KERSTIPON CAPS 4,5MG/CAP
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - KERSTIPON 4,5MG/CAP
Συμπτωματική θεραπεία ήπιας έως μέτριας βαρύτητας άνοιας Alzheimer.
Συμπτωματική θεραπεία ήπιας έως μέτριας βαρύτητας άνοιας σε ασθενείς με ιδιοπαθή νόσο του Parkinson.
Δοσολογία
Εναρκτήρια δόση
1,5 mg δύο φορές ημερησίως.
Προσδιορισμός δόσης
Η εναρκτήρια δόση είναι 1,5 mg δύο φορές ημερησίως. Εάν η δόση αυτή γίνει καλά ανεκτή ύστερα από τουλάχιστον δύο εβδομάδες θεραπείας, η δοσολογία μπορεί να αυξηθεί σε 3 mg δύο φορές ημερησίως. Ακόλουθες αυξήσεις σε 4,5 mg και κατόπιν 6 mg δύο φορές ημερησίως θα πρέπει ομοίως να βασίζονται στην καλή ανεκτικότητα της τρέχουσας δοσολογίας, και θα πρέπει να εξετάζεται ως ενδεχόμενο μετά τουλάχιστον δύο εβδομάδες αγωγής σε αυτό το δοσολογικό επίπεδο.
Εάν παρατηρηθούν ανεπιθύμητες αντιδράσεις (π.χ. ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος ή απώλεια όρεξης),
μείωση βάρους ή επιδείνωση των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων (π.χ. τρόμος) σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αυτές ενδέχεται να υποχωρήσουν όταν παραλειφθεί μία ή περισσότερες δόσεις. Εάν εμμένουν, τότε η ημερήσια δόση πρέπει προσωρινά να μειωθεί στο αμέσως προηγούμενο δοσολογικό επίπεδο που έγινε καλά ανεκτό ή να διακοπεί η θεραπεία.
Δόση συντήρησης
Η αποτελεσματική δόση είναι 3 έως 6 mg, δύο φορές ημερησίως. Για την επίτευξη του μέγιστου θεραπευτικού οφέλους, οι ασθενείς θα πρέπει να διατηρούνται στη μέγιστη καλά ανεκτή δόση. Η συνιστώμενη μέγιστη ημερήσια δόση είναι 6 mg δύο φορές ημερησίως.
Η θεραπεία συντήρησης μπορεί να συνεχισθεί για όσο διάστημα υπάρχει θεραπευτικό όφελος για τον ασθενή. Για τον λόγο αυτό, το κλινικό όφελος της ριβαστιγμίνης θα πρέπει να εκτιμάται εκ νέου ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ειδικά στους ασθενείς που λαμβάνουν δόσεις μικρότερες από 3 mg, δύο φορές ημερησίως. Εάν μετά από 3 μήνες θεραπείας με τη δόση συντήρησης ο ρυθμός μείωσης των συμπτωμάτων άνοιας δεν έχει μεταβληθεί ικανοποιητικά, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί. Θα πρέπει, επίσης, να λαμβάνεται υπ’ όψιν το ενδεχόμενο της διακοπής της θεραπείας, εφ όσον δεν φαίνονται πλέον ενδείξεις θεραπευτικής δράσης.
Η ατομική ανταπόκριση στη ριβαστιγμίνη δεν μπορεί να προβλεφθεί. Ωστόσο, αυξημένο θεραπευτικό αποτέλεσμα είχε φανεί σε ασθενείς με νόσο του Parkinson με μέτρια άνοια. Ομοίως, μεγαλύτερο όφελος έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς με νόσο του Parkinson με οπτικές παραισθήσεις (βλ. παράγραφο 5.1).
Δεν έχει μελετηθεί το αποτέλεσμα της δράσης σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες διάρκειας πάνω από 6 μήνες.
Επανέναρξη της θεραπείας
Εάν η θεραπευτική αγωγή διακοπεί για περισσότερες από τρεις μέρες, η επανέναρξη θα πρέπει να γίνεται με 1,5 mg δύο φορές ημερησίως. Ο προσδιορισμός της δόσης θα πρέπει να γίνεται όπως περιγράφεται πιο πάνω.
Ειδικοί πληθυσμοί
Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία. Ωστόσο, λόγω αυξημένης έκθεσης θα πρέπει σε αυτόν τον πληθυσμό να τηρούνται επακριβώς οι συστάσεις για τον προσδιορισμό της δόσης ανάλογα με την ατομική ανεκτικότητα, καθώς οι ασθενείς με κλινικά σημαντική νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία ενδέχεται να αντιμετωπίσουν περισσότερες δοσοεξαρτώμενες ανεπιθύμητες αντιδράσεις.
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν έχουν μελετηθεί, ωστόσο, τα Kerstipon καψάκια μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών δεδομένου ότι ασκείται στενή παρακολούθηση (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Δεν υπάρχει σχετική χρήση της ριβαστιγμίνης στον παιδιατρικό πληθυσμό για τη θεραπεία της νόσου του Alzheimer.
Τρόπος χορήγησης
Η έναρξη και η επίβλεψη της θεραπείας θα πρέπει να γίνεται από ιατρό με εμπειρία στη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση της άνοιας Alzheimer ή της άνοιας που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson. Η διάγνωση θα πρέπει να τίθεται σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες. Η χορήγηση θεραπείας με ριβαστιγμίνη θα πρέπει να αρχίζει μόνο εφόσον υπάρχει κάποιο άτομο που θα φροντίζει τον ασθενή και θα εποπτεύει τακτικά τη λήψη του φαρμακευτικού προϊόντος από αυτόν.
Η ριβαστιγμίνη θα πρέπει να χορηγείται δύο φορές ημερησίως, με το πρωινό και το βραδινό γεύμα. Τα καψάκια θα πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, σε άλλα καρβαμικά παράγωγα ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Η συχνότητα και σοβαρότητα των ανεπιθύμητων αντιδράσεων αυξάνει γενικά με τις μεγαλύτερες δόσεις. Εάν η θεραπευτική αγωγή διακοπεί για περισσότερες από τρεις μέρες, η επανέναρξη θα πρέπει να γίνεται με 1,5 mg δύο φορές ημερησίως, ώστε να μειωθεί η πιθανότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών (π.χ. περιστατικό εμέτου).
