TAMIFLU PD.ORA.SUS 6MG/ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - TAMIFLU 6MG/ML
Θεραπεία της γρίπης
To Tamiflu ενδείκνυται σε ενήλικες και παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των τελειόμηνων νεογνών που εμφανίζουν τυπικά συμπτώματα γρίπης, όταν ο ιός της γρίπης κυκλοφορεί στην κοινότητα. Έχει καταδειχθεί αποτελεσματικότητα όταν η θεραπεία ξεκινά μέσα σε δύο ημέρες από την πρώτη εμφάνιση των συμπτωμάτων.
Πρόληψη της γρίπης
-
Πρόληψη κατόπιν έκθεσης με επαφή με κλινικά διαγνωσθέν περιστατικό γρίπης σε άτομα ηλικίας 1 έτους ή μεγαλύτερα όταν ο ιός της γρίπης κυκλοφορεί στην κοινότητα.
-
Η κατάλληλη χρήση του Tamiflu για την πρόληψη της γρίπης θα πρέπει να προσδιορίζεται κατά περίπτωση από τις συνθήκες και τον πληθυσμό ο οποίος χρήζει προφύλαξης. Σε εξαιρετικές περιστάσεις (π.χ. στην περίπτωση που δεν ταυτίζονται τα στελέχη της κυκλοφορούσας γρίπης με αυτά του εμβολίου, και στην περίπτωση πανδημίας), θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη εποχική προφύλαξη σε άτομα ηλικίας ενός έτους ή μεγαλύτερα.
-
Το Tamiflu ενδείκνυται για την πρόληψη της γρίπης κατόπιν έκθεσης σε βρέφη ηλικίας μικρότερης του 1 έτους κατά τη διάρκεια μίας πανδημίας γρίπης (βλ. παράγραφο 5.2).
Το Tamiflu δεν είναι ένα υποκατάστατο του εμβολιασμού κατά της γρίπης.
Η χρήση αντιικών για τη θεραπεία και πρόληψη της γρίπης θα πρέπει να προσδιορίζεται με βάση τις επίσημες συστάσεις. Για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τη χρήση του oseltamivir για θεραπεία και προφύλαξη θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ό,τι είναι γνωστό για τα χαρακτηριστικά των κυκλοφορούντων ιών της γρίπης, οι διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την ευαισθησία των φαρμάκων στη γρίπη για κάθε εποχή και η επίδραση της νόσου σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές και πληθυσμούς ασθενών (βλ. παράγραφο 5.1).
Δοσολογία
Τo εναιώρημα Tamiflu και τα σκληρά καψάκια Tamiflu είναι βιοϊσοδύναμες μορφές. Δόσεις των
75 mg μπορεί να χορηγούνται είτε
-
ως ένα καψάκιο 75 mg ή
-
ως ένα καψάκιο 30 mg συν ένα καψάκιο 45 mg ή
-
μία δόση 30 mg συν μία δόση 45 mg εναιωρήματος.
Οι ενήλικες, έφηβοι ή τα παιδιά ( > 40 kg) που μπορούν να καταπιούν καψάκια μπορούν να λαμβάνουν κατάλληλες δόσεις Tamiflu καψάκια.
Θεραπεία
Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινάει το συντομότερο δυνατό μέσα στις πρώτες δύο μέρες από την πρώτη εμφάνιση των συμπτωμάτων της γρίπης.
Για εφήβους (ηλικίας 13 έως 17 ετών) και για ενήλικες: H συνιστώμενη από στόματος δόση είναι 75 mg oseltamivir δύο φορές ημερησίως, για 5 ημέρες (ή για 10 ημέρες σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Για βρέφη και παιδιά 1 έτους ή μεγαλύτερα: Η συνιστώμενη δόση του πόσιμου εναιωρήματος Tamiflu 6 mg/ml υποδεικνύεται στον παρακάτω πίνακα. Τα καψάκια Tamiflu 30 mg και 45 mg είναι διαθέσιμα ως εναλλακτικά στη συνιστώμενη δόση του εναιωρήματος Tamiflu 6 mg/ml.
Τα ακόλουθα δοσολογικά σχήματα προσαρμοσμένα με βάση το βάρος συνιστώνται σε βρέφη και παιδιά ηλικίας 1έτους ή μεγαλύτερα:
| Βάρος σώματος | Συνιστώμενη δόση για 5 ημέρες | Συνιστώμενη δόση για 10 ημέρες* ΑνοσοκατεσταλμένοιΑσθενείς | Ποσότητα πόσιμουεναιωρήματος που λαμβάνεται |
| 10 kg έως 15kg | 30 mg δύο φορές ημερησίως | 30 mg δύο φορές ημερησίως | 5 ml δύο φορές ημερησίως |
| > 15 kg έως 23kg | 45 mg δύο φορές ημερησίως | 45 mg δύο φορές ημερησίως | 7,5 ml δύο φορές ημερησίως |
| > 23 kg έως 40kg | 60 mg δύο φορές ημερησίως | 60 mg δύο φορές ημερησίως | 10 ml δύο φορές ημερησίως |
| > 40 kg | 75 mg δύο φορές ημερησίως | 75 mg δύο φορές ημερησίως | 12,5 ml δύο φορές ημερησίως |
* Η συνιστώμενη διάρκεια σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς (ηλικίας ≥ 1 έτους) είναι 10 ημέρες. Βλέπε Ειδικοί Πληθυσμοί, Ανοσοκατασταλμένοι Ασθενείς για περισσότερες πληροφορίες.
Παιδιά βάρους μεγαλύτερου των 40 kg και τα οποία μπορούν να καταπιούν καψάκια, μπορούν να λάβουν αγωγή στη δοσολογία ενηλίκων των 75 mg καψακίων δύο φορές ημερησίως για 5 ημέρες εναλλακτικά της συνιστώμενης δόσης του εναιωρήματος Tamiflu.
Για βρέφη μικρότερα του 1 έτους: Η συνιστώμενη δόση θεραπείας για βρέφη ηλικίας 0 -12 μηνών είναι 3 mg/kg δύο φορές ημερησίως. Αυτό βασίζεται σε φαρμακοκινητικά δεδομένα και δεδομένα ασφάλειας που υποδεικνύουν ότι αυτή η δόση σε βρέφη ηλικίας 0 -12 μηνών παρέχει συγκεντρώσεις προφαρμάκου και του δραστικού μεταβολίτη στο πλάσμα, οι οποίες αναμένεται να είναι κλινικά αποτελεσματικές με συγκρίσιμο προφίλ ασφάλειας με αυτό που έχει παρατηρηθεί σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας και ενήλικες (βλ. παράγραφο 5.2).
Μία δοσιμετρική σύριγγα των 3 ml για από στόματος χορήγηση (με διαβάθμιση ανά 0,1 ml) θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τη λήψη δόσης σε παιδιά ηλικίας 0 -12 μηνών που χρειάζονται 1 ml έως 3 ml Tamiflu 6 mg/ml πόσιμο εναιώρημα. Για μεγαλύτερες δόσεις, θα πρέπει να χρησιμοποιείται η σύριγγα των 10 ml. Συνιστάται το ακόλουθο δοσολογικό σχήμα για τη θεραπεία βρεφών ηλικίας κάτω του
1 έτους:
Δοσολογικός πίνακας του οseltamivir για παιδιά ηλικίας κάτω του 1 έτους: 3 mg/kg δύο φορές ημερησίως
| Βάρος σώματος* | Συνιστώμενη δόση για 5 ημέρες | Συνιστώμενη δόση για 10 ημέρες**Ανοσοκατεσταλμένοι Ασθενείς | Ποσότητα πόσιμουεναιωρήματος που λαμβάνεται | Μέγεθος δοσιμετρική ς σύριγγαςγια χρήση |
| 3 kg | 9 mg δύο φορές ημερησίως | 9 mg δύο φορές ημερησίως | 1,5 ml δύο φορές ημερησίως | 3 ml |
| 3,5 kg | 10,5 mg δύο φορές ημερησίως | 10,5 mg δύο φορές ημερησίως | 1,8 ml δύο φορές ημερησίως | 3 ml |
| 4 kg | 12 mg δύο φορές ημερησίως | 12 mg δύο φορές ημερησίως | 2,0 ml δύο φορές ημερησίως | 3 ml |
| 4,5 kg | 13,5 mg δύο φορές ημερησίως | 13,5 mg δύο φορές ημερησίως | 2,3 ml δύο φορές ημερησίως | 3 ml |
| 5 kg | 15 mg δύο φορές ημερησίως | 15 mg δύο φορές ημερησίως | 2,5 ml δύο φορέςημερησίως | 3 ml |
| 5,5 kg | 16,5 mg δύο φορές ημερησίως | 16,5 mg δύο φορές ημερησίως | 2,8 ml δύο φορές ημερησίως | 3 ml |
| 6 kg | 18 mg δύο φορές ημερησίως | 18 mg δύο φορές ημερησίως | 3,0 ml δύο φορέςημερησίως | 3 ml |
| > 6 -7 kg | 21 mg δύο φορές ημερησίως | 21 mg δύο φορές ημερησίως | 3,5 ml δύο φορές ημερησίως | 10 ml |
| > 7 - 8 kg | 24 mg δύο φορές ημερησίως | 24 mg δύο φορές ημερησίως | 4,0 ml δύο φορέςημερησίως | 10 ml |
| > 8 -9 kg | 27 mg δύο φορές ημερησίως | 27 mg δύο φορές ημερησίως | 4,5 ml δύο φορές ημερησίως | 10 ml |
| > 9 - 10 kg | 30 mg δύο φορές ημερησίως | 30 mg δύο φορές ημερησίως | 5,0 ml δύο φορέςημερησίως | 10 ml |
*Ο πίνακας αυτός δεν προτίθεται να συμπεριλάβει όλα τα πιθανά βάρη γι’ αυτόν τον πληθυσμό.
** Η συνιστώμενη διάρκεια σε ανοσοκατεσταλμένα βρέφη (ηλικίας 0-12 μηνών) είναι 10 ημέρες. Βλέπε Ειδικοί Πληθυσμοί, Ανοσοκατασταλμένοι Ασθενείς για περισσότερες πληροφορίες.
Αυτή η δοσολογική σύσταση δεν προορίζεται για τα πρόωρα βρέφη, δηλαδή για εκείνα που έχουν μετεμμηνορροϊκή ηλικία μικρότερη των 36 εβδομάδων. Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για αυτούς τους ασθενείς, στους οποίους διαφορετική δοσολογία μπορεί να απαιτηθεί λόγω της μη ωριμότητας των φυσιολογικών λειτουργιών.
Πρόληψη
Πρόληψη κατόπιν έκθεσης
Για εφήβους (ηλικίας 13 έως 17 ετών) και για ενήλικες: Η συνιστώμενη δόση για πρόληψη της γρίπης κατόπιν στενής επαφής με ένα επιμολυσμένο άτομο είναι 75 mg oseltamivir μία φορά την ημέρα για 10 ημέρες. Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά το συντομότερο δυνατό μέσα σε δύο ημέρες από την έκθεση σε ένα επιμολυσμένο άτομο.
Για βρέφη και παιδιά 1 έτους ή μεγαλύτερα: Τα καψάκια Tamiflu 30 mg και 45 mg είναι διαθέσιμα ως εναλλακτικά στη συνιστώμενη δόση του εναιωρήματος Tamiflu 6 mg/ml.
