KEVZARA INJ.SOL 200MG/1,14 ML (175MG/ML)
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - KEVZARA 200MG/1,14 ML
Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Το Kevzara σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη (MTX) ενδείκνυται για την αντιμετώπιση της μέτριας έως σοβαρής ενεργής ρευματοειδούς αρθρίτιδας (ΡΑ) σε ενήλικες ασθενείς με ανεπαρκή ανταπόκριση ή δυσανεξία σε ένα ή περισσότερα τροποποιητικά της νόσου αντιρευματικά φάρμακα (DMARDs). Το Kevzara μπορεί να χορηγηθεί σαν μονοθεραπεία σε περιπτώσεις δυσανεξίας στη ΜΤΧ ή όταν η θεραπεία με ΜΤΧ δεν είναι κατάλληλη (βλ. παράγραφο 5.1).
Ρευματική πολυμυαλγία
Το Kevzara ενδείκνυται για την αντιμετώπιση της ρευματικής πολυμυαλγίας (PMR) σε ενήλικες ασθενείς οι οποίοι είχαν ανεπαρκή ανταπόκριση στα κορτικοστεροειδή ή που παρουσίασαν υποτροπή κατά τη διάρκεια της σταδιακής μείωσης των κορτικοστεροειδών.
Η θεραπεία πρέπει να ξεκινά και να επιβλέπεται από επαγγελματίες υγείας με εμπειρία στη διάγνωση και την αντιμετώπιση της πάθησης για την οποία προορίζεται αυτό το φαρμακευτικό προϊόν (βλ. παράγραφο 4.1). Στους ασθενείς πρέπει να δίδεται η κάρτα ασθενούς.
Δοσολογία
Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Η συνιστώμενη δόση του sarilumab είναι 200 mg μία φορά κάθε 2 εβδομάδες, χορηγούμενη ως υποδόρια ένεση.
Ρευματική πολυμυαλγία
Η συνιστώμενη δόση του sarilumab είναι 200 mg μία φορά κάθε 2 εβδομάδες χορηγούμενη ως υποδόρια ένεση, σε συνδυασμό με σταδιακή μείωση των συστηματικών κορτικοστεροειδών, μετά τον οποίο το sarilumab μπορεί να συνεχιστεί ως μονοθεραπεία.
Υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία για έως 1 έτος. Ως εκ τούτου, η θεραπεία πέραν των 52 εβδομάδων θα πρέπει να καθοδηγείται από την ενεργότητα της νόσου, την εκτίμηση του ιατρού και την επιλογή του ασθενούς.
Τροποποίηση της δόσης
Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Συνιστάται μείωση της δόσης από 200 mg μία φορά κάθε 2 εβδομάδες στα 150 mg μία φορά κάθε 2 εβδομάδες για την αντιμετώπιση ουδετεροπενίας, θρομβοπενίας και αυξήσεων των ηπατικών ενζύμων.
Η αγωγή με sarilumab πρέπει να αναστέλλεται σε ασθενείς που αναπτύσσουν σοβαρή λοίμωξη έως ότου ελεγχθεί η λοίμωξη.
Δεν συνιστάται έναρξη αγωγής με sarilumab σε ασθενείς που έχουν χαμηλό αριθμό ουδετερόφιλων, δηλ., απόλυτο αριθμό ουδετερόφιλων (ANC) μικρότερο από 2 x 109/L.
Δεν συνιστάται έναρξη αγωγής με sarilumab σε ασθενείς που έχουν αριθμό αιμοπεταλίων κάτω από
150 x 103/µL.
Πίνακας 1: Συνιστώμενες τροποποιήσεις της δόσης στην περίπτωση ουδετεροπενίας, θρομβοπενίας ή αυξημένων ηπατικών ενζύμων για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8):| Χαμηλός Απόλυτος Αριθμός Ουδετερόφιλων (Absolute Neutrophil Count - ANC) (βλ. παράγραφο 5.1) | |
| Εργαστηριακή τιμή(κύτταρα x 109/L) | Σύσταση |
| ANC μεγαλύτερο από 1 | Πρέπει να διατηρηθεί η τρέχουσα δόση του sarilumab. |
| ANC 0,5-1 | Η αγωγή με sarilumab πρέπει να ανασταλεί έως ότου επιτευχθεί αριθμός >1 x 109/L.Η αγωγή με sarilumab μπορεί να συνεχιστεί στα 150 mg κάθε2 εβδομάδες και να αυξηθεί στα 200 mg κάθε 2 εβδομάδες, σύμφωνα με τις κλινικές ενδείξεις. |
| ANC μικρότερο από 0,5 | Η αγωγή με sarilumab πρέπει να διακοπεί. |
| Χαμηλός Αριθμός Αιμοπεταλίων | |
| Εργαστηριακή τιμή (κύτταρα x 103/µL) | Σύσταση |
| 50 έως 100 | Η αγωγή με sarilumab πρέπει να ανασταλεί έως ότου επιτευχθεί αριθμός >100 x 103/µL.Η αγωγή με sarilumab μπορεί να συνεχιστεί στα 150 mg κάθε2 εβδομάδες και να αυξηθεί στα 200 mg κάθε 2 εβδομάδες, σύμφωνα με τις κλινικές ενδείξεις. |
| Μικρότερη από 50 | Εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί με επαναληπτικό έλεγχο, η αγωγή μεsarilumab πρέπει να διακοπεί. |
| Μη φυσιολογικές τιμές ηπατικών ενζύμων | |
| Εργαστηριακή τιμή | Σύσταση |
| ALT > 1 έως 3 x ανώτατο φυσιολογικό όριο (ULN) | Πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο τροποποίησης της δοσολογίας των συγχορηγούμενων DMARDs ή ανοσορρυθμιστικών παραγόντων, σύμφωνα με τις κλινικές ενδείξεις. |
| ALT > 3 έως 5 x ULN | Η αγωγή με sarilumab πρέπει να ανασταλεί έως ότου επιτευχθεί τιμή<3 x ULN.Η αγωγή με sarilumab μπορεί να συνεχιστεί στα 150 mg κάθε2 εβδομάδες και να αυξηθεί στα 200 mg κάθε 2 εβδομάδες, σύμφωνα με τις κλινικές ενδείξεις. |
| ALT > 5 x ULN | Η αγωγή με sarilumab πρέπει να διακοπεί. |
Ρευματική πολυμυαλγία (PMR)
Μη φυσιολογικές εργαστηριακές τιμές: Διακοπή του sarilumab στους ασθενείς με PMR που αναπτύσσουν τις ακόλουθες μη φυσιολογικές εργαστηριακές τιμές (βλ. παράγραφο 4.4 και 5.1):
-
ουδετεροπενία (ANC < 1 x 109/L στο τέλος του διαστήματος χορήγησης των δόσεων)
-
θρομβοπενία (αριθμός αιμοπεταλίων < 100 x 103 µL)
-
αυξημένα επίπεδα AST ή ALT (3 φορές πάνω από το ULN)
Δεν έχουν μελετηθεί τροποποιήσεις της δόσης σε ασθενείς με PMR με αυτές τις παθήσεις. Για τα κριτήρια έναρξης της θεραπείας, ανατρέξτε στη δοσολογία για την PMR.
Παραλειφθείσα δόση
Εάν παραλειφθεί μια δόση του sarilumab και έχουν περάσει 3 ημέρες ή λιγότερες από την παραλειφθείσα δόση, η επόμενη δόση πρέπει να χορηγηθεί το συντομότερο δυνατό. Η επόμενη δόση πρέπει να χορηγηθεί κατά την τακτική προγραμματισμένη χρονική στιγμή. Εάν έχουν περάσει 4
ημέρες ή περισσότερες από την παραλειφθείσα δόση, η ακόλουθη δόση πρέπει να χορηγηθεί κατά την επόμενη τακτική προγραμματισμένη χρονική στιγμή. Η δόση δεν πρέπει να διπλασιάζεται.
Ειδικοί πληθυσμοί
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία. Το
sarilumab δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 5.2).
Ηπατική δυσλειτουργία
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του sarilumab δεν έχουν μελετηθεί σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένων ασθενών με θετική ορολογική εξέταση για τον ιό της ηπατίτιδας B (HBV) ή τον ιό της ηπατίτιδας C (HCV) (βλ. παράγραφο 4.4).
Ηλικιωμένοι
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς άνω των 65 ετών (βλ. παράγραφο 4.4).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του sarilumab σε προγεμισμένη σύριγγα και προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Τρόπος χορήγησης
Υποδόρια χρήση.
Οι θέσεις της ένεσης (κοιλιακή χώρα, μηρός και άνω βραχίονας) πρέπει να εναλλάσσονται κάθε φορά. Το sarilumab δεν πρέπει να ενίεται σε ευαίσθητο, κατεστραμμένο δέρμα ή σε δέρμα με μώλωπες ή ουλές.
Προγεμισμένη σύριγγα και προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Πρέπει να χορηγείται όλο το περιεχόμενο (1,14 ml) της προγεμισμένης σύριγγας/ προγεμισμένης συσκευής τύπου πένας ως υποδόρια ένεση.
Για την προγεμισμένη σύριγγα/συσκευή τύπου πένας, η ένεση του sarilumab μπορεί να γίνει από τον ίδιο τον ασθενή ή από το φροντιστή του, εφόσον ο επαγγελματίας υγείας το κρίνει σωστό. Στους ασθενείς και/ή στους φροντιστές πρέπει να παρέχεται η δέουσα εκπαίδευση για την προετοιμασία και τη χορήγηση του sarilumab, πριν από τη χρήση.
Η προγεμισμένη σύριγγα ή συσκευή τύπου πένας δεν έχει μελετηθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς.
Πλήρεις οδηγίες για τη χορήγηση αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος παρέχονται στο φύλλο οδηγιών χρήσης.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ενεργές, σοβαρές λοιμώξεις (βλ. παράγραφο 4.4).
Ιχνηλασιμότητα του sarilumab
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, θα πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια η εμπορική ονομασία και η παρτίδα του χορηγούμενου προϊόντος.
Σοβαρές λοιμώξεις
Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για την ανάπτυξη σημείων και συμπτωμάτων λοίμωξης κατά τη διάρκεια της αγωγής με sarilumab (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.8). Καθώς παρατηρείται υψηλότερη συχνότητα λοιμώξεων στον ηλικιωμένο πληθυσμό γενικά, πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή κατά τη θεραπεία ηλικιωμένων.
Το sarilumab δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με ενεργό λοίμωξη, συμπεριλαμβανομένων τοπικών λοιμώξεων. Οι κίνδυνοι και τα οφέλη θα πρέπει να εξετάζονται πριν από την έναρξη αγωγής σε ασθενείς που έχουν:
-
χρόνια ή υποτροπιάζουσα λοίμωξη
-
ιστορικό σοβαρών ή ευκαιριακών λοιμώξεων
-
λοίμωξη από HIV
-
υποκείμενες καταστάσεις που μπορεί να προδιαθέτουν για λοίμωξη
-
εκτεθεί σε φυματίωση ή
-
διαμείνει ή ταξιδέψει σε περιοχές όπου η φυματίωση και οι μυκητιάσεις είναι ενδημικές
Η αγωγή με sarilumab πρέπει να ανασταλεί εάν ο ασθενής αναπτύξει σοβαρή ή ευκαιριακή λοίμωξη. Μετά τον έλεγχο της λοίμωξης, η αγωγή με sarilumab μπορεί να ξεκινήσει πάλι σύμφωνα με την κρίση του επαγγελματία υγείας.
