Polgentec 2-120 GBq generator radionuklidu
Informacja o przepisywaniu
Refundacja
Informacja o wydawaniu
Ograniczenie recepty
Inne informacje
Nazwa leku
Postać farmaceutyczna
Producent
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (MAH)

Skorzystaj z aplikacji Mediately
Szybciej uzyskaj informacje o leku.
Ponad 36k oceny
ChPL - Polgentec 2-120 GBq
Produkt leczniczy stosowany wyłącznie do diagnostyki.
Eluat nadtechnecjanu sodu Na99mTcO4, roztwór do wstrzykiwań, otrzymywany z generatora 99Mo/99mTc może być stosowany do znakowania zestawów przeznaczonych do sporządzania radiofarmaceutyków używanych w diagnostyce scyntygraficznej lub podawany pacjentowi bezpośrednio in vivo.
Nadtechnecjan sodu Na99mTcO4, roztwór do wstrzykiwań, podawany dożylnie, jest stosowany w następujących badaniach diagnostycznych:
-
Scyntygrafia tarczycy – poprzez bezpośrednie obrazowanie oraz pomiar wychwytu związku przez tarczycę pozwala ocenić położenie, rozmiar, strukturę tkanki gruczołowej oraz funkcję narządu w przypadku chorób tarczycy;
-
Scyntygrafia gruczołów ślinowych – do oceny funkcji wydzielniczej tkanki gruczołowej oraz drożności przewodów wyprowadzających;
-
Scyntygrafia ektopowej śluzówki żołądka: badanie uchyłka Meckel'a;
-
Scyntygrafia mózgu – do diagnostyki uszkodzeń bariery krew-mózg spowodowanych np. guzem, zawałem, krwotokiem lub obrzękiem, jeśli inne metody diagnostyczne nie są dostępne. Nadtechnecjan sodu Na99mTcO4 służy, wraz ze związkami o właściwościach redukujących, do znakowania krwinek czerwonych i jest stosowany do:
-
Scyntygrafii serca i naczyń
-
Angiokardioscyntygrafii do oceny frakcji wyrzutowej komór serca, całkowitej i odcinkowej ruchomości ścian serca, obrazowania faz czynności mięśnia sercowego;
-
Oceny perfuzji narządowej lub patologii naczyń (malformacji naczyniowych);
-
-
Diagnostyki i lokalizacji krwawienia z przewodu pokarmowego
Po podaniu sterylnego roztworu nadtechnecjanu sodu Na99mTcO4 do worka spojówkowego można wykonać:
-
Scyntygrafię kanałów łzowych i ocenić ich drożność.
Nadtechnecjan sodu Na99mTcO4 jest podawany dożylnie (lub miejscowo w przypadku scyntygrafii kanałów łzowych). Stosowane aktywności zależą od rodzaju badania.
W przypadku niektórych wskazań może być konieczne wstępne podanie środków blokujących tarczycę lub produktów o właściwościach redukujących.
U osób dorosłych, w zależności od rodzaju badania, zalecane aktywności wynoszą: Scyntygrafia tarczycy: 80 MBq.
Badanie wykonuje się po około 20 min. od dożylnego podania radiofarmaceutyku.
Scyntygrafia gruczołów ślinowych: 75-150 MBq.
Badanie rozpoczyna się bezpośrednio po podaniu radiofarmaceutyku wykonując akwizycję dynamiczną przez około 30 – 40 min., badanie można zakończyć wykonując statyczne scyntygramy gruczołów ślinowych.
Scyntygrafia uchyłka Meckel'a: 400 MBq.
Badanie wykonuje się natychmiast po podaniu radiofarmaceutyku, następnie w regularnych odstępach do 30 min od podania radiofarmaceutyku.
Scyntygrafia mózgu: 370 - 800 MBq.
W pierwszej minucie po podaniu radiofarmaceutyku wykonuje się akwizycję dynamiczną; statyczny obraz - po jednej do czterech godzin od podania radiofarmaceutyku. Przed rozpoczęciem badania należy podać środek blokujący wychwyt 99mTc w tarczycy i splocie naczyniówkowym (nadchloran potasu, jodki), aby uniknąć niespecyficznego gromadzenia radiofarmaceutyku przez te struktury.
Scyntygrafia serca i naczyń techniką pierwszego przejścia: 400 MBq.
