TECARTUS® DISP.INF 0.4 - 2 x 10 8 κύτταρα
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - TECARTUS 2 x
Λέμφωμα από κύτταρα μανδύα
Το Tecartus ενδείκνυται για τη θεραπεία ενήλικων ασθενών με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό λέμφωμα από κύτταρα μανδύα (MCL) μετά από δύο ή περισσότερες γραμμές συστηματικής θεραπείας, συμπεριλαμβανομένου αναστολέα της τυροσινικής κινάσης του Bruton (BTK).
Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία
Το Tecartus ενδείκνυται για τη θεραπεία ενήλικων ασθενών ηλικίας 26 ετών και άνω με υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ALL) πρόδρομων Β κυττάρων.
Το Tecartus πρέπει να χορηγείται σε ειδικευμένο κέντρο θεραπείας από ιατρό με εμπειρία στη θεραπεία αιματολογικών κακοηθειών και καταρτισμένο στη χορήγηση και τη διαχείριση ασθενών που λαμβάνουν θεραπεία με το Tecartus. Πριν από την έγχυση, πρέπει να είναι διαθέσιμη τουλάχιστον 1 δόση τοσιλιζουμάμπης για χρήση σε περίπτωση συνδρόμου απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS) και εξοπλισμός έκτακτης ανάγκης. Το ειδικευμένο κέντρο θεραπείας πρέπει να έχει πρόσβαση σε μια επιπλέον δόση τοσιλιζουμάμπης σε διάστημα 8 ωρών από κάθε προηγούμενη δόση. Στην εξαιρετική περίπτωση όπου η τοσιλιζουμάμπη δεν είναι διαθέσιμη λόγω έλλειψης, η οποία είναι καταγεγραμμένη στον κατάλογο ελλείψεων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων, κατάλληλα εναλλακτικά μέτρα για την αντιμετώπιση του CRS αντί της τοσιλιζουμάμπης πρέπει να είναι διαθέσιμα πριν από την έγχυση.
Δοσολογία
Το Tecartus προορίζεται αποκλειστικά για αυτόλογη χρήση (βλ. παράγραφο 4.4).
Λέμφωμα από κύτταρα μανδύα
Η θεραπεία αποτελείται από μια μονή δόση προς έγχυση που περιέχει μια διασπορά προς έγχυση CAR-θετικών βιώσιμων Τ κυττάρων σε έναν σάκο έγχυσης. Η στοχευμένη δόση είναι 2 × 106 CAR-θετικά βιώσιμα Τ κύτταρα ανά kg σωματικού βάρους (εύρος: 1 × 106–2 × 106 κύτταρα/kg), με το μέγιστο τα 2 × 108 CAR-θετικά βιώσιμα Τ κύτταρα για ασθενείς βάρους 100 kg και άνω.
Το Tecartus συνιστάται να εγχέεται 3 έως 14 ημέρες μετά από την ολοκλήρωση της χημειοθεραπείας καταστροφής λεμφοκυττάρων για ασθενείς με MCL. Η διαθεσιμότητα της θεραπείας πρέπει να επιβεβαιώνεται πριν από την έναρξη του σχήματος καταστροφής των λεμφοκυττάρων (δηλ. η ημερομηνία διαθεσιμότητας του προϊόντος για αποστολή).
Προθεραπεία (χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων) για ασθενείς με MCL
-
Πρέπει να χορηγείται χημειοθεραπευτικό σχήμα καταστροφής των λεμφοκυττάρων, αποτελούμενο από κυκλοφωσφαμίδη 500 mg/m² ενδοφλεβίως και φλουδαραβίνη 30 mg/m² ενδοφλεβίως πριν από την έγχυση του Tecartus. Οι συνιστώμενες ημέρες είναι η 5η, 4η και 3η ημέρα πριν από την έγχυση του Tecartus.
Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία
Η θεραπεία αποτελείται από μια μονή δόση προς έγχυση που περιέχει μια διασπορά προς έγχυση CAR-θετικών βιώσιμων Τ κυττάρων σε έναν σάκο έγχυσης. Η στοχευμένη δόση είναι 1 × 106 CAR-θετικά βιώσιμα Τ κύτταρα ανά kg σωματικού βάρους, με μέγιστο τα 1 × 108 CAR-θετικά βιώσιμα
Τ κύτταρα για ασθενείς βάρους 100 kg και άνω.
Το Tecartus συνιστάται να εγχέεται 2 έως 14 ημέρες μετά από την ολοκλήρωση της χημειοθεραπείας καταστροφής των λεμφοκυττάρων για ασθενείς με ALL. Η διαθεσιμότητα της θεραπείας πρέπει να επιβεβαιώνεται πριν από την έναρξη του σχήματος καταστροφής των λεμφοκυττάρων (δηλ. η ημερομηνία διαθεσιμότητας του προϊόντος για αποστολή).
Προθεραπεία (χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων) για ασθενείς με ALL
Πρέπει να χορηγείται χημειοθεραπευτικό σχήμα καταστροφής των λεμφοκυττάρων, αποτελούμενο από κυκλοφωσφαμίδη 900 mg/m2 ενδοφλεβίως επί 60 λεπτά πριν από την έγχυση του Tecartus. Αυτό συνιστάται τη 2η ημέρα πριν από την έγχυση του Tecartus. Πρέπει να χορηγείται φλουδαραβίνη
25 mg/m2 ενδοφλεβίως επί 30 λεπτά πριν από την έγχυση του Tecartus. Οι συνιστώμενες ημέρες είναι η 4η, 3η και 2η ημέρα πριν από την έγχυση του Tecartus.
Λέμφωμα από κύτταρα μανδύα και οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία Προθεραπευτική φαρμακευτική αγωγή
-
Για την ελαχιστοποίηση των πιθανών οξειών αντιδράσεων στην έγχυση, συνιστάται οι ασθενείς
να λαμβάνουν προθεραπευτική φαρμακευτική αγωγή με παρακεταμόλη 500 έως 1.000 mg από του στόματος και διφαινυδραμίνη 12,5 έως 25 mg ενδοφλεβίως ή από του στόματος (ή ισοδύναμα φαρμακευτικά προϊόντα) περίπου 1 ώρα πριν από την έγχυση του Tecartus.
-
Δεν συνιστάται η προφυλακτική χρήση συστηματικών κορτικοστεροειδών ως συνήθης πρακτική (βλ. παράγραφο 4.5). Η προφυλακτική χρήση συστηματικών κορτικοστεροειδών μπορεί να εξεταστεί σε ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης βαριάς μορφής ανοσομεσολαβούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών, εφόσον το δυνητικό όφελος υπερτερεί του κινδύνου και σύμφωνα με τις τοπικές κατευθυντήριες οδηγίες του ιδρύματος ή/και τις εθνικές ή ευρωπαϊκές/διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες.
Παρακολούθηση πριν από την έγχυση
-
Σε ορισμένες ομάδες ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο, ενδέχεται να ενδείκνυται η καθυστέρηση της έγχυσης του Tecartus (βλ. παράγραφο 4.4 Λόγοι καθυστέρησης της θεραπείας).
Παρακολούθηση μετά την έγχυση
-
Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται σε ημερήσια βάση για τις πρώτες 7 ημέρες μετά από την έγχυση για τυχόν σημεία και συμπτώματα πιθανού CRS, νευρολογικά συμβάντα και άλλες τοξικότητες. Οι ιατροί μπορούν να εξετάζουν το ενδεχόμενο νοσηλείας για τις πρώτες 7 ημέρες ή με τα πρώτα σημεία ή συμπτώματα CRS και/ή νευρολογικά συμβάντα.
-
Μετά τις πρώτες 7 ημέρες μετά την έγχυση, οι ασθενείς θα παρακολουθούνται κατά την κρίση του ιατρού για τουλάχιστον 7 επιπλέον ημέρες.
-
Οι ασθενείς πρέπει να παραμείνουν κοντά σε εξειδικευμένο κέντρο θεραπείας ή κατάλληλα εκπαιδευμένη κλινική μονάδα για τουλάχιστον 2 εβδομάδες μετά από την έγχυση.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς ηλικίας ≥ 65 ετών.
Ασθενείς που είναι οροθετικοί για τον ιό της ηπατίτιδας Β (HBV), τον ιό της ηπατίτιδας C (HCV) ή τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV)
Δεν υπάρχει εμπειρία με την παρασκευή του Tecartus για ασθενείς με θετικό αποτέλεσμα σε εξέταση για HIV, ενεργό HBV ή ενεργό λοίμωξη από HCV. Συνεπώς, η σχέση οφέλους/κινδύνου δεν έχει ακόμη τεκμηριωθεί σε αυτόν τον πληθυσμό.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Tecartus σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Τρόπος χορήγησης
Το Tecartus προορίζεται για ενδοφλέβια χρήση μόνο.
Το Tecartus δεν πρέπει να ακτινοβολείται. ΜΗΝ χρησιμοποιείτε φίλτρο λευκαφαίρεσης.
Πριν από τη χορήγηση, πρέπει να επιβεβαιώνεται ότι η ταυτότητα του ασθενούς αντιστοιχεί στις μοναδικές πληροφορίες ασθενούς που αναγράφονται στον σάκο έγχυσης και στην κασέτα του Tecartus.
Χορήγηση
-
Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται φίλτρο λευκαφαίρεσης.
-
Πρέπει να εξασφαλίζεται η διαθεσιμότητα τοσιλιζουμάμπης και εξοπλισμού έκτακτης ανάγκης πριν από την έγχυση και κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης. Στην εξαιρετική περίπτωση όπου η τοσιλιζουμάμπη δεν είναι διαθέσιμη λόγω έλλειψης η οποία είναι καταγεγραμμένη στον κατάλογο ελλείψεων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων, κατάλληλα εναλλακτικά μέτρα για την αντιμετώπιση του CRS αντί της τοσιλιζουμάμπης πρέπει να είναι διαθέσιμα πριν από την έγχυση.
-
Για αυτόλογη χρήση μόνο, επαληθεύστε ότι η ταυτότητα του ασθενούς αντιστοιχεί στους αναγνωριστικούς κωδικούς ασθενούς που αναγράφονται στον σάκο έγχυσης Tecartus.
-
Μόλις πληρωθεί η γραμμή, εγχύστε ολόκληρο το περιεχόμενο του σάκου έγχυσης Tecartus
εντός 30 λεπτών, είτε υπό την επίδραση της βαρύτητας είτε με τη χρήση περισταλτικής αντλίας.
Για λεπτομερείς οδηγίες σχετικά με την παρασκευή, τη χορήγηση, την τυχαία έκθεση και την απόρριψη του Tecartus, βλ. παράγραφο 6.6.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι αντενδείξεις για τη χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων.
Ιχνηλασιμότητα
Πρέπει να ισχύουν οι απαιτήσεις ιχνηλασιμότητας των φαρμακευτικών προϊόντων προηγμένων θεραπειών που βασίζονται σε κύτταρα. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ιχνηλασιμότητα, το όνομα του προϊόντος, ο αριθμός παρτίδας και το όνομα του θεραπευμένου ασθενούς πρέπει να διατηρούνται για διάστημα 30 ετών.
