Docetaxel Kabi 160 mg/8 ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Rak piersi

DOCETAXEL KABI w połączeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem wskazany jest w leczeniu uzupełniającym u pacjentów z:

• operacyjnym rakiem piersi z przerzutami do węzłów chłonnych,

• operacyjnym rakiem piersi bez przerzutów do węzłów chłonnych.

  Leczenie uzupełniające u pacjentów z operacyjnym rakiem piersi bez przerzutów do węzłów chłonnych powinno być ograniczone do pacjentów kwalifikujących się do otrzymania chemioterapii zgodnie z międzynarodowymi kryteriami dotyczącymi leczenia wczesnego raka piersi (patrz punkt 5.1).

  DOCETAXEL KABI w skojarzeniu z doksorubicyną jest wskazany w leczeniu miejscowo zaawansowanego raka piersi lub raka piersi z przerzutami u pacjentów, którzy nie otrzymywali poprzednio cytotoksycznych produktów leczniczych w tym wskazaniu.

  DOCETAXEL KABI w monoterapii jest wskazany w leczeniu pacjentów z rakiem piersi miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, po niepowodzeniu uprzednio stosowanych cytotoksycznych produktów leczniczych. Poprzednie leczenie powinno zawierać antracykliny lub alkilujący produkt leczniczy.

  DOCETAXEL KABI w połączeniu z trastuzumabem wskazany jest w leczeniu raka piersi

  z przerzutami u pacjentów, u których guzy wykazują nadekspresję genu HER2 i którzy uprzednio nie otrzymywali chemioterapii w leczeniu przerzutów.

  DOCETAXEL KABI w skojarzeniu z kapecytabiną jest wskazany w leczeniu pacjentów z rakiem piersi miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, po niepowodzeniu uprzednio stosowanej chemioterapii. Poprzednie leczenie powinno zawierać antracykliny.

  Niedrobnokomórkowy rak płuc

  DOCETAXEL KABI jest wskazany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami, po niepowodzeniu uprzednio stosowanej chemioterapii.

  DOCETAXEL KABI w skojarzeniu z cisplatyną jest wskazany w leczeniu pacjentów

  z nieresekcyjnym niedrobnokomórkowym rakiem płuca, miejscowo zaawansowanym lub

  z przerzutami, u pacjentów, którzy nie otrzymywali poprzednio chemioterapii w tym wskazaniu. Rak gruczołu krokowego

  DOCETAXEL KABI w połączeniu z prednizonem lub prednizolonem wskazany jest do leczenia pacjentów z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego z przerzutami.

  DOCETAXEL KABI w skojarzeniu z terapią supresji androgenowej (ang. androgen-deprivation therapy, ADT), z prednizonem lub prednizolonem lub bez niego, jest wskazany w leczeniu pacjentów z rakiem gruczołu krokowego wrażliwym na hormony z przerzutami.

  Gruczolakorak żołądka

  DOCETAXEL KABI w połączeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem wskazany jest w leczeniu gruczolakoraka żołądka z przerzutami, w tym gruczolakoraka wpustu żołądka u pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej chemioterapii w celu leczenia przerzutów.

  Rak głowy i szyi

  DOCETAXEL KABI w połączeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem jest wskazany do leczenia indukcyjnego pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem płaskonabłonkowym głowy i szyi.

Docetaksel należy stosować wyłącznie na oddziałach wyspecjalizowanych w podawaniu cytotoksycznych produktów leczniczych i należy go podawać tylko pod kontrolą lekarza mającego odpowiednie kwalifikacje do stosowania chemioterapii przeciwnowotworowej (patrz punkt 6.6).

Dawkowanie

W przypadku raka piersi, niedrobnokomórkowego raka płuc, raka żołądka oraz raka głowy i szyi, o ile nie ma przeciwwskazań (patrz punkt 4.4), może być zastosowana premedykacja składająca się

z doustnego kortykosteroidu, takiego jak deksametazon w dawce 16 mg/dobę (np. 8 mg 2 razy na dobę) przez 3 dni, zaczynając 1 dzień przed rozpoczęciem podawania docetakselu.

W przypadku opornego na kastrację raka gruczołu krokowego z przerzutami, jeśli równocześnie podawane są prednizon lub prednizolon, zalecanym schematem premedykacji jest doustnie podawany deksametazon w dawce 8 mg 12 godzin, 3 godziny i 1 godzinę przed wlewem docetakselu (patrz punkt 4.4).

W przypadku raka gruczołu krokowego wrażliwego na hormony z przerzutami, niezależnie od jednoczesnego stosowania prednizonu lub prednizolonu, zalecanym schematem premedykacji jest deksametazon podawany doustnie w dawce 8 mg 12 godzin, 3 godziny i 1 godzinę przed infuzją docetakselu (patrz punkt 4.4).

W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów toksyczności hematologicznej, można profilaktycznie podać G-CSF.

Docetaksel podaje się w postaci 1-godzinnego wlewu, raz na 3 tygodnie.

Rak piersi

W leczeniu uzupełniającym operacyjnego raka piersi z przerzutami i bez przerzutów do węzłów chłonnych zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m² pc., podawana 1 godzinę po doksorubicynie w dawce 50 mg/m² pc. i cyklofosfamidzie w dawce 500 mg/m² pc, co 3 tygodnie, przez 6 cykli (schemat leczenia TAC) (patrz także: Dostosowanie dawki w trakcie leczenia). W przypadku leczenia pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem piersi lub rakiem piersi z przerzutami, zalecana dawka docetakselu wynosi 100 mg/m² pc. w monoterapii. W leczeniu pierwszego rzutu, docetaksel

w dawce 75 mg/m² pc. stosuje się w skojarzeniu z doksorubicyną (50 mg/m² pc.).

W połączeniu z trastuzumabem, zalecana dawka docetakselu wynosi 100 mg/m² pc. co 3 tygodnie, z trastuzumabem podawanym co tydzień. W badaniach głównych po pierwszej dawce trastuzumabu podawano następnego dnia pierwszy wlew docetakselu. Kolejne dawki docetakselu podawano

natychmiast po zakończeniu wlewu trastuzumabu, jeśli podana poprzednio dawka trastuzumabu była dobrze tolerowana. Dawka i sposób podawania trastuzumabu, patrz: Charakterystyka Produktu Leczniczego trastuzumabu.

W skojarzeniu z kapecytabiną, zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m² pc. co 3 tygodnie, jednocześnie z kapecytabiną w dawce 1250 mg/m² pc. 2 razy na dobę (w ciągu 30 minut po jedzeniu) przez 2 tygodnie, a następnie 1 tydzień przerwy. W celu obliczenia dawki kapecytabiny w przeliczeniu na powierzchnię ciała, patrz: Charakterystyka Produktu Leczniczego kapecytabiny.

Niedrobnokomórkowy rak płuc

U pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, którzy dotychczas nie byli poddawani chemioterapii, zalecany schemat dawkowania to docetaksel w dawce 75 mg/m² pc. Jednocześnie

z cisplatyną podawaną w dawce 75 mg/m² pc. przez 30 - 60 minut. U pacjentów po niepowodzeniu poprzednio stosowanej chemioterapii produktami platyny, zalecana dawka to 75 mg/m² pc. docetakselu w monoterapii.

Rak gruczołu krokowego

Oporny na kastrację rak gruczołu krokowego z przerzutami

Zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m² pc. Równocześnie podaje się doustnie 5 mg prednizonu lub prednizolonu, 2 razy na dobę (patrz punkt 5.1).

Hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego z przerzutami

Zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m² co 3 tygodnie przez 6 cykli. Prednizon lub prednizolon 5 mg doustnie dwa razy na dobę można podawać w sposób ciągły.

Gruczolakorak żołądka

Zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m² pc., podawana we wlewie, trwającym 1 godzinę,

a następnie podawanie cisplatyny w dawce 75 mg/m² pc. w postaci wlewu trwającego od 1 do

3 godzin (oba produkty lecznicze podaje się wyłącznie w 1. dobie). W kolejnych dniach podaje się

5-fluorouracyl w dawce 750 mg/m² pc., w postaci ciągłego wlewu, trwającego 24 godziny, przez 5 dni, pierwszą dawkę podaje się po zakończeniu wlewu cisplatyny. Cykle terapii powtarza się co

3 tygodnie. Pacjenci muszą otrzymywać premedykację, obejmującą przeciwwymiotne produkty lecznicze oraz być odpowiednio nawodnieni przed podaniem cisplatyny. Należy profilaktycznie podawać G-CSF w celu zmniejszenia ryzyka działania toksycznego na krew i układ krwiotwórczy (patrz także: Dostosowanie dawki w trakcie leczenia).

Rak głowy i szyi

Pacjenci muszą otrzymać przeciwwymiotne produkty lecznicze jako premedykację. Konieczne jest także odpowiednie nawodnienie (przed i po podaniu cisplatyny). Wskazane jest profilaktyczne stosowanie G-CSF w celu zmniejszenia ryzyka działania toksycznego na układ krwiotwórczy.

Wszyscy pacjenci uczestniczący w badaniach klinicznych TAX 323 i TAX 324 otrzymywali profilaktycznie antybiotyki.

• Chemioterapia indukcyjna, a następnie radioterapia (TAX 323)

  Zalecana dawka docetakselu w leczeniu indukcyjnym nieoperacyjnego miejscowo zaawansowanego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi (ang. SCCHN) wynosi 75 mg/m² pc. w postaci wlewu trwającego 1 godzinę, a następnie podanie cisplatyny w dawce 75 mg/m² pc. w pierwszej dobie cyklu terapii. Następnie podaje się 5-fluorouracyl w postaci ciągłego wlewu, w dawce 750 mg/m² pc. na dobę, przez 5 dni. Ten schemat podaje się co 3 tygodnie, przez

  4 kolejne cykle. Po chemioterapii pacjenci powinni otrzymywać radioterapię.

