ORGARAN INJ.SOL 750 Anti-Xa Factor Units/0,6ml AMP

• Πρόληψη των εν τω βάθει φλεβικών θρομβώσεων (DVT) και των πιθανών συνεπειών τους, ιδιαίτερα σε ασθενείς που υφίστανται ορθοπεδικές εγχειρήσεις και μεγάλες εγχειρήσεις της κοιλιακής και θωρακικής χώρας.

• Πρόληψη και θεραπεία των θρομβοεμβολικών διαταραχών σε ασθενείς που χρήζουν επείγουσας αντιπηκτικής παρεντερικής αγωγής λόγω ιστορικού ή εμφάνισης θρομβοπενίας οφειλόμενης στην ηπαρίνη (HIT).

Δοσολογία

Α. Σε ασθενείς χωρίς θρομβοπενία οφειλόμενη στην ηπαρίνη (προφύλαξη από θρομβώσεις των εν των βάθει φλεβών (DVT).

Γενικά το Orgaran θα πρέπει να χορηγείται με υποδόρια ένεση σε δόση 750 μονάδων αντι-παράγοντα Χα, δύο φορές την ημέρα για 7-10 ημέρες ή μέχρις ότου εξαλειφθεί ο κίνδυνος θρομβοεμβολικού επεισοδίου. Σε χειρουργικούς ασθενείς συστήνεται το δοσολογικό αυτό σχήμα να ξεκινήσει προεγχειρητικά και η τελευταία προεγχειρητική δόση να χορηγηθεί 1-4 ώρες πριν την επέμβαση. Η αντι-Χα δραστικότητα συνδέεται γραμμικά με τη χορηγούμενη δόση Orgaran . Εάν είναι αναγκαίο να ελεγχθεί η αντιπηκτική δραστικότητα, και στα πλαίσια εξατομίκευσης της δόσης, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί μια λειτουργική δοκιμασία του παράγοντα αντι-Xα, με τη χρήση ενός υποστρώματος χρωμογόνου πεπτιδίου. Σε αυτό το τεστ θα πρέπει να χρησιμοποιείται το Orgaran ως πρότυπο για την κατασκευή της καμπύλης αναφοράς. Δοσολογία στους ηλικιωμένους: η κάθαρση του αντι-Χα παράγοντα δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι έντονα μειωμένη στους ηλικιωμένους, οπότε συστήνεται η συνήθης δόση.

Β. Ασθενείς με θρομβοπενία οφειλόμενη στην ηπαρίνη.

Για αυτή τη θεραπευτική ένδειξη προτείνονται αρκετά δοσολογικά σχήματα, ανάλογα με την υποκείμενη νόσο και τις αιμοστατικές διαταραχές που συνυπάρχουν. Γενικά δεν είναι αναγκαίος ο έλεγχος της αντιΧα δράσης στο πλάσμα. Ωστόσο σε ασθενείς που πάσχουν από νεφρική ανεπάρκεια και /ή σε ασθενείς βάρους άνω των 90 kg συστήνεται η διεξαγωγή ελέγχων (με τη χρήση αμιδολυτικής μεθόδου).

• Πρόληψη της θρόμβωσης των εν τω βάθει φλεβών:

1. Οξεία θρομβοπενία οφειλόμενη στην ηπαρίνη (χωρίς θρομβοεμβολικό επεισόδιο): Για ασθενείς που ζυγίζουν ≤ 90 kg, 750 αντι-Χα μονάδες υποδορίως, 2-3 φορές την ημέρα για 7-10 ημέρες. Για ασθενείς βάρους > 90 kg, 1250 αντι-Χα μονάδες υποδορίως, 2-3 φορές την ημέρα για 7-10 ημέρες. Τα αναμενόμενα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα είναι 0,2 μονάδες / mL την 1η ημέρα και 0,2-0,4 μονάδες / mL την 5η ημέρα (6 ώρες μετά την πρωινή δόση). Τα επίπεδα του αντι-Χα στο πλάσμα δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερα από 0,4 μονάδες / mL. Τα επίπεδα σταθεροποιημένης κατάστασης πρέπει να αναμένονται μετά από 4-5 ημέρες αγωγής.

2. Προηγούμενη θρομβοπενία οφειλόμενη στην ηπαρίνη (> 3 μήνες πριν την παρούσα εισαγωγή στο νοσοκομείο): Για ασθενείς βάρους ≤ 90 kg, 750 μονάδες αντι-Χα υποδορίως, δύο φορές την ημέρα για 710 ημέρες. Για ασθενείς βάρους > 90 kg 1.250 μονάδες αντι-Χα υποδορίως δύο φορές την ημέρα ή 750 μονάδες υποδορίως 3 φορές την ημέρα για 7-10 ημέρες. Τα αναμενόμενα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα είναι παρόμοια με αυτά που περιγράφονται στην προηγούμενη παράγραφο.