Badanie pierwszego przejścia krwi przez krążenie płucne i serce - w pierwszej minucie po podaniu radiofarmaceutyku wykonuje się akwizycję dynamiczną.
Scyntygrafia serca i naczyń po wyznakowaniu puli krwi: 800 MBq.
Należy wyznakować krwinki czerwone in vivo, in vitro lub in vivo + in vitro po wcześniejszym przygotowaniu erytrocytów za pomocą związku o właściwościach redukujących. Metodyka badania zależy od wskazań.
Krwawienie z przewodu pokarmowego : 400 MBq.
Należy wyznakować krwinki czerwone in vitro lub in vivo +in vitro po wcześniejszym przygotowaniu erytrocytów związkiem o właściwościach redukujących. W pierwszej minucie po podaniu radiofarmaceutyku wykonuje się akwizycję dynamiczną, obrazy statyczne zbiera się w odpowiednich odstępach czasu, do 24 godzin od podania radiofarmaceutyku.
Scyntygrafia kanałów łzowych: 2-4 MBq na jedno oko.
W czasie 2 min od wprowadzenia radiofarmaceutyku do worka spojówkowego wykonuje się obrazowanie dynamiczne, następnie statyczne, w odpowiednich odstępach czasu przez 20 min.
W świetle Dyrektywy Europejskiej 97/43/Euratom i aktualnej praktyki w Europie, powyższe aktywności należy traktować jedynie jako ogólną wskazówkę. Należy zwrócić uwagę, że w każdym kraju lekarz specjalista w dziedzinie medycyny nuklearnej powinien uwzględniać diagnostyczne poziomy referencyjne (DRL) oraz zasady określone przez lokalne przepisy. Wstrzyknięcie aktywności większej niż lokalne DRLs powinno być uzasadnione.
Dawki stosowane u dzieci i młodzieży
Aktywność do podania u dzieci można obliczyć modyfikując aktywność dla dorosłego w oparciu o masę lub powierzchnię ciała dziecka.
Według zaleceń Grupy Pediatrycznej Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej (Paediatric Task Group of EANM), aktywność produktu podawana dziecku stanowi część dawki dla osoby dorosłej i jest obliczana na podstawie masy ciała dziecka według przedstawionej poniżej tabeli:
| Masa ciała dziecka | Dawka (część dawki dorosłegopacjenta) | Masa ciała Dziecka | Dawka (część dawki dorosłegopacjenta) | Masa ciała dziecka | Dawka (część dawki dorosłegopacjenta) |
| 3 kg | 0,1 | 22 kg | 0,50 | 42 kg | 0,78 |
| 4 kg | 0,14 | 24 kg | 0,53 | 44 kg | 0,80 |
| 6 kg | 0,19 | 26 kg | 0,56 | 46 kg | 0,82 |
| 8 kg | 0,23 | 28 kg | 0,58 | 48 kg | 0,85 |
| 10 kg | 0,27 | 30 kg | 0,62 | 50 kg | 0,88 |
| 12 kg | 0,32 | 32 kg | 0,65 | 52–54 kg | 0,90 |
| 14 kg | 0,36 | 34 kg | 0,68 | 56–58 kg | 0,92 |
| 16 kg | 0,40 | 36 kg | 0,71 | 60–62 kg | 0,96 |
| 18 kg | 0,44 | 38 kg | 0,73 | 64–66 kg | 0,98 |
| 20 kg | 0,46 | 40 kg | 0,76 | 68 kg | 0,99 |
U niemowląt, w celu uzyskania obrazów zadawalającej jakości, zaleca się podawanie minimalnej aktywności wynoszącej 20 MBq (10 MBq w przypadku scyntygrafii tarczycy) lub 80 MBq w przypadku badań wykonywanych ze znakowanymi erytrocytami.
Sposób przygotowania radiofarmaceutyku do użycia opisany został w punkcie 12.
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Produkt leczniczy zawiera sód, 3,54 mg/ml.
Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów, kontrolujących zawartość sodu w diecie.
Produkty radiofarmaceutyczne mogą być stosowane wyłącznie przez osoby do tego upoważnione. Z produktami radiofarmaceutycznymi należy obchodzić się ostrożnie i nie wolno dopuścić do niepotrzebnego narażenia personelu i pacjentów.