• Chemioterapia indukcyjna, a następnie chemioradioterapia (TAX 324)

  W leczeniu indukcyjnym miejscowo zaawansowanego raka (guz nienadający się do wycięcia, małe prawdopodobieństwo wyleczenia operacyjnego, próba zachowania narządu) płaskonabłonkowego głowy i szyi (ang. SCCHN), zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m² pc. w postaci wlewu trwającego 1 godzinę w pierwszej dobie, a następnie cisplatyna w dawce 100 mg/m² pc. we wlewie trwającym od 30 minut do 3 godzin. Następnie podaje się

  5-fluorouracyl w postaci ciągłego wlewu, w dawce 1000 mg/m² pc. na dobę, od 1 do 4 doby. Ten schemat podaje się co 3 tygodnie, przez 3 kolejne cykle. Po chemioterapii pacjenci powinni otrzymywać chemioradioterapię.

  Zmiany dawek cisplatyny oraz 5-fluorouracylu przedstawiono w odpowiednich charakterystykach produktu leczniczego.

  Dostosowanie dawki w trakcie leczenia

  Ogólne

  Docetaksel można podawać, jeśli liczba neutrofili wynosi ≥1500 komórek/mm³. U pacjentów, u których podczas leczenia docetakselem wystąpiła gorączka w przebiegu neutropenii, z liczbą

  neutrofili <500 komórek/mm³ przez okres dłuższy niż 1 tydzień i wystąpiły ciężkie lub masywne odczyny skórne lub objawy ciężkiej neuropatii obwodowej, dawkę docetakselu należy zmniejszyć ze 100 mg/m² pc. do 75 mg/m² pc. i (lub) z 75 mg/m² pc. do 60 mg/m² pc. Jeżeli mimo zmniejszenia dawki docetakselu do 60 mg/m² pc. objawy powyższe utrzymują się, leczenie należy przerwać.

  Leczenie uzupełniające w raku piersi

  U pacjentów otrzymujących docetaksel, doksorubicynę i cyklofosfamid (TAC) w leczeniu uzupełniającym raka piersi, należy rozważyć zastosowanie pierwotnej profilaktyki G-CSF.

  U pacjentów, u których wystąpiła gorączka neutropeniczna i (lub) zakażenie z neutropenią, należy zmniejszyć dawkę docetakselu do 60 mg/m² pc. we wszystkich kolejnych cyklach (patrz punkty 4.4 i 4.8). U pacjentów, u których występowało zapalenie jamy ustnej w stopniu 3. lub 4. należy zmniejszyć dawkę docetakselu do 60 mg/m² pc.

  W skojarzeniu z cisplatyną

  U pacjentów, którym podano początkową dawkę docetakselu 75 mg/m² pc. w skojarzeniu z cisplatyną i u których najmniejsza liczba płytek krwi oznaczona podczas poprzedniego cyklu chemioterapii wynosiła <25 000 komórek/mm³, lub u pacjentów, u których wystąpiła gorączka w przebiegu neutropenii, lub u pacjentów z ciężką niehematologiczną toksycznością w późniejszych cyklach, należy w kolejnych cyklach zmniejszyć dawkę docetakselu do 65 mg/m² pc. Dostosowanie dawki cisplatyny, patrz: odpowiednie charakterystyki produktu leczniczego.

  W leczeniu skojarzonym z kapecytabiną

• Modyfikacja dawki kapecytabiny, patrz: Charakterystyka Produktu Leczniczego kapecytabiny.

• U pacjentów, u których wystąpił po raz pierwszy 2. stopień toksyczności, który utrzymywał się w czasie następnego cyklu leczenia docetaksel/ kapecytabina, należy opóźnić leczenie do momentu powrotu do stopnia 0-1 i kontynuować leczenie dawkami początkowymi.

• U pacjentów, u których, podczas któregokolwiek cyklu leczenia, wystąpił po raz drugi 2. stopień toksyczności lub po raz pierwszy 3. stopień toksyczności należy opóźnić leczenie aż do powrotu do stopnia 0-1, a następnie kontynuować leczenie docetakselem w dawce 55 mg/m² pc.

• W przypadku wystąpienia po raz kolejny któregokolwiek stopnia toksyczności lub w przypadku wystąpienia 4. stopnia toksyczności, trzeba przerwać podawanie docetakselu.

  Dostosowanie dawki trastuzumabu, patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego trastuzumabu.

  Leczenie skojarzone z cisplatyną i 5-fluorouracylem

  W przypadku wystąpienia, pomimo podawania G-CSF, neutropenii z gorączką, przedłużającej się neutropenii albo zakażenia z neutropenią należy zmniejszyć dawkę docetakselu z 75 do 60 mg/m² pc. W przypadku wystąpienia kolejnego epizodu neutropenii z powikłaniami, należy zmniejszyć dawkę docetakselu z 60 do 45 mg/m² pc. W przypadku stwierdzenia małopłytkowości 4. stopnia, należy zmniejszyć dawkę docetakselu z 75 do 60 mg/m² pc. W następnych cyklach nie należy pacjentom podawać docetakselu do czasu, aż liczba neutrofili nie zwiększy się do >1500 komórek/mm³ i płytek do >100 000 komórek/mm³. W przypadku utrzymywania się działania toksycznego na układ krwiotwórczy, należy całkowicie zakończyć stosowanie docetakselu (patrz punkt 4.4).

  Poniższa tabela przedstawia zalecane modyfikacje dawki w przypadku wystąpienia objawów toksyczności u pacjentów przyjmujących docetaksel w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem (5-FU):

  Objawy toksyczności	Dostosowanie dawki
  Biegunka 3. stopnia	Pierwszy epizod: zmniejszyć dawkę 5-FU o 20%. Drugi epizod: zmniejszyć dawkę docetakselu o 20%.
  Biegunka 4. stopnia	Pierwszy epizod: zmniejszyć dawki docetakselu i 5-FU o 20%. Drugi epizod: przerwać terapię.
  Zapalenie jamy ustnej/zapalenie błony śluzowej 3. stopnia	Pierwszy epizod: zmniejszyć dawkę 5-FU o 20%.Drugi epizod: przerwać jedynie podawanie 5-FU we wszystkich kolejnych cyklach.Trzeci epizod: zmniejszyć dawkę docetakselu o 20%.
  Zapalenie jamyustnej/zapalenie błony śluzowej 4. stopnia	Pierwszy epizod: przerwać jedynie podawanie 5-FU we wszystkich kolejnych cyklach.Drugi epizod: zmniejszyć dawkę docetakselu o 20%.

  Informacje na temat dostosowania dawki cisplatyny i 5-fluorouracylu, patrz: odpowiednie charakterystyki produktu leczniczego.

  W głównych badaniach klinicznych SCCHN, u pacjentów z neutropenią z powikłaniami (w tym neutropenią utrzymującą się długo, z gorączką neutropeniczną lub zakażeniem), zaleca się stosowanie G-CSF w celu uzyskania najlepszego działania ochronnego (np. w dobach 6 – 15), we wszystkich kolejnych cyklach.

  Specjalne grupy pacjentów

  Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

  Na podstawie danych farmakokinetycznych uzyskanych po podaniu docetakselu w dawce

  100 mg/m² pc. stosowanego w monoterapii u pacjentów, u których wystąpiło zwiększenie aktywności aminotransferaz alaninowej i (lub) asparaginowej [AlAT i (lub) AspAT] w surowicy krwi >1,5-krotnej wartości górnej granicy normy (GGN) i zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej w surowicy

  >2,5-krotnej wartości GGN, zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m² pc. (patrz punkty 4.4 i 5.2). U pacjentów ze zwiększonym stężeniem bilirubiny w surowicy >GGN i (lub) ze zwiększoną aktywnością aminotransferaz (AlAT i AspAT) >3,5-krotnej wartości GGN oraz ze zwiększoną aktywnością fosfatazy zasadowej >6-krotnej wartości GGN, nie zaleca się zmniejszania dawki leku

  i lek należy stosować zgodnie z zaleceniem.

  W głównym badaniu klinicznym, dotyczącym stosowania docetakselu w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka, zwiększenie aktywności aminotransferaz

  (AlAT lub AspAT) >1,5-krotnej wartości GGN, z jednoczesnym zwiększeniem aktywności fosfatazy zasadowej >2,5-krotnej wartości GGN oraz zwiększeniem stężenia bilirubiny >GGN, było kryterium wykluczenia z udziału w badaniu. Nie zaleca się zmniejszenia dawki w tej grupie pacjentów i nie należy podawać docetakselu, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to ściśle wskazane. Brak dostępnych danych dotyczących stosowania docetakselu u pacjentów z niewydolnością wątroby w chemioterapii skojarzonej w innych wskazaniach.

  Dzieci i młodzież

  Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego DOCETAXEL KABI w leczeniu raka nosogardzieli u dzieci w wieku od 1. miesiąca życia do poniżej 18 lat.

  Stosowanie produktu leczniczego DOCETAXEL KABI u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniach: rak piersi, niedrobnokomórkowy rak płuc, rak gruczołu krokowego, gruczolakorak żołądka i rak głowy i szyi, wyłączając mało zróżnicowanego raka nosogardzieli typu II i III.

