Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki 10-37 MBq/ml roztwór do wstrzykiwań

Produkt leczniczy wyłącznie do diagnostyki. Wskazania stanowią:

• Diagnostyka izotopowa (wykrywanie, lokalizacja, ocena stopnia zaawansowania, kontrola po leczeniu) guzów neuroendokrynnych. Są nimi w szczególności: guz chromochłonny, nerwiak zarodkowy, rakowiak, rak rdzeniasty tarczycy.

• Badanie wychwytu i retencji jobenguanu (¹³¹I) w celu ustalenia wskazań i zaplanowania leczenia wysokimi aktywnościami jobenguanu (¹³¹I)

• Ocena odpowiedzi na leczenie poprzez badanie wychwytu i liczby ognisk gromadzących jobenguan (¹³¹I).

• Potwierdzenie charakteru neuroendokrynnego guzów o niejasnym pochodzeniu.

Aktywność podawana osobom dorosłym wynosi: 40-80 MBq (1,2 – 2,2 mCi); Aktywność do podania u dzieci można obliczyć modyfikując aktywność dla dorosłego w oparciu o masę lub powierzchnię ciała dziecka. Według zaleceń Grupy Pediatrycznej

Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej (Paediatric Task Group of EANM) ilość preparatu podawana dziecku stanowi część dawki dla osoby dorosłej i jest obliczana na podstawie masy ciała dziecka według przedstawionej poniżej tabeli:

Ze wzgledu na konieczność uzyskania dobrej jakości scyntygramów najmniejsza zalecana aktywność dla dzieci wynosi 35 MBq.

Nie jest zalecana zmiana dawkowania u osób w wieku podeszłym.

Produkt podawany jest powoli dożylnie. Czas wstrzyknięcia powinien wynosić od 30 do 300 sekund.

W świetle Dyrektywy Europejskiej 97/43/Euratom i aktualnej praktyki w Europie, powyższe aktywności należy traktować jedynie jako ogólną wskazówkę. Należy zwrócić uwagę, że w każdym kraju lekarz specjalista w dziedzinie medycyny nuklearnej powinien uwzględniać diagnostyczne poziomy referencyjne (DRL) oraz zasady określone przez lokalne przepisy.

Wstrzyknięcie aktywności większej niż lokalne DRL powinno być uzasadnione.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1

• Stwierdzona, podejrzewana lub niewykluczona ciąża (patrz punkt 4.6).

• Produktu nie wolno podawać wcześniakom ani noworodkom ponieważ zawiera alkohol benzylowy: 10 mg/ml.

Produkt zawiera alkohol benzylowy. U dzieci do 3 roku życia alkohol benzylowy może powodować reakcje rzekomoanafilaktyczne i toksyczne.

Należy odstawić leki mogące wchodzić w interakcje z wychwytem i retencją [¹³¹I] jobenguanu (patrz rozdział 4.5). (proponuję “ Należy dążyć do odstawienia leków mogących”)

Gromadzenie jobenguanu w ziarnistościach chromafinowych może wiązać się (rzadko) z szybkim uwalnianiem noradrenaliny, co z kolei może powodować przełom nadciśnieniowy, choć ryzyko tego rodzaju działania niepożądanego jest oceniane jako niezwykle małe.

Stwarza to jednak konieczność stałego obserwowania pacjenta podczas podawania leku. U niektórych pacjentów wskazane może być stałe monitorowanie zarówno ekg jak i ciśnienia tętniczego.

Przed podaniem preparatu należy zapewnić sobie dostęp do leków pozwalających na obniżenie ciśnienia tętniczego w trybie pilnym.

Kiedy planowana jest diagnostyka guza chromochłonnego, należy zwrócić uwagę na możliwe interakcje między przyjmowanymi przez pacjenta lekami przeciwnadciśnieniowymi i wychwytem [¹³¹I] jobenguanu (patrz rozdział 4.5). Niezgodne leki należy odstawić na co najmniej 2 tygodnie przed planowana dawka terapeutyczna. Jeźeli to konieczne moźna w ich miejsce podać propranolol.

Należy dbać o właściwe nawodnienie pacjenta.

Na 1 dzień przed podaniem [¹³¹I] iobenguanu należy rozpocząć blokadę tarczycy za pomocą preparatów stabilnego jodu i kontynuować ją przez 2-3 dni (zgodnie z zaleceniem Eur. Tow. Med. Nukl. 2008 r.). Blokadę można prowadzić podając jodek potasu, jodan potasu lub płyn Lugola w dawce odpowiadającej 100 mg jodu na dobę. Można również podawać nadchloran potasu w dawce 400 mg/dobę. U dzieci zalecane jest podawanie jodku potasu na dzień przed badaniem do jednego dnia po badaniu w następujących dawkach:

• u dzieci w wieku od jednego miesiąca do 3 lat - 32 mg jodku potasu na dobę,

• u dzieci w wieku od 3 do 13 lat - 65 mg na dobę ,

• u dzieci powyżej 13 r.ż. - 130 mg na dobę.