Ένας ασθενής που αναπτύσσει λοίμωξη κατά την αγωγή πρέπει επίσης να υποβληθεί σε άμεσο και πλήρη διαγνωστικό έλεγχο, όπως ενδείκνυται για έναν ανοσοκατεσταλμένο ασθενή. Πρέπει να ξεκινά κατάλληλη αντιμικροβιακή θεραπεία και ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται στενά.
Έχουν αναφερθεί σοβαρές και, μερικές φορές, θανατηφόρες λοιμώξεις από βακτήρια, μυκοβακτήρια, διηθητικούς μύκητες, ιούς ή άλλα ευκαιριακά παθογόνα σε ασθενείς που λάμβαναν ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες. Οι πιο συχνά παρατηρούμενες σοβαρές λοιμώξεις με το sarilumab σε ασθενείς με ΡΑ περιλάμβαναν πνευμονία και κυτταρίτιδα (βλ. παράγραφο 4.8). Μεταξύ των ευκαιριακών λοιμώξεων, αναφέρθηκαν φυματίωση, καντιντίαση και πνευμονοκύστη με το sarilumab στη ΡΑ. Σε ορισμένους ασθενείς με ΡΑ με ταυτόχρονη φυματίωση, παρατηρήθηκαν διάχυτες και όχι εντοπισμένες λοιμώξεις, οι περισσότεροι από τους οποίους λάμβαναν ταυτόχρονα ανοσοκατασταλτικά, π.χ., MTX ή κορτικοστεροειδή, τα οποία μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο λοίμωξης.
Φυματίωση
Οι ασθενείς πρέπει να αξιολογούνται για παράγοντες κινδύνου εμφάνισης φυματίωσης και να εξετάζονται για λανθάνουσα λοίμωξη πριν από την έναρξη της αγωγής με sarilumab. Οι ασθενείς με λανθάνουσα ή ενεργό φυματίωση πρέπει να αντιμετωπίζονται με την καθιερωμένη αντιμυκοβακτηριακή θεραπεία πριν από την έναρξη της αγωγής. Η αντιφυματική θεραπεία πρέπει να εξετάζεται πριν από την έναρξη της αγωγής σε ασθενείς με παλαιότερο ιατρικό ιστορικό λανθάνουσας ή ενεργής φυματίωσης για τους οποίους δεν είναι δυνατό να επιβεβαιωθεί ένας επαρκής κύκλος θεραπείας και σε ασθενείς με αρνητική εξέταση για λανθάνουσα φυματίωση οι οποίοι παρουσιάζουν, όμως, παράγοντες κινδύνου για φυματίωση. Υπενθυμίζεται στους επαγγελματίες υγείας ο κίνδυνος ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων στη δερματική δοκιμασία φυματίνης και στις εξετάσεις αίματος ιντερφερόνης γ για TB, ιδίως στους ασθενείς που είναι σοβαρά πάσχοντες ή ανοσοκατεσταλμένοι. Όταν εξετάζετε το ενδεχόμενο αντιφυματικής θεραπείας, μπορεί να ενδείκνυται γνωμάτευση από ιατρό εξειδικευμένο στη φυματίωση.
Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για την εκδήλωση σημείων και συμπτωμάτων φυματίωσης, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που ήταν αρνητικοί στην εξέταση για λανθάνουσα φυματίωση, πριν από την έναρξη θεραπείας.
Ιική επανενεργοποίηση
Έχει αναφερθεί ιική επανενεργοποίηση με ανοσοκατασταλτικές βιολογικές θεραπείες. Σε κλινικές μελέτες με sarilumab (βλ. παράγραφο 4.8)αναφέρθηκαν περιπτώσεις έρπητα ζωστήρα. Στις κλινικές μελέτες, δεν αναφέρθηκαν περιπτώσεις επανενεργοποίησης ηπατίτιδας Β, ωστόσο, είχαν αποκλειστεί ασθενείς που διέτρεχαν κίνδυνο επανενεργοποίησης.
Εργαστηριακές παράμετροι
Αριθμός ουδετερόφιλων
Η αγωγή με sarilumab συσχετίστηκε με υψηλότερη επίπτωση μειωμένου ANC (βλ. παράγραφο 4.8). Η μείωση του ANC δεν συσχετίστηκε με υψηλότερη επίπτωση λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένων σοβαρών λοιμώξεων.
-
Δεν συνιστάται έναρξη αγωγής με sarilumab σε ασθενείς που έχουν χαμηλό αριθμό ουδετερόφιλων, δηλ., ANC κάτω από 2 x 109/L. Σε ασθενείς που εμφανίζουν ANC μικρότερο από 0,5 x 109/L, συνιστάται να διακόπτεται η αγωγή με sarilumab (βλ. παράγραφο 4.2).
-
Ο αριθμός των ουδετερόφιλων πρέπει να παρακολουθείται για 4 έως 8 εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας και στη συνέχεια σύμφωνα με την κλινική κρίση. Για τις συνιστώμενες τροποποιήσεις της δόσης βάσει των αποτελεσμάτων για τον ANC, βλ. παράγραφο 4.2.
-
Με βάση τη φαρμακοδυναμική των μεταβολών του ANC, τα αποτελέσματα που λαμβάνονται στο πέρας του διαστήματος μεταξύ των δόσεων θα πρέπει να χρησιμοποιούνται όταν εξετάζετε τροποποίηση της δόσης (βλ. παράγραφο 5.1).
Αριθμός αιμοπεταλίων
Η αγωγή με sarilumab συσχετίστηκε με μείωση του αριθμού αιμοπεταλίων σε κλινικές μελέτες. Η μείωση των αιμοπεταλίων δεν συσχετίστηκε με αιμορραγικά επεισόδια (βλ. παράγραφο 4.8).
-
Δεν συνιστάται έναρξη αγωγής με sarilumab σε ασθενείς που έχουν αριθμό αιμοπεταλίων κάτω από 150 x 103/µL. Σε ασθενείς που εμφανίζουν αριθμό αιμοπεταλίων κάτω από 50 x 103/µL, η αγωγή με sarilumab πρέπει να διακόπτεται.
-
Ο αριθμός αιμοπεταλίων πρέπει να παρακολουθείται στις 4 έως 8 εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας και στη συνέχεια σύμφωνα με την κλινική κρίση. Για τις συνιστώμενες τροποποιήσεις της δόσης βάσει του αριθμού αιμοπεταλίων, βλ. παράγραφο 4.2.
-
Ηπατικά ένζυμα
Η αγωγή με sarilumab συσχετίστηκε με υψηλότερη επίπτωση αυξήσεων των τρανσαμινασών. Αυτές οι αυξήσεις ήταν παροδικές και δεν οδήγησαν σε κάποια κλινικά εμφανή ηπατική βλάβη στις κλινικές μελέτες (βλ. παράγραφο 4.8). Παρατηρήθηκε μεγαλύτερη συχνότητα και μέγεθος αυτών των αυξήσεων κατά τη χρήση δυνητικά ηπατοτοξικών φαρμακευτικών προϊόντων (π.χ., MTX) σε συνδυασμό με sarilumab.
Δεν συνιστάται έναρξη αγωγής με sarilumab σε ασθενείς με αυξημένες τιμές τρανσαμινασών, ALT ή AST, πάνω από 1,5 x ULN. Σε ασθενείς που εμφανίζουν αυξημένη τιμή ALT πάνω από 5 x ULN, πρέπει να διακόπτεται η αγωγή με sarilumab (βλ. παράγραφο 4.2).
Τα επίπεδα ALT και AST πρέπει να παρακολουθούνται στις 4 έως 8 εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας και στη συνέχεια κάθε 3 μήνες. Ανάλογα με τις κλινικές ενδείξεις, εξετάστε άλλους ελέγχους της ηπατικής λειτουργίας, π.χ., χολερυθρίνη. Για τις συνιστώμενες τροποποιήσεις της δόσης βάσει των αυξήσεων των τρανσαμινασών, βλ. παράγραφο 4.2.
Διαταραχές των λιπιδίων
Τα επίπεδα λιπιδίων ενδέχεται να είναι μειωμένα σε ασθενείς με χρόνια φλεγμονή. Η αγωγή με sarilumab συσχετίστηκε με αυξήσεις των λιπιδικών παραμέτρων, όπως η χοληστερόλη LDL, η χοληστερόλη HDL και/ή τα τριγλυκερίδια (βλ. παράγραφο 4.8). Οι λιπιδικές παράμετροι θα πρέπει να αξιολογούνται στις 4 έως 8 εβδομάδες περίπου μετά την έναρξη της θεραπείας με sarilumab και στη συνέχεια κάθε 6 μήνες περίπου.
Οι ασθενείς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τις κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση της υπερλιπιδαιμίας.
Διάτρηση του γαστρεντερικού σωλήνα και εκκολπωματίτιδα
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις διάτρησης του γαστρεντερικού σωλήνα και εκκολπωματίτιδας σε σχέση με το sarilumab.
Έχει αναφερθεί διάτρηση του γαστρεντερικού σωλήνα σε ασθενείς με και χωρίς εκκολπωματίτιδα. Οι ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτώματα που πιθανώς είναι ενδεικτικά εκκολπωματίτιδας, όπως κοιλιακό άλγος, αιμορραγία από τον γαστρεντερικό σωλήνα και/ή ανεξήγητη αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου μαζί με πυρετό, θα πρέπει να αξιολογούνται αμέσως για τον έγκαιρο εντοπισμό της εκκολπωματίτιδας η οποία μπορεί να συσχετίζεται με διάτρηση του γαστρεντερικού σωλήνα. Το sarilumab θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που έχουν παλαιότερο ιστορικό εντερικής εξέλκωσης ή εκκολπωματίτιδας (βλ. παράγραφο 4.8).
Κακοήθειες
Η αγωγή με ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο κακοηθειών. Η επίδραση της αγωγής με sarilumab όσον αφορά την ανάπτυξη κακοηθειών δεν είναι γνωστή, αλλά στις κλινικές μελέτες αναφέρθηκαν κακοήθειες (βλ. παράγραφο 4.8).
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
Έχουν αναφερθεί αντιδράσεις υπερευαισθησίας που συνδέονται με το sarilumab (βλ. παράγραφο 4.8). Οι πιο συχνές αντιδράσεις υπερευαισθησίας ήταν εξάνθημα στη θέση της ένεσης, εξάνθημα και κνίδωση. Στους ασθενείς πρέπει να συνιστάται να αναζητούν άμεση ιατρική φροντίδα εάν εμφανίσουν οποιοδήποτε σύμπτωμα αντίδρασης υπερευαισθησίας. Εάν εμφανιστεί αναφυλαξία ή άλλη αντίδραση υπερευαισθησίας, η χορήγηση του sarilumab πρέπει να διακόπτεται αμέσως (βλ. παράγραφο 4.3).
