HEMANGIOL ORAL.SOL 3.75MG/ML

Το HEMANGIOL ενδείκνυται στη θεραπεία του αναπτυσσόμενου βρεφικού αιμαγγειώματος το οποίο απαιτεί συστηματική θεραπεία:

• Απειλητικό για τη ζωή ή τις λειτουργίες αιμαγγείωμα,

• Ελκώδες αιμαγγείωμα με άλγος και/ή απουσία ανταπόκρισης σε απλές περιποιήσεις τραύματος,

• Αιμαγγείωμα με κίνδυνο μόνιμων ουλών ή παραμόρφωσης.

  Προορίζεται για έναρξη σε βρέφη ηλικίας 5 εβδομάδων έως 5 μηνών (βλ. παράγραφο 4.2).

Η θεραπεία με το HEMANGIOL πρέπει να ξεκινά από ιατρούς έμπειρους στη διάγνωση, τη θεραπεία και τη διαχείριση του βρεφικού αιμαγγειώματος, σε ελεγχόμενο κλινικό περιβάλλον όπου διατίθενται επαρκή μέσα για τον χειρισμό ανεπιθύμητων ενεργειών, συμπεριλαμβανομένων αυτών που απαιτούν επείγοντα μέτρα.

Δοσολογία

Η δοσολογία εκφράζεται σε βάση προπραναλόλης.

Η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 1 mg/kg/ημέρα η οποία διαιρείται σε δύο χωριστές δόσεις του 0,5 mg/kg. Συνιστάται να αυξάνετε τη δόση μέχρι τη θεραπευτική δόση υπό ιατρική καθοδήγηση ως εξής: 1 mg/kg/ημέρα για 1 εβδομάδα, κατόπιν 2 mg/kg/ημέρα για 1 εβδομάδα και στη συνέχεια

3 mg/kg/ημέρα ως δόση συντήρησης.

Η θεραπευτική δόση είναι 3 mg/kg/ημέρα, η οποία πρέπει να χορηγείται σε 2 χωριστές δόσεις του 1,5 mg/kg, μία το πρωί και μία αργά το απόγευμα, με μεσοδιάστημα τουλάχιστον 9 ωρών μεταξύ των δύο λήψεων. Το HEMANGIOL πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια του ταΐσματος ή αμέσως μετά από αυτό ώστε να αποφεύγεται ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας.

Εάν το παιδί δεν τρώει αρκετά ή κάνει έμετο συνιστάται να παραλείπεται η δόση.

Σε περίπτωση που το παιδί φτύσει μια δόση ή δεν πάρει όλο το φαρμακευτικό προϊόν, δεν πρέπει να δοθεί άλλη δόση πριν την επόμενη προγραμματισμένη δόση.

Μετά τη φάση τιτλοποίησης, η δόση θα αναπροσαρμόζεται από τον ιατρό ανάλογα με τις αλλαγές στο βάρος του παιδιού.

Είναι απαραίτητη η κλινική παρακολούθηση της κατάστασης του παιδιού και η αναπροσαρμογή της δόσης τουλάχιστον μία φορά τον μήνα.

Διάρκεια θεραπείας:

Το HEMANGIOL πρέπει να χορηγείται για 6 μήνες.

Η διακοπή της θεραπείας δεν απαιτεί προοδευτική μείωση της δόσης. Η θεραπεία μπορεί να επαναληφθεί εάν κριθεί απαραίτητο.

Παιδιατρικοί πληθυσμοί

Λόγω της απουσίας δεδομένων σχετικά με την κλινική αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια, το

HEMANGIOL δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε βρέφη ηλικίας κάτω των 5 εβδομάδων.

Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με την κλινική αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια στις κλινικές μελέτες που διεξήχθησαν με το HEMANGIOL, προκειμένου να συστήνεται η έναρξή του σε βρέφη και παιδιά ηλικίας άνω των 5 μηνών.

Βρέφη με ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία

Λόγω της απουσίας δεδομένων, η χορήγηση του φαρμακευτικού προϊόντος δε συνιστάται σε βρέφη με ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 4.4).

Τρόπος χορήγησης

Από του στόματος χρήση.

