργλυκαιμίας (όπως πολυδιψία, πολυουρία, πολυφαγία και αδυναμία) και οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για επιδείνωση του ελέγχου της γλυκόζης.
Μεταβολή σωματικού βάρους
Έχει αναφερθεί σημαντική μεταβολή του σωματικού βάρους με τη χρήση του BYANNLI. Θα πρέπει να γίνεται τακτική παρακολούθηση του σωματικού βάρους (βλέπε παράγραφο 4.8).
Χρήση σε ασθενείς με εξαρτώμενους από την προλακτίνη όγκους
Μελέτες ιστικής καλλιέργειας υποδεικνύουν ότι η κυτταρική ανάπτυξη στους όγκους των ανθρώπινων μαστών μπορεί να διεγείρεται από την προλακτίνη. Αν και μέχρι στιγμής δεν έχει καταδειχθεί σε κλινικές και επιδημιολογικές μελέτες σαφής συσχέτιση με τη χορήγηση αντιψυχωσικών, συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με σχετικό ιατρικό ιστορικό. Η παλιπεριδόνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με προϋπάρχοντα όγκο που ενδέχεται να είναι εξαρτώμενος από την προλακτίνη.
Ορθοστατική υπόταση
Η παλιπεριδόνη μπορεί να προκαλέσει ορθοστατική υπόταση σε ορισμένους ασθενείς εξαιτίας της ανασταλτικής της δράσης στους α-αδρενεργικούς υποδοχείς. Το BYANNLI θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με γνωστή καρδιαγγειακή νόσο (π.χ. καρδιακή ανεπάρκεια, έμφραγμα μυοκαρδίου ή ισχαιμία του μυοκαρδίου, διαταραχές της αγωγιμότητας), αγγειακή εγκεφαλική νόσο ή καταστάσεις που προδιαθέτουν τον ασθενή για υπόταση (π.χ. αφυδάτωση και υποογκαιμία).
Επιληπτικοί σπασμοί
Το BYANNLI θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό επιληπτικών σπασμών ή άλλων καταστάσεων που δυνητικά ελαττώνουν τον ουδό των σπασμών.
Νεφρική δυσλειτουργία
Οι συγκεντρώσεις της παλιπεριδόνης στο πλάσμα είναι αυξημένες σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Οι ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης ≥ 50 ml/min έως
≤ 80 ml/min) που έχουν σταθεροποιηθεί με μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη ή με τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη μπορούν να αλλάξουν αγωγή σε BYANNLI (βλέπε παράγραφο 4.2). Η δόση των 1.000 mg του BYANNLI δεν συνιστάται για ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία. Το BYANNLI δεν συνιστάται σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 50 ml/min) (βλέπε παραγράφους 4.2 και 5.2).
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (κατηγορίας C κατά Child-Pugh). Συνιστάται προσοχή εάν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί παλιπεριδόνη σε τέτοιους ασθενείς.
Ηλικιωμένοι ασθενείς με άνοια
Το BYANNLI δεν έχει μελετηθεί σε ηλικιωμένους ασθενείς με άνοια. Το BYANNLI δεν συνιστάται για τη θεραπεία ηλικιωμένων ασθενών με άνοια λόγω του αυξημένου κινδύνου συνολικής θνησιμότητας και αγγειακών εγκεφαλικών ανεπιθύμητων ενεργειών.
Η εμπειρία από τη ρισπεριδόνη που αναφέρεται παρακάτω θεωρείται ότι ισχύει επίσης για την παλιπεριδόνη.
Συνολική θνησιμότητα
Σε μια μετα-ανάλυση 17 ελεγχόμενων κλινικών δοκιμών, οι ηλικιωμένοι ασθενείς με άνοια που έλαβαν θεραπεία με άλλα άτυπα αντιψυχωσικά, συμπεριλαμβανομένης της ρισπεριδόνης, της αριπιπραζόλης, της ολανζαπίνης και της κουετιαπίνης, εμφάνισαν αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο. Μεταξύ αυτών που ακολούθησαν αγωγή με ρισπεριδόνη, η θνησιμότητα ήταν 4% σε σύγκριση με 3,1% για το εικονικό φάρμακο.
Αγγειακές εγκεφαλικές ανεπιθύμητες ενέργειες
Κίνδυνος αγγειακών εγκεφαλικών ανεπιθύμητων ενεργειών αυξημένος κατά περίπου 3 φορές έχει παρατηρηθεί σε τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές στον πληθυσμό των ασθενών με άνοια με ορισμένα άτυπα αντιψυχωσικά, συμπεριλαμβανομένης της ρισπεριδόνης, της αριπιπραζόλης και της ολανζαπίνης. Ο μηχανισμός που ευθύνεται για αυτόν τον αυξημένο κίνδυνο δεν είναι γνωστός.
Νόσος του Parkinson και άνοια με σωμάτια Lewy (DLB)
Οι ιατροί θα πρέπει να σταθμίζουν τους κινδύνους έναντι των οφελών όταν συνταγογραφούν BYANNLI σε ασθενείς που πάσχουν από νόσο του Parkinson ή DLB, επειδή και οι δύο αυτές πληθυσμιακές ομάδες μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο NMS, καθώς και να εμφανίζουν αυξημένη ευαισθησία στα αντιψυχωσικά. Οι εκδηλώσεις αυτής της αυξημένης ευαισθησίας μπορούν να περιλαμβάνουν σύγχυση, θόλωση της συνείδησης, αστάθεια θέσης του σώματος με συχνές πτώσεις, επιπλέον των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων.
Πριαπισμός
Τα αντιψυχωσικά φαρμακευτικά προϊόντα (συμπεριλαμβανομένης της παλιπεριδόνης) με ανασταλτικές επιδράσεις στους α-αδρενεργικούς υποδοχείς έχει αναφερθεί ότι προκαλούν πριαπισμό.
Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται ώστε να αναζητούν επείγουσα ιατρική φροντίδα σε περίπτωση που ο πριαπισμός δεν έχει υποχωρήσει εντός 4 ωρών.
Ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος
Διατάραξη της ικανότητας του οργανισμού να ελαττώνει την κεντρική θερμοκρασία του σώματος έχει αποδοθεί σε αντιψυχωσικά φαρμακευτικά προϊόντα. Συνιστάται η κατάλληλη προσοχή κατά τη συνταγογράφηση του BYANNLI σε ασθενείς που πρόκειται να αντιμετωπίσουν καταστάσεις οι οποίες μπορεί να συμβάλουν σε αύξηση της κεντρικής θερμοκρασίας του σώματος, π.χ. πολύ έντονη σωματική άσκηση, έκθεση σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες, συγχορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων με αντιχολινεργική δράση ή αφυδάτωση.
Φλεβική θρομβοεμβολή (VTE)
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις VTE με αντιψυχωσικά φαρμακευτικά προϊόντα. Δεδομένου ότι οι ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία με αντιψυχωσικά παρουσιάζουν συχνά επίκτητους παράγοντες κινδύνου για VTE, όλοι οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου για VTE θα πρέπει να προσδιορίζονται πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με BYANNLI και να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα.