Η συνιστώμενη δόση πρόληψης κατόπιν έκθεσης του Tamiflu είναι:
| Βάρος σώματος | Συνιστώμενη δόση για 10 ημέρες | Ανοσοκατεσταλμένοι ΑσθενείςΣυνιστώμενη δόση για 10 ημέρες | Ποσότητα πόσιμου εναιωρήματος που λαμβάνεται |
| 10 kg έως 15 kg | 30 mg μία φορά ημερησίως | 30 mg μία φορά ημερησίως | 5 ml μία φορά ημερησίως |
| > 15 kg έως 23 kg | 45 mg μία φορά ημερησίως | 45 mg μία φορά ημερησίως | 7,5 ml μία φορά ημερησίως |
| > 23 kg έως 40 kg | 60 mg μία φορά ημερησίως | 60 mg μία φορά ημερησίως | 10 ml μία φορά ημερησίως |
| > 40 kg | 75 mg μία φορά ημερησίως | 75 mg μία φορά ημερησίως | 12,5 ml μία φορά ημερησίως |
Παιδιά βάρους μεγαλύτερου των 40 kg και τα οποία μπορούν να καταπιούν καψάκια, μπορούν να λάβουν προφύλαξη με ένα καψάκιο 75 mg μία φορά ημερησίως για 10 ημέρες εναλλακτικά της συνιστώμενης δόσης του εναιωρήματος Tamiflu.
Για βρέφη ηλικίας μικρότερης του 1 έτους: Η συνιστώμενη δόση προφύλαξης για βρέφη κάτω των 12 μηνών κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης πανδημίας γρίπης είναι η μισή από την ημερήσια δόση θεραπείας. Αυτό βασίζεται σε κλινικά δεδομένα σε παιδιά ηλικίας > 1 έτους και ενήλικες που δείχνουν ότι μία δόση προφύλαξης που ισοδυναμεί με μισή ημερήσια δόση θεραπείας είναι κλινικά αποτελεσματική για την πρόληψη της γρίπης (βλ. Παράγραφο 5.2 για την προσομοίωση της έκθεσης).
Σε περίπτωση πανδημίας, μία δοσιμετρική σύριγγα των 3 ml για από στόματος χορήγηση (με διαβάθμιση ανά 0,1 ml) θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τη χορήγηση δόσης σε παιδιά ηλικίας κάτω του 1 έτους που χρειάζονται 1 ml έως 3 ml πόσιμου εναιωρήματος Tamiflu 6 mg/ml. Για τις μεγαλύτερες δόσεις, θα πρέπει να χρησιμοποιείται η σύριγγα των 10 ml.
Τo ακόλουθo δοσολογικό σχήμα συνιστάται για τη θεραπεία σε παιδιά ηλικίας κάτω του 1 έτους:
Δοσολογικός πίνακας του οseltamivir για παιδιά ηλικίας κάτω του ενός έτους: 3 mg/kg μία φορά ημερησίως
| Βάρος Σώματος* | Συνιστώμενη δόση για 10ημέρες | Ανοσοκατεσταλμένο ι Ασθενείς Συνιστώμενη δόσηγια 10 ημέρες | Ποσότητα πόσιμουεναιωρήματος που λαμβάνεται | Μέγεθος δοσιμετρικής σύριγγας γιαχρήση |
| 3 kg | 9 mg μία φοράημερησίως | 9 mg μία φοράημερησίως | 1,5 ml μία φοράημερησίως | 3 ml |
| 3,5 kg | 10,5 mg μία φορά ημερησίως | 10,5 mg μία φορά ημερησίως | 1,8 ml μία φορά ημερησίως | 3 ml |
| 4 kg | 12 mg μία φορά ημερησίως | 12 mg μία φορά ημερησίως | 2,0 ml μία φορά ημερησίως | 3 ml |
| 4,5 kg | 13,5 mg μία φορά ημερησίως | 13,5 mg μία φορά ημερησίως | 2,3 ml μία φορά ημερησίως | 3 ml |
| 5 kg | 15 mg μία φορά ημερησίως | 15 mg μία φορά ημερησίως | 2,5 ml μία φορά ημερησίως | 3 ml |
| 5,5 kg | 16,5 mg μία φορά ημερησίως | 16,5 mg μία φορά ημερησίως | 2,8 ml μία φορά ημερησίως | 3 ml |
| 6 kg | 18 mg μία φορά ημερησίως | 18 mg μία φορά ημερησίως | 3,0 ml μία φορά ημερησίως | 3 ml |
| > 6 - 7 kg | 21 mg μία φορά ημερησίως | 21 mg μία φορά ημερησίως | 3,5 ml μία φορά ημερησίως | 10 ml |
| > 7 - 8 kg | 24 mg μία φορά ημερησίως | 24 mg μία φορά ημερησίως | 4,0 ml μία φορά ημερησίως | 10 ml |
| > 8 - 9 kg | 27 mg μία φορά ημερησίως | 27 mg μία φορά ημερησίως | 4,5 ml μία φορά ημερησίως | 10 ml |
| > 9 - 10 kg | 30 mg μία φορά ημερησίως | 30 mg μία φορά ημερησίως | 5,0 ml μία φορά ημερησίως | 10 ml |
*Ο πίνακας αυτός δεν προτίθεται να συμπεριλαμβάνει όλα τα πιθανά βάρη γι’ αυτόν τον πληθυσμό.
Η δοσολογική σύσταση δεν προορίζεται για τα πρόωρα βρέφη, δηλαδή για εκείνα που έχουν μετεμμηνορροϊκή ηλικία μικρότερη των 36 εβδομάδων. Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για αυτούς τους ασθενείς, στους οποίους διαφορετική δοσολογία μπορεί να απαιτηθεί λόγω της μη ωριμότητας των φυσιολογικών λειτουργιών.
Πρόληψη κατά τη διάρκεια επιδημίας γρίπης στην κοινότητα
Η πρόληψη κατά τη διάρκεια επιδημίας γρίπης δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά ηλικίας μικρότερων των 12 ετών. Η συνιστώμενη δόση για ενήλικες και εφήβους για την πρόληψη της γρίπης κατά τη διάρκεια έξαρσης στην κοινότητα είναι 75 mg oseltamivir μία φορά την ημέρα για μέχρι και 6 εβδομάδες (ή έως και 12 εβδομάδες σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς).
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης ούτε για τη θεραπεία, ούτε για την πρόληψη σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σε παιδιατρικούς ασθενείς με ηπατική διαταραχή.
Νεφρική δυσλειτουργία
Θεραπεία της γρίπης: Συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ενήλικες και εφήβους (ηλικίας 13 έως 17 ετών) με μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Οι συνιστώμενες δόσεις περιγράφονται λεπτομερώς στον παρακάτω πίνακα.
| Κάθαρση κρεατινίνης | Συνιστώμενη δόση για θεραπεία |
| > 60 (ml/min) | 75 mg δύο φορές ημερησίως |
| >30 έως 60 (ml/min) | 30 mg (εναιώρημα ή κάψουλες) δύο φορές ημερησίως |
| >10 έως 30 (ml/min) | 30 mg (εναιώρημα ή κάψουλες) μία φορά ημερησίως |
| ≤ 10 (ml/min) | Δεν συνιστάται (μη διαθέσιμα δεδομένα) |
| Ασθενείς υπό αιμοκάθαρση | 30 mg μετά την αιμοκάθαρση |
| Ασθενείς υπό περιτοναιοδιύλιση* | 30 mg (εναιώρημα ή κάψουλες) μία φορά ημερησίως |
* Τα δεδομένα προέρχονται από μελέτες σε περιπατητικούς ασθενείς υπό συνεχή περιτοναιοδιύληση (CAPD), η κάθαρση της oseltamivir carboxylate αναμένεται να είναι υψηλότερη όταν χρησιμοποείται αυτοματοποιημένη περιτοναϊκή κάθαρση (APD). Η θεραπεία μπορεί να αλλάξει από APD σε CAPD εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο από έναν νεφρολόγο.
Πρόληψη της γρίπης: Συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ενήλικες και εφήβους (ηλικίας 13 έως 17 ετών) με μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία όπως περιγράφεται λεπτομερώς στον παρακάτω πίνακα.
| Κάθαρση κρεατινίνης | Συνιστώμενη δόση για θεραπεία |
| > 60 (ml/min) | 75 mg μία φορά ημερησίως |
| >30 έως 60 (ml/min) | 30 mg (εναιώρημα ή κάψουλες) μία φορά ημερησίως |
| >10 έως 30 (ml/min) | 30 mg (εναιώρημα ή κάψουλες) κάθε δεύτερη ημέρα |
| ≤ 10 (ml/min) | Δεν συνιστάται (μη διαθέσιμα δεδομένα) |
| Ασθενείς υπό αιμοκάθαρση | 30 mg κάθε δεύτερη αιμοκάθαρση |
| Ασθενείς υπό περιτοναιοδιύλιση* | 30 mg (εναιώρημα ή κάψουλες) μία φορά εβδομαδιαίως |
* Τα δεδομένα προέρχονται από μελέτες σε περιπατητικούς ασθενείς υπό συνεχή περιτοναιοδιύληση (CAPD), η κάθαρση της oseltamivir carboxylate αναμένεται να είναι υψηλότερη όταν χρησιμοποείται αυτοματοποιημένη περιτοναϊκή κάθαρση (APD). Η θεραπεία μπορεί να αλλάξει από APD σε CAPD εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο από ένα νεφρολόγο.
Δεν είναι επαρκή τα διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε βρέφη και παιδιά (ηλικίας 12 ετών και νεότερα) με νεφρική δυσλειτουργία ώστε να είναι δυνατό να δοθεί δοσολογική σύσταση.
Ηλικιωμένοι
Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης εκτός, αν ο ασθενής έχει αποδεδειγμένα μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.
Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς
Θεραπεία: Για τη θεραπεία της γρίπης, η συνιστώμενη διάρκεια για τους ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς είναι 10 ημέρες (βλέπε παραγράφους 4.4, 4.8 και 5.1). Δε χρειάζεται προσαρμογή της δόσης Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινάει το συντομότερο δυνατό, εντός των δυο πρώτων ημερών από την έναρξη των συμπτωμάτων της γρίπης.
Εποχική προφύλαξη: Μεγαλύτερη διάρκεια εποχικής προφύλαξης μέχρι 12 εβδομάδες αξιολογήθηκε σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς (βλ. παραγράφους 4.4, 4.8 και 5.1).
Τρόπος χορήγησης
Για τη λήψη δόσης, παρέχεται στη συσκευασία μία δοσιμετρική σύριγγα των 3 ml και των 10 ml για από στόματος χορήγηση.
Συνιστάται το Tamiflu κόνις για πόσιμο εναιώρημα να παρασκευάζεται από έναν φαρμακοποιό πριν από τη διάθεσή του στον ασθενή (βλέπε παράγραφο 6.6).
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο
6.1.
Το oseltamivir είναι αποτελεσματικό μόνο ενάντια στη νόσο που προκαλείται από τους ιούς της γρίπης. Δεν υπάρχει απόδειξη αποτελεσματικότητας του oseltamivir σε οποιαδήποτε νόσο που προκαλείται από άλλους παράγοντες εκτός από τους ιούς της γρίπης (βλ. παράγραφο 5.1).
Το Tamiflu δεν είναι ένα υποκατάστατο του εμβολιασμού κατά της γρίπης. Η χρήση του Tamiflu δεν πρέπει να επηρεάζει την αξιολόγηση ατόμων για ετήσιο εμβολιασμό κατά της γρίπης. Η προστασία από τη γρίπη διαρκεί μόνο όσο χορηγείται το Tamiflu. Το Tamiflu θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία και πρόληψη της γρίπης μόνο όταν αξιόπιστα επιδημιολογικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι ο ιός της γρίπης κυκλοφορεί στην κοινότητα.
Η ευαισθησία των κυκλοφορούντων στελεχών του ιού της γρίπης στο oseltamivir έχει βρεθεί ότι είναι σε υψηλό βαθμό μεταβλητή (βλ. παράγραφο 5.1). Επομένως, οι συνταγογράφοι θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις πλέον πρόσφατες διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την ευαισθησία των κυκλοφορούντων στελεχών στο oseltamivir για κάθε εποχή όταν αποφασίζουν να χορηγήσουν το Tamiflu.
Σοβαρή συνυπάρχουσα κατάσταση
Δεν υπάρχει καμία πληροφορία διαθέσιμη σχετικά με την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του oseltamivir για ασθενείς σε οποιαδήποτε κατάσταση επαρκώς σοβαρή ή ασταθή που να απαιτεί την εισαγωγή τους στο νοσοκομείο.
Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς
Η αποτελεσματικότητα του oseltamivir είτε στη θεραπεία είτε στην προφύλαξη της γρίπης σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, δεν έχει σαφώς τεκμηριωθεί (βλ. παράγραφο 5.1).
Καρδιακή /αναπνευστική νόσος
Η αποτελεσματικότητα του oseltamivir στη θεραπεία ατόμων με χρόνια καρδιακή νόσο και / ή αναπνευστική νόσο δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά στη συχνότητα εμφάνισης επιπλοκών μεταξύ των ομάδων θεραπευτικής αγωγής και εικονικού φαρμάκου σ’ αυτόν τον πληθυσμό (βλ. παράγραφο 5.1).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Δεν υπάρχουν προς το παρόν διαθέσιμα δεδομένα που να επιτρέπουν συνιστώμενη δοσολογία σε πρόωρα βρέφη (< 36 εβδομάδες περίοδος κύησης).
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία
Συνιστάται προσαρμογή δόσης και για τη θεραπεία και για την πρόληψη σε εφήβους (ηλικίας 13 έως 17 ετών) και ενήλικες με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Δεν είναι επαρκή τα διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε βρέφη και παιδιά (ηλικίας 1 έτους ή μεγαλύτερα) με νεφρική δυσλειτουργία ώστε να είναι δυνατό να δοθεί δοσολογική σύσταση (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2).
Νευροψυχιατρικά συμβάματα
Νευροψυχιατρικά συμβάματα έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια χορήγησης του Tamiflu σε ασθενείς με γρίπη, ιδιαίτερα στα παιδιά και στους εφήβους. Τέτοια συμβάματα έχουν εμφανιστεί επίσης σε ασθενείς με γρίπη χωρίς να τους έχει χορηγηθεί oseltamivir. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για αλλαγές στη συμπεριφορά, και τα οφέλη και οι κίνδυνοι συνέχισης της θεραπείας θα πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά για κάθε ασθενή (βλ. παράγραφο 4.8).
Έκδοχα
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει σορβιτόλη. Ασθενείς με κληρονομική δυσανεξία στη φρουκτόζη (HFI), δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.
Η σορβιτόλη μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερική δυσφορία και ήπια καθαρτική δράση. Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει βενζοϊκό νάτριο. Το βενζοϊκό νάτριο (E211) μπορεί να αυξήσει τον ίκτερο σε νεογέννητα μωρά (ηλικίας έως 4 εβδομάδων).
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του oseltamivir, όπως η χαμηλή πρωτεϊνική δέσμευση και ο ανεξάρτητος από το CYP 450 και τα συστήματα της γλυκουρονιδάσης μεταβολισμός του (βλ. παράγραφο 5.2), υποδεικνύουν ότι είναι απίθανες οι κλινικά σημαντικές φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις μέσω αυτών των μηχανισμών.
Προβενεσίδη
Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης όταν χορηγείται συγχρόνως με προβενεσίδη σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Η σύγχρονη χορήγηση προβενεσίδης, ενός ισχυρού αναστολέα της ανιονικής οδού της νεφρικής σωληναριακής έκκρισης, έχει ως αποτέλεσμα μία περίπου διπλάσια αύξηση στην έκθεση στο δραστικό μεταβολίτη του oseltamivir.
Αμοξυκιλλίνη
Το oseltamivir δεν έχει κινητική αλληλεπίδραση με την αμοξυκιλλίνη, η οποία αποβάλλεται μέσω της ίδιας οδού υποδεικνύοντας ότι η αλληλεπίδραση με το oseltamivir σ’ αυτή την οδό είναι ασθενής.
Νεφρική απέκκριση
Δεν αναμένονται κλινικά σημαντικές φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις που να συμπεριλαμβάνουν ανταγωνισμό για νεφρική σωληναριακή έκκριση, λόγω του γνωστού περιθωρίου ασφάλειας για τις περισσότερες από αυτές τις ουσίες, των χαρακτηριστικών αποβολής του δραστικού μεταβολίτη (σπειραματική διήθηση και ανιονική σωληναριακή έκκριση) και της ικανότητας απέκκρισης αυτών των οδών. Ωστόσο, θα πρέπει να δίδεται προσοχή όταν συνταγογραφείται oseltamivir σε άτομα όταν λαμβάνουν παράγοντες με στενό θεραπευτικό περιθώριο που εκκρίνονται ταυτόχρονα (π.χ. χλωροπροπαμίδη, μεθοτρεξάτη, φαινυλβουταζόνη).
Πρόσθετες πληροφορίες
Δεν έχουν παρατηρηθεί φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ του oseltamivir ή του κύριου μεταβολίτη όταν το oseltamivir χορηγείται συγχρόνως με παρακεταμόλη, ακετυλοσαλικυλικό οξύ, σιμετιδίνη, αντιόξινα (υδροξείδια μαγνησίου και αργιλίου και ανθρακικό ασβέστιο), ριμανταδίνη ή βαρφαρίνη (σε ασθενείς σταθεροποιημένους σε βαρφαρίνη και χωρίς γρίπη).
Κύηση
Η γρίπη σχετίζεται με δυσμενή για την εγκυμοσύνη και το έμβρυο αποτελέσματα, με κίνδυνο σοβαρών συγγενών δυσπλασιών, συμπεριλαμβανομένων των συγγενών καρδιακών ανωμαλιών. Ένα μεγάλο μέρος των δεδομένων για την έκθεση στο oseltamivir εγκύων γυναικών από μετεγκριτικές αναφορές και μελέτες παρατήρησης (περισσότερες από 1000 εκτεθειμένες κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου εκβάσεις) δεν υποδεικνύουν καμία δυσμορφία ή εμβρυϊκή / νεογνική τοξικότητα από το oseltamivir.
Ωστόσο, σε μια μελέτη παρατήρησης, ενώ ο συνολικός κίνδυνος δυσμορφίας δεν αυξήθηκε, τα αποτελέσματα για τα σοβαρές συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες που διαγνώστηκαν εντός 12 μηνών από τη γέννηση δεν ήταν καθοριστικά. Σε αυτή τη μελέτη, το ποσοστό των σοβαρών συγγενών καρδιακών ανωμαλιών, μετά από έκθεση στο oseltamivir κατά το πρώτο τρίμηνο, ήταν 1,76% (7 βρέφη από 397 εγκυμοσύνες) σε σύγκριση με 1,01% στις μη εκτεθειμένες εγκυμοσύνες από τον γενικό πληθυσμό (Λόγος Σχετικών Πιθανοτήτων 1,75, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης 0,51 έως 5,98). Η κλινική σημαντικότητα αυτού του ευρήματος δεν είναι σαφής, καθώς η μελέτη είχε περιορισμένη ισχύ.
Επιπρόσθετα, η μελέτη ήταν πολύ μικρή για να αξιολογήσει με αξιοπιστία μεμονωμένους τύπους
σοβαρών δυσπλασιών. Επιπλέον, οι γυναίκες που εκτέθηκαν σε oseltamivir και οι γυναίκες που δεν εκτέθηκαν δεν μπορούσαν να είναι πλήρως συγκρίσιμες, ιδίως στο εάν είχαν ή όχι γρίπη.
Μελέτες σε ζώα δεν καταδεικνύουν τοξικότητα στην αναπαραγωγή (βλέπε παράγραφο 5.3).
Η χρήση του Tamiflu μπορεί να εξετασθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εάν είναι αναγκαίο και εφόσον εξετασθούν οι διαθέσιμες πληροφορίες ασφάλειας και οφέλους (για τα δεδομένα σχετικά με το όφελος σε έγκυες γυναίκες, παρακαλούμε ανατρέξτε στην ενότητα 5.1 "Θεραπεία της γρίπης σε έγκυες γυναίκες") και η παθογένεια του κυκλοφορούντος στελέχους του ιού της γρίπης.
Θηλασμός
Σε θηλάζοντα θηλυκά επίμυων, το oseltamivir και ο δραστικός μεταβολίτης απεκκρίνονται στο γάλα. Πολύ περιορισμένα δεδομένα είναι διαθέσιμα όσον αφορά στα θηλάζοντα βρέφη που λαμβάνουν oseltamivir και στην απέκκριση του oseltamivir στο μητρικό γάλα. Περιορισμένα δεδομένα κατέδειξαν ότι το oseltamivir και ο δραστικός μεταβολίτης ανιχνεύθηκαν στο μητρικό γάλα, ωστόσο τα επίπεδα ήταν χαμηλά, το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει σε υποθεραπευτική δόση για το βρέφος. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις πληροφορίες, την παθογένεια του κυκλοφορούντος στελέχους του ιού της γρίπης και την κατάσταση της θηλάζουσας γυναίκας, η χορήγηση του oseltamivir μπορεί να εξετασθεί, όταν υπάρχουν σαφή δυνητικά οφέλη για τις θηλάζουσες μητέρες.
Γονιμότητα
Βάσει των προκλινικών δεδομένων, δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι το Tamiflu έχει επίδραση στην ανδρική ή γυναικεία γονιμότητα (βλ. παράγραφο 5.3).
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Η συνολική εικόνα ασφάλειας του Tamiflu βασίζεται σε δεδομένα από 6049 ενήλικες/εφήβους και 1473 παιδιατρικούς ασθενείς που έλαβαν αγωγή με Tamiflu ή με εικονικό φάρμακο κατά της γρίπης, και σε δεδομένα από 3990 ενήλικες/εφήβους και 253 παιδιατρικούς ασθενείς που έλαβαν Tamiflu ή εικονικό φάρμακο/καμία θεραπεία για προφύλαξη από τη γρίπη σε κλινικές μελέτες. Επιπρόσθετα, 245 ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς (συμπεριλαμβανομένων 7 εφήβων και 39 παιδιών) έλαβαν Tamiflu για τη θεραπεία της γρίπης και 475 ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς (συμπεριλαμβανομένων 18 παιδιών, από τα οποία 10 με Tamiflu και 8 με εικονικό φάρμακο) έλαβαν Tamiflu ή εικονικό φάρμακο για προφύλαξη από τη γρίπη.
Σε ενήλικες/εφήβους, οι συχνότερα αναφερθείσες ανεπιθύμητες αντιδράσεις ήταν ναυτία και έμετος στις μελέτες θεραπείας, και ναυτία στις μελέτες πρόληψης. Η πλειοψηφία αυτών των ανεπιθύμητων αντιδράσεων αναφέρθηκαν σε μία μόνο περίσταση είτε την πρώτη είτε τη δεύτερη ημέρα λήψης της αγωγής και υποχώρησαν αυθόρμητα εντός 1-2 ημερών. Σε παιδιά, η συχνότερα αναφερθείσα ανεπιθύμητη αντίδραση ήταν ο έμετος. Στην πλειοψηφία των ασθενών, αυτές οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις δεν οδήγησαν σε διακοπή του Tamiflu.
Οι ακόλουθες σοβαρές ανεπιθύμητες αντιδράσεις έχουν σπάνια αναφερθεί από τότε που κυκλοφορεί η οσελταμιβίρη: αναφυλακτικές και αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις, διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας (κεραυνοβόλος ηπατίτιδα, διαταραχή ηπατικής λειτουργίας και ίκτερος), αγγειονευρωτικό οίδημα, σύνδρομο Stevens-Johnson και τοξική επιδερμική νεκρόλυση, γαστρεντερική αιμορραγία και νευροψυχιατρικές διαταραχές.
(Όσον αφορά τις νευροψυχιατρικές διαταραχές, βλέπε παράγραφο 4.4.)
Συνοπτικός πίνακας ανεπιθύμητων αντιδράσεων
Οι ΑΕ που παρατίθενται στους παρακάτω πίνακες υπάγονται στις ακόλουθες κατηγορίες: Πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες
(≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), και πολύ σπάνιες (< 1/10.000). Οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις προστίθενται στην αντίστοιχη κατηγορία στον πίνακα σύμφωνα με συγκεντρωτική ανάλυση κλινικών μελετών.