• Αντιμετώπισηεντωβάθειθρομβώσεωνήπνευμονικήςεμβολής:

1. Λιγότερες των 5 ημερών από το συμβάν: 2.500 αντι-Χα μονάδες (για ασθενείς βάρους < 55 kg 1.250 μονάδες και για ασθενείς βάρους > 90 kg 3.750 μονάδες) ενδοφλεβίως σε ένεση bolus συν ενδοφλέβια έγχυση 400 μονάδων / ώρα για 4 ώρες, στη συνέχεια 300 μονάδες / ώρα για 4 ώρες και στη συνέχεια έγχυση με δόση συντήρησης 150-200 μονάδες / ώρα για 5-7 ημέρες. Αυτό το σχήμα συστήνεται για ασθενείς με ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο επέκτασης της θρόμβωσης. Μετά από αρκετές ημέρες ενδοφλέβιας αγωγής συντήρησης, οι ασθενείς μπορούν να μεταταχθούν σε από του στόματος αντιπηκτικά ή σε Orgaran 750 αντι-Χα μονάδες υποδορίως, 2-3 φορές την ημέρα. Τα αναμενόμενα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα είναι 0,5 – 0,7 μονάδες / mL 5-10 λεπτά, μετά την bolus ένεση, και όχι υψηλότερα από 1,0 μονάδα / mL κατά τη διάρκεια της φάσης προσαρμογής της έγχυσης συντήρησης και 0,5-0,8 μονάδες / mL στη διάρκεια της έγχυσης συντήρησης.

2. Πέντε (5) ή περισσότερες ημέρες από το θρομβοεμβολικό συμβάν: 1.250 αντι-Χα μονάδες ενδοφλεβίως ως bolus ένεση, ακολουθούμενη από δόση συντήρησης 750 μονάδων αντι-Χα υποδορίως 2-3 φορές την ημέρα για ασθενείς βάρους ≤ 90 kg και για ασθενείς βάρους > 90 kg 750 μονάδες υποδορίως, 3 φορές την ημέρα ή 1250 μονάδες υποδορίως 2-3 φορές την ημέρα. Τα αναμενόμενα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα είναι 0,5-0,7 μονάδες / mL, 5-10 λεπτά μετά τη bolus ένεση και 0,3-0,5 μονάδες / mL την ημέρα 2-3. Τα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα δεν θα πρέπει να ξεπεράσουν τις 0,5 μονάδες / mL για υποδόριες δόσεις. Τα επίπεδα σταθεροποιημένης κατάστασης αναμένονται 2-3 ημέρες από την έναρξη της αγωγής.

• Μηαγγειακήεπέμβαση (περιλαμβανομένουτουακρωτηριασμού):

Για ασθενείς βάρους ≤ 90 kg 750 αντι-Χα μονάδες υποδορίως 1-4 ώρες πριν την εγχείρηση και η ίδια δόση σε όχι λιγότερο από 6 ώρες μετεγχειρητικά. Ξεκινώντας την ημέρα μετά την επέμβαση οι ασθενείς θα πρέπει να λάβουν δόση συντήρησης 750 αντι-Χα μονάδων υποδορίως, δύο φορές την ημέρα. Ασθενείς βάρους > 90 kg θα πρέπει να λάβουν τις ίδιες δόσεις προ-και μετεγχειρητικά, ακολουθούμενες από δόση συντήρησης 1.250 αντι-Χα μονάδων υποδορίως, δύο φορές την ημέρα ή 750 μονάδες υποδορίως 3 φορές την ημέρα για 7-10 ημέρες. Τα αναμενόμενα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα είναι 0,15-0,35 μονάδες / mL την ημέρα 4-5 (6 ώρες μετά την πρωινή δόση). Τα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τις 0,35 μονάδες / mL. Τα επίπεδα σταθεροποιημένης κατάστασης θα πρέπει να αναμένονται μετά 4-5 ημέρες αγωγής.

• Εμβολεκτομή:

2.500 αντι-Χα μονάδες ενδοφλεβίως σε bolus ένεση ακριβώς πριν την εγχείρηση και σε όχι λιγότερο από 6 ώρες μετεγχειρητικά 1.250 αντι-Χα μονάδες υποδορίως δύο φορές την ημέρα. Για ασθενείς βάρους > 90 kg ή εάν θεωρείται ότι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο επαναθρόμβωσης θα πρέπει να χορηγείται μια ενδοφλέβια έγχυση 150-200 μονάδες / ώρα για 5-7 ημέρες σε όχι λιγότερο από 6 ώρες μετεγχειρητικά. Μετά από αρκετές ημέρες ενδοφλέβιας αγωγής συντήρησης, οι ασθενείς μπορούν να μεταταχθούν σε από του στόματος αντιπηκτικά ή σε Orgaran 750 αντι-Χα μονάδες υποδορίως, 2-3 φορές την ημέρα. Τα αναμενόμενα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα είναι 0,5-0,7 μονάδες / mL, 5-10 λεπτά μετά τη bolus ένεση, 0,25-0,35 μονάδες / mL εάν ο ασθενής έχει αρχίσει να λαμβάνει υποδόρια μετεγχειρητική αγωγή την ημέρα 2-3 και εάν ο ασθενής έχει αρχίσει με έγχυση 0,5-0,8 μονάδων / mL.