Αντιεμετική δράση
Στις προκλινικές μελέτες της παλιπεριδόνης παρατηρήθηκε αντιεμετική δράση. Η δράση αυτή, εφόσον εμφανίζεται στον άνθρωπο, ενδέχεται να καλύψει τα σημεία και τα συμπτώματα της υπερδοσολογίας όσον αφορά ορισμένα φαρμακευτικά προϊόντα ή καταστάσεις όπως η εντερική απόφραξη, το σύνδρομο Reye και οι όγκοι στον εγκέφαλο.
Χορήγηση
Πρέπει να δίνεται προσοχή ώστε να αποφεύγεται η ακούσια ένεση του BYANNLI μέσα σε αιμοφόρο αγγείο.
Διεγχειρητικό σύνδρομο χαλαρής ίριδας (IFIS)
IFIS έχει παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων καταρράκτη σε ασθενείς που λαμβάνουν φαρμακευτικά προϊόντα με ανταγωνιστική δράση στους 1α-αδρενεργικούς υποδοχείς, όπως το BYANNLI (βλέπε παράγραφο 4.8).
Το IFIS ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο οφθαλμικών επιπλοκών κατά τη διάρκεια της επέμβασης και μετά από αυτή. Πριν από την επέμβαση θα πρέπει να γνωστοποιείται στον χειρουργό οφθαλμίατρο εάν χρησιμοποιούνται επί του παρόντος ή έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν φαρμακευτικά προϊόντα με ανταγωνιστική δράση στους α1-αδρενεργικούς υποδοχείς. Το δυνητικό όφελος από τη διακοπή της θεραπείας με αναστολείς των α1-αδρενεργικών υποδοχέων πριν από τη χειρουργική επέμβαση καταρράκτη δεν έχει τεκμηριωθεί και πρέπει να σταθμίζεται έναντι του κινδύνου από τη διακοπή της αντιψυχωσικής θεραπείας.
Έκδοχα
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, είναι αυτό που ονομάζουμε ελεύθερο νατρίου.
Συνιστάται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση του BYANNLI μαζί με φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT, π.χ. τα αντιαρρυθμικά κατηγορίας IA (π.χ. κινιδίνη, δισοπυραμίδη) και τα αντιαρρυθμικά κατηγορίας III (π.χ. αμιοδαρόνη, σοταλόλη), ορισμένα αντιισταμινικά, ορισμένα αντιβιοτικά (π.χ. φθοριοκινολόνες), ορισμένα άλλα αντιψυχωσικά και ορισμένα ανθελονοσιακά (π.χ. μεφλοκίνη). Η λίστα αυτή είναι ενδεικτική και όχι πλήρης.
Ενδεχόμενη επίδραση του BYANNLI σε άλλα φάρμακα
Η παλιπεριδόνη δεν αναμένεται να προκαλέσει κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις με φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία μεταβολίζονται από τα ισοένζυμα του κυτοχρώματος P450.
Δεδομένων των κύριων δράσεων της παλιπεριδόνης στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) (βλέπε παράγραφο 4.8), το BYANNLI θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε συνδυασμό με άλλα κεντρικώς δρώντα φαρμακευτικά προϊόντα, π.χ. αγχολυτικά, τα περισσότερα αντιψυχωσικά, υπνωτικά, οπιοειδή, κ.λπ., ή με αλκοόλ.
Η παλιπεριδόνη μπορεί να ανταγωνίζεται τη δράση της λεβοντόπα και άλλων αγωνιστών της ντοπαμίνης. Εφόσον ο συνδυασμός αυτός θεωρείται απαραίτητος, ιδιαίτερα σε νόσο του Parkinson τελικού σταδίου, θα πρέπει να συνταγογραφείται η ελάχιστη αποτελεσματική δόση κάθε θεραπείας.
Λόγω του ενδεχόμενου πρόκλησης ορθοστατικής υπότασης (βλέπε παράγραφο 4.4), ενδέχεται να παρατηρηθεί αθροιστική δράση όταν το BYANNLI χορηγείται μαζί με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που έχουν αυτή την ενδεχόμενη δράση, π.χ. άλλα αντιψυχωσικά, τρικυκλικά.
Συνιστάται προσοχή αν η παλιπεριδόνη συνδυάζεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι ελαττώνουν τον ουδό των σπασμών (δηλ. φαινοθειαζίνες ή βουτυροφαινόνες, τρικυκλικά ή εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI), τραμαδόλη, μεφλοκίνη κ.λπ.).
Η συγχορήγηση των από στόματος χορηγούμενων δισκίων παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης σε σταθερή κατάσταση (12 mg μία φορά την ημέρα) με δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης διβαλπροϊκού νατρίου (500 mg έως 2.000 mg μία φορά την ημέρα) δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική του βαλπροϊκού σε σταθερή κατάσταση.
Δεν έχει πραγματοποιηθεί μελέτη αλληλεπίδρασης ανάμεσα στο BYANNLI και στο λίθιο, ωστόσο, δεν είναι πιθανό να εμφανιστεί φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση.
Ενδεχόμενη επίδραση άλλων φαρμάκων στο BYANNLI
In vitro μελέτες δείχνουν ότι τα CYP2D6 και CYP3A4 μπορεί να συμμετέχουν ελάχιστα στον μεταβολισμό της παλιπεριδόνης, δεν υπάρχουν όμως ενδείξεις, ούτε in vitro ούτε in vivo, ότι τα ισοένζυμα αυτά διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό της παλιπεριδόνης. Η συγχορήγηση της από στόματος χορηγούμενης παλιπεριδόνης μαζί με παροξετίνη, έναν ισχυρό αναστολέα του CYP2D6, δεν έδειξε κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της παλιπεριδόνης.
Η συγχορήγηση της από στόματος χορηγούμενης παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης μία φορά την ημέρα με καρβαμαζεπίνη 200 mg δύο φορές την ημέρα προκάλεσε μείωση κατά περίπου 37% των μέσων τιμών Cmax και AUC της παλιπεριδόνης σε σταθερή κατάσταση. Αυτή η μείωση προκαλείται, σε σημαντικό βαθμό, από αύξηση κατά 35% της νεφρικής κάθαρσης της παλιπεριδόνης, πιθανώς ως αποτέλεσμα επαγωγής της νεφρικής P-γλυκοπρωτεΐνης από την καρβαμαζεπίνη. Μια ήσσονος σημασίας μείωση της ποσότητας της δραστικής ουσίας που απεκκρίνεται αμετάβλητη στα ούρα υποδηλώνει ότι υπήρξε μικρή επίδραση στο μεταβολισμό του CYP ή στη βιοδιαθεσιμότητα της παλιπεριδόνης κατά τη συγχορήγηση με καρβαμαζεπίνη. Μεγαλύτερες μειώσεις στις συγκεντρώσεις της παλιπεριδόνης στο πλάσμα μπορεί να παρουσιαστούν με υψηλότερες δόσεις καρβαμαζεπίνης.
Κατά την έναρξη της καρβαμαζεπίνης, η δόση του BYANNLI πρέπει να επαναξιολογείται και να αυξάνεται, εάν είναι αναγκαίο. Αντίθετα, κατά τη διακοπή της καρβαμαζεπίνης, η δόση του BYANNLI θα πρέπει να επαναξιολογείται και να μειώνεται, εάν είναι αναγκαίο. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η φύση της δράσης μακράς διάρκειας του BYANNLI.