  Pacjenci w podeszłym wieku

  Z analizy populacyjnych danych farmakokinetycznych wynika, że nie ma szczególnych zaleceń dotyczących stosowania produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym wieku.

  U pacjentów w wieku 60 lat i starszych leczonych docetakselem w skojarzeniu z kapecytabiną, zaleca się zmniejszenie dawki początkowej kapecytabiny do 75% dawki zalecanej (patrz: Charakterystyka Produktu Leczniczego kapecytabiny).

  Sposób podawania

  Instrukcja dotycząca przygotowania oraz podawania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w punkcie 6.1.

Pacjenci z liczbą neutrofili <1500 komórek/mm³

Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkty 4.2 oraz 4.4).

Obowiązują także przeciwwskazania do stosowania innych produktów leczniczych, podawanych w leczeniu skojarzonym z docetakselem.

W przypadku raka piersi i niedrobnokomórkowego raka płuc, premedykacja składająca się

z kortykosteroidów, o ile nie są przeciwwskazane, np. deksametazon w dawce 16 mg/dobę (dawka 8 mg 2 razy na dobę) podawany doustnie przez 3 dni zaczynając od 1 dnia poprzedzającego podanie docetakselu, może zmniejszyć częstość występowania i nasilenie zatrzymania płynów w organizmie

oraz nasilenie reakcji nadwrażliwości. W przypadku raka gruczołu krokowego premedykację stanowi doustne podanie 8 mg deksametazonu, 12 godzin, 3 godziny i 1 godzinę przed wlewem docetakselu (patrz punkt 4.2).

Układ krwiotwórczy

Neutropenia jest najczęściej występującym działaniem niepożądanym po podaniu docetakselu. Najmniejsza liczba neutrofili występowała po około 7 dniach od rozpoczęcia leczenia, ale okres ten może być krótszy u pacjentów uprzednio intensywnie leczonych chemioterapią. Podczas leczenia docetakselem zaleca się częste wykonywanie badania morfologii krwi. Można zastosować kolejny cykl leczenia docetakselem u pacjenta, jeśli liczba neutrofili osiągnie wartość ≥1500 komórek/mm³ (patrz punkt 4.2).

W przypadku ciężkiej neutropenii (<500 komórek/mm³ przez 7 dni lub dłużej) podczas leczenia docetakselem zalecane jest zmniejszenie dawki produktu leczniczego w kolejnych cyklach leczenia lub rozpoczęcie odpowiedniego leczenia objawowego (patrz punkt 4.2).

Częstość występowania gorączki neutropenicznej i zakażenia z neutropenią była mniejsza u pacjentów leczonych docetakselem w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem jeśli podawano im profilaktycznie G-CSF. Pacjenci leczeni docetakselem z cisplatyną i 5-fluorouracylem (ang. TCF)

powinni otrzymywać profilaktycznie G-CSF w celu zmniejszenia ryzyka neutropenii z powikłaniami (gorączka neutropeniczna, przedłużająca się neutropenia lub zakażenie z neutropenią). Pacjenci otrzymujący schemat leczenia TCF powinni być ściśle monitorowani (patrz punkty 4.2 i 4.8).

U pacjentów leczonych docetakselem w skojarzeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem (TAC), częstość występowania gorączki neutropenicznej i (lub) zakażenia z neutropenią była mniejsza, gdy pacjenci otrzymywali pierwotną profilaktykę z zastosowaniem G-CSF. U pacjentów z rakiem piersi, otrzymujących leczenie uzupełniające schematem TAC, należy rozważyć zastosowanie pierwotnej profilaktyki G-CSF w celu zmniejszenia ryzyka neutropenii z powikłaniami (gorączka neutropeniczna, przedłużająca się neutropenia lub zakażenie z neutropenią). Pacjenci otrzymujący schemat leczenia TAC powinni być ściśle monitorowani (patrz punkty 4.2 i 4.8).

Reakcje żołądkowo-jelitowe

Zalecane jest zachowanie ostrożności u pacjentów z neutropenią, zwłaszcza w związku z ryzykiem rozwoju zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Chociaż większość przypadków wystąpiła podczas pierwszego lub drugiego cyklu leczenia zawierającego docetaksel, zapalenie jelit mogło rozwinąć się w dowolnym czasie i mogło doprowadzić do zgonu już w pierwszym dniu wystąpienia zapalenia.

Pacjentów należy uważnie obserwować w celu wykrycia wczesnych objawów ciężkiej toksyczności żołądkowo-jelitowej (patrz punkt 4.2, 4.4 Układ krwiotwórczy i 4.8).

Reakcje nadwrażliwości

Należy dokładnie obserwować, czy u pacjenta nie występują reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza w trakcie pierwszego lub drugiego wlewu dożylnego, ponieważ reakcje nadwrażliwości mogą

wystąpić w ciągu kilku minut po rozpoczęciu wlewu dożylnego docetakselu, produkt leczniczy można podawać wyłącznie wtedy, gdy dysponuje się odpowiednim wyposażeniem zapewniającym możliwość leczenia niedociśnienia lub skurczu oskrzeli. Jeśli wystąpią objawy nadwrażliwości

o niewielkim nasileniu, takie jak zaczerwienienie lub miejscowe odczyny skórne, nie jest konieczne przerwanie leczenia docetakselem. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów, takich jak niedociśnienie, skurcz oskrzeli, uogólniona wysypka lub rumień, należy natychmiast przerwać podawanie docetakselu i zastosować odpowiednie leczenie. Pacjentom, u których wystąpiły ciężkie reakcje nadwrażliwości, nie należy ponownie podawać docetakselu. Pacjenci, którzy doświadczyli

w przeszłości reakcji nadwrażliwości na paklitaksel mogą być narażeni na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości na docetaksel, w tym na bardziej nasilone reakcje nadwrażliwości. Pacjenci ci powinni być ściśle monitorowani podczas rozpoczynania leczenia docetakselem.

Reakcje skórne

Obserwowano występowanie miejscowego rumienia kończyn (dłoni i podeszew stóp) z obrzękiem i następującym po nim złuszczaniem. Stwierdzano ciężkie reakcje w postaci wykwitów skórnych

poprzedzających złuszczanie, które prowadziły do przerwania lub zaprzestania leczenia docetakselem (patrz punkt 4.2).

W trakcie leczenia docetakselem zgłaszano przypadki ciężkich skórnych działań niepożądanych (ang. Severe Cutaneous Adverse Reactions, SCARs), w tym zespołu Stevensa-Johnsona (ang.

Stevens-Johnson Syndrome, SJS), martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis, TEN) oraz ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. Acute Generalized Exanthematous Pustulosis, AGEP). Pacjentów należy poinformować o objawach przedmiotowych i podmiotowych poważnych reakcji skórnych i starannie obserwować. W razie wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych sugerujących występowanie tych reakcji, należy rozważyć przerwanie leczenia docetakselem.

Zatrzymanie płynów

Należy dokładnie monitorować pacjentów, u których występuje ciężkie zatrzymanie płynów takie jak wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy lub wodobrzusze.

Zaburzenia układu oddechowego

Zgłaszano występowanie zespołu ostrej niewydolności oddechowej, śródmiąższowego zapalenia płuc, śródmiąższowej choroby płuc, zwłóknienia płuc oraz niewydolności oddechowej, które mogą zakończyć się zgonem. U pacjentów otrzymujących równocześnie radioterapię zgłaszano przypadki występowania popromiennego zapalenia płuc.

W przypadku wystąpienia nowych lub pogorszenia istniejących objawów ze strony układu oddechowego, pacjentów należy uważnie monitorować, niezwłocznie zbadać oraz poddać właściwemu leczeniu. Przerwanie terapii docetakselem jest zalecane do czasu otrzymania diagnozy. Wczesne zastosowanie leczenia podtrzymującego może poprawić stan pacjenta. Należy uważnie rozważyć korzyści wynikające ze wznowienia terapii docetakselem.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów leczonych docetakselem w monoterapii w dawce 100 mg/m² pc., u których wystąpiło zwiększenie aktywności aminotransferaz [AlAT i (lub) AspAT] powyżej 1,5-krotnej wartości GGN jednocześnie ze zwiększeniem aktywności fosfatazy zasadowej - powyżej 2,5-krotnej wartości GGN, zwiększa się ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak zagrażająca życiu posocznica, zagrażające życiu krwawienie z przewodu pokarmowego, gorączka neutropenicza, zakażenia, trombocytopenia, zapalenie jamy ustnej i osłabienie. Dlatego u pacjentów, u których występuje zwiększenie wartości wyników testów czynności wątroby zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m² pc., a parametry czynności wątroby należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia docetakselem oraz przed rozpoczęciem każdego kolejnego cyklu leczenia (patrz punkt 4.2).

U pacjentów ze zwiększonym stężeniem bilirubiny w surowicy powyżej GGN i (lub) ze zwiększoną aktywnością aminotransferaz (AlAT i AspAT) powyżej 3,5-krotnej wartości GGN oraz ze zwiększoną aktywnością fosfatazy zasadowej powyżej 6-krotnej wartości GGN, nie zaleca się zmniejszania dawki produktu leczniczego i nie należy stosować docetakselu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

W głównym badaniu klinicznym, dotyczącym stosowania docetakselu w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka, zwiększenie aktywności aminotransferaz

(AlAT lub AspAT) powyżej 1,5-krotnej wartości GGN, z jednoczesnym zwiększeniem aktywności fosfatazy zasadowej powyżej 2,5-krotnej wartości GGN oraz zwiększeniem stężenia bilirubiny powyżej GGN, było kryterium wykluczenia z udziału w badaniu. Nie zaleca się zmniejszenia dawki w tej grupie pacjentów i nie należy podawać docetakselu, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to ściśle wskazane. Brak danych dotyczących stosowania docetakselu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w chemioterapii skojarzonej w innych wskazaniach.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Brak danych dotyczących stosowania docetakselu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Układ nerwowy

W przypadku wystąpienia objawów ciężkich zaburzeń obwodowego układu nerwowego konieczne jest zmniejszenie dawki docetakselu (patrz punkt 4.2).