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν συνιστάται αγωγή με sarilumab σε ασθενείς που έχουν ενεργό ηπατική νόσο ή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.8).
Εμβολιασμοί
Η ταυτόχρονη χρήση εμβολίων με ζώντες μικροοργανισμούς, καθώς και εμβολίων με ζώντες εξασθενημένους μικροοργανισμούς θα πρέπει να αποφεύγεται κατά την αγωγή με sarilumab, διότι δεν έχει τεκμηριωθεί η κλινική ασφάλεια. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τη δευτεροπαθή μετάδοση λοίμωξης από άτομα που λαμβάνουν εμβόλια ζώντων μικροοργανισμών σε ασθενείς που λαμβάνουν sarilumab. Συνιστάται όλοι οι ασθενείς να έχουν πραγματοποιήσει όλους τους απαραίτητους εμβολιασμούς σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες για την ανοσοποίηση πριν από την έναρξη της θεραπείας. Το διάστημα ανάμεσα στους εμβολιασμούς με ζώντες μικροοργανισμούς και την έναρξη θεραπείας πρέπει να είναι σε συμφωνία με τις τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες για τους εμβολιασμούς που αφορούν ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες.
Καρδιαγγειακός κίνδυνος
Οι ασθενείς με ΡΑ που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακές διαταραχές και έχουν παράγοντες κινδύνου (π.χ., υπέρταση, υπερλιπιδαιμία) θα πρέπει να αντιμετωπίζονται στο πλαίσιο της συνήθους φροντίδας.
Πολυσορβικό 20 (E 432)
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 2,28 mg πολυσορβικού 20 σε κάθε 1,14 ml ενέσιμου διαλύματος που ισοδυναμούν με 2 mg/ml. Τα πολυσορβικά ενδέχεται να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις.
Η έκθεση στο sarilumab δεν επηρεάστηκε όταν χορηγήθηκε μαζί με MTX βάσει αναλύσεων της φαρμακοκινητικής πληθυσμού και συγκρίσεων μεταξύ των μελετών. Η έκθεση στη ΜΤΧ δεν αναμένεται να μεταβληθεί από τη συγχορήγηση sarilumab. Ωστόσο, δεν συλλέχθηκαν κλινικά δεδομένα. Το sarilumab δεν έχει ερευνηθεί σε συνδυασμό με αναστολείς της κινάσης Janus (JAK) ή βιολογικά DMARDs, όπως οι ανταγωνιστές του παράγοντα νέκρωσης του όγκου (Tumor Necrosis Factor - TNF).
Διάφορες in vitro μελέτες και περιορισμένες in vivo μελέτες στον άνθρωπο έχουν καταδείξει ότι οι κυτταροκίνες και οι παράγοντες ρύθμισης των κυτταροκινών μπορεί να επηρεάσουν την έκφραση και τη δραστηριότητα συγκεκριμένων ενζύμων του κυτοχρώματος P450 (CYP) (CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19 και CYP3A4) και, συνεπώς, έχουν την ικανότητα να τροποποιήσουν τη φαρμακοκινητική συγχορηγούμενων φαρμάκων τα οποία είναι υποστρώματα αυτών των ενζύμων. Τα αυξημένα επίπεδα ιντερλευκίνης-6 (IL-6) ενδέχεται να περιορίσουν τη δραστηριότητα του CYP, όπως σε ασθενείς με ΡΑ ή PMR, και, άρα, να αυξήσουν τα επίπεδα του φαρμάκου σε σύγκριση με τα άτομα που δεν έχουν ΡΑ ή PMR. Ο αποκλεισμός της σηματοδοτικής οδού της IL-6 από ανταγωνιστές του IL-6Rα, όπως το sarilumab, ενδέχεται να αναστρέψει την ανασταλτική δράση της IL-6 και να αποκαταστήσει τη δραστηριότητα του CYP, οδηγώντας σε μεταβολή των συγκεντρώσεων των φαρμακευτικών προϊόντων.
Η ρύθμιση της δράσης της IL-6 επί ενζύμων του CYP από το sarilumab μπορεί να είναι κλινικά σημαντική για υποστρώματα του CYP με στενό θεραπευτικό δείκτη, όπου η δόση προσαρμόζεται σε ατομικό επίπεδο. Μετά την έναρξη ή τη διακοπή του sarilumab σε ασθενείς που λαμβάνουν φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία είναι υποστρώματα του CYP, θα πρέπει να πραγματοποιείται θεραπευτική παρακολούθηση της δράσης (π.χ., βαρφαρίνη) ή της συγκέντρωσης του φαρμακευτικού προϊόντος (π.χ., θεοφυλλίνη) και η ατομική δόση του φαρμακευτικού προϊόντος θα πρέπει να προσαρμόζεται αναλόγως των αναγκών.
Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή σε ασθενείς που ξεκινούν αγωγή με sarilumab ενώ λαμβάνουν θεραπεία με υποστρώματα του CYP3A4 (π.χ., από στόματος αντισυλληπτικά ή στατίνες), καθώς το sarilumab μπορεί να αναστρέψει την ανασταλτική δράση της IL-6 και να αποκαταστήσει τη δραστηριότητα του CYP3A4, οδηγώντας σε μειωμένη έκθεση και δραστηριότητα του υποστρώματος CYP3A4 (βλ. παράγραφο 5.2). Η αλληλεπίδραση του sarilumab με υποστρώματα άλλων CYP (CYP2C9, CYP 2C19, CYP2D6) δεν έχει μελετηθεί.
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία
Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας και έως 3 μήνες μετά (βλ. παράγραφο 4.5).
Κύηση
Δεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα δεδομένα από την χρήση sarilumab σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεση ή έμμεση τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. παράγραφο 5.3).
Το sarilumab δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκτός εάν η κλινική κατάσταση της γυναίκας απαιτεί θεραπεία με sarilumab.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό αν το sarilumab απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα ή απορροφάται συστηματικά μετά από κατάποση. Η απέκκριση του sarilumab στο μητρικό γάλα δεν έχει μελετηθεί σε ζώα (βλ. παράγραφο 5.3).
Επειδή η IgG1 απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα, πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί η θεραπεία με sarilumab λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
Γονιμότητα
Δεν διατίθενται δεδομένα στον άνθρωπο για την επίδραση του sarilumab στη γονιμότητα. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν επίδραση στην ανδρική ή τη γυναικεία γονιμότητα (βλ. παράγραφο 5.3).
Το Kevzara δεν έχει καμία ή έχει αμελητέα επίδραση στην ικανότητα οδήγησης ή χειρισμού μηχανημάτων.
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς με ΡΑ (n=661) και PMR (n=59) είναι η ουδετεροπενία (14,3%), οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού (6,8%), η αυξημένη ALT (6,3%), οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (5,3%) και το ερύθημα στο σημείο της ένεσης (5,0%). Οι πιο συχνές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι λοιμώξεις (3,1%) (βλ. παράγραφο 4.4).
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται στον πίνακα έχουν αναφερθεί σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες. Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρονται παρακάτω ορίζεται με τη χρήση της εξής σύμβασης:
πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100),
σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Σε κάθε ομάδα συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται με φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 2: Ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς με ΡΑ και PMR| Κατηγορία οργανικό σύστημα κατά MedDRA | Συχνότητα | Ανεπιθύμητη ενέργεια |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Συχνές | Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού |
| Ουρολοίμωξη | ||
| Στοματικός έρπης | ||
| Κυτταρίτιδα | ||
| Πνευμονία | ||
| Όχι συχνές | Ρινοφαρυγγίτιδα | |
| Εκκολπωματίτιδα | ||
| Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος | Πολύ συχνές | Ουδετεροπενία* |
| Συχνές | Λευκοπενία* | |
| Θρομβοπενία | ||
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | Συχνές | Υπερτριγλυκεριδαιμία |
| Υπερχοληστερολαιμία | ||
| Γαστρεντερικές διαταραχές | Σπάνιες | Διάτρηση γαστρεντερικού σωλήνα |
| Ηπατοχολικές διαταραχές | Συχνές | Αυξημένες τρανσαμινάσες |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της θέσης χορήγησης | Συχνές | Ερύθημα στη θέση της ένεσης |
| Κνησμός στη θέση της ένεσης* |
*Στη μελέτη SAPHYR, οι αναφερθείσες ADR σε ασθενείς με PMR είναι η ουδετεροπενία, η λευκοπενία και ο κνησμός στη θέση της ένεσης.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Λοιμώξεις
Στον ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο πληθυσμό, η συχνότητα εμφάνισης λοιμώξεων ήταν 84,5, 81,0 και 75,1 περιστατικά ανά 100 ασθενείς-έτη, στις ομάδες 200 mg και 150 mg sarilumab + DMARDs και εικονικού φαρμάκου + DMARDs, αντίστοιχα. Οι πιο συχνά αναφερόμενες λοιμώξεις (5% έως 7%
των ασθενών) ήταν λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, ουρολοιμώξεις και ρινοφαρυγγίτιδα. Η συχνότητα εμφάνισης σοβαρών λοιμώξεων ήταν 4,3, 3,0 και 3,1 περιστατικά ανά 100 ασθενείς-έτη, στις ομάδες 200 mg και 150 mg sarilumab + DMARDs και εικονικού φαρμάκου + DMARDs, αντίστοιχα.
Στον πληθυσμό μακροχρόνιας ασφάλειας που έλαβε θεραπεία με sarilumab +DMARDs, η συχνότητα εμφάνισης λοιμώξεων και σοβαρών λοιμώξεων ήταν 57,3 και 3,4 περιστατικά ανά 100 ασθενείς-έτη, αντίστοιχα.
Οι σοβαρές λοιμώξεις που παρατηρήθηκαν συχνότερα ήταν πνευμονία και κυτταρίτιδα. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ευκαιριακών λοιμώξεων (βλ. παράγραφο 4.4).
Η συνολική συχνότητα εμφάνισης λοιμώξεων και σοβαρών λοιμώξεων στον πληθυσμό των ασθενών υπό μονοθεραπεία με sarilumab ήταν παρόμοια με τη συχνότητα εμφάνισης στον πληθυσμό των ασθενών που έλαβαν sarilumab + DMARDs.
Διάτρηση του γαστρεντερικού σωλήνα
Διάτρηση του γαστρεντερικού σωλήνα αναφέρθηκε σε ασθενείς με και χωρίς εκκολπωματίτιδα. Οι περισσότεροι ασθενείς που παρουσίασαν διάτρηση του γαστρεντερικού σωλήνα λάμβαναν ταυτόχρονα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φαρμακευτικά προϊόντα (ΜΣΑΦ), κορτικοστεροειδή ή ΜΤΧ. Η συμβολή αυτών των συγχορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων σχετικά με το sarilumab στην ανάπτυξη διάτρησης του γαστρεντερικού σωλήνα δεν είναι γνωστή (βλ. παράγραφο 4.4).