Η συγχορήγηση εφάπαξ δόσης ενός δισκίου από στόματος χορηγούμενης παλμιτικής παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης 12 mg με δισκία διβαλπροϊκού νατρίου παρατεταμένης αποδέσμευσης
(δύο δισκία των 500 mg μία φορά την ημέρα) είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση κατά περίπου 50% των τιμών Cmax και AUC της παλιπεριδόνης, πιθανώς ως αποτέλεσμα της αυξημένης απορρόφησης από στόματος. Καθώς δεν παρατηρήθηκε καμία επίδραση στη συστηματική κάθαρση, δεν θα αναμενόταν κλινικά σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ των δισκίων διβαλπροϊκού νατρίου παρατεταμένης αποδέσμευσης και της γλουτιαίας ενδομυϊκής ένεσης BYANNLI. Η αλληλεπίδραση αυτή δεν έχει μελετηθεί με το BYANNLI.
Συγχορήγηση του BYANNLI με ρισπεριδόνη ή με από στόματος παλιπεριδόνη
Δεδομένου ότι η παλιπεριδόνη είναι ο κύριος δραστικός μεταβολίτης της ρισπεριδόνης, θα πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν το BYANNLI συγχορηγείται με ρισπεριδόνη ή με από στόματος παλιπεριδόνη για εκτεταμένες χρονικές περιόδους. Τα δεδομένα ασφάλειας που περιλαμβάνουν την ταυτόχρονη χρήση του BYANNLI με άλλα αντιψυχωσικά φάρμακα είναι περιορισμένα.
Συγχορήγηση του BYANNLI με ψυχοδιεγερτικά
Η συνδυασμένη χρήση ψυχοδιεγερτικών (π.χ. μεθυλφαινιδάτη) με παλιπεριδόνη μπορεί να οδηγήσει σε εξωπυραμιδικά συμπτώματα κατά την αλλαγή της μίας ή και των δύο θεραπειών (βλέπε παράγραφο 4.4).
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία
Η έκθεση στην παλιπεριδόνη μέσω του πλάσματος μετά από μία εφάπαξ δόση του BYANNLI αναμένεται να παραμείνει για έως και 4 χρόνια (βλ. παράγραφο 5.2). Αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την έναρξη θεραπείας σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, για το ενδεχόμενο μιας πιθανής μελλοντικής κύησης ή θηλασμού. Το BYANNLI θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε γυναίκες που σχεδιάζουν να μείνουν έγκυες μόνο εφόσον είναι σαφώς απαραίτητο.
Κύηση
Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα από τη χρήση της παλιπεριδόνης κατά τη διάρκεια της κύησης. Η ενδομυϊκώς ενιόμενη παλμιτική παλιπεριδόνη και η από στόματος χορηγούμενη παλιπεριδόνη δεν ήταν τερατογόνες σε μελέτες σε ζώα, παρατηρήθηκαν, όμως, άλλες μορφές τοξικότητας στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλέπε παράγραφο 5.3). Νεογνά που εκτίθενται σε παλιπεριδόνη κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της κύησης διατρέχουν κίνδυνο για ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων και/ή συμπτωμάτων από απόσυρση τα οποία μπορεί να ποικίλουν σε βαρύτητα και διάρκεια μετά τον τοκετό. Έχουν υπάρξει αναφορές για διέγερση, υπερτονία, υποτονία, τρόμο, υπνηλία, αναπνευστική δυσχέρεια ή διαταραχή πρόσληψης τροφής. Συνεπώς, τα νεογέννητα θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά..
H παλιπεριδόνη έχει ανιχνευτεί στο πλάσμα έως και 18 μήνες μετά από μια εφάπαξ δόση της τριμηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης. Η έκθεση στην παλιπεριδόνη μέσω του πλάσματος μετά από μία εφάπαξ δόση BYANNLI αναμένεται να παραμείνει για έως και 4 χρόνια (βλ. παράγραφο 5.2). Η έκθεση της μητέρας στο BYANNLI πριν και κατά τη διάρκεια της κύησης ενδέχεται να οδηγήσει στην εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών στο νεογέννητο παιδί. Το BYANNLI δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης, εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.
Θηλασμός
Η παλιπεριδόνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα σε τέτοιο βαθμό ώστε είναι πολύ πιθανό να υπάρξουν επιδράσεις στο θηλάζον βρέφος εάν χορηγούνται θεραπευτικές δόσεις σε θηλάζουσες γυναίκες.
Δεδομένου ότι μία εφάπαξ δόση του BYANNLI αναμένεται να παραμείνει στο πλάσμα για έως και 4 χρόνια (βλ. παράγραφο 5.2), τα θηλάζοντα βρέφη μπορεί να διατρέχουν κίνδυνο ακόμη και από τη χορήγηση του BYANNLI που έγινε πολύ πριν από το θηλασμό. Ασθενείς που βρίσκονται επί του
παρόντος υπό θεραπεία ή που έχουν λάβει θεραπεία μέσα στα τελευταία 4 χρόνια με BYANNLI δεν θα πρέπει να θηλάζουν.
Γονιμότητα
Δεν παρατηρήθηκαν σχετικές επιδράσεις στις μη κλινικές μελέτες.
Η παλιπεριδόνη έχει μικρή ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων λόγω των δυνητικών επιδράσεών της στο νευρικό σύστημα και στην όραση, όπως καταστολή, υπνηλία, συγκοπή, θαμπή όραση (βλέπε παράγραφο 4.8). Επομένως, πρέπει να συνιστάται στους ασθενείς να μην οδηγούν ή να μην χειρίζονται μηχανήματα, μέχρι να γίνει γνωστή η ευαισθησία του κάθε ατόμου στο BYANNLI.
Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν πιο συχνά και αναφέρθηκαν σε ≥ 5% των ασθενών στις τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με δραστικό φάρμακο κλινικές δοκιμές του BYANNLI ήταν λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, αντίδραση της θέσης ένεσης, αυξημένο σωματικό βάρος, κεφαλαλγία και Παρκινσονισμός.
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Ακολουθούν όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με την παλιπεριδόνη με βάση την κατηγορία συχνότητας που εκτιμήθηκε σε κλινικές δοκιμές με παλμιτική παλιπεριδόνη.