Αυτόλογη χρήση
Το Tecartus προορίζεται αποκλειστικά για αυτόλογη χρήση και δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να χορηγείται σε άλλους ασθενείς. Πριν από την έγχυση, η ταυτότητα του ασθενούς πρέπει να αντιστοιχιστεί με τους αναγνωριστικούς κωδικούς ασθενούς που αναγράφονται στον σάκο και στην κασέτα Tecartus. Μην εγχέετε το Tecartus εάν οι πληροφορίες που αναγράφονται στην ειδική για τον ασθενή επισήμανση δεν αντιστοιχούν στην ταυτότητα του ασθενούς για τον οποίο προορίζεται το προϊόν.
Γενικά
Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι προειδοποιήσεις και προφυλάξεις για τη χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων.
Λόγοι καθυστέρησης της θεραπείας
Λόγω των κινδύνων που συσχετίζονται με τη θεραπεία με το Tecartus, η έγχυση πρέπει να αναβάλλεται εάν ο ασθενής έχει οποιαδήποτε από τις παρακάτω παθήσεις:
-
Μη εξαλειφθείσες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες (ιδιαίτερα πνευμονικές αντιδράσεις, καρδιακές αντιδράσεις ή υπόταση) συμπεριλαμβανομένων αυτών από προηγούμενες χημειοθεραπείες.
-
Ενεργή, μη ελεγχόμενη λοίμωξη ή φλεγμονώδη νόσο.
-
Ενεργή νόσος μοσχεύματος κατά ξενιστή (GvHD).
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η θεραπεία μπορεί να αναβληθεί μετά από τη χορήγηση του σχήματος χημειοθεραπείας καταστροφής των λεμφοκυττάρων. Εάν η έγχυση καθυστερήσει για περισσότερες από 2 εβδομάδες αφού ο ασθενής λάβει τη χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων, το σχήμα χημειοθεραπείας καταστροφής των λεμφοκυττάρων πρέπει να χορηγηθεί ξανά (βλ. παράγραφο 4.2).
Παρακολούθηση μετά την έγχυση
Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται σε ημερήσια βάση για τις πρώτες 7 ημέρες μετά από την έγχυση για τυχόν σημεία και συμπτώματα πιθανού CRS, νευρολογικά συμβάντα και άλλες τοξικότητες. Οι ιατροί μπορούν να εξετάζουν το ενδεχόμενο νοσηλείας για τις πρώτες 7 ημέρες ή με τα πρώτα σημεία ή συμπτώματα CRS και/ή νευρολογικά συμβάντα. Μετά τις πρώτες 7 ημέρες μετά από την έγχυση, οι ασθενείς θα παρακολουθούνται κατά την κρίση του ιατρού για τουλάχιστον επιπλέον 7 ημέρες. Οι ασθενείς και οι φροντιστές τους θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με την πιθανή καθυστερημένη εμφάνιση CRS ή νευρολογικών συμβάντων και να λαμβάνουν οδηγίες να αναζητήσουν άμεσα ιατρική βοήθεια εάν εμφανιστούν οποιαδήποτε σημεία ή συμπτώματα CRS ή νευρολογικών συμβάντων.
Οι ασθενείς πρέπει να παραμείνουν κοντά σε εξειδικευμένο κέντρο θεραπείας ή κατάλληλα εκπαιδευμένη κλινική μονάδα για τουλάχιστον 2 εβδομάδες μετά από την έγχυση και να αναζητήσουν άμεσα ιατρική βοήθεια εάν εμφανίσουν σημεία ή συμπτώματα CRS ή εάν εμφανιστούν νευρολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Εάν η παρακολούθηση των ασθενών μετά την έγχυση πραγματοποιείται σε κατάλληλα εκπαιδευμένη κλινική μονάδα που δεν είναι το κέντρο θεραπείας, αυτή πρέπει να πληροί τις ίδιες απαιτήσεις με το εξειδικευμένο κέντρο θεραπείας όσον αφορά τη διαθεσιμότητα εξοπλισμού έκτακτης ανάγκης και τοσιλιζουμάμπης. Το ενδεχόμενο παρακολούθησης των ζωτικών σημείων και των οργανικών λειτουργιών πρέπει να εξετάζεται αναλόγως της βαρύτητας της αντίδρασης.
Ορολογική εξέταση
Πρέπει να πραγματοποιηθούν εξετάσεις ανίχνευσης HBV, HCV και HIV πριν από τη συλλογή κυττάρων για την παρασκευή του Tecartus (βλ. παράγραφο 4.2).
Δωρεά αίματος, οργάνων, ιστών και κυττάρων
Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με Tecartus δεν πρέπει να λειτουργούν ως δότες αίματος, οργάνων, ιστών ή κυττάρων για μεταμόσχευση.
Ενεργό λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ)
Δεν υπάρχει εμπειρία χρήσης αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος σε ασθενείς με ενεργό λέμφωμα του ΚΝΣ, το οποίο ορίζεται ως μεταστάσεις στον εγκέφαλο που επιβεβαιώνονται μέσω απεικονιστικών εξετάσεων. Στην ALL, οι ασυμπτωματικοί ασθενείς με νόσο ΚΝΣ-2 κατά μέγιστο
(οριζόμενη ως λευκά αιμοσφαίρια <5/µl στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό με παρουσία λεμφοβλαστών) χωρίς κλινικά εμφανείς νευρολογικές μεταβολές υποβλήθηκαν σε θεραπεία με το Tecartus, ωστόσο, τα δεδομένα είναι περιορισμένα σε αυτόν τον πληθυσμό. Συνεπώς, η σχέση οφέλους/κινδύνου του Tecartus δεν έχει τεκμηριωθεί σε αυτούς τους πληθυσμούς.
Συνοδός νόσος
Οι ασθενείς με ιστορικό ενεργού διαταραχής του ΚΝΣ ή ανεπαρκούς νεφρικής, ηπατικής, πνευμονικής ή καρδιακής λειτουργίας αποκλείστηκαν από τις μελέτες. Οι συγκεκριμένοι ασθενείς είναι πιθανό να είναι πιο ευάλωτοι στις συνέπειες των ανεπιθύμητων ενεργειών που περιγράφονται παρακάτω και απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή.
Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών
Σχεδόν όλοι οι ασθενείς έχουν εκδηλώσει σε κάποιο βαθμό CRS. Με το Tecartus έχει παρατηρηθεί σοβαρής μορφής CRS, συμπεριλαμβανομένου του θανατηφόρου, με διάμεσο χρόνο 3 ημερών έως την έναρξη του συνδρόμου (εύρος: 1 έως 13 ημέρες). Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία ή συμπτώματα αυτών των συμβάντων, όπως υψηλός πυρετός, υπόταση, υποξία, ρίγη, ταχυκαρδία και κεφαλαλγία (βλ. παράγραφο 4.8). Για τη διάγνωση του CRS απαιτείται ο αποκλεισμός εναλλακτικών αιτιών συστηματικής φλεγμονώδους ανταπόκρισης, συμπεριλαμβανομένης της λοίμωξης.
Διαχείριση συνδρόμου απελευθέρωσης κυτταροκινών που σχετίζεται με το Tecartus
Πριν από την έγχυση του Tecartus, πρέπει να βρίσκεται στο κέντρο και να είναι διαθέσιμη τουλάχιστον 1 δόση τοσιλιζουμάμπης, ενός αναστολέα του υποδοχέα της ιντερλευκίνης-6 (IL-6), ανά ασθενή. Το ειδικευμένο κέντρο θεραπείας πρέπει να έχει πρόσβαση σε μια επιπλέον δόση τοσιλιζουμάμπης σε διάστημα 8 ωρών από κάθε προηγούμενη δόση. Εάν η παρακολούθηση των ασθενών μετά την έγχυση πραγματοποιείται σε κατάλληλα εκπαιδευμένη κλινική μονάδα, αυτή πρέπει επίσης να συμμορφώνεται με τις ίδιες απαιτήσεις όσον αφορά τη διαθεσιμότητα τοσιλιζουμάμπης. Στην εξαιρετική περίπτωση όπου η τοσιλιζουμάμπη δεν είναι διαθέσιμη λόγω έλλειψης, η οποία είναι καταγεγραμμένη στον κατάλογο ελλείψεων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων, το κέντρο θεραπείας/η κλινική μονάδα πρέπει να έχει πρόσβαση σε κατάλληλα εναλλακτικά μέτρα, αντί της τοσιλιζουμάμπης για την αντιμετώπιση του CRS..
Η διαχείριση των ασθενών θα πρέπει να γίνεται με βάση την κλινική εικόνα του ασθενούς και σύμφωνα με τις ισχύουσες τοπικές κατευθυντήριες οδηγίες του ιδρύματος ή/και τις εθνικές ή τις Ευρωπαϊκές/διεθνείς κλινικές κατευθυντήρες οδηγίες. Συνιστάται στους ιατρούς να εφαρμόζουν κλινική κρίση σύμφωνα με αυτά τα πρότυπα.
Το CRS έχει γίνει γνωστό ότι συσχετίζεται με δυσλειτουργία τελικού οργάνου (π.χ. ηπατική, νεφρική, καρδιακή και πνευμονική δυσλειτουργία). Επίσης, μπορεί να προκύψει επιδείνωση υποκείμενων οργανικών παθολογιών επί εδάφους CRS. Η διαχείριση των ασθενών με ιατρικά σημαντική καρδιακή δυσλειτουργία πρέπει να γίνεται με πρότυπα εντατικής φροντίδας και θα εξετάζονται μέτρα όπως η ηχοκαρδιογραφία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδέχεται να εμφανιστεί σύνδρομο ενεργοποίησης μακροφάγων (MAS) και αιμοφαγοκυτταρική λεμφοϊστιοκυττάρωση (HLH) επί εδάφους CRS.
Σε ασθενείς με σοβαρής μορφής ή μη ανταποκρινόμενο CRS θα εξετάζεται το ενδεχόμενο αξιολόγησης του ασθενούς για την παρουσία αιμοφαγοκυτταρικής λεμφοϊστιοκυττάρωσης/συνδρόμου ενεργοποίησης μακροφάγων (HLH/MAS). Η διαχείριση της HLH/MAS θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις τοπικές κατευθυντήριες οδηγίες του ιδρύματος ή/και τις εθνικές ή τις Ευρωπαϊκές/διεθνείς κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες.
Το Tecartus συνεχίζει να εκπτύσσεται και παραμένει μετά από τη χορήγηση τοσιλιζουμάμπης και κορτικοστεροειδών. Οι ανταγωνιστές του παράγοντα νέκρωσης όγκων (TNF) δεν συνιστώνται για τη διαχείριση του CRS που συσχετίζεται με το Tecartus.
Νευρολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες
Στους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με το Tecartus έχουν παρατηρηθεί σοβαρής μορφής νευρολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες, γνωστές και ως σύνδρομο νευροτοξικότητας σχετιζόμενο με δραστικά ανοσοκύτταρα (ICANS), οι οποίες μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή ή θανατηφόρες. Ο διάμεσος χρόνος έως την έναρξη ήταν 7 ημέρες (εύρος: 1 έως 262 ημέρες) μετά την έγχυση του Tecartus (βλ. παράγραφο 4.8).
