SOGROYA INJ.SOL 5MG/1.5ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - SOGROYA 5MG/1.5ML
Το Sogroya ενδείκνυται για την υποκατάσταση της ενδογενούς αυξητικής ορμόνης (GH) σε παιδιά ηλικίας 3 ετών και άνω και εφήβους με ανεπάρκεια ανάπτυξης λόγω ανεπάρκειας αυξητικής ορμόνης (παιδιατρική GHD) και σε ενήλικες με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης (GHD ενηλίκων).
Η έναρξη του somapacitan και η παρακολούθηση θα πρέπει να γίνεται από ιατρούς εξειδικευμένους και έμπειρους στη διάγνωση και διαχείριση ασθενών με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης (π.χ. ενδοκρινολόγους).
Δοσολογία
Πίνακας 1: Σύσταση σχετικά με τη δόση| Παιδιατρική GHD | Συνιστώμενη δόση έναρξης |
| Παιδιατρικοί ασθενείς που δεν έχουν υποβληθεί προηγουμένως σε θεραπεία και παιδιατρικοί ασθενείς που μετατάχθηκαν από άλλα φαρμακευτικά προϊόντα GH | 0,16 mg/kg/εβδομάδα |
| GHD ενηλίκων | Συνιστώμενη δόση έναρξης |
| Ασθενείς που δεν έχουν υποβληθεί προηγουμένως σε θεραπείαΕνήλικες (≥18 έως <60 ετών)Γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία με οιστρογόνο από του στόματος (ανεξαρτήτως ηλικίας) Ηλικιωμένοι (60 ετών ή μεγαλύτεροι) | 1,5 mg/εβδομάδα2 mg/εβδομάδα1 mg/εβδομάδα |
| Ασθενείς που μετατάσσονται από ημερησίως χορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα GH Ενήλικες (≥18 έως <60 ετών)Γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία με οιστρογόνο από του στόματος (ανεξαρτήτως ηλικίας) Ηλικιωμένοι (60 ετών ή μεγαλύτεροι) | 2 mg/εβδομάδα4 mg/εβδομάδα1,5 mg/εβδομάδα |
Παιδιατρική GHD
Τιτλοποίηση δόσης
Η δόση somapacitan μπορεί να εξατομικεύεται και να προσαρμόζεται, βάσει της ταχύτητας ανάπτυξης, των ανεπιθύμητων ενεργειών, του σωματικού βάρους και των συγκεντρώσεων του ινσουλινόμορφου αυξητικού παράγοντα Ι (IGF-I).
Τα μέσα επίπεδα στοχευόμενου σκορ τυπικής απόκλισης (SDS) του IGF-I (λήψη 4 ημέρες μετά τη χορήγηση) μπορούν να αποτελέσουν οδηγό για την τιτλοποίηση της δόσης. Οι προσαρμογές της δόσης πρέπει να έχουν στόχο την επίτευξη μέσων επιπέδων SDS του IGF-I εντός του φυσιολογικού εύρους, δηλ. μεταξύ -2 και +2 (κατά προτίμηση κοντά σε SDS 0).
Εάν το IGF-I (SDS) είναι > 2, πρέπει να επαναξιολογείται μετά από μια επόμενη χορήγηση somapacitan. Εάν η τιμή παραμένει > 2, συνιστάται μείωση της δόσης κατά 0,04 mg/kg/εβδομάδα. Ορισμένοι ασθενείς, ενδέχεται να χρειαστεί να μειώσουν τη δόση τους περισσότερες από μία φορές.
Σε ασθενείς που έχουν μειώσει τη δόση αλλά δεν αναπτύσσονται καλώς, ενδεχομένως η δόση πρέπει να αυξάνεται σταδιακά με βάση την ανεκτικότητα μέχρι μια μέγιστη δόση 0,16 mg/kg/εβδομάδα. Οι αυξήσεις της δόσης δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 0,02 mg/kg ανά εβδομάδα.
Αξιολόγηση θεραπείας
Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας πρέπει να εξετάζεται περίπου κάθε 6 έως 12 μήνες και μπορεί να διεξάγεται μέσω αυξολογικών παραμέτρων, βιοχημικών μεθόδων (επίπεδα IGF-I, ορμονών, γλυκόζης και λιπιδίων) και της κατάστασης ήβης. Η διεξαγωγή συχνότερων αξιολογήσεων πρέπει να εξετάζεται κατά τη διάρκεια της εφηβείας.
Η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται σε ασθενείς που έχουν φτάσει το τελικό ύψος ή βρίσκονται κοντά στο τελικό ύψος, δηλ. έχουν ετήσια ταχύτητα αύξησης ύψους < 2cm/έτος και οστική ηλικία > 14 έτη σε κορίτσια και > 16 έτη σε αγόρια, η οποία αντιστοιχεί σε σύγκλιση των επιφυσικών πλακών
ανάπτυξης, βλ. παράγραφο 4.3. Μετά τη σύντηξη των επιφύσεων, οι ασθενείς πρέπει να επαναξιολογούνται κλινικά για την ανάγκη θεραπείας με αυξητική ορμόνη.
Όταν η GHD επιμένει μετά την ολοκλήρωση της ανάπτυξης, η θεραπεία με αυξητική ορμόνη πρέπει να συνεχίζεται μέχρι να επιτευχθεί η πλήρης σωματική ενήλικη ανάπτυξη συμπεριλαμβανομένης της άπαχης μάζας σώματος και της συσσώρευσης αλάτων στα οστά (για οδηγίες σχετικά με τη δόση, βλ. συνιστώμενη δόση για ενήλικες (Πίνακας 1).
GHD ενηλίκων Τιτλοποίηση δόσης
Η δόση somapacitan πρέπει να προσαρμόζεται εξατομικευμένα για κάθε ασθενή. Συνιστάται η σταδιακή αύξηση της δόσης ανά 2-4 εβδομάδες σε βήματα από 0,5 mg έως 1,5 mg με βάση την κλινική ανταπόκριση του ασθενή και την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών μέχρι να επιτευχθεί δόση somapacitan 8 mg εβδομαδιαίως.
Τα επίπεδα στον ορό του ινσουλινόμορφου αυξητικού παράγοντα-Ι (IGF-I) (αιμοληψία 3-4 ημέρες μετά τη χορήγηση της δόσης) μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως οδηγός για την τιτλοποίηση της δόσης. Το στοχευόμενο σκορ τυπικής απόκλισης (SDS) του IGF-I θα πρέπει να έχει ως στόχο τις ανώτερες τιμές του φυσιολογικού εύρους και να μην υπερβαίνει την τιμή 2 SDS. Τα επίπεδα SDS του IGF-I στο στοχευόμενο εύρος επιτυγχάνονται συνήθως εντός των 8 εβδομάδων τιτλοποίησης δόσης. Μεγαλύτερης διάρκειας τιτλοποίηση δόσης ενδεχομένως να χρειάζεται σε ορισμένους ασθενείς με GHD ενηλίκων (βλ. παρακάτω και παράγραφο 5.1).
Αξιολόγηση θεραπείας
Χρησιμοποιώντας το SDS του IGF-I ως βιολογικό δείκτη για την τιτλοποίηση της δόσης, ο στόχος είναι η επίτευξη επιπέδων SDS του IGF-I εντός του προκαθορισμένου ανώτερου εύρους αναφοράς (ανώτερο εύρος αναφοράς SDS του IGF-I: 0 και +2) εντός των 12 μηνών τιτλοποίησης. Εάν το στοχευόμενο αυτό εύρος δεν μπορεί να επιτευχθεί εντός της περιόδου αυτής ή ο ασθενής δεν επιτυγχάνει την επιθυμητή κλινική ανταπόκριση, θα πρέπει να εξετάζονται άλλες θεραπευτικές επιλογές.
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης με somapacitan, θα πρέπει να εξετάζεται η αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας περίπου κάθε 6 έως 12 μήνες και η αξιολόγηση μπορεί να γίνεται μέσω βιοχημικών μεθόδων (επίπεδα IGF-I, γλυκόζης και λιπιδίων), της σύνθεσης σώματος και του δείκτη μάζας σώματος.
GHD παιδιατρική και ενηλίκων
Μετάταξη από άλλα προϊόντα αυξητικής ορμόνης
Σε ασθενείς που μετατάσσονται από εβδομαδιαίως χορηγούμενη αυξητική ορμόνη σε somapacitan, συνιστάται να συνεχίζουν τη χορήγηση κατά την ημέρα που λαμβάνουν την εφάπαξ εβδομαδιαία δόση τους.
Ασθενείς που μετατάσσονται από ημερησίως χορηγούμενη ανθρώπινη αυξητική ορμόνη σε μία φορά εβδομαδιαίως χορηγούμενη somapacitan θα πρέπει να επιλέγουν την προτιμώμενη ημέρα για την εβδομαδιαία δόση και να ενίουν την τελευταία δόση της ημερήσιας θεραπείας μία ημέρα πριν (ή τουλάχιστον 8 ώρες πριν) ενέσουν την πρώτη δόση της μίας φοράς εβδομαδιαίως χορηγούμενης somapacitan. Οι ασθενείς πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες για τη δοσολογία που περιγράφονται στον Πίνακα 1.