Το HEMANGIOL πρέπει να χορηγείται απευθείας στο στόμα του παιδιού με χρήση της διαβαθμισμένης σύριγγας για χορήγηση από στόματος, η οποία είναι βαθμονομημένη σε mg βάσης προπρανολόλης και παρέχεται μαζί με τη φιάλη πόσιμου διαλύματος (βλ. οδηγίες χρήσης στην παράγραφο 3 του φύλλου οδηγιών χρήσης).

Η φιάλη δεν πρέπει να ανακινείται πριν την χρήση.

Εάν χρειαστεί, το φαρμακευτικό προϊόν μπορεί να αραιωθεί μέσα σε μικρή ποσότητα βρεφικού γάλακτος ή σε κατάλληλο για την ηλικία του μωρού χυμό μήλου και/ή χυμό πορτοκαλιού. Το φάρμακο δεν πρέπει να τοποθετείται σε πλήρως γεμισμένο μπουκάλι.

Η ανάμιξη μπορεί να γίνει με μία κουταλιά του γλυκού (περίπου 5 mL) γάλα για παιδιά βάρους έως

• Πρόωρα βρέφη τα οποία δεν έχουν φθάσει στη διορθωμένη ηλικία των 5 εβδομάδων (η διορθωμένη ηλικία υπολογίζεται αφαιρώντας τον αριθμό εβδομάδων πρόωρου τοκετού από την πραγματική ηλικία)

• Θηλάζοντα βρέφη, εάν η μητέρα ακολουθεί αγωγή με φαρμακευτικά προϊόντα που αντενδείκνυνται με την προπρανολόλη

• Υπερευασθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1

• Άσθμα ή ιστορικό βραγχόσπασμου

• Δεύτερου ή τρίτου βαθμού κολποκοιλιακοί αποκλεισμοί

• Νόσος φλεβόκομβου (συμπεριλαμβανομένου φλεβοκολπικού αποκλεισμού)

• Βραδυκαρδία κάτω από τα ακόλουθα όρια:

  Ηλικία	0-3 μηνών	3-6 μηνών	6-12 μηνών
  Καρδιακός ρυθμός(παλμοί/λεπτό)	100	90	80

• Χαμηλή αρτηριακή πίεση κάτω από τα ακόλουθα όρια:

  Ηλικία	0-3 μηνών	3-6 μηνών	6-12 μηνών
  Αρτηριακή πίεση(mmHg)	65/45	70/50	80/55

• Καρδιογενής καταπληξία

• Καρδιακή ανεπάρκεια μη ελεγχόμενη μέσω αγωγής

• Στηθάγχη Prinzmetal

• Βαριές περιφερικές αρτηριακές κυκλοφοριακές διαταραχές (φαινόμενο Raynaud)

• Βρέφη επιρρεπή στην υπογλυκαιμία

• Φαιοχρωμοκύτωμα ή παραγαγγλίωμα

Έναρξη της θεραπείας

Πριν από την έναρξη της θεραπείας με προπρανολόλη, πρέπει να διεξάγεται έλεγχος για κινδύνους που σχετίζονται με την προπρανολόλη. Πρέπει να διεξάγεται ανάλυση του ιατρικού ιστορικού και πλήρης κλινική εξέταση, συμπεριλαμβανομένου του καρδιακού ρυθμού, και της ακρόασης της καρδιάς και των πνευμόνων.

Σε περίπτωση πιθανολογούμενης καρδιακής ανωμαλίας, πρέπει να αναζητείται η συμβουλή ειδικού πριν από την έναρξη της θεραπείας προκειμένου να προσδιορισθεί τυχόν υποκείμενη αντένδειξη.

Σε περίπτωση οξείας βρογχοπνευμονικής ανωμαλίας, η έναρξη της θεραπείας πρέπει να αναβάλλεται.

Υπογλυκαιμία

Η προπρανολόλη εμποδίζει την ανταπόκριση των ενδογενών κατεχολαμινών για τη διόρθωση της υπογλυκαιμίας. Συγκαλύπτει τα αδρενεργικά προειδοποιητικά σημεία της υπογλυκαιμίας ιδιαίτερα την ταχυκαρδία, το τρέμουλο, το άγχος και την πείνα. Μπορεί να επιδεινώσει την υπογλυκαιμία στα παιδιά, ειδικά κατά την περίοδο νηστείας (π.χ. ελλιπής πρόσληψη τροφής από του στόματος, λοίμωξη, έμετος), όταν οι απαιτήσεις σε γλυκόζη είναι αυξημένες (κρύο, άγχος, λοιμώξεις), ή σε περίπτωση υπερδοσολογίας.

