NRS 2002 σε Ηλικιωμένους Ασθενείς και Σαρκοπενία

Οι νοσηλευόμενοι ασθενείς ≥ 70 ετών αντιμετωπίζουν τον υψηλότερο κίνδυνο υποσιτισμού και δυσμενών εκβάσεων νοσηλείας. Το NRS 2002 περιλαμβάνει διόρθωση ηλικίας (+1 για ≥ 70 έτη), αναγνωρίζοντας την αυξημένη ευαλωτότητα αυτής της ομάδας. Η αλληλεπίδραση υποσιτισμού και σαρκοπενίας είναι ιδιαίτερα σημαντική στη γηριατρική πράξη.

Αξιολογήστε NRS 2002 →

NRS 2002 — Διατροφική εκτίμηση κινδύνου

Εντοπισμός υποθρεψίας σε νοσηλευόμενους ασθενείς — NRS 2002 βάσει ESPEN

Answer all questions to see the result

Initial screening

Weight

Height

Body mass index (BMI)

Enter height and weight to calculate body mass index

Has the patient lost weight within the last 3 months?

Has the patient had a reduced dietary intake in the last week?

Is the patient severely ill? (e.g. in intensive therapy)

Ιδιαιτερότητες Διατροφικής Αξιολόγησης στους Ηλικιωμένους

Τα τυπικά κριτήρια NRS 2002 μπορεί να δώσουν αποκλίνουσες εκτιμήσεις:

ΔΜΣ: Φυσιολογικό ΔΜΣ μπορεί να αποκρύπτει σαρκοπενία λόγω αναδιανομής σωματικής σύστασης
Απώλεια βάρους: Οιδήματα μπορεί να αποκρύπτουν πραγματική απώλεια βάρους
Πρόσληψη τροφής: Γνωστική έκπτωση μπορεί να δυσκολεύει την αυτοαξιολόγηση

Υποσιτισμός και Σαρκοπενία — Αλληλεπίδραση

Έννοια	Ορισμός
Υποσιτισμός	Έλλειψη ενέργειας και/ή πρωτεΐνης με μετρήσιμες συνέπειες
Σαρκοπενία	Προοδευτική απώλεια μυϊκής μάζας και δύναμης
Καχεξία	Σύνθετο μεταβολικό σύνδρομο με μυϊκή απώλεια
Υποσιτιστική σαρκοπενία	Συνδυασμός και των δύο — συχνός στους ηλικιωμένους

Κλινικές Συνέπειες Υποσιτισμού στους Ηλικιωμένους

Διπλάσια νοσοκομειακή θνητότητα σε NRS 2002 ≥ 3 έναντι NRS < 3
Αυξημένος κίνδυνος λοιμωδών επιπλοκών (πνευμονία, λοίμωξη τραύματος)
Καθυστερημένη επούλωση τραυμάτων και καταγμάτων
Συχνότερες πτώσεις και υψηλότερος κίνδυνος επαννοσηλείας
Απώλεια λειτουργικής ανεξαρτησίας και ποιότητας ζωής

Διατροφικοί Στόχοι στους Γηριατρικούς Ασθενείς

Ενέργεια: 30–35 kcal/kg/ημέρα (υψηλότερο λόγω υπερμεταβολισμού κατά νόσο)
Πρωτεΐνη: 1,2–1,5 g/kg/ημέρα — σε χρόνια νόσο και σαρκοπενία έως 1,5–2,0 g/kg/ημέρα
Βιταμίνη D: 800–2000 IU/ημέρα σε ανεπάρκεια — σημαντική για μυϊκή λειτουργία
Ασβέστιο: 1000–1200 mg/ημέρα

Πολυεπιστημονική Προσέγγιση

Η διατροφική υποστήριξη είναι αποτελεσματική μόνο σε συνδυασμό με:

Φυσικοθεραπεία: Ασκήσεις αντίστασης — το μόνο αποδεδειγμένο μέσο αναστρέψιμης σαρκοπενίας
Γνωστική αξιολόγηση: Σε άνοια — αξιολόγηση δυσφαγίας
Αναθεώρηση φαρμακευτικής αγωγής: Πολυφαρμακία συχνά προκαλεί ανορεξία (διγοξίνη, μετφορμίνη, ΜΣΑΦ)

Σύνθετη Γηριατρική Αξιολόγηση (CGA) και NRS 2002

Σε ασθενείς με NRS 2002 ≥ 3:

Αξιολόγηση λειτουργικού επιπέδου (ADL, IADL)
Σκρίνινγκ γνωστικής έκπτωσης (MoCA, MMSE)
Αξιολόγηση κινδύνου πτώσεων (Timed Up and Go)
Διατροφική παρέμβαση σε συντονισμό με ομάδα αποκατάστασης

Διάγνωση Σαρκοπενίας (EWGSOP2)

Μυϊκή δύναμη: Δύναμη σύσφιξης χεριού < 27 kg (άνδρες), < 16 kg (γυναίκες)
Μυϊκή μάζα: DXA ή βιοαντίσταση
Απόδοση: Ταχύτητα βάδισης < 0,8 m/s = σοβαρή σαρκοπενία

Συχνές Ερωτήσεις

NRS 2002 ≥ 3 μόνο λόγω διόρθωσης ηλικίας σε 75χρονο — απαιτείται παρέμβαση; Σε NRS 2002 = 3 μόνο λόγω διόρθωσης ηλικίας (βασικό σκορ = 2), η κλινική κρίση είναι κρίσιμη. Σε σταθερό ασθενή με φυσιολογική πρόσληψη — περιοδική παρακολούθηση αρκεί. Σε νοσούντα — παρέμβαση είναι δικαιολογημένη.

Πρέπει να ελεγχθεί η βιταμίνη D σε κάθε γηριατρικό ασθενή με NRS ≥ 3; Ναι — η ανεπάρκεια βιταμίνης D είναι πολύ συχνή και συμβάλλει στη μυϊκή αδυναμία και τον κίνδυνο πτώσεων. Ο έλεγχος είναι φθηνός και θεραπευτικά σημαντικός.

Πώς η σαρκοπενία επηρεάζει τα χειρουργικά αποτελέσματα; Η σαρκοπενία είναι ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης μεταεγχειρητικών επιπλοκών, παρατεταμένης νοσηλείας και υψηλότερης θνητότητας σε γηριατρικούς χειρουργικούς ασθενείς.