Έχουν γίνει σπάνιες αναφορές μετά την κυκλοφορία για ασθενείς οι οποίοι αντιμετώπισαν αλλεργική δερματίτιδα (γενικευμένη) κατά τη χορήγηση ριβαστιγμίνης, ανεξαρτήτως της οδού χορήγησης (από του στόματος, διαδερμικά). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.8).
Θα πρέπει να δίνονται οι κατάλληλες οδηγίες στους ασθενείς και τους φροντιστές.
Προσδιορισμός δοσολογίας: Αμέσως μετά την αύξηση της δόσης έχουν παρατηρηθεί ανεπιθύμητες αντιδράσεις (π.χ. υπέρταση και παραισθήσεις σε ασθενείς με άνοια Alzheimer και επιδείνωση των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων, ιδιαίτερα του τρόμου, σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson). Πιθανά με τη μείωση της δοσολογίας αυτές να υποχωρούν. Σε άλλες περιπτώσεις, η ριβαστιγμίνη έχει διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.8).
Γαστρεντερικές διαταραχές, όπως ναυτία, έμετος και διάρροια είναι δοσοεξαρτώμενες και μπορεί να εμφανισθούν, ιδιαίτερα, κατά την έναρξη της θεραπείας ή/και κατά την αύξηση της δοσολογίας (βλ. παράγραφο 4.8). Αυτές οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις εμφανίζονται πιο συχνά σε γυναίκες.
Οι ασθενείς που εμφανίζουν αυτά τα σημεία ή συμπτώματα αφυδάτωσης από παρατεταμένο έμετο ή διάρροια μπορούν να αντιμετωπίζονται με ενδοφλέβια χορήγηση υγρών και μείωση της δόσης ή διακοπή της χορήγησης εάν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Η αφυδάτωση μπορεί να συσχετιστεί με σοβαρές συνέπειες.
Οι ασθενείς με νόσο Alzheimer μπορεί να χάνουν βάρος. Οι αναστολείς της χολινεστεράσης, συμπεριλαμβανόμενης της ριβαστιγμίνης, έχουν συσχετισθεί με απώλεια βάρους σε αυτούς τους ασθενείς. Κατά τη διάρκεια της αγωγής, το βάρος του ασθενούς πρέπει να παρακολουθείται.
Στην περίπτωση έντονου εμέτου σχετιζόμενου με τη θεραπεία με ριβαστιγμίνη, πρέπει να γίνεται κατάλληλη προσαρμογή της δοσολογίας, όπως συνιστάται στην παράγραφο 4.2. Μερικές περιπτώσεις έντονου εμέτου συνδυάστηκαν με ρήξη του οισοφάγου (βλ. παράγραφο
4.8). Αυτές οι εκδηλώσεις φαίνεται να παρουσιάζονται ιδιαίτερα μετά από αυξήσεις της δοσολογίας ή υψηλές δόσεις της ριβαστιγμίνης.
Η ριβαστιγμίνη μπορεί να προκαλέσει βραδυκαρδία, η οποία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, κυρίως σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου.
Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, για παράδειγμα, σε άτομα με μη αντιρροπούμενη καρδιακή ανεπάρκεια, πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου, βραδυαρρυθμίες, με προδιάθεση για υποκαλιαιμία ή υπομαγνησιαιμία ή σε άτομα που κάνουν ταυτόχρονη χρήση φαρμακευτικών προϊόντων που είναι γνωστό ότι προκαλούν παράταση του διαστήματος QT και/ή κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (βλέπε παραγράφους 4.5 και 4.8).
Απαιτείται προσοχή κατά τη χορήγηση της ριβαστιγμίνης σε ασθενείς με σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου ή διαταραχές της καρδιακής αγωγιμότητας (φλεβοκομβοκολπικός αποκλεισμός, κολποκοιλιακός αποκλεισμός) (βλ. παράγραφο 4.8).
Η ριβαστιγμίνη ενδέχεται να προκαλέσει αυξημένες εκκρίσεις γαστρικού οξέος. Απαιτείται προσοχή κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με ενεργά γαστρικά έλκη ή έλκη του δωδεκαδάκτυλου ή ασθενών που εμφανίζουν προδιάθεση σε τέτοια νοσήματα.
Οι αναστολείς χολινεστεράσης θα πρέπει να συνταγογραφούνται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό άσθματος ή αποφρακτικής πνευμονικής νόσου.
Οι χολινομιμητικές ενώσεις ενδέχεται να επαγάγουν ή να επιδεινώνουν φαινόμενα όπως την απόφραξη ουροφόρων οδών και τις επιληπτικές κρίσεις. Συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με προδιάθεση για αυτού του είδους τα νοσήματα.
Η χρήση της ριβαστιγμίνης σε ασθενείς με βαριά άνοια Alzheimer ή με άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson, άλλους τύπους άνοιας ή άλλους τύπους εξασθένησης της μνήμης (π.χ. σχετιζόμενη με την ηλικία εξασθένηση των γνωστικών λειτουργιών) δεν έχει διερευνηθεί και επομένως, η χρήση σε αυτούς τους ασθενείς δεν συνιστάται.
Όπως και οι άλλες χολινομιμητικές ενώσεις, η ριβαστιγμίνη μπορεί να επιδεινώσει ή να επαγάγει τα εξωπυραμιδικά συμπτώματα. Έχει παρατηρηθεί επιδείνωση (συμπεριλαμβανομένης βραδυκινησίας, δυσκινησίας, ανωμαλίας στο βάδισμα) και μια αυξημένη συχνότητα ή σοβαρότητα του τρόμου σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson (βλ. παράγραφο 4.8). Αυτά τα περιστατικά οδήγησαν σε διακοπή της ριβαστιγμίνης σε μερικές περιπτώσεις (π.χ. διακοπές της ριβαστιγμίνης λόγω του τρόμου 1,7% έναντι 0% με εικονικό φάρμακο). Συνιστάται κλινικός έλεγχος για αυτές τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ασθενείς με κλινικά σημαντική νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία ενδέχεται να αντιμετωπίσουν περισσότερες ανεπιθύμητες αντιδράσεις (βλ. παράγραφο 4.2 και 5.2). Οι συστάσεις για τον προσδιορισμό της δόσης ανάλογα με την ατομική ανεκτικότητα πρέπει να τηρούνται επακριβώς. Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Ωστόσο, το Kerstipon μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών και απαιτείται στενή παρακολούθηση.