Η διαχείριση των ασθενών θα πρέπει να γίνεται με βάση την κλινική εικόνα του ασθενούς και σύμφωνα με τις ισχύουσες τοπικές κατευθυντήριες οδηγίες του ιδρύματος ή/και τις εθνικές ή τις Ευρωπαϊκές/διεθνείς κλινικές κατευθυντήρες οδηγίες. Συνιστάται στους ιατρούς να εφαρμόζουν κλινική κρίση σύμφωνα με αυτά τα πρότυπα.
Λοιμώξεις και εμπύρετη ουδετεροπενία
Με το Tecartus έχουν παρατηρηθεί πολύ συχνά σοβαρές λοιμώξεις, οι οποίες μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή (βλ. παράγραφο 4.8).
Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για τυχόν σημεία και συμπτώματα λοίμωξης πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την έγχυση και να αντιμετωπίζονται κατάλληλα. Πρέπει να χορηγείται προφυλακτική αγωγή με αντιβιοτικά σύμφωνα με τις συνήθεις κατευθυντήριες οδηγίες του ιδρύματος.
Μετά την έγχυση του Tecartus, έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς εμπύρετη ουδετεροπενία (βλ. παράγραφο 4.8) και ενδέχεται να είναι ταυτόχρονη με CRS. Στην περίπτωση εμπύρετης ουδετεροπενίας, αξιολογήστε για λοίμωξη και διαχειριστείτε με αντιβιοτικά ευρέως φάσματος, υγρά και άλλη υποστηρικτική φροντίδα, όπως ενδείκνυται ιατρικά.
Σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, έχουν αναφερθεί απειλητικές για τη ζωή και θανατηφόρες ευκαιριακές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένων γενικευμένων μυκητιασικών λοιμώξεων και επανενεργοποίησης ιών (π.χ. HHV-6 και προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια). Το ενδεχόμενο αυτών των λοιμώξεων θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ασθενείς με νευρολογικά συμβάντα και πρέπει να πραγματοποιούνται οι κατάλληλες διαγνωστικές αξιολογήσεις.
Επανενεργοποίηση ιών
Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με φαρμακευτικά προϊόντα που στοχεύουν στα Β κύτταρα μπορεί να προκύψει επανενεργοποίηση του ιού, π.χ. του ιού της ηπατίτιδας Β (HBV), η οποία ενδέχεται να οδηγήσει σε κεραυνοβόλο ηπατίτιδα, ηπατική ανεπάρκεια και θάνατο.
Παρατεταμένες κυτταροπενίες
Οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν κυτταροπενίες για μερικές εβδομάδες μετά από τη χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων και την έγχυση του Tecartus, και η διαχείρισή τους πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις καθιερωμένες κατευθυντήριες οδηγίες. Μετά την έγχυση του Tecartus παρατηρήθηκαν πολύ συχνά Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού παρατεταμένες κυτταροπενίες, οι οποίες περιλάμβαναν θρομβοπενία, ουδετεροπενία και αναιμία (βλ. παράγραφο 4.8). Μετά την έγχυση του Tecartus πρέπει να παρακολουθούνται τα επίπεδα των αιμοσφαιρίων των ασθενών.
Υπογαμμασφαιριναιμία
Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με το Tecartus μπορεί να εκδηλώσουν απλασία των B-κυττάρων που οδηγεί σε υπογαμμασφαιριναιμία. Υπογαμμασφαιριναιμία παρατηρήθηκε πολύ συχνά σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Tecartus (βλ. παράγραφο 4.8). Η υπογαμμασφαιριναιμία δημιουργεί στους ασθενείς προδιάθεση για λοιμώξεις. Σε περίπτωση υποτροπιαζουσών λοιμώξεων, μετά από τη θεραπεία με το Tecartus τα επίπεδα της ανοσοσφαιρίνης θα πρέπει να παρακολουθούνται και πρέπει να γίνεται κατάλληλη διαχείριση με τη χρήση προφυλακτικής αγωγής κατά των
λοιμώξεων, προφυλακτικής αγωγής με αντιβιοτικά και θεραπείας υποκατάστασης ανοσοσφαιρίνης, σύμφωνα με τις καθιερωμένες κατευθυντήριες οδηγίες.
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
Σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας, συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας, ενδέχεται να οφείλονται στο DMSO ή στην υπολειπόμενη γενταμικίνη στο Tecartus.
Δευτεροπαθείς κακοήθειες μεταξύ άλλων με προέλευση από Τ-κύτταρα και μυελικά κύτταρα
Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με το Tecartus ενδέχεται να αναπτύξουν δευτεροπαθείς κακοήθειες. Έχουν υπάρξει αναφορές για κακοήθειες με προέλευση από τα Τ κύτταρα μετά από θεραπεία αιματολογικών κακοηθειών με CAR Τ-κύτταρα έναντι του BCMA ή του CD19. Κακοήθειες Τ-κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των CAR-θετικών κακοηθειών, έχουν αναφερθεί εντός εβδομάδων και έως και αρκετά έτη μετά τη χορήγηση θεραπείας με CAR Τ-κύτταρα έναντι του BCMA ή του CD19. Υπήρξαν περιστατικά με θανατηφόρα έκβαση. Σε περίπτωση εμφάνισης δευτεροπαθούς κακοήθειας, επικοινωνήστε με την εταιρεία για να λάβετε οδηγίες αναφορικά με το ποια δείγματα ασθενούς πρέπει να συλλεχθούν για δοκιμές.
Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο και οξεία μυελογενής λευχαιμία, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων με θανατηφόρες εκβάσεις, έχουν εμφανιστεί σε ασθενείς έπειτα από θεραπεία με το Tecartus.
Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται εφ' όρου ζωής για δευτεροπαθείς κακοήθειες. Σύνδρομο λύσης του όγκου (TLS)
Περιστασιακά, έχει παρατηρηθεί TLS, το οποίο ενδέχεται να είναι σοβαρό. Για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου εμφάνισης TLS, οι ασθενείς με αυξημένο ουρικό οξύ ή υψηλό φορτίο όγκου θα πρέπει να λαμβάνουν αλλοπουρινόλη ή μια εναλλακτική προφυλακτική αγωγή πριν από την έγχυση του Tecartus. Τα σημεία και συμπτώματα TLS πρέπει να παρακολουθούνται, και η διαχείριση των συμβάντων θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις καθιερωμένες κατευθυντήριες οδηγίες.
Προηγούμενη μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων (GvHD)
Η λήψη της θεραπείας από ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε αλλογενή μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων και πάσχουν από ενεργή οξεία ή χρόνια GvHD δεν συνιστάται λόγω του πιθανού κινδύνου επιδείνωσης της GvHD από το Tecartus.
Προηγούμενη αγωγή με αντι-CD19 θεραπεία
Το Tecartus δεν συνιστάται, εάν ο ασθενής έχει υποτροπιάσει με CD19-αρνητική νόσο μετά από προηγούμενη αντι-CD19 θεραπεία.
CD19-αρνητική οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία
Το Tecartus δεν συνιστάται για ασθενείς που έχουν CD19-αρνητική νόσο ή μη επιβεβαιωμένη κατάσταση CD19.
Περιεκτικότητα σε νάτριο
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 300 mg νατρίου ανά έγχυση, που ισοδυναμούν με 15% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης νατρίου των 2 g για έναν ενήλικα.
Μακροπρόθεσμη παρακολούθηση
Οι ασθενείς αναμένεται να εγγραφούν σε ένα μητρώο προκειμένου να γίνει καλύτερα κατανοητή η μακροπρόθεσμη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του Tecartus.
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων με το Tecartus.
Η προφυλακτική χρήση συστηματικών κορτικοστεροειδών ενδέχεται να επηρεάσει τη δράση του Tecartus και, συνεπώς, δεν συνιστάται η προφυλακτική χρήση συστηματικών κορτικοστεροειδών πριν από την έγχυση ως συνήθης πρακτική (βλ. παράγραφο 4.2).
Εμβόλια με ζώντες μικροοργανισμούς
Η ασφάλεια της ανοσοποίησης με εμβόλια που περιέχουν ζώντες ιούς κατά τη διάρκεια ή μετά από τη θεραπεία με το Tecartus δεν έχει μελετηθεί. Προληπτικά, ο εμβολιασμός με εμβόλια ζώντων ιών δεν συνιστάται για τουλάχιστον 6 εβδομάδες πριν από την έναρξη χημειοθεραπείας καταστροφής των λεμφοκυττάρων, κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το Tecartus και μέχρι την αποκατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος μετά από τη θεραπεία.
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία/Αντισύλληψη σε άνδρες και γυναίκες
Η κατάσταση κύησης των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να επιβεβαιώνεται πριν από την έναρξη της θεραπείας με το Tecartus.
Ανατρέξτε στις πληροφορίες συνταγογράφησης για τη χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων για πληροφορίες σχετικά με την ανάγκη χρήσης αποτελεσματικής αντισύλληψης σε ασθενείς που λαμβάνουν χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων.
Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα έκθεσης για την πραγματοποίηση σύστασης ως προς τη διάρκεια χρήσης αντισύλληψης μετά τη χορήγηση αγωγής με Tecartus.
Κύηση
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα από τη χρήση του Tecartus σε έγκυες γυναίκες. Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες τοξικότητας για την αναπαραγωγή και την ανάπτυξη σε ζώα με το Tecartus για να αξιολογηθεί αν είναι επιβλαβές για το έμβρυο όταν χορηγείται σε έγκυες γυναίκες (βλ. παράγραφο 5.3).
Δεν είναι γνωστό εάν το Tecartus μπορεί να μεταφερθεί στο έμβρυο. Με βάση τον μηχανισμό δράσης, εάν τα διαμολυσμένα κύτταρα διέλθουν από τον πλακούντα, μπορεί να προκαλέσουν εμβρυϊκή τοξικότητα, συμπεριλαμβανομένης της λεμφοκυτταροπενίας Β-κυττάρων. Κατά συνέπεια, το Tecartus δεν συνιστάται σε έγκυες γυναίκες, ή σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας που δεν χρησιμοποιούν αντισύλληψη. Οι έγκυες γυναίκες πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τους πιθανούς κινδύνους για το έμβρυο. Το ενδεχόμενο κύησης μετά τη θεραπεία με το Tecartus πρέπει να συζητηθεί με τον θεράποντα ιατρό.
Πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο αξιολόγησης των επιπέδων ανοσοσφαιρίνης και Β-κυττάρων σε νεογνά/βρέφη μητέρων που έλαβαν θεραπεία με το Tecartus.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν το Tecartus απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα ή μεταδίδεται στο θηλάζον παιδί. Οι γυναίκες που θηλάζουν πρέπει να ενημερωθούν σχετικά με τον πιθανό κίνδυνο για το θηλάζον παιδί.