Θεραπεία και πρόληψη γρίπης σε ενήλικες και εφήβους:
Σε μελέτες θεραπείας και πρόληψης σε ενήλικες/εφήβους, οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις που εμφανίστηκαν πιο συχνά στη συνιστώμενη δόση (75 mg δύο φορές ημερησίως για 5 ημέρες θεραπεία και 75 mg μία φορά ημερησίως για προφύλαξη έως 6 εβδομάδες), παρουσιάζονται στον Πίνακα 1.
Το προφίλ ασφάλειας που αναφέρθηκε σε άτομα που έλαβαν τη συνιστώμενη δόση του Tamiflu για προφύλαξη (75 mg μία φορά ημερησίως για μέχρι και 6 εβδομάδες) ήταν ποιοτικά παρόμοιο με εκείνο που παρατηρήθηκε στις μελέτες θεραπείας, παρά τη μεγαλύτερη διάρκεια της δοσολογίας στις μελέτες προφύλαξης.
Πίνακας 1 Ανεπιθύμητες αντιδράσεις σε μελέτες του Tamiflu για τη θεραπεία και πρόληψη της γρίπης σε ενήλικες και εφήβους ή από την παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου
| Κατηγορία Οργάνου Συστήματος | Ανεπιθύμητες αντιδράσεις βάσει συχνότητας | |||
| Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Βρογχίτιδα, Έρπης απλός, Ρινοφαρυγγίτιδα, Λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, Παραρρινολπίτι-δα | |||
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικούσυστήματος | Θρομβοπενία | |||
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Αντίδραση υπερευαισθησίας | Αναφυλακτικές αντιδράσεις, Αναφυλακτοειδείςαντιδράσεις | ||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Διέγερση, Μη φυσιολογική συμπεριφορά, Άγχος, Σύγχυση, Παραληρητική ιδέα, Παραλήρημα, Ψευδαίσθηση, Εφιάλτες,Αυτοτραυματισμός | |||
| Κατηγορία Οργάνου Συστήματος | Ανεπιθύμητες αντιδράσεις βάσει συχνότητας | |||
| Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Κεφαλαλγία | Αϋπνία | Αλλοιωμένο επίπεδο συνείδησης,Σπασμός | |
| Οφθαλμικές διαταραχές | Οπτική διαταραχή | |||
| Καρδιακέςδιαταραχές | Καρδιακήαρρυθμία | |||
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και τουμεσοθωράκιου | Βήχας, Πονόλαιμος, Ρινόρροια | |||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Ναυτία | Έμετος, Κοιλιακό άλγος (συμπ. άλγους άνω κοιλιακήςχώρας), Δυσπεψία | Γαστρεντερική αιμορραγία, Αιμορραγική κολίτιδα | |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | Αυξημένα ηπατικά ένζυμα | Κεραυνοβόλος ηπατίτιδα, Ηπατική ανεπάρκεια,Ηπατίτιδα | ||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Έκζεμα, Δερματίτιδα, Εξάνθημα, Κνίδωση | Αγγειονευρωτικό οίδημα, Πολύμορφο ερύθημα, Σύνδρομο Stevens-Johnson, Τοξική επιδερμικήνεκρόλυση | ||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Άλγος, Ζάλη (συμπ. ιλίγγου), Κόπωση, Πυρεξία,Πόνος στα άκρα | |||
Θεραπεία και πρόληψη της γρίπης σε παιδιά:
Συνολικά 1473 παιδιά (συμπεριλαμβανομένων των κατά τα άλλα υγιών παιδιών ηλικίας 1-12 ετών και των ασθματικών παιδιών ηλικίας 6-12 ετών) συμμετείχαν σε κλινικές μελέτες του oseltamivir για τη θεραπεία της γρίπης. Από αυτά, 851 παιδιά έλαβαν αγωγή με εναιώρημα oseltamivir. Συνολικά 158 παιδιά έλαβαν τη συνιστώμενη δόση του Tamiflu μία φορά την ημέρα σε μία μελέτη προφύλαξης κατόπιν έκθεσης σε νοικοκυριά (n = 99, σε μία παιδιατρική, εποχιακή μελέτη προφύλαξης διάρκειας 6 εβδομάδων (n = 49) και σε μία παιδιατρική, εποχιακή μελέτη προφύλαξης διάρκειας 12 εβδομάδων σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς (n = 10). Ο Πίνακας 2 δείχνει τις πλέον συχνά αναφερθείσες ανεπιθύμητες αντιδράσεις σε παιδιατρικές κλινικές μελέτες.
Πίνακας 2 Ανεπιθύμητες αντιδράσεις σε μελέτες του Tamiflu για τη θεραπεία και πρόληψη της γρίπης σε παιδιά (δοσολογία βάσει ηλικίας / βάρους [30 mg έως 75 mg μία φορά ημερησίως])
| ΚατηγορίαΟργάνου Συστήματος | Ανεπιθύμητες αντιδράσεις βάσει συχνότητας | |||
| Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Μέση ωτίτιδα | |||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Κεφαλαλγία | |||
| Οφθαλμικές διαταραχές | Επιπεφυκίτιδα (συμπεριλαμβανομένων κόκκινων ματιών, οφθαλμικού εκκρίματος και οφθαλμικού άλγους) | |||
| Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου | Πόνος στα αυτιά | Διαταραχή τυμπανικής μεμβράνης | ||
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και τουμεσοθωράκιου | Βήχας, Ρινική συμφόρηση | Ρινόρροια | ||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Έμετος | Κοιλιακό άλγος (συμπ. άλγος άνω κοιλιακής χώρας), Δυσπεψία, Ναυτία | ||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Δερματίτιδα (συμπεριλαμβανο- μένης αλλεργικής και ατοπικής δερματίτιδας) | |||
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων
Ψυχιατρικές διαταραχές και διαταραχές του νευρικού συστήματος
Η γρίπη μπορεί να συσχετίζεται με μία ποικιλία νευρολογικών συμπτωμάτων και συμπτωμάτων συμπεριφοράς τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν συμβάματα όπως παραισθήσεις, παραλήρημα, και μη φυσιολογική συμπεριφορά, μερικά περιστατικά εκ των οποίων είχαν θανατηφόρο έκβαση. Αυτά τα συμβάματα μπορεί να εμφανιστούν με τη μορφή εγκεφαλίτιδας ή εγκεφαλοπάθειας αλλά μπορεί να εμφανιστούν χωρίς εμφανή βαριά νόσο.
Σε ασθενείς με γρίπη που λάμβαναν Tamiflu, υπήρξαν μετεγκριτικές αναφορές σπασμών και παραληρήματος (συμπεριλαμβανομένων συμπτωμάτων όπως αλλοιωμένο επίπεδο συνείδησης, σύγχυση, μη φυσιολογική συμπεριφορά, παραληρήματα, ψευδαισθήσεις, διέγερση, άγχος, εφιάλτες), που σε πολύ λίγα περιστατικά είχαν σαν αποτέλεσμα αυτοτραυματισμό ή θανατηφόρο έκβαση. Αυτά τα συμβάματα αναφέρθηκαν πρωτίστως μεταξύ παιδιατρικών και εφήβων ασθενών και συχνά είχαν απότομη έναρξη και ταχεία υποχώρηση. Η συμβολή του Tamiflu σε αυτά τα συμβάματα είναι άγνωστη. Τέτοια νευροψυχιατρικά συμβάματα έχουν επίσης αναφερθεί σε ασθενείς με γρίπη που δεν λάμβαναν Tamiflu.
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
Διαταραχές του ηπατοχολικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης ηπατίτιδας και αυξημένων ηπατικών ενζύμων σε ασθενείς με νόσο ομοιάζουσα με γρίπη. Αυτά τα περιστατικά περιλαμβάνουν κεραυνοβόλο ηπατίτιδα με θανατηφόρο κατάληξη /ηπατική ανεπάρκεια.
Άλλοι ειδικοί πληθυσμοί
Παιδιατρικός πληθυσμός (Βρέφη μικρότερα του ενός έτους)
Σε δύο μελέτες για τον χαρακτηρισμό του προφίλ φαρμακοκινητικής, φαρμακοδυναμικής και ασφάλειας της θεραπείας με oseltamivir σε 135 παιδιά ηλικίας κάτω του 1 έτους που είχαν προσβληθεί από γρίπη, το προφίλ ασφάλειας ήταν παρόμοιο ανάμεσα στις ηλικιακές κοορτές, με τον έμετο, τη διάρροια και το εξάνθημα από τη χρήση πάνας να αποτελούν τα συχνότερα αναφερθέντα ανεπιθύμητα συμβάντα (βλ. παράγραφο 5.2). Διατίθενται ανεπαρκή δεδομένα για τα βρέφη με ηλικία κύησης κάτω των 36 εβδομάδων.
Τα διαθέσιμα δεδομένα ασφάλειας του oseltamivir χορηγούμενου για τη θεραπεία της γρίπης σε βρέφη μικρότερα του ενός έτους από προοπτικές και αναδρομικές μελέτες παρατήρησης (οι οποίες περιελάμβαναν περισσότερα από 2400 βρέφη αυτής της ηλικίας), κατόπιν έρευνας σε επιδημιολογικές βάσεις δεδομένων και από μετεγκριτικές αναφορές υποδεικνύουν ότι η εικόνα ασφάλειας σε βρέφη μικρότερα του ενός έτους είναι παρόμοια με την καθιερωμένη εικόνα ασφάλειας σε παιδιά ενός έτους και μεγαλύτερα.
Ηλικιωμένοι και ασθενείς με χρόνια καρδιακή και/ή αναπνευστική νόσο
Ο πληθυσμός που συμμετείχε στις μελέτες θεραπείας της γρίπης αποτελείται από υγιείς κατά τα άλλα ενήλικες / εφήβους και ασθενείς «υψηλού κινδύνου» (ασθενείς που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης επιπλοκών που συνδέονται με τη γρίπη, π.χ. ηλικιωμένοι και ασθενείς με χρόνια καρδιακή ή αναπνευστική νόσο). Σε γενικές γραμμές, το προφίλ ασφάλειας στους ασθενείς «υψηλού κινδύνου» ήταν ποιοτικά παρόμοιο με αυτό των κατά τα άλλα υγιών ενηλίκων / εφήβων.
Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς
Η θεραπεία της γρίπης σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς αξιολογήθηκε σε δυο μελέτες όπου έλαβαν σχήματα κανονικής ή υψηλής δόσης (διπλάσιας δόσης ή τριπλάσιας δόσης) του Tamiflu (βλέπε παράγραφο 5.1). Το προφίλ ασφάλειας του Tamiflu που παρατηρήθηκε σε αυτές τις μελέτες ήταν συνεπές με αυτό που παρατηρήθηκε σε προηγούμενες κλινικές δοκιμές, όπου το Tamiflu χορηγήθηκε για τη θεραπεία της γρίπης σε μη ανοσοκατασταλμένους ασθενείς σε όλες τις ηλικιακές ομάδες (υγιείς κατά τα άλλα ασθενείς ή ασθενείς «υψηλού κινδύνου» [δηλαδή, ασθενείς με αναπνευστικές και/ή καρδιακές συννοσηρότητες]). Η πιο συχνή ανεπιθήμητη ενέργεια που αναφέρθηκε σε ανοσοκατεσταλμένα παιδιά ήταν ο έμετος (28%).
Σε μία μελέτη προφύλαξης 12 εβδομάδων σε 475 ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων 18 παιδιών ηλικίας 1 έως 12 ετών και μεγαλύτερα, το προφίλ ασφάλειας 238 ασθενών που έλαβαν oseltamivir ήταν σύμφωνο με αυτό που είχε παρατηρηθεί προηγουμένως σε κλινικές μελέτες προφύλαξης του Tamiflu.