Χρησιμοποιούνται οι ακόλουθοι όροι και συχνότητες: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως
< 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες
(< 1/10.000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
| Κατηγορία Οργανικού Συστήματος | Ανεπιθύμητες ενέργειες | ||||
| Συχνότητα | |||||
| Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Μη γνωστέςα | |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, ουρολοίμωξη, γρίπη | πνευμονία, βρογχίτιδα, λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος, παραρρινοκολπίτιδ α, κυστίτιδα, λοίμωξη του ωτός, αμυγδαλίτιδα, ονυχομυκητίαση, κυτταρίτιδα,υποδόριο απόστημα | λοίμωξη του οφθαλμού, ακαρεοδερματίτιδα | ||
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | μειωμένος αριθμός λευκοκυττάρων, αναιμία | ουδετεροπενία, θρομβοπενία, αυξημένος αριθμός ηωσινόφιλων | ακοκκιοκυτταραιμ ία | ||
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | υπερευαισθησία | αναφυλακτική αντίδραση | |||
| Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος | υπερπρολακτιναιμίαβ | απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης, παρουσίαγλυκόζης στα ούρα | |||
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | υπεργλυκαιμία, αυξημένο σωματικό βάρος, μειωμένο σωματικό βάρος, μειωμένη όρεξη | σακχαρώδης διαβήτηςδ, υπερινσουλιναιμία, αυξημένη όρεξη, ανορεξία, αυξημένα τριγλυκερίδια αίματος, αυξημένηχοληστερόλη αίματος | διαβητική κετοξέωση, υπογλυκαιμία, πολυδιψία | δηλητηρίαση με νερό | |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | αϋπνίαε | διέγερση, κατάθλιψη, άγχος | διαταραχή ύπνου, μανία, μειωμένη σεξουαλική επιθυμία, νευρικότητα,εφιάλτης | κατατονία, συγχυτική κατάσταση, υπνοβασία, αμβλύ συναίσθημα,ανοργασμία | σχετιζόμενη με τον ύπνο διαταραχή πρόσληψης τροφής |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | παρκινσονισμόςγ, ακαθησίαγ, καταστολή/ υπνηλία, δυστονίαγ, ζάλη, δυσκινησίαγ, τρόμος, κεφαλαλγία | όψιμη δυσκινησία, συγκοπή, ψυχοκινητική υπερδραστηριότητ α, ζάλη θέσης, διαταραχή στην προσοχή, δυσαρθρία, δυσγευσία, υπαισθησία, παραισθησία | κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο, εγκεφαλική ισχαιμία, έλλειψη αντίδρασης σε ερεθίσματα, απώλεια συνείδησης, επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης, σπασμόςε, διαταραχή της ισορροπίας, μη φυσιολογικόςσυντονισμός, κούνημα κεφαλής | διαβητικό κώμα | |
| Οφθαλμικές διαταραχές | θαμπή όραση, επιπεφυκίτιδα, ξηροφθαλμία | γλαύκωμα, διαταραχή κινητικότητας του οφθαλμού, συστροφή του οφθαλμικού βολβού, φωτοφοβία, αυξημένη δακρύρροια, υπεραιμία τουοφθαλμού | σύνδρομο χαλαρής ίριδας (διεγχειρητικό) | ||
| Διαταραχές τουωτός και του λαβυρίνθου | ίλιγγος, εμβοές, ωταλγία |
| Καρδιακές διαταραχές | ταχυκαρδία | κολποκοιλιακός αποκλεισμός, διαταραχή αγωγιμότητας, ηλεκτροκαρδιογρά φημα με παρατεταμένο διάστημα QT, σύνδρομο ορθοστατικής ταχυκαρδίας, βραδυκαρδία, μη φυσιολογικό ηλεκτροκαρδιογρά φημα, αίσθημαπαλμών | κολπική μαρμαρυγή, φλεβοκομβική αρρυθμία | ||
| Αγγειακές διαταραχές | υπέρταση | υπόταση, ορθοστατική υπόταση | πνευμονική εμβολή, φλεβική θρόμβωση, ερυθρίαση | ισχαιμία | |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | βήχας, ρινική συμφόρηση | δύσπνοια, φαρυγγολαρυγγικό άλγος, επίσταξη | σύνδρομο άπνοιας κατά τον ύπνο, πνευμονική συμφόρηση, συμφόρηση αναπνευστικής οδού, ρόγχοι,συριγμός | υπεραερισμός, πνευμονία από εισρόφηση, δυσφωνία | |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | κοιλιακό άλγος, έμετος, ναυτία, δυσκοιλιότητα, διάρροια, δυσπεψία, οδονταλγία | κοιλιακή δυσφορία, γαστρεντερίτιδα, δυσφαγία, ξηροστομία, μετεωρισμός | παγκρεατίτιδα, εντερική απόφραξη, διογκωμένη γλώσσα, ακράτεια κοπράνων,κόπρωμα, χειλίτιδα | ειλεός | |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | αυξημένες τρανσαμινάσες | αυξημένηγ-γλουταμυλτρανσ φεράση, αυξημένοηπατικό ένζυμο | ίκτερος | ||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | κνίδωση, κνησμός, εξάνθημα, αλωπεκία, έκζεμα, ξηροδερμία, ερύθημα, ακμή | φαρμακευτικό εξάνθημα, υπερκεράτωση, σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, πιτυρίδα | σύνδρομο Stevens-Johnson/τοξική επιδερμική νεκρόλυση, αγγειοοίδημα, αποχρωματισμόςδέρματος | ||
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | μυοσκελετικό άλγος, οσφυαλγία, αρθραλγία | αυξημένη κρεατινοφωσφοκιν άση αίματος, μυϊκοί σπασμοί, δυσκαμψία άρθρωσης, μυϊκήαδυναμία | ραβδομυόλυση, διόγκωση άρθρωσης | στάση σώματος μη φυσιολογική | |
| Διαταραχές τωννεφρών και των ουροφόρων οδών | ακράτεια ούρων, πολλακιουρία, δυσουρία | κατακράτηση ούρων | |||
| Καταστάσεις της κύησης, της λοχείας και της περιγεννητικής περιόδου | σύνδρομο των νεογνών από απόσυρση φαρμάκου (βλέπε παράγραφο 4.6) |
| Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού | αμηνόρροια | στυτική δυσλειτουργία, διαταραχή εκσπερμάτισης, διαταραχή εμμήνου ρύσηςε, γυναικομαστία, γαλακτόρροια, σεξουαλική δυσλειτουργία,μαστοδυνία | πριαπισμός, δυσανεξία μαστού, συμφορητική διόγκωση μαστού, διόγκωση μαστού, κολπικό έκκριμα | ||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | πυρεξία, εξασθένιση, κόπωση, αντίδραση της θέσης ένεσης | οίδημα προσώπου, οίδημαε, αυξημένη θερμοκρασία σώματος, μη φυσιολογικό βάδισμα, θωρακικό άλγος, θωρακική δυσφορία, αίσθημα κακουχίας, σκλήρυνση | υποθερμία, ρίγη, δίψα, σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου, απόστημα της θέσης ένεσης, κυτταρίτιδα της θέσης ένεσης, κύστη της θέσης ένεσης, αιμάτωματης θέσης ένεσης | μειωμένη θερμοκρασία του σώματος, νέκρωση της θέσης ένεσης, έλκος της θέσης ένεσης | |
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκέςθεραπευτικών χειρισμών | πτώση |
α Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών ταξινομείται ως «μη γνωστές» επειδή αυτές δεν παρατηρήθηκαν στις κλινικές δοκιμές με παλμιτική παλιπεριδόνη. Προήλθαν είτε από αυθόρμητες αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος και η συχνότητα δεν μπορεί να προσδιοριστεί, είτε από δεδομένα κλινικών δοκιμών και/ή αναφορές μετά την κυκλοφορία για τη ρισπεριδόνη (οποιοδήποτε σκεύασμα) ή την από στόματος χορηγούμενη παλιπεριδόνη.
β Ανατρέξτε στην παράγραφο «Υπερπρολακτιναιμία» παρακάτω.
γ Ανατρέξτε στην παράγραφο «Εξωπυραμιδικά συμπτώματα» παρακάτω.
δ Σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές, αναφέρθηκε σακχαρώδης διαβήτης σε ποσοστό 0,32% των συμμετεχόντων που έλαβαν θεραπεία με μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη, σε σύγκριση με ποσοστό 0,39% της ομάδας του εικονικού φαρμάκου. Η συνολική επίπτωση από όλες τις κλινικές δοκιμές ήταν 0,65% σε όλους τους συμμετέχοντες που έλαβαν θεραπεία με μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη.