Θεραπεία με οιστρογόνο από του στόματος
Γυναίκες/κορίτσια που ακολουθούν θεραπεία από του στόματος που περιέχει οιστρογόνο ενδέχεται να έχουν μειωμένα επίπεδα IGF-I και να χρειάζονται προσαρμογή της δόσης αυξητικής ορμόνης για την επίτευξη του θεραπευτικού στόχου (βλ. παράγραφο 4.4).
Σε παιδιατρική GHD, δόσεις άνω των 0,16 mg/kg/εβδομάδα δεν έχουν μελετηθεί και δε συνιστώνται.
Παράλειψη δόσης
Σε ασθενείς που έχουν παραλείψει μία δόση συνιστάται να ενίεται μία φορά εβδομαδιαίως somapacitan το συντομότερο αφότου το αντιληφθούν, εντός 3 ημερών από την παράλειψη της δόσης, και στη συνέχεια να συνεχίσουν το σύνηθες πρόγραμμα χορήγησής τους της μίας φοράς
εβδομαδιαίως. Εάν έχουν περάσει περισσότερες από 3 ημέρες, η δόση θα πρέπει να παραλείπεται οριστικά και να χορηγείται η επόμενη δόση κατά την προγραμματισμένη ημερομηνία. Εάν έχουν παραλειφθεί δύο ή περισσότερες δόσεις, η χορήγηση της δόσης θα πρέπει να συνεχίζεται κατά την προγραμματισμένη ημερομηνία.
Αλλαγή της ημέρας χορήγησης
Η ημέρα της εβδομαδιαίας ένεσης μπορεί να αλλάξει εφόσον το διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ δύο δόσεων είναι τουλάχιστον 4 ημέρες. Μετά την επιλογή μιας νέας ημέρας χορήγησης, θα πρέπει να συνεχίζεται το πρόγραμμα χορήγησης της μίας φοράς εβδομαδιαίως.
Ευελιξία στον χρόνο χορήγησης
Σε περιπτώσεις όπου η ένεση την προγραμματισμένη ημέρα δεν είναι δυνατή, η μία φορά εβδομαδιαίως χορηγούμενη somapacitan μπορεί να χορηγείται έως 2 ημέρες πριν ή 3 μέρες μετά την προγραμματισμένη εβδομαδιαία χορήγηση, εφόσον το διάστημα μεταξύ δύο δόσων είναι τουλάχιστον 4 ημέρες (96 ώρες). Η χορήγηση μία φοράς εβδομαδιαίως για την επόμενη δοση θα μπορούσε να ξεκινήσει ξανά κατά την προγραμματισμένη ημέρα χορήγησης.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι (60 ετών ή μεγαλύτεροι)
Γενικά, σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, ενδέχεται να απαιτούνται χαμηλότερες δόσεις somapacitan.
Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. παράγραφο 5.2.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Περιορισμένα δεδομένα είναι διαθέσιμα για τις κλινικές επιδράσεις του somapacitan σε παιδιατρικούς ασθενείς με GHD ηλικίας κάτω των 3 ετών. Τα διαθέσιμα δεδομένα επί του παρόντος περιγράφονται στις παραγράφους 5.1 και 5.2, όμως δεν μπορεί να γίνει καμία σύσταση για τη δοσολογία.
Φύλο
Οι άνδρες δείχνουν αυξανόμενη ευαισθητοποίηση στον IGF-I με τον χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος οι άνδρες να υπεραντιμετωπίζονται. Οι γυναίκες, ιδιαίτερα όσες λαμβάνουν οιστρογόνο από του στόματος, ενδέχεται να χρειάζονται υψηλότερες δόσεις και μεγαλύτερο χρόνο για τιτλοποίηση από τους άνδρες, βλ. παραγράφους 5.1 και 5.2. Σε γυναίκες/κορίτσια που χρησιμοποιούν οιστρογόνο από του στόματος, θα πρέπει να εξετάζεται η αλλαγή της οδού χορήγησης του οιστρογόνου (π.χ. διαδερμική, κολπική) βλ. παράγραφο 4.4.
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται καμία προσαρμογή της δόσης έναρξης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ενδέχεται να χρειάζονται χαμηλότερες δόσεις somapacitan, αλλά δεδομένου ότι η δόση του somapacitan προσαρμόζεται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενή, δεν απαιτείται περαιτέρω προσαρμογή της δόσης, βλ. παράγραφο 5.2.
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται καμία προσαρμογή της δόσης έναρξης σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία ενδέχεται να χρειάζονται υψηλότερες δόσεις somapacitan, αλλά δεδομένου ότι η δόση του somapacitan προσαρμόζεται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενή, δεν απαιτείται περαιτέρω προσαρμογή της δόσης. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τη χρήση του somapacitan σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Σε αυτούς τους ασθενείς θα πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή εφόσον ακολουθούν θεραπεία με somapacitan, βλ. παράγραφο 5.2.
Τρόπος χορήγησης
Το somapacitan χορηγείται μία φορά εβδομαδιαίως οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.
Το somapacitan ενίεται υποδορίως στην κοιλιά, στους μηρούς, στους γλουτούς ή στον άνω βραχίονα χωρίς προσαρμογή της δόσης.
Η θέση της ένεσης θα πρέπει να εναλλάσσεται κάθε εβδομάδα για την πρόληψη λιποατροφίας τοπικά.
Sogroya 5 mg/1,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Η συσκευή τύπου πένας Sogroya 5 mg/1,5 ml (3,3 mg/ml) χορηγεί δόσεις από 0,025 mg (0,0075 ml) έως 2 mg (0,6 ml) σε βήματα των 0,025 mg.
Sogroya 10 mg/1,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Η συσκευή τύπου πένας Sogroya 10 mg/1,5 ml (6,7 mg/ml) χορηγεί δόσεις από 0,05 mg (0,0075 ml) έως 4 mg (0,6 ml) σε βήματα των 0,05 mg.
Sogroya 15 mg/1,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Η συσκευή τύπου πένας Sogroya 15 mg/1,5 ml (10 mg/ml) χορηγεί δόσεις από 0,10 mg (0,01 ml) έως 8 mg (0,8 ml) σε βήματα των 0,10 mg.
Για οδηγίες σχετικά με το φαρμακευτικό προϊόν πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Το somapacitan δεν πρέπει να χρησιμοποιείται όταν υπάρχει οποιαδήποτε ένδειξη ενεργού όγκου. Οι ενδοκρανιακοί όγκοι πρέπει να είναι ανενεργοί και η αντινεοπλασματική θεραπεία πρέπει να έχει ολοκληρωθεί προτού ξεκινήσει η θεραπεία με somapacitan. Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται εάν υπάρχει ένδειξη ανάπτυξης όγκου, βλ. παράγραφο 4.4.
To somapacitan δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για μακροχρόνια προώθηση της ανάπτυξης σε παιδιά με κλειστές επιφύσεις, βλ. παράγραφο 4.2.
Ασθενείς με οξεία κρίσιμη νόσο που πάσχουν από επιπλοκές μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, χειρουργική επέμβαση κοιλίας, πολλαπλά τραύματα προκαλούμενα από ατύχημα, οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια ή παρόμοιες καταστάσεις δεν πρέπει να υποβάλλονται σε θεραπεία με somapacitan (σχετικά με ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία υποκατάστασης, βλ. παράγραφο 4.4).
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια
Η έναρξη της θεραπείας με αυξητική ορμόνη μπορεί να οδηγήσει σε αναστολή της 11βHSD-1 και μειωμένες συγκεντρώσεις κορτιζόλης στον ορό. Σε ασθενείς που λαμβάνουν αυξητική ορμόνη, μπορεί να αποκαλυφθεί αδιάγνωστη ανεπάρκεια επινεφριδίων κεντρικής αιτιολογίας (δευτεροπαθής) και μπορεί να απαιτηθεί θεραπεία υποκατάστασης γλυκοκορτικοειδών. Επιπλέον, ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία υποκατάστασης γλυκοκορτικοειδών για διαγνωσμένη ανεπάρκεια επινεφριδίων μπορεί να χρειαστούν αύξηση των δόσεων συντήρησης ή στρες, μετά την έναρξη της θεραπείας με αυξητική ορμόνη. Ασθενείς με γνωστή ανεπάρκεια επινεφριδίων είναι αναγκαίο να παρακολουθούνται για μειωμένα επίπεδα κορτιζόλης στον ορό ή/και για την ανάγκη αυξημένων δόσεων γλυκοκορτικοειδών, βλ. παράγραφο 4.5.
Διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης
Η θεραπεία με αυξητική ορμόνη ενδέχεται να μειώσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, ιδιαίτερα σε υψηλότερες δόσεις σε ευαίσθητους ασθενείς και μπορεί κατά συνέπεια να εμφανιστεί υπεργλυκαιμία σε άτομα με ανεπαρκή ικανότητα έκκρισης ινσουλίνης. Ως εκ τούτου, κατά τη διάρκεια θεραπείας με
αυξητική ορμόνη, ενδέχεται να αποκαλυφθεί αδιάγνωστη διαταραχή στην ανοχή της γλυκόζης και σακχαρώδης διαβήτης. Συνεπώς, τα επίπεδα γλυκόζης θα πρέπει να παρακολουθούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα σε όλους τους ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία με αυξητική ορμόνη, ιδιαίτερα σε αυτούς με παράγοντες κινδύνου εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη, όπως η παχυσαρκία ή το οικογενειακό ιστορικό σακχαρώδη διαβήτη. Ασθενείς με προϋπάρχοντα σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 ή τύπου 2 ή προϋπάρχουσα διαταραχή στην ανοχή της γλυκόζης θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αυξητική ορμόνη. Οι δόσεις των αντιυπεργλυκαιμικών φαρμακευτικών προϊόντων ενδέχεται να χρειάζονται προσαρμογή κατά την έναρξη θεραπείας με αυξητική ορμόνη σε αυτούς τους ασθενείς.
Νεοπλάσματα
Δεν υπάρχουν ενδείξεις αυξημένου κινδύνου εμφάνισης νέων πρωτοπαθών καρκίνων σε ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία με αυξητική ορμόνη.
Σε ασθενείς με κακοήθεις νόσους σε πλήρη ύφεση ή που έχουν λάβει αγωγή για καλοήθεις όγκους, η θεραπεία με αυξητική ορμόνη δεν έχει συσχετιστεί με αυξημένο ποσοστό υποτροπής.
Ασθενείς που έχουν πετύχει πλήρη ύφεση κακοήθων νόσων ή που έχουν λάβει αγωγή για καλοήθεις όγκους θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για υποτροπή μετά την έναρξη θεραπείας με αυξητική ορμόνη. Η θεραπεία με αυξητική ορμόνη θα πρέπει να διακόπτεται σε περίπτωση τυχόν ανάπτυξης ή επανεμφάνισης κακοήθους ή καλοήθους όγκου.
Έχει παρατηρηθεί μια συνολική ελαφρά αύξηση δευτεροπαθών νεοπλασμάτων σε επιζώντες καρκίνου παιδικής ηλικίας που λαμβάνουν αυξητική ορμόνη, με πιο συχνούς τους ενδοκρανιακούς όγκους. Ο κυρίαρχος παράγοντας κινδύνου για δευτεροπαθή νεοπλάσματα φαίνεται να είναι η προγενέστερη έκθεση σε ακτινοβολία.
Καλοήθης ενδοκρανιακή υπέρταση
Σε περίπτωση σοβαρής ή υποτροπιάζουσας κεφαλαλγίας, οπτικών συμπτωμάτων, ναυτίας ή/και εμέτου, συνιστάται βυθοσκόπηση για οίδημα της οπτικής θηλής. Εάν επιβεβαιωθεί οίδημα της οπτικής θηλής, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διάγνωσης καλοήθους ενδοκρανιακής υπέρτασης και, εάν κρίνεται απαραίτητο, πρέπει να διακόπτεται η θεραπεία με αυξητική ορμόνη. Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη λήψη κλινικών αποφάσεων σε ασθενείς με ενδοκρανιακή υπέρταση που έχει υποχωρήσει. Σε περίπτωση επανέναρξης της θεραπείας με αυξητική ορμόνη, απαιτείται προσεκτική παρακολούθηση για συμπτώματα ενδοκρανιακής υπέρτασης.
Λειτουργία θυρεοειδή
Η αυξητική ορμόνη αυξάνει την εξωθυρεοειδική μετατροπή της T4 σε T3 και μπορεί, ως αποτέλεσμα, να αποκαλύψει αρχόμενο υποθυρεοειδισμό. Καθώς ο υποθυρεοειδισμός παρεμβαίνει στην ανταπόκριση στη θεραπεία με αυξητική ορμόνη, η θυρεοειδική λειτουργία των ασθενών θα πρέπει να ελέγχεται τακτικά και οι ασθενείς, εφόσον ενδείκνυται, θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία υποκατάστασης με θυρεοειδική ορμόνη, βλ. παραγράφους 4.5 και 4.8.
Χρήση με οιστρογόνο από του στόματος
Το από του στόματος χορηγούμενο οιστρογόνο επηρεάζει την ανταπόκριση του IGF-Ι στην αυξητική ορμόνη συμπεριλαμβανομένου του somapacitan.
Γυναίκες/κορίτσια που λαμβάνουν οποιαδήποτε μορφή οιστρογόνου από του στόματος (ορμονική θεραπεία ή αντισύλληψη) θα πρέπει να εξετάζουν την αλλαγή της οδού χορήγησης του οιστρογόνου (π.χ. διαδερμικά, κολπικά προϊόντα ορμονών) ή τη χρήση άλλης μορφής αντισύλληψης. Εάν μια γυναίκα που λαμβάνει οιστρογόνο από του στόματος ξεκινήσει θεραπεία με somapacitan, ενδέχεται να απαιτούνται υψηλότερες δόσεις έναρξης και περισσότερος χρόνος για τιτλοποίηση (βλ. παράγραφο 4.2).
Εάν μια γυναίκα/ένα κορίτσι που λαμβάνει somapacitan ξεκινήσει θεραπεία με οιστρογόνο από του στόματος, η δόση του somapacitan ενδέχεται να χρειαστεί αύξηση προκειμένου να διατηρηθούν τα επίπεδα του IGF-Ι στον ορό εντός του φυσιολογικού για την ηλικία εύρους. Αντιστρόφως, εάν μια γυναίκα/ένα κορίτσι που λαμβάνει somapacitan διακόψει τη θεραπεία με οιστρογόνο από του στόματος, η δόση του somapacitan μπορεί να χρειαστεί μείωση προκειμένου να αποφευχθεί η έκθεση σε περίσσεια somapacitan ή/και ανεπιθύμητες ενέργειες, βλ. παραγράφους 4.2 και 4.5.
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Όταν το somapacitan χορηγείται στην ίδια θέση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ενδέχεται να εμφανιστούν αλλαγές τοπικά στον υποδόριο ιστό όπως λιποϋπερτροφία, λιποατροφία και επίκτητη λιποδυστροφία. Η θέση ένεσης θα πρέπει να εναλλάσσεται ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος, βλ. παραγράφους 4.2 και 4.8.
Αντισώματα
Αντισώματα έναντι του somapacitan δεν έχουν παρατηρηθεί σε ενήλικες ασθενείς με GHD. Λίγοι παιδιατρικοί ασθενείς με GHD βρέθηκαν θετικοί για αντισώματα που δεσμεύουν το somapacitan. Κανένα από τα αντισώματα αυτά δεν ήταν εξουδετερωτικό και δεν παρατηρήθηκε καμία επίδραση στις κλινικές επιδράσεις. Θα πρέπει να γίνεται έλεγχος για παρουσία αντισωμάτων έναντι του somapacitan σε ασθενείς που αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν στη θεραπεία.
Οξεία κρίσιμη νόσος
Η επίδραση της αυξητικής ορμόνης στην ανάρρωση μελετήθηκε σε δύο ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές που περιλάμβαναν 522 ενήλικες οι οποίοι έπασχαν από κρίσιμη νόσο με επιπλοκές μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, χειρουργική επέμβαση κοιλίας, πολλαπλά τραύματα προκαλούμενα από ατύχημα ή οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια. Η θνησιμότητα ήταν υψηλότερη σε ασθενείς που λάμβαναν 5,3 ή 8 mg αυξητικής ορμόνης ημερησίως σε σύγκριση με ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο, 42% έναντι 19%. Με βάση την πληροφορία αυτή, τέτοιου τύπου ασθενείς δεν πρέπει να λαμβάνουν somapacitan. Καθώς δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια της θεραπείας υποκατάστασης αυξητικής ορμόνης σε ασθενείς με οξεία κρίσιμη νόσο, τα οφέλη της συνέχισης της θεραπείας στην κατάσταση αυτή θα πρέπει να σταθμίζονται έναντι των εμπλεκόμενων δυνητικών κινδύνων.
Η ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης σε ενήλικες είναι μια δια βίου ασθένεια και χρειάζεται να αντιμετωπίζεται αναλόγως, ωστόσο, η εμπειρία σε ασθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών και σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία περισσότερο από πέντε έτη για ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης ενηλίκων είναι ακόμη περιορισμένη.