Παιδιά με προϋπάρχον βρογχικό άσθμα
Σε γενικές γραμμές, η εικόνα ανεπιθύμητων αντιδράσεων στα παιδιά με προϋπάρχον βρογχικό άσθμα ήταν ποιοτικά παρόμοια με εκείνη των υγιών κατά τα άλλα παιδιών.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Αναφορές υπερδοσολογίας με το Tamiflu έχουν ληφθεί από κλινικές δοκιμές και κατά τη διάρκεια της εμπειρίας μετά την κυκλοφορία. Στην πλειοψηφία των αναφορών περιστατικών υπερδοσολογίας, δεν αναφέρθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν μετά την υπερδοσολογία ήταν παρόμοιες στη φύση και στην κατανομή με αυτές που παρατηρήθηκαν με τις θεραπευτικές δόσεις του Tamiflu, που περιγράφονται στην παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες.
Δεν είναι γνωστό συγκεκριμένο αντίδοτο. Παιδιατρικός πληθυσμός
Η υπερδοσολογία έχει αναφερθεί πιο συχνά στα παιδιά από ό,τι στους ενήλικες και στους εφήβους. Πρέπει να δίνεται προσοχή κατά την προετοιμασία του Tamiflu πόσιμο εναιώρημα και κατά τη χορήγηση των προϊόντων Tamiflu στα παιδιά.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - TAMIFLU 6MG/ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιικά για συστηματική χρήση, αναστολείς νευραμινιδάσης Κωδικός ATC: J05AH02
Το oseltamivir phosphate είναι ένα προφάρμακο του δραστικού μεταβολίτη (oseltamivir carboxylate). Ο δραστικός μεταβολίτης είναι ένας εκλεκτικός αναστολέας των ενζύμων neuraminidases (νευραμινιδάσες) του ιού της γρίπης, τα οποία είναι γλυκοπρωτεΐνες που ανευρίσκονται στην επιφάνεια του λοιμογόνου παράγοντα. Η δράση του ενζύμου νευραμινιδάση του ιού είναι σημαντική τόσο για την είσοδο του ιού σε μη μολυσμένα κύτταρα όσο και για την αποδέσμευση των πρόσφατα δημιουργηθέντων σωματιδίων του ιού από τα μολυσμένα κύτταρα και για την περαιτέρω εξάπλωση του λοιμογόνου ιού στο σώμα.
Το oseltamivir carboxylate αναστέλλει τις νευραμινιδάσες του ιού της γρίπης τύπου Α και Β in vitro. Το oseltamivir phosphate αναστέλλει τη λοίμωξη από τον ιό της γρίπης και την αναπαραγωγή αυτού in vitro. Το από στόματος χορηγούμενο oseltamivir αναστέλλει την αναπαραγωγή και την παθογένεση του ιού της γρίπης τύπου Α και Β in vivo σε μοντέλα πειραματόζωων με λοίμωξη από ιό γρίπης σε αντιικές εκθέσεις παρόμοιες με αυτές που επιτεύχθηκαν στον άνθρωπο με 75 mg δύο φορές ημερησίως.
Η αντιική δραστικότητα του oseltamivir για τη γρίπη τύπου Α και Β υποστηρίχθηκε με πειραματικές μελέτες πρόκλησης σε υγιείς εθελοντές.
Οι τιμές IC50 (συγκέντρωση αναστολής του 50 % του ιικού φορτίου) του ενζύμου της νευραμινιδάσης για το oseltamivir για κλινικά απομονωθείσα γρίπη τύπου Α, κυμαίνονταν από 0,1 nM μέχρι 1,3 nM και για την γρίπη τύπου Β ήταν 2,6 nM. Σε δημοσιευμένες μελέτες έχουν παρατηρηθεί υψηλότερες τιμές IC50 για τη γρίπη τύπου Β, μέχρι και διάμεσης τιμής 8,5 nM.
Κλινικές μελέτες
Θεραπεία της λοίμωξης της γρίπης
Η ένδειξη βασίζεται σε κλινικές μελέτες φυσιολογικά εμφανιζόμενης γρίπης στις οποίες η επικρατούσα λοίμωξη ήταν γρίπη τύπου Α.
Το oseltamivir είναι αποτελεσματικό μόνο έναντι νόσων που προκαλούνται από τον ιό της γρίπης. Έτσι, παρουσιάζονται στατιστικές αναλύσεις μόνο για άτομα μολυσμένα με γρίπη. Στο γενικό σύνολο (pooled) του πληθυσμού της μελέτης θεραπείας, ο οποίος περιελάμβανε τόσο άτομα θετικά στον ιό της γρίπης όσο και άτομα αρνητικά στον ιό της γρίπης (ΙΤΤ) η βασική αποτελεσματικότητα μειώθηκε
αναλογικά με τον αριθμό των αρνητικών στον ιό της γρίπης. Στο συνολικό πληθυσμό υπό θεραπεία, η λοίμωξη από γρίπη επιβεβαιώθηκε σε ποσοστό 67 % (εύρος 46 % μέχρι 74 %) των ασθενών που συγκεντρώθηκαν για να ενταχθούν. Από τα ηλικιωμένα άτομα, ποσοστό 64 % ήταν θετικό στον ιό της γρίπης και από αυτά με καρδιακή νόσο και / ή αναπνευστική νόσο, ποσοστό 62 % ήταν θετικό στον ιό της γρίπης. Σε όλες τις μελέτες θεραπείας φάσης ΙΙΙ, ασθενείς αναζητούνταν για ένταξη μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου στην οποία η γρίπη κυκλοφορούσε στην τοπική κοινότητα.
Ενήλικες και έφηβοι ηλικίας 13 ετών και μεγαλύτεροι: Ασθενείς ήταν κατάλληλοι για να ενταχθούν αν ανέφεραν μέσα σε 36 ώρες από την πρώτη εμφάνιση των συμπτωμάτων, πυρετό ≥ 37,8ο C, συνοδευόμενο από ένα τουλάχιστον σύμπτωμα του αναπνευστικού (βήχα, ρινικά συμπτώματα ή πονόλαιμο) και τουλάχιστον ένα συστηματικό σύμπτωμα (μυαλγία, ρίγη / ιδρώτα, κακουχία, κόπωση ή κεφαλαλγία). Σε μία ανάλυση του γενικού συνόλου (pooled) όλων των θετικών στον ιό της γρίπης ενηλίκων και εφήβων (Ν = 2.413) που εντάχθηκαν στις μελέτες θεραπείας, 75 mg oseltamivir δύο φορές ημερησίως για 5 ημέρες μείωσαν τη διάμεση τιμή της διάρκειας της νόσου της γρίπης κατά περίπου μία ημέρα, από 5,2 ημέρες (95 % Δ.Ε. 4,9 - 5,5 ημέρες) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, σε 4,2 ημέρες (95 % Δ.Ε. 4,0 - 4,4 ημέρες; p ≤0,0001).
Η αναλογία των ατόμων που παρουσίασαν ειδικές επιπλοκές του κατώτερου αναπνευστικού (κυρίως βρογχίτιδα) για τις οποίες απαιτήθηκε αγωγή με αντιβιοτικά μειώθηκε από 12,7 % (135/1.063) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου σε 8,6 % (116/1.350) στην ομάδα πληθυσμού που έλαβε αγωγή με oseltamivir (p=0,0012).
Θεραπεία της γρίπης σε πληθυσμούς υψηλού κινδύνου: Η διάμεση τιμή της διάρκειας της νόσου της γρίπης σε ηλικιωμένα άτομα (≥ 65 ετών) και σε άτομα με χρόνια καρδιακή και / ή αναπνευστική νόσο που λάμβαναν 75 mg oseltamivir δύο φορές ημερησίως για 5 ημέρες δεν μειώθηκε σημαντικά. Η συνολική διάρκεια του πυρετού μειώθηκε κατά μία ημέρα στις ομάδες που λάμβαναν αγωγή με oseltamivir. Στους θετικούς στον ιό της γρίπης ηλικιωμένους, το oseltamivir μείωσε σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης ειδικών επιπλοκών του κατώτερου αναπνευστικού (κυρίως βρογχίτιδα) για τις οποίες απαιτήθηκε αγωγή με αντιβιοτικά, από 19 % (52/268) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, σε 12 % (29/250) στον πληθυσμό που λάμβανε αγωγή με oseltamivir (p=0,0156).
Στους θετικούς στον ιό της γρίπης ασθενείς με χρόνια καρδιακή και / ή αναπνευστική νόσο η συνδυασμένη συχνότητα εμφάνισης επιπλοκών του κατώτερου αναπνευστικού (κυρίως βρογχίτιδα) για τις οποίες απαιτήθηκε αγωγή με αντιβιοτικά ήταν 17 % (22/133) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και 14 % (16/118) στον πληθυσμό που έλαβε αγωγή με oseltamivir (p=0,5976).
Θεραπεία της γρίπης σε έγκυες γυναίκες: Δεν έχουν διεξαχθεί ελεγχόμενες κλινικές μελέτες για τη χρήση του oseltamivir σε έγκυες γυναίκες, ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις από μετεγκριτικές μελέτες και αναδρομικές μελέτες παρατήρησης, οι οποίες καταδεικνύουν όφελος από το τρέχον δοσολογικό σχήμα στο συγκεκριμένο πληθυσμό ασθενών αναφορικά με χαμηλότερη νοσηρότητα/θνησιμότητα.
Αποτελέσματα από φαρμακοκινητικές αναλύσεις καταδεικνύουν μικρότερη έκθεση στο δραστικό μεταβολίτη, ωστόσο δεν συνιστώνται προσαρμογές της δόσης για τις έγκυες γυναίκες κατά την αγωγή θεραπείας της γρίπης ή προφύλαξης από γρίπη (βλ. παράγραφο 5.2, Φαρμακοκινητικές ιδιότητες, Ειδικοί πληθυσμοί).
Θεραπεία της γρίπης σε παιδιά: Σε μία μελέτη κατά τα άλλα, υγιών παιδιών (65 % θετικά στον ιό της γρίπης), ηλικίας 1 έως 12 ετών (μέσος όρος ηλικίας 5,3 έτη), τα οποία είχαν πυρετό (≥ 37,8ο C ) και, είτε βήχα, είτε οξεία ρινίτιδα, ποσοστό 67 % των θετικών στον ιό της γρίπης ασθενών ήταν μολυσμένο με ιό γρίπης τύπου Α και 33 % με ιό γρίπης τύπου Β. Η θεραπεία με oseltamivir που ξεκίνησε μέσα σε 48 ώρες από την πρώτη εμφάνιση των συμπτωμάτων, μείωσε σημαντικά το χρόνο μέχρις ότου τα παιδιά να αναρρώσουν (οριζόμενος ως ο χρόνος που διαπιστώθηκε ταυτόχρονα ανάρρωση και ανακούφιση από πυρετό, βήχα και οξεία ρινίτιδα) κατά 1,5 ημέρες (95 % Δ.Ε 0,6 - 2,2 ημέρες, p< 0,0001) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο. Το oseltamivir μείωσε τη συχνότητα εμφάνισης οξείας μέσης ωτίτιδας από 26,5 % (53/200) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου σε 16 % (29/183) στην ομάδα παιδιών που έλαβαν αγωγή με oseltamivir (p=0,013).
Μία δεύτερη μελέτη ολοκληρώθηκε σε 334 παιδιά με άσθμα ηλικίας 6 έως 12 ετών εκ των οποίων 53,6 % ήταν θετικά στον ιό της γρίπης. Στην ομάδα που έλαβε αγωγή με oseltamivir η διάμεση τιμή διάρκειας της νόσου δεν μειώθηκε σημαντικά. Μέχρι την ημέρα 6 (τελευταία ημέρα θεραπείας) ο βιαίως εκπνεόμενος όγκος στο πρώτο δευτερόλεπτο (FEV1) είχε αυξηθεί κατά 10,8 % στην ομάδα που ακολουθούσε θεραπεία με oseltamivir συγκριτικά με 4,7 % στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (p=0,0148) σε αυτόν τον πληθυσμό.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ανέβαλε την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών του Tamiflu από μία ή περισσότερες υποομάδες παιδιατρικού πληθυσμού με γρίπη. Βλ. παράγραφο 4.2 για πληροφορίες στην παιδιατρική χρήση.