Kardiotoksyczność

U pacjentów otrzymujących docetaksel w połączeniu z trastuzumabem, szczególnie po zastosowaniu chemioterapii zawierającej antracykliny (doksorubicyna lub epirubicyna), obserwowano niewydolność serca. Może mieć umiarkowany lub ciężki przebieg i związana była z przypadkami zgonu (patrz punkt 4.8).

Pacjentów będących kandydatami do leczenia skojarzonego docetakselem z trastuzumabem należy poddać podstawowej ocenie kardiologicznej. U pacjentów leczonych takim schematem, należy

w trakcie leczenia oceniać następnie czynność serca (np. co 3 miesiące), tak, aby wykryć ewentualnie

rozwijające się zaburzenia czynności serca. Więcej szczegółów, patrz: Charakterystyka Produktu Leczniczego trastuzumabu.

Zgłaszano przypadki arytmii komorowej, w tym częstoskurczu komorowego (czasami prowadzącego do zgonu) u pacjentów leczonych docetakselem w schematach leczenia skojarzonego, w tym

z doksorubicyną, 5 fluorouracylem i (lub) cyklofosfamidem (patrz punkt 4.8). Zaleca się wykonanie podstawowej oceny kardiologicznej.

Zaburzenia oka

U pacjentów leczonych docetakselem zgłaszano występowanie torbielowatego obrzęku plamki żółtej (ang. cystoid macular oedema, CMO). U pacjentów z zaburzeniami widzenia należy niezwłocznie przeprowadzić pełne badanie okulistyczne. W przypadku zdiagnozowania torbielowatego obrzęku plamki żółtej, należy zakończyć leczenie docetakselem oraz zastosować odpowiednie leczenie

(patrz punkt 4.8).

Wtórne nowotwory złośliwe

Zgłaszano przypadki wystąpienia wtórnych nowotworów złośliwych, gdy docetaksel podawano w skojarzeniu z terapiami przeciwnowotworowymi, o których wiadomo, że są związane

z wystąpieniem wtórnych nowotworów złośliwych. Wtórne nowotwory złośliwe (w tym ostra białaczka szpikowa, zespół mielodysplastyczny, chłoniak nieziarniczy) mogą wystąpić kilka miesięcy lub lat po terapii z wykorzystaniem docetakselu. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia wtórnych nowotworów złośliwych (patrz punkt 4.8).

Zespół rozpadu guza

Zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu rozpadu guza podczas stosowania docetakselu, po pierwszym lub drugim cyklu leczenia (patrz punkt 4.8). Pacjentów z ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza (np. z zaburzeniami czynności nerek, hiperurykemią, guzem o znacznej masie, szybką progersją) należy uważnie obserwować. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się skorygowanie odwodnienia i leczenie wysokiego stężenia kwasu moczowego.

Inne

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia oraz 2 miesiące po zakończeniu leczenia docetakselem. Mężczyźni muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia oraz 4 miesiące po zakończeniu leczenia docetakselem (patrz punkt 4.6).

Należy unikać jednoczesnego stosowania docetakselu z silnymi inhibitorami CYP3A4

(np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyn, indynawir, nefazodon, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir, telitromycyna i worykonazol) (patrz punkt 4.5).

Dodatkowe ostrzeżenia dotyczące stosowania w leczeniu uzupełniającym w raku piersi

Neutropenia powikłana

U pacjentów, u których wystąpiła neutropenia powikłana (przedłużająca się neutropenia z gorączką neutropeniczną lub zakażeniem) należy rozważyć podanie G-CSF i zmniejszenie dawki decetakselu (patrz punkt 4.2).

Reakcje żołądkowo-jelitowe

Objawy takie jak wczesny ból brzucha i tkliwość, gorączka, biegunka z neutropenią i bez neutropenii, mogą być wczesnymi objawami ciężkiej toksyczności żołądkowo-jelitowej. Dlatego należy je monitorować i wdrożyć szybko odpowiednie leczenie.

Zastoinowa niewydolność serca (CHF, ang. Congestive heart failure)

Pacjentów należy monitorować w zakresie objawów zastoinowej niewydolności serca podczas leczenia i w okresie obserwacji po leczeniu. U pacjentów z rakiem piersi z przerzutami do węzłów chłonnych leczonych schematem TAC, ryzyko CHF było większe w pierwszym roku po zakończeniu leczenia (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Pacjenci z liczbą węzłów zajętych 4+

Ponieważ korzyść w przeżyciu bez nawrotu choroby (DFS) oraz całkowitym czasie przeżycia (OS) obserwowana u pacjentów z liczbą węzłów zajętych 4+ nie była istotna statystycznie, pozytywny współczynnik korzyści do ryzyka u pacjentów z liczbą zajętych węzłów 4+ leczonych schematem TAC nie został całkowicie wykazany w końcowej analizie (patrz punkt 5.1).

Pacjenci w podeszłym wieku

Ostrzeżenia dotyczące stosowania w leczeniu uzupełniającym raka piersi

Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania docetakselu w połączeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem u pacjentów w wieku >70 lat.

Ostrzeżenia dotyczące stosowania w opornym na kastrację raku gruczołu krokowego

W badaniu raka (TAX 327) gruczołu krokowego, wśród 333 pacjentów przyjmujących docetaksel co 3 tygodnie, 209 pacjentów było w wieku 65 lat lub powyżej i 68 pacjentów w wieku powyżej 75 lat. U pacjentów leczonych docetakselem co 3 tygodnie przypadki zmian w obrębie paznokci występowały z częstością o ≥10% większą u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej niż u pacjentów młodszych. Przypadki gorączki, biegunki, jadłowstrętu i obrzęków obwodowych występowały

z częstością o ≥10% większą u pacjentów w wieku 75 lat lub powyżej niż u pacjentów w wieku 65 lat.

Ostrzeżenia dotyczące stosowania w przypadku hormonowrażliwego raka prostaty

Z 545 pacjentów leczonych docetakselem co 3 tygodnie w badaniu hormonowrażliwego raka prostaty (STAMPEDE), 296 pacjentów było w wieku 65 lat lub starszych, a 48 pacjentów było w wieku 75 lat lub starszych. Więcej pacjentów w wieku ≥65 lat w grupie docetakselu zgłaszało reakcję nadwrażliwości, neutropenię, niedokrwistość, zatrzymanie płynów, duszność i zmiany w obrębie paznokci w porównaniu do pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Zwiększenie częstości nigdy nie osiągnęło 10% różnicy z ramieniem kontrolnym. U pacjentów w wieku 75 lat lub starszych

w porównaniu z młodszymi pacjentami neutropenia, niedokrwistość, biegunka, duszność i zakażenia górnych dróg oddechowych były zgłaszane z większą częstością (przynajmniej o 10% większą).

Ostrzeżenia dotyczące stosowania w gruczolakoraku żołądka

Wśród 300 pacjentów leczonych docetakselem w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem

z powodu raka żołądka (w tym 221 pacjentów w części badania należącym do III fazy oraz

79 pacjentów w części badania należącym do II fazy), 74 pacjentów było w wieku 65 lat lub powyżej, a 4 pacjentów w wieku 75 lat lub powyżej. Częstość występowania poważnych działań niepożądanych była większa wśród pacjentów w wieku podeszłym, w porównaniu do osób młodszych. Częstość występowania następujących rodzajów działań niepożądanych (wszystkich stopni) wynosiła ≥10% wśród pacjentów w wieku 65 lat lub powyżej, w porównaniu z młodszymi pacjentami: letarg, zapalenie jamy ustnej, neutropenia z zakażeniem. Należy ściśle monitorować pacjentów w wieku podeszłym, leczonych z zastosowaniem schematu TCF.

Substancje pomocnicze

Etanol

Ten produkt leczniczy zawiera 3,16 g alkoholu (etanolu) w każdych 8 ml, co jest równoważne 39,5% w/v. Ilość alkoholu w dawce 9 ml tego produktu leczniczego jest równoważna 88,9 ml piwa lub 35,6 ml wina.

Podanie produktu leczniczego jest szkodliwe dla osób z chorobą alkoholową.

Należy rozważyć stosowanie u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, dzieci oraz pacjentów z grup wysokiego ryzyka takich, jak pacjenci z chorobami wątroby lub padaczką.

Ponieważ ten produkt leczniczy podaje się zwykle powoli przez ponad 1 godzinę, działanie alkoholu może być zmniejszone.

Polisorbat 80

Produkt leczniczy zawiera 520 mg polisorbatu 80 w każdym ml. Opisy przypadków u dorosłych pacjentów wskazują na wystąpienie objawów hepatotoksyczności (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych) po podaniu łącznej dawki dobowej 35-40 mg/kg mc.

U noworodków dawki powyżej 80 mg/kg mc. na dobę powodowały ciężką (powodującą zgon) hepatotoksyczność.

Ilość alkoholu obecna w produkcie leczniczym może wpływać na działanie innych produktów leczniczych.