ε Η αϋπνία περιλαμβάνει: αρχική αϋπνία, αϋπνία κατά τη μέση του ύπνου. Ο σπασμός περιλαμβάνει: σπασμό γενικευμένης επιληψίας. Το οίδημα περιλαμβάνει: γενικευμένο οίδημα, περιφερικό οίδημα, οίδημα με εντύπωμα. Η διαταραχή εμμήνου ρύσης περιλαμβάνει: καθυστερημένη έμμηνο ρύση, ακανόνιστη έμμηνο ρύση, ολιγομηνόρροια.Ανεπιθύμητες ενέργειες που σημειώθηκαν με σκευάσματα ρισπεριδόνης
Η παλιπεριδόνη είναι ο δραστικός μεταβολίτης της ρισπεριδόνης, συνεπώς τα προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών αυτών των ουσιών (συμπεριλαμβανομένων των από στόματος χορηγούμενων και των ενέσιμων σκευασμάτων) σχετίζονται μεταξύ τους.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Αναφυλακτική αντίδραση
Σπάνια, έχουν αναφερθεί περιστατικά αναφυλακτικής αντίδρασης μετά από ένεση μηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης κατά την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του προϊόντος σε ασθενείς που στο παρελθόν είχαν επιδείξει ανοχή στην από στόματος ρισπεριδόνη ή στην από στόματος παλιπεριδόνη (βλέπε παράγραφο 4.4).
Αντιδράσεις της θέσης ένεσης
Στην κλινική δοκιμή του BYANNLI, το 10,7% των συμμετεχόντων ανέφερε ανεπιθύμητη ενέργεια που σχετιζόταν με τη θέση ένεσης (4,5% σε συμμετέχοντες που έλαβαν θεραπεία με τον συγκριτικό παράγοντα, την τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη). Κανένα από αυτά τα συμβάντα δεν ήταν σοβαρό ή οδήγησε σε διακοπή της θεραπείας. Σύμφωνα με την κλινική αξιολόγηση των ερευνητών, ανεπιθύμητες ενέργειες όπως σκλήρυνση, ερυθρότητα και οίδημα είτε απουσίαζαν είτε ήταν ήπιας βαρύτητας σε ≥ 95% των αξιολογήσεων. Η αξιολόγηση του άλγους της θέσης ένεσης από τους
συμμετέχοντες βάσει οπτικής αναλογικής κλίμακας ήταν χαμηλή και με μειούμενη ένταση με την πάροδο του χρόνου.
Εξωπυραμιδικά συμπτώματα (EPS)
Στην κλινική δοκιμή του BYANNLI, ακαθησία, δυσκινησία, δυστονία, παρκινσονισμός και τρόμος αναφέρθηκαν στο 3,6%, 1,5%, 0,6%, 5,0% και 0,2% των συμμετεχόντων, αντίστοιχα.
Τα EPS περιλάμβαναν συγκεντρωτική ανάλυση των ακόλουθων όρων: του παρκινσονισμού (περιλαμβάνει εξωπυραμιδική διαταραχή, εξωπυραμιδικά συμπτώματα, ταχεία διακύμανση ακινητικών και χορειοαθετωσικών κινήσεων κατά τη θεραπεία της νόσου του Parkinson, νόσο του Parkinson, παρκινσονική κρίση, υπερέκκριση σιέλου, μυοσκελετική δυσκαμψία, παρκινσονισμό, ακούσια εκροή σιέλου από το στόμα, σημείο οδοντωτού τροχού, όψιμη δυσκινησία, υποκινησία, καθηλωμένο προσωπείο, μυϊκό σφίξιμο, ακινησία, αυχενική ακαμψία, μυϊκή ακαμψία, παρκινσονικό βάδισμα, μη φυσιολογικό μεσόφρυο αντανακλαστικό και παρκινσονικό τρόμο ηρεμίας), της ακαθησίας (περιλαμβάνει ακαθησία, ανησυχία, υπερκινησία και σύνδρομο ανήσυχων ποδών), της δυσκινησίας (περιλαμβάνει δυσκινησία, χορεία, διαταραχή κίνησης, μυϊκές δεσμιδώσεις, χορειοαθέτωση, αθέτωση και μυόκλονο), της δυστονίας (περιλαμβάνει δυστονία, αυχενικό σπασμό, εμπροσθότονο, κρίση περιστροφής οφθαλμικών βολβών, στοματογναθική δυστονία, σαρδόνιο γέλωτα, τετανία, υπερτονία, ραιβόκρανο, ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, μυϊκή σύσπαση, βλεφαρόσπασμο, περιστροφή οφθαλμικών βολβών, παράλυση γλώσσας, σπασμό του προσώπου, λαρυγγόσπασμο, μυοτονία, οπισθότονο, σπασμό στοματοφάρυγγα, πλαγιότονο, σπασμό γλώσσας και τρισμό) καθώς και του τρόμου (περιλαμβάνει τρόμο, τρόμο ενέργειας).
Μεταβολές σωματικού βάρους
Στη διάρκειας 12 μηνών κλινική δοκιμή του BYANNLI, ο αριθμός των συμμετεχόντων με μη φυσιολογικό ποσοστό μεταβολής του σωματικού βάρους από τη διπλά τυφλή έναρξη της μελέτης έως το διπλά τυφλό καταληκτικό σημείο παρουσιάζεται στον παρακάτω πίνακα. Η συνολική μέση μεταβολή του βάρους από τη διπλά τυφλή έναρξη της μελέτης έως το διπλά τυφλό καταληκτικό σημείο ήταν +0,10 kg για την ομάδα του BYANNLI και +0,96 kg για την ομάδα της τριμηνιαίας παλμιτικής παλιπεριδόνης. Στους συμμετέχοντες ηλικίας 18-25 ετών, μέση (SD) μεταβολή του βάρους ίση με -0,65 (4,955) kg παρατηρήθηκε στην ομάδα του BYANNLI και ίση με +4,33 (7,112) kg στην ομάδα της τριμηνιαίας παλμιτικής παλιπεριδόνης. Για τους υπέρβαρους συμμετέχοντες (ΔΜΣ 25 έως < 30), παρατηρήθηκε μέση μεταβολή του βάρους ίση με -0,53 kg στην ομάδα του BYANNLI και +1,15 kg στην ομάδα της τριμηνιαίας παλμιτικής παλιπεριδόνης.
Αριθμός ασθενών με μη φυσιολογικό ποσοστό μεταβολής του σωματικού βάρους από τη (διπλά τυφλή) έναρξη της μελέτης έως το καταληκτικό σημείο| Εκατοστιαία μεταβολή σωματικού βάρους | PP3M1 (N=219) | BYANNLI (N=473) |
| Μείωση ≥ 7% | 15 (6,8%) | 43 (9,1%) |
| Αύξηση ≥ 7% | 29 (13,2%) | 50 (10,6%) |
1 PP3M – τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη
Υπερπρολακτιναιμία
Στη διάρκειας 12 μηνών κλινική δοκιμή του BYANNLI, η μέση (SD) μεταβολή από τη διπλά τυφλή έναρξη της μελέτης των επιπέδων της προλακτίνης ήταν -2,19 (13,61) µg/l για τους άνδρες και -4,83 (34,39) µg/l για τις γυναίκες στην ομάδα της εξαμηνιαίας παλμιτικής παλιπεριδόνης, και στην ομάδα της τριμηνιαίας παλμιτικής παλιπεριδόνης ήταν 1,56 (19,08)◦µg/l για τους άνδρες και
9,03 (40,94) µg/l για τις γυναίκες. Κατά τη διάρκεια της διπλά τυφλής φάσης, 3 γυναίκες (4,3%) στην ομάδα της τριμηνιαίας παλμιτικής παλιπεριδόνης και 5 γυναίκες (3,3%) στην ομάδα της εξαμηνιαίας παλμιτικής παλιπεριδόνης εμφάνισαν αμηνόρροια.