• Περιφερικήαγγειακήπαράκαμψη:

2.500 αντι-Χα μονάδες ενδοφλεβίως ως bolus ένεση ακριβώς πριν την εγχείρηση και σε όχι λιγότερο από 6 ώρες μετεγχειρητικά μια ενδοφλέβια έγχυση 150-200 μονάδες / ώρα για 5-7 ημέρες. Μετά από αρκετές ημέρες ενδοφλέβιας αγωγής συντήρησης, οι ασθενείς μπορούν να μεταταχθούν σε από του στόματος αντιπηκτικά ή Orgaran 750 αντι-Χα μονάδες υποδορίως, 2-3 φορές την ημέρα. Τα αναμενόμενα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα είναι 0,5-0,7 μονάδες / mL, 5-10 λεπτά μετά τη bolus ένεση και 0,5-0,8 μονάδες / mL στη διάρκεια της έγχυσης.

• Καρδιακόςκαθετηριασμός:

Για ασθενείς βάρους < 90 kg 2.500 αντι-Χα μονάδες ενδοφλεβίως σαν bolus ένεση ακριβώς πριν τη διαδικασία και για ασθενείς βάρους > 90 kg 3.750 αντι-Χα μονάδες.

• Διαδερμικήδιαυλικήστεφανιαίααγγειοπλαστική (PTCA):

2.500 αντι-Χα μονάδες ενδοφλεβίως σαν bolus ένεση ακριβώς πριν την εγχείρηση (εάν η PTCA ενδείκνυται αμέσως μετά τον καθετηριασμό της καρδιάς, τότε αυτή η προεγχειρητική δόση δεν είναι απαραίτητη, εκτός εάν η καθυστέρηση είναι μεγαλύτερη από 6 ώρες). Ξεκινώντας αμέσως μετά την εγχείρηση θα πρέπει να χορηγηθούν με ενδοφλέβια έγχυση 150-200 αντι-Χα μονάδες / ώρα για 1-2 ημέρες. Μετά από αρκετές ημέρες ενδοφλέβιας αγωγής συντήρησης ο ασθενής μπορεί να μεταταχθεί σε από του στόματος αντιπηκτικά ή σε Orgaran 750 αντι-Χα μονάδες υποδορίως, 2-3 φορές την ημέρα. Τα αναμενόμενα αντιΧα επίπεδα είναι 0,5-0,7 μονάδες / mL 5-10 λεπτά μετά τη bolus ένεση και 0,5-0,8 μονάδες / mL στη διάρκεια της έγχυσης.

• Ενδοαορτικόςκαθετήραςαντλίαςμπαλονιού (ΙΑΒΡ):

Για ασθενείς βάρους < 90 kg 2.500 αντι-Χα μονάδες (για ασθενείς βάρους > 90 kg 3.750 μονάδες) ενδοφλεβίως ως bolus ένεση ακριβώς πριν την εγχείρηση και ξεκινώντας αμέσως μετεγχειρητικά μια έγχυση 150-200 αντι-Χα μονάδων / ώρα. Τα αναμενόμενα αντι-Χα επίπεδα στο πλάσμα είναι 0,5-0,7 μονάδες / mL, 5-10 λεπτά μετά τη bolus ένεση και 0,5-0,8 μονάδες / mL στη διάρκεια της έγχυσης.

• Καρδιοπνευμονικέςεπεμβάσεις:

Για ασθενείς βάρους 55-90 kg 8.750 αντι-Χα μονάδες ενδοφλεβίως ως bolus αμέσως μετά τη θωρακοτομή, αλλά πριν ο ασθενής υποβληθεί σε καρδιοπνευμονική παράκαμψη, συν 3 αντι-Χα μονάδες / mL υγρού εξωσωματικής κυκλοφορίας στη μηχανή της παράκαμψης (το μηχάνημα θα πρέπει να πληρωθεί με το υγρό αυτό στο οποίο θα έχει προστεθεί Orgaran πριν τη σύνδεση με τον ασθενή). Για ασθενείς βάρους < 55 kg οι δόσεις είναι 5.000 μονάδες ενδοφλεβίως και αντιστοίχως 2 μονάδες / mL υγρού εξωσωματικής κυκλοφορίας. Εάν η επέμβαση αναμένεται να διαρκέσει περισσότερο από 2 ώρες. τότε μπορεί να χορηγηθεί στον ασθενή μια πρόσθετη ενδοφλέβια bolus ένεση 1.500 μονάδων κάθε 2 ώρες (2.000 μονάδες για ασθενείς > 90 kg). Αυτές οι πρόσθετες δόσεις δεν θα πρέπει να χορηγούνται, εάν ο χειρουργός εκτιμά ότι θα κλείσει τη θωρακοτομή μέσα σε 1 ώρα από τη χορήγηση της πρόσθετης δόσης, εκτός εάν αυτό κριθεί απολύτως απαραίτητο. Δόσεις συντήρησης του Orgaran δεν απαιτούνται μετεγχειρητικά, εκτός εάν ο χειρουργός πιστεύει ότι ο ασθενής διατρέχει υψηλό κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων, οπότε μπορεί να ξεκινήσει την επόμενη ημέρα έγχυση Orgaran 150-200 μονάδες / ώρα. Τα αναμενόμενα αντι-Χα επίπεδα στο πλάσμα στη διάρκεια της διαδικασίας παράκαμψης είναι 1,5-2,0 μονάδες / mL.