Ασθενείς με σωματικό βάρος κάτω των 50 kg ενδέχεται να παρουσιάσουν περισσότερες ανεπιθύμητες αντιδράσεις και έχουν περισσότερες πιθανότητες διακοπής της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων αντιδράσεων.
Ως αναστολέας χολινεστεράσης, η ριβαστιγμίνη ενδέχεται να ενισχύσει τη δράση των μυοχαλαρωτικών τύπου σουκινυλοχολίνης κατά τη διάρκεια της αναισθησίας. Συνιστάται προσοχή στην επιλογή των αναισθητικών παραγόντων. Πιθανή προσαρμογή της δοσολογίας ή προσωρινή διακοπή της θεραπείας μπορεί να εξετασθούν, εάν χρειάζεται.
Εξαιτίας των φαρμακοδυναμικών της ενεργειών και των πιθανών αθροιστικών δράσεων, η ριβαστιγμίνη δεν πρέπει να συγχορηγείται με άλλες χολινομιμητικές ουσίες. Η ριβαστιγμίνη, επίσης, ενδέχεται να επηρεάσει τη δράση των αντιχολινεργικών φαρμακευτικών προϊόντων (π.χ. οξυβουτυνίνη, τολτεροδίνη).
Έχουν παρατηρηθεί αθροιστικές επιδράσεις με τη συνδυαστική χρήση διαφόρων βήτα αποκλειστών (συμπεριλαμβαμένης της ατενολόλης) και της ριβαστιγμίνης, οι οποίες οδήγησαν σε βραδυκαρδία (η
οποία ενδέχεται να είχε ως αποτέλεσμα τη συγκοπή). Οι καρδιαγγειακοί βήτα αποκλειστές αναμένεται να συσχετίζονται με τον υψηλότερο κίνδυνο, αλλά έχουν, επίσης, ληφθεί αναφορές για ασθενείς που χρησιμοποιούσαν άλλους βήτα αποκλειστές. Επομένως, θα πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η ριβαστιγμίνη χορηγείται σε συνδυασμό με βήτα αποκλειστές, καθώς και επίσης, με άλλους παράγοντες που ενδέχεται να προκαλέσουν βραδυκαρδία (π.χ. αντιαρρυθμικοί παράγοντες τάξης III, ανταγωνιστές διαύλων ασβεστίου, γλυκοσίδες δακτυλίτιδας, πιλοκαρπίνη).
Καθώς η βραδυκαρδία αποτελεί έναν παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, ο συνδυασμός της ριβαστιγμίνης με φαρμακευτικά προϊόντα που ενδέχεται να επάγουν την κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου, όπως αντιψυχωσικά, δηλ. μερικές φαινοθειαζίνες (χλωροπρομαζίνη, λεβομεπρομαζίνη), βενζαμίδες (σουλπιρίδη, σουλτοπρίδη, αμιλσουλπρίδη, τριαπίδη, βεραλιπρίδη), πιμοζίδη, αλοπεριδόλη, δροπεριδόλη, σισαπρίδη, σιταλοπράμη, διφαιμανίλη, ερυθρομυκίνη IV, αλοφαντρίνη, μιζολαστίνη, μεθαδόνη, πενταμιδίνη και μοξιφλοξασίνη, πρέπει να παρακολουθείται με προσοχή και ενδέχεται να καταστεί αναγκαία η κλινική παρακολούθηση (ηλεκτροκαρδιογράφημα).
Δεν έχουν παρατηρηθεί φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της ριβαστιγμίνης και διγοξίνης, βαρφαρίνης, διαζεπάμης ή φλουοξετίνης σε μελέτες που έγιναν με υγιείς εθελοντές. Η αύξηση του χρόνου προθρομβίνης που προκαλείται από τη βαρφαρίνη δεν επηρεάζεται από τη χορήγηση ριβαστιγμίνης. Δεν έχουν παρατηρηθεί δυσμενείς επιδράσεις στην καρδιακή αγωγιμότητα ύστερα από τη συγχορήγηση διγοξίνης και ριβαστιγμίνης.
Σύμφωνα με τον μεταβολισμό της, εμφανίζεται απίθανο το ενδεχόμενο μεταβολικών αλληλεπιδράσεων με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, αν και η ριβαστιγμίνη μπορεί να αναστέλλει τον μεταβολισμό άλλων ουσιών, ο οποίος λαμβάνει χώρα με τη μεσολάβηση της βουτυρυλοχολινεστεράσης.
Κύηση
Σε κυοφορούντα ζώα, η ριβαστιγμίνη και/ή οι μεταβολίτες διαπέρασαν τον πλακούντα. Δεν είναι γνωστό εάν αυτό παρουσιάζεται και στον άνθρωπο. Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με έκθεση κατά την εγκυμοσύνη στη ριβαστιγμίνη. Σε μελέτες περιγεννητικής/μεταγεννητικής ανάπτυξης που έγιναν σε επίμυες, παρατηρήθηκε αυξημένη διάρκεια κυοφορίας. Η ριβαστιγμίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.
Θηλασμός
Στα ζώα, η ριβαστιγμίνη απεκκρίνεται στο γάλα. Δεν είναι γνωστό κατά πόσο η ριβαστιγμίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι γυναίκες που λαμβάνουν ριβαστιγμίνη δεν θα πρέπει να θηλάζουν.
Γονιμότητα
Δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες στη γονιμότητα ή στην αναπαραγωγική απόδοση σε επίμυες (βλ. παράγραφο 5.3). Οι επιδράσεις της ριβαστιγμίνης στην ανθρώπινη γονιμότητα δεν είναι γνωστές.