Zgodę na posiadanie oraz podawanie produktów radiofarmaceutycznych regulują odpowiednie przepisy krajowe.
Elucja generatora powinna być przeprowadzona zgodnie z instrukcją zawartą w pkt. 12 niniejszej charakterystyki. Wydajność generatora oraz stężenie promieniotwórcze otrzymanego eluatu powinny być nadzorowane w celu późniejszego wyznaczenia odpowiedniej objętości (w zależności od aktywności) produktu radiofarmaceutycznego.
Podczas scyntygrafii mózgu, u chorych otrzymujących metotreksat, obserwuje się zwiększony wychwyt nadtechnecjanu-99mTc przez ściany komór mózgu. Zjawisko to jest związane z odczynem zapalnym indukowanym przez metotreksat.
Produkty lecznicze takie jak atropina, izoprenalina lub przeciwbólowe produkty lecznicze mogą wpływać na wynik badania szybkości opróżniania żołądka i zwalniać redystrybucję nadtechnecjanu.
Ciąża
Wolny nadtechnecjan-99mTc przechodzi przez barierę łożyskową.
Jeżeli zachodzi konieczność podania produktu kobietom w wieku rozrodczym, należy się upewnić, że kobieta nie jest w ciąży. Jeśli u kobiety nie wystąpiła miesiączka w przewidywanym terminie, należy uznać, że jest ona w ciąży do chwili, gdy ciąża nie zostanie wykluczona. W razie wątpliwości dotyczących możliwej ciąży (jeśli u kobiety nie wystąpiła miesiączka, jeśli miesiączki są bardzo nieregularne, itp.), należy zaproponować pacjentce alternatywne metody diagnostyczne, bez użycia promieniowania jonizującego (jeśli takie istnieją).
Podawanie substancji promieniotwórczych u kobiet w ciąży wiąże się z jednoczesną ekspozycją płodu. U kobiet w ciąży dopuszcza się wyłącznie niezbędne badania z zastosowaniem radioizotopów i tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają ryzyko związane z badaniem.
Dawka pochłonięta przez macicę po podaniu dożylnym 800 MBq nadtecnecjanu sodu Na99mTcO4 wynosi 6,5 mGy.
Po podaniu środka blokującego (nadchloran potasu, jodki) dawka pochłonięta przez macicę po podaniu dożylnym 800 MBq nadtecnecjanu sodu Na99mTcO4 wynosi 4,8 mGy.
Dawka pochłonięta przez macicę po podaniu erytrocytów znakowanych 800 MBq 99mTc wynosi 3,1 mGy.
Dawki powyżej 0,5 mGy powinny być traktowane jako potencjalnie szkodliwe dla płodu.
Karmienie piersią
Przed podaniem radiofarmaceutyku kobiecie karmiącej piersią należy rozważyć możliwość odroczenia podania izotopu promieniotwórczego do chwili zakończenia przez matkę karmienia piersią i wybrać najkorzystniejszy radiofarmaceutyk pod względem wydzielania aktywności w mleku.
Jeśli podanie radiofarmaceutyku zostanie uznane za konieczne, w przypadku podania nadtechnecjanu sodu Na99mTcO4 oraz znakowania erytrocytów metodą in vivo lub in vivo/in vitro, należy przerwać karmienie piersią na 12 godzin, w przypadku znakowania erytrocytów metodą in vitro przerwanie karmienia piersią nie jest konieczne, nie należy jednak podawać dziecku pierwszej porcji pokarmu uzyskanej po podaniu radiofarmaceutyku.
Zwykle zaleca się powrót do karmienia, kiedy radioaktywność zawarta w mleku nie spowoduje narażenia dziecka na dawkę większą niż 1 mSv.
Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
Po dożylnym stosowaniu 99mTc opisano rekcje alergiczne pod postacią pokrzywki, obrzęku twarzy, rozszerzenia naczyń, świądu, zaburzeń rytmu, śpiączki.
Należy ocenić potencjalne korzyści kliniczne przed ekspozycją pacjenta na promieniowanie jonizujące. Podana aktywność powinna być jak najmniejsza, lecz powinna jednocześnie zapewniać osiągnięcie zamierzonego celu diagnostycznego.
Ekspozycja na promieniowanie jonizujące jest związana z indukcją nowotworów oraz możliwością rozwoju wad wrodzonych. Doświadczenia medycyny nuklearnej wskazują, że tego rodzaju działania niepożądane występują rzadko. Jest to związane ze stosowaniem małych aktywności.