Παγκρεατίτιδα
Έχουν αναφερθεί λίγες περιπτώσεις παγκρεατίτιδας κατά τη διάρκεια θεραπείας με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν αυξητική ορμόνη. Επομένως, αυτή θα πρέπει να εξετάζεται σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με somapacitan, οι οποίοι αναπτύσσουν ανεξήγητο κοιλιακό άλγος.
Διολίσθηση κεφαλής μηριαίας επίφυσης
Σε ταχέως αναπτυσσόμενα παιδιά και σε ασθενείς με διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης GHD, ενδέχεται να εμφανιστεί διολίσθηση των επιφύσεων του μηριαίου οστού συχνότερα από ότι στον γενικό πληθυσμό. Παιδιά με επίμονο πόνο στο ισχίο/γόνατο ή/και χωλότητα κατά τη διάρκεια της θεραπείας με somapacitan θα πρέπει να εξετάζονται κλινικά.
Νάτριο
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, δηλαδή είναι ουσιαστικά ελεύθερο νατρίου.
Φάρμακα που μεταβολίζονται από το κυτόχρωμα Ρ450
Τα δεδομένα από μια μελέτη αλληλεπίδρασης που διενεργήθηκε σε ενήλικες με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης υποδεικνύουν ότι η χορήγηση αυξητικής ορμόνης ενδεχομένως αυξάνει την κάθαρση ουσιών που γνωστό ότι μεταβολίζονται από ισοένζυμα του κυτοχρώματος P450. Η κάθαρση ουσιών που μεταβολίζονται από το κυτόχρωμα P450 (π.χ. στεροειδή του φύλου, κορτικοστεροειδή, αντισπασμωδικά και κυκλοσπορίνη) ενδέχεται να αυξηθεί ιδιαίτερα οδηγώντας σε χαμηλότερα επίπεδα των ουσιών αυτών στο πλάσμα. Η κλινική σημαντικότητα αυτού είναι άγνωστη.
Γλυκοκορτικοειδή
Η αυξητική ορμόνη μειώνει τη μετατροπή της κορτιζόνης σε κορτιζόλη και μπορεί να αποκαλύψει αδιάγνωστη ανεπάρκεια επινεφριδίων κεντρικής αιτιολογίας ή να καταστήσει αναποτελεσματικές τις χαμηλές δόσεις υποκατάστασης γλυκοκορτικοειδών, βλ. παράγραφο 4.4.
Οιστρογόνα από του στόματος
Σε γυναίκες/κορίτσια που λαμβάνουν από του στόματος οιστρογόνο, μπορεί να απαιτηθεί υψηλότερη δόση somapacitan προκειμένου να επιτευχθεί ο θεραπευτικός στόχος, βλ. παραγράφους 4.2 και 4.4.
Αντιυπεργλυκαιμικά προϊόντα
Σε περιπτώσεις συγχορήγησης με somapacitan, μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης της αντιυπεργλυκαιμικής θεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της ινσουλίνης, καθώς το somapacitan ενδέχεται να μειώσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8.
Άλλα
Οι μεταβολικές επιδράσεις του somapacitan μπορούν επίσης να επηρεαστούν από την ταυτόχρονη θεραπεία με άλλες ορμόνες, π.χ. τεστοστερόνη και θυρεοειδικές ορμόνες, βλ. παράγραφο 4.4.
Κύηση
Δεν διατίθενται δεδομένα από τη χρήση του somapacitan σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα, βλ. παράγραφο 5.3.
Δε συνιστάται η χρήση του Sogroya κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας που δε χρησιμοποιούν αντισύλληψη.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν το somapacitan/οι μεταβολίτες του απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα.
Τα διαθέσιμα φαρμακοδυναμικά/τoξικολογικά δεδομένα σε ζώα έδειξαν απέκκριση του somapacitan
στο γάλα, βλ. παράγραφο 5.3.
Ο κίνδυνος στα θηλάζονταν νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/θα αποφευχθεί η θεραπεία με Sogroya λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία με τη χρήση somapacitan και τις πιθανές επιδράσεις του στη γονιμότητα.
Δεν έχουν παρατηρηθεί ανεπιθύμητες επιδράσεις στη γονιμότητα αρσενικών και θηλυκών επίμυων, βλ. παράγραφο 5.3.
Το Sogroya δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Περίληψη προφίλ ασφάλειας
Οι συχνότερα αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες (ADRs) είναι (σε φθίνουσα σειρά [παιδιατρική GHD, GHD ενηλίκων]) η κεφαλαλγία (12%, 12%), το άλγος στα άκρα (9%, ΔΕ), ο υποθυρεοειδισμός (5%, 2%), οι αντιδράσεις στη θέση ένεσης (5%, 1%), το περιφερικό οίδημα (3%, 4%), η αρθραλγία
(2%, 7%), η υπεργλυκαιμία (2%, 1%), η κόπωση (2%, 6%) και η φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια
(1,5%, 3%).
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατίθενται στον Πίνακα 2 βασίζονται σε δεδομένα ασφάλειας από μια συνεχιζόμενη πιλοτική δοκιμή φάσης 3 (52 εβδομάδες) σε παιδιατρικούς ασθενείς με GHD (ηλικία έναρξης: 2,5 έως 11 έτη) και ανεπιθύμητες ενέργειες από τη θεραπεία με somapacitan. Οι συχνότητες των ανεπιθύμητων ενεργειών έχουν υπολογιστεί βάσει των συχνοτήτων στην πιλοτική δοκιμή φάσης 3.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατίθενται στον Πίνακα 3 βασίζονται σε συλλογή δεδομένων ασφαλείας από τρεις ολοκληρωμένες δοκιμές φάσης 3 σε ενήλικες ασθενείς με GHD (ηλικία έναρξης: 19 έως 77 έτη).
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται ανά κατηγορία/οργανικό σύστημα κατά MedDRA και ανά κατηγορία συχνότητας που ορίζεται ως εξής: Πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000).
Πίνακας 2: Ανεπιθύμητες ενέργειες από κλινική δοκιμή φάσης 3 σε παιδιατρική GHD| Κατηγορία/οργανικό σύστημα κατά MedDRA | Πολύ συχνές | Συχνές |
| Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος | Υποθυρεοειδισμός*Φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια | |
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | Υπεργλυκαιμία | |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Κεφαλαλγία* | |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | ΑρθραλγίαΆλγος στα άκρα** | |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | Περιφερικό οίδημα*Αντιδράσεις της θέσης ένεσης*#Κόπωση |
*Γενικά, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν μη σοβαρές, ήπιας βαρύτητας και παροδικές
#Οι αντιδράσεις της θέσης ένεσης περιλάμβαναν μώλωπα της θέσης ένεσης (1,5%), άλγος της θέσης ένεσης (1,5%), αιμάτωμα της θέσης ένεσης (1,5%) και πρήξιμο της θέσης ένεσης (0,8%).
**Κυρίως ήπιο άλγος στα πόδια
Πίνακας 3: Ανεπιθύμητες ενέργειες από τρεις ολοκληρωμένες δοκιμές φάσης 3 σε ενήλικες ασθενείς με GHD| Κατηγορία/οργανικό σύστημα κατά MedDRA | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές |
| Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος | Φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια Υποθυρεοειδισμός | ||
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | Υπεργλυκαιμία* | ||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Κεφαλαλγία | Παραισθησία | Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Εξάνθημα* Κνίδωση* | Λιποϋπερτροφία* Κνησμός* | |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Αρθραλγία ΜυαλγίαΜυϊκή δυσκαμψία* | Δυσκαμψία αρθρώσεων | |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | Περιφερικό οίδημα Κόπωση ΕξασθένισηΑντιδράσεις της θέσης ένεσης* |
*Γενικά, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν μη σοβαρές, ήπιας ή μέτριας σοβαρότητας και παροδικές
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Περιφερικό οίδημα
Το περιφερικό οίδημα παρατηρήθηκε συχνά (3% σε παιδιατρική GHD και 4% σε GHD ενηλίκων). Οι ασθενείς με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης χαρακτηρίζονται από ελαττωμένο εξωκυττάριο όγκο.
Μετά την έναρξη της θεραπείας με προϊόντα που περιέχουν αυξητική ορμόνη, η έλλειψη αυτή διορθώνεται. Ενδέχεται να συμβεί κατακράτηση υγρών με περιφερικό οίδημα. Τα συμπτώματα είναι συνήθως παροδικά, εξαρτώμενα από τη δόση και ενδέχεται να χρειαστεί παροδική μείωση της δόσης.
Φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια
Η φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια παρατηρήθηκε συχνά (1,5% σε παιδιατρική GHD και 3% σε GHD
ενηλίκων), βλ. παράγραφο 4.4. Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια του somapacitan έχει αποδειχθεί σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 3 ετών και άνω με ανεπάρκεια ανάπτυξης λόγω GHD. Το προφίλ ασφάλειας του somapacitan σε ασθενείς με GHD ηλικίας κάτω των 3 ετών δεν έχει αποδειχθεί.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Υπάρχει περιορισμένη κλινική εμπειρία με υπερδοσολογία somapacitan.