ν
Η νόσος Alzheimer μπορεί να προκαλέσει σταδιακή άμβλυνση της ικανότητας για οδήγηση ή να διακυβεύσει την ικανότητα χειρισμού μηχανημάτων. Επιπλέον, η ριβαστιγμίνη μπορεί να προκαλέσει ζάλη και υπνηλία, κυρίως κατά την έναρξη της θεραπείας ή κατά την αύξηση της δοσολογίας.
Συνεπώς, η ριβαστιγμίνη έχει μικρή ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να γίνεται συχνή αξιολόγηση της ικανότητας για οδήγηση και χειρισμό πολύπλοκων μηχανημάτων ασθενών με άνοια που λαμβάνουν θεραπεία με ριβαστιγμίνη από τον θεράποντα ιατρό.
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι γαστρεντερικές, συμπεριλαμβανομένης της ναυτίας (38%) και του έμετου (23%), ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της τιτλοποίησης. Στις κλινικές μελέτες φάνηκε ότι οι γυναίκες ασθενείς είναι περισσότερο ευαίσθητες από τους άρρενες ασθενείς στις ανεπιθύμητες ενέργειες από το γαστρεντερικό και στην απώλεια βάρους.
Λίστα ανεπιθύμητων ενεργειών υπό μορφή πίνακα
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες στον Πίνακα 1 και Πίνακα 2 παρατίθενται σύμφωνα με το σύστημα οργάνων και την κατηγορία συχνότητας κατά MedDRA. Οι κατηγορίες συχνότητας καθορίζονται χρησιμοποιώντας την ακόλουθη σύμβαση: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες, που ταξινομούνται στον παρακάτω Πίνακα 1, έχουν συγκεντρωθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία για τη νόσο του Alzheimer με ριβαστιγμίνη.
Πίνακας 1
| Λοιμώξεις και παρασιτώσειςΠολύ σπάνιες | Λοιμώξεις του ουροποιητικού |
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχέςΠολύ συχνέςΣυχνέςΜη γνωστές | Ανορεξία Μειωμένη όρεξη Αφυδάτωση |
| Ψυχιατρικές διαταραχέςΣυχνές Συχνές Συχνές Συχνές Όχι συχνές Όχι συχνέςΠολύ σπάνιες Μη γνωστές | Εφιάλτες Ανησυχία Σύγχυση Άγχος Αϋπνία Κατάθλιψη ΠαραισθήσειςΕπιθετικότητα, ανησυχία |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματοςΠολύ συχνές Συχνές Συχνές ΣυχνέςΌχι συχνές Σπάνιες Πολύ σπάνιεςΜη γνωστές | Ζάλη Πονοκέφαλος Υπνηλία Τρόμος ΣυγκοπήΕπιληπτική κρίσηΕξωπυραμιδικά συμπτώματα (συμπεριλαμβανομένης της επιδείνωσης της νόσου του Parkinson) Πλαγιότονος (σύνδρομο Πίζας) |
| Καρδιακές διαταραχέςΣπάνιες Πολύ σπάνιεςΜη γνωστές | ΣτηθάγχηΚαρδιακή αρρυθμία (π.χ. βραδυκαρδία, κολποκοιλιακός αποκλεισμός, κολπική μαρμαρυγή και ταχυκαρδία)Σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου |
| Αγγειακές διαταραχέςΠολύ σπάνιες | Υπέρταση |
| Γαστρεντερικές διαταραχέςΠολύ συχνές Πολύ συχνές Πολύ συχνές Συχνές Σπάνιες Πολύ σπάνιες Πολύ σπάνιες Μη γνωστές | Ναυτία Έμετος ΔιάρροιαΚοιλιακός πόνος και δυσπεψία Γαστρικό και δωδεκαδακτυλικό έλκος Γαστρεντερική αιμορραγία ΠαγκρεατίτιδαΜερικές περιπτώσεις έντονου εμέτου συνδυάστηκαν με ρήξη του οισοφάγου (βλ. παράγραφο 4.4) |
| Ηπατοχολικές διαταραχέςΌχι συχνές Μη γνωστές | Αυξημένες τιμές στις ηπατικές δοκιμασίες Ηπατίτιδα |
| Διαταραχές του δέρματος και τουυποδόριου ιστούΣυχνές ΣπάνιεςΜη γνωστές | Υπερίδρωση ΕξάνθημαΚνησμός, αλλεργική δερματίτιδα (γενικευμένη) |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησηςΣυχνές Συχνές Όχι συχνές | Κόπωση και εξασθένηση ΚακουχίαΠτώση |
| ΔιερευνήσειςΣυχνές | Απώλεια βάρους |
Οι ακόλουθες πρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν παρατηρηθεί με διαδερμικά έμπλαστρα ριβαστιγμίνης: παραλήρημα, πυρεξία, μειωμένη όρεξη, ακράτεια ούρων (συχνή), ψυχοκινητική υπερδραστηριότητα (όχι συχνή), ερύθημα, κνίδωση, κύστεις, αλλεργική δερματίτιδα (μη γνωστή).
Ο πίνακας 2 δείχνει τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις που αναφέρθηκαν σε κλινικές μελέτες που διεξήχθησαν σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson οι οποίοι έκαναν θεραπεία με καψάκια ριβαστιγμίνης.