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
Στον ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο πληθυσμό, το ποσοστό των ασθενών που διέκοψαν τη θεραπεία λόγω αντιδράσεων υπερευαισθησίας ήταν υψηλότερο στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sarilumab (0,9% στην ομάδα των 200 mg, 0,5% στην ομάδα των 150 mg) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (0,2%). Τα ποσοστά διακοπής της θεραπείας λόγω υπερευαισθησίας στον πληθυσμό μακροχρόνιας ασφάλειας που έλαβε sarilumab + DMARDs και στον πληθυσμό που έλαβε μονοθεραπεία με sarilumab ήταν παρόμοια με το ποσοστό στον ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο πληθυσμό. Στον ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο πληθυσμό, στο 0,2% των ασθενών που έλαβαν sarilumab 200 mg κάθε δύο εβδομάδες (q2w) + DMARDs αναφέρθηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες αντιδράσεων υπερευαισθησίας, ενώ στην ομάδα θεραπείας με sarilumab 150 mg q2w + DMARDs δεν αναφέρθηκε καμία αντίδραση υπερευαισθησίας.
Αντίδραση της θέσης ένεσης
Στον ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο πληθυσμό, αντιδράσεις της θέσης ένεσης αναφέρθηκαν σε 9,5%, 8% και 1,4% των ασθενών που έλαβαν sarilumab 200 mg, 150 mg και εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα. Αυτές οι αντιδράσεις της θέσης ένεσης (που περιλάμβαναν ερύθημα και κνησμό) ήταν ήπιας έως μέτριας βαρύτητας για την πλειονότητα των ασθενών (99,5%, 100%, και 100%, για το sarilumab 200 mg, 150 mg, και το εικονικό φάρμακο αντίστοιχα). Δύο ασθενείς που λάμβαναν sarilumab (0,2%) διέκοψαν την αγωγή λόγω αντιδράσεων της θέσης ένεσης.
Μη φυσιολογικές εργαστηριακές τιμές
Για να διευκολυνθεί η απευθείας σύγκριση της συχνότητας μη φυσιολογικών εργαστηριακών τιμών ανάμεσα στο εικονικό φάρμακο και τη δραστική θεραπεία, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από τις εβδομάδες 0-12, δηλ., προτού επιτραπεί στους ασθενείς να μεταβούν από εικονικό φάρμακο σε sarilumab.
Αριθμός ουδετερόφιλων
Μειώσεις του αριθμού ουδετερόφιλων κάτω από 1 x 109/L συνέβησαν σε 6,4% και 3,6% των ασθενών στις ομάδες θεραπείας με 200 mg και 150 mg sarilumab + DMARDs, αντίστοιχα, και σε κανέναν ασθενή στην ομάδα θεραπείας με εικονικό φάρμακο + DMARDs. Μειώσεις του αριθμού ουδετερόφιλων κάτω από 0,5 x 109/L συνέβησαν σε 0,8% και 0,6% των ασθενών στις ομάδες θεραπείας με 200 mg και 150 mg sarilumab + DMARDs, αντίστοιχα. Σε ασθενείς που εμφάνισαν μείωση του απόλυτου αριθμού ουδετερόφιλων (ANC), η τροποποίηση του θεραπευτικού σχήματος, π.χ., προσωρινή διακοπή του sarilumab ή ελάττωση της δόσης, οδήγησε σε αύξηση ή κανονικοποίηση
του ANC (βλ. παράγραφο 4.2). Η μείωση του ANC δεν συσχετίστηκε με υψηλότερη επίπτωση λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένων σοβαρών λοιμώξεων.
Στον πληθυσμό μακροχρόνιας ασφάλειας που έλαβε sarilumab + DMARDs και στον πληθυσμό ασθενών που έλαβε μονοθεραπεία με sarilumab, οι παρατηρήσεις ως προς τον αριθμό των ουδετερόφιλων ήταν παρόμοιες με εκείνες που έγιναν στον ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο πληθυσμό (βλ. παράγραφο 4.4).
Αριθμός αιμοπεταλίων
Μειώσεις του αριθμού αιμοπεταλίων κάτω από 100 x 103/µl συνέβησαν σε 1,2% και 0,6% των ασθενών που λάμβαναν 200 mg και 150 mg sarilumab + DMARDs, αντίστοιχα, και σε κανέναν ασθενή που λάμβανε εικονικό φάρμακο + DMARDs.
Στον πληθυσμό μακροχρόνιας ασφάλειας που έλαβε sarilumab + DMARDs και στον πληθυσμό ασθενών που έλαβε μονοθεραπεία με sarilumab, οι παρατηρήσεις ως προς τον αριθμό των αιμοπεταλίων ήταν παρόμοιες με εκείνες που έγιναν στον ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο πληθυσμό.
Δεν σημειώθηκαν αιμορραγικά επεισόδια σχετιζόμενα με μειώσεις του αριθμού των αιμοπεταλίων.
Ηπατικά ένζυμα
Οι μη φυσιολογικές τιμές ηπατικών ενζύμων συνοψίζονται στον Πίνακα 3. Σε ασθενείς που εμφάνισαν αύξηση των ηπατικών ενζύμων, η τροποποίηση του θεραπευτικού σχήματος, π.χ., προσωρινή διακοπή της θεραπείας ή ελάττωση της δόσης, οδήγησε σε μείωση ή κανονικοποίηση των ηπατικών ενζύμων (βλ. παράγραφο 4.2). Αυτές οι αυξήσεις δεν συσχετίστηκαν με κλινικά σημαντικές αυξήσεις στην άμεση χολερυθρίνη ή με κλινικές ενδείξεις ηπατίτιδας ή ηπατικής ανεπάρκειας (βλ. παράγραφο 4.4).
Πίνακας 3: Επίπτωση μη φυσιολογικών τιμών ηπατικών ενζύμων σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες| Εικονικό φάρμακο + DMARDsN = 661 | Sarilumab 150 mg + DMARDsN = 660 | Sarilumab 200 mg + DMARDsN = 661 | Μονοθεραπεία με Sarilumab οποιαδήποτε δόσηN = 467 | |
| AST | ||||
| >3 x ULN – 5 x ULN | 0% | 1,2% | 1,1% | 1,1% |
| >5 x ULN | 0% | 0,6% | 0,2% | 0% |
| ALT | ||||
| >3 x ULN – 5 x ULN | 0,6% | 3,2% | 2,4% | 1,9% |
| >5 x ULN | 0% | 1,1% | 0,8% | 0,2% |
Λιπίδια
Οι λιπιδικές παράμετροι (LDL, HDL και τριγλυκερίδια) αξιολογήθηκαν πρώτα στις 4 εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας με sarilumab + DMARDs στον ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο πληθυσμό. Την εβδομάδα 4, η μέση LDL αυξήθηκε κατά 14 mg/dL, το μέσο επίπεδο τριγλυκεριδίων αυξήθηκε κατά 23 mg/dL και η μέση HDL αυξήθηκε κατά 3 mg/dL. Μετά την εβδομάδα 4, δεν παρατηρήθηκαν περαιτέρω αυξήσεις. Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δόσεις.
Στον πληθυσμό μακροχρόνιας ασφάλειας που έλαβε θεραπεία με sarilumab + DMARDs και στον πληθυσμό ασθενών που έλαβε μονοθεραπεία με sarilumab, οι παρατηρήσεις ως προς τις λιπιδικές παραμέτρους ήταν παρόμοιες με εκείνες που έγιναν στον ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο πληθυσμό.
Κακοήθειες
Στον ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο πληθυσμό, κακοήθειες εμφανίστηκαν με την ίδια συχνότητα σε ασθενείς που λάμβαναν είτε sarilumab + DMARD ή εικονικό φάρμακο + DMARD (1,0 συμβάντα ανά 100 ασθενείς-έτη).
Στον πληθυσμό παρακολούθησης της μακροχρόνιας ασφάλειας που έλαβε θεραπεία με sarilumab + DMARD και στον πληθυσμό μονοθεραπείας με sarilumab, τα ποσοστά των κακοηθειών ήταν σε συμφωνία με το ποσοστό που παρατηρήθηκε στον ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο πληθυσμό (βλ. παράγραφο 4.4).
Ανοσογονικότητα
Όπως συμβαίνει με όλες τις θεραπευτικές πρωτεΐνες, υπάρχει πιθανότητα ανοσογονικότητας με το
sarilumab.
Στον ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο πληθυσμό, 4,0%, 5,6% και 2,0% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sarilumab 200 mg + DMARDs, sarilumab 150 mg + DMARDs και εικονικό φάρμακο + DMARDs, αντίστοιχα, εμφάνισαν θετική αντίδραση σε δοκιμασία για αντισώματα έναντι του φαρμάκου (ADA). Θετικές αντιδράσεις στη δοκιμασία για εξουδετερωτικά αντισώματα (NAb) ανιχνεύτηκαν σε 1,0%, 1,6% και 0,2% των ασθενών που έλαβαν sarilumab 200 mg, sarilumab 150 mg και εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα.
Στον πληθυσμό ασθενών υπό μονοθεραπεία με sarilumab, οι παρατηρήσεις ήταν παρόμοιες με εκείνες που έγιναν στον πληθυσμό ασθενών που έλαβαν sarilumab + DMARDs.
Ο σχηματισμός αντισωμάτων κατά του φαρμάκου (ADA) ενδέχεται να επηρεάσει τη φαρμακοκινητική του sarilumab. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση ανάμεσα στην ανάπτυξη ADA και στην απώλεια αποτελεσματικότητας ή τις ανεπιθύμητες ενέργειες.
Ρευματική πολυμυαλγία
Η ασφάλεια του sarilumab μελετήθηκε σε μία μελέτη Φάσης 3 (SAPHYR) σε 117 ασθενείς με PMR από τους οποίους 59 έλαβαν υποδορίως χορηγούμενο sarilumab 200 mg (βλ. παράγραφο 5.1). Η συνολική διάρκεια σε ασθενείς-έτη στον πληθυσμό με PMR που έλαβαν sarilumab ήταν
47,37 ασθενείς-έτη κατά τη διάρκεια της διπλά τυφλής, ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο μελέτης διάρκειας 12 μηνών. Διαθέσιμα δεδομένα για την ασφάλεια υπάρχουν για έως 1 έτος.
Λοιμώξεις
Στη μελέτη SAPHYR, το ποσοστό των ασθενών με λοιμώξεις ήταν χαμηλότερο στην ομάδα του sarilumab 200 mg με σταδιακή μείωση της πρεδνιζόνης σε διάστημα 14 εβδομάδων (37,3%) σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου με σταδιακή μείωση της πρεδνιζόνης σε διάστημα 52 εβδομάδων (50,0%). Σοβαρές λοιμώξεις αναφέρθηκαν σε 3 (5,1%) ασθενείς στην ομάδα του sarilumab 200 mg με σταδιακή μείωση της πρεδνιζόνης σε διάστημα 14 εβδομάδων (όλες εκ των οποίων ήταν περιπτώσεις βακτηριακών λοιμώξεων) και σε 3 (5,2%) ασθενείς στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου με σταδιακή μείωση της πρεδνιζόνης σε διάστημα 52 εβδομάδων (όλες εκ των οποίων ήταν περιπτώσεις λοίμωξης COVID-19).