Μπορεί να αποτελεί μέρος της πρακτικής στο τέλος της επέμβασης να μεταγγίζεται στον ασθενή το αίμα που παραμένει στο μηχάνημα παράκαμψης. Ωστόσο, το αίμα αυτό περιέχει υψηλά επίπεδα Orgaran και μπορεί να συμβάλλει σε (περαιτέρω) περιεγχειρητική αιμορραγία. Εάν είναι δυνατόν μπορεί να είναι καλύτερο να αυτομεταγγιστεί αίμα που θα έχει ληφθεί πριν την εγχείρηση, το οποίο δεν περιέχει Orgaran . Η χρήση του Orgaran για τη διαδικασία αυτή δεν συστήνεται γενικά, εκτός εάν δεν υπάρχει διαθέσιμη άλλη εναλλακτική αντιθρομβωτική αγωγή (βλέπε Ενότητα “Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση”).

• Νεφρικήαιμοδιάλυση:

1. Κάθε δεύτερη ημέρα ή λιγότερο συχνά: 3.750 αντι-Χα μονάδες (για ασθενείς κάτω των 55 kg 2.500 μονάδες) ενδοφλεβίως ως bolus ένεση ακριβώς πριν από τις δύο πρώτες συνεδρίες αιμοδιάλυσης, για τις επόμενες συνεδρίες 3.000 αντι-Χα μονάδες (για ασθενείς βάρους < 55 kg 2.000 μονάδες) ενδοφλεβίως, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχουν ινίδια ινώδους στο θάλαμο φυσαλίδων. Πριν από τη δεύτερη και από κάθε επόμενη συνεδρία αιμοδιάλυσης θα πρέπει να λαμβάνεται ένα δείγμα για έλεγχο των επιπέδων αντι-Χα στο πλάσμα (που θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τον υπολογισμό της δόσης στην τρίτη και στις επόμενες συνεδρίες). Εάν τα επίπεδα στο πλάσμα είναι < 0,3 μονάδες / mL, τότε η τρίτη και οι επόμενες δόσεις θα πρέπει να είναι 3.000 μονάδες (για ασθενείς βάρους < 55 kg 2.000 μονάδες). Εάν τα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα είναι 0,3-0,35 μονάδες / mL, τότε η δόση θα πρέπει να είναι 2.500 μονάδες (για ασθενείς βάρους <55 kg χρησιμοποιήστε 1.500 μονάδες). Εάν τα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα είναι 0,35-0,4 μονάδες / mL, τότε η δόση θα πρέπει να είναι 2.000 μονάδες (για ασθενείς βάρους < 55 kg 1.500 μονάδες). Εάν τα επίπεδα στο πλάσμα είναι > 0,4 μονάδες / mL, τότε δεν θα πρέπει να χορηγηθεί Orgaran πριν την αιμοκάθαρση. Ωστόσο, εάν σχηματιστούν ινίδια ινώδους στο θάλαμο φυσαλίδων, τότε μπορούν να χορηγηθούν 1.500 μονάδες στον ασθενή (ανεξάρτητα από το βάρος του ασθενούς). Στη διάρκεια της αιμοδιάλυσης τα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα θα πρέπει να κυμαίνονται μεταξύ 0,5-0,8 μονάδων / mL.

2. Καθημερινά: 3.750 αντι-Χα μονάδες (για ασθενείς κάτω των 55 kg 2.500 μονάδες) ενδοφλεβίως ως bolus ένεση ακριβώς πριν από την πρώτη αιμοδιάλυση και 2.500 αντι-Χα μονάδες (για ασθενείς κάτω των 55 kg 2.000 μονάδες) ακριβώς πριν τη δεύτερη αιμοδιάλυση. Πριν από τη δεύτερη και πριν από κάθε επόμενη συνεδρία αιμοδιάλυσης θα πρέπει να λαμβάνεται ένα δείγμα για τα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα (για να χρησιμοποιηθεί για τον καθορισμό της δόσης κατά την τρίτη και τις ακόλουθες συνεδρίες). Εάν τα αντι-Χα επίπεδα στο πλάσμα είναι μεγαλύτερα από 0,4 μονάδες / mL, τότε δεν θα πρέπει να χορηγηθεί Orgaran πριν την αιμοδιάλυση. Ωστόσο, εάν σχηματιστούν ινίδια ινώδους στη συνέχεια στο θάλαμο φυσαλίδων, τότε μπορούν να χορηγηθούν 1.500 μονάδες στον ασθενή (ανεξάρτητα από το βάρος του ασθενούς). Εάν πρέπει να παραληφθεί μια δόση Orgaran λόγω υπερβολικά υψηλών επιπέδων αντι-Χα στο πλάσμα πριν από την αιμοδιάλυση, τότε η δόση για την επόμενη συνεδρία θα πρέπει να είναι ίδια με αυτή που χρησιμοποιήθηκε για την προηγούμενη αιμοκάθαρση.