W większości badań diagnostycznych dawka promieniowania jonizującego jest mniejsza niż 20 mSv (dawka skuteczna). W pewnych sytuacjach klinicznych może być uzasadnione stosowanie wyższych dawek.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
W przypadku przedawkowania radioaktywności nadtechnecjanu sodu Na99mTcO4 należy dążyć do obniżenia dawki pochłoniętej przez pacjenta poprzez przyspieszenie wydalania radionuklidu z organizmu przez częste wypróżnienia i oddawanie moczu.
W przypadku przedawkowania po wyznakowaniu erytrocytów eliminacja radionuklidu jest zależna od naturalnych procesów hemolitycznych, stąd nie ma możliwości znaczącego ograniczenia dawki promieniowania w przypadku zastosowania nadtechnecjanu sodu
Na99mTcO4 do znakowania erytrocytów.
Właściwości farmakologiczne - Polgentec 2-120 GBq
Grupa farmakoterapeutyczna: Różne środki radiofarmaceutyczne stosowane w diagnostyce tarczycy. kod ATC: V09F X01
W zakresie diagnostycznie stosowanych dawek, eluat otrzymany z generatora POLGENTEC nie wykazuje aktywności farmakologicznej.
Jon nadtechnecjanowy ma podobną dystrybucję biologiczną do jonu jodowego i nadchloranowego
- gromadzi się przejściowo w śliniankach, splocie naczyniówkowym, śluzówce żołądka oraz tarczycy. Jest uwalniany z tych narządów w niezmienionej postaci.
Jon nadtechnecjanowy gromadzi się w obszarach o bogatym unaczynieniu lub w obszarach, gdzie naczynia mają nieprawidłową przepuszczalność. Dzieje się tak szczególnie wtedy, gdy wcześniej podane pacjentowi środki blokują pobieranie produktu przez struktury gruczołowe.
99mTc jest selektywnie wydalany z płynu mózgowo-rdzeniowego.
Zaobserwowano wczesne wchłanianie w tarczycy, śliniankach oraz późne wchłanianie w jelitach. Uznaje się, że pozostała część aktywności równomiernie rozkłada się w innych narządach i tkankach (poza mózgiem). Produkt jest wydalany przez jelita oraz nerki.
Wcześniejsze podanie substancji blokujących, takich jak nadchlorany lub jodki, hamuje aktywne wchłanianie i zmniejsza ilość 99mTc zatrzymanego w organizmie.
Po dożylnym podaniu, dystrybucja produktu przebiega poprzez układ naczyniowy. Eliminacja odbywa się w jednym z trzech mechanizmów:
-
Szybka eliminacja z łożyska naczyniowego zależna od równowagi dyfuzyjnej z płynem międzykomórkowym,
-
Usuwanie z szybkością pośrednią, oparte na mechanizmie pompy jonowej, związane z gromadzeniem nadtechnecjanu w tkance gruczołowej, głównie tarczycy, śliniankach, gruczołach dna żołądka,
-
Wolne usuwanie poprzez filtrację kłębuszkową w nerkach, zależne od szybkości wydalania moczu. Klirens osoczowy oraz biologiczny czas półtrwania produktu wynosi około 3 godzin.
Przez pierwsze 24 godziny od podania związek jest wydalany głównie z moczem (około 25%), przez następne 48 godzin - z kałem.
Około 50% dawki jest wydalane w czasie 50 godzin od podania.
Jeśli podano wcześniej produkt blokujący (nadchloran potasu, jodki) wychwyt nadtechnecjanu przez narządy gruczołowe, wydalanie odbywa się w sposób opisany powyżej, klirens nerkowy jest jednak wyższy.
Jeśli nadtechnecjan sodu Na99mTcO4 jest stosowany w połączeniu z podanymi wcześniej związkami o właściwościach redukujących, 95% podanej aktywności jest wychwytywana przez krwinki i wiązana w nich. Niezwiązany nadtechnecjan jest wydalany przez nerki, a radioaktywność osocza zwykle wynosi poniżej 5% radioaktywności wewnątrznaczyniowej.