Η ένδειξη σε βρέφη ηλικίας μικρότερης του 1 έτους βασίζεται σε παρεκβολή των δεδομένων αποτελεσματικότητας από παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας και η συνιστώμενη δοσολογία βασίζεται σε δεδομένα φαρμακοκινητικής μοντελοποίησης (βλ. Παράγραφο 5.2).
Θεραπεία της λοίμωξης γρίπης τύπου Β: Συνολικά, 15 % του θετικού στον ιό της γρίπης πληθυσμού μολύνθηκε με γρίπη τύπου Β, με τις αναλογίες να κυμαίνονται από 1 έως 33 % στις μεμονωμένες μελέτες. Η διάμεση τιμή της διάρκειας της νόσου σε άτομα με λοίμωξη γρίπης τύπου Β δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων θεραπείας στις μεμονωμένες μελέτες. Δεδομένα από 504 άτομα με λοίμωξη γρίπης τύπου Β συγκεντρώθηκαν από όλες τις μελέτες για ανάλυση. Το oseltamivir μείωσε το χρόνο μέχρι την ανακούφιση όλων των συμπτωμάτων κατά 0,7 ημέρες (95 % Δ.Ε. 0,1-1,6 ημέρες; p=0,022) και τη διάρκεια του πυρετού (≥ 37,8oC), το βήχα και την οξεία ρινίτιδα κατά μία ημέρα
(95 % Δ.Ε. 0,4 - 1,7 ημέρες, p< 0,001) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο.
Θεραπεία της γρίπης σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς: Μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη για την αξιολόγηση της ασφάλειας και τον προσδιορισμό των επιδράσεων του oseltamivir στην ανάπτυξη ανθεκτικού ιού της γρίπης (πρωτογενής ανάλυση) σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς με λοίμωξη από γρίπη, περιελάμβανε 151 ενήλικες ασθενείς, 7 εφήβους και 9 παιδιά αξιολογήσιμους για την αποτελεσματικότητα του oseltamivir (δευτερογενής ανάλυση, χωρίς σχεδιασμό στατιστικής ισχύος). Η μελέτη περιελάμβανε ασθενείς με μεταμόσχευση στερεών οργάνων [SOT], ασθενείς με μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων [HSCT], HIV θετικούς ασθενείς με αριθμό κυττάρων CD4 + <500 κύτταρα / mm3, ασθενείς σε συστηματική ανοσοκατασταλτική θεραπεία και ασθενείς με αιματολογική κακοήθεια. Αυτοί οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν θεραπεία, εντός 96 ωρών από την εμφάνιση των συμπτωμάτων για διάρκεια 10 ημερών. Τα θεραπευτικά σχήματα ήταν: κανονική δόση (75mg ή προσαρμοσμένη με βάση το βάρος δόση για τα παιδιά) δυο φορές ημερισίως (73 ενήλικες ασθενείς, 4 έφηβοι ασθενείς και 4 παιδιά) ή διπλάσια δόση (150mg ή προσαρμοσμένη με βάση το βάρος δόση για τα παιδιά) δυο φορές ημερισίως (78 ενήλικες ασθενείς, 3 έφηβοι ασθενείς και 5 παιδιά) oseltamivir.
Ο μέσος χρόνος για την επίλυση των συμπτωμάτων (TTRS) για ενήλικες και εφήβους ήταν παρόμοιος μεταξύ της ομάδας κανονικής δόσης (103,4 ώρες [95% CI 75.4-122.7]) και της ομάδας διπλάσιας δόσης (107,2 ώρες [95% CI 63.9-140.0]). Ο TTRS για τα παιδιά ήταν μεταβλητός και η ερμηνεία είναι περιορισμένη από το μικρό μέγεθος του δείγματος. Το ποσοστό των ενηλίκων ασθενών με δευτερογενείς λοιμώξεις στην ομάδα κανονικής δόσης και στην ομάδα διπλάσιας δόσης ήταν συγκρίσιμο (8,2% έναντι 5,1%). Για εφήβους και παιδιά, μόνο ένας ασθενής (ένας έφηβος) στην ομάδα κανονικής δόσης παρουσίασε μια δευτερογενή λοίμωξη (βακτηριακή ιγμορίτιδα).
Μια μελέτη φαρμακοκινητικής και φαρμακοδυναμικής διεξήχθη σε σοβαρά ανοσοκατασταλμένα παιδιά (ηλικίας ≤12 ετών, n = 30) που λάμβαναν κανονική (75 mg ή προσαρμοσμένη με βάση το βάρος, δύο φορές ημερησίως) έναντι τριπλάσιας δόσης (225 mg ή προσαρμοσμένης με βάση το βάρος δύο φορές την ημέρα) oseltamivir για μια περίοδο προσαρμογής της δοσολογίας 5 έως 20 ημερών ανάλογα με τη διάρκεια της ιικής απελευθέρωσης (μέση διάρκεια θεραπείας: 9 ημέρες). Κανένας ασθενής στην ομάδα κανονικής δόσης και 2 ασθενείς στην ομάδα τριπλάσιας δόσης ανέφεραν δευτερογενείς βακτηριακές λοιμώξεις (βρογχίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα).
Πρόληψη της γρίπης
Η αποτελεσματικότητα του oseltamivir στην πρόληψη νόσου από φυσιολογικά εμφανιζόμενη γρίπη έχει καταδειχθεί σε μία μελέτη πρόληψης κατόπιν έκθεσης σε νοικοκυριά και σε δύο εποχιακές μελέτες πρόληψης. Η βασική παράμετρος αποτελεσματικότητας για όλες αυτές τις μελέτες ήταν η συχνότητα εμφάνισης εργαστηριακά επιβεβαιωμένης γρίπης. Η λοιμογόνος δύναμη της επιδημίας της γρίπης δεν είναι προβλέψιμη και ποικίλλει μέσα σε μία περιοχή και από περίοδο σε περίοδο, κι έτσι, ο απαιτούμενος αριθμός (ατόμων) που χρειάζεται να θεραπευθεί (Number Needed to Treat - NTT) ώστε να προληφθεί ένα περιστατικό νόσου γρίπης ποικίλλει.
Πρόληψη κατόπιν έκθεσης: Σε μία μελέτη σε άτομα που είχαν έλθει σε επαφή (12,6 % εμβολιασθέντες έναντι γρίπης) με ένα περιστατικό γρίπης (περιστατικό “δείκτης” - index case), ξεκίνησε η χορήγηση 75 mg oseltamivir μία φορά ημερησίως, μέσα σε 2 ημέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων στο περιστατικό “δείκτη” και συνεχίστηκε για επτά ημέρες. Η γρίπη επιβεβαιώθηκε σε 163 από τα 377 περιστατικά “δείκτες”. Το oseltamivir μείωσε σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης των κλινικών συμπτωμάτων γρίπης που εμφανίστηκαν στα άτομα που ήλθαν σε επαφή με επιβεβαιωμένα περιστατικά γρίπης από 24/200 (12 %) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου σε 2/205 (1 %) στην ομάδα του oseltamivir (92 % μείωση, [95 % ΔΕ: 6-16, p ≤0,0001]). Ο απαιτούμνος αριθμός ατόμων που χρειάζεται να θεραπευθεί για να προληφθεί ένα περιστατικό νόσου γρίπης (ΝΝΤ) μεταξύ των ατόμων που ήλθαν σε επαφή με πραγματικά περιστατικά γρίπης ήταν 10 (95 % Δ.Ε. 9-12) και 16 (95 % ΔΕ 15
- 19) μεταξύ του συνολικού πληθυσμού (ΙΤΤ) ανεξαρτήτως της κατάστασης της λοίμωξης στο περιστατικό “δείκτη”.
Η αποτελεσματικότητα του oseltamivir στην πρόληψη φυσικώς αποκτηθείσας νόσου γρίπης έχει καταδειχθεί σε μία μελέτη πρόληψης κατόπιν έκθεσης σε νοικοκυριά τα οποία περιελάμβαναν ενήλικες, εφήβους, και παιδιά ηλικίας 1 έως 12 ετών, τόσο ως περιστατικά δείκτες όσο και ως περιστατικά που έχουν έλθει σε επαφή ως μέλη της οικογένειας. Η πρωτεύουσα παράμετρος αποτελεσματικότητας γι’αυτή τη μελέτη ήταν η συχνότητα εμφάνισης εργαστηριακά επιβεβαιωμένης κλινικής γρίπης στα νοικοκυριά. Η προφύλαξη με oseltamivir διήρκεσε 10 ημέρες. Στο συνολικό πληθυσμό, υπήρχε μία μείωση στη συχνότητα εμφάνισης εργαστηριακά επιβεβαιωμένης κλινικής γρίπης σε νοικοκυριά από 20 % (27/136) στην ομάδα που δεν έλαβε πρόληψη σε 7 % (10/135) στην ομάδα που έλαβε πρόληψη (62,7 % μείωση, [95 % ΔΕ 26,0 - 81,2, p = 0,0042]). Στα νοικοκυριά με τα περιστατικά μόλυνσης με γρίπη-δείκτες, υπήρχε μία μείωση στη συχνότητα εμφάνισης της γρίπης από 26 % (23/89) στην ομάδα που δεν έλαβε πρόληψη σε 11 % (9/84) στην ομάδα που έλαβε πρόληψη (58,5 % μείωση, [95 % ΔΕ 15,6 - 79,6, p = 0,0114]).
Σύμφωνα με την ανάλυση υποομάδας στα παιδιά ηλικίας 1 έως12 ετών, η συχνότητα εμφάνισης εργαστηριακά επιβεβαιωμένης κλινικής γρίπης μεταξύ παιδιών ήταν σημαντικά μειωμένη από 19 % (21/111) στην ομάδα που δεν έλαβε πρόληψη σε 7 % (7/104) στην ομάδα που έλαβε πρόληψη (64,4 % μείωση, [95 % ΔΕ 15,8 - 85,0, p = 0,0188]). Μεταξύ των παιδιών τα οποία δεν διέσπειραν τον ιό πριν την έναρξη της αγωγής, η συχνότητα εμφάνισης εργαστηριακά επιβεβαιωμένης κλινικής γρίπης μειώθηκε από 21 % (15/70) στην ομάδα που δεν έλαβε πρόληψη σε 4 % (2/47) στην ομάδα που έλαβε πρόληψη (80,1 % μείωση, [95 % Δ.Ε. 22,0 - 94,9; P = 0,0206]). Ο απαιτούμενος αριθμός ατόμων που χρειάζεται να θεραπευθεί για να προληφθεί ένα περιστατικό γρίπης (ΝΝΤ) για το συνολικό παιδιατρικό πληθυσμό ήταν 9 (95 % ΔΕ 7 - 24) και 8 (95 % ΔΕ 6, άνω όριο μη εκτιμητέο) στο συνολικό πληθυσμό (ΙΤΤ) και στα παιδιατρικά περιστατικά επαφής με περιστατικά δείκτες με λοίμωξη (ΙΤΤ ΙΙ), αντίστοιχα.
Πρόληψη της γρίπης κατόπιν έκθεσης σε βρέφη ηλικίας κάτω του 1 έτους κατά τη διάρκεια πανδημίας: Η πρόληψη κατά τη διάρκεια μίας πανδημίας γρίπης δεν έχει μελετηθεί σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες σε παιδιά ηλικίας 0-12 μηνών. Βλ. Παράγραφο 5.2 για τις λεπτομέρειες της προσομοίωσης της έκθεσης.
