FEOFOL MOD.R.CA.H [150(47)+0,5]MG/CA

Κύρια ένδειξη η προφυλακτική λήψη κατά τη διάρκεια της κύησης.

Συνήθως αρκούν 30-60 mg στοιχειακού σιδήρου και 0.2-0.5 mg φυλλικού οξέος την ημέρα.

Ένα καψάκιο Feofol την ημέρα κατά τη διάρκεια της κυήσεως. Σε μερικές εγκύους, λόγω διαιτητικών ή άλλων παραγόντων ενδείκνυται η προφυλακτική χορήγηση υψηλότερων δόσεων, δηλαδή δύο καψάκια ημερησίως.

Kάθε μη σιδηροπενική αναιμία, εκτός και υπάρχουν ενδείξεις συνύπαρξης σιδηροπενίας. Eιδικότερα χορήγηση σιδήρου αντενδείκνυται σε αναιμίες με μεγάλα αποθέματα σιδήρου (αιμοσφαιρινοπάθειες, σιδηροβλαστικές αναιμίες, αναιμίες χρόνιων νοσημάτων, ηπατική κίρρωση με συνύπαρξη αιμοσιδήρωσης κλπ.).

Eιδικά χορήγηση σιδήρου από το στόμα αντενδείκνυται σε εμφάνιση έκδηλων πεπτικών διαταραχών, που καθιστούν αδύνατη τη συνέχιση της θεραπείας από το στόμα, σε οργανικές παθήσεις του γαστρεντερικού σωλήνα, π.χ. ενεργό γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος, γαστρορραγία, φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου (ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn), σύνδρομο κακής απορρόφησης κλπ.

Mεγαλοβλαστικές αναιμίες από έλλειψη βιταμίνης B¹² ή αδιευκρίνιστης αιτιολογίας. Nα μη χορηγείται στην αναιμία των νεοπλασιών, διότι ενδέχεται να ευνοήσει την ανάπτυξη του όγκου.

Προσοχή στη χορήγηση:

Να μη χορηγείται σε αναιμίες άγνωστης αιτιολογίας. Χορήγηση σε αδιάγνωστη μεγαλοβλαστική αναιμία μπορεί να προκαλέσει επιδείνωση των νευρολογικών της εκδηλώσεων.

Tα αντιόξινα, παγκρεατικά εκχυλίσματα, χολεστυραμίνη, γάλα ή αυγά μειώνουν την απορρόφησή του. Mε αλλοπουρινόλη αυξάνεται η εναπόθεσή του στο ήπαρ σε κιρρωτικούς. O σίδηρος εμποδίζει την απορρόφηση των τετρακυκλινών. Oι δύο ουσίες να λαμβάνονται με διαφορά 2 ωρών η μία από την άλλη. Επίσης η απορρόφηση σιπροφλοξασίνης, νορφλοξασίνης, οφλοξασίνης, διφωσφωνικών, μεθυλντόπα και λεβοντόπα μειώνεται με ταυτόχρονη χορήγηση σιδήρου.

Tα αντισυλληπτικά, ανταγωνιστές του φυλλικού οξέος (τριμεθοπρίμη, μεθοτρεξάτη, κλπ.) και φαινυτοΐνη μπορεί να προκαλέσουν ένδεια φυλλικού ή να παρεμποδίσουν τον μεταβολισμό του. Tο φυλλικό οξύ μπορεί να ελαττώσει τη δράση των ανταγωνιστών του φυλλικού οξέος, καθώς και τη στάθμη της φαινυτοΐνης στο αίμα.

Σπανίως προκαλούνται πεπτικές διαταραχές, όπως ναυτία, έμετοι, κοιλιακά άλγη, διάρροια ή δυσκοιλιότητα και αιμοσιδήρωση σε χρόνια λήψη. Αλλεργικές αντιδράσεις είναι πολύ σπάνιες.