Γονιμότητα
Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με την επίδραση του Tecartus στη γονιμότητα. Δεν έχουν αξιολογηθεί οι επιδράσεις στην ανδρική και τη γυναικεία γονιμότητα σε μελέτες σε ζώα.
ν
Το Tecartus έχει σημαντική επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Λόγω του δυναμικού για νευρολογικά συμβάντα, συμπεριλαμβανομένης της τροποποιημένης διανοητικής κατάστασης ή επιληπτικών κρίσεων, οι ασθενείς δεν πρέπει να οδηγούν ή να χειρίζονται βαρέα ή δυνητικά επικίνδυνα μηχανήματα για τουλάχιστον 4 εβδομάδες μετά την έγχυση ή μέχρι να αποκατασταθούν πλήρως οι νευρολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Λέμφωμα από κύτταρα μανδύα
Τα δεδομένα ασφάλειας που περιγράφονται σε αυτήν την ενότητα αποτυπώνουν την έκθεση στο Tecartus στη μελέτη ZUMA-2, μία μελέτη Φάσης 2, στην οποία 82 ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό MCL έλαβαν μια μονή δόση από CAR-θετικά βιώσιμα Τ κύτταρα (2 × 106 ή 0,5 × 106 αντι-CD19 CAR T κύτταρα/kg) βασισμένη σε μία συνιστώμενη δόση, βάσει του βάρους.
Οι πιο σημαντικές και οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν το CRS (91%), οι λοιμώξεις (55%)
και η εγκεφαλοπάθεια (51%).
Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν στο 56% των ασθενών. Οι πιο συχνές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλάμβαναν εγκεφαλοπάθεια (26%), λοιμώξεις (28%) και σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών (15%).
Ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού αναφέρθηκαν στο 67% των ασθενών. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού περιλάμβαναν λοιμώξεις (34%) και εγκεφαλοπάθεια (24%). Οι πιο συχνές αιματολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού περιλάμβαναν ουδετεροπενία (99%), λευκοπενία (98%), λεμφοπενία (96%), θρομβοπενία
(65%) και αναιμία (56%).
Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία
Τα δεδομένα ασφάλειας που περιγράφονται σε αυτήν την ενότητα αποτυπώνουν την έκθεση στο Tecartus στη μελέτη ZUMA-3, μία μελέτη Φάσης 1/2 στην οποία συνολικά 100 ασθενείς με υποτροπιάζουσα/ανθεκτική ALL πρόδρομων Β κυττάρων έλαβαν μια μονή δόση από CAR-θετικά βιώσιμα Τ κύτταρα (0,5 × 106, 1 × 106 ή 2 × 106 αντι-CD19 CAR T κύτταρα/kg) βασισμένη σε μία συνιστώμενη δόση, βάσει του βάρους.
Οι πιο σημαντικές και συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν το CRS (91%), η εγκεφαλοπάθεια (57%)
και οι λοιμώξεις (41%).
Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν στο 70% των ασθενών. Οι πιο συχνές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλάμβαναν CRS (25%), λοιμώξεις (22%) και εγκεφαλοπάθεια (21%).
Ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού αναφέρθηκαν στο 76% των ασθενών. Οι πιο συχνές μη αιματολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού περιλάμβαναν λοιμώξεις (27%), CRS (25%) και εγκεφαλοπάθεια (22%).
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που περιγράφονται σε αυτήν την παράγραφο αναγνωρίστηκαν σε συνολικά 182 ασθενείς που εκτέθηκαν στο Tecartus σε δύο πολυκεντρικές βασικές κλινικές μελέτες, τη μελέτη ZUMA-2 (n=82) και τη μελέτη ZUMA-3 (n=100). Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται ανά κατηγορία/οργανικό σύστημα και συχνότητα. Η συχνότητα εμφάνισης ορίζεται ως εξής: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 1 Ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου που αναγνωρίστηκαν με το Tecartus
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα(SOC) | Συχνότητα | Ανεπιθύμητες ενέργειες |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | ||
| Πολύ συχνές | Λοιμώξεις από ακαθόριστα παθογόνα Βακτηριακές λοιμώξεις Μυκητιασικές λοιμώξειςΙογενείς λοιμώξεις | |
| Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος | ||
| Πολύ συχνές | Λευκοπενίαα Ουδετεροπενίαα Λεμφοπενίαα Θρομβοπενίαα ΑναιμίααΕμπύρετη ουδετεροπενία | |
| Συχνές | Διαταραχές της πήξης | |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | ||
| Πολύ συχνές | Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινώνβ Υπογαμμασφαιριναιμία | |
| Συχνές | Υπερευαισθησία Αιμοφαγοκυτταρική λεμφοϊστιοκυττάρωση | |
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | ||
| Πολύ συχνές | Υποφωσφαταιμίαα Μειωμένη όρεξη Υπομαγνησιαιμία Υπεργλυκαιμίαα | |
| Συχνές | Υπολευκωματιναιμίαα Αφυδάτωση | |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | ||
| Πολύ συχνές | Παραλήρημα Άγχος Αϋπνία | |
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα(SOC) | Συχνότητα | Ανεπιθύμητες ενέργειες |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | ||
| Πολύ συχνές | Εγκεφαλοπάθεια Τρόμος ΚεφαλαλγίαΣύνδρομο νευροτοξικότητας σχετιζόμενο με δραστικά ανοσοκύτταρα (ICANSβ,γ)Αφασία Ζάλη Νευροπάθεια | |
| Συχνές | Επιληπτική κρίση ΑταξίαΑυξημένη ενδοκρανιακή πίεση | |
| Διαταραχές του οφθαλμού | ||
| Συχνές | Διαταραχές όρασης | |
| Καρδιακές διαταραχές | ||
| Πολύ συχνές | Ταχυκαρδίες Βραδυκαρδίες | |
| Συχνές | Μη κοιλιακές ταχυκαρδίες | |
| Αγγειακές διαταραχές | ||
| Πολύ συχνές | Υπόταση Υπέρταση Αιμορραγία | |
| Συχνές | Θρόμβωση | |
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές του μεσοθωρακίου | ||
| Πολύ συχνές | Βήχας ΔύσπνοιαΠλευριτική συλλογή Υποξία | |
| Συχνές | Αναπνευστική ανεπάρκεια Πνευμονικό οίδημα | |
| Γαστρεντερικές διαταραχές | ||
| Πολύ συχνές | Ναυτία Διάρροια Δυσκοιλιότητα Κοιλιακό άλγος ΈμετοςΆλγος του στόματος | |
| Συχνές | Ξηροστομία Δυσφαγία | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | ||
| Πολύ συχνές | ΕξάνθημαΔιαταραχή του δέρματος | |
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα(SOC) | Συχνότητα | Ανεπιθύμητες ενέργειες |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | ||
| Πολύ συχνές | Μυοσκελετικό άλγος Κινητική δυσλειτουργία | |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | ||
| Πολύ συχνές | Νεφρική ανεπάρκεια | |
| Συχνές | Μειωμένη παραγωγή ούρων | |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | ||
| Πολύ συχνές | Οίδημα Κόπωση Πυρεξία Πόνος Ρίγη | |
| Συχνές | Αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση | |
| Παρακλινικές εξετάσεις | ||
| Πολύ συχνές | Αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένηαΑυξημένο ουρικό οξύ αίματοςα Ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένηαΥπονατριαιμίαα ΥπασβεστιαιμίααΆμεση χολερυθρίνη αυξημένηα Υποκαλιαιμίαα | |
| Συχνές | Χολερυθρίνη αυξημένηα | |
| Μόνο οι κυτταροπενίες που οδήγησαν σε (i) νέα ή επιδεινούμενα κλινικά επακόλουθα ή (ii) που έχρηζαν θεραπείας ή (iii)προσαρμογής στην τρέχουσα θεραπεία περιλαμβάνονται στον Πίνακα 1.α Συχνότητα βάσει εργαστηριακής παραμέτρου Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού.β Βλ. παράγραφο Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών.γ Η συχνότητα του ICANS έχει εκτιμηθεί από συμβάντα που αναφέρθηκαν μετά την κυκλοφορία.Ημερομηνία αποκοπής δεδομένων μελέτης ZUMA-2: 24 Ιουλίου 2021, ημερομηνία αποκοπής δεδομένων μελέτης ZUMA-3: 23 Ιουλίου 2021 | ||
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών από τις μελέτες ZUMA-2 και ZUMA-3 (n=182) και από αναφορές μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου
Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών
CRS εκδηλώθηκε στο 91% των ασθενών. Το είκοσι τοις εκατό (20%) των ασθενών εμφάνισε CRS Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού (σοβαρής μορφής ή απειλητικό για τη ζωή). Ο διάμεσος χρόνος έως την εμφάνιση ήταν 3 ημέρες (εύρος: 1 έως 13 ημέρες) και η διάμεση διάρκεια ήταν 9 ημέρες (εύρος: 1 έως 63 ημέρες). Το ενενήντα επτά τοις εκατό (97%) των ασθενών ανάρρωσε από το CRS.
Τα πιο συχνά σημεία ή συμπτώματα που σχετίζονται με το CRS στους ασθενείς που εμφάνισαν CRS
περιλάμβαναν πυρεξία (94%), υπόταση (64%), υποξία (32%), ρίγη (31%), ταχυκαρδία (27%),
φλεβοκομβική ταχυκαρδία (23%), κεφαλαλγία (22%), κόπωση (16%) και ναυτία (13%). Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να σχετίζονται με το CRS περιλάμβαναν υπόταση (22%), πυρεξία (15%), υποξία(9%), ταχυκαρδία (3%), δύσπνοια (2%) και φλεβοκομβική ταχυκαρδία (2%). Για κατευθυντήριες οδηγίες παρακολούθησης και διαχείρισης, βλ. παράγραφο 4.4.
Νευρολογικά συμβάντα και ανεπιθύμητες ενέργειες
Νευρολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν στο 69% των ασθενών. Το τριάντα δύο τοις εκατό (32%) των ασθενών εμφάνισε ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού (σοβαρής μορφής ή απειλητικές για τη ζωή). Ο διάμεσος χρόνος έως την εμφάνιση ήταν 7 ημέρες (εύρος: 1 έως 262 ημέρες). Τα νευρολογικά συμβάντα επιλύθηκαν για 113 από τους 125 ασθενείς (90,4%) με διάμεση διάρκεια 12 ημερών (εύρος: 1 έως 708 ημέρες). Τρεις ασθενείς είχαν συνεχιζόμενα νευρολογικά συμβάντα τη χρονική στιγμή του θανάτου, συμπεριλαμβανομένου ενός ασθενούς με αναφερθέν συμβάν σοβαρής εγκεφαλοπάθειας και ενός άλλου ασθενούς με αναφερθέν συμβάν σοβαρής συγχυτικής κατάστασης. Τα υπόλοιπα ανεπίλυτα νευρολογικά συμβάντα ήταν Βαθμού 2. Το ενενήντα τρία τοις εκατό επί του συνόλου των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία εμφάνισε το πρώτο CRS ή νευρολογικό συμβάν εντός των πρώτων 7 ημερών μετά από την έγχυση του Tecartus.