Πρόληψη κατά τη διάρκεια επιδημίας γρίπης στην κοινότητα: Σε μία ενοποιημένη (pooled) ανάλυση δύο άλλων μελετών που διεξήχθησαν σε μη εμβολιασθέντες, κατά τα άλλα υγιείς ενήλικες, 75 mg oseltamivir μία φορά ημερησίως χορηγούμενα για 6 εβδομάδες μείωσαν σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης των κλινικών συμπτωμάτων γρίπης από 25/519 (4,8 %) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου σε 6/520 (1,2 %) στην ομάδα του oseltamivir (76 % μείωση, [95 % ΔΕ 1,6 – 5,7: p=0,0006]), κατά τη διάρκεια έξαρσης γρίπης στην κοινότητα. Η τιμή του ΝΝΤ σ’ αυτή τη μελέτη ήταν 28 (95 % Δ.Ε. 24 - 50).
Σε μία μελέτη σε ηλικιωμένους σε οίκους νοσηλείας, όπου 80 % των συμμετεχόντων έλαβε εμβόλιο την περίοδο της μελέτης, η χορήγηση 75 mg oseltamivir μία φορά ημερησίως για 6 εβδομάδες, μείωσε σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης κλινικών συμπτωμάτων γρίπης από 12/272 (4,4 %) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου σε 1/276 (0,4 %) στην ομάδα του oseltamivir (92 % μείωση [95 % ΔΕ 1,5 – 6,6), p = 0,0015]). Η τιμή του ΝΝΤ σ’ αυτή τη μελέτη ήταν 25 (95 % Δ.Ε. 23 - 62).
Προφύλαξη από τη γρίπη σε ανοσοκοκατεσταλμένους ασθενείς: Μία διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, τυχαιοποιημένη μελέτη πραγματοποιήθηκε για την προφύλαξη από την εποχική γρίπη σε 475 ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς (388 ασθενείς με μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων [195 με εικονικό φάρμακο, 193 με οσελταμιβίρη], 87 ασθενείς με μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων [43 με εικονικό φάρμακο, 44 με οσελταμιβίρη], κανένας ασθενής με άλλη κατάσταση ανοσοκαταστολής), συμπεριλαμβανομένων 18 παιδιών ηλικίας 1 έως 12 ετών. Το κύριο καταληκτικό σημείο αυτής της μελέτης ήταν η συχνότητα εμφάνισης της εργαστηριακά επιβεβαιωμένης κλινικής γρίπης όπως προσδιορίζεται με ιική καλλιέργεια και/ή τετραπλάσια αύξηση των αντισωμάτων έναντι της αιμοσυγκολλητίνης. Η συχνότητα εμφάνισης της εργαστηριακά επιβεβαιωμένης κλινικής γρίπης ήταν 2.9% (7/238) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και 2,1% (5/237) στην ομάδα του oseltamivir (95% ΔΕ -2.3% - 4.1%, p = 0,772).
Δεν έχουν διεξαχθεί ειδικές μελέτες αξιολόγησης της μείωσης του κινδύνου επιπλοκών.
Αντοχή στο oseltamivir
Κλινικές μελέτες: Ο κίνδυνος εμφάνισης ιών της γρίπης με μειωμένη ευαισθησία ή καθαρή αντοχή στο oseltamivir έχει εξεταστεί κατά τη διάρκεια επιχορηγούμενων από τη Roche κλινικών μελετών. Η ανάπτυξη του ανθεκτικού στο oseltamivir ιού κατά τη διάρκεια της θεραπείας ήταν πιο συχνή στα παιδιά συγκριτικά με τους ενήλικες, με εύρος που κυμαινόταν από λιγότερο του 1% σε ενήλικες έως 18% σε βρέφη ηλικίας μικρότερης του 1 έτους. Τα παιδιά που βρέθηκαν να είναι φορείς ανθεκτικού στο oseltamivir ιού σε γενικές γραμμές απέκκριναν τον ιό για μεγαλύτερη χρονική περίοδο συγκριτικά με τα άτομα με ευαίσθητο ιό. Ωστόσο, η αναδυόμενη από τη θεραπεία αντοχή στο oseltamivir δεν επηρέασε την ανταπόκριση στη θεραπεία και δεν προκάλεσε καμία παράταση των συμπτωμάτων γρίπης.
Μία συνολικά υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης αντοχής στο oseltamivir παρατηρήθηκε σε ενήλικες και εφήβους ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς που έλαβαν κανονική δόση ή διπλάσια δόση oseltamivir για διάρκεια 10 ημερών [14,5% (10/69) στην ομάδα κανονικής δόσης και 2,7% (2/74) στην ομάδα διπλάσιας δόσης], σε σύγκριση με δεδομένα από μελέτες με, υγιείς κατά τα άλλα, ενήλικες και έφηβοι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με oseltamivir. Η πλειοψηφία των ενηλίκων ασθενών που ανέπτυξαν αντοχή ήταν αποδέκτες μοσχευμάτων (8/10 ασθενείς στην ομάδα κανονικής δόσης και 2/2 ασθενείς στην ομάδα διπλάσιας δόσης). Οι περισσότεροι από τους ασθενείς με ανθεκτικό στο oseltamivir ιό μολύνθηκαν από γρίπη τύπου Α και είχαν παρατεταμένη ιική απελευθέρωση.
Η συχνότητα εμφάνισης αντοχής στο oseltamivir που παρατηρήθηκε σε ανοσοκατεσταλμένα παιδιά (ηλικίας ≤12 ετών) που έλαβαν θεραπεία με Tamiflu στις δύο μελέτες και αξιολογήθηκαν για αντοχή ήταν 20,7% (6/29). Από τα έξι ανοσοκατεσταλμένα παιδιά που βρέθηκαν με αντοχή στο oseltamivir που εμφανίστηκε με τη θεραπεία, 3 ασθενείς έλαβαν κανονική δόση και 3 ασθενείς υψηλή δόση (διπλάσια ή τριπλάσια δόση). Η πλειοψηφία είχε οξεία λεμφοειδή λευχαιμία και ήταν ≤ 5 ετών.
Συχνότητα Εμφάνισης Αντοχής στο Oseltamivir στις Κλινικές Μελέτες
| Πληθυσμός Ασθενών | Ασθενείς με Ανθεκτικές Μεταλλάξεις (%) | |
| Φαινοτυπική Ανάλυση* | Γονο- και Φαινοτυπική Ανάλυση* | |
| Ενήλικες και έφηβοι | 0,88% (21/2382) | 1,13% (27/2396) |
| Παιδιά (1-12 ετών) | 4,11% (71/1726) | 4,52% (78/1727) |
| Βρέφη (<1 έτους) | 18,31% (13/71) | 18,31% (13/71) |
*Δε διενεργήθηκε πλήρης γονοτυπική ανάλυση σε όλες τις μελέτες.
Προφύλαξη από τη γρίπη
Δεν έχει αποδειχθεί η εμφάνιση φαρμακευτικής αντοχής που να συσχετίζεται με τη χρήση του Tamiflu στις κλινικές μελέτες πρόληψης της γρίπης κατόπιν έκθεσης που διενεργήθηκαν μέχρι σήμερα (7 ημέρες), πρόληψης της γρίπης κατόπιν έκθεσης σε ομάδες νοικοκυριών (10 ημέρες) και εποχικές (42 ημέρες) μελέτες πρόληψης σε άτομα με ανοσοεπάρκεια. Δεν παρατηρήθηκε αντοχή κατά τη διάρκεια μίας μελέτης προφύλαξης 12 εβδομάδων σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς.
Κλινικά δεδομένα και δεδομένα παρακολούθησης: Έχουν ανιχνευθεί in vitro φυσιολογικές μεταλλάξεις που σχετίζονται με μειωμένη ευαισθησία στο oseltamivir σε ασθενείς στους οποίους απομονώθηκαν ιοί γρίπης τύπου Α και Β χωρίς έκθεση στο oseltamivir. Ανθεκτικά στελέχη απομονώθηκαν σε ασθενείς με ανοσοεπάρκεια και σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς κατά τη διάρκεια θεραπείας με oseltamivir. Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς και μικρά παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης ιού ανθεκτικού στο oseltamivir κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Ιοί ανθεκτικοί στο oseltamivir, οι οποίοι απομονώθηκαν από ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με oseltamivir και εργαστηριακά στελέχη ιών της γρίπης ανθεκτικά στο oseltamivir έχουν βρεθεί να περιέχουν μεταλλάξεις στις νευραμινιδάσες Ν1 και Ν2. Οι μεταλλάξεις αντοχής έχουν την τάση να είναι εξειδικευμένες ως προς τον υπότυπο του ιού. Από το 2007 έχει ανιχνευθεί σποραδικά η φυσιολογικά εκδηλωθείσα αντοχή που σχετίζεται με τη μετάλλαξη H275Y στα στελέχη της εποχικής H1N1 γρίπης. Η ευαισθησία στο oseltamivir και η εξάπλωση τέτοιων ιών φαίνεται να ποικίλλουν εποχικά και γεωγραφικά. Το 2008, η H275Y βρέθηκε σε > 99% των κυκλοφορούντων στελεχών της γρίπης H1N1 στην Ευρώπη. Το 2009 η γρίπη H1N1 («γρίπη των χοίρων») ήταν σχεδόν ομοιόμορφα ευπαθής στο oseltamivir, με σποραδικές μόνο αναφορές αντοχής σε σχέση με θεραπευτική και προφυλακτική αγωγή.
Γενικές Πληροφορίες
Απορρόφηση
Το oseltamivir απορροφάται εύκολα από το γαστρεντερικό σωλήνα μετά την από στόματος χορήγηση oseltamivir phosphate (προφάρμακο) και μετατρέπεται εκτεταμένα από ηπατικές κυρίως εστεράσες στο δραστικό μεταβολίτη (oseltamivir carboxylate). Τουλάχιστον 75 % μίας από στόματος χορηγούμενης δόσης φθάνει στη συστηματική κυκλοφορία σαν δραστικός μεταβολίτης. Η έκθεση στο προφάρμακο είναι μικρότερη από 5 % σε σχέση με το δραστικό μεταβολίτη. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα τόσο του προ-φαρμάκου όσο και του δραστικού μεταβολίτη είναι ανάλογες της δόσης και δεν επηρεάζονται από σύγχρονη χορήγηση με τροφή.
Κατανομή
Ο μέσος όγκος κατανομής σε σταθεροποιημένη κατάσταση του oseltamivir carboxylate είναι περίπου 23 λίτρα στους ανθρώπους, ένας όγκος ισοδύναμος με το εξωκυττάριο υγρό σώματος. Καθώς η δράση της νευραμινιδάσης είναι εξωκυτταρική, το oseltamivir carboxylate κατανέμεται σε όλα τα σημεία εξάπλωσης του ιού.
Η δέσμευση του oseltamivir carboxylate με την πρωτεΐνη ανθρώπινου πλάσματος είναι αμελητέα (περίπου 3 %).
Βιομετασχηματισμός
Το oseltamivir μεταβολίζεται εκτεταμένα σε oseltamivir carboxylate με εστεράσες που βρίσκονται κυρίως στο ήπαρ. Μελέτες in vitro απέδειξαν ότι ούτε η oseltamivir ούτε ο δραστικός μεταβολίτης είναι ένα υπόστρωμα ή ένας αναστολέας, των κυριότερων ισομορφών του κυτοχρώματος Ρ450. Δεν έχουν αναγνωριστεί συζεύξεις φάσης 2 καμίας από τις δύο ουσίες in vivo.
Αποβολή
Το oseltamivir αφού απορροφηθεί, αποβάλλεται κυρίως (> 90 %) με μετατροπή στο oseltamivir carboxylate. Δεν μεταβολίζεται περαιτέρω και αποβάλλεται στα ούρα. Οι κορυφαίες συγκεντρώσεις του oseltamivir carboxylate στο πλάσμα μειώνονται με χρόνο ημιζωής 6 έως 10 ώρες στα περισσότερα άτομα. Ο δραστικός μεταβολίτης αποβάλλεται εξ ολοκλήρου με νεφρική απέκκριση. Η νεφρική κάθαρση (18,8 l/h) υπερβαίνει το ρυθμό σπειραματικής διήθησης (7,5 l/h) υποδεικνύοντας ότι πραγματοποιείται σωληναριακή έκκριση μαζί με σπειραματική διήθηση. Λιγότερο από 20 % μίας από στόματος χορηγούμενης ραδιοεπισημασμένης δόσης αποβάλλεται στα κόπρανα.