Επιδράσεις της κατηγορίας
Παράταση του διαστήματος QT, κοιλιακές αρρυθμίες (κοιλιακή μαρμαρυγή, κοιλιακή ταχυκαρδία), αιφνίδιος ανεξήγητος θάνατος, καρδιακή ανακοπή και κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsade de pointes) μπορεί να συμβούν με αντιψυχωσικά.
Περιστατικά VTE, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων πνευμονικής εμβολής και περιπτώσεων εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης, έχουν αναφερθεί κατά τη χορήγηση αντιψυχωσικών φαρμακευτικών προϊόντων (μη γνωστή συχνότητα εμφάνισης).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Συμπτώματα
Σε γενικές γραμμές, τα αναμενόμενα σημεία και συμπτώματα είναι εκείνα που προκύπτουν από την υπερβολική έκφραση των γνωστών φαρμακολογικών επιδράσεων της παλιπεριδόνης, δηλ. υπνηλία και καταστολή, ταχυκαρδία και υπόταση, παράταση του διαστήματος QT και εξωπυραμιδικά συμπτώματα. Κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsade de pointes) και κοιλιακή μαρμαρυγή έχουν αναφερθεί σε έναν ασθενή σε συσχετισμό με υπερδοσολογία με από στόματος χορηγούμενη παλιπεριδόνη. Στην περίπτωση οξείας υπερδοσολογίας, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα συμμετοχής περισσοτέρων του ενός φαρμάκων.
Διαχείριση
Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η φύση της δράσης μακράς διάρκειας του φαρμακευτικού προϊόντος και η μακρά ημίσεια ζωή αποβολής της παλιπεριδόνης όταν εκτιμώνται οι θεραπευτικές ανάγκες και η ανάρρωση. Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο για την παλιπεριδόνη. Θα πρέπει να εφαρμόζονται γενικά υποστηρικτικά μέτρα. Εξασφαλίστε και διατηρήστε βατό αεραγωγό και διασφαλίστε επαρκή οξυγόνωση και αερισμό.
Θα πρέπει να ξεκινήσει άμεσα καρδιαγγειακή παρακολούθηση, η οποία πρέπει να περιλαμβάνει συνεχή ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση για πιθανές αρρυθμίες. Η υπόταση και η κυκλοφορική κατέρρειψη θα πρέπει να αντιμετωπίζονται θεραπευτικά με τα κατάλληλα μέτρα, όπως με ενδοφλέβια χορήγηση υγρών και/ή συμπαθητικομιμητικών παραγόντων. Σε περίπτωση σοβαρών εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων, θα πρέπει να χορηγηθούν αντιχολινεργικοί παράγοντες. Η στενή επίβλεψη και παρακολούθηση θα πρέπει να συνεχιστούν μέχρι να αναρρώσει ο ασθενής.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - BYANNLI 1000MG/PF
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ψυχοληπτικά, άλλα αντιψυχωσικά. Κωδικός ATC: N05AX13 Το BYANNLI περιέχει ένα ρακεμικό μείγμα (+)- και (-)- παλιπεριδόνης.
Μηχανισμός δράσης
Η παλιπεριδόνη είναι ένας εκλεκτικός παράγοντας που αποκλείει τις μονοαμινεργικές επιδράσεις, οι
φαρμακολογικές ιδιότητες του οποίου είναι διαφορετικές από αυτές των παραδοσιακών νευροληπτικών. Η παλιπεριδόνη δεσμεύεται ισχυρά στους σεροτονινεργικούς 5-HT2-υποδοχείς και στους ντοπαμινεργικούς D2-υποδοχείς. Η παλιπεριδόνη αποκλείει επίσης τους α1-αδρενεργικούς υποδοχείς και, σε ελαφρώς μικρότερο βαθμό, τους H1-ισταμινεργικούς και τους α2-αδρενεργικούς υποδοχείς. Η φαρμακολογική δράση των (+)- και των (-)-εναντιομερών της παλιπεριδόνης είναι ποιοτικά και ποσοτικά παρόμοια.
Η παλιπεριδόνη δεν δεσμεύεται σε χολινεργικούς υποδοχείς. Παρόλο που η παλιπεριδόνη είναι ένας ισχυρός D2-ανταγωνιστής, ο οποίος πιστεύεται ότι ανακουφίζει τα συμπτώματα της σχιζοφρένειας, προκαλεί καταληψία σε μικρότερο βαθμό και μειώνει τις κινητικές λειτουργίες σε μικρότερο βαθμό από τα παραδοσιακά νευροληπτικά. Ο έντονος ανταγωνισμός της σεροτονίνης σε κεντρικό επίπεδο μπορεί να ελαττώσει την τάση της παλιπεριδόνης να προκαλεί εξωπυραμιδικές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Κλινική αποτελεσματικότητα
Η αποτελεσματικότητα του BYANNLI για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας σε ασθενείς που στο παρελθόν είχαν λάβει επαρκή θεραπεία με μηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη για τουλάχιστον 4 μήνες ή με τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη για τουλάχιστον έναν τριμηνιαίο κύκλο ενέσεων αξιολογήθηκε σε μια Φάσης 3, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο, παρεμβατική, παράλληλων ομάδων, πολυκεντρική μελέτη μη κατωτερότητας σε ενήλικους ασθενείς. Η πρωτεύουσα έκβαση ήταν ο χρόνος έως την υποτροπή.
Η μελέτη είχε μια ανοιχτού σχεδιασμού φάση αποτελούμενη από τις φάσεις διαλογής, μετάβασης και συντήρησης, την οποία ακολούθησε μια 12μηνη διπλά τυφλή φάση στην οποία οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν ώστε να λάβουν είτε BYANNLI είτε τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη. 702 ασθενείς που είχαν λάβει επαρκή θεραπεία τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 2:1 ώστε να λάβουν BYANNLI (478 ασθενείς) ή τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη (224 ασθενείς). Οι ασθενείς έλαβαν είτε 2 κύκλους ενέσεων του BYANNLI (4 ενέσεις στο σύνολο: BYANNLI εναλλάξ με εικονικό φάρμακο) είτε 4 ενέσεις παλμιτικής παλιπεριδόνης τριμηνιαίας χορήγησης με μία ένεση κάθε 3 μήνες, με τακτικές προγραμματισμένες επισκέψεις ανάμεσα στις ενέσεις κατά τους 12 μήνες που διήρκεσε η μελέτη. Η προσαρμογή της δόσης δεν επιτρεπόταν κατά τη διάρκεια της διπλά τυφλής φάσης. Οι ασθενείς παρέμειναν σε αυτή τη φάση μέχρι την εμφάνιση ενός συμβάντος υποτροπής, την πλήρωση των κριτηρίων διακοπής/απόσυρσης της θεραπείας ή την ολοκλήρωση της μελέτης.