Noworodkom można podać 16 mg jodku potasu w jednorazowej dawce jedynie w dniu poprzedzającym badanie.

Narażenie na promieniowanie jonizujące w przypadku każdego pacjenta musi być uzasadnione wynikającymi z niego korzyściami. Podana radioaktywność powinna być tak dobrana, aby dawka promieniowania otrzymana przez pacjenta była możliwie niska, przy uzyskaniu pożądanego efektu diagnostycznego lub terapeutycznego.

Substancje pomocnicze: Produkt zawiera:

• Alkohol benzylowy: 10 mg/ml. U dzieci do 3 roku życia alkohol benzylowy może powodować reakcje rzekomoanafilaktyczne i toksyczne.

• Sód: 3.54 mg/ml. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów, kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Następujące leki powodują lub oczekuje się, że powodują wydłużenie retencji lub obniżenie wychwytu jobenguanu w guzach pochodzących z grzebienia nerwowego.Również inne leki mogą wchodzić w interakcje ale brak na nie jak dotąd formalnych dowodów:

• Nifedipina (bloker kanałów wapniowych) powoduje wzrost wychwytu jobenguanu.

  Obniżenie wychwytu zostało zaobserwowane podczas stosowania dawek terapeutycznych następujących leków:

• leki przeciwnadciśnieniowe: rezerpina, labetalol, blokery kanałów wapniowych (diltiazem, nifedypina, werapamil).

• leki sympatykomimetyczne (obecne w lekach donosowych obkurczających błonę śluzową, takie jak fenylefryna, efedryna lub fenylpropanolamina

• kokaina

• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak amitryptylina i pochodne, imipramina i pochodne, doksepina, amoksapine i loksapina.

Jak się uważa wymienione poniżej leki hamują gromadzenie jobenguanu, nie zostało to jednak, jak dotąd, formalnie udokumentowane:

• leki przeciwnadciśnieniowe działające na drodze blokady neuronów adrenergicznych (betanidyna, debryzochina, bretylium and guanetydyna).

• leki przewciwdepresyjne takie jak maprotylina i trazodon

Przyjmowanie tych leków należy przerwać przed podjęciem leczenia (zwykle na czas odpowiadający czterem biologicznym okresom półtrwania).

Leki przeciwwymiotne:

Należy zwrócić uwagę na wybór leków przeciwwymiotnych, które są często podawane w celu zahamowania nudności, które zwykle towarzyszą podaniom jobenguanu w dawkach terapeutycznych. Leki przeciwwymiotne będące antagonistami receptora dopaminowego/serotoninowego nie wpływają na wychwyt jobenguanu w dawkach stosowanych w praktyce klinicznej.

Szeroką listę leków, które wchodzą lub mogą wchodzić w interakcje z jobenguanem przedstawiono w tabeli poniżej.

Tabela. Interakcje lekowe 131I-jobenguanu oraz sugerowany okres odstawienia leku przed podaniem aktywności diagnostycznej 131I-jobenguanu (na podstawie EANM procedure guidelines for 131I-meta-iodobenzylguanidine (131I-MIBG) therapy)

Leki stosowane w chorobach układu sercowo-naczyniowego i leki sympatykomimetyczne

Amiodaron Odstawienie jest trudne

Leki α- i β-adrenolityczne

Labetalol 72 h

Leki blokujące neurony adrenergiczne

Tosylan bretylium 48 h

Guanetydyna 48 h

Rezerpina 48 h

Leki α-adrenolityczne Fenoksybenzamina (i.v.) 15 dni Antagoniści kanałów wapniowych Amlodypina 48 h

Diltiazem 24 h

Felodypina 48 h

Isradypina 48 h

Lacydypina 48 h

Lerkanidypina 48 h

Nikardypina 48 h

Nifedypina 24 h

Nimodypine 24 h

Nisoldypine 48 h

Verapamil 48 h

Leki sympatykomimetyczne działające inotropowo dodatnio

Dobutamina 24 h

Dopamina 24 h

Dopekamina 24 h

Leki sympatykomimetyczne powodujące skurcz naczyń

Efedryna 24 h

Metaraminol 24 h

Norepinefryna 24 h

Fenylefryna 24 h

Leki pobudzające receptor α² (leki sympatykomimetyczne)