Αυτά τα υπογλυκαιμικά επεισόδια σε συνδυασμό με τη λήψη προπρανολόλης μπορούν να εμφανισθούν κατ’ εξαίρεση υπό μορφή σπασμών και/ή κώματος. Εάν εμφανισθούν κλινικά σημεία υπογλυκαιμίας, είναι απαραίτητο να βάλετε το παιδί να πιει σακχαρούχο υγρό διάλυμα και να διακόψετε προσωρινά τη θεραπεία. Απαιτείται κατάλληλη παρακολούθηση του παιδιού μέχρι να αποδράμουν τα συμπτώματα.

Οι συνταγογράφοι πρέπει να ενημερώνουν τους υπεύθυνους για τη φροντίδα / γονείς για τον κίνδυνο σοβαρής υπογλυκαιμίας, που παραμένει εξίσου σημαντική καθ' όλη τη διάρκεια της θεραπείας και να τονίσουν την ανάγκη να τηρηθούν οι συστάσεις δοσολογίας (βλ. παράγραφο 4.2)

Η ταυτόχρονη θεραπεία με κορτικοστεροειδή ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας (βλ. παράγραφο 4.5).

.Πρέπει να παρέχονται οδηγίες στους υπεύθυνους για τη φροντίδα σχετικά με τον τρόπο αναγνώρισης των κλινικών σημείων της υπογλυκαιμίας προκειμένου να:

• αντιμετωπιστεί αμέσως η υπογλυκαιμική κατάσταση για την πρόληψη απειλητικών για τη ζωή καταστάσεων

• επικοινωνήσουν με έναν γιατρό ή να μεταβούν απευθείας στο νοσοκομείο

• διακόψουν τη θεραπεία

Σε παιδιά με διαβήτη, η παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος πρέπει να γίνεται συχνότερα και να επιβλέπεται από τον ενδοκρινολόγο.

Αναπνευστικές διαταραχές

Σε περίπτωση λοίμωξης του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος που σχετίζεται με δύσπνοια και συριγμό, η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται προσωρινά. Είναι δυνατή η χορήγηση β-2 αγωνιστών και εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών. Η επαναχορήγηση προπρανολόλης μπορεί να εξεταστεί όταν αναρρώσει πλήρως το παιδί. Σε περίπτωση επανεμφάνισης, η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται μόνιμα. Σε περίπτωση μεμονωμένου βρογχόσπασμου, η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται μόνιμα.

Καρδιαγγειακές διαταραχές

Η προπρανολόλη λόγω της φαρμακολογικής της δράσης, μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει τη βραδυκαρδία ή ανωμαλίες της αρτηριακής πίεσης. Πρέπει να γίνεται διάγνωση της βραδυκαρδίας, εάν ο καρδιακός ρυθμός μειωθεί περισσότερο από 30 bpm έναντι της αρχικής τιμής. Η βραδυκαρδία ορίζεται ως χαμηλότερη από τα ακόλουθα όρια:

Μετά την πρώτη λήψη, πρέπει να διεξάγεται κλινική παρακολούθηση, περιλαμβανομένης του καρδιακού ρυθμού τουλάχιστον κάθε μία ώρα για τουλάχιστον 2 ώρες. Για ορισμένους ασθενείς που θεωρούνται ότι διατρέχουν κίνδυνο, μπορεί να αποφασιστεί από τον ιατρό ειδική παρακολούθηση μετά από κάθε αύξηση της δόσης.

Σε περίπτωση συμπτωματικής βραδυκαρδίας ή βραδυκαρδίας χαμηλότερης των 80 bpm, πρέπει να αναζητείται άμεσα η συμβουλή ειδικού.

Σε περίπτωση που συμβεί βαριά και/ή συμπτωματική βραδυκαρδία ή υπόταση οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας, η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται και να αναζητείται η συμβουλή ειδικού.