Άλλοι ειδικοί πληθυσμοί
Παιδιατρικός πληθυσμός
Βρέφη μικρότερα του 1 έτους: Η φαρμακοκινητική, η φαρμακοδυναμική και η ασφάλεια του Tamiflu έχουν αξιολογηθεί σε δύο μη ελεγχόμενες, ανοικτής επισήμανσης μελέτες, οι οποίες συμπεριέλαβαν παιδιά που έχουν προσβληθεί από γρίπη ηλικίας κάτω του ενός έτους (n=135). Ο ρυθμός της κάθαρσης του δραστικού μεταβολιτή, διορθωμένος για το σωματικό βάρος, μειώνεται με ηλικίες κάτω του ενός έτους. Οι εκθέσεις μεταβολίτη παρουσιάζουν επίσης μεγαλύτερες διακυμάνσεις στα βρέφη μικρότερης ηλικίας. Τα διαθέσιμα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η έκθεση μετά από δόση 3 mg/kg σε βρέφη ηλικίας 0 -12 μηνών παρέχει εκθέσεις προφαρμάκου και μεταβολίτη, οι οποίες αναμένεται να είναι αποτελεσματικές με συγκρίσιμο προφίλ ασφάλειας με αυτό που έχει παρατηρηθεί σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας και ενήλικες που χρησιμοποιούν την εγκεκριμένη δόση (βλ. παραγράφους 4.1 και 4.2). Τα αναφερθέντα ανεπιθύμητα συμβάντα ήταν συνεπή με το θεμελιωμένο προφίλ ασφάλειας στα παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας.
Δεν διατίθενται δεδομένα για βρέφη ηλικίας κάτω του 1 έτους για την πρόληψη της γρίπης μετά από την έκθεση. Η πρόληψη κατά τη διάρκεια της επιδημίας της γρίπης στην κοινότητα δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών.
Πρόληψη της γρίπης κατόπιν έκθεσης σε βρέφη ηλικίας κάτω του 1 έτους κατά τη διάρκεια πανδημίας: Η προσομοίωση της χορήγησης δόσης 3mg/kg μία φορά ημερησίως σε βρέφη ηλικίας <1 έτους καταδεικνύει έκθεση στο ίδιο εύρος ή υψηλότερη, συγκριτικά με αυτή της χορήγησης δόσης 75 mg μία φορά ημερησίως σε ενήλικες. Η έκθεση δεν υπερβαίνει αυτή της αγωγής βρεφών ηλικίας <1 έτους (3 mg/kg δύο φορές ημερησίως) και αναμένεται να έχει ως αποτέλεσμα ένα συγκρίσιμο προφίλ ασφάλειας (βλ. Παράγραφο 4.8). Δεν έχουν διενεργηθεί κλινικές μελέτες προφύλαξης σε βρέφη ηλικίας <1 έτους.
Βρέφη και παιδιά ηλικίας 1 έτους ή μεγαλύτερα: Η φαρμακοκινητική του oseltamivir έχει αξιολογηθεί σε φαρμακοκινητικές μελέτες εφάπαξ δόσης σε βρέφη, παιδιά και εφήβους ηλικίας 1 έως 16 ετών. Η φαρμακοκινητική επαναλαμβανόμενων δόσεων μελετήθηκε σε ένα μικρό αριθμό παιδιών που εντάχθηκαν σε μία μελέτη κλινικής αποτελεσματικότητας. Τα νεότερα σε ηλικία παιδιά απέβαλαν τόσο το προφάρμακο όσο και το δραστικό μεταβολίτη του ταχύτερα από τους ενήλικες, με αποτέλεσμα χαμηλότερη έκθεση για μία χορηγούμενη δόση σε mg/kg. Δόσεις 2 mg/kg δίνουν εκθέσεις oseltamivir carboxylate συγκρίσιμες με αυτές που επιτυγχάνονται σε ενήλικες που λαμβάνουν μία εφάπαξ δόση 75 mg (περίπου 1 mg/kg). Η φαρμακοκινητική του oseltamivir σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 12 ετών ή μεγαλύτερα είναι παρόμοια με αυτή σε ενήλικες.
Ηλικιωμένοι
Η έκθεση στο δραστικό μεταβολίτη σε σταθεροποιημένη κατάσταση ήταν 25 με 35 % υψηλότερη στους ηλικιωμένους (ηλικίας 65 έως 78 ετών) συγκριτικά με ενήλικες μικρότερους των 65 ετών στους οποίους χορηγήθηκαν συγκρίσιμες δόσεις oseltamivir. Οι χρόνοι ημιζωής που παρατηρήθηκαν στους ηλικιωμένους ήταν παρόμοιοι με αυτούς που παρατηρήθηκαν σε νέους ενήλικες. Με βάση την έκθεση
και την ανεκτικότητα στο φάρμακο, δεν απαιτούνται προσαρμογές δοσολογίας για ηλικιωμένους ασθενείς εκτός αν υπάρχει αποδεδειγμένα μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 60 ml/λεπτό) (βλ. παράγραφο 4.2).
Νεφρική δυσλειτουργία
Χορήγηση 100 mg oseltamivir phosphate δύο φορές την ημέρα, για 5ημέρες, σε ασθενείς με ποικίλλους βαθμούς νεφρικής δυσλειτουργίας έδειξε ότι η έκθεση στο oseltamivir carboxylate είναι αντιστρόφως ανάλογη της έκπτωσης της νεφρικής λειτουργίας. Για τη δοσολογία, βλ. παράγραφο 4.2.
Ηπατική δυσλειτουργία
Έχει διαπιστωθεί από in vitro μελέτες ότι η έκθεση στο oseltamivir δεν αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά ούτε η έκθεση στο δραστικό μεταβολίτη αναμένεται να μειωθεί σημαντικά σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 4.2).
Έγκυες Γυναίκες
Μία συγκεντρωτική ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού καταδεικνύει ότι το δοσολογικό σχήμα του Tamiflu που περιγράφεται στην Παράγραφο 4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης, έχει ως αποτέλεσμα χαμηλότερη έκθεση (30% κατά μέσο όρο σε όλα τα τρίμηνα) στον ενεργό μεταβολίτη σε έγκυες γυναίκες συγκριτικά με μη έγκυες γυναίκες. Ωστόσο, η χαμηλότερη προβλεπόμενη έκθεση παραμένει πάνω από τις ανασταλτικές συγκεντρώσεις (τιμές IC95) και σε ένα θεραπευτικό επίπεδο για ένα εύρος στελεχών του ιού της γρίπης. Επιπρόσθετα, υπάρχουν ενδείξεις από μελέτες παρατήρησης, οι οποίες καταδεικνύουν όφελος από το τρέχον δοσολογικό σχήμα σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών. Ως εκ τούτου, δεν συνιστώνται προσαρμογές της δόσης για τις έγκυες γυναίκες κατά τη θεραπεία ή προφύλαξη από γρίπη (βλ. παράγραφο 4.6, Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία).
Ανοσοκατεσταλμένοι Ασθενείς
Οι φαρμακοκινητικές αναλύσεις πληθυσμού υποδεικνύουν ότι η θεραπεία σε ενήλικες και παιδιατρικούς (ηλικίας <18 ετών) ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς με oseltamivir (όπως περιγράφεται στην Ενότητα 4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης) οδηγεί σε αυξημένη προβλεπόμενη έκθεση (από περίπου 5% έως 50%) στον ενεργό μεταβολίτη σε σύγκριση με μη ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς με συγκρίσιμη κάθαρση κρεατινίνης. Λόγω του μεγάλου περιθωρίου ασφαλείας του ενεργού μεταβολίτη, δεν απαιτούνται προσαρμογές της δόσης σε ασθενείς λόγω της ανοσοκαταστολής τους. Ωστόσο, για τους ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, οι δόσεις θα πρέπει να προσαρμόζονται, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 4.2. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης.
Οι φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές αναλύσεις από δύο μελέτες σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς έδειξαν ότι δεν υπήρχε σημαντικό επιπρόσθετο όφελος σε εκθέσεις υψηλότερες από αυτές που επιτεύχθηκαν μετά τη χορήγηση της κανονικής δόσης.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - TAMIFLU 6MG/ML
Σορβιτόλη (Ε420)
Νάτριο κιτρικό δισόξινο (Ε331[α]) Ξανθάνης κόμμι (Ε415)
Νάτριο βενζοϊκό (Ε211) Σακχαρίνη νατριούχος (Ε954) Τιτανίου διοξείδιο (Ε171)
Βελτιωτικό γεύσης μίγματος φρούτων (περιλαμβάνει μαλτοδεξτρίνες [αραβοσίτου], προπυλενογλυκόλη, αραβικό κόμμι Ε414 και πανομοιότυπες με φυσικές ουσίες - βελτιωτικά γεύσης [αποτελούμενο κυρίως από βελτιωτικό γεύσης μπανάνα, ανανάς και ροδάκινο]).
4 χρόνια
Μετά την ανασύσταση, φυλάσσετε σε θερμοκρασία μικρότερη των 25°C για 10 ημέρες.
Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30°C.
Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την ανασύσταση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλέπε παράγραφο
6.3.
Αδιαφανή γυάλινη φιάλη 100 ml (με βιδωτό πώμα ασφάλειας για παιδιά από πολυπροπυλένιο, εξωτερικό τμήμα: πολυαιθυλένιο, εσωτερικό τμήμα: πολυπροπυλένιο, περίβλημα: πολυαιθυλένιο) με 13 γραμμάρια κόνεως για πόσιμο εναιώρημα, ένα πλαστικό εξάρτημα προσαρμογής (πολυαιθυλένιο
χαμηλής πυκνότητας), πλαστική δοσιμετρική σύριγγα των 3 ml (με διαβάθμιση ανά 0,1 ml) και μία δοσιμετρική σύριγγα των 10 ml (με διαβάθμιση ανά 0,5 ml) για από του στόματος χορήγηση (κύλινδρος σύριγγας και έμβολο: πολυπροπυλένιο, δακτύλιος σφράγισης με βάση τη σιλικόνη) και ένα πλαστικό κύπελλο μέτρησης (πολυπροπυλένιο).
Συσκευασία της μίας φιάλης.
και άλλος χειρισμός
Συνιστάται η ανασύσταση του πόσιμου εναιωρήματος Tamiflu να γίνεται από το φαρμακοποιό πριν από τη διάθεσή του στον ασθενή.
Μετά την ανασύσταση με 55 ml νερού, ο όγκος του προς χρήση πόσιμου εναιωρήματος επιτρέπει την ανάκτηση συνολικά 10 δόσεων 30 mg oseltamivir.
Προετοιμασία του πόσιμου εναιωρήματος
-
Χτυπήστε ελαφρά την κλειστή φιάλη αρκετές φορές, για να αναταραχθεί η κόνις.
-
Μετρήστε 55 ml νερού γεμίζοντας το κύπελλο μέτρησης μέχρι το ενδεδειγμένο σημείο (το κύπελλο μέτρησης συμπεριλαμβάνεται στο κουτί).
-
Προσθέστε και τα 55 ml νερού μέσα στη φιάλη, τοποθετήστε ξανά το πώμα και ανακινήστε καλά την κλειστή φιάλη για 15 δευτερόλεπτα.
-
Βγάλτε το πώμα και πιέστε το εξάρτημα προσαρμογής μέσα στο λαιμό της φιάλης.
-
Τοποθετήστε σφιχτά το πώμα πάνω στην κορυφή της φιάλης η οποία τώρα περιλαμβάνει το εξάρτημα προσαρμογής της φιάλης. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι το εξάρτημα προσαρμογής έχει προσαρμοστεί στη σωστή θέση στη φιάλη.
Το Tamiflu κόνις για πόσιμο εναιώρημα θα έχει εμφάνιση αδιαφανούς και λευκού ως ελαφρά κίτρινου εναιωρήματος μετά την ανασύσταση.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.