• Αιμοδιήθηση:

2.500 αντι-Χα μονάδες (για ασθενείς < των 55 kg 2.000 μονάδες) ενδοφλεβίως ως bolus ένεση ακολουθούμενη από έγχυση 600 μονάδων / ώρα για 4 ώρες, στη συνέχεια 400 μονάδες / ώρα για 4 ώρες και στη συνέχεια 200-600 μονάδες / ώρα με σκοπό να διατηρηθούν τα επίπεδα αντι-Χα μεταξύ 0,5 και 1,0 μονάδων / mL. Εάν ο ασθενής έχει βάρος < 55 kg, η έγχυση θα πρέπει να είναι μεταξύ 400 μονάδων / ώρα για 4 ώρες και στη συνέχεια 150-400 μονάδες / ώρα για να διατηρηθούν τα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα μεταξύ 0,5 και 1,0 μονάδων / mL.

Παιδιατρικός πληθυσμός

• Παιδιατρικήαγωγή (ηλικίαως 17 ετώνήβάρος < 55 kg):

Η εμπειρία σε παιδιατρικούς ασθενείς είναι πολύ περιορισμένη. Με βάση τη θεραπεία λίγων παιδιών με θρομβοπενία οφειλόμενη σε ηπαρίνη έχουν καταρτιστεί τρία δοσολογικά σχήματα σε συνεργασία με τον παιδίατρο.

1. Οξεία θρόμβωση (αρτηριακή και/ή φλεβική): 30 αντι-Χα μονάδες / kg σωματικού βάρους ως bolus ένεση ενδοφλεβίως, ακολουθούμενες από έγχυση 1,2-2,0 μονάδων / kg σωματικού βάρους (ανάλογα με τη σοβαρότητα). Τα αναμενόμενα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα στη σταθεροποιημένη κατάσταση είναι 0,4-0,6 μονάδες / mL για την υψηλότερη δόση).

2. Προφύλαξη: εάν μπορούν να χορηγηθούν υποδόριες ενέσεις η δόση είναι 10 αντι-Χα μονάδες / kg σωματικού βάρους 2 φορές την ημέρα.

3. Αιμοκάθαρση: 30 μονάδες αντι-Χα / kg σωματικού βάρους + 1.000 μονάδες για παιδιά ως 10 ετών (για 10-17 ετών 30 μονάδες αντι-Χα / kg σωματικού βάρους + 1.500 μονάδες) ακριβώς πριν από την πρώτη και τη δεύτερη αιμοκάθαρση. Οι δόσεις για την τρίτη και τις επόμενες αιμοκαθάρσεις θα πρέπει να καθοριστούν από τα επίπεδα αντι-Χα στο πλάσμα πριν από την αιμοκάθαρση. Εάν τα επίπεδα αντι-Χα είναι ≥ 0,5 μονάδες / mL δεν χρειάζεται να χορηγηθεί Orgaran στην επόμενη αιμοκάθαρση. Εάν τα επίπεδα είναι μεταξύ 0,3 και 0,5 μονάδων / mL, τότε η συνολική δόση θα πρέπει να μειωθεί κατά 250 μονάδες. Εάν τα επίπεδα είναι < 0,3 μονάδες / mL τότε θα πρέπει να χορηγηθεί η δόση της προηγούμενης αιμοκάθαρσης.

Η μετάταξη σε από του στόματος αντιπηκτικά είναι δυνατή τόσο στη διάρκεια της υποδόριας όσο και στη διάρκεια της ενδοφλέβιας χορήγησης. Καλό είναι μια τέτοια αγωγή να ξεκινά όταν υφίσταται επαρκής αντιθρομβωτικός έλεγχος με το Orgaran .

1. Orgaran 750 αντι-Χα μονάδες υποδορίως δύο φορές την ημέρα: η χορήγηση των από του στόματος αντιπηκτικών μπορεί να ξεκινήσει 48-72 ώρες πριν τη διακοπή του Orgaran, ώστε να υπάρχει αρκετός χρόνος για να φθάσει ο χρόνος προθρομβίνης, το Thrombotest και το διεθνές κανονικοποιημένο πηλίκο στα θεραπευτικά επίπεδα. Η μέτρηση αυτών των παραμέτρων δεν είναι αξιόπιστη μέσα σε 5 ώρες από την ένεση του Orgaran (βλέπε παράγραφο “Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης”).

2. Orgaran 1.250 αντι-Χα μονάδες υποδορίως δύο φορές την ημέρα: όταν αρχίσει η αγωγή με αντιπηκτικά θα πρέπει να μειωθεί η δόση του Orgaran στις 750 μονάδες υποδορίως δύο φορές την ημέρα και στη συνέχεια ακολουθείται η ίδια διαδικασία με την 1η περίπτωση.

3. Ενδοφλέβια έγχυση Orgaran: τα από του στόματος αντιπηκτικά μπορούν να χορηγηθούν μαζί με την έγχυση (μέγιστος ρυθμός 300 μονάδες / ώρα), η οποία μπορεί στη συνέχεια να σταματήσει, όταν το διεθνές κανονικοποιημένο πηλίκο είναι ≥ 1,5. Εάν ο κίνδυνος αιμορραγίας είναι υψηλότερος, τότε είτε: α. διακόπτεται η έγχυση και αρχίζει η χορήγηση 750 αντι-Χα μονάδων υποδορίως δύο φορές την ημέρα και στη συνέχεια 24 ώρες αργότερα ξεκινά η από του στόματος χορήγηση αντιπηκτικών σύμφωνα με την 1η περίπτωση, ή, β. διακόπτεται η έγχυση, δεν χορηγείται πλέον Orgaran και 12 ώρες αργότερα ξεκινά η από του στόματος αγωγή με αντιπηκτικά.