Καρδιακή ανεπάρκεια:

Η διέγερση του συμπαθητικού μπορεί να αποτελεί συνιστώσα ζωτικής σημασίας υποστηρίζοντας την κυκλοφορική λειτουργία σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και η αναστολή της με β-αποκλειστές μπορεί να επισπεύσει περισσότερο τη βαριά ανεπάρκεια. Σε παιδιά με καρδιακή ανεπάρκεια, η διαχείριση της θεραπείας πρέπει να γίνεται από καρδιολόγο.

Σύνδρομο PHACE

Η προπρανολόλη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου σε ασθενείς με σύνδρομο PHACE με σοβαρές αγγειοεγκεφαλικές ανωμαλίες, ρίχνοντας την αρτηριακή πίεση και μειώνοντας τη ροή μέσω φραγμένων, στενών ή στενωτικών αγγείων.

Πρέπει να αναζητείται η συμβουλή ειδικού.

Βρέφη με μεγάλο βρεφικό αιμαγγείωμα στο πρόσωπο πρέπει να εξετάζονται εξονυχιστικά για πιθανή αρτηριοπάθεια που σχετίζεται με το σύνδρομο PHACE, με αγγειογραφία μαγνητικού συντονισμού της κεφαλής και του λαιμού και καρδιακή απεικόνιση, συμπεριλαμβανομένου του αορτικού τόξου

Για ασθενείς με απειλητικά για τη ζωή ή απειλητικά για τη λειτουργία αιμαγγειώματα, όπως απόφραξη του οπτικού άξονα ή συμμετοχή των αεραγωγών, η θεραπεία με από του στόματος προπρανολόλη μπορεί να εξεταστεί πριν από τη λήψη απεικονιστικών δεδομένων. Οι γονείς θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τους θεωρητικά αυξημένους κινδύνους σε περίπτωση που το παιδί αποδειχθεί ότι παρουσιάζει ανωμαλίες των εγκεφαλοαγγειακών και/ή των μεγάλων αρτηριών σε επακόλουθη απεικόνιση.

Θηλασμός:

Η προπρανολόλη περνά στο μητρικό γάλα, έτσι οι μητέρες που ακολουθούν αγωγή με προπρανολόλη και θηλάζουν το βρέφος τους πρέπει να ενημερώνουν τον επαγγελματία υγείας τους.

Ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια

Η προπρανολόλη μεταβολίζεται στο ήπαρ και απεκκρίνεται από τα νεφρά. Απουσία δεδομένων στα παιδιά, η προπρανολόλη δε συνιστάται σε περίπτωση νεφρικής ή ηπατικής δυσλειτουργίας (βλ. παράγραφο 4.2).

Υπερευαισθησία

Σε ασθενείς με πιθανότητα εμφάνισης βαριάς αναφυλακτικής αντίδρασης, ανεξάρτητα από την αιτία, ιδιαίτερα με ιωδιούχους σκιαγραφικούς παράγοντες, η θεραπεία με β-αποκλειστές μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της αντίδρασης και αντοχή στη θεραπεία της με αδρεναλίνη σε κανονικές δόσεις.

Σε παιδιά που διατρέχουν κίνδυνο αναφυλαξίας, πρέπει να εκτιμηθεί η σχέση οφέλους κινδύνου του φαρμάκου.

Γενική αναισθησία

Οι β-αποκλειστές θα οδηγήσουν σε περιορισμό της αντανακλαστικής ταχυκαρδίας και αυξημένο κίνδυνο υπότασης. Είναι απαραίτητο να προειδοποιηθεί ο αναισθησιολόγος για το γεγονός ότι ο ασθενής ακολουθεί αγωγή με β-αποκλειστές.

Όταν ο ασθενής προγραμματιστεί για χειρουργείο, η θεραπεία με β-αποκλειστές πρέπει να διακόπτεται τουλάχιστον 48 ώρες πριν από την επέμβαση.

Υπερκαλιαιμία

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις υπερκαλιαιμίας σε ασθενείς με μεγάλο ελκώδες αιμαγγείωμα. Σε αυτούς τους ασθενείς, πρέπει να παρακολουθούνται οι ηλεκτρολύτες.