Jednoczesne podawanie z produktami leczniczymi zawierającymi, np. glikol propylenowy lub etanol może prowadzić do kumulacji etanolu i wywoływać działania niepożądane, w szczególności u małych dzieci o małej zdolności metabolicznej lub z niedojrzałością metaboliczną.

Badania in vitro wykazały, że metabolizm docetakselu może być zmieniony przez jednoczesne podawanie produktów leczniczych, które indukują lub hamują aktywność cytochromu P450-3A lub są przez niego metabolizowane (i mogą hamować kompetycyjnie aktywność enzymu), takich jak cyklosporyna, ketokonazol ierytromycyna . Dlatego też należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania docetakselu równocześnie z tymi produktami leczniczymi, z uwagi na ryzyko wystąpienia interakcji pomiędzy nimi.

W przypadku jednoczesnego stosowania docetakselu z inhibitorami CYP3A4 częstość występowania działań niepożądanych może wzrosnąć, w wyniku spowolnionego metabolizmu.

Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania z silnym inhibitorem CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, indynawir, nefazodon, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir, telitromycyna i worykonazol), należy prowadzić ścisłą obserwację kliniczną pacjenta i dostosować odpowiednią dawkę docetakselu do leczenia z silnym inhibitorem CYP3A4 (patrz punkt 4.4). W badaniu farmakokinetycznym u 7 pacjentów jednoczsene podawanie docetakselu z ketokonazolem, silnym inhibitorem CYP3A4, prowadziło do znacznego zmniejszenia klirensu docetakselu o 49%.

Farmakokinetykę docetakselu w obecności prednizonu badano u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego. Docetaksel jest metabolizowany przez CYP3A4, a prednizon indukuje CYP3A4. Nie zaobserwowano statystycznie istotnego wpływu prednizonu na farmakokinetykę docetakselu.

Docetaksel wiąże się silnie z białkami (powyżej 95%). Chociaż brak jest potwierdzonych formalni możliwych interakcji docetakselu w warunkach in vivo, badania in vitro wykazały, że interakcje ze związkami silnie wiążącymi się z białkami, takimi jak: erytromycyna, difenhydramina, propranolol, propafenon, fenytoina, salicylany, sulfametoksazol oraz walproinian sodu nie wpływają na stopień wiązania docetakselu z białkami. Także deksametazon nie wpływa na wiązanie docetakselu

z białkami. Docetaksel nie wpływa na stopień wiązania digoksyny.

Jednoczesne stosowanie docetakselu, doksorubicyny i cyklofosfamidu nie wpływa na farmakokinetykę podawanych produktów leczniczych. Ograniczone dane z pojedynczego niekontrolowanego badania wykazały możliwość występowania interakcji pomiędzy docetakselem

i karboplatyną. Klirens karboplatyny był około 50% większy po podawaniu w leczeniu skojarzonym

z docetakselem w porównaniu z wartościami opisanymi uprzednio dla karboplatyny podawanej w monoterapii.

Kobiety w wieku rozrodczym/ Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet

Kobiety w wieku rozrodczym oraz mężczyzn otrzymujących docetaksel należy poinformować

o konieczności zapobiegania ciąży i niedopuszczenia do poczęcia dziecka oraz zobowiązać do natychmiastowego poinformowania lekarza prowadzącego leczenie w przypadku wystąpienia takiej sytuacji.

Ze względu na ryzyko genotoksyczności docetakselu (patrz punkt 5.3), kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia oraz 2 miesiące po zakończeniu leczenia docetakselem. Mężczyźni muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia oraz 4 miesiące po zakończeniu leczenia docetakselem.

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania docetakselu u kobiet w ciąży. Stwierdzono, że docetaksel jest embriotoksyczny i fetotoksyczny u królików i szczurów. Podobnie jak inne cytotoksyczne produkty lecznicze, docetaksel stosowany u kobiet ciężarnych może spowodować uszkodzenie płodu. Dlatego też docetakselu nie wolno stosować w ciąży, chyba, że stan kliniczny kobiety wymaga jego podawania.

Karmienie piersią

Docetaksel jest substancją lipofilną, lecz nie uzyskano potwierdzenia, czy jest wydzielany z mlekiem matki. Ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u dziecka, należy przerwać karmienie piersią w czasie leczenia docetakselem.

Płodność

Badania na zwierzętach wykazały, że docetaksel może zmieniać płodność u mężczyzn (patrz punkt 5.3). Dlatego mężczyźni otrzymujący docetaksel przed rozpoczęciem leczenia muszą uzyskać poradę w sprawie przechowania swojego nasienia.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ilość alkoholu w tym produkcie leczniczym oraz działania niepożądane tego produktu mogą mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.4 i 4.8).

W związku z powyższym, należy ostrzec pacjentów o działaniach niepożądanych tego produktu leczniczego i potencjalnym wpływie danej ilości alkoholu na zdolność prowadzenia pojazdów

i obsługiwania maszyn. Zaleca się także, aby osoby te nie prowadziły pojazdów ani nie obsługiwały maszyn, jeśli podczas leczenia wystąpią u nich te działania niepożadane.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa dla wszystkich wskazań

Działania niepożądane uznane za prawdopodobnie lub przypuszczalnie związane z podawaniem docetakselu zaobserwowane zostały u:

• 1312 i 121 pacjentów otrzymujących odpowiednio 100 mg/m² pc. i 75 mg/m² pc. docetakselu w monoterapii.

• 258 pacjentów otrzymujących docetaksel w leczeniu skojarzonym z doksorubicyną.

• 406 pacjentów, którzy otrzymywali docetaksel w leczeniu skojarzonym z cisplatyną.

• 92 pacjentów leczonych docetakselem w leczeniu skojarzonym z trastuzumabem.

• 255 pacjentów, którzy otrzymywali docetaksel w leczeniu skojarzonym z kapecytabiną.

• 332 pacjentów (TAX 327), którzy otrzymywali docetaksel w leczeniu skojarzonym z prednizonem lub prednizolonem (przedstawiono klinicznie istotne działania niepożądane związane

  z leczeniem).

• 1276 pacjentów (744 w TAX 316 i 532 w GEICAM 9805), którzy otrzymywali docetaksel

  w leczeniu skojarzonym z doksorubicyną i cyklofosfamidem (przedstawiono klinicznie istotne działania niepożądane związane z leczeniem).

• 300 pacjentów z gruczolakorakiem żołądka (w tym 221 pacjentów w części badania należącym do III fazy oraz 79 pacjentów w części badania należącym do II fazy) leczonych docetakselem

  w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem (przedstawiono klinicznie istotne zdarzenia niepożądane związane z leczeniem).

• 174 i 251 pacjentów z rakiem głowy i szyi otrzymujących docetaksel w leczeniu skojarzonym

  z cisplatyną i 5-fluorouracylem (przedstawiono klinicznie istotne zdarzenia niepożądane związane

  z leczeniem),

• 545 pacjentów (badanie STAMPEDE), którzy otrzymywali docetaksel w skojarzeniu

  z prednizonem lub prednizolonem i ADT.

  Działania niepożądane zostały opisane wg skali toksyczności NCI (ang. National Cancer Institute) (stopień 3 = G3; stopień 3-4 = G3/4; stopień 4 = G4) oraz wg terminologii COSTART (ang. Coding Symbols for Thesaurus of Adverse Reaction Terms) i MedDRA. Częstość występowania jest zdefiniowana następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

  W każdej grupie częstości występowania, działania niepożądane zostały przedstawione w kolejności mniejszego nasilenia występującego działania.

  Najczęstszymi działaniami niepożądanym podczas stosowania docetakselu były: przemijająca

  i niekumulująca się neutropenia (z najmniejszą liczbą neutrofili około 7. dnia, a średnim czasem trwania ciężkiej neutropenii (<500 komórek/mm³) wynoszącym 7 dni), niedokrwistość, wyłysienie, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, biegunka i osłabienie. Nasilenie działań niepożądanych docetakselu może być większe, kiedy jest on podawany w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami.

  Zgłoszone zdarzenia niepożądane (wszystkich stopni) wystąpiły u ≥10% pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone z trastuzumabem. Zwiększyła się częstość występowania ciężkich zdarzeń niepożądanych (40% w porównaniu z 31%) i zdarzeń niepożądanych 4. stopnia (34% w porównaniu z 23%) w grupie pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone z trastuzumabem w porównaniu

  z grupą leczoną docetakselem w monoterapii.

  W przypadku leczenia skojarzonego z kapecytabiną przedstawiono najczęstsze działania niepożądane związane z leczeniem (≥5%) odnotowane w III fazie badań klinicznych u pacjentów z rakiem piersi po niepowodzeniu leczenia antracykliną (patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego kapecytabiny).

  W przypadku skojarzenia z ADT i prednizonem lub prednizolonem (badanie STAMPEDE), zdarzenia niepożądane występujące w ciągu 6 cykli leczenia docetakselem i mające o co najmniej 2% większą częstość występowania w ramieniu leczenia docetakselem w porównaniu z ramieniem kontrolnym, przedstawiono za pomocą skali ocen CTCAE.

  Następujące działania niepożądane są często obserwowane po stosowaniu docetakselu: Zaburzenia układu immunologicznego

  Reakcje nadwrażliwości występowały zwykle w kilka minut po rozpoczęciu podawania wlewu docetakselu i miały zwykle nasilenie niewielkie do umiarkowanego. Najczęściej opisywanymi objawami były: zaczerwienienie, wysypka ze świądem lub bez świądu, ucisk w klatce piersiowej, ból pleców, duszność i gorączka polekowa lub dreszcze. Ciężkie reakcje nadwrażliwości charakteryzowały się niedociśnieniem i (lub) skurczem oskrzeli lub uogólnioną wysypką i (lub) rumieniem (patrz punkt 4.4).