Salbutamol 24 h

Terbutalina 24 h

Eformoterol 24 h

Bambuterol 24 h

Fenoterol 24 h

Salmeterol 24 h

Inne leki adrenergiczne

Orcyprenalina 24 h

Pseudoefedryna 48 h

Fenylefryna 48 h

Efedryna 24 h

Ksylometazolina 24 h

Oksymetazolina 24 h Sympatykomimetyki stosowane w jaskrze Brimonydina 48 h

Dipiwefryna 48 h

Leki stosowane w neurologii

Leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki)

Chlorpromazyna 24 h

Benperidol 48 h

Flupentixol 48 h, lub 1 miesiąc dla formy depot

Flufenazyna 24 h, lub 1 miesiąc dla formy depot

Haloperidol 48 h, lub 1 miesiąc dla formy depot

Lewomepromazyna 72 h

Perycyjazyna 48 h

Perfenazyna 24 h

Pimozyd 72 h

Pipotiazyna 1 miesiąc dla formy depot

Prochlorperazyna 24 h

Promazyna 24 h

Sulpiryd 48 h

Tiorydazyna 24 h

Trifluoperazyna 48 h

Zuklopentiksol 48 h, lub 1 miesiąc dla formy depot

Amisulpryd 72 h

Klozapina 7 dni

Olanzapina 7 – 10 dni

Kwetiapina 48 h

Rysperydon 5 dni lub 1 miesiąc dla formy depot

Sertindol 15 dni

Zotepina 5 dni

Prometazyna 24 h

Analgetyki opioidowe

Tramadol 24 h

Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne

Amitryptylina 48 h

Amoksapina 48 h

Klomipramina 24 h

Dosulepina 24 h

Doksepina 24 h

Imipramina 24 h

Lofepramina 48 h

Nortryptylina 24 h

Trimipramina 48 h

Pochodne trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych

Maprotylina 48 h

Mianseryna 48 h

Trazolon 48 h

Wenlafaksyna 48 h

Mirtazepina 8 dni

Reboksetyna 3 dni Leki psychostymulujące Amfetaminy np. deksamfetamina 48 h Atomoksetyna 5 dni

Metylfenidat 48 h

Modafinil 72 h

Kokaina 24 h

Kofeina 24 h

Ciąża

Podanie jobenguanu (¹³¹I) jest przeciwwskazane w przypadku potwierdzonej lub podejrzewanej ciąży lub gdy nie można jej wykluczyć (patrz punkt 4.3).

Jeżeli zachodzi konieczność podania preparatu kobiecie w wieku rozrodczym, konieczne jest ustalenie, czy nie jest ona w ciąży. Jeśli u kobiety nie wystąpiła miesiączka w przewidywanym terminie, należy uznać, że jest ona w ciąży do chwili, gdy ciąża nie zostanie ona wykluczona. Należy zawsze brać pod uwagę inne metody, niewykorzystujące promieniowania jonizującego.

Po podaniu diagnostycznej aktywności jobenguanu (¹³¹I) zaleca się unikanie ciąży przez okres co najmniej 2 miesięcy.

Karmienie piersią

Przed podaniem radiofarmaceutyku kobiecie karmiącej piersią należy rozważyć możliwość odroczenia podania izotopu promieniotwórczego do chwili zakończenia przez matkę karmienia piersią i wybrać najkorzystniejszy sposób postępowania.

Należy zakończyć karmienie piersią po podaniu produktu.

Nie został opisany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Częstotliwość występowania działań niepożądanych przedstawia się następująco:

bardzo często (>1/100) często (>/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1 000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Częstość występowania działań niepożądanych po podaniu jobenguanu (¹³¹I) przedstawiono w tabeli poniżej.

Ekspozycja na promieniowanie jonizujące może prowadzić do zwiększonej zachorowalności na nowotwory, bądź też prowadzić do powstania wad dziedzicznych. W przypadku badań diagnostycznych w medycynie nuklearnej dostępne obecnie dane sugerują, że te niekorzystne efekty występują z małą częstotliwością ze względu na niskie dawki promieniowania.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:

Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Objawy przedawkowania iobenguanu są wynikiem uwalniania adrenaliny. Objawy te są krótkotrwał i wymagają środków mających na celu obniżenie ciśnienia krwi. Uzyskuje się to przez szybkie wstrzyknięcie szybko działającego leku blokującego receptory alfa- adrenergiczne (fentolamina) a następnie beta-blokera (propranolol). Ze względu na nerkową drogę eliminacji niezbędne jest utrzymywanie odpowiedniej diurezy w celu zmniejszenia napromieniowania pacjenta.