Μη φυσιολογικές εργαστηριακές τιμές Αριθμός ουδετερόφιλων
Στη μελέτη SAPHYR, μειώσεις στον αριθμό των ουδετερόφιλων σε τιμή μικρότερη από 1 x 109/L
σημειώθηκαν σε 7 (12%) ασθενείς στην ομάδα του sarilumab από τις οποίες οι 2 (3,4%) ήταν σοβαρές (μειώσεις του αριθμού των ουδετερόφιλων σε τιμή κάτω από 0,5 x 109/L).
Ηπατικά ένζυμα
Στη μελέτη SAPHYR, κανένας ασθενής που έλαβε θεραπεία με sarilumab δεν είχε ALT ή AST μεγαλύτερη από 3 φορές το ανώτατο όριο του φυσιολογικού εύρους (ULN). Στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, 2 ασθενείς είχαν αυξήσεις της ALT μεγαλύτερες από 3x ULN.
Ανοσογονικότητα
Όπως με όλες τις θεραπευτικές πρωτεΐνες, υπάρχει πιθανότητα ανοσογονικότητας με το sarilumab.
Στον πληθυσμό με PMR, 1 (1,8%) ασθενής που έλαβε sarilumab 200 mg εμφάνισε εμμένουσα ανταπόκριση αντισώματος κατά του φαρμάκου (ADA) και κανένας από τους ασθενείς στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου δεν εμφάνισε ανταπόκριση ADA. Θετική ανταπόκριση στη δοκιμασία εξουδετερωτικών αντισωμάτων ανιχνεύθηκε στον ασθενή με PMR με ανταπόκριση ADA στην ομάδα του sarilumab 200 mg. Λόγω της χαμηλής συχνότητας εμφάνισης ADA, η επίδραση αυτών των αντισωμάτων στην ασφάλεια και/ή στην αποτελεσματικότητα του sarilumab είναι άγνωστη.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του sarilumab σε προγεμισμένη σύριγγα και προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - KEVZARA 200MG/1,14 ML
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανοσοκατασταλτικά, Αναστολείς ιντερλευκίνης. Κωδικός ATC: L04AC14
Μηχανισμός δράσης
Το sarilumab είναι ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα (υποτύπος IgG1) το οποίο δεσμεύεται ειδικά στους διαλυτούς και τους συνδεδεμένους στη μεμβράνη υποδοχείς της IL-6 (IL-6Rα) και αναστέλλει τη μεσολαβούμενη από την IL-6 σηματοδοτική οδό που περιλαμβάνει την ευρέως διαδεδομένη γλυκοπρωτεΐνη μεταγωγής σημάτων 130 (gp130) και τον Μεταγωγέα Σήματος και Ενεργοποιητή της Μεταγραφής-3 (STAT-3).
Σε μελέτες λειτουργικών ανθρώπινων κυττάρων, το sarilumab κατάφερε να αναστείλει τη σηματοδοτική οδό της IL-6, όπως μετρήθηκε από την αναστολή του STAT-3, μόνο επί παρουσίας IL-6.
Η IL-6 είναι μια πλειοτρόπος κυτταροκίνη που διεγείρει ποικίλες κυτταρικές απαντήσεις, όπως ο πολλαπλασιασμός, η διαφοροποίηση, η επιβίωση και η απόπτωση, και μπορεί να ενεργοποιεί τα ηπατοκύτταρα για την έκλυση πρωτεϊνών οξείας φάσης, συμπεριλαμβανομένης της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) και του αμυλοειδούς Α του ορού. Αυξημένα επίπεδα IL-6 εντοπίζονται στο αρθρικό υγρό ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ) και πολυαρθρική νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα (pJIA) και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην παθολογική φλεγμονή και στην καταστροφή της άρθρωσης, που είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ΡΑ και της pJIA. Η IL-6 εμπλέκεται σε ποικίλες φυσιολογικές διεργασίες, όπως η μετανάστευση και η ενεργοποίηση Τ-κυττάρων, Β-κυττάρων,
μονοκυττάρων και οστεοκλαστών, προκαλώντας συστηματική φλεγμονή, φλεγμονή του αρθρικού υμένα και οστική διάβρωση σε ασθενείς με ΡΑ και pJIA.
Η δράση του sarilumab για τη μείωση της φλεγμονής συσχετίζεται με εργαστηριακές μεταβολές, π.χ., μείωση του ANC και αύξηση των λιπιδίων (βλ. παράγραφο 4.4).
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Μετά την υποδόρια (SC) χορήγηση μίας δόσης sarilumab 200 mg και 150 mg σε ασθενείς με ΡΑ, παρατηρήθηκε ταχεία μείωση των επιπέδων της CRP. Τα επίπεδα μειώθηκαν στο φυσιολογικό μέσα σε μόλις 4 ημέρες από την έναρξη της θεραπείας. Μετά τη χορήγηση μίας δόσης sarilumab, σε ασθενείς με ΡΑ, ο ANC μειώθηκε στο ναδίρ μέσα σε 3 έως 4 ημέρες και στη συνέχεια επανήλθε στην αρχική τιμή (βλ. παράγραφο 4.4). Η θεραπεία με sarilumab οδήγησε σε μειώσεις του ινωδογόνου και του αμυλοειδούς Α του ορού και σε αυξήσεις της αιμοσφαιρίνης και της λευκωματίνης ορού. Η θεραπεία με sarilumab σε ασθενείς με PMR που λαμβάνουν 200 mg μία φορά κάθε 2 εβδομάδες έχει παρόμοια επίδραση σε σύγκριση με τους ασθενείς με ΡΑ στα προφίλ βιοδεικτών PD (CRP και ANC) με την πάροδο του χρόνου.
Κλινική αποτελεσματικότητα
Ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ)
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του sarilumab αξιολογήθηκαν σε τρεις τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες, πολυκεντρικές μελέτες (η MOBILITY και η TARGET ήταν ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και η MONARCH ήταν ελεγχόμενη με δραστικό συγκριτικό φάρμακο μελέτη) σε ασθενείς άνω των 18 ετών με μέτρια έως σοβαρή ενεργή ρευματοειδή αρθρίτιδα που είχε διαγνωσθεί σύμφωνα με τα κριτήρια του Αμερικανικού Κολεγίου Ρευματολογίας (ACR). Οι ασθενείς είχαν τουλάχιστον 8 επώδυνες και 6 διογκωμένες αρθρώσεις στην έναρξη της μελέτης.
Ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες
Στη μελέτη MOBILITY αξιολογήθηκαν 1.197 ασθενείς με ΡΑ που είχαν ανεπαρκή κλινική ανταπόκριση στη MTX. Οι ασθενείς λάμβαναν sarilumab 200 mg, sarilumab 150 mg ή εικονικό φάρμακο κάθε 2 εβδομάδες μαζί με ΜΤΧ. Τα κύρια καταληκτικά σημεία ήταν το ποσοστό των ασθενών που πέτυχαν ανταπόκριση ACR20 την εβδομάδα 24, οι μεταβολές στη βαθμολογία του Ερωτηματολογίου Αξιολόγησης της Υγείας – Δείκτης Αναπηρίας (HAQ-DI) την εβδομάδα 16 σε σχέση με την έναρξη της μελέτης και η μεταβολή στην τροποποιημένη κατά van der Heijde Συνολική Βαθμολογία Sharp (mTSS) την εβδομάδα 52 σε σχέση με την έναρξη της μελέτης.
Στη μελέτη TARGET αξιολογήθηκαν 546 ασθενείς με ΡΑ που είχαν ανεπαρκή κλινική ανταπόκριση ή δυσανεξία σε έναν ή περισσότερους ανταγωνιστές του TNF-α. Οι ασθενείς λάμβαναν sarilumab
200 mg, sarilumab 150 mg ή εικονικό φάρμακο κάθε 2 εβδομάδες μαζί με συμβατικά DMARDs (cDMARDs). Τα κύρια καταληκτικά σημεία ήταν το ποσοστό των ασθενών που πέτυχαν ανταπόκριση ACR20 την εβδομάδα 24 και οι μεταβολές στη βαθμολογία HAQ-DI την εβδομάδα 12 σε σχέση με την έναρξη της μελέτης.
Κλινική ανταπόκριση
Τα ποσοστά των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sarilumab + DMARDs και πέτυχαν ανταποκρίσεις ACR20, ACR50 και ACR70 στις μελέτες MOBILITY και TARGET παρουσιάζονται στον Πίνακα 4. Και στις δύο μελέτες, οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με 200 mg ή 150 mg sarilumab + DMARDs κάθε δύο εβδομάδες είχαν υψηλότερα ποσοστά ανταπόκρισης ACR20, ACR50 και ACR70 σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο την εβδομάδα 24. Αυτές οι ανταποκρίσεις διατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια τριετούς θεραπείας σε μια ανοικτή επέκταση της μελέτης.
Στη μελέτη MOBILITY, ένα μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sarilumab 200 mg ή 150 mg κάθε δύο εβδομάδες και MTX πέτυχαν ύφεση, που ορίζεται ως Βαθμολογία Ενεργότητας της Νόσου 28-C-Αντιδρώσα Πρωτεΐνη (DAS28-CRP) < 2,6, σε σύγκριση με τους
ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο + MTX την εβδομάδα 52. Τα αποτελέσματα στις
24 εβδομάδες από τη μελέτη TARGET ήταν παρόμοια με τα αποτελέσματα στις 52 εβδομάδες από τη μελέτη MOBILITY (βλ. Πίνακα 4).
Πίνακας 4: Κλινική ανταπόκριση τις εβδομάδες 12, 24 και 52 στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες MOBILITY και TARGET| Ποσοστό ασθενών | ||||||
| MOBILITYΑνεπαρκώς ανταποκριθέντες σε ΜΤΧ | TARGETΑνεπαρκώς ανταποκριθέντες σε αναστολέα του TNF | |||||
| Εικονικ ό φάρμακ ο + MTXN = 398 | Sariluma b 150 mg+ MTXN = 400 | Sarilum ab200 mg+ MTX N = 399 | Εικονικό φάρμακο+ cDMARDs*N = 181 | Sarilumab 150 mg+ cDMARDs*N = 181 | Sarilumab200 mg+ cDMARDs*N = 184 | |
| Εβδομάδα 12 | ||||||
| Ύφεση κατά DAS28-CRP(< 2,6) | 4,8% | †††18,0% | †††23,1% | 3,9% | †††17,1% | †††17,9% |
| ACR20 | 34,7% | †††54,0% | †††64,9% | 37,6% | †54,1% | †††62,5% |
| ACR50 | 12,3% | †††26,5% | †††36,3% | 13,3% | †††30,4% | †††33,2% |
| ACR70 | 4,0% | ††11,0% | †††17,5% | 2,2% | †††13,8% | †††14,7% |
| Εβδομάδα 24 | ||||||
| Ύφεση κατά DAS28-CRP(< 2,6) | 10,1% | †††27,8% | †††34,1% | 7,2% | †††24,9% | †††28,8% |
| ACR20‡ | 33,4% | †††58,0% | †††66,4% | 33,7% | †††55,8% | †††60,9% |
| ACR50 | 16,6% | †††37,0% | †††45,6% | 18,2% | †††37,0% | †††40,8% |
| ACR70 | 7,3% | †††19,8% | †††24,8% | 7,2% | ††19,9% | †16,3% |
| Εβδομάδα 52 | ||||||
| Ύφεση κατά | ||||||
| DAS28-CRP(< 2,6) | 8,5% | †††31,0% | †††34,1% | Δ/Ε§ | Δ/Ε§ | Δ/Ε§ |
| ACR20 | 31,7% | †††53,5% | †††58,6% | |||
| ACR50 | 18,1% | †††40,0% | †††42,9% | |||
| ACR70 | 9,0% | 24,8% | 26,8% | |||
| Μείζονα | ||||||
| κλινική | ||||||
| ανταπόκριση¶ | 3,0% | †††12,8% | †††14,8% | |||
* Τα cDMARDs στη μελέτη TARGET ήταν MTX, σουλφασαλαζίνη, λεφλουνομίδη και υδροξυχλωροκίνη
†Τιμή p <0,01 για τη διαφορά από το εικονικό φάρμακο
††Τιμή p <0,001 για τη διαφορά από το εικονικό φάρμακο
†††Τιμή p <0,0001 για τη διαφορά από το εικονικό φάρμακο
‡ Πρωτεύον καταληκτικό σημείο
§ Δ/Ε=Δεν εφαρμόζεται καθώς η μελέτη TARGET είχε διάρκεια 24 εβδομάδων
¶Μείζονα κλινική ανταπόκριση = ACR70 για τουλάχιστον 24 συνεχείς εβδομάδες στη διάρκεια της περιόδου των 52 εβδομάδων
Στις μελέτες MOBILITY και TARGET, παρατηρήθηκαν υψηλότερα ποσοστά ανταπόκρισης ACR20 εντός 2 εβδομάδων σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, τα οποία διατηρήθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια των μελετών (βλ. Εικόνες 1 και 2).