Οι πιο συχνές νευρολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του ICANS, αντιπροσώπευαν τρόμο (32%), συγχυτική κατάσταση (27%), εγκεφαλοπάθεια (27%), αφασία (21%) και διέγερση (11%). Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της εγκεφαλοπάθειας (15%), της αφασίας (6%), της συγχυτικής κατάστασης (5%) και σοβαρών περιστατικών εγκεφαλικού οιδήματος, τα οποία ενδέχεται να γίνουν θανατηφόρα, έχουν εμφανιστεί σε ασθενείς στους οποίους έχει χορηγηθεί το Tecartus. Για κατευθυντήριες οδηγίες παρακολούθησης και διαχείρισης, βλ. παράγραφο 4.4.
Εμπύρετη ουδετεροπενία και λοιμώξεις
Εμπύρετη ουδετεροπενία παρατηρήθηκε στο 12% των ασθενών μετά από έγχυση Tecartus. Λοιμώξεις εμφανίστηκαν στο 87% των 182 ασθενών που έλαβαν θεραπεία με το Tecartus στις μελέτες ZUMA-2 και ZUMA-3. Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού λοιμώξεις (σοβαρής μορφής, απειλητικές για τη ζωή ή θανατηφόρες) εμφανίστηκαν στο 30% των ασθενών, συμπεριλαμβανομένων λοιμώξεων από ακαθόριστο παθογόνο, βακτηριακών, μυκητιασικών και ιογενών λοιμώξεων στο 23%, στο 8%, στο 2% και στο 4% των ασθενών, αντίστοιχα. Για κατευθυντήριες οδηγίες παρακολούθησης και διαχείρισης, βλ. παράγραφο 4.4.
Παρατεταμένες κυτταροπενίες
Οι κυτταροπενίες είναι πολύ συχνές μετά από προηγούμενη χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων και θεραπεία με το Tecartus.
Παρατεταμένες (υφιστάμενη ή διατηρούμενη μετά την Ημέρα 30 ή με έναρξη την Ημέρα 30 ή μετά από αυτήν) Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού κυτταροπενίες εμφανίστηκαν στο 48% των ασθενών και περιλάμβαναν ουδετεροπενία (34%), θρομβοπενία (27%) και αναιμία (15%). Για κατευθυντήριες οδηγίες διαχείρισης, βλ. παράγραφο 4.4.
Υπογαμμασφαιριναιμία
Υπογαμμασφαιριναιμία παρουσιάστηκε στο 12% των ασθενών. Υπογαμμασφαιριναιμία Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού εκδηλώθηκε στο 1% των ασθενών. Για κατευθυντήριες οδηγίες διαχείρισης, βλ. παράγραφο 4.4.
Ανοσογονικότητα
Η ανοσογονικότητα του Tecartus έχει αξιολογηθεί με τη χρήση ενζυμικής δοκιμασίας ανοσοπροσρόφησης (ELISA) για την ανίχνευση δεσμευτικών αντισωμάτων έναντι του FMC63, του αντισώματος από το οποίο προέρχεται το αντι-CD19 CAR. Έως σήμερα, δεν έχει παρατηρηθεί ανοσογονικότητα από αντισώματα αντι-CD19 CAR T κυττάρων σε ασθενείς με MCL. Βάσει μιας δοκιμασίας αρχικής διαλογής, 17 ασθενείς στη μελέτη ZUMA-2 σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο είχαν θετικά αποτελέσματα στην εξέταση για αντισώματα, ωστόσο, μια επιβεβαιωτική ορθογώνια κυτταρική δοκιμασία έδειξε ότι και οι 17 ασθενείς στη μελέτη ZUMA-2 ήταν αρνητικοί για αντισώματα σε όλα τα χρονικά σημεία που εξετάστηκαν. Βάσει μιας δοκιμασίας αρχικής διαλογής, 16 ασθενείς στη μελέτη ZUMA-3 είχαν θετικά αποτελέσματα στην εξέταση για αντισώματα σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο. Από τους ασθενείς με αξιολογήσιμα δείγματα για επιβεβαιωτική εξέταση, τα αποτελέσματα δύο ασθενών επιβεβαιώθηκαν ως θετικά στην εξέταση αντισωμάτων μετά
από τη θεραπεία. Ένας από τους δύο ασθενείς είχε επιβεβαιωμένο θετικό αποτέλεσμα αντισωμάτων κατά τον Μήνα 6. Ο δεύτερος ασθενής είχε επιβεβαιωμένο αποτέλεσμα αντισωμάτων κατά την Ημέρα 28 και τον Μήνα 3 της επαναθεραπείας. Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η κινητική της αρχικής έκπτυξης, η λειτουργία των CAR T κυττάρων και η παραμονή του Tecartus, ή η ασφάλεια ή η αποτελεσματικότητα του Tecartus, αλλοιώθηκαν στους συγκεκριμένους ασθενείς.
Δευτεροπαθείς κακοήθειες
Έχουν αναφερθεί οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έπειτα από θεραπεία με άλλα προϊόντα CAR Τ-κυττάρων, οι οποίες μπορεί επίσης να προκύψουν και μετά τη θεραπεία με Tecartus: δευτεροπαθής κακοήθεια με προέλευση από τα Τ κύτταρα.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - TECARTUS 2 x
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλοι αντινεοπλασματικοί παράγοντες, αντινεοπλασματική κυτταρική και γονιδιακή θεραπεία, κωδικός ATC: L01XL06
Μηχανισμός δράσης
Το Tecartus, ένα στοχευμένο προς το CD19 γενετικά τροποποιημένο ανοσοθεραπευτικό προϊόν αυτόλογων T-κυττάρων, δεσμεύεται στο CD19 που εκφράζεται σε καρκινικά κύτταρα και σε φυσιολογικά Β κύτταρα. Έπειτα από τη δέσμευση του αντι-CD19 CAR T-κυττάρου στα κύτταρα-στόχους που εκφράζουν το CD19, η συνδιεγερτική περιοχή CD28 και η περιοχή σηματοδότησης CD3-ζ ενεργοποιούν καθοδικούς σηματοδοτικούς καταρράκτες που οδηγούν στην ενεργοποίηση T κυττάρων, στον πολλαπλασιασμό τους, στην απόκτηση λειτουργιών τελεστή και στην έκκριση
φλεγμονωδών κυτταροκινών και χημειοκινών. Αυτή η αλληλουχία συμβάντων οδηγεί στη θανάτωση των κυττάρων-στόχων που εκφράζουν το CD19.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Σε αμφότερες τις μελέτες ZUMA-2 και ZUMA-3, μετά την έγχυση του Tecartus, οι φαρμακοδυναμικές ανταποκρίσεις αξιολογήθηκαν για διάστημα 4 εβδομάδων με βάση τη μέτρηση της παροδικής αύξησης των επιπέδων κυτταροκινών, χημειοκινών και άλλων μορίων στο αίμα.
Αναλύθηκαν τα επίπεδα κυτταροκινών και χημειοκινών, όπως των IL-6, IL-8, IL-10, IL-15, του TNF-α, της ιντερφερόνης γάμμα (IFN-γ) και του υποδοχέα της IL-2 άλφα. Μέγιστη αύξηση παρατηρήθηκε γενικά εντός των πρώτων 8 ημερών μετά την έγχυση και τα επίπεδα επέστρεψαν γενικά στις αρχικές τιμές εντός 28 ημερών.
Λόγω της δράσης εντός στόχου εκτός όγκου του Tecartus, ενδέχεται να επέλθει μία περίοδος Β-κυτταρικής απλασίας μετά από τη θεραπεία.
Οι μεταφραστικές αναλύσεις που διεξήχθησαν για τον προσδιορισμό των συσχετισμών μεταξύ των επιπέδων κυτταροκινών και της επίπτωσης CRS ή νευρολογικών συμβάντων έδειξαν ότι τα υψηλότερα επίπεδα (μέγιστη τιμή και AUC σε 1 μήνα) πολλαπλών αναλυτών ορού, συμπεριλαμβανομένων των IL-6, IL-10 και TNF-α, συσχετίστηκαν με Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού νευρολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες και Βαθμού 3 ή υψηλότερου βαθμού CRS.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Υποτροπιάζον ή ανθεκτικό MCL: ZUMA-2
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του Tecartus σε ενήλικες ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό MCL που είχαν προηγουμένως λάβει χημειοθεραπεία που περιείχε ανθρακυκλίνη ή βενδαμουστίνη, αντίσωμα αντι-CD20 και αναστολέα της τυροσινικής κινάσης του Bruton (BTKi) (ιμπρουτινίμπη ή ακαλαμπρουτινίμπη) αξιολογήθηκε σε μια φάσης 2 μονού σκέλους, ανοικτής επισήμανσης, πολυκεντρική δοκιμή. Οι επιλέξιμοι ασθενείς είχαν επίσης εξέλιξη της νόσου μετά από το τελευταίο σχήμα ή ανθεκτική νόσο στην πιο πρόσφατη θεραπεία. Οι ασθενείς με ενεργές ή σοβαρές λοιμώξεις, προηγούμενη αλλογενή μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων (HSCT), ανιχνεύσιμα κακοήθη κύτταρα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό ή μεταστάσεις στον εγκέφαλο και τυχόν ιστορικό λεμφώματος του ΚΝΣ ή διαταραχές ΚΝΣ δεν ήταν επιλέξιμοι. Στη μελέτη ZUMA-2, εντάχθηκαν (υποβλήθηκαν σε λευκαφαίρεση) συνολικά 74 ασθενείς και 68 από αυτούς τους ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με το Tecartus. Τρεις ασθενείς δεν έλαβαν Tecartus λόγω αποτυχίας παρασκευής. Δύο άλλοι ασθενείς δεν έλαβαν θεραπεία, κυρίως λόγω προϊούσας νόσου (θάνατος) μετά από τη λευκαφαίρεση. Ένας ασθενής δεν έλαβε Tecartus μετά από τη λήψη χημειοθεραπείας καταστροφής των λεμφοκυττάρων λόγω συνεχιζόμενης ενεργής κολπικής μαρμαρυγής. Το πλήρες σύνολο ανάλυσης (FAS) ορίστηκε ως όλοι οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε λευκαφαίρεση. Στον Πίνακα 2 παρέχεται μια σύνοψη των χαρακτηριστικών των ασθενών κατά την ένταξη.