Ψωρίαση

Έχει αναφερθεί επιδείνωση της ασθένειας με β-αποκλειστές σε ασθενείς που πάσχουν από ψωρίαση. Επομένως, πρέπει να σταθμίζεται προσεκτικά η ανάγκη για θεραπεία.

Έκδοχα με γνωστή δράση

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, δηλαδή είναι ουσιαστικά "ελεύθερο νατρίου".

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 2,08 mg προπυλενογλυκόλης/kg/ημέρα. Πρέπει να δίνεται προσοχή σε βρέφη ηλικίας μικρότερης των 4 εβδομάδων, ιδιαίτερα εάν στο βρέφος χορηγηθούν άλλα φάρμακα που περιέχουν προπυλενογλυκόλη ή αλκοόλη.

Η συγχορήγηση με οποιοδήποτε υπόστρωμα της αλκοολικής αφυδρογονάσης, όπως η αιθανόλη, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες στα νεογνά.

Λόγω της απουσίας ειδικών μελετών σε παιδιά, οι αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με την προπρανολόλη είναι εκείνες που είναι γνωστές στους ενήλικες. Οι συνδυασμοί πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις 2 παρακάτω καταστάσεις (δεν αποκλείουν η μια την άλλη):

• βρέφη στα οποία δίνονται οποιαδήποτε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, ιδιαίτερα αυτά που αναφέρονται παρακάτω.

• βρέφη που θηλάζουν από μητέρες που λαμβάνουν οποιαδήποτε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, ιδιαίτερα αυτά που αναφέρονται παρακάτω. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να συζητείται η ανάγκη διακοπής του θηλασμού.

  Απαιτείται στενή κλινική επίβλεψη για τυχόν επηρεασμένη ανοχή της προπρανολόλης. Δε συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση

  Αποκλειστές διαύλων ασβεστίου (διλτιαζέμη, βεραπαμίλη, βεπριδίλη) που προκαλούν βραδυκαρδία Η συγχορήγηση με προπρανολόλη μπορεί να προκαλέσει αλλοιωμένο αυτοματισμό (υπερβολική βραδυκαρδία, φλεβοκομβική ανακοπή), διαταραχές φλεβοκομβοκολπικής και κολποκοιλιακής

  αγωγιμότητας και αυξημένο κίνδυνο κοιλιακών αρρυθμιών (κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου) μαζί με καρδιακή ανεπάρκεια.

  Αυτός ο συνδυασμός πρέπει να χορηγείται μόνον υπό στενή κλινική παρακολούθηση και παρακολούθηση με ηλεκτροκαρδιογράφημα, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας.

  Αλληλεπιδράσεις που απαιτούν προφυλάξεις κατά τη χρήση

  Καρδιαγγειακά φαρμακευτικά προϊόντα

  Αντιαρρυθμικά

• Η προπαφαινόνη έχει αρνητικές ινότροπες ιδιότητες και ιδιότητες β-αποκλειστή που μπορούν να προστεθούν σε αυτές της προπρανολόλης.

• Ο μεταβολισμός της προπρανολόλης μειώνεται με τη συγχορήγηση κινιδίνης, οδηγώντας σε διπλάσια έως τριπλάσια αύξηση της συγκέντρωσης στο αίμα και μεγαλύτερων βαθμών κλινικό β-αποκλεισμό.

• Η αμιωδαρόνη είναι ένας αντιαρρυθμικός παράγοντας με αρνητικές χρονότροπες ιδιότητες που

  μπορούν να προστεθούν σε αυτές που έχουν διαπιστωθεί με τους β-αποκλειστές, όπως η προπρανολόλη. Αναμένονται διαταραχές αυτοματισμού και αγωγιμότητας εξαιτίας της καταστολής των αντισταθμιστικών μηχανισμών του συμπαθητικού.

• Ο μεταβολισμός της ενδοφλέβιας λιδοκαΐνης αναστέλλεται με τη συγχορήγηση προπρανολόλης, με αποτέλεσμα 25% αύξηση στις συγκεντρώσεις λιδοκαΐνης. Έχει αναφερθεί τοξικότητα με λιδοκαΐνη (νευρολογικά και καρδιακά ανεπιθύμητα συμβάντα) μετά από συγχορήγηση με προπρανολόλη.