Εβδομάδα μελέτης
Εικ. φάρμακο + ΜΤΧ
KEVZARA 150 mg +
ΜΤΧ
KEVZARA 200 mg
+ ΜΤΧ
Ασθενείς με ανταπόκριση ACR20 (%+/- SE)
Εικόνα 1: Ποσοστό ανταπόκρισης ACR20 ανά επίσκεψη για τη μελέτη MOBILITY(N=398)
(N=400)
(N=399)
Ασθενείς με ανταπόκριση ACR20 (%+/- SE)
Εικόνα 2: Ποσοστό ανταπόκρισης ACR20 ανά επίσκεψη για τη μελέτη TARGETΕικ. φάρμακο + DMARD (N=181)
Εβδομάδα μελέτης
KEVZARA 150 mg
+ DMARD (N=181)
KENZARA 200 mg
+ DMARD (N=184)
Στον Πίνακα 5 παρουσιάζονται τα αποτελέσματα ως προς τα επιμέρους στοιχεία των κριτηρίων ανταπόκρισης κατά ACR την εβδομάδα 24 στις μελέτες MOBILITY και TARGET. Τα αποτελέσματα στις 52 εβδομάδες από τη μελέτη MOBILITY ήταν παρόμοια με τα αποτελέσματα στις 24 εβδομάδες από τη μελέτη TARGET.
Πίνακας 5: Μέση μείωση των επιμέρους στοιχείων της βαθμολογίας ACR την εβδομάδα 24 σε σχέση με την έναρξη| MOBILITY | TARGET | |||||
| Στοιχείο (εύρος) | Εικονικό φάρμακο+ MTX (N = 398) | Sarilumab 150 mg q2w* + MTX(N = 400) | Sarilumab 200 mg q2w* + MTX(N = 399) | Εικονικό φάρμακο+ cDMARDs (N = 181) | Sarilumab 150 mg q2w* + cDMARDs(N = 181) | Sarilumab 200 mg q2w* + cDMARDs(N = 184) |
| Επώδυνες αρθρώσεις(0-68) | -14,38 | -19,25††† | -19,00††† | -17,18 | -17,30† | -20,58††† |
| Διογκωμένεςαρθρώσεις (0-66) | -8,70 | -11,84††† | -12,43††† | -12,12 | -13,04†† | -14,03††† |
| Άλγος VAS† (0-100 mm) | -19,43 | -30,75††† | -34,35††† | -27,65 | -36,28†† | -39,60††† |
| Γενική αξιολόγηση από τον ιατρό με VAS‡ (0-100mm) | -32,04 | -40,69††† | -42,65††† | -39,44 | -45,09††† | -48,08††† |
| Γενική αξιολόγηση από τον ασθενή με VAS‡ (0-100mm) | -19,55 | -30,41††† | -35,07††† | -28,06 | -33,88†† | -37,36††† |
| HAQ-DI (0-3) | -0,43 | -0,62††† | -0,64††† | -0,52 | -0,60† | -0,69†† |
| CRP | -0,14 | -13,63††† | -18,04††† | -5,21 | -13,11††† | -29,06††† |
*q2w = κάθε 2 εβδομάδες
‡ Κλίμακα οπτικού αναλόγου
† Τιμή p <0,01 για τη διαφορά από το εικονικό φάρμακο
†† Τιμή p <0,001 για τη διαφορά από το εικονικό φάρμακο
††† Τιμή p <0,0001 για τη διαφορά από το εικονικό φάρμακο
Ανταπόκριση με βάση τα ακτινογραφικά δεδομένα
Στη μελέτη MOBILITY, η δομική βλάβη των αρθρώσεων αξιολογήθηκε ακτινογραφικά και εκφράστηκε ως μεταβολή στην τροποποιημένη κατά van der Heijde Συνολική Βαθμολογία Sharp (mTSS) και στα επιμέρους στοιχεία της, στη βαθμολογία διάβρωσης και στη βαθμολογία στένωσης του αρθρικού χώρου την εβδομάδα 52. Ελήφθησαν ακτινογραφίες των άνω και κάτω άκρων στην έναρξη της μελέτης, στις 24 εβδομάδες και στις 52 εβδομάδες και βαθμολογήθηκαν ανεξάρτητα από δύο τουλάχιστον καλά εκπαιδευμένους αξιολογητές, οι οποίοι δεν γνώριζαν την ομάδα θεραπείας και τον αριθμό της επίσκεψης.
Και οι δύο δόσεις sarilumab + MTX ήταν ανώτερες από το εικονικό φάρμακο + MTX όσον αφορά τη μεταβολή της mTSS στις 24 και στις 52 εβδομάδες σε σχέση με την έναρξη (βλ. Πίνακα 6).
Αναφέρθηκε μικρότερη επιδείνωση της βαθμολογίας διάβρωσης και της βαθμολογίας στένωσης του αρθρικού χώρου στις 24 και στις 52 εβδομάδες στις ομάδες θεραπείας με sarilumab, σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
Η θεραπεία με sarilumab + MTX συσχετίστηκε με σημαντικά μικρότερη ακτινογραφική εξέλιξη της δομικής βλάβης, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Την εβδομάδα 52, το 55,6% των ασθενών που λάμβαναν sarilumab 200 mg και το 47,8% των ασθενών που λάμβαναν sarilumab 150 mg δεν είχαν εξέλιξη της δομικής βλάβης (όπως ορίζεται από μεταβολή της TSS ίση με μηδέν ή μικρότερη), έναντι του 38,7% των ασθενών που λάμβαναν εικονικό φάρμακο.
Η θεραπεία με sarilumab 200 mg και 150 mg + MTX ανέστειλε την εξέλιξη της δομικής βλάβης κατά 91% και 68%, αντίστοιχα, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο + MTX την εβδομάδα 52.
Η αποτελεσματικότητα του sarilumab μαζί με DMARDs όσον αφορά την αναστολή της ακτινογραφικής εξέλιξης, που αξιολογήθηκε στο πλαίσιο των κύριων καταληκτικών σημείων στη μελέτη MOBILITY την εβδομάδα 52, διατηρήθηκε για έως και 3 έτη από την έναρξη της θεραπείας.
Πίνακας 6: Μέση ακτινογραφική μεταβολή την εβδομάδα 24 και την εβδομάδα 52 σε σχέση με την έναρξη στη μελέτη MOBILITY| MOBILITY | |||
| Ανεπαρκώς ανταποκριθέντες σε ΜΤΧ | |||
| Εικονικό | Sarilumab | Sarilumab | |
| φάρμακο | 150 mg q2w* | 200 mg q2w* | |
| + MTX | + MTX | + MTX | |
| (N = 398) | (N = 400) | (N = 399) | |
| Μέση μεταβολή την εβδομάδα 24 | |||
| Τροποποιημένη Συνολική Βαθμολογία Sharp (mTSS)Βαθμολογία διάβρωσης (0-280)Βαθμολογία στένωσης αρθρικού χώρου | 1,220,680,54 | 0,54†0,26†0,28 | 0,13††0,02††0,12† |
| Μέση μεταβολή την εβδομάδα 52 | |||
| Τροποποιημένη Συνολική Βαθμολογία Sharp (mTSS) ‡Βαθμολογία διάβρωσης (0-280)Βαθμολογία στένωσης αρθρικού χώρου | 2,781,461,32 | 0,90††0,42††0,47† | 0,25††0,05††0,20†† |
*q2w=κάθε δύο εβδομάδες
†Τιμή p <0,001
††Τιμή p <0,0001
‡ Κύριο καταληκτικό σημείο
Ανταπόκριση όσον αφορά τη σωματική λειτουργικότητα
Στις μελέτες MOBILITY και TARGET, αξιολογήθηκαν η σωματική λειτουργικότητα και η αναπηρία βάσει του Ερωτηματολογίου Αξιολόγησης της Υγείας – Δείκτης Αναπηρίας (HAQ-DI). Οι ασθενείς που λάμβαναν sarilumab 200 mg ή 150 mg + DMARDs κάθε δύο εβδομάδες εμφάνισαν μεγαλύτερη βελτίωση της σωματικής λειτουργικότητας, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, την εβδομάδα 16 και την εβδομάδα 12 σε σχέση με την έναρξη στις μελέτες MOBILITY και TARGET, αντίστοιχα.
Στη μελέτη MOBILITY καταδείχθηκε σημαντική βελτίωση της σωματικής λειτουργικότητας, όπως μετρήθηκε με το HAQ-DI την εβδομάδα 16, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (-0,58, -0,54 και - 0,30 για το sarilumab 200 mg + MTX, το sarilumab 150 mg + MTX και το εικονικό φάρμακο + MTX, κάθε δύο εβδομάδες, αντίστοιχα). Στη μελέτη TARGET καταδείχθηκε σημαντική βελτίωση της βαθμολογίας HAQ-DI την εβδομάδα 12, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (-0,49, -0,50 και -0,29 για το sarilumab 200 mg + DMARDs, το sarilumab 150 mg + DMARDs και το εικονικό φάρμακο + DMARDs, κάθε δύο εβδομάδες, αντίστοιχα).
Στη μελέτη MOBILITY, η βελτίωση της σωματικής λειτουργικότητας, όπως μετρήθηκε με το HAQ-
DI, διατηρήθηκε έως την εβδομάδα 52 (-0,75, -0,71 και -0,46 για τις ομάδες θεραπείας με
sarilumab 200 mg + MTX, sarilumab 150 mg + MTX και εικονικό φάρμακο + MTX, αντίστοιχα).