Το 7,5% των ασθενών στην ομάδα θεραπείας με BYANNLI και το 4,9% των ασθενών στην ομάδα θεραπείας με τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη εμφάνισαν συμβάν υποτροπής κατά τη 12μηνη διπλά τυφλή Φάση με εκτιμώμενη διαφορά κατά Kaplan-Meier (BYANNLI – τριμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη) ίση με 2,9% (95% CI: -1,1% έως 6,8%). Το διάγραμμα Kaplan-Meier (με 95% ζώνες εμπιστοσύνης κατά σημείο) του χρόνου από την τυχαιοποίηση έως την εμφάνιση υποτροπής κατά τη 12μηνη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο Φάση για το BYANNLI στις δόσεις των 700 mg και των 1.000 mg και για την τριμηνιαία ενέσιμη παλιπεριδόνη στις δόσεις των 350 mg και των 525 mg παρουσιάζεται στην Εικόνα 1.
Εικόνα 1: Διάγραμμα Kaplan-Meier (με 95% ζώνες εμπιστοσύνης κατά σημείο) του ποσοστού των ατόμων χωρίς υποτροπή
Τα αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα ήταν σταθερά για όλες τις υποομάδες του πληθυσμού (κατά φύλο, ηλικία και φυλή) και στα δύο σκέλη θεραπείας.
Προσδιορίστηκε ότι η αποτελεσματικότητα του BYANNLI ήταν μη κατώτερη της αποτελεσματικότητας της τριμηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης σε ενηλίκους με διάγνωση σχιζοφρένειας κατά DSM-5. Το ανώτερο όριο του 95% CI (6,8%) ήταν χαμηλότερο από 10%, που ήταν το προκαθορισμένο όριο μη κατωτερότητας.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το BYANNLI σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη σχιζοφρένεια (βλέπε παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Παρουσιάζεται μόνο η φαρμακοκινητική του BYANNLI μετά από χορήγηση στον γλουτιαίο μυ. Απορρόφηση και κατανομή
Λόγω της εξαιρετικά χαμηλής υδατοδιαλυτότητάς του, το εξαμηνιαίο σκεύασμα παλμιτικής παλιπεριδόνης διαλύεται αργά μετά από ενδομυϊκή ένεση πριν υδρολυθεί προς παλιπεριδόνη και απορροφηθεί στη συστηματική κυκλοφορία. Η αποδέσμευση της δραστικής ουσίας μετά από μια εφάπαξ δόση τριμηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης ξεκινά ήδη από την ημέρα 1 και διαρκεί έως και 18 μήνες. Η αποδέσμευση του BYANNLI αναμένεται να έχει μεγαλύτερη διάρκεια. Οι συγκεντρώσεις της παλιπεριδόνης στο πλάσμα έχουν μελετηθεί μόνο έως και 6 μήνες μετά τη χορήγηση του BYANNLI. Με βάση τις προσομοιώσεις φαρμακοκινητικής πληθυσμού οι συγκεντρώσεις της παλιπεριδόνης αναμένεται να παραμείνουν στο πλάσμα μετά από μια εφάπαξ δόση των 1.000 mg του BYANNLI για έως και 4 χρόνια περίπου. Η συγκέντρωση της παλιπεριδόνης που παραμένει στην κυκλοφορία περίπου 4 χρόνια μετά από μια εφάπαξ δόση των 1.000 mg του BYANNLI αναμένεται να είναι χαμηλή (< 1% του μέσου όρου των επιπέδων σταθερής κατάστασης).
Τα δεδομένα που παρουσιάζονται σε αυτή την παράγραφο βασίζονται σε ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού. Μετά από εφάπαξ ενδομυϊκή ένεση του BYANNLI στον γλουτιαίο μυ στις δόσεις των 700 και 1.000 mg, οι συγκεντρώσεις της παλιπεριδόνης στο πλάσμα αυξάνονται σταδιακά ώστε να φτάσουν σε μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα οι οποίες προβλέπονται την ημέρα 33 και την
ημέρα 35, αντίστοιχα. Το προφίλ αποδέσμευσης και το δοσολογικό σχήμα του BYANNLI οδηγούν σε σταθερές θεραπευτικές συγκεντρώσεις για διάστημα 6 μηνών. Η Cmax και η AUC6month του BYANNLI είχαν περίπου αναλογική σχέση με τη δόση στην περιοχή των 700-1.000 mg. Η διάμεση αναλογία ανώτατης προς κατώτατη συγκέντρωση σε σταθερή κατάσταση είναι περίπου 3,0.
Η δέσμευση της ρακεμικής παλιπεριδόνης με τις πρωτεΐνες πλάσματος είναι 74%. Βιομετασχηματισμός και αποβολή
Σε μια μελέτη με από στόματος χορηγούμενη 14C-παλιπεριδόνη άμεσης αποδέσμευσης, μία εβδομάδα μετά τη χορήγηση μιας εφάπαξ δόσης του 1 mg - από στόματος χορηγούμενης 14C-παλιπεριδόνης άμεσης αποδέσμευσης, το 59% της δόσης απεκκρίθηκε αμετάβλητο στα ούρα, υποδηλώνοντας ότι η παλιπεριδόνη δεν μεταβολίζεται εκτενώς από το ήπαρ. Το 80% περίπου της χορηγούμενης ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα και το 11% στα κόπρανα. Τέσσερις μεταβολικές οδοί έχουν αναγνωριστεί in vivo, καμία από τις οποίες δεν αντιστοιχούσε σε περισσότερο από 10% της δόσης: απαλκυλίωση, υδροξυλίωση, αφυδρογόνωση και διάσπαση της βενζισοξαζόλης. Αν και in vitro μελέτες έδειξαν κάποια συμμετοχή του CYP2D6 και του CYP3A4 στον μεταβολισμό της παλιπεριδόνης, δεν υπάρχουν αποδείξεις in vivo ότι τα ισοένζυμα αυτά διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό της παλιπεριδόνης. Οι αναλύσεις της φαρμακοκινητικής πληθυσμού δεν έδειξαν ορατή διαφορά στη φαινόμενη κάθαρση της παλιπεριδόνης μετά τη χορήγηση παλιπεριδόνης από στόματος, μεταξύ των ατόμων που μεταβολίζουν εκτενώς τα υποστρώματα του CYP2D6 και εκείνων που τα μεταβολίζουν λίγο. In vitro μελέτες σε ανθρώπινα ηπατικά μικροσωμάτια έδειξαν ότι η παλιπεριδόνη δεν αναστέλλει ουσιαστικά τον μεταβολισμό φαρμάκων που μεταβολίζονται από τα ισοένζυμα του κυτοχρώματος P450, συμπεριλαμβανομένων των CYP1A2, CYP2A6, CYP2C8/9/10, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4 και CYP3A5.
In vitro μελέτες έχουν δείξει ότι η παλιπεριδόνη είναι υπόστρωμα της P-γλυκοπρωτεΐνης και ασθενής αναστολέας της P-γλυκοπρωτεΐνης σε υψηλές συγκεντρώσεις. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα in vivo δεδομένα, και η κλινική συσχέτιση είναι άγνωστη.
Με βάση την ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού, η διάμεση φαινόμενη ημίσεια ζωή της παλιπεριδόνης μετά από χορήγηση του BYANNLI στον γλουτιαίο μυ σε δόσεις 700 και 1.000 mg εκτιμάται ότι είναι 148 και 159 ημέρες, αντίστοιχα.