Τρόπος χορήγησης

To Orgaran χορηγείται με υποδόρια ή ενδοφλέβια ένεση καθώς και με έγχυση.

• Σοβαρή αιμορραγική προδιάθεση, π.χ. αιμοφιλία και ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα,

εκτός εάν ο ασθενής έχει επίσης θρομβοπενία οφειλόμενη στην ηπαρίνη και δεν υπάρχει

διαθέσιμη καμία εναλλακτική αντιθρομβωτική αγωγή.

• Αιμορραγικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο σε οξεία φάση εντός των προηγούμενων

τριών μηνών.

• Μη ελεγχόμενη κατάσταση ενεργού αιμορραγίας.

  0. Σοβαρή νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια, εκτός εάν ο ασθενής έχει επίσης θρομβοπενία

οφειλόμενη στην ηπαρίνη και δεν υπάρχει διαθέσιμη καμία εναλλακτική αντιθρομβωτική αγωγή.

• Σοβαρή μη ελεγχόμενη υπέρταση.

• Ενεργό έλκος του δωδεκαδακτύλου, εκτός εάν είναι η αιτία για χειρουργική επέμβαση.

• Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.

• Οξεία βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα.

• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα.

• Θετική in vitro δοκιμασία για το αντίσωμα που προκαλεί η ηπαρίνη παρουσία του Orgaran

σε ασθενείς με ιστορικό θρομβοπενίας που προκαλείται από την ηπαρίνη ή αντιπηκτικά ηπαρινοειδή.

• Υπερευαισθησία στα θειώδη.

• Σε ασθενείς που λαμβάνουν ηπαρίνη για θεραπεία παρά για προφύλαξη, η

τοπική/περιφερειακή αναισθησία σε εκλεκτικές χειρουργικές επεμβάσεις αντενδείκνυται.

Το Orgaran δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται εάν μία in vitro δοκιμασία για επαγόμενο από ηπαρίνη αντίσωμα, παρουσία του Orgaran, είναι θετική σε ασθενείς με θρομβοπενία οφειλόμενη σε ηπαρίνη ή αντιπηκτικά ηπαρινοειδή, εκτός εάν δεν υπάρχει διαθέσιμη κατάλληλη εναλλακτική αντιθρομβωτική αγωγή. Η επίπτωση ορολογικής διασταυρούμενης αντιδραστικότητας του Orgaran με το επαγόμενο από ηπαρίνη αντίσωμα πριν από την έναρξη της θεραπείας είναι περίπου 5%. Η επίπτωση ανάπτυξης κλινικής διασταυρούμενης αντιδραστικότητας κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Orgaran είναι περίπου 3% και πολλοί από αυτούς τους ασθενείς είχαν αρνητικά αποτελέσματα πριν τη θεραπεία σε δοκιμασία ορολογικής διασταυρούμενης αντιδραστικότητας. Παρ' όλο που ο κίνδυνος για επαγόμενη από αντισώματα θρομβοπενία και θρόμβωση κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Orgaran (π.χ. κλινική διασταυρούμενη αντιδραστικότητα) είναι πολύ μικρός, συνιστάται να ελέγχεται ο αριθμός των αιμοπεταλίων καθημερινά κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας θεραπείας, κάθε δεύτερη ημέρα κατά τη διάρκεια της δεύτερης και τρίτης εβδομάδας και εβδομαδιαία έως μηνιαία μετέπειτα. Εάν μία δοκιμασία διασταυρούμενης αντιδραστικότητας με το Orgaran πριν τη θεραπεία είναι θετική, αλλά έχει αποφασιστεί να χρησιμοποιηθεί το Orgaran, τότε ο αριθμός των αιμοπεταλίων θα πρέπει να ελέγχεται καθημερινά μέχρι το τέλος της θεραπείας με Orgaran. Εάν εμφανιστεί επαγόμενη από αντισώματα θρομβοπενία, η χρήση του Orgaran θα πρέπει να τερματιστεί και να εξεταστεί η περίπτωση εναλλακτικής θεραπείας.

Το Orgaran δεν θα πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με σοβαρή αιμορραγική προδιάθεση, π.χ. αιμοφιλία και ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, εκτός εάν ο ασθενής έχει επίσης θρομβοπενία οφειλόμενη στην ηπαρίνη (HIT) και δεν είναι διαθέσιμη καμία κατάλληλη εναλλακτική αντιθρομβωτική αγωγή.

Το Orgaran δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια, εκτός εάν ο ασθενής έχει επίσης HIT και δεν είναι διαθέσιμη καμία εναλλακτική αντιθρομβωτική αγωγή.

Το Orgaran δεν θα πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με ενεργό γαστρικό ή δωδεκαδακτυλικό έλκος, εκτός εάν είναι η αιτία για χειρουργική επέμβαση.

Το Orgaran δεν θα πρέπει να χορηγείται ενδομυικώς.