Πίνακας 2
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχέςΣυχνές Συχνές | Μειωμένη όρεξη Αφυδάτωση |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | |
| Συχνές | Αϋπνία |
| Συχνές | Άγχος |
| Συχνές | Ανησυχία |
| Συχνές | Ψευδαίσθηση οπτική |
| Συχνές | Κατάθλιψη |
| Μη γνωστές | Επιθετικότητα |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματοςΠολύ συχνές Συχνές Συχνές Συχνές Συχνές Συχνές Συχνές Συχνές ΣυχνέςΌχι συχνές | Τρόμος Ζάλη ΥπνηλίαΠονοκέφαλοςΕπιδείνωση της νόσου του Parkinson ΒραδυκινησίαΔυσκινησία ΥποκινησίαΣημείο οδοντωτού τροχού Δυστονία |
| Καρδιακές διαταραχέςΣυχνές Όχι συχνές Όχι συχνέςΜη γνωστές | Βραδυκαρδία Κολπική μαρμαρυγήΚολποκοιλιακός αποκλεισμός Σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου |
| Αγγειακές διαταραχέςΣυχνές Όχι συχνές | Υπέρταση Υπόταση |
| Γαστρεντερικές διαταραχέςΠολύ συχνές Πολύ συχνές Συχνές ΣυχνέςΣυχνές | Ναυτία Έμετος ΔιάρροιαΚοιλιακός πόνος και δυσπεψία Υπερέκκριση σιέλου |
| Ηπατοχολικές διαταραχέςΜη γνωστές | Ηπατίτιδα |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστούΣυχνέςΜη γνωστές | ΥπερίδρωσηΑλλεργική δερματίτιδα (γενικευμένη) |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησηςΠολύ συχνές Συχνές ΣυχνέςΣυχνές | ΠτώσηΚόπωση και εξασθένισηΒάδισμα μη φυσιολογικό Βάδισμα Parkinson |
Οι ακόλουθες πρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν παρατηρηθεί σε μια μελέτη ασθενών με άνοια συσχετιζόμενη με νόσο του Parkinson που λάμβαναν θεραπεία με διαδερμικά έμπλαστρα ριβαστιγμίνης: διέγερση (συχνή).
Ο πίνακας 3 καταγράφει τον αριθμό και το ποσοστό των ασθενών από την ειδική κλινική μελέτη 24-εβδομάδων που πραγματοποιήθηκε με ριβαστιγμίνη σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson, με προκαθορισμένα ανεπιθύμητα συμβάματα, τα οποία μπορεί να αντανακλούν επιδείνωση των παρκινσονικών συμπτωμάτων.
Πίνακας 3
| Προκαθορισμένα ανεπιθύμητα συμβάματα τα οποία μπορεί να αντανακλούν επιδείνωση των παρκινσονικών συμπτωμάτων σε ασθενείς με άνοια που σχετίζεται με τηνόσο του Parkinson | Ριβαστιγμίνη n (%) | Εικονικό φάρμακο n (%) |
| Σύνολο ασθενών που μελετήθηκανΣύνολο ασθενών με προκαθορισμένες Α.Ε. | 362 (100)99 (27,3) | 179 (100)28 (15,6) |
| Τρόμος | 37 (10,2) | 7 (3,9) |
| Πτώση | 21 (5,8) | 11 (6,1) |
| Νόσος του Parkinson (επιδείνωση) | 12(3,3) | 2 (1,1) |
| Υπερέκκριση σιέλου | 5 (1,4) | 0 |
| Δυσκινησία | 5 (1,4) | 1 (0,6) |
| Παρκινσονισμός | 8 (2,2) | 1 (0,6) |
| Υποκινησία | 1 (0,3) | 0 |
| Διαταραχές κίνησης | 1 (0,3) | 0 |
| Βραδυκινησία | 9 (2,5) | 3 (1,7) |
| Δυστονία | 3 (0,8) | 1 (0,6) |
| Μη φυσιολογικός βηματισμός | 5 (1,4) | 0 |
| Μυϊκή ακαμψία | 1 (0,3) | 0 |
| Διαταραχή ισορροπίας | 3 (0,8) | 2 (1,1) |
| Μυοσκελετική δυσκαμψία | 3 (0,8) | 0 |
| Ρίγη | 1 (0,3) | 0 |
| Κινητική δυσλειτουργία | 1 (0,3) | 0 |
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του:
Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων Μεσογείων 284
15562, Χολαργός, Αθήνα
Τηλ.: + 30 21 32040380/337
Φαξ: + 30 21 06549585
Ιστότοπος: http://www.eof.gr.
Συμπτώματα
Τα περισσότερα περιστατικά τυχαίας υπέρβασης της δοσολογίας δεν συνοδεύονταν με κλινικά σημεία ή συμπτώματα, ενώ σχεδόν όλοι οι εμπλεκόμενοι ασθενείς συνέχισαν τη θεραπεία με ριβαστιγμίνη 24 ώρες μετά από την υπέρβαση της δοσολογίας.
Έχει αναφερθεί χολινεργική τοξικότητα με μουσκαρινικά συμπτώματα τα οποία παρατηρούνται με μετρίου βαθμού δηλητηριάσεις όπως μύση, έξαψη, πεπτικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων του κοιλιακού άλγους, ναυτίας, εμέτου και διάρροιας, βραδυκαρδίας, βρογχόσπασμου και αυξημένων βρογχικών εκκρίσεων, υπεριδρωσίας, ακούσιας ούρησης και/ή αφόδευσης, δακρύρροιας, υπότασης και υπερέκκρισης σιέλου.
Σε περισσότερο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να αναπτυχθούν νικοτινικές επιδράσεις, όπως μυϊκή αδυναμία, ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, κρίσεις και αναπνευστική ανακοπή με πιθανή μοιραία έκβαση. Επιπρόσθετα, έχουν παρουσιαστεί μετά την κυκλοφορία του προϊόντος περιστατικά ζάλης, τρόμου, κεφαλαλγίας, υπνηλίας, συγχυτικής κατάστασης, υπέρτασης, παραισθήσεις και αίσθημα κακουχίας.
Διαχείριση
Δεδομένου ότι ο χρόνος ημισείας ζωής της ριβαστιγμίνης στο πλάσμα είναι περίπου 1 ώρα και η διάρκεια αναστολής της ακετυλοχολινεστεράσης είναι περίπου 9 ώρες, σε περιπτώσεις ασυμπτωματικής υπερδοσολογίας συνιστάται να μην χορηγείται άλλη δόση της ριβαστιγμίνης για τις ακόλουθες 24 ώρες. Σε υπερδοσολογία που συνοδεύεται από βαριά ναυτία και έμετο θα πρέπει να
εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης αντιεμετικών. Συμπτωματική θεραπεία για άλλες ανεπιθύμητες αντιδράσεις θα πρέπει να χορηγείται όπως απαιτείται.