Πίνακας 2 Σύνοψη χαρακτηριστικών κατά την έναρξη της μελέτης ZUMA-2
| Κατηγορία | Όλοι όσοι υποβλήθηκαν σε λευκαφαίρεση (FAS)(N=74) |
| Ηλικία (έτη) | |
| Διάμεση (ελάχιστη, μέγιστη) | 65 (38, 79) |
| ≥ 65 | 58% |
| Άρρενες | 84% |
| Διάμεσος αριθμός προηγούμενων θεραπειών (ελάχιστος, μέγιστος) | 3 (1, 5) |
| Υποομάδα υποτροπιάζουσας/ανθεκτικής νόσου | |
| Υποτροπή μετά από αυτόλογη SCT | 42% |
| Ανθεκτικότητα στην τελευταία θεραπεία γιαMCL | 39% |
| Υποτροπή μετά από την τελευταία θεραπεία γιαMCL | 19% |
| Ασθενείς με νόσο σταδίου IV | 86% |
| Ασθενείς με συμμετοχή του μυελού των οστών | 51% |
| Κατηγορία | Όλοι όσοι υποβλήθηκαν σε λευκαφαίρεση (FAS)(N=74) |
| Μορφολογικά χαρακτηριστικά | |
| Κλασικό MCL | 54% |
| Βλαστοειδές MCL | 26% |
| Άλλο | 1% |
| Άγνωστο | 19% |
| Έλαβαν θεραπεία γεφύρωσης | |
| Ναι | 38% |
| Όχι | 62% |
| IHC του Ki67 από κεντρικό εργαστήριο | |
| N | 49 |
| Διάμεση τιμή | 65% |
| Αυτόλογη SCT, αυτόλογη μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, IHC, ανοσοϊστοχημική εξέταση, μέγ., μέγιστος/η/ο, MCL,λέμφωμα από κύτταρα μανδύα, ελάχ., ελάχιστος/η/ο. | |
Το Tecartus χορηγήθηκε στους ασθενείς ως εφάπαξ ενδοφλέβια έγχυση στη στοχευμένη δόση των 2 × 106 αντι-CD19 CAR T κυττάρων/kg (μέγιστη επιτρεπόμενη δόση: 2 × 108 κύτταρα) έπειτα από σχήμα χημειοθεραπείας καταστροφής των λεμφοκυττάρων αποτελούμενο από κυκλοφωσφαμίδη
500 mg/m² ενδοφλεβίως και φλουδαραβίνη 30 mg/m² ενδοφλεβίως, χορηγούμενες αμφότερες την 5η, 4η και 3η ημέρα πριν από τη θεραπεία. Η θεραπεία γεφύρωσης μεταξύ της λευκαφαίρεσης και της χημειοθεραπείας καταστροφής των λεμφοκυττάρων επιτρέπονταν για τον έλεγχο του φορτίου της νόσου.
Για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με το Tecartus, ο διάμεσος χρόνος από τη λευκαφαίρεση έως την αποδέσμευση του προϊόντος ήταν 13 ημέρες (εύρος: 9 έως 20 ημέρες) και η διάμεση διάρκεια από τη λευκαφαίρεση έως την έγχυση του Tecartus ήταν 27 ημέρες (εύρος: 19 έως 74 ημέρες, με εξαίρεση μίας έκτροπης τιμής 134 ημερών). Η διάμεση δόση ήταν 2,0 × 106 αντι-CD19 CAR T κύτταρα/kg.
Όλοι οι ασθενείς έλαβαν την έγχυση του Tecartus την ημέρα 0 και νοσηλεύθηκαν τουλάχιστον έως την ημέρα 7.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR), όπως καθορίστηκε από τα κριτήρια του Lugano 2014 από μια ανεξάρτητη επιτροπή αξιολόγησης. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν τη διάρκεια ανταπόκρισης (DOR), τη συνολική επιβίωση (OS), την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) και τη βαρύτητα των ανεπιθύμητων ενεργειών.
Για την πρωτεύουσα ανάλυση, ορίστηκε εκ των προτέρων το σύνολο ανάλυσης, το οποίο αποτελούταν από τους πρώτους 60 ασθενείς που έλαβαν το Tecartus και αξιολογήθηκαν ως προς την ανταπόκριση 6 μήνες μετά την αξιολόγηση της νόσου την Εβδομάδα 4 μετά την έγχυση του Tecartus. Σε αυτό το σύνολο ανάλυσης 60 ασθενών, το ORR ήταν 93% με ποσοστό CR 67%. Το ORR ήταν σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με το προκαθορισμένο ιστορικό ποσοστό ελέγχου 25% σε μονομερές επίπεδο σημαντικότητας 0,025 (p < 0,0001).
Οι επικαιροποιημένες αναλύσεις παρακολούθησης της αποτελεσματικότητας στους 24 μήνες διεξήχθησαν με τη χρήση του συνόλου ανάλυσης τροποποιημένης πρόθεσης θεραπείας (mITT), το οποίο αποτελούταν από 68 ασθενείς που έλαβαν το Tecartus. Κατά την ανάλυση παρακολούθησης
στους 24 μήνες, τα ποσοστά ORR και CR στους 68 ασθενείς του συνόλου ανάλυσης mITT ήταν 91%
και 68%, αντίστοιχα.
Τα αποτελέσματα στο FAS από την πρωτεύουσα ανάλυση και την ανάλυση παρακολούθησης στους
24 μήνες φαίνονται στον Πίνακα 3.
Πίνακας 3 Περίληψη των δεδομένων αποτελεσματικότητας για τη μελέτη ZUMA-2
| Κατηγορία | Όλοι όσοι υποβλήθηκαν σε λευκαφαίρεσηα (FAS) (N = 74) | |
| Πρωτεύουσα ανάλυση | Παρακολούθηση στους24 μήνες | |
| Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR), n (%) [95% CI] | 62 (84%) [73,4, 91,3] | 62 (84%) [73,4, 91,3] |
| CR n (%) [95% CI] | 44 (59%) [47,4, 70,7] | 46 (62%) [50,1, 73,2] |
| PR n (%) [95% CI] | 18 (24%) [15,1, 35,7] | 16 (22%)[12,9, 32,7] |
| Διάρκεια ανταπόκρισης (DOR)β | ||
| Διάμεση τιμή σε μήνες [95% CI] | NR [10,4, NE] | 28,2 (13,5, 47,1) |
| Εύροςγ σε μήνες | 0,0+, 35,0+ | 0,0+, 53,0+ |
| Συνεχιζόμενες ανταποκρίσεις,CR+PR, CR, n (%)δ | 32 (43%), 30 (41%) | 25 (34%), 25 (34%) |
| Επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου | ||
| Διάμεση τιμή, μήνες [95% CI] | 16,2 [9,9, NE] | 24,0 (10,1, 48,2) |
| CI, διάστημα εμπιστοσύνης, CR, πλήρης ύφεση, FAS, πλήρες σύνολο ανάλυσης, NE, μη εκτιμήσιμο, NR, δεν επετεύχθη,PR, μερική ύφεση.α. Από τους 74 ασθενείς που εντάχθηκαν (δηλ. υποβλήθηκαν σε λευκαφαίρεση), 69 ασθενείς έλαβαν χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων και 68 ασθενείς έλαβαν Tecartus.β. Σε όλους τους ανταποκριθέντες. Η DOR μετράται από την ημερομηνία της πρώτης αντικειμενικής ανταπόκρισης έως την ημερομηνία εξέλιξης ή θανάτου.γ. Ένα σύμβολο + υποδεικνύει λογοκριμένη τιμή.δ. Κατά την ημερομηνία αποκοπής των δεδομένων. Τα ποσοστά υπολογίζονται με τη χρήση του συνολικού αριθμού ασθενών στο σύνολο ανάλυσης ως παρονομαστή. | ||
Εικόνα 1 Διάγραμμα Kaplan Meier για την DOR στο FAS
1,0
0,8
0,6
0,4
0,2
0,0
Διάμεση τιμή (95% CI)
28,2 (13,5, 47,1)
-
Λογοκρίθηκε
Διάρκεια ανταπόκρισης (Πιθανότητα)
Χρόνος (Μήνες)
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Tecartus σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία του MCL (βλέπε παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική ALL πρόδρομων Β κυττάρων: ZUMA-3
Μια φάσης 2, ανοικτής επισήμανσης, πολυκεντρική δοκιμή αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του Tecartus σε ενήλικους ασθενείς με υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική ALL πρόδρομων Β κυττάρων. Ως υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική ορίστηκε ένα από τα ακόλουθα: πρωτοπαθής ανθεκτική, πρώτη υποτροπή μετά από ύφεση διάρκειας ≤ 12 μηνών, υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική μετά από θεραπεία δεύτερης ή επόμενης γραμμής, υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική μετά από αλλογενή μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων (allo-SCT) (εφόσον η μεταμόσχευση έλαβε χώρα ≥ 100 ημέρες πριν από την ένταξη και δεν ελήφθησαν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα ≤ 4 εβδομάδες πριν από την ένταξη). Από τη μελέτη αποκλείστηκαν ασθενείς με ενεργές ή σοβαρές λοιμώξεις, ενεργή νόσο μοσχεύματος έναντι ξενιστή και ιστορικό διαταραχών του ΚΝΣ. Οι ασθενείς με νόσο ΚΝΣ-2, χωρίς κλινικά εμφανείς νευρολογικές μεταβολές ήταν επιλέξιμοι. Στη φάση 2 της μελέτης ZUMA-3, εντάχθηκαν (υποβλήθηκαν σε λευκαφαίρεση) συνολικά 71 ασθενείς και 55 ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με το Tecartus. Έξι ασθενείς δεν έλαβαν Tecartus λόγω αποτυχίας παρασκευής. Οκτώ άλλοι ασθενείς δεν υποβλήθηκαν σε θεραπεία λόγω ΑE μετά τη λευκαφαίρεση. Δύο ασθενείς που υποβλήθηκαν σε λευκαφαίρεση και έλαβαν χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων δεν υποβλήθηκαν σε θεραπεία με το Tecartus. Ο ένας ασθενής εμφάνισε βακτηριαιμία και ουδετεροπενικό πυρετό, και ο άλλος ασθενής δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας μετά τη χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων. Το FAS περιλάμβανε όλους τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε λευκαφαίρεση και το σύνολο ανάλυσης τροποποιημένης πρόθεσης θεραπείας (mITT) περιλάμβανε όλους τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε λευκαφαίρεση και έλαβαν θεραπεία με το Tecartus στη φάση 2. Στον Πίνακα 4 παρέχεται μια σύνοψη των χαρακτηριστικών των ασθενών κατά την ένταξη.