  Zaburzenia układu nerwowego

  Wystąpienie ciężkiej neurotoksyczności obwodowej powoduje konieczność zmniejszenia dawki produktu leczniczego (patrz punkty 4.2 i 4.4). Objawy czuciowe o nasileniu łagodnym do umiarkowanego występowały pod postacią parestezji, dysestezji lub bólu włącznie z pieczeniem. Objawy neurologiczne typu zaburzeń ruchowych występowały głównie pod postacią osłabienia.

  Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

  Obserwowano przemijające odczyny skórne, których nasilenie uznano jako niewielkie do umiarkowanego. Reakcje te charakteryzowały się rumieniem obejmującym miejscowe wykwity skórne, głównie na stopach, dłoniach (w tym ciężki zespół dłoniowo-podeszwowy), jak również na ramionach, twarzy i klatce piersiowej; zmianom tym często towarzyszył świąd. Wykwity występowały zwykle w ciągu tygodnia po podaniu wlewu z docetakselem. Rzadziej występowały ciężkie objawy takie jak wykwity z następującym po nich złuszczaniem, które w sporadycznych przypadkach prowadziły do przerwania lub zaprzestania leczenia docetakselem (patrz punkty 4.2

  i 4.4). Występowały ciężkie zaburzenia płytki paznokciowej charakteryzujące się odbarwieniami lub przebarwieniami, czasem bólem oraz oddzielaniem się płytki paznokciowej od łożyska.

  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

  Reakcje w miejscu podania wlewu dożylnego miały zazwyczaj niewielkie nasilenie i występowały pod postacią przebarwień, zapalenia, zaczerwienienia lub wysuszenia skóry, zapalenia żyły lub wynaczynienia w miejscu podania i obrzęku żyły.

  Opisywano zatrzymanie płynów, w tym takie zdarzenia jak: obrzęki obwodowe, rzadziej wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, wodobrzusze i przyrost masy ciała. Obrzęki obwodowe zwykle zaczynają się od kończyn dolnych i mogą uogólniać się, powodując zwiększenie masy ciała o 3kg lub więcej. Ciężkość i nasilenie objawów zatrzymania płynów kumuluje się (patrz punkt 4.4).

  Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego DOCETAXEL KABI 100 mg/m² pc.w monoterapii raka piersi

  Klasyfikacjaukładów i narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane	Niezbyt częste działanianiepożądane
  Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Zakażenia (G3/4: 5,7%, w tym posocznicai zapalenie płuc, prowadzące do zgonuw 1,7%)	Zakażenia związanez neutropenią G4 (G3/4: 4,6%)
  Zaburzenia krwii układu chłonnego	Neutropenia (G4: 76,4%), niedokrwistość(G3/4: 8,9%), gorączka neutropeniczna	Trombocytopenia (G4: 0,2%)
  Zaburzenia układuimmunologicznego	Nadwrażliwość (G3/4:5,3%)
  Zaburzenia metabolizmui odżywiania	Brak łaknienia
  Zaburzenia układu nerwowego	Obwodowa neuropatia czuciowa (G3: 4,1%), obwodowa neuropatia ruchowa (G3/4: 4%) zaburzenia smaku(ciężkie: 0,07% przypadków)
  Zaburzenia serca		Zaburzenia rytmu serca	Niewydolność

  Klasyfikacja układów i narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane	Niezbyt częste działania niepożądane
  		(G3/4: 0,7%)	serca
  Zaburzenia naczyniowe		Niedociśnienie, nadciśnienie tętnicze krwi,krwotok
  Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia	Duszność(ciężkie przypadki: 2,7%)
  Zaburzenia żołądka i jelit	Zapalenie jamy ustnej (G3/4: 5,3%),biegunka (G3/4: 4%),nudności (G3/4: 4%),wymioty (G3/4: 3%)	Zaparcia (ciężkie: 0,2%), ból brzucha (ciężki: 1%), krwawienie z przewodu pokarmowego (ciężkie przypadki: 0,3%)	Zapalenie przełyku (ciężkie przypadki: 0,4%)
  Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej	Łysienie; odczyny skórne (G3/4: 5,9%), zaburzenia płytki paznokciowej (ciężkie:2,6%)
  Zaburzenia mięśniowoszkieletowei tkanki łącznej	Bóle mięśni (ciężkie przypadki: 1,4%)	Bóle stawów
  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Zatrzymanie płynów (ciężkie: 6,5%) astenia (ciężkie przypadki: 11,2%), ból	Reakcje w miejscu podania wlewu dożylnego, ból w klatce piersiowej bez związku z układem krążenia lub układem oddechowym(ciężkie przypadki 0,4%)
  Badania diagnostyczne		G3/4 zwiększenie stężenia bilirubiny (<5%), G3/4 zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej (<4%),G3/4 zwiększenie aktywności AspAT (<3%), G3/4 zwiększenieaktywności AlAT (<2%)

  Opis wybranych działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego

  DOCETAXEL KABI 100 mg/m² pc.w monoterapii raka piersi

  Zaburzenia krwi i układu chłonnego

  Rzadko: przypadki krwawienia związane z trombocytopenią w stopniu 3/4.

  Zaburzenia układu nerwowego

  U 35,3% pacjentów po podaniu docetakselu w dawce 100 mg/m² pc. w monoterapii obserwowano odwracalność objawów neurotoksyczności. Objawy te ustępowały samoistnie w ciągu 3 miesięcy.

  Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

  Bardzo rzadko: jeden przypadek nieodwracalnego wyłysienia po zaprzestaniu leczenia. W 73% odczyny skórne ustępowały w ciągu 21 dni.

  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

  Średnia dawka skumulowana prowadząca do przerwania leczenia była większa niż 1000 mg/m² pc.,

  a średni czas do ustąpienia objawów zatrzymania płynów wynosił 16,4 tygodnia (od 0 do 42 tygodni). Początek umiarkowanego i ciężkiego zatrzymania płynów występuje później u pacjentów, u których zastosowano premedykację (średnia dawka skumulowana: 818,9 mg/m² pc.), w porównaniu

  z pacjentami, u których nie zastosowano premedykacji (średnia dawka skumulowana: 489,7 mg/m² pc.). Jednakże zatrzymanie płynów występowało także u niektórych pacjentów podczas pierwszych cykli chemioterapii.

  Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego DOCETAXEL KABI 75 mg/m² pc. w monoterapii niedrobnokomórkowego raka płuca.

  Klasyfikacja układówi narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane
  Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Zakażenia (G3/4: 5%)
  Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Neutropenia (G4: 54,2%),niedokrwistość (G3/4: 10,8%),trombocytopenia (G4: 1,7%)	Gorączka neutropeniczna
  Zaburzenia układu immunologicznego		Nadwrażliwość (brak ciężkichprzypadków)
  Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Brak łaknienia
  Zaburzenia układu nerwowego	Obwodowa neuropatiaczuciowa (G3/4: 0,8%)	Obwodowa neuropatia ruchowa(G3/4: 2,5%)
  Zaburzenia serca		Zaburzenia rytmu (brak ciężkich przypadków)
  Zaburzenia naczyniowe		Niedociśnienie
  Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności (G3/4: 3,3%), zapalenie jamy ustnej (G3/4: 1,7%),wymioty (G3/4: 0,8%),biegunka (G3/4: 1,7%)	Zaparcia
  Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Łysienie, odczyny skórne (G3/4: 0,8%)	Zaburzenia płytki paznokciowej (ciężkie: 0,8%)
  Zaburzenia mięśniowoszkieletowei tkanki łącznej		Bóle mięśni
  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Astenia (ciężkie przypadki:12,4%), zatrzymanie płynówciężkie: 0,8%), ból
  Badania diagnostyczne		G3/4 Zwiększenie stężenia bilirubiny (<2%)

  Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego DOCETAXEL KABI 75 mg/m² pc. w skojarzeniu z doksorubicyną w leczeniu raka piersi

  Klasyfikacjaukładów i narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane	Niezbyt częste działanianiepożądane
  Zakażenia i zarażeniapasożytnicze	Zakażenia (G3/4: 7,8%)
  Zaburzenia krwii układu chłonnego	Neutropenia (G4: 91,7%), niedokrwistość (G3/4: 9,4%),gorączka neutropeniczna,trombocytopenia (G4: 0,8%)
  Zaburzenia układu immunologicznego		Nadwrażliwość (G3/4: 1,2%)
  Zaburzenia metabolizmui odżywiania		Brak łaknienia
  Zaburzenia układu nerwowego	Obwodowa neuropatia czuciowa (G3: 0,4%)	Obwodowa neuropatia ruchowa (G3/4: 0,4%)
  Zaburzenia serca		Niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca(brak ciężkich przypadków)
  Zaburzenianaczyniowe			Niedociśnienie
  Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności (G3/4: 5%), zapalenie jamy ustnej (G3/4: 7,8%),biegunka (G3/4: 6,2%),wymioty(G3/4: 5%), zaparcia
  Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej	Łysienie, zaburzenia płytki paznokciowej (ciężkie przypadki: 0,4%), odczyny skórne (brak ciężkichprzypadków)
  Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej		Bóle mięśni
  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Astenia (ciężkie przypadki: 8,1%), zatrzymanie płynów(ciężkie: 1,2%), ból	Reakcja w miejscu podania wlewu dożylnego
  Badania diagnostyczne		G3/4 zwiększenie stężenia bilirubiny (<2,5%),G3/4 zwiększenie aktywności fosfatazyzasadowej (<2,5%)	G3/4 zwiększenie aktywności AspAT (<1%),G3/4 zwiększenie aktywności AlAT(<1%)

  Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego DOCETAXEL KABI 75 mg/m² pc. w skojarzeniu z cisplatyną w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca

  Klasyfikacjaukładów i narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane	Niezbyt częste działania niepożądane
  Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Zakażenia (G3/4: 5,7%)
  Zaburzenia krwii układu chłonnego	Neutropenia (G4: 51,5%),niedokrwistość (G3/4: 6,9%),trombocytopenia(G4:0,5%)	Gorączka neutropeniczna
  Zaburzenia układu immunologicznego	Nadwrażliwość (G3/4:2,5%)
  Zaburzeniametabolizmu i odżywiania	Brak łaknienia
  Zaburzenia układu nerwowego	Obwodowa neuropatia czuciowa (G3: 3,7%), obwodowa neuropatiaruchowa (G3/4: 2%)
  Zaburzenia serca		Zaburzenia rytmuserca(G3/4: 0,7%)	Niewydolność serca
  Zaburzenia naczyniowe		Niedociśnienie (G3/4: 0,7%)
  Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności (G3/4: 9,6%),wymioty (G3/4: 7,6%),biegunka (G3/4: 6,4%), zapalenie jamy ustnej(G3/4: 2%)	Zaparcia
  Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej	Łysienie, zaburzenia płytkipaznokciowej (ciężkie: 0,7%),odczyny skórne (G3/4: 0,2%)
  Zaburzenia mięśniowoszkieletowei tkanki łącznej	Bóle mięśni (ciężkie przypadki: 0,5%)
  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Astenia (ciężkie: 9,9%),zatrzymanie płynów (ciężkie: 0,7%),gorączka (G3/4: 1,2%)	Reakcje w miejscu podania wlewu dożylnego,ból
  Badania diagnostyczne		G3/4 zwiększenie stężenia bilirubiny (2,1%),G3/4 zwiększenie aktywności AlAT(1,3%)	G3/4 zwiększenie aktywności AspAT (0,5%),G3/4 zwiększenie aktywności fosfatazyzasadowej (0,3%)

  Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego

  DOCETAXEL KABI 100 mg/m² pc. w skojarzeniu z trastuzumabem w leczeniu raku piersi

  Klasyfikacja układówi narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane
  Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Neutropenia (G3/4: 32%), gorączka neutropeniczna (obejmuje gorączkę neutropeniczną i stosowanie antybiotyków) i neutropeniaz posocznicą
  Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Brak łaknienia
  Zaburzenia psychiczne	Bezsenność
  Zaburzenia układu nerwowego	Parestezje, ból głowy, zaburzenia smaku, niedoczulica
  Zaburzenia oka	Nasilenie łzawienia, zapalenie spojówek
  Zaburzenia serca		Niewydolność serca
  Zaburzenia naczyniowe	Obrzęk chłonny
  Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Krwawienie z nosa, ból nosai gardła, zapalenie nosa i gardła, duszność, kaszel, wodnisty wyciek z nosa
  Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności, biegunka, wymioty,zaparcia, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, ból brzucha
  Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Łysienie, rumień, wysypka, zmiany w obrębie paznokci
  Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej	Bóle mięśni, bóle stawów, bóle kończyn, bóle kości, bóle pleców
  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Astenia, obrzęk obwodowy, gorączka, zmęczenie, zapalenie błon śluzowych, ból, objawy grypopodobne, bóle w klatcepiersiowej, dreszcze	Letarg
  Badania diagnostyczne	Zwiększenie masy ciała

  Opis wybranych działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego

  DOCETAXEL KABI 100 mg/m² pc. w skojarzeniu z trastuzumabem w leczeniu raka piersi

  Zaburzenia krwi i układu chłonnego

  Bardzo często: Toksyczność hematologiczna była zwiększona u pacjentów otrzymujących trastuzumab i docetaksel, w porównaniu z grupą otrzymującą docetaksel w monoterapii (neutropenia w stopniu 3/4 – 32% w porównaniu z 22%, stosując kryteria wg NCI-CTC). Należy zwrócić uwagę, że dane te są prawdopodobnie niedoszacowane z uwagi na fakt, że docetaksel podawany w monoterapii w dawce 100 mg/m² pc. powodował wystąpienie neutropenii u 97% pacjentów, u 76% w stopniu 4.,

  w oparciu o nadir liczby komórek krwi. W grupie pacjentów leczonych trastuzumabem i docetakselem zaobserwowano większą ilość przypadków neutropenii z gorączką/ neutropenii z posocznicą niż

  w grupie pacjentów leczonych tylko docetakselem (23% w porównaniu z 17%).

  Zaburzenia serca

  Donoszono o wystąpieniu objawów niewydolności serca u 2,2% pacjentów otrzymujących docetaksel jednocześnie z trastuzumabem, w porównaniu z 0% pacjentów otrzymujących sam docetaksel.

  W grupie pacjentów otrzymujących docetaksel jednocześnie z trastuzumabem 64% otrzymywało wcześniej antracyklinę jako leczenie adjuwantowe w porównaniu z 55% w grupie otrzymującej tylko docetaksel.

  Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego DOCETAXEL KABI 75 mg/m² pc. w leczeniu skojarzonym z kapecytabiną w leczeniu raka piersi

  Klasyfikacja układówi narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane
  Zakażenia i zarażenia pasożytnicze		Kandydoza jamy ustnej (G3/4: <1%)
  Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Neutropenia (G3/4: 63%),niedokrwistość (G3/4: 10%)	Trombocytopenia (G3/4: 3%)
  Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Brak łaknienia (G3/4: 1%), zmniejszenie apetytu	Odwodnienie (G3/4: 2%)
  Zaburzenia układu nerwowego	Zaburzenia smaku (G3/4: <1%), parestezje (G3/4: <1%)	Zawroty głowy,ból głowy (G3/4: <1%), neuropatia obwodowa
  Zaburzenia oka	Zwiększone łzawienie
  Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia	Ból gardła i krtani (G3/4: 2%)	Duszność (G3/4: 1%),kaszel (G3/4: <1%), krwawienie z nosa (G3/4: <1%)
  Zaburzenia żołądka i jelit	Zapalenie jamy ustnej (G3/4:18%),biegunka (G3/4: 14%),nudności (G3/4: 6%),wymioty (G3/4: 4%),zaparcia (G3/4: 1%),ból brzucha (G3/4: 2%), niestrawność	Ból nadbrzusza, suchość w ustach
  Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Zespół dłoniowo-podeszwowy (G3/4: 24%),łysienie (G3/4: 6%), zaburzenia płytki paznokciowej (G3/4: 2%)	Zapalenie skóry, wysypka rumieniowata (G3/4: <1%),odbarwienie paznokci, oddzielanie się płytki paznokciowej od łożyska(G3/4: 1%)
  Zaburzenia mięśniowoszkieletowei tkanki łącznej	Bóle mięśni (G3/4: 2%), bóle stawów (G3/4: 1%)	Ból kończyny (G3/4: <1%), ból pleców (G3/4: 1%)
  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Astenia (G3/4: 3%),gorączka (G3/4: 1%), zmęczenie/osłabienie (G3/4: 5%), obrzęk obwodowy (G3/4:1%)	Letarg, ból
  Badania diagnostyczne		Zmniejszenie masy ciała, G3/4 hiperbilirubinemia (9%)

  Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego DOCETAXEL KABI 75 mg/m² pc. w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem w leczeniu opornego na kastrację raka gruczołu krokowego z przerzutami.

  Klasyfikacja układówi narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane
  Zakażenia i zarażeniapasożytnicze	Zakażenia (G3/4: 3,3%)
  Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Neutropenia (G3/4: 32%),niedokrwistość (G3/4: 4,9%)	Trombocytopenia (G3/4: 0,6%), gorączka neutropeniczna
  Zaburzenia układuimmunologicznego		Nadwrażliwość (G3/4: 0,6%)
  Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Brak łaknienia (G3/4: 0,6%)
  Zaburzenia układu nerwowego	Obwodowa neuropatia czuciowa (G3/4: 1,2%),zaburzenia smaku (G3/4: 0%)	Obwodowa neuropatia ruchowa (G3/4: 0%)
  Zaburzenia oka		Zwiększone łzawienie (G3/4: 0,6%)
  Zaburzenia serca		Osłabienie czynności lewej komory serca (G3/4: 0,3%)
  Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia		Krwawienie z nosa (G3/4: 0%), duszność (G3/4: 0,6%),kaszel (G3/4: 0%)
  Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności (G3/4: 2,4%),biegunka (G3/4: 1,2%), zapalenie jamy ustnej/ zapalenie gardła (G3/4: 0,9%),wymioty (G3/4: 1,2%)
  Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Łysienie, zmiany w obrębie paznokci (niezbyt ciężkie)	Złuszczająca się wysypka (G3/4: 0,3%)
  Zaburzeniamięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej		Bóle stawów (G3/4: 0,3%), bóle mięśni (G3/4: 0,3%)
  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Zmęczenie (G3/4: 3,9%), zatrzymanie płynów (ciężkie:0,6%)

  Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych w miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym hormonowrażliwym raku gruczołu krokowego wysokiego ryzyka z zastosowaniem DOCETAXEL KABI 75 mg/m² w połączeniu z prednizonem lub prednizolonem i ADT (badanie STAMPEDE).