Σε υπέρμετρη υπερδοσολογία μπορεί να χορηγηθεί ατροπίνη. Συνιστάται αρχική δόση 0,03 mg/kg θειικής ατροπίνης σε ενδοφλέβια χορήγηση, ακολουθούμενη από επόμενες δόσεις με βάση την κλινική ανταπόκριση. Η χρήση σκοπολαμίνης ως αντιδότου δεν συνιστάται.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - KERSTIPON 4,5MG/CAP
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: ψυχοαναληπτικά, αναστολέας χολινεστεράσης, κωδικός ATC: Ν06DΑ03
Μηχανισμός δράσης
Η ριβαστιγμίνη είναι ένας αναστολέας της ακετυλο-και βουτυρυλχολινεστεράσης καρβαμικού τύπου που πιστεύεται ότι διευκολύνει τη χολινεργική νευροδιαβίβαση επιβραδύνοντας την αποικοδόμηση της ακετυλοχολίνης που απελευθερώνεται από όσους χολινεργικούς νευρώνες διατηρούν τη λειτουργικότητά τους. Έτσι, η ριβαστιγμίνη ενδέχεται να έχει βελτιωτική δράση σε γνωσιακά ελλείμματα χολινεργικής μεσολάβησης στην άνοια σχετιζόμενη με τη νόσο Alzheimer και τη νόσο του Parkinson.
Η ριβαστιγμίνη αλληλεπιδρά με τα ένζυμα-στόχους της σχηματίζοντας σύμπλοκο ομοιοπολικού δεσμού, με αποτέλεσμα την προσωρινή αδρανοποίηση των ενζύμων. Σε νεαρούς υγιείς άνδρες, μία από του στόματος δόση 3 mg μειώνει τη δράση της ακετυλοχολινεστεράσης (AChE) στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό κατά περίπου 40% εντός των πρώτων 1,5 ωρών μετά τη χορήγηση. Η δραστικότητα του ενζύμου επανέρχεται στα αρχικά της επίπεδα περίπου 9 ώρες μετά την επίτευξη του μέγιστου ανασταλτικού αποτελέσματος. Σε ασθενείς με Νόσο Alzheimer, η αναστολή της AChE στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό από τη ριβαστιγμίνη ήταν δοσοεξαρτώμενη έως τα 6 mg χορηγούμενη δύο φορές ημερησίως, που είναι και η μέγιστη δόση που έχει δοκιμασθεί. Η αναστολή της δράσης της βουτυρυλχολινεστεράσης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό 14 ασθενών με Νόσο Alzheimer με αγωγή με ριβαστιγμίνη ήταν παρόμοια με αυτή της AChE.
Κλινικές μελέτες στην άνοια της νόσου Alzheimer
Η αποτελεσματικότητα της ριβαστιγμίνης έχει καταδειχθεί με τη χρήση τριών ανεξάρτητων, για συγκεκριμένους τομείς, εργαλείων αξιολόγησης που αξιολογήθηκαν σε ανά περιοδικά διαστήματα στη διάρκεια των εξαμηνιαίων θεραπευτικών περιόδων. Στα εργαλεία αυτά συμπεριλαμβάνονται: η
ADAS-Cog (Alzheimer’s Disease Assessment Scale –Cognitive subscale, μία δοκιμασία με βάση την απόδοση, που αποτελεί μέτρο της γνωστικής λειτουργίας), η CIBIC-Plus (Clinician’s Interview Based Impression of Change Plus, μία πλήρης ολική αξιολόγηση του ασθενούς από τον ιατρό, όπου λαμβάνονται υπόψη στοιχεία που δίνονται από το άτομο που φροντίζει τον ασθενή) και η PDS (Progressive Deterioration Scale, μία αξιολόγηση, από το άτομο που φροντίζει τον ασθενή, των δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής στις οποίες συμπεριλαμβάνονται η προσωπική υγιεινή, η λήψη τροφής, το ντύσιμο, οι δουλειές του νοικοκυριού όπως τα ψώνια, η διατήρηση της ικανότητας προσανατολισμού στο περιβάλλον, καθώς και η συμμετοχή σε δραστηριότητες που σχετίζονται με την ικανότητα χειρισμού χρημάτων, κ.λπ.).
Οι ασθενείς που μελετήθηκαν είχαν βαθμολογία MMSE (Εξέταση Ελάχιστης-Νοητικής Κατάστασης) 10–24.
Τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα που αναφέρονται στους ασθενείς οι οποίοι επέδειξαν κλινικώς σημαντική ανταπόκριση, όπως αυτά προέκυψαν από τις 2 μελέτες με ευπροσάρμοστη δοσολογία από τις 3 βασικές πολυκεντρικές μελέτες διάρκειας 26 εβδομάδων σε ασθενείς για την ήπια έως μετρίως σοβαρή άνοια επί νόσου Alzheimer παρουσιάζονται στον παρακάτω Πίνακα 4. Κλινικά σημαντική
βελτίωση σε αυτές τις μελέτες εκ των προτέρων ορίστηκε η βελτίωση σε τουλάχιστον 4 σημεία στην ADAS-Cog, βελτίωση στη CIBIC-Plus ή τουλάχιστον 10% βελτίωση στη PDS.
Επιπρόσθετα, ένας μετέπειτα ορισμός της ανταπόκρισης παρουσιάζεται στον ίδιο πίνακα. Ο δεύτερος ορισμός της ανταπόκρισης προϋποθέτει βελτίωση σε 4 σημεία ή περισσότερα στην ADAS-Cog, καμιά επιδείνωση στη CIBIC-Plus και καμια επιδείνωση στη PDS. Η μέση πραγματική ημερήσια δόση για αυτούς που ανταποκρίνονται στην ομάδα των 6–12 mg, σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό, ήταν 9,3 mg. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι κλίμακες που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτήν την ένδειξη ποικίλλουν και άμεσες συγκρίσεις των αποτελεσμάτων για διαφορετικούς θεραπευτικούς παράγοντες δεν έχουν ισχύ.