Πίνακας 4 Σύνοψη χαρακτηριστικών κατά την ένταξη για τη Φάση 2 της μελέτης ZUMA-3
| Κατηγορία | Όλοι όσοι υποβλήθηκαν σε λευκαφαίρεση (FAS)(N=71) | Όλοι όσοι υποβλήθηκαν σε θεραπεία (mITT)(N=55) |
| Ηλικία (έτη) | ||
| Διάμεση (ελάχ., μέγ.) | 44 (19 έως 84) | 40 (19 έως 84) |
| Άρρενες | 58% | 60% |
| Λευκή εθνοτική καταγωγή | 72% | 67% |
| Πρωτοπαθής ανθεκτική νόσος | 30% | 33% |
| Υποτροπιάζουσα/ανθεκτικήνόσος μετά από ≥ 2 γραμμές θεραπείας | 76% | 78% |
| Πρώτη υποτροπή εάν η πρώτη ύφεση προέκυψε σε διάστημα≤ 12 μήνες | 28% | 29% |
| Αριθμός γραμμών προηγούμενης θεραπείας | ||
| Διάμεση (ελάχ., μέγ.) | 2 (1 έως 8) | 2 (1 έως 8) |
| ≥ 3 | 48% | 47% |
| Προηγούμενες θεραπείες | ||
| Allo-SCT | 39% | 42% |
| Μπλινατουμομάμπη | 46% | 45% |
| Ινοτουζουμάμπη | 23% | 22% |
| Χρωμόσωμα Φιλαδέλφειας(Ph+) | 27% | 27% |
| Allo-SCT, αλλογενής μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, Μέγ., μέγιστο, Ελάχ., ελάχιστο | ||
Μετά από τη χημειοθεραπεία καταστροφής των λεμφοκυττάρων, το Tecartus χορηγήθηκε στους ασθενείς ως εφάπαξ ενδοφλέβια έγχυση στη στοχευμένη δόση των 1 × 106 αντι-CD19 CAR
T κυττάρων/kg (μέγιστη επιτρεπόμενη δόση: 1 × 108 κύτταρα). Το σχήμα καταστροφής των λεμφοκυττάρων αποτελούνταν από κυκλοφωσφαμίδη 900 mg/m2 ενδοφλεβίως επί 60 λεπτά τη 2η ημέρα πριν από την έγχυση του Tecartus και φλουδαραβίνη 25 mg/m2 ενδοφλεβίως επί 30 λεπτά την 4η, 3η και 2η ημέρα πριν από την έγχυση του Tecartus. Από τους 55 ασθενείς που έλαβαν Tecartus, οι 51 ασθενείς έλαβαν θεραπεία γεφύρωσης μεταξύ λευκαφαίρεσης και χημειοθεραπείας καταστροφής των λεμφοκυττάρων για τον έλεγχο του φορτίου της νόσου.
Ο διάμεσος χρόνος από τη λευκαφαίρεση έως την παράδοση του προϊόντος ήταν 16 ημέρες (εύρος: 11
έως 42 ημέρες) και η διάμεση διάρκεια από τη λευκαφαίρεση έως την έγχυση του Tecartus ήταν
29 ημέρες (εύρος: 20 έως 60 ημέρες). Η διάμεση δόση ήταν 1,0 × 106 αντι-CD19 CAR T κύτταρα/kg. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν την έγχυση του Tecartus την ημέρα 0 και νοσηλεύθηκαν τουλάχιστον έως την ημέρα 7.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το συνολικό ποσοστό πλήρους ύφεσης (OCR) [πλήρης ύφεση (CR) + πλήρης ύφεση με ατελή αιματολογική αποκατάσταση [CRi]) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με το Tecartus, όπως προσδιορίστηκε από ανεξάρτητη αξιολόγηση. Στους 55 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με το Tecartus (mITT), το ποσοστό OCR ήταν 70,9% με ποσοστό CR 56,4% (Πίνακας 5), το οποίο ήταν σημαντικά μεγαλύτερο από το προκαθορισμένο ποσοστό ελέγχου 40%. Από τους 39 ασθενείς που πέτυχαν CR ή CRi, ο διάμεσος χρόνος έως την ανταπόκριση ήταν 1,1 μήνες (εύρος: 0,85 έως 2,99 μήνες).
Όλοι οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία θα υποβάλλονταν σε δυνητική παρακολούθηση για ≥18 μήνες, με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης 20,5 μηνών (95% CI: 0,3, 32,6 μήνες) και διάμεσο χρόνο παρακολούθησης για OS 24,0 μηνών (95% CI: 23,3, 24,6).
Πίνακας 5 Σύνοψη των δεδομένων αποτελεσματικότητας για τη Φάση 2 της μελέτης ZUMA-3
| FAS N = 71 | mITTα N = 55 | |
| Ποσοστό OCR (CR + CRi) n (%) [95% CI] | 39 (54,9) [43, 67] | 39 (70,9) [57,0,82,0] |
| Ποσοστό CR, n (%) [95% CI] | 31 (43,7) [32, 56] | 31 (56,4) [42,0,70,0] |
| Ποσοστό αρνητικότητας για ελάχιστη υπολειπόμενη νόσο (MRD) στους ασθενείς με OCR (CR ή CRi), n(%) | n = 3938 (97%) | n = 3938 (97%) |
| Διάρκεια ύφεσης, διάμεση τιμή σε μήνες [95% CI]βΔιάμεσο εύρος σε μήνες | 14,6 [9,4, NE]γ(0,03+, 24,08+) | 14,6 [9,4, NE]γ(0,03+, 24,08+) |
| CI, διάστημα εμπιστοσύνης, CR, πλήρης ύφεση, NE, μη εκτιμήσιμοα. Από τους 71 ασθενείς που εντάχθηκαν (και υποβλήθηκαν σε λευκαφαίρεση), 57 ασθενείς έλαβαν χημειοθεραπεία προετοιμασίας και 55 ασθενείς έλαβαν Tecartus.β. Τα άτομα λογοκρίθηκαν κατά την τελευταία εκτιμήσιμη αξιολόγηση της νόσου πριν από την έναρξη νέας αντικαρκινικής θεραπείας (εκτός από τη συνέχιση αναστολέα της τυροσινικής κινάσης) ή allo-SCT για να αποκλειστεί πιθανή επίδραση της νέας θεραπείας στην DOR, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση με την επίδραση του KTE-X19. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων όπου δεν εφαρμόστηκε λογοκρισία για μεταγενέστερη allo-SCT ή την έναρξη νέας αντικαρκινικής θεραπείας συμφωνούσαν με τις αναλύσεις στις οποίες δεν εφαρμόστηκε λογοκρισία των συμβάντων.γ. Η διάρκεια της ύφεσης ορίστηκε μόνο για τα άτομα που πέτυχαν OCR. Ως εκ τούτου τα αποτελέσματα της ανάλυσης στα FAS και mITT ήταν πανομοιότυπα. | ||
Εικόνα 2 Διάγραμμα Kaplan Meier για την DOR στο σύνολο ανάλυσης mITTα
1,0 0,8 0,6 0,4 0,2 0,0Διάμεση τιμή: (95% CI)
CR: 20,0 (9,6, NE)
CRi: 8,7 (1,0, NE)
CR + CRi: 14,6 (9,4, NE)
-
(Λογοκρίθηκε)
CR (N = 31) CRi (N = 8) CR+CRi (N = 39)
Διάρκεια ανταπόκρισης (Πιθανότητα)
Χρόνος (Μήνες)α. Η DOR ορίστηκε μόνο για τα άτομα που επέτυχαν OCR, ως εκ τούτου τα αποτελέσματα της ανάλυσης στα FAS και
mITT ήταν πανομοιότυπα.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Tecartus σε ένα ή περισσότερα υποσύνολα του παιδιατρικού πληθυσμού με ALL Β κυττάρων και απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Tecartus για τη θεραπεία της ALL στον παιδιατρικό πληθυσμό βάρους κάτω των 6 kg. Για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση, βλ. παράγραφο 4.2.
Έγκριση υπό όρους
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν έχει εγκριθεί με τη διαδικασία που αποκαλείται «έγκριση υπό όρους». Αυτό σημαίνει ότι αναμένονται περισσότερες αποδείξεις σχετικά με το φαρμακευτικό προϊόν σε αμφότερους τους πληθυσμούς ασθενών με MCL και ALL.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων θα αξιολογεί τουλάχιστον ετησίως τις νέες πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν και η παρούσα Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος θα επικαιροποιείται ως απαιτείται.
Κυτταροκινητική
Λέμφωμα από κύτταρα μανδύα
Μετά από την έγχυση 2 × 106 αντι-CD19 CAR T κυττάρων/kg του Tecartus στη μελέτη ZUMA-2, τα αντι-CD19 CAR T κύτταρα επέδειξαν μια αρχική ταχεία έκπτυξη και στη συνέχεια μείωση κοντά στα επίπεδα έναρξης έως τους 3 μήνες. Τα μέγιστα επίπεδα συγκέντρωσης αντι-CD19 CAR T κυττάρων παρατηρήθηκαν εντός των πρώτων 7 έως 15 ημερών μετά την έγχυση.
Στους ασθενείς με MCL, ο αριθμός των αντι-CD19 CAR T κυττάρων στο αίμα συσχετίστηκε με αντικειμενική ανταπόκριση (CR ή PR) (Πίνακας 6).
Πίνακας 6 Περίληψη της φαρμακοκινητικής του brexucabtagene autoleucel στη μελέτη
ZUMA2
| Αριθμός αντι-CD19 CAR T κυττάρων | Ανταποκρινόμενοι ασθενείς(CR ή PR)(N=63) | Μη ανταποκρινόμενοι ασθενείς(N=5) | Τιμή P |
| Μέγιστα επίπεδα (κύτταρα/μL)Διάμεση τιμή [ελάχ., μέγ.], n | 97,52 [0,24, 2.589,47], 62 | 0,39 [0,16, 22,02], 5 | 0,0020 |
| AUC0–28 (κύτταρα/μL·ημέρα)Διάμεση τιμή [ελάχ., μέγ.], n | 1.386,28 [3,83 έως 2,77 × 104],62 | 5,51 [1,81, 293,86], 5 | 0,0013 |
Η τιμή P υπολογίστηκε μέσω ελέγχου Wilcoxon
Οι διάμεσες μέγιστες τιμές αντι-CD19 CAR T-κυττάρων ήταν 74,08 κύτταρα/μL σε ασθενείς με MCL ηλικίας ≥65 ετών (n=39) και 112,45 κύτταρα/μL σε ασθενείς με MCL ηλικίας <65 ετών (n=28). Οι διάμεσες τιμές AUC αντι-CD19 CAR T-κυττάρων ήταν 876,48 κύτταρα/μL∙ημέρα σε ασθενείς με MCL ηλικίας ≥65 ετών και 1.640,21 κύτταρα/μL ∙ημέρα σε ασθενείς με MCL ηλικίας <65 ετών.
Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία
Μετά από την έγχυση στοχευμένης δόσης 1 × 106 αντι-CD19 CAR T κυττάρων/kg Tecartus στη μελέτη ZUMA-3 (Φάση 2), τα αντι-CD19 CAR T κύτταρα επέδειξαν μια αρχική ταχεία επέκταση και στη συνέχεια μείωση κοντά στα επίπεδα έναρξης έως τους 3 μήνες. Ο διάμεσος χρόνος έως τα μέγιστα επίπεδα συγκέντρωσης αντι-CD19 CAR T κυττάρων ήταν εντός των πρώτων 15 ημερών μετά την έγχυση του Tecartus.
Στον Πίνακα 7 παρέχεται μια σύνοψη της φαρμακοκινητικής του Tecartus με την πάροδο του χρόνου, βάσει κεντρικής αξιολόγησης κατά συνολική ανταπόκριση.