Βάσει της εμπειρίας με θεραπεία με ημερησίως χορηγούμενη αυξητική ορμόνη, μπορεί να συμβεί βραχυπρόθεσμη υπερδοσολογία αρχικά με χαμηλά επίπεδα γλυκόζης αίματος, ακολουθούμενα από υψηλά επίπεδα γλυκόζης αίματος. Αυτά τα μειωμένα επίπεδα γλυκόζης έχουν ανιχνευτεί κατά τον βιοχημικό έλεγχο, αλλά χωρίς κλινικά σημεία υπογλυκαιμίας.
Η μακροχρόνια υπερδοσολογία θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημεία και συμπτώματα σύμφωνα με τις γνωστές επιδράσεις της περίσσειας ανθρώπινης αυξητικής ορμόνης.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - SOGROYA 5MG/1.5ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Oρμόνες της υπόφυσης και του υποθαλάμου και ανάλογα, σωματροπίνη και αγωνιστές σωματροπίνης, κωδικός ATC: H01AC07.
Μηχανισμός δράσης
Το somapacitan είναι ένα μακράς δράσης παράγωγο ανασυνδυασμένης ανθρώπινης αυξητικής ορμόνης. Αποτελείται από 191 αμινοξέα όμοια με αυτά της ενδογενούς ανθρώπινης αυξητικής ορμόνης, με μια μονή υποκατάσταση στην κύρια αλυσίδα αμινοξέων (L101C), στην οποία έχει προσαρτηθεί ένα τμήμα πρόσδεσης λευκωματίνης. Το τμήμα πρόσδεσης λευκωματίνης (πλευρική αλυσίδα) αποτελείται από ένα τμήμα λιπαρoύ οξέος και ένα υδρόφιλο συνδετικό τμήμα (spacer) που είναι προσαρτημένο στη θέση 101 της πρωτεΐνης.
Ο μηχανισμός δράσης του somapacitan είναι είτε άμεσος μέσω του υποδοχέα GH ή/και έμμεσος μέσω
IGF-I που παράγεται σε ιστούς σε ολόκληρο το σώμα αλλά κυρίως από το ήπαρ.
Όταν χορηγείται somapacitan για τη θεραπεία της ανεπάρκειας αυξητικής ορμόνης, επιτυγχάνεται αποκατάσταση της σύστασης του σώματος (δηλ. μείωση της λιπώδους μάζας του σώματος, αύξηση της άπαχης μάζας του σώματος) και της μεταβολικής δράσης.
Το somapacitan διεγείρει τη σκελετική ανάπτυξη σε παιδιατρικούς ασθενείς με GHD, ως αποτέλεσμα των επιδράσεων στις πλάκες ανάπτυξης (επιφύσεις) των οστών, βλ. παράγραφο 5.3.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
IGF-I
Ο IGF-I είναι ένας γενικά αποδεκτός βιολογικός δείκτης για την αποτελεσματικότητα σε GHD. Μετά τη χορήγηση somapacitan, προκαλείται μια δοσοεξαρτώμενη ανταπόκριση του IGF-I.
Ένα πρότυπο σταθερής κατάστασης στις αποκρίσεις του IGF-I επιτυγχάνεται μετά από 1-2
εβδομαδιαίες δόσεις.
Τα επίπεδα IGF-I εμφανίζουν διακύμανση κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Η ανταπόκριση του IGF-I
μεγιστοποιείται μετά από 2 έως 4 ημέρες.
Συγκριτικά με την ημερήσια θεραπεία με GH, το προφίλ IGF-I του somapacitan διαφοροποιείται, βλ. Σχήμα 1.
Σε παιδιατρικούς ασθενείς με GHD, το somapacitan παράγει μια ανταπόκριση του IGF-I γραμμικά ανάλογη με τη δόση, με μεταβολή 0,02 mg/kg κατά μέσο όρο έχοντας ως αποτέλεσμα μεταβολή του σκορ τυπικής απόκλισης (SDS) του IGF-Ι κατά 0,32.
Σχήμα 1: Προφίλ IGF-Ι κατά τη σταθερή κατάσταση somapacitan και σωματροπίνης τα οποία εξάγονται από μοντέλο (βάσει δεδομένων από GHD ενηλίκων)Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Παιδιατρική GHD REAL 4 (φάση 3)
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του somapacitan που χορηγείται μία φορά εβδομαδιαίως αξιολογήθηκε σε τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική, ανοιχτής επισήμανσης, με έλεγχο έναντι δραστικής ουσίας, παράλληλων ομάδων δοκιμή φάσης 3 με διάρκεια 52 εβδομάδες (REAL 4) σε 200 παιδιατρικούς ασθενείς με GHD που δεν έχουν υποβληθεί προηγουμένως σε θεραπεία. Ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε somapacitan 0,16 mg/kg/εβδομάδα χορηγούμενο μία φορά εβδομαδιαίως (Ν=132) ή σωματροπίνη 0,034 mg/kg/ημέρα χορηγούμενη μία φορά ημερησίως (Ν=68).
Κατά την έναρξη, οι 200 ασθενείς είχαν μέση ηλικία 6,4 έτη (εύρος: 2,5 έως 11 έτη). Το 74,5% των ασθενών ήταν άρρενες.
Η ετήσια ταχύτητα αύξησης ύψους κατά την εβδομάδα 52 ήταν παρόμοια για το somapacitan και τη σωματροπίνη (Πίνακας 4).
Πίνακας 4: Αποτελέσματα ανάπτυξης κατά την εβδομάδα 52 σε παιδιατρικούς ασθενείς με GHD| Μία φορά εβδομαδιαίως χορηγούμενοsomapacitan (N=132) | Μία φορά ημερησίως χορηγούμενη σωματροπίνη(N=68) | Υπολογισμός διαφοράς θεραπείας (95% CI) (somapacitan μείον σωματροπίνη) | |
| Ετήσια ταχύτητα αύξησης ύψους(cm/έτος) | 11,2 | 11,7 | -0,5 [-1,1, 0,2] |
Σύμφωνα με αυτό, οι μεταβολές κατά την εβδομάδα 52 σε σύγκριση με την έναρξη αναφορικά με το SDS του ύψους και το SDS του IGF-I ήταν επίσης παρόμοιες για το somapacitan και τη σωματροπίνη (Πίνακας 5).
Πίνακας 5: SDS ύψους και SDS IGF-I σε παιδιατρικούς ασθενείς με GHD – θεραπεία 52 εβδομάδων| Μία φορά εβδομαδιαίως χορηγούμενο somapacitan(N=132) | Μία φορά ημερησίως χορηγούμενη σωματροπίνη(N=68) | Υπολογισμός διαφοράς θεραπείας (95% CI)(somapacitan μείον σωματροπίνη) | |
| SDS ύψους, αρχική τιμήα | -2,99 | -3,47 | |
| SDS ύψους, μεταβολή από την αρχική τιμή | 1,25 | 1,30 | -0,05 [-0,18, 0,08] |
| SDS IGF-I, αρχική τιμήα | -2,03 | -2,33 | |
| SDS IGF-I, εβδομάδα52α | 0,28 | 0,10 | |
| Μεταβολή επιπέδουSDS IGF-I από την αρχική τιμή | 2,36 | 2,33 | 0,03 [-0,30, 0,36] |
α Μέση παρατηρηθείσα
Η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιατρικών ασθενών (96,9%) στη δοκιμή πέτυχε ένα μέσο επίπεδο SDS του IGF-I εντός του φυσιολογικού εύρους (-2 έως +2) μετά από 52 εβδομάδες θεραπείας με somapacitan χορηγούμενο μία φορά εβδομαδιαίως (Πίνακας 6). Ένας μικρός αριθμός ασθενών είχε μέσο SDS IGF-I πάνω από +2 (2,3%) και κανένας ασθενής δεν είχε μέσο SDS IGF-I πάνω από +3.
Πίνακας 6: Μέσες τιμές SDS IGF-I μετά από 52 εβδομάδες θεραπείας παιδιατρικών ασθενών με GHD με somapacitan χορηγούμενο μία φορά εβδομαδιαίως| Κατηγορία SDS IGF-I | Μέσος όρος εβδομάδας 52 (N=132) |
| <-2 | 0,8% |
| -2 έως 0 | 21,2% |
| 0 έως +2 | 75,8% |
| +2 έως +3 | 2,3% |
| >+3 | 0 |
REAL 3 (φάση 2)
Συνολικά 59 παιδιατρικοί ασθενείς με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης που δεν έχουν υποβληθεί προηγουμένως σε θεραπεία με αυξητική ορμόνη ολοκλήρωσαν την κύρια περίοδο των 26 εβδομάδων και μια επέκταση 26 εβδομάδων σε μια 4 βραχιόνων παράλληλης ομάδας δοκιμή με somapacitan χορηγούμενο μία φορά εβδομαδιαίως σε δοσολογικά επίπεδα 0,04, 0,08 και 0,16 mg/kg/εβδομάδα και βραχίονα ελέγχου έναντι δραστικής ουσίας ημερησίως χορηγούμενης σωματροπίνης
0,034 mg/kg/ημέρα. Οι ασθενείς συνέχισαν σε διάρκειας 104 εβδομάδων επέκταση ασφάλειας ανοιχτής επισήμανσης παράλληλων βραχιόνων με somapacitan 0,16 mg/kg/εβδομάδα και ημερησίως χορηγούμενη σωματροπίνη 0,034 mg/kg/ημέρα. Όλοι οι ασθενείς μεταφέρθηκαν στη συνέχεια σε
εφάπαξ εβδομαδιαίως χορηγούμενη somapacitan 0,16 mg/kg/εβδομάδα σε μια μακροπρόθεσμη επέκταση ασφάλειας διάρκειας 208 εβδομάδων.