Πίνακας 4
| Ασθενείς με κλινικά σημαντική ανταπόκριση(%) | ||||
| Πρόθεση για θεραπεία | Διεξαγωγή τελευταίας παρατήρησης | |||
| Μέτρο ανταπόκρισης | Ριβαστιγμίνη 6–12 mgN=473 | Εικονικό φάρμακο N=472 | Ριβαστιγμίνη 6–12 mgN=379 | Εικονικό φάρμακο N=444 |
| ADAS-Cog: βελτίωση σετουλάχιστον 4 σημεία | 21*** | 12 | 25*** | 12 |
| CIBIC-Plus: βελτίωση | 29*** | 18 | 32*** | 19 |
| PDS: βελτίωση τουλάχιστον κατά10% | 26*** | 17 | 30*** | 18 |
| Βελτίωση τουλάχιστον σε4 σημεία στη ADAS-Cog χωρίς επιδείνωση στη CIBIC-Plus και στη PDS | 10* | 6 | 12** | 6 |
*p<0,05, **p<0,01, ***p<0,001
Κλινικές μελέτες στην άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson
Η αποτελεσματικότητα της ριβαστιγμίνης στην άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson έχει αποδειχτεί σε μια 24-εβδομάδων πολυκεντρική, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο αρχική μελέτη και στην ανοιχτή 24-εβδομάδων φάση επέκτασής της. Οι ασθενείς που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη είχαν βαθμολογία MMSE (Εξέταση Ελάχιστης- Νοητικής Κατάστασης) 10–24. Η αποτελεσματικότητα έχει αποδειχτεί με τη χρήση δύο ανεξάρτητων κλιμάκων, οι οποίες αξιολογούνταν σε τακτά χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια της 6-μηνης περιόδου θεραπείας, όπως φαίνεται στον Πίνακα 5 παρακάτω: το ADAS-Cog, η μέτρηση της γνωστικής λειτουργίας και η συνολική μέτρηση ADCS-CGIC (Alzheimer’s Disease Cooperative Study-Clinician’s Global Impression of Change).
Πίνακας 5
| Άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson | ADAS-CogΡιβαστιγμίνη | ADAS-CogΕικονικό φάρμακο | ADCS-CGICΡιβαστιγμίνη | ADCS-CFGICΕικονικό φάρμακο |
| ITT + RDO πληθυσμός | (n=329) | (n=161) | (n=329) | (n=165) |
| Μέση τιμή αναφοράς ± SD | 23,8 ± 10,2 | 24,3 ± 10,5 | Δεν εφαρμόζεται. | Δεν |
| 3,8 ± 1,4 | εφαρμόζεται. | |||
| Μέση αλλαγή στις | 2,1 ± 8,2 | -0,7 ± 7,5 | 4,3 ± 1,5 |
| 24 εβδομάδες ± SD Διαφορά προσαρμοσμένης θεραπείαςp-value έναντι εικονικού φαρμάκουITT - LOCF πληθυσμόςΜέση τιμή αναφοράς ± SD Μέση αλλαγή στις24 εβδομάδες ± SDΔιαφορά προσαρμοσμένης θεραπείαςp-value έναντι εικονικού φαρμάκου | 2,881<0,0011(n=287) (n=154)24,0 ± 10,3 24,5 ± 10,62,5 ± 8,4 -0,8 ± 7,53,541<0,0011 | Δεν εφαρμόζεται.0,0072(n=289) (n=158)Δεν εφαρμόζεται Δεν εφαρμόζεται3,7 ± 1,4 4,3 ± 1,5Δεν εφαρμόζεται.<0,0012 | ||
1 Με βάση την ΑΝCOVA με τη θεραπεία και τη χώρα ως παράγοντες και την αρχική τιμή ADAS-Cog ως συμμεταβλητή. Μια θετική αλλαγή υποδεικνύει βελτίωση.
2 Παρουσιάζονται οι μέσες τιμές για διευκόλυνση. Η ανάλυση των κατηγορικών δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση της δοκιμασίας van Elteren
ITT: Intention-To-Treat: Πρόθεση για θεραπεία, RDO: Retreived Drop Outs:
Ανακτηθείσες αποσύρσεις, LOCF: Last Observation Carried Forward: Τελευταία παρατήρηση που προωθήθηκε
Παρόλο που η θεραπευτική δράση αποδείχθηκε σε όλο τον πληθυσμό της μελέτης, τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι το μεγαλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα σε σχέση με το εικονικό φάρμακο φάνηκε στην υποκατηγορία ασθενών με μέτρια άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson. Ομοίως, το μεγαλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα παρατηρήθηκε σε αυτούς τους ασθενείς με οπτικές παραισθήσεις (βλ. Πίνακα 6).
Πίνακας 6
| Άνοια που σχετίζεται με νόσο του Parkinson | ADAS-CogΡιβαστιγμίνη | ADAS-CogΕικονικό φάρμακο | ADAS-CogΡιβαστιγμίνη | ADAS-CogΕικονικό φάρμακο |
| Ασθενείς με οπτικές παραισθήσεις | Ασθενείς χωρίς οπτικές παραισθήσεις | |||
| ITT + RDO πληθυσμόςΜέση τιμή αναφοράς ± SD Μέση αλλαγή στις24 εβδομάδες ± SD Διαφορά προσαρμοσμένης θεραπείαςp-value έναντι εικονικού φαρμάκου | (n=107) 25,4 ± 9,91,0 ± 9,2 | (n=60) 27,4 ± 10,4-2,1 ± 8,3 | (n=220) 23,1 ± 10,42,6 ± 7,6 | (n=101) 22,5 ± 10,10,1 ± 6,9 |
| 4,2710,0021 | 2,0910,0151 | |||
| Ασθενείς με μέτρια άνοια (MMSE 10-17) | Ασθενείς με ήπια άνοια (MMSE 18-24) |
| ITT + RDO πληθυσμόςΜέση τιμή αναφοράς ± SD Μέση αλλαγή στις24 εβδομάδες ± SD Διαφορά προσαρμοσμένης θεραπείαςp-value έναντι εικονικού φαρμάκου | (n=87) 32,6 ± 10,42,6 ± 9,4 | (n=44) 33,7 ± 10,3-1,8 ± 7,2 | (n=237) 20,6 ± 7,91,9 ± 7,7 | (n=115) 20,7 ± 7,9-0,2 ± 7,5 |
| 4,7310,0021 | 2,1410,0101 | |||
1 Με βάση την ΑΝCOVA με τη θεραπεία και τη χώρα ως παράγοντες και την αρχική τιμή ADAS-Cog ως συμμεταβλητή. Μια θετική αλλαγή υποδεικνύει βελτίωση.