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sarilumab + MTX (47,6% στην ομάδα θεραπείας με 200 mg και 47,0% στην ομάδα θεραπείας με 150 mg) πέτυχαν κλινικά σημαντική βελτίωση του HAQ-DI (μεταβολή ≥0,3 μονάδες σε σχέση με την έναρξη της μελέτης) την εβδομάδα 52, έναντι 26,1% στην ομάδα θεραπείας με εικονικό φάρμακο + MTX.
Αναφερόμενες από τον ασθενή εκβάσεις
Η γενική κατάσταση της υγείας αξιολογήθηκε με το Συνοπτικό Ερωτηματολόγιο έρευνας υγείας (SF-36). Στις μελέτες MOBILITY και TARGET, οι ασθενείς που λάμβαναν sarilumab 200 mg + DMARDs κάθε δύο εβδομάδες ή sarilumab 150 mg + DMARDs κάθε δύο εβδομάδες εμφάνισαν μεγαλύτερη βελτίωση σε σχέση με την έναρξη της μελέτης, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο + DMARDs, ως προς τη σύνοψη της σωματικής συνιστώσας (PCS) και απουσία επιδείνωσης στη σύνοψη της ψυχικής συνιστώσας (MCS) την εβδομάδα 24. Οι ασθενείς που λάμβαναν sarilumab
200 mg + DMARDs ανέφεραν μεγαλύτερη βελτίωση, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, στα πεδία Σωματική Λειτουργικότητα, Περιορισμοί Ρόλων λόγω Σωματικών Προβλημάτων, Σωματικός Πόνος, Γενική Αντίληψη Υγείας, Ζωτικότητα, Κοινωνική Λειτουργικότητα και Ψυχική Υγεία.
Η κόπωση αξιολογήθηκε με την κλίμακα FACIT-Κόπωση. Στις μελέτες MOBILITY και TARGET, οι ασθενείς που λάμβαναν sarilumab 200 mg + DMARDs κάθε δύο εβδομάδες ή sarilumab 150 mg + DMARDs κάθε δύο εβδομάδες εμφάνισαν μεγαλύτερη βελτίωση σε σχέση με την έναρξη της μελέτης, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο + DMARDs.
Ελεγχόμενη με δραστικό συγκριτικό φάρμακο μελέτη
Η MONARCH ήταν μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, με διπλά εικονικό σχεδιασμό μελέτη διάρκειας 24 εβδομάδων, η οποία συνέκρινε τη μονοθεραπεία με sarilumab 200 mg έναντι της μονοθεραπείας με adalimumab 40 mg, που χορηγήθηκαν υποδορίως κάθε δύο εβδομάδες σε 369 ασθενείς με μετρίως έως σοβαρά ενεργό ΡΑ, οι οποίοι δεν ήταν κατάλληλοι για θεραπεία με ΜΤΧ, συμπεριλαμβανομένων ασθενών με δυσανεξία ή ανεπαρκή ανταπόκριση σε ΜΤΧ.
Η αγωγή με sarilumab 200 mg ήταν ανώτερη από την αγωγή με adalimumab 40 mg όσον αφορά τη μείωση της ενεργότητας της νόσου και τη βελτίωση της σωματικής λειτουργικότητας, με περισσότερους ασθενείς να επιτυγχάνουν κλινική ύφεση μέσα σε 24 εβδομάδες (βλ. Πίνακας 7).
Πίνακας 7: Αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα για τη μελέτη MONARCH| Adalimumab 40 mg q2w* (N=185) | Sarilumab 200 mg q2w (N=184) | |
| DAS28-ESR (κύριο καταληκτικό σημείο)Τιμή p έναντι adalimumab | -2,20 (0,106) | -3,28 (0,105)< 0,0001 |
| Ύφεση κατά DAS28-ESR (< 2,6), n (%) Τιμή p έναντι adalimumab | 13 (7,0%) | 49 (26,6%)< 0,0001 |
| Ανταπόκριση ACR20, n (%) Τιμή p έναντι adalimumab | 108 (58,4%) | 132 (71,7%)0,0074 |
| Ανταπόκριση ACR50, n (%) Τιμή p έναντι adalimumab | 55 (29,7%) | 84 (45,7%)0,0017 |
| Ανταπόκριση ACR70, n (%) Τιμή p έναντι adalimumab | 22 (11,9%) | 43 (23,4%)0,0036 |
| HAQ-DIΤιμή p έναντι adalimumab | -0,43(0,045) | -0,61(0,045)0,0037 |
*Περιλαμβάνονται ασθενείς στους οποίους η συχνότητα χορήγησης του adalimumab 40 mg
αυξήθηκε σε μία φορά την εβδομάδα λόγω ανεπαρκούς ανταπόκρισης
Ρευματική πολυμυαλγία (PMR)
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του sarilumab εκτιμήθηκαν σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη (SAPHYR) σε ασθενείς 50 ετών και άνω με PMR, η οποία διαγνώστηκε σύμφωνα με τα κριτήρια ταξινόμησης του Αμερικανικού Κολλεγίου Ρευματολογίας/Συνδέσμου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ενάντια στις Ρευματοπάθειες (ACR/EULAR). Οι ασθενείς είχαν τουλάχιστον ένα επεισόδιο αδιαμφισβήτητης έξαρσης της PMR ενώ γινόταν προσπάθεια σταδιακής μείωσης των κορτικοστεροειδών.
Στη μελέτη SAPHYR, οι ασθενείς με ενεργό PMR τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν sarilumab 200 mg
κάθε δύο εβδομάδες με προκαθορισμένη σταδιακή μείωση της πρεδνιζόνης σε διάστημα
14 εβδομάδων (n= 60) ή εικονικό φάρμακο κάθε δύο εβδομάδες με προκαθορισμένη σταδιακή μείωση της πρεδνιζόνης σε διάστημα 52 εβδομάδων (n=58). Ένας ασθενής τυχαιοποιήθηκε αλλά δεν έλαβε θεραπεία στο σκέλος του sarilumab 200 mg. Ο αριθμός των ασθενών που ολοκλήρωσαν την περίοδο θεραπείας της μελέτης ήταν 42 (70%) και 36 (62,1%) στην ομάδα του sarilumab και του εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα. Οι ασθενείς που εμφάνισαν έξαρση της νόσου ή δεν ήταν σε θέση να ακολουθήσουν το καθορισμένο πρόγραμμα σταδιακής μείωσης της πρεδνιζόνης μπορούσαν να λάβουν κορτικοστεροειδή ως θεραπεία διάσωσης.
Λόγω του σχεδιασμού, η σταδιακή μείωση της πρεδνιζόνης διέφερε ανάμεσα στα σκέλη θεραπείας. Η συνολική πραγματική αθροιστική δόση κορτικοστεροειδούς ισοδυνάμου της πρεδνιζόνης στο σκέλος του sarilumab (διάμεση τιμή 777 mg) ήταν χαμηλότερη από ό,τι με το εικονικό φάρμακο (διάμεση μέση τιμή 2.044 mg).
Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν το ποσοστό των ασθενών με διατηρούμενη ύφεση την Εβδομάδα 52. Ως διατηρούμενη ύφεση ορίστηκε η επίτευξη ύφεσης της νόσου το αργότερο την Εβδομάδα 12, η απουσία έξαρσης της νόσου από την Εβδομάδα 12 έως την Εβδομάδα 52, η
διατηρούμενη μείωση της CRP (σε τιμή <10 mg/l) από την Εβδομάδα 12 έως την Εβδομάδα 52 και η επιτυχής συμμόρφωση με τη σταδιακή μείωση της πρεδνιζόνης από την Εβδομάδα 12 έως την Εβδομάδα 52. Άλλα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν τη συνολική αθροιστική δόση κορτικοστεροειδών στο διάστημα των 52 εβδομάδων, τον χρόνο έως την εμφάνιση της πρώτης έξαρσης της PMR, καθώς και αναφερόμενες από τους ασθενείς εκβάσεις.
Κλινική ανταπόκριση
Μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών στο σκέλος του sarilumab πέτυχαν διατηρούμενη ύφεση την Εβδομάδα 52 σε σύγκριση με το σκέλος του εικονικού φαρμάκου (p=0,0193). Στις 52 εβδομάδες,
υψηλότερο ποσοστό ασθενών στο σκέλος του sarilumab πέτυχαν κάθε επιμέρους συνιστώσα του καταληκτικού σημείου της διατηρούμενης ύφεσης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Η αθροιστική δόση κορτικοστεροειδών κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας των 52 εβδομάδων ήταν χαμηλότερη στο σκέλος του sarilumab σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (βλ. Πίνακα 8).
Πίνακας 8: Κλινική ανταπόκριση σε ενήλικες με ενεργό PMR (μελέτη SAPHYR)| Εικονικό φάρμακο (N=58) | Sarilumab (N=60) | Τιμή p έναντι του εικονικούφαρμάκου | |||
| Διατηρούμενη ύφεση την Εβδομάδα 52 | |||||
| Αριθμός ασθενών μεδιατηρούμενη ύφεση | n (%) | 6 (10,3) | 17 (28,3) | ||
| Διαφορά στο ποσοστό (95% CI) έναντι του εικονικού φαρμάκου | 18,0 (4,15,31,82) | 0,0193 | |||
| Συνιστώσες της διατηρούμενης ύφεσης την Εβδομάδα 52 | |||||
| Απουσία σημείων και συμπτωμάτων και CRP < 10 mg/l (ύφεση της νόσου*)το αργότερο την Εβδομάδα 12 | n (%) | 22 (37,9) | 28 (46,7) | NC† | |
| Απουσία έξαρσης της νόσου‡από την Εβδομάδα 12 έως την Εβδομάδα 52 | n (%) | 19 (32,8) | 33 (55,0) | NC | |
| Διατηρούμενη μείωση της CRP (<10 mg/l) από την Εβδομάδα 12 έως τηνΕβδομάδα 52 | n (%) | 26 (44,8) | 40 (66,7) | NC | |
| Επιτυχής συμμόρφωση με τη σταδιακή μείωση της πρεδνιζόνης από την Εβδομάδα 12 έως τηνΕβδομάδα 52 | n (%) | 14 (24,1) | 30 (50,0) | NC | |
*Ως ύφεση της νόσου ορίζεται η αποδρομή των σημείων και συμπτωμάτων της PMR και η κανονικοποίηση της CRP (<10 mg/l).
†NC: δεν υπολογίστηκε
‡Ως έξαρση ορίζεται η επανεμφάνιση σημείων και συμπτωμάτων που αποδίδονται σε ενεργό PMR τα οποία χρήζουν αύξησης της δόσης των κορτικοστεροειδών, ή η αύξηση του ESR που αποδίδεται σε ενεργό PMR μαζί με αύξηση της δόσης των κορτικοστεροειδών.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Kevzara (sarilumab) σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη ρευματική πολυμυαλγία (βλ. παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Kevzara (sarilumab) σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην αντιμετώπιση της χρόνιας ιδιοπαθούς αρθρίτιδας (συμπεριλαμβανομένης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της σπονδυλαρθρίτιδας, της ψωριασικής
αρθρίτιδας και της νεανικής ιδιοπαθούς αρθρίτιδας) (βλ. παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Η φαρμακοκινητική του sarilumab προσδιορίστηκε σε 2.186 ενήλικους ασθενείς με ΡΑ που έλαβαν θεραπεία με sarilumab, στους οποίους περιλαμβάνονταν 751 ασθενείς που έλαβαν υποδόριες δόσεις 150 mg και 891 ασθενείς που έλαβαν υποδόριες δόσεις 200 mg κάθε δύο εβδομάδες για διάστημα έως 52 εβδομάδων.