Η θεραπεία με somapacitan χορηγούμενη μία φορά εβδομαδιαίως οδήγησε σε συνεχιζόμενα οφέλη από τη θεραπεία έως την εβδομάδα 208 τουλάχιστον. Το SDS του ύψους ήταν -1,06 (μεταβολή από την αρχική τιμή: 2,85) σε 38 ασθενείς.
Η έκβαση ως προς το ύψος κατά την εβδομάδα 208 σε ασθενείς που μετατάχθηκαν από ημερησίως χορηγούμενη σωματροπίνη 0,034 mg/kg/ημέρα σε χορηγούμενη μία φορά εβδομαδιαίως somapacitan 0,16 mg/kg/εβδομάδα κατά την εβδομάδα 156 κατέδειξε ότι τα οφέλη θεραπείας της ημερησίως χορηγούμενης θεραπείας με αυξητική ορμόνη διατηρούνται μετά από μετάταξη σε somapacitan χορηγούμενο μία φορά εβδομαδιαίως.
Το μέσο SDS του IGF-I παρέμεινε εντός του φυσιολογικού εύρους για όλες τις ομάδες.
GHD ενηλίκων
Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο (διπλά τυφλή) και ελεγχόμενη με δραστικό συστατικό (ανοικτή) δοκιμή διάρκειας 34 εβδομάδων, 301 ενήλικες ασθενείς με GHD που δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία τυχαιοποιήθηκαν (2:1:2) και 300 εκτέθηκαν σε somapacitan ή εικονικό φάρμακο μία φορά εβδομαδιαίως ή σε ημερησίως χορηγούμενη σωματροπίνη για θεραπεία διάρκειας 34 εβδομάδων (κύρια φάση της δοκιμής). Ο πληθυσμός των ασθενών είχε μέση ηλικία 45,1 έτη (εύρος 23-77 έτη, 41 ασθενείς ήταν 65 ετών ή μεγαλύτεροι), 51,7% ήταν γυναίκες και 69,7% εμφάνισαν για πρώτη φορά GHD στην ενήλικη ζωή.
Συνολικά 272 ασθενείς με GHD ενηλίκων οι οποίοι ολοκλήρωσαν την κύρια φάση διάρκειας 34 εβδομάδων συνέχισαν σε μια επέκταση ανοικτής επισήμανσης διάρκειας 53 εβδομάδων. Άτομα που λάμβαναν εικονικό φάρμακο μετατάχθηκαν σε somapacitan και ασθενείς που λάμβαναν σωματροπίνη τυχαιοποιήθηκαν εκ νέου (1:1) είτε σε somapacitan είτε σε σωματροπίνη.
Παρακάτω παρουσιάζονται οι παρατηρούμενες κλινικές επιδράσεις για τα κύρια καταληκτικά σημεία στην κύρια φάση θεραπείας (Πίνακας 7) και στη φάση παράτασης της θεραπείας (Πίνακας 8).
Πίνακας 7: Αποτελέσματα στις 34 εβδομάδες| Μεταβολή από την αρχική τιμή στις 34 εβδομάδεςα | somapacitan | σωματροπίνη | εικονικό φάρμακο | Διαφορά somapacitan - εικονικού φαρμάκου [95% CI]τιμή p | Διαφορά somapacitan-σωματροπίνης [95% CI] |
| Αριθμός ατόμων (Ν) | 120 | 119 | 61 | ||
| Λίπος κορμού % | -1,53 | 1,17 [0,23, 2,11] | |||
| (Πρωτεύον | -1,06 | -2,23 | 0,47 | [-2,68, -0,38] | |
| καταληκτικό σημείο) | 0,0090β | ||||
| Σπλαγχνικός λιπώδης | -10 | 3 | -14 | -1 | |
| ιστός (cm2) | -9 | [-21, -7] | [-7, 4] | ||
| Μάζα περιφερικών | 558 | -121 | 679 | 96 | |
| σκελετικών μυών (g) | 462 | [340, 1.019] | [-182, 374] | ||
| Άπαχη μάζα σώματος | 1.394 | 250 | 1144 | 49 | |
| (g) | 1.345 | [459, 1.829] | [-513, 610] | ||
| Επίπεδο SDS IGF-I | 2,40 | 2,37 | -0,01 | 2,40[2,09, 2,72] | 0,02[-0,23, 0,28] |
Συντομογραφίες: N = αριθμός ατόμων στο σετ πλήρους ανάλυσης, CI = Διάστημα εμπιστοσύνης, ΣΔ= Σακχαρώδης διαβήτης. SDS IGF-I: Σκορ τυπικής απόκλισης ινσουλινόμορφου αυξητικού παράγοντα Ι.
α Οι παράμετροι σύστασης του σώματος βασίζονται σε σάρωση με τη μέθοδο διπλής ενεργειακής απορρόφησης
(DXA).
β Η πρωταρχική ανάλυση ήταν μια σύγκριση των μεταβολών από την αρχική τιμή για το somapacitan και το εικονικό φάρμακο σε % λίπους στον κορμό. Οι % μεταβολές του λίπους στον κορμό από την τιμή κατά την έναρξη έως τις μετρήσεις της εβδομάδας 34 αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας μια ανάλυση μοντέλου συνδιακύμανσης με τη θεραπεία, τον τύπο έναρξης GHD, το φύλο, την περιοχή, τον ΣΔ και το φύλο ανά περιοχή και σύμφωνα με την αλληλεπίδραση με τον ΣΔ καθώς οι παράγοντες και η αρχική τιμή ως συμμεταβλητή που ενσωματώνει μια τεχνική πολλαπλού καταλογισμού όπου οι τιμές της εβδομάδας 34 που λείπουν υπολογίστηκαν βάσει των δεδομένων από την ομάδα εικονικού φαρμάκου.
Η post-hoc ανάλυση υποομάδας των μεταβολών ποσοστού λίπους στον κορμό από την αρχική τιμή (%) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο την εβδομάδα 34 έδειξε εκτιμώμενη διαφορά θεραπείας (somapacitan-εικονικό φάρμακο) 2,49% [-4,19, -0,79] σε άνδρες, -0,80% [-2,99, 1,39] σε γυναίκες που δε λαμβάνουν οιστρογόνο από του στόματος, -1,44% [-3,97, 1,09] σε γυναίκες που λαμβάνουν οιστρογόνο από του στόματος.
Πίνακας 8: Αποτελέσματα στις 87 εβδομάδες| Μεταβολή από την αρχική τιμή στις87 εβδομάδεςα | somapacitan/somapacitan | σωματροπίνη/ σωματροπίνη | εικονικό φάρμακο/ somapacitan | σωματροπίνη/somapacitan | Διαφορά somapacitan/ somapacitan έναντι σωματροπίνη/σωματροπίνη [95% CI] |
| Αριθμός ατόμων (Ν) | 114 | 52 | 54 | 51 | |
| Λίπος κορμού% | -1,52 | -2,67 | -2,28 | -1,35 | 1,15[-0,10, 2,40] |
| Σπλαγχνικός λιπώδης ιστός (cm2) | -6,64 | -6,85 | -10,21 | -8,77 | 0,22[-10, 10] |
| Μάζα περιφερικών σκελετικών μυών (g) | 546,11 | 449,09 | 411,05 | 575,80 | 97,02[-362, 556] |
| Άπαχη μάζα σώματος (g) | 1.739,05 | 1.305,73 | 1.660,56 | 1.707,82 | 433,32[-404, 1.271] |
α Οι παράμετροι σύστασης του σώματος βασίζονται σε σάρωση DXA.