ITT: Intention-To-Treat: Πρόθεση για θεραπεία, RDO: Retreived Drop Outs: Ανακτηθείσες αποσύρσεις
O Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το φαρμακευτικό προϊόν αναφοράς που περιέχει ριβαστιγμίνη σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία της άνοιας Alzheimer και άνοιας σε ασθενείς με ιδιοπαθή νόσο του Parkinson (βλ. παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Απορρόφηση
Η ριβαστιγμίνη απορροφάται ταχέως και πλήρως. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις της στο πλάσμα επιτυγχάνονται εντός 1 ώρας περίπου. Ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης της ριβαστιγμίνης με το ένζυμο-στόχο, η αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας είναι αυξημένη κατά περίπου 1,5 φορά σε σύγκριση με εκείνη που αναμένεται με βάση την αύξηση της δόσης. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ύστερα από μία δόση των 3 mg είναι περίπου 36% ±13%. Η χορήγηση ριβαστιγμίνης μαζί με το φαγητό καθυστερεί την απορρόφηση (tmax) κατά 90 λεπτά, ενώ μειώνει τη Cmax και αυξάνει την AUC κατά περίπου 30%.
Κατανομή
Η πρωτεϊνική δέσμευση της ριβαστιγμίνης είναι σε ποσοστό περίπου 40%. Διαπερνά εύκολα τον αιματεγκεφαλικό φραγμό και έχει φαινομενικό όγκο κατανομής μεταξύ 1,8 και 2,7 l/kg.
Βιομετασχηματισμός
Η rivastigmine μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς (χρόνος ημισείας ζωής στο πλάσμα περίπου 1 ώρα), κυρίως μέσω υδρόλυσης με μεσολάβηση χολινεστεράσης, προς τον αποκαρβαμυλιωμένο μεταβολίτη. In vitro, ο μεταβολίτης αυτός αναστέλλει την ακετυλοχολινεστεράση σε περιορισμένο βαθμό (<10%).
Σύμφωνα με in vitro μελέτες, δεν αναμένεται καμία φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση με φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται από τα ακόλουθα ισοένζυμα του κυτοχρώματος CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4/5, CYP2E1, CYP2C9, CYP2C8, CYP2C19 ή CYP2B6.
Σύμφωνα με ενδείξεις από μελέτες που έγιναν σε πειραματόζωα, τα μείζονα ισοένζυμα του κυτοχρώματος P450 ελάχιστα ενέχονται στον μεταβολισμό της ριβαστιγμίνης. Η ολική κάθαρση της ριβαστιγμίνης από το πλάσμα ήταν περίπου 130 l/h μετά την ενδοφλέβια χορήγηση δόσης 0,2 mg, ενώ μειώθηκε σε 70 l/h μετά την ενδοφλέβια χορήγηση δόσης 2,7 mg.
Αποβολή
Στα ούρα δεν ανευρίσκεται αμετάβλητη ριβαστιγμίνη. Η νεφρική απέκκριση των μεταβολιτών
είναι η βασική οδός απομάκρυνσής τους. Ύστερα από τη χορήγηση ριβαστιγμίνης ραδιοεπισημασμένης με 14C, η απέκκριση από τους νεφρούς ήταν ταχεία και ουσιαστικά πλήρης (>90%) εντός 24 ωρών. Ποσοστό χαμηλότερο από το 1% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται στα κόπρανα. Δεν παρατηρείται συσσώρευση της ριβαστιγμίνης ή του αποκαρβαμυλιωμένου μεταβολίτη της σε ασθενείς με νόσο Alzheimer.
Μια φαρμακοκινητική ανάλυση του πληθυσμού έδειξε ότι η επακόλουθη χρήση νικοτίνης μετά από δόση μέχρι και 12 mg/ημέρα από του στόματος καψάκια ριβαστιγμίνης αυξάνει την από του στόματος κάθαρση της ριβαστιγμίνης κατά 23% στους ασθενείς με άνοια Alzheimer (n=75 καπνιστές και 549 μη καπνιστές).
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Μολονότι η βιοδιαθεσιμότητα της ριβαστιγμίνης είναι μεγαλύτερη σε ηλικιωμένους παρά σε νεαρούς υγιείς εθελοντές, μελέτες σε ασθενείς με νόσο Alzheimer ηλικίας μεταξύ 50 και 92 ετών δεν έδειξαν μεταβολή της βιοδιαθεσιμότητας με την ηλικία.
Ηπατική δυσλειτουργία
Η Cmax της ριβαστιγμίνης ήταν περίπου 60% υψηλότερη και η AUC της ριβαστιγμίνης ήταν υπερδιπλάσια σε άτομα με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία από ότι σε υγιή άτομα.
Νεφρική δυσλειτουργία
Η Cmax και η AUC της ριβαστιγμίνης ήταν υπερδιπλάσιες σε άτομα με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία συγκρινόμενη με υγιή άτομα. Πάντως, δεν παρατηρήθηκαν αλλαγές στη Cmax και στην AUC της ριβαστιγμίνης σε άτομα με σοβαρή επιβάρυνση της νεφρικής λειτουργίας.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - KERSTIPON 4,5MG/CAP
Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη Υπρομελλόζη
Πυριτίου οξείδιο, κολλοειδές άνυδρο Μαγνήσιο στεατικό
Ζελατίνη
Τιτανίου διοξείδιο (E171) Σιδήρου οξείδιο κίτρινο (E172)
Kerstipon 3, 4,5 και 6 mg καψάκια, σκληρά
Σιδήρου οξείδιο ερυθρό (E172)
Συσκευασία κυψέλης από διαφανές PVC/PE/PVDC – Φύλλο αλουμινίου. Κάθε κουτί περιέχει 28, 56 ή 112 καψάκια.
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.