Zanikanie aktywności 99mTc naśladuje proces zachodzący w znakowanych krwinkach czerwonych, wydalanie radioaktywności z organizmu postępuje bardzo wolno. Można zaobserwować niewielki stopień elucji 99mTc z krążących erytrocytów.
Dane farmaceutyczne - Polgentec 2-120 GBq
Technet-99m jest uzyskiwany w wyniku rozpadu radioaktywnego molibdenu-99. Kolumna generatora wypełniona tlenkiem glinu z zaadsorbowanym molibdenianem sodu Na 99MoO
2 4
jest przemywana roztworem fizjologicznym chlorku sodu tak by otrzymać eluat,
nadtechnecjanu sodu Na99mTcO4, roztwór do wstrzyknięć, w skład którego wchodzą następujące substancje pomocnicze:
-
sodu chlorek
-
woda do wstrzykiwań
Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności.
Okres trwałości generatora radionuklidu 99Mo/99mTc wynosi 14 dni od dnja kalibracji. Data kalibracji i okres trwałości są podane na etykiecie generatora.
Eluat nadtechnecjanu sodu Na99mTcO4 z generatora radionuklidu 99Mo/99mTc powinien być zużyty w ciągu 12 godzin od jego elucji.
Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Nie zamrażać.
Pozostałe warunki przechowywania powinny być zgodne z obowiązującymi przepisami dotyczącymi materiałów radioaktywnych.
POLGENTEC - generator radionuklidu 99Mo/99mTc zbudowany jest z następujących części:
-
Sterylnej kolumny szklanej wypełnionej tlenkiem glinu (1), na którym zaadsorbowany jest radionuklid macierzysty – molibden 99Mo; kolumna z góry i z dołu zamknięta jest korkami gumowymi, zabezpieczonymi metalowymi kapslami.
-
Kompletu metalowych igieł (2) służących do połączenia kolumny generatora z fiolkami z eluentem i z eluatem; na czas transportu lub przerw w eksploatacji igły są zabezpieczone w dwóch fiolkach zawierających czynnik bakteriostatyczny (0,02% roztwór wodny bromku laurylodimetylobenzyloamoniowego).
-
Osłony ołowianej (3) o grubości 50 mm, w której umieszczone są kolumna i igły generatora. Osłona zapewnia bezpieczną z punktu widzenia ochrony radiologicznej eksploatację generatora.
-
Filtrów bakteriologicznych: eluatu oraz powietrza (4) zasysanego do fiolki z eluentem.
-
Regulatora objętości eluatu (5). Konstrukcja regulatora umożliwia uzyskanie (podczas elucji generatora) żądanej objętości eluatu (od 4 do 8 ml z dokładnością ±0,5 ml) i oczekiwanego stężenia promieniotwórczego technetu-99m. Należy w tym celu pokręcić górną tuleją regulatora (7), tak aby cyfra znajdująca się na jej górnej powierzchni, określająca objętość eluatu, znalazła się naprzeciw wskaźnika (6), jak pokazano na rysunku poniżej.
Razem z generatorem dostarczane jest następujące wyposażenie:
-
Zestaw do elucji: dwa opakowania zawierające osiem fiolek z eluentem (0,9% roztwór NaCl) oraz osiem fiolek próżniowych (fiolki na eluat).
Bezpośrednim opakowaniem eluatu z generatora radionuklidu 99Mo/99mTc jest fiolka szklana o objętości 10 ml zamknięta gumowym korkiem zabezpieczonym kapslem aluminiowym, umieszczona w ołowianym pojemniku osłonowym (8).
-
Kolumna z Al2O3
-
Igły
-
Osłona ołowiana
-
Filtry bakteriologiczne
-
Regulator objętości eluatu
-
Wskaźnik
-
Tuleja
-
Pojemnik osłonowy
-
Produkt może być przygotowywany jedynie przez uprawniony i przeszkolony personel medyczny zgodnie z obowiązującymi wymaganiami dotyczącymi produktów radiofarmaceutycznych.
Podawanie radioaktywnych produktów leczniczych stwarza w stosunku do innych osób ryzyko ekspozycji na zewnętrzne promieniowanie jonizujące lub skażenie spowodowane plamami moczu, wymiotów itp. W kontakcie z promieniowaniem jonizującym należy przedsięwziąć wszelkie środki ostrożności zgodne z obowiązującymi przepisami.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub odpady materiałowe należy usunąć zgodnie z obowiązującymi przepisami.