Παρατηρούμενα και προσομοιωμένα επίπεδα SDS του IGF-I στην κλινική μελέτη
Στην κύρια φάση της κλινικής μελέτης, τιμές SDS του IGF-I από 0 και άνω επιτεύχθηκαν συνολικά σε ποσοστό 53% ασθενών της μελέτης με GHD ενηλίκων που λάμβαναν somapacitan μετά από τιτλοποίηση δόσης για 8 εβδομάδες. Το ποσοστό αυτό ήταν ωστόσο μικρότερο σε συγκεκριμένες υποομάδες, όπως γυναίκες που λαμβάνουν οιστρογόνο από του στόματος (32%) και ασθενείς με ανεπάρκεια που εμφανίστηκε κατά την παιδική ηλικία (39%) (Πίνακας 9). Αναλύσεις προσομοίωσης post-hoc υπέδειξαν ότι το ποσοστά ασθενών με GHD ενηλίκων που πέτυχαν επίπεδα SDS του IGF-I πάνω από 0 αναμένεται να είναι υψηλότερα σε περίπτωση που επιτρεπόταν τιτλοποίηση της δόσης somapacitan για περισσότερο από 8 εβδομάδες. Σε αυτή την ανάλυση προσομοίωσης, υποτέθηκε ότι η δόση τιτλοποίησης του somapacitan ήταν καλώς ανεκτή σε όλους τους ασθενείς μέχρι να επιτευχθεί το στοχευόμενο εύρος SDS του IGF-I ή μια δόση somapacitan 8 mg εβδομαδιαίως.
Πίνακας 9 Ποσοστά ασθενών με GHD ενηλίκων που λαμβάνουν somapacitan με επίπεδα SDS του IGF-I πάνω από 0| Υποομάδες | Άνδρες | Γυναίκες που δε λαμβάνουν οιστρογόνο από του στόματος | Γυναίκες που λαμβάνουν οιστρογόνο από του στόματος | Εμφάνιση GHD ενηλίκων κατά την παιδική ηλικία | ΕμφάνισηGHDενηλίκων κατά την ενήλικη ζωή | Όλα |
| Παρατηρούμενεςα | 71% | 46% | 32% | 39% | 60% | 53% |
| Προσομοιώσεις post-hoc | 100% | 96% | 70% | 84% | 92% | 90% |
α Η δοκιμή σχεδιάστηκε για τιτλοποίηση σε επίπεδο SDS του IGF-I πάνω από -0,5
Δόση συντήρησης
Η δόση συντήρησης ποικίλει από άτομο σε άτομο και μεταξύ ανδρών και γυναικών ασθενών. Η μέση δόση συντήρησης του somapacitan που παρατηρήθηκε στις κλινικές δοκιμές φάσης 3 ήταν
2,4 mg/εβδομάδα.
GHD παιδιατρική και ενηλίκων Κλινική ασφάλεια
Το προφίλ ασφάλειας του somapacitan ήταν παρόμοιο με το γνωστό προφίλ ασφάλειας της σωματροπίνης. Δεν αναγνωρίστηκαν νέα ζητήματα ασφάλειας, βλ. παράγραφο 4.8.
Ανοσογονικότητα
Αντισώματα κατά φαρμάκου (ADA) ανιχνεύθηκαν όχι συχνά σε παιδιατρικούς ασθενείς (16/132). Κανένα από τα αντισώματα αυτά δεν ήταν εξουδετερωτικό. Δεν παρατηρήθηκαν ενδείξεις επίδρασης των ADA στη φαρμακοκινητική, την αποτελεσματικότητα ή την ασφάλεια. Δεν ανιχνεύθηκαν αντισώματα κατά φαρμάκου σε ενήλικες ανθενείς.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων μελετών με το Sogroya σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην ανεπάρκεια της αυξητικής ορμόνης (βλ. παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Το somapacitan έχει φαρμακοκινητικές ιδιότητες συμβατές με χορήγηση μία φορά εβδομαδιαίως. Η αναστρέψιμη πρόσδεση στην ενδογενή λευκωματίνη καθυστερεί την αποβολή του somapacitan και συνεπώς παρατείνει τον χρόνο ημίσειας ζωής και τη διάρκεια δράσης in vivo.
Η φαρμακοκινητική του somapacitan μετά από υποδόρια χορήγηση έχει διερευνηθεί σε επίπεδα δόσης από 0,02 έως 0,16 mg/kg/εβδομάδα σε παιδιατρικό πληθυσμό (2,5 έως 14 ετών), σε δοσολογικά επίπεδα από 0,01 έως 0,32 mg/kg σε υγιείς ενήλικες και σε δόσεις έως 0,12 mg/kg σε ασθενείς με GHD ενηλίκων.
Συνολικά, το somapacitan εμφανίζει μη γραμμική φαρμακοκινητική σε όλο το εύρος δόσεων που ερευνήθηκε. Ωστόσο, στο κλινικά σημαντικό εύρος δόσεων somapacitan σε GHD ενηλίκων, η φαρμακοκινητική του somapacitan είναι σχεδόν γραμμική.
Σε παιδιατρική GHD, δόση somapacitan 0,16 mg/kg/εβδομάδα αντιστοιχεί σε μέση συγκέντρωση 80,2 ng/ml και, σε GHD ενηλίκων, οι δόσεις somapacitan στο κλινικά σημαντικό εύρος αντιστοιχούν σε μέσες συγκεντρώσεις 0,1-36,2 ng/ml.
Απορρόφηση
Σε ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς με GHD, η διάμεση τιμή του tmax κυμαινόταν από 4 έως
25,5 ώρες σε δόσεις από 0,02 mg/kg/εβδομάδα έως 0,16 mg/kg/εβδομάδα.
Η έκθεση σε σταθερή κατάσταση επιτεύχθηκε μετά από 1-2 εβδομαδιαίες χορηγήσεις. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα του somapacitan στον άνθρωπο δεν έχει διερευνηθεί.
Κατανομή
Το somapacitan δεσμεύεται εκτενώς (>99%) στις πρωτεΐνες του πλάσματος και αναμένεται ότι η κατανομή του μοιάζει με της λευκωματίνης. Με βάση πληθυσμιακές φαρμακοκινητικές αναλύσεις, ο εκτιμώμενος όγκος κατανοµής (V/F) ήταν 1,7 l σε ασθενείς με παιδιατρική GHD και 14,6 l σε ασθενείς με GHD ενηλίκων.
Αποβολή
Μετά από εφάπαξ δόση και επαναλαμβανόμενη χορήγηση 0,16 mg/kg/εβδομάδα, ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής ήταν περίπου 34 ώρες σε ασθενείς με παιδιατρική GHD.
Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής υπολογίστηκε με γεωμετρικές μέσες τιμές που κυμαίνονταν κατά προσέγγιση από 2 έως 3 ημέρες σε σταθερή κατάσταση σε ασθενείς με παιδιατρική GHD και GHD ενηλίκων (δόσεις: 0,02 έως 0,12 mg/kg).
Το somapacitan παραμένει στην κυκλοφορία για περίπου 2 εβδομάδες μετά την τελευταία δόση. Η συσσώρευση (μέσος λόγος συσσώρευσης: 1-2) του somapacitan μετά από πολλαπλές δόσεις έχει παρατηρηθεί ότι είναι περιορισμένη έως μηδενική.
Βιομετασχηματισμός
Το somapacitan μεταβολίζεται εκτενώς μέσω πρωτεολυτικής διάσπασης και αποκοπής της συνδετικής αλληλουχίας μεταξύ του πεπτιδίου και της θέσης πρόσδεσης της λευκωματίνης.
Το somapacitan μεταβολίστηκε εκτενώς πριν από την απέκκριση και δε βρέθηκε άθικτο somapacitan ούτε στα ούρα, που ήταν η κύρια οδός απέκκρισης (81%), ούτε στα κόπρανα, όπου βρέθηκαν ουσίες που σχετίζονταν με το somapacitan σε ποσοστό 13%, γεγονός που υποδεικνύει πλήρη βιομετασχηματισμό πριν από την απέκκριση.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ασθενείς με παιδιατρική GHD
Βάσει φαρμακοκινητικής ανάλυσης πληθυσμού, το φύλο, η φυλή και το σωματικό βάρος δεν έχουν κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική μετά από δόση βασιζόμενη στο βάρος.
Ασθενείς με GHD ενηλίκων Ηλικία
Άτομα μεγαλύτερα των 60 ετών εμφανίζουν υψηλότερη έκθεση (29%) σε σύγκριση με νεότερα άτομα στην ίδια δόση somapacitan. Στην παράγραφο 4.2 περιγράφεται χαμηλότερη δόση έναρξης για άτομα άνω των 60 ετών.
Φύλο
Οι γυναίκες και ιδιαίτερα όσες λαμβάνουν οιστρογόνο από του στόματος, εμφανίζουν χαμηλότερη έκθεση (53% για γυναίκες που λαμβάνουν οιστρογόνο από του στόματος και 30% για γυναίκες που δε λαμβάνουν οιστρογόνο από του στόματος) από τους άντρες για την ίδια δόση somapacitan. Στην παράγραφο 4.2 περιγράφεται υψηλότερη δόση έναρξης για γυναίκες που λαμβάνουν οιστρογόνο από του στόματος.