Εξαμηνιαία ενέσιμη παλμιτική παλιπεριδόνη με δράση μακράς διάρκειας έναντι άλλων σκευασμάτων παλιπεριδόνης
Το BYANNLI έχει σχεδιαστεί ώστε να παρέχει την παλιπεριδόνη για διάστημα 6 μηνών, σε σύγκριση με τα μηνιαία ή τα τριμηνιαία προϊόντα, που χορηγούνται κάθε μήνα ή κάθε τρεις μήνες, αντίστοιχα. Οι δόσεις των 700 mg και των 1.000 mg του BYANNLI επιτυγχάνουν εύρος έκθεσης στην παλιπεριδόνη παρόμοιο με εκείνο που επιτυγχάνεται με τις αντίστοιχες δόσεις μηνιαίας ή τριμηνιαίας ενέσιμης παλμιτικής παλιπεριδόνης ή με τις αντίστοιχες δόσεις των δισκίων παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης που χορηγούνται μια φορά την ημέρα (βλέπε παράγραφο 4.2).
Ηπατική δυσλειτουργία
Η παλιπεριδόνη δεν μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ. Παρόλο που το BYANNLI δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Σε μια μελέτη με από στόματος χορηγούμενη παλιπεριδόνη σε άτομα με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (κατηγορίας B κατά Child-Pugh), οι συγκεντρώσεις της ελεύθερης παλιπεριδόνης στο πλάσμα ήταν παρόμοιες με εκείνες των υγιών ατόμων. Η παλιπεριδόνη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
Νεφρική δυσλειτουργία
Το BYANNLI δεν έχει μελετηθεί συστηματικά σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Η διάθεση μιας εφάπαξ από στόματος χορηγούμενης δόσης παλιπεριδόνης 3 mg σε δισκίο παρατεταμένης αποδέσμευσης μελετήθηκε σε άτομα με διαφορετικά επίπεδα νεφρικής λειτουργίας. Η αποβολή της παλιπεριδόνης ελαττώθηκε καθώς μειωνόταν η εκτιμώμενη κάθαρση κρεατινίνης. Η ολική κάθαρση της παλιπεριδόνης ήταν μειωμένη σε άτομα με επιβάρυνση της νεφρικής λειτουργίας, κατά 32% κατά μέσο όρο σε ήπια (CrCl = 50 έως ≤ 80 ml/min), κατά 64% σε μέτρια (CrCl = 30 έως ≤ 50 ml/min) και κατά 71% σε σοβαρή (CrCl = 10 έως < 30 ml/min) νεφρική δυσλειτουργία, κάτι που αντιστοιχεί σε μέση αύξηση της έκθεσης (AUCinf) κατά 1,5, 2,6 και 4,8 φορές αντίστοιχα, συγκριτικά με υγιή άτομα.
Ηλικιωμένοι
Η ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού δεν ανέδειξε διαφορές της φαρμακοκινητικής σχετιζόμενες με την ηλικία.
Δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ)/σωματικό βάρος
Χαμηλότερη Cmax παρατηρήθηκε σε υπέρβαρα και παχύσαρκα άτομα. Σε φαινόμενη σταθερή κατάσταση με BYANNLI, οι κατώτατες συγκεντρώσεις ήταν παρόμοιες μεταξύ ατόμων με φυσιολογικό σωματικό βάρος, υπέρβαρων και παχύσαρκων ατόμων.
Φυλή
Η φαρμακοκινητική ανάλυση δεν κατέδειξε κλινικά σημαντική διαφορά της φαρμακοκινητικής σχετιζόμενη με τη φυλή.
Φύλο
Η ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού δεν κατέδειξε διαφορές της φαρμακοκινητικής σχετιζόμενες με το φύλο.
Συνήθειες καπνίσματος
Με βάση in vitro μελέτες στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν ανθρώπινα ηπατικά ένζυμα, η παλιπεριδόνη δεν αποτελεί υπόστρωμα του CYP1A2. Επομένως, το κάπνισμα δεν πρέπει να έχει κάποια επίδραση στη φαρμακοκινητική της παλιπεριδόνης. Η επίδραση του καπνίσματος στη φαρμακοκινητική της παλιπεριδόνης δεν μελετήθηκε με το BYANNLI. Μία ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού που βασίστηκε σε δεδομένα με από στόματος χορηγούμενα δισκία παλιπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης έδειξε ελαφρώς χαμηλότερη έκθεση στην παλιπεριδόνη για τους καπνιστές σε σχέση με τους μη καπνιστές. Η διαφορά δεν είναι πιθανό να έχει κλινική σημασία.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - BYANNLI 1000MG/PF
Πολυσορβικό 20
Πολυαιθυλενογλυκόλη 4.000 Μονοϋδρικό κιτρικό οξύ
Μονοϋδρικό δισόξινο φωσφορικό νάτριο Υδροξείδιο του νατρίου (για τη ρύθμιση του pH) Ύδωρ για ενέσιμα
Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες θερμοκρασίας για την φύλαξή του. Αποστέλλετε και φυλάσσετε σε οριζόντια θέση. Για τον σωστό προσανατολισμό, δείτε τα βέλη πάνω στο κουτί του προϊόντος.
700 mg
3,5 ml εναιώρημα σε προγεμισμένη σύριγγα (από συμπολυμερές κυκλικής ολεφίνης) με πώμα εμβόλου, ραβδίο εμβόλου, ανασχετικό και κάλυμμα άκρου (από ελαστικό βρωμοβουτυλίου) με μία βελόνα ασφαλείας λεπτού τοιχώματος 20G 1½ ίντσας (0,9 mm × 38 mm).
1.000 mg
5 ml εναιώρημα σε προγεμισμένη σύριγγα (από συμπολυμερές κυκλικής ολεφίνης) με πώμα εμβόλου, ραβδίο εμβόλου, ανασχετικό και κάλυμμα άκρου (από ελαστικό βρωμοβουτυλίου) με μία βελόνα ασφαλείας λεπτού τοιχώματος 20G 1½ ίντσας (0,9 mm × 38 mm).
Συσκευασίες:
Η συσκευασία περιέχει 1 προγεμισμένη σύριγγα και 1 βελόνα
και άλλος χειρισμός
Αποστέλλετε και φυλάσσετε αυτό το προϊόν σε οριζόντιο προσανατολισμό για τη βελτίωση της δυνατότητας επαναιώρησης αυτού του προϊόντος υψηλής συγκέντρωσης και για την αποφυγή της έμφραξης της βελόνας.
Ανακινήστε τη σύριγγα πολύ γρήγορα για τουλάχιστον 15 δευτερόλεπτα, σταματήστε για λίγο και στη συνέχεια ανακινήστε ξανά για 15 δευτερόλεπτα. Το εναιώρημα θα πρέπει να ελέγχεται οπτικά πριν από τη χορήγηση της ένεσης. Όταν έχει γίνει καλή ανάμειξη, το προϊόν είναι ομοιόμορφο, παχύρρευστο και έχει γαλακτώδες λευκό χρώμα. Πλήρεις οδηγίες σχετικά με τη χρήση και τον χειρισμό του BYANNLI παρέχονται στο φύλλο οδηγιών χρήσης (Βλέπε τις Πληροφορίες που απευθύνονται σε επαγγελματίες υγείας).
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.