  Γλυκοσίδες της δακτυλίτιδας

  Οι γλυκοσίδες της δακτυλίτιδας και οι β-αποκλειστές επιβραδύνουν την κολποκοιλιακή αγωγιμότητα και μειώνουν τον καρδιακό ρυθμό. Η ταυτόχρονη χρήση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο βραδυκαρδίας. Πρέπει να ζητείται η συμβουλή καρδιολόγου.

  Διυδροπυριδίνες

  Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν χορηγείται διυδροπυριδίνη σε ασθενείς που λαμβάνουν β-αποκλειστή. Και οι δύο παράγοντες μπορεί να προκαλέσουν υπόταση και/ή καρδιακή ανεπάρκεια σε ασθενείς των οποίων η καρδιακή λειτουργία ελέγχεται εν μέρει εξαιτίας πρόσθετων ινότροπων δράσεων. Η ταυτόχρονη χορήγηση μπορεί να μειώσει τις ανακλαστικές αντιδράσεις του συμπαθητικού που προκαλούται σε υπερβολική περιφερική αγγειοδιαστολή.

  Αντιυπερτασικά (Αναστολείς ΜΕΑ, ανταγωνιστές των υποδοχέων αγγειοτασίνης ΙΙ, διουρητικά, α-αποκλειστές ανεξαρτήτως ένδειξης, κεντρικώς δρώντα αντιυπερτασικά, ρεζερπίνη, κλπ)

  Όταν συνδυάζονται με β-αποκλειστές, τα φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν την αρτηριακή πίεση μπορούν να προκαλέσουν ή να αυξήσουν την υπόταση, κυρίως την ορθοστατική. Σε σχέση με κεντρικώς δρώντα αντιυπερτασικά, οι β-αποκλειστές μπορεί να επιδεινώσουν την αναπηδώσα υπέρταση μετά από απότομη απόσυρση της κλονιδίνης και η προπρανολόλη πρέπει να διακοπεί αρκετές ημέρες πριν από τη διακοπή της κλονιδίνης.

  Μη-καρδιαγγειακά φαρμακευτικά προϊόντα

  Κορτικοστεροειδή

  Ασθενείς με βρεφικό αιμαγγείωμα ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο, εάν έχουν λάβει ή λαμβάνουν ταυτόχρονα αγωγή με κορτικοστεροειδή επειδή η καταστολή των επινεφριδίων μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της αντισταθμιστικής ανταπόκρισης της κορτιζόλης και να αυξήσει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας. Αυτό ισχύει επίσης όταν παιδιά θηλάζουν από μητέρες που ακολουθούν αγωγή με κορτικοστεροειδή, σε περίπτωση υψηλής δοσολογίας ή παρατεταμένης θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.4 σχετικά με την υπογλυκαιμία).

  Φαρμακευτικά προϊόντα που προκαλούν ορθοστατική υπόταση

  Φαρμακευτικά προϊόντα που προκαλούν ορθοστατική υπόταση (νιτροπαράγωγα, αναστολείς φωσφοδιεστεράσης τύπου 5, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωσικά, ντοπαμινεργικοί αγωνιστές, λεβοντόπα, αμιφοστίνη, βακλοφαίνη...) μπορεί να προσθέσουν τις επιδράσεις τους σε αυτές των β-αποκλειστών. Πρέπει να ζητείται η συμβουλή καρδιολόγου.

  Επαγωγείς ενζύμων

  Τα επίπεδα προπρανολόλης στο αίμα μπορεί να μειωθούν με τη συγχορήγηση επαγωγέων ενζύμων όπως η ριφαμπικίνη ή η φαινοβαρβιτάλη.

  Υπογλυκαιμικοί παράγοντες

  Όλοι οι παράγοντες που προκαλούν β-αποκλεισμό μπορούν να συγκαλύψουν ορισμένα συμπτώματα υπογλυκαιμίας: αίσθημα παλμών και ταχυκαρδία.