Φυλή
Δεν υπήρχε καμία διαφορά στην έκθεση σε somapacitan και στην ανταπόκριση σε IGF-I μεταξύ Ιαπώνων και Λευκών. Παρά την υψηλότερη έκθεση σε μη Ιάπωνες Ασιάτες συγκριτικά με τους Λευκούς στην ίδια δόση somapacitan, οι Λευκοί, οι Ιάπωνες και οι μη Ιάπωνες Ασιάτες χρειάστηκαν τις ίδιες δόσεις για να επιτύχουν παρόμοια επίπεδα IGF-I. Συνεπώς, δεν υπάρχει κάποια σύσταση για προσαρμογή της δόσης με βάση τη φυλή.
Εθνικότητα
Δε διερευνήθηκε η εθνικότητα (Ισπανοί ή Λατίνοι 4,5% [15 άτομα έλαβαν somapacitan]), λόγω του μικρού μεγέθους του δείγματος στο πρόγραμμα ανάπτυξης.
Σωματικό βάρος
Παρά την υψηλότερη έκθεση σε άτομα με μικρό σωματικό βάρος συγκριτικά με άτομα με μεγάλο σωματικό βάρος στην ίδια δόση somapacitan, τα άτομα χρειάστηκαν τις ίδιες δόσεις προκειμένου να επιτύχουν παρόμοια επίπεδα IGF-I για εύρος σωματικού βάρους από 35 kg έως 150 kg. Συνεπώς, δεν υπάρχει κάποια σύσταση για προσαρμογή της δόσης με βάση το σωματικό βάρος.
Νεφρική δυσλειτουργία
Δόση somapacitan 0,08 mg/kg σε σταθερή κατάσταση είχε ως αποτέλεσμα υψηλότερες εκθέσεις σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία, οι οποίες ήταν πιο έκδηλες σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία και σε άτομα που χρειάζονται αιμοκάθαρση, όπου ο λόγος της AUC 0-168h προς τη φυσιολογική νεφρική λειτουργία ήταν 1,75 και 1,63, αντίστοιχα. Γενικά, η έκθεση στο somapacitan είχε την τάση να αυξάνεται σε αναλογία με τον μειούμενο Ρυθμό Σπειραματικής Διήθησης (GFR). Υψηλότερα επίπεδα IGF-I AUC0-168h παρατηρήθηκαν σε άτομα με μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία και σε άτομα που χρειάζονται αιμοκάθαρση, με τον λόγο προς τη φυσιολογική νεφρική λειτουργία να είναι 1,35, 1,40 και 1,24 αντίστοιχα.
Λόγω της περιορισμένης αύξησης του IGF-I που παρατηρήθηκε σε συνδυασμό με τις χαμηλές συνιστώμενες δόσεις έναρξης και την εξατομικευμένη τιτλοποίηση της δόσης somapacitan, δε συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.
Ηπατική δυσλειτουργία
Δόση somapacitan 0,08 mg/kg σε σταθερή κατάσταση είχε ως αποτέλεσμα υψηλότερη έκθεση σε άτομα με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία με τον λόγο προς τη φυσιολογική ηπατική λειτουργία να είναι 4,69 για την AUC0-168h και 3,52 για τη Cmax.
Χαμηλότερα επίπεδα IGF-Ι διεγερμένου από το somapacitan παρατηρήθηκαν σε άτομα με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία σε σύγκριση με άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (ο λόγος προς τη φυσιολογική λειτουργία ήταν 0,85 για την ήπια και 0,75 για τη μέτρια).
Λόγω της περιορισμένης μείωσης του IGF-I που παρατηρήθηκε σε συνδυασμό με την εξατομικευμένη τιτλοποίηση της δόσης somapacitan, δε συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - SOGROYA 5MG/1.5ML
Ιστιδίνη Μαννιτόλη Πολοξαμερές 188 Φαινόλη
Ύδωρ για ενέσιμα
Υδροχλωρικό οξύ (για ρύθμιση του pH) Νατρίου υδροξείδιο (για ρύθμιση του pH).
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
2 χρόνια.
Μετά το πρώτο άνοιγμα
6 εβδομάδες. Φυλάσσεται σε ψυγείο (2°C – 8°C).
Μην καταψύχετε. Φυλάσσετε μακριά από την κατάψυξη.
Διατηρείτε το Sogroya στο εξωτερικό κουτί με το κάλυμμα της συσκευής τύπου πένας στη θέση του για να το προστατέψετε από το φως.
Πριν και μετά το πρώτο άνοιγμα
Εάν δεν υπάρχει η δυνατότητα τοποθέτησης σε ψυγείο (για παράδειγμα κατά τη διάρκεια ταξιδιού), το Sogroya μπορεί να διατηρηθεί προσωρινά σε θερμοκρασίες μέχρι 30°C για έως 72 ώρες (3 ημέρες) συνολικά. Επιστρέψτε το Sogroya στο ψυγείο ξανά μετά τη φύλαξη στη θερμοκρασία αυτή. Εάν φυλαχθεί εκτός ψυγείου και στη συνέχεια επιστραφεί σε ψυγείο, ο συνολικός χρόνος εκτός ψυγείου που προκύπτει από τον συνδυασμό δε θα πρέπει να ξεπερνά τις 3 ημέρες και πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά. Η συσκευή τύπου πένας Sogroya θα πρέπει να απορρίπτεται εάν έχει φυλαχθεί σε θερμοκρασία μέχρι 30°C για περισσότερο από 72 ώρες (3 ημέρες) ή έχει φυλαχθεί για οποιοδήποτε διάστημα σε θερμοκρασία άνω των 30°C.
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C – 8°C). Μην καταψύχετε. Φυλάσσετε μακριά από την κατάψυξη. Διατηρείτε το Sogroya στο εξωτερικό κουτί με το κάλυμμα της συσκευής τύπου πένας στη θέση του για να το προστατέψετε από το φως.
Για τις συνθήκες φύλαξης μετά το πρώτο άνοιγμα του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3.
Η προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας περιέχει 1,5 ml διαλύματος σε γυάλινο φυσίγγιο (άχρωμο γυαλί Τύπου Ι) με έμβολο από ελαστικό χλωροβουτυλίου και πώμα από ελαστικό
βρωμοβουτυλίου/ισοπρενίου σφραγισμένο με πώμα αλουμινίου. Το φυσίγγιο περιέχεται σε αναλώσιμη συσκευή τύπου πένας πολλαπλών δόσεων από πολυπροπυλένιο, πολυακετάλη, πολυκαρβονικό και ακρυλονιτρίλιο-βουταδιένιο-στυρένιο και επιπλέον δύο μεταλλικά ελατήρια. Το φυσίγγιο είναι μόνιμα σφραγισμένο σε μια προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας.
Sogroya 5 mg/1,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας με χρωματική κωδικοποίηση, με κουμπί δόσης γαλαζοπράσινου χρώματος επάνω στην προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας.
Sogroya 10 mg/1,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας με χρωματική κωδικοποίηση, με κουμπί δόσης κίτρινου χρώματος επάνω στην προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας.
Sogroya 15 mg/1,5 ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας με χρωματική κωδικοποίηση, με κουμπί δόσης κόκκινου ρουμπινί χρώματος επάνω στην προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας.
Μεγέθη συσκευασίας της 1 προγεμισμένης συσκευής τύπου πένας και πολυσυσκευασία των 5 (5 συσκευασίες της 1) προγεμισμένων συσκευών τύπου πένας. Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Η συσκευή τύπου πένας προορίζεται για χρήση μόνο από ένα άτομο.
Το Sogroya δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εάν το διάλυμα δεν είναι διαυγές έως ελαφρώς ιριδίζον, άχρωμο έως υποκίτρινο και χωρίς ορατά σωματίδια.
Το Sogroya δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εάν έχει καταψυχθεί.
Το φυσίγγιο δεν πρέπει να αφαιρείται από την προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας και να ξαναγεμίζεται.
Πριν από τη χρήση, πρέπει πάντα να εφαρμόζεται μια βελόνα. Οι βελόνες δεν πρέπει να επαναχρησιμοποιούνται. Η βελόνα για ένεση θα πρέπει να αφαιρείται μετά από κάθε ένεση και η συσκευή τύπου πένας θα πρέπει να φυλάσσεται χωρίς τη βελόνα. Με αυτό τον τρόπο, μπορεί να αποφευχθεί απόφραξη της βελόνας, επιμόλυνση, λοίμωξη, διαρροή διαλύματος και ανακριβής δοσολογία.
Σε περίπτωση φραγμένων βελόνων, οι ασθενείς πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες που περιγράφονται στις οδηγίες χρήσης που συνοδεύουν το φύλλο οδηγιών χρήσης.
Οι βελόνες δεν περιλαμβάνονται στη συσκευασία. Η προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας Sogroya είναι σχεδιασμένη για χρήση με αναλώσιμες βελόνες μήκους μεταξύ 4 mm και 8 mm και διαμέτρου μεταξύ 30G και 32G.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.