Το Orgaran θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια διαταραχή της νεφρικής και/ή ηπατικής λειτουργίας με διαταραχή της αιμόστασης, ελκώδεις βλάβες του γαστρεντερικού σωλήνα ή άλλες νόσους που μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας μέσα σε ένα ζωτικό όργανο ή περιοχή.

Καθώς μπορεί να εμφανιστεί σοβαρή αιμορραγία μετεγχειρητικά σε ασθενείς με HIT που υποβάλλονται σε διαδικασία καρδιοαναπνευστικής παράκαμψης, το Orgaran δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, εκτός εάν δεν είναι διαθέσιμη καμία άλλη αντιθρομβωτική αγωγή.

Το Orgaran περιέχει θειώδες νάτριο. Σε ασθενείς που πάσχουν από άσθμα και είναι υπερευαίσθητοι στις θειώδεις ουσίες, το θειώδες νάτριο μπορεί να προκαλέσει βρογχόσπασμο και/ή αναφυλακτική καταπληξία (shock).

Επειδή το Orgaran έχει αποδειχθεί να έχει μία χαμηλής συχνότητας (< 10%) διασταυρούμενη αντιδραστικότητα (των αιμοπεταλίων) με το πλάσμα σε ασθενείς που έχουν ευαισθητοποιηθεί από την ηπαρίνη, το Orgaran μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε αυτούς τους ασθενείς μετά από αποκλεισμό της διασταυρούμενης αντιδραστικότητας με μία in vitro εξέταση.

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Orgaran σε ασθενείς με μη αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι μονάδες αντι-Χα του Orgaran έχουν διαφορετική σχέση με τις κλινικές επιδράσεις απ’ ότι οι μονάδες ηπαρίνης και ηπαρινών χαμηλού μοριακού βάρους.

Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επισκληρίδιο αναισθησία ή αναισθησία με ενδορραχιαία έγχυση ή οσφυονωτιαία παρακέντηση, η προφυλακτική χρήση ηπαρίνης μπορεί σπάνια να σχετίζεται με επισκληρίδιο αιμάτωμα ή αιμάτωμα νωτιαίου μυελού, προκαλώντας παρατεταμένη ή μόνιμη παράλυση. Ο κίνδυνος αυξάνεται με τη χρήση επισκληρίδιου ή νωτιαίου καθετήρα για αναισθησία, με την ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που επηρεάζουν την αιμόσταση, όπως μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), αναστολέων αιμοπεταλίων ή αντιπηκτικών και με την τραυματική ή επαναλαμβανόμενη παρακέντηση.

Κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με το χρονικό διάστημα που θα μεσολαβήσει μεταξύ της τελευταίας χορήγησης ηπαρίνης σε δόσεις προφύλαξης και της τοποθέτησης ή αφαίρεσης ενός επισκληρίδιου ή νωτιαίου καθετήρα, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα χαρακτηριστικά του προϊόντος και η εικόνα του ασθενούς. Δεν θα πρέπει να χορηγούνται επακόλουθες δόσεις πριν παρέλθουν τουλάχιστον τέσσερις ώρες. Η επαναχορήγηση θα πρέπει να καθυστερείται μέχρις ότου ολοκληρωθεί η χειρουργική επέμβαση.

Εάν κάποιος γιατρός αποφασίσει να χορηγήσει αντιπηκτικά στα πλαίσια επισκληριδίου αναισθησίας ή αναισθησίας με ενδορραχιαία έγχυση, πρέπει να υπάρχει ιδιαίτερη επαγρύπνηση και να εφαρμόζεται συχνή παρακολούθηση ώστε να ανιχνεύονται οποιαδήποτε σημεία και συμπτώματα νευρολογικής δυσλειτουργίας, όπως οσφυαλγία, έλλειψη αισθητικότητας και κινητικότητας (αιμωδία και αδυναμία των κάτω άκρων) και δυσλειτουργία του εντέρου και της ουροδόχου κύστης. Οι ασθενείς θα πρέπει να καθοδηγούνται ώστε να ενημερώνουν αμέσως έναν νοσοκόμο ή έναν κλινικό γιατρό εάν αισθανθούν κάποιο από τα παραπάνω. Εάν υπάρχει υποψία για σημεία ή συμπτώματα επισκληρίδιου αιματώματος ή αιματώματος νωτιαίου μυελού, θα πρέπει να πραγματοποιείται επειγόντως διάγνωση και να εφαρμόζεται αγωγή, συμπεριλαμβανομένης της αποσυμπίεσης του νωτιαίου μυελού.

Το Orgaran μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με από του στόματος αντιπηκτικά, με φάρμακα που επιδρούν στη λειτουργία των αιμοπεταλίων (όπως το ακετυλοσαλικυλικό οξύ και τα μη -στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα), με θρομβολυτικά ή με δυνητικά ελκογόνα φάρμακα (όπως τα κορτικοστεροειδή), αλλά χρειάζεται προσοχή. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την επίδραση του Orgaran στις δοκιμασίες λειτουργίας του θυρεοειδούς.

Ο έλεγχος της αντιπηκτικής δραστικότητας των από του στόματος αντιπηκτικών μέσω του χρόνου προθρομβίνης και του Τhrombotest είναι αναξιόπιστος μέσα σε 5 ώρες από τη χορήγηση του Orgaran.

Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.

Κύηση

Το Orgaran έχει χρησιμοποιηθεί σε περισσότερες από 60 κυήσεις (αρχίζοντας κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου σε σχεδόν 50% των κυήσεων, του δεύτερου τριμήνου σε περίπου 20% των κυήσεων και του τρίτου τριμήνου σε 25% των κυήσεων. Για έναν μικρό αριθμό ασθενών το τρίμηνο εκκίνησης είναι άγνωστο). Συνολικά, η χρήση του Orgaran ήταν επιτυχής. Κα στα 5 περιστατικά στα οποία ελέγχθηκε αίμα από ανθρώπινο ομφάλιο λώρο για την παρουσία αντι-Χα δράσης, δεν βρέθηκε καθόλου δράση. Η συνταγογράφηση σε έγκυες γυναίκες θα πρέπει να γίνεται με προσοχή. Εάν καμία εναλλακτική αντιθρομβωτική αγωγή δεν είναι αποδεκτή για ιατρικούς λόγους (π.χ. ασθενείς με HIT), τότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Orgaran.

Γαλουχία

Σε 5 περιστατικά στα οποία ελέγχθηκαν δείγματα ανθρώπινου μητρικού γάλακτος για την παρουσία αντι-Χα δράσης, δεν βρέθηκε καθόλου ή βρέθηκε αμελητέα αντι-Χα δράση (λόγω του γεγονότος ότι ο αντι-Χα παράγοντας υδρολύεται στον στόμαχο του βρέφους και καθίσταται ακίνδυνος). Παρ' όλο που τα υπάρχοντα δεδομένα είναι περιορισμένα, εάν καμία εναλλακτική αντιθρομβωτική αγωγή δεν είναι αποδεκτή για ιατρικούς λόγους (π.χ. ασθενείς με HIT), τότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Orgaran κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.

Όσο είναι γνωστό, το Orgaran δεν έχει καμία επίδραση ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Το Orgaran μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αιμορραγίας.

Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται με σειρά μειούμενης σοβαρότητας.

Σημείωση: οιόροιείναικωδικοποιημένοιμεβάσητολεξικό MedDRA, έκδοση 8.1

* Επαγόμενη από αντισώματα θρομβοπενία, καθώς μπορεί να προκληθεί από (χαμηλού μοριακού βάρους) ηπαρίνη, παρατηρήθηκε κατά τη χρήση του Orgaran, αλλά μόνο σε ασθενείς οι οποίοι ήταν ήδη ευαισθητοποιημένοι είτε σε ηπαρίνη είτε σε χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνη (βλ. Παράγραφο 4.4).

Όλοι οι παραπάνω όροι σε αυτήν την παράγραφο και οι συνώνυμοι όροι (με την ίδια ή μικρότερη σοβαρότητα) που είναι κωδικοποιημένοι με βάση το λεξικό MedDRA θεωρούνται ως «παρατιθέμενοι

Όλες οι αιμορραγίες παρατίθενται ως ανεπιθύμητες ενέργειες για το Orgaran. Αυτό σημαίνει επίσης ότι τα συμπτώματα ή τα σημεία που είναι σαφώς απευθείας σχετιζόμενα με κάποια αιμορραγία (π.χ. αναιμία, μειωμένη αιμοσφαιρίνη, μειωμένος αριθμός ερυθροκυττάρων, μειωμένος αιματοκρίτης, λιποθυμική κατάσταση, κόπωση, επιπωματισμός) παρατίθενται ως ανεπιθύμητες ενέργειες.

Πολύ σπάνια, αναφέρθηκαν περιστατικά επισκληρίδιου αιματώματος ή αιματώματος νωτιαίου μυελού σχετιζόμενα με την προφυλακτική χρήση ηπαρίνης στα πλαίσια επισκληρίδιου αναισθησίας ή αναισθησίας με ενδορραχιαία έγχυση και οσφυονωτιαίας παρακέντησης. Αυτά τα αιματώματα έχουν προκαλέσει νευρολογικές δυσλειτουργίες διαφόρων βαθμών, συμπεριλαμβανομένης παρατεταμένης ή μόνιμης παράλυσης (βλ. Παράγραφο 4.4).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ: + 30 21 06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr.

Σε περίπτωση σοβαρής αιμορραγίας οφειλόμενης σε άλλο αίτιο πλην χειρουργικού σφάλματος, θα πρέπει να διακοπεί η χορήγηση του Orgaran και να πραγματοποιηθεί μετάγγιση κατεψυγμένου νωπού πλάσματος ή, εάν δεν είναι ελέγξιμη, να εξετάζεται το ενδεχόμενο πλασμαφαίρεσης. Παρ' όλο που η πρωταμίνη εξουδετερώνει μερικώς την αντιπηκτική δράση του Orgaran , η σημασία αυτού του ευρήματος για την αναστροφή της αιμορραγίας δεν είναι ξεκάθαρη και επομένως δεν μπορεί να συστηθεί.

Οι επιδράσεις του Orgaran στην αντι-Xa δράση δεν μπορούν να ανταγωνιστούν από κανέναν επί του παρόντος γνωστό παράγοντα.