  Η χρήση προπρανολόλης παράλληλα με υπογλυκαιμική θεραπεία σε διαβητικούς ασθενείς πρέπει να γίνεται με προσοχή καθώς μπορεί να παρατείνει την υπογλυκαιμική ανταπόκριση στην ινσουλίνη. Σε αυτή την περίπτωση, ενημερώστε τον υπεύθυνο για τη φροντίδα και εντείνετε την παρακολούθηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, ιδιαίτερα στη αρχή της θεραπείας.

  Φαρμακευτικά προϊόντα μείωσης των λιπιδίων

  Η συγχορήγηση χοληστυραμίνης ή κολεστιπόλης με προπρανολόλη οδήγησε σε έως 50% μείωση των συγκεντρώσεων προπρανολόλης.

  Αλογονωμένοι Αναισθητικοί Παράγοντες

  Μπορούν να καταστείλουν τη συσταλτικότητα του μυοκαρδίου και την αντισταθμιστική απόκριση των αγγείων όταν χορηγηθούν με προπρανολόλη. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν βήτα διεγερτικοί παράγοντες για αντιστάθμιση του βήτα αποκλεισμού.

Κύηση

Δεν εφαρμόζεται.

Θηλασμός

Θηλάζουσες μητέρες: βλ. παράγραφο 4.4 και παράγραφο 4.5.

Γονιμότητα

Μολονότι αναφέρθηκαν στη βιβλιογραφία κάποιες αναστρέψιμες επιδράσεις στη γονιμότητα των αρσενικών και των θηλυκών ενήλικων αρουραίων που έλαβαν υψηλές δόσεις προπρανολόλης, η μελέτη που διεξήχθη σε νεαρά ζώα δεν έδειξε καμία επίδραση στη γονιμότητα (βλ. παράγραφο 5.3).

ν

Δεν εφαρμόζεται.

Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας

Σε κλινικές δοκιμές του αναπτυσσόμενου βρεφικού αιμαγγειώματος, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν συχνότερα σε βρέφη υπό αγωγή με HEMANGIOL ήταν διαταραχές ύπνου (16,7%), επιδεινωθείσες λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, όπως βρογχίτιδα και βρογχιολίτιδα που σχετίζονταν με βήχα και πυρετό, διάρροια (16,5%) και έμετος (11,5%).

Συνολικά, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν στο πρόγραμμα παρηγορητικής χρήσης και στη βιβλιογραφία αφορούσαν υπογλυκαιμία (και σχετικό επεισόδιο όπως υπογλυκαιμικοί σπασμοί) και επιδεινωθείσες λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος με αναπνευστική δυσχέρεια.

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα

Ο ακόλουθος πίνακας δίνει τις ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν ανεξαρτήτως δόσης και διάρκειας θεραπείας σε δύο κλινικές μελέτες, οι οποίες συμπεριλάμβαναν 435 ασθενείς υπό αγωγή με HEMANGIOL σε δόση 1 mg/kg/ημέρα ή 3 mg/kg/ημέρα για μέγιστη διάρκεια θεραπείας 6 μήνες.

Η συχνότητά τους προσδιορίζεται χρησιμοποιώντας τις ακόλουθες συνθήκες: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Λόγω του μεγέθους της βάσης δεδομένων της κλινικής δοκιμής, δεν αντιπροσωπεύονται οι κατηγορίες σπάνιες και πολύ σπάνιες.

Εντός κάθε κατηγορίας οργανικού συστήματος, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Σχετικά με τις λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος όπως η βρογχίτιδα ή η βρογχιολίτιδα, έχει παρατηρηθεί επιδείνωση των συμπτωμάτων (συμπεριλαμβανομένου του βρογχόσπασμου) σε ασθενείς υπό αγωγή με HEMANGIOL εξαιτίας της βρογχοσυσταλτικής δράσης της προπρανολόλης. Αυτές οι επιδράσεις σπάνια οδήγησαν σε οριστική διακοπή της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.4).

Οι διαταραχές ύπνου αντιστοιχούν σε αϋπνία, χαμηλή ποιότητα ύπνου και υπερυπνία. Άλλες διαταραχές του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος παρατηρήθηκαν κυρίως κατά τα πρώιμα στάδια της θεραπείας.