Πίνακας 7 Περίληψη της φαρμακοκινητικής του brexucabtagene autoleucel στη μελέτη Φάσης 2, ZUMA-3
| Αριθμός αντι-CD19 CAR T κυττάρων | Ασθενείς με συνολική πλήρη ύφεση (CR/CRi)(N=39) | Ασθενείς με μη πλήρη ύφεσηα(N=16) | Τιμή P |
| Μέγιστα επίπεδα (κύτταρα/μL)Διάμεση τιμή [ελάχ., μέγ.], n | 38,35 [1,31, 1.533,4],36β | 0,49 [0,00, 183,50],14β | 0,0001γ |
| AUC0–28 (κύτταρα/μL·ημέρα)Διάμεση τιμή [ελάχ., μέγ.], n | 424,03 [14,12 έως 19.390,42],36β | 4,12 [0,00, 642,25],14β | 0,0001γ |
α. Τρία από τα 39 άτομα που πέτυχαν CR ή CRi και 2 από τα 16 άτομα χωρίς CR/CRi δεν είχαν δεδομένα αντι-CD19 CAR T-κυττάρων κατά την επίσκεψη μετά την έγχυση.
β. Η μη πλήρης ύφεση περιλαμβάνει όλα τα άτομα με CR/CRi των οποίων η ανταπόκριση χαρακτηρίζεται ως ανταπόκριση ατελούς ύφεσης με μερική αιματολογική αποκατάσταση, ελεύθερο βλαστών υποπλαστικό ή απλαστικό μυελό των οστών (N = 4), μερική ανταπόκριση (N = 0), χωρίς ανταπόκριση (N = 9) ή μη εκτιμήσιμη (N = 3).
γ. Η τιμή P υπολογίστηκε μέσω ελέγχου Wilcoxon
Οι διάμεσες μέγιστες τιμές αντι-CD19 CAR T κυττάρων ήταν 34,8 κύτταρα/μL στους ασθενείς με ALL ηλικίας ≥65 ετών (n=8) και 17,4 κύτταρα/μL στους ασθενείς με ALL ηλικίας <65 ετών (n=47). Οι διάμεσες τιμές AUC αντι-CD19 CAR T κυττάρων ήταν 425,0 κύτταρα/μL∙ημέρα στους ασθενείς με ALL ηλικίας ≥65 ετών και 137,7 κύτταρα/μL ∙ημέρα στους ασθενείς με ALL ηλικίας <65 ετών.
Στους ασθενείς με MCL και ALL, το φύλο δεν είχε σημαντική επίπτωση στην AUCΗμέρα0–28 και στην
Cmax του Tecartus.
Μελέτες του Tecartus σε ασθενείς με ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία δεν διεξήχθησαν.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - TECARTUS 2 x
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
1 χρόνος.
Το Tecartus είναι σταθερό σε θερμοκρασία δωματίου (20 °C έως 25 °C) για έως και 3 ώρες μετά την απόψυξη. Ωστόσο, η έγχυση του Tecartus πρέπει να ξεκινά εντός 30 λεπτών από την ολοκλήρωση της απόψυξης και ο συνολικός χρόνος έγχυσης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 30 λεπτά.
Το Tecartus πρέπει να φυλάσσεται στους ≤ −120 °C και πρέπει να παραμένει στην κατάψυξη έως ότου ο ασθενής είναι έτοιμος να λάβει τη θεραπεία, ώστε να διασφαλίζεται η διαθεσιμότητα βιώσιμων ζωντανών αυτόλογων κυττάρων για χορήγηση στον ασθενή.
Το Tecartus μπορεί να φυλαχθεί μία και μοναδική φορά σε θερμοκρασία -80 °C (± 10 °C) για έως και 90 ημέρες. Μετά την αποθήκευση σε θερμοκρασία -80 °C (± 10 °C), το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιηθεί εντός της περιόδου διάρκειας 90 ημερών ή έως την ημερομηνία λήξης που αναγράφεται στην ετικέτα, όποιο από τα δύο συμβεί πρώτο. Μετά από αυτές τις ημερομηνίες, το προϊόν δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί και πρέπει να απορριφθεί.
Εφόσον αποψυχθεί το φαρμακευτικό προϊόν, δεν πρέπει να επανακαταψυχθεί.
Για τις συνθήκες διατήρησης μετά από την απόψυξη του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3.
και ειδικός εξοπλισμός για τη χρήση, τη χορήγηση ή την εμφύτευση
Σάκος κρυοσυντήρησης οξικού αιθυλενοβινυλίου με σφραγισμένο σωλήνα προσθήκης και δύο διαθέσιμες θύρες με ρύγχος (spike), που περιέχει κατά προσέγγιση 68 ml διασποράς κυττάρων.
Ένας σάκος κρυοσυντήρησης είναι συσκευασμένος σε ξεχωριστή μεταλλική κασέτα μεταφοράς.
και άλλος χειρισμός
Η ακτινοβολία μπορεί να οδηγήσει σε αδρανοποίηση του προϊόντος.
Προφυλάξεις που πρέπει να λαμβάνονται πριν το χειρισμό ή τη χορήγηση του φαρμακευτικού προϊόντος
Το Tecartus πρέπει να μεταφέρεται εντός της εγκατάστασης σε κλειστούς, αδιάρρηκτους, στεγανούς περιέκτες.
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει ανθρώπινα αιμοσφαίρια. Οι επαγγελματίες υγείας που χειρίζονται το Tecartus θα πρέπει να λαμβάνουν τις κατάλληλες προφυλάξεις (να φορούν γάντια και προστατευτικά οφθαλμών) για την αποφυγή της πιθανότητας μετάδοσης λοιμωδών νοσημάτων.
Προετοιμασία πριν από τη χορήγηση
-
Επαληθεύστε ότι η ταυτότητα (ID) του ασθενούς αντιστοιχεί στους αναγνωριστικούς κωδικούς ασθενούς που αναγράφονται στη μεταλλική κασέτα Tecartus.
-
Ο σάκος έγχυσης του Tecartus δεν πρέπει να αφαιρείται από τη μεταλλική κασέτα, εάν οι πληροφορίες που αναγράφονται στην ειδική για τον ασθενή επισήμανση δεν αντιστοιχούν στον ασθενή για τον οποίο προορίζεται το προϊόν.
-
Μόλις επιβεβαιωθεί η ταυτότητα του ασθενούς, αφαιρέστε τον σάκο έγχυσης από τη μεταλλική κασέτα.
-
Ελέγξτε ότι οι πληροφορίες ασθενούς στην επισήμανση της μεταλλικής κασέτας ταιριάζουν με αυτές στην επισήμανση του σάκου έγχυσης.
-
Επιθεωρήστε τον σάκο έγχυσης για τυχόν παραβιάσεις της ακεραιότητας του περιέκτη πριν από την απόψυξη. Εάν ο σάκος έγχυσης έχει φθορές, ακολουθήστε τις τοπικές κατευθυντήριες
οδηγίες για τη διαχείριση απόβλητων υλικών ανθρώπινης προέλευσης (ή επικοινωνήστε άμεσα με την Kite).
Απόψυξη
-
Τοποθετήστε τον σάκο έγχυσης στο εσωτερικό ενός δεύτερου σάκου.
-
Αποψύξτε το Tecartus στους 37 °C περίπου με τη χρήση είτε υδατόλουτρου είτε μεθόδου ξηρής απόψυξης έως ότου να μην υπάρχει ορατός πάγος στον σάκο έγχυσης. Αναμίξτε με ήπιες κινήσεις τα περιεχόμενα του σάκου έγχυσης για τη διασπορά μαζών κυτταρικού υλικού. Εάν εξακολουθούν να υπάρχουν ορατές μάζες κυττάρων, συνεχίστε την ήπια ανάμιξη των περιεχομένων του σάκου έγχυσης. Οι μικρές μάζες κυτταρικού υλικού αναμένεται να διασπαρθούν με την ήπια χειροκίνητη ανάμιξη. Το Tecartus δεν πρέπει να εκπλένεται, να φυγοκεντρείται και/ή να επανεναιωρείται σε νέα μέσα πριν από την έγχυση. Η απόψυξη αναμένεται να διαρκέσει περίπου 3 έως 5 λεπτά.
-
Μόλις αποψυχθεί, το Tecartus είναι σταθερό σε θερμοκρασία δωματίου (20 °C – 25 °C) για έως και 3 ώρες. Ωστόσο, η έγχυση του Tecartus πρέπει να ξεκινά εντός 30 λεπτών από την ολοκλήρωση της απόψυξης.
Χορήγηση
-
Για αυτόλογη εφάπαξ χρήση μόνο.
-
Πρέπει να εξασφαλίζεται η διαθεσιμότητα τοσιλιζουμάμπης και εξοπλισμού έκτακτης ανάγκης πριν από την έγχυση και κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης. Στην εξαιρετική περίπτωση όπου η τοσιλιζουμάμπη δεν είναι διαθέσιμη λόγω έλλειψης η οποία είναι καταγεγραμμένη στον κατάλογο ελλείψεων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων, κατάλληλα εναλλακτικά μέτρα για την αντιμετώπιση του CRS αντί της τοσιλιζουμάμπης πρέπει να είναι διαθέσιμα πριν από την έγχυση.
-
Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται φίλτρο λευκαφαίρεσης.
-
Συνιστάται κεντρική φλεβική πρόσβαση για τη χορήγηση του Tecartus.
-
Επαληθεύστε την αναγνωριστική ταυτότητα του ασθενούς εκ νέου ότι αντιστοιχεί στους αναγνωριστικούς κωδικούς ασθενούς που αναγράφονται στον σάκο έγχυσης Tecartus.
-
Εκπλύνετε τη σωλήνωση με 9 mg/ml (0,9%) ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου
(0,154 mmol νατρίου ανά ml) πριν από την έγχυση.
-
Εγχύστε ολόκληρο το περιεχόμενο του σάκου έγχυσης Tecartus εντός 30 λεπτών, είτε υπό την επίδραση της βαρύτητας είτε με τη χρήση περισταλτικής αντλίας.
-
Ανακινείτε ελαφρά τον σάκο έγχυσης κατά τη διάρκεια της έγχυσης για την αποφυγή σχηματισμού συγκολλημένων μαζών κυττάρων.
-
Μετά από την έγχυση ολόκληρου του περιεχομένου του σάκου έγχυσης, εκπλύνετε τη σωλήνωση με 9 mg/ml (0,9%) ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου (0,154 mmol νατρίου ανά mL) στον ίδιο ρυθμό έγχυσης, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι έχει χορηγηθεί ολόκληρη η ποσότητα της θεραπείας.
Προφυλάξεις που πρέπει να λαμβάνονται για την απόρριψη του φαρμακευτικού προϊόντος
Το μη χρησιμοποιηθέν φαρμακευτικό προϊόν και όλο το υλικό που έχει έρθει σε επαφή με το Tecartus (στερεά και υγρά απόβλητα) θα πρέπει να αντιμετωπίζεται και να απορρίπτεται ως δυνητικά λοιμώδες απόβλητο σύμφωνα με τις κατά τόπους κατευθυντήριες οδηγίες χειρισμού απόβλητων υλικών ανθρώπινης προέλευσης.
Τυχαία έκθεση
Σε περίπτωση τυχαίας έκθεσης, πρέπει να ακολουθούνται οι τοπικές κατευθυντήριες οδηγίες χειρισμού υλικού ανθρώπινης προέλευσης. Οι επιφάνειες εργασίας και τα υλικά που έχουν έρθει δυνητικά σε επαφή με το Tecartus πρέπει να απολυμαίνονται με κατάλληλο απολυμαντικό.