Απορρόφηση
Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα του sarilumab μετά από υποδόρια ένεση εκτιμάται ότι είναι 80% σύμφωνα με τη φαρμακοκινητική ανάλυση του πληθυσμού. Ο διάμεσος tmax παρατηρήθηκε μέσα σε 2 έως 4 ημέρες. Μετά από πολλαπλές χορηγήσεις των 150 και 200 mg κάθε δύο εβδομάδες η σταθερή κατάσταση επιτεύχθηκε μέσα σε 12 έως 16 εβδομάδες με διπλάσια έως τριπλάσια συσσώρευση, σε σύγκριση με την έκθεση σε μια εφάπαξ δόση.
Για το δοσολογικό σχήμα των 150 mg κάθε δύο εβδομάδες, η εκτιμώμενη μέση (± τυπική απόκλιση, SD) περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC), Cmin και Cmax του sarilumab σε σταθερή κατάσταση ήταν 210 ± 115 mg.ημέρα/L, 6,95 ± 7,60 mg/L και 20,4 ± 8,27 mg/L, αντίστοιχα.
Για το δοσολογικό σχήμα των 200 mg κάθε δύο εβδομάδες, η εκτιμώμενη μέση (± SD) AUC, Cmin και Cmax του sarilumab σε σταθερή κατάσταση ήταν 396 ± 194 mg.ημέρα/L, 16,7 ± 13,5 mg/L και 35,4 ± 13,9 mg/L, αντίστοιχα.
Σε μία μελέτη χρηστικότητας (usability study) η έκθεση στο sarilumab μετά από χορήγηση 200 mg κάθε δύο εβδομάδες ήταν ελαφρά υψηλότερη (Cmax + 24-34%, AUC(0-2w) +7-21%) μετά από τη χρήση της προγεμισμένης συσκευής τύπου πένας σε σύγκριση με την προγεμισμένη σύριγγα.
Κατανομή
Σε ασθενείς με ΡΑ, ο φαινομενικός όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση ήταν 8,3 L.
Βιομετασχηματισμός
Η μεταβολική οδός του sarilumab δεν έχει προσδιοριστεί. Δεδομένου ότι το sarilumab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα, αναμένεται η διάσπασή του σε μικρά πεπτίδια και αμινοξέα μέσω καταβολικών οδών κατά τρόπο παρόμοιο με αυτόν της ενδογενούς IgG.
Αποβολή
Το sarilumab αποβάλλεται μέσω παράλληλων γραμμικών και μη γραμμικών οδών. Σε υψηλότερες συγκεντρώσεις, η αποβολή γίνεται κυρίως μέσω της γραμμικής, μη κορεστής, πρωτεολυτικής οδού, ενώ σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις επικρατεί η μη γραμμική, κορεστή, μεσολαβούμενη από το στόχο αποβολή. Αυτές οι παράλληλες οδοί αποβολής έχουν ως αποτέλεσμα μια αρχική ημίσεια ζωή 8 έως 10 ημερών και σε σταθερή κατάσταση μία εκτιμώμενη δραστική ημίσεια ζωή 21 ημερών.
Μετά την τελευταία δόση 150 mg και 200 mg sarilumab σε σταθερή κατάσταση, οι διάμεσοι χρόνοι έως τη μη ανιχνεύσιμη συγκέντρωση είναι 30 και 49 ημέρες, αντίστοιχα.
Τα μονοκλωνικά αντισώματα δεν αποβάλλονται μέσω της νεφρικής ή της ηπατικής οδού.
Γραμμικότητα/μη-γραμμικότητα
Παρατηρήθηκε μια μεγαλύτερη από ανάλογη προς τη δόση αύξηση στη φαρμακοκινητική έκθεση σε ασθενείς με ΡΑ. Σε σταθερή κατάσταση, η έκθεση κατά το δοσολογικό μεσοδιάστημα που μετρήθηκε με την AUC αυξήθηκε περίπου κατά 2 φορές με μια αύξηση της δόσης κατά 1,33 φορές, από τα 150 στα 200 mg κάθε δύο εβδομάδες.
Αλληλεπιδράσεις με υποστρώματα του CYP450
Η σιμβαστατίνη αποτελεί υπόστρωμα των CYP3A4 και OATP1B1. Σε 17 ασθενείς με ΡΑ, μία εβδομάδα μετά από εφάπαξ υποδόρια χορήγηση 200 mg sarilumab, η έκθεση στη σιμβαστατίνη και στο οξύ της σιμβαστατίνης μειώθηκε κατά 45% και 36%, αντίστοιχα (βλ. παράγραφο 4.5).
Ρευματική πολυμυαλγία
Τα φαρμακοκινητικά χαρακτηριστικά του υποδορίως χορηγούμενου sarilumab σε ασθενείς με PMR προσδιορίστηκαν χρησιμοποιώντας μια ανάλυση πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής η οποία περιελάμβανε σποραδικές παρατηρήσεις της Ctrough που συλλέχθηκαν από 58 ασθενείς με PMR στους οποίους χορηγήθηκαν επαναλαμβανόμενα υποδόριες δόσεις sarilumab 200 mg κάθε δύο εβδομάδες. Για αυτό το δοσολογικό σχήμα, η εκτιμώμενη μέση τιμή (± SD) της AUC, της Cmin και της Cmax του sarilumab σε σταθερή κατάσταση ήταν 551 ± 321 mg/ημέρα/l, 27,0 ± 21,5 mg/l και 46,5 ± 23,0 mg/l, αντίστοιχα. Οι αναλύσεις των δεδομένων PK δείχνουν ότι ο διάμεσος χρόνος έως την επίτευξη σταθερής κατάστασης σε ασθενείς με PMR είναι περίπου 24 εβδομάδες. Παρατηρήθηκε συσσώρευση του sarilumab μετά από υποδόρια χορήγηση, με αναλογία συσσώρευσης 5-6 φορές με βάση τις μέσες ελάχιστες συγκεντρώσεις.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικία, φύλο, εθνικότητα και σωματικό βάρος
Αναλύσεις της φαρμακοκινητικής πληθυσμού σε ενήλικες ασθενείς με ΡΑ (ηλικίας από 18 έως 88 ετών, με 14% άνω των 65 ετών) έδειξαν ότι η ηλικία, το φύλο και η φυλή δεν επηρέασαν σημαντικά τη φαρμακοκινητική του sarilumab.
Το σωματικό βάρος επηρέασε τη φαρμακοκινητική του sarilumab σε ενήλικους ασθενείς. Σε ασθενείς με μεγαλύτερο σωματικό βάρος (>100 kg) και οι δύο δόσεις των 150 mg και 200 mg επέδειξαν αποτελεσματικότητα, ωστόσο, οι ασθενείς με σωματικό βάρος >100 kg αποκόμισαν μεγαλύτερο θεραπευτικό όφελος με τη δόση των 200 mg.
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν διεξήχθη επίσημη μελέτη για την επίδραση της νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του sarilumab. Η ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική του sarilumab. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία. Δεν μελετήθηκαν ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν διεξήχθη επίσημη μελέτη για την επίδραση της ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του sarilumab (βλ. παράγραφο 4.2).
Φαρμακευτικές πληροφορίες - KEVZARA 200MG/1,14 ML
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
Kevzara 150 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα,
Kevzara 150 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας,
Kevzara 200 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα και
Kevzara 200 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
3 χρόνια
Μετά την απομάκρυνση από το ψυγείο, το Kevzara πρέπει να χορηγείται εντός 14 ημερών και δεν πρέπει να φυλάσσεται σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 25 ºC.
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2 ºC – 8 ºC). Μην καταψύχετε. Φυλάσσετε στο αρχικό κουτί για να προστατεύεται από το φως.
Η προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας και οι προγεμισμένες σύριγγες περιέχουν 1,14 ml διαλύματος σε προγεμισμένη σύριγγα (γυαλί τύπου 1) με προσαρτημένη βελόνα από ανοξείδωτο χάλυβα και ελαστομερές πώμα εμβόλου.
Kevzara 150 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα
Η προγεμισμένη σύριγγα μιας χρήσης έχει ελαστομερές κάλυμμα βελόνας από βουταδιενικό στυρένιο και διαθέτει λευκό ραβδίο εμβόλου από πολυστυρένιο και ανοικτού πορτοκαλί χρώματος λαβές δακτύλων από πολυπροπυλένιο.
Kevzara 200 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα
Η προγεμισμένη σύριγγα μιας χρήσης έχει ελαστομερές κάλυμμα βελόνας από βουταδιενικό στυρένιο και διαθέτει λευκό ραβδίο εμβόλου από πολυστυρένιο και σκούρου πορτοκαλί χρώματος λαβές δακτύλων από πολυπροπυλένιο.
Kevzara 150 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Τα μέρη της σύριγγας είναι προ-ενσωματωμένα σε μια προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας μιας χρήσης, με κίτρινο κάλυμμα βελόνας και ανοικτό πορτοκαλί καπάκι.
Kevzara 200 mg ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Τα μέρη της σύριγγας είναι προ-ενσωματωμένα σε μια προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας μιας χρήσης, με κίτρινο κάλυμμα βελόνας και σκούρο πορτοκαλί καπάκι.
Μεγέθη συσκευασίας:
-
1 προγεμισμένη σύριγγα
-
2 προγεμισμένες σύριγγες
-
Η πολυσυσκευασία περιέχει 6 (3 συσκευασίες των 2) προγεμισμένες σύριγγες
-
1 προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
-
2 προγεμισμένες συσκευές τύπου πένας
-
Η πολυσυσκευασία περιέχει 6 (3 συσκευασίες των 2) προγεμισμένες συσκευές τύπου πένας Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Το διάλυμα πρέπει να επιθεωρείται πριν από τη χρήση. Το διάλυμα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εάν είναι θολό, αποχρωματισμένο ή περιέχει σωματίδια ή εάν οποιοδήποτε μέρος της συσκευής φαίνεται ότι έχει υποστεί φθορά.
Μετά την απομάκρυνση της προγεμισμένης σύριγγας/προγεμισμένης συσκευής τύπου πένας από το ψυγείο, πρέπει να αφήνεται να επανέλθει σε θερμοκρασία δωματίου (<25°C) περιμένοντας 30 λεπτά για την προγεμισμένη σύριγγα ή 60 λεπτά για την προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας ανάλογα, πριν από την ένεση του Kevzara.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις. Μετά τη χρήση, η προγεμισμένη σύριγγα/προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας θα πρέπει να τοποθετείται σε έναν περιέκτη ανθεκτικό στη διάτρηση και να απορρίπτεται σύμφωνα με τους τοπικούς κανονισμούς.