Διάρροια αναφέρθηκε συχνά και δε σχετιζόταν πάντα με λοιμώδη νόσο του γαστρεντερικού συστήματος. Η εμφάνιση της διάρροιας φαίνεται να εξαρτάται από τη δόση μεταξύ 1 και 3 mg/kg/ημέρα. Καμία από τις περιπτώσεις δεν ήταν βαριά ως προς την ένταση και δεν οδήγησε σε διακοπή της θεραπείας.

Τα καρδιαγγειακά επεισόδια που αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια των κλινικών μελετών ήταν ασυμπτωματικά. Στο πλαίσιο της 4ωρης καρδιαγγειακής παρακολούθησης κατά τις ημέρες τιτλοποίησης, παρατηρήθηκε μείωση του καρδιακού ρυθμού (περίπου 7 bpm) και της συστολικής αρτηριακής πίεσης (κάτω από 3 mmHg) μετά από τη χορήγηση φαρμάκου. Μία περίπτωση δευτέρου βαθμού κολποκοιλιακού καρδιακού αποκλεισμού σε ασθενή με υποκείμενη διαταραχή αγωγιμότητας οδήγησε σε οριστική διακοπή της θεραπείας. Έχουν αναφερθεί στη βιβλιογραφία μεμονωμένες περιπτώσεις συμπτωματικής βραδυκαρδίας και υπότασης.

Οι μειώσεις του σακχάρου στο αίμα που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια κλινικών μελετών ήταν ασυμπτωματικές. Ωστόσο, αναφέρθηκαν διάφορες περιπτώσεις υπογλυκαιμίας με σχετιζόμενους υπογλυκαιμικούς σπασμούς κατά τη διάρκεια του προγράμματος παρηγορητικής χρήσης και στη βιβλιογραφία, ειδικά σε περίπτωση περιόδου νηστείας κατά τη διάρκεια συνοδού νόσου (βλ. παράγραφο 4.4).

Η ταυτόχρονη θεραπεία με συστηματικά κορτικοστεροειδή ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας (βλ. παράγραφο 4.5).

Υπερκαλιαιμία έχει αναφερθεί στη βιβλιογραφία σε λίγους ασθενείς με μεγάλο ελκώδες αιμαγγείωμα (βλ. παράγραφο 4.4).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

Συμπτώματα

Η τοξικότητα των β-αποκλειστών αποτελεί προέκταση των θεραπευτικών τους δράσεων:

• Τα καρδιακά συμπτώματα ήπιας έως μέτριας δηλητηρίασης είναι μειωμένος καρδιακός ρυθμός και υπόταση. Μπορούν να συμβούν κολποκοιλιακοί αποκλεισμοί, καθυστερήσεις ενδοκοιλιακής αγωγιμότητας και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια με πιο βαριά δηλητηρίαση.

• Ενδέχεται να αναπτυχθεί βρογχόσπασμος, ιδιαίτερα σε ασθενείς με άσθμα.

• Ενδέχεται να αναπτυχθεί υπογλυκαιμία και οι εκδηλώσεις της υπογλυκαιμίας (τρόμος, ταχυκαρδία) ενδέχεται να συγκαλυφθούν από άλλες κλινικές επιδράσεις της τοξικότητας των β-αποκλειστών.

Η προπρανολόλη είναι ιδιαίτερα λιποδιαλυτή και μπορεί να διαπεράσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσει σπασμούς.

Διαχείριση

Ο ασθενής πρέπει να τοποθετείται σε καρδιογράφο, να παρακολουθούνται τα ζωτικά σημεία, η νοητική κατάσταση και η γλυκόζη αίματος. Πρέπει να δίνονται ενδοφλέβια υγρά για την υπόταση και ατροπίνη για τη βραδυκαρδία. Η χρήση γλυκαγόνης και κατόπιν κατεχολαμινών πρέπει να εξετάζεται, εάν ο ασθενής δεν ανταποκρίνεται κατάλληλα στα ενδοφλέβια υγρά. Για τον βρογχόσπασμο μπορούν να χρησιμοποιηθούν ισοπροτερενόλη και αμινοφυλλίνη.

Η προπρανολόλη δεν απομακρύνεται με αιμοκάθαρση.