  Klasyfikacja układówi narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane
  Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Neutropenia (G3-4: 12%), niedokrwistość,gorączka neutropeniczna (G3-4: 15%)
  Zaburzenia układu immunologicznego		Nadwrażliwość (G3-4: 1%)
  Zaburzenia endokrynologiczne		Cukrzyca (G3-4: 1%)
  Zaburzenia metabolizmu i odżywiania		Anoreksja
  Zaburzenia psychiczne	Bezsenność (G3: 1%)

  Klasyfikacja układówi narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane
  Zaburzenia układu nerwowego	Obwodowa neuropatia czuciowa (≥G3: 2%)a,bół głowy	Zawroty głowy
  Zaburzenia oka		Niewyraźne widzenie
  Zaburzenia serca		Niedociśnienie (G3: 0%)
  Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Duszność (G3: 1%),kaszel (G3: 0%), zakażenie górnych drógoddechowych (G3: 1%)	Zapalenie gardła (G3: 0%)
  Zaburzenia żołądka i jelit	Biegunka (G3: 3%),zapalenie jamy ustnej (G3: 0%), zaparcia (G3: 0%),nudności (G3: 1%), niestrawność,ból brzucha (G3: 0%),wzdęcia	Wymioty (G3: 1%)
  Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Łysienie (G3: 3%)a,zmiany w obrębie paznokci (G3: 1%)	Wysypka
  Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej	Bóle mięśni
  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Letarg (G3-4: 2%),objawy grypopodobne (G3: 0%),osłabienie (G3: 0%), zatrzymanie płynów	Gorączka (G3: 1%), kandydoza jamy ustnej, hipokalcemia (G3: 0%),hipofosfatemia (G3-4: 1%),hipokaliemia (G3: 0%)

  a Z badania GETUG AFU15

  Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z leczeniem uzupełniającym produktem leczniczym DOCETAXEL KABI 75 mg/m² pc. w skojarzeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem, u pacjentów z rakiem piersi z przerzutami do węzłów chłonnych (TAX 316) i bez przerzutów do węzłów chłonnych (GEICAM 9805) – dane zbiorcze

  Klasyfikacjaukładów i narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane	Niezbyt częste działanianiepożądane
  Zakażenia i zarażeniaPasożytnicze	Zakażenie (G3/4: 2,4%), infekcjaw przebiegu neutropenii(G3/4: 2,6%)
  Zaburzenia krwii układu chłonnego	Niedokrwistość (G3/4:3,0%),neutropenia (G3/4: 59,2%),trombocytopenia (G3/4: 1,6%),Gorączkaneutropeniczna (G3/4:NA)
  Zaburzenia układuImmunologicznego		Nadwrażliwość (G3/4: 0,6%)

  Klasyfikacja układów i narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane	Niezbyt częste działania niepożądane
  Zaburzenia metabolizmui odżywiania	Brak łaknienia (G3/4: 1,5%)
  Zaburzenia układuNerwowego	Zaburzenia smaku (G3/4: 0,6%),obwodowa neuropatia czuciowa(G3/4: <0,1%)	Obwodowa neuropatia ruchowa (G3/4: 0%)	Omdlenie (G3/4: 0%); neurotoksyczność (G3/4: 0%),senność (G3/4: 0%)
  Zaburzenia oka	Zapalenie spojówek (G3/4: <0,1%)	Zwiększone łzawienie (G3/4: <0,1%)
  Zaburzenia serca		Zaburzenia rytmu serca (G3/4: 0,2%)
  Zaburzenia naczyniowe	Uderzenia gorąca (G3/4: 0,5%)	Niedociśnienie (G3/4: 0%),zapalenie żył(G3/4: 0%)	Obrzęk limfatyczny (G3/4: 0%)
  Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia		Kaszel (G3/4: 0%)
  Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności (G3/4: 5,0%), zapalenie jamy ustnej (G3/4: 6,0%),wymioty (G3/4: 4,2%),biegunka (G3/4: 3,4%),zaparcia (G3/4: 0,5%)	Ból brzucha (G3/4: 0,4%)
  Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej	Łysienie (utrzymujące się :<0,3%),zaburzenia skóry (G3/4: 0,6%), zaburzenia płytki paznokciowej(G3/4: 0,4%)
  Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej	Bóle mięśni (G3/4:0,7%),bóle stawów (G3/4: 0,2%)
  Zaburzenia układu rozrodczego i piersi	Brak miesiączki (G3/4: NA)
  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Osłabienie (G3/4: 10,0%),gorączka (G3/4: NA),obrzęk obwodowy (G3/4: 0,2%)
  Badania diagnostyczne		Zwiększenie masy ciała (G3/4: 0%), zmniejszenie masyciała (G3/4: 0,2%)

  Opis wybranych działań niepożądanych związanych z leczeniem uzupełniającym produktem leczniczym DOCETAXEL KABI 75 mg/m² pc. w skojarzeniu z doksorubicyną i cyklofosfamidem, u pacjentów z rakiem piersi z przerzutami do węzłów chłonnych (TAX 316) i bez przerzutów do węzłów chłonnych (GEICAM 9805)

  Zaburzenia układu nerwowego

  W badaniu TAX 316, obwodowa neuropatia czuciowa zaczęła się w okresie leczenia i utrzymywała się podczas okresu obserwacji po zakończeniu leczenia u 84 pacjentów (11,3%) w ramieniu TAC

  i 15 pacjentów (2%) w ramieniu FAC. Pod koniec okresu obserwacji (mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 8 lat), obwodowa neuropatia czuciowa utrzymywała się

  u 10 pacjentów w ramieniu TAC (1,3%) i 2 pacjentów w ramieniu FAC (0,3%).

  W badaniu GEICAM 9805, obwodowa neuropatia czuciowa zaczęła się w okresie leczenia

  i utrzymywała się podczas okresu obserwacji po zakończeniu leczenia u 10 pacjentów (1,9%)

  w ramieniu TAC i 4 pacjentów (0,8%) w ramieniu FAC. Pod koniec okresu obserwacji (mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 10 lat i 5 miesięcy), obwodowa neuropatia czuciowa utrzymywała się u 3 pacjentów w ramieniu TAC (0,6%) i 1 pacjenta w ramieniu FAC (0,2%).

  Zaburzenia serca

  W badaniu TAX 316, u 26 pacjentów (3,5%) w ramieniu TAC i 17 pacjentów (2,3%) w ramieniu FAC wystąpiła zastoinowa niewydolność serca. U wszystkich pacjentów z wyjątkiem jednego w każdym ramieniu badania zdiagnozowano zastoinową niewydolność serca po ponad 30 dniach od zakończenia leczenia. Dwóch pacjentów w ramieniu TAC i 4 pacjentów w ramieniu FAC zmarło z powodu niewydolności serca. W badaniu GEICAM 9805, u 3 pacjentów (0,6%) w ramieniu TAC i u 3 pacjentów (0,6%) w ramieniu FAC rozwinęła się w okresie obserwacji zastoinowa niewydolność serca. Pod koniec okresu obserwacji (mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 10 lat i 5 miesięcy), zastoinowej niewydolności serca nie odnotowano u żadnego pacjenta w ramieniu TAC i 1 pacjent w ramieniu TAC zmarł z powodu kardiomiopatii rozstrzeniowej. Zastoinowa niewydolność serca utrzymywała się u 1 pacjenta (0,2%) w ramieniu FAC.

  Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

  W badaniu TAX 316, łysienie utrzymujące się przez okres obserwacji po zakończeniu chemioterapii stwierdzono u 687 na 744 pacjentów (92,3%) w ramieniu TAC i u 645 na 736 pacjentów (87,6%)

  w ramieniu FAC.

  Pod koniec okresu obserwacji (rzeczywista mediana ogólnego okresu obserwacji wynosiła 8 lat), łysienie utrzymywało się u 29 pacjentów w ramieniu TAC (3,9%) i 16 pacjentów w ramieniu FAC (2,2%).

  W badaniu GEICAM 9805, łysienie zaczęło się w okresie leczenia i utrzymywało się podczas okresu obserwacji po zakończeniu leczenia u 49 pacjentów (9,2%) w ramieniu TAC i 35 pacjentów (6,7%) w ramieniu FAC. Łysienie lub nasilenie łysienia związane z rozpoczęciem podawania badanego leku, w okresie obserwacji wystąpiło u 42 pacjentów (7,9%) w ramieniu TAC i 30 pacjentów (5,8%)

  w ramieniu FAC. Pod koniec okresu obserwacji (mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 10 lat i 5 miesięcy), łysienie utrzymywało się u 3 pacjentów (0,6%) w ramieniu TAC

  i 1 pacjenta (0,2%) w ramieniu FAC.

  Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

  W badaniu TAX 316, brak miesiączki który zaczął się w okresie leczenia i utrzymywał się podczas okresu obserwacji po zakończeniu chemioterapii, zgłoszono u 202 z 744 pacjentek (27,2%)

  w ramieniu TAC i u 125 z 736 pacjentek (17,0%) w ramieniu FAC. Brak miesiączki utrzymywał się przez okres obserwacji po zakończeniu leczenia (mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 8 lat) u 121 z 744 pacjentek (16,3%) w ramieniu TAC i 86 pacjentek (11,7%) w ramieniu FAC.

  W badaniu GEICAM 9805, brak miesiączki zaczął się w okresie leczenia i utrzymywał się przez okres obserwacji po zakończeniu leczenia u 18 pacjentek (3,4%) w ramieniu TAC i u 5 pacjentek (1,0%)

  w ramieniu FAC. Pod koniec okresu obserwacji (mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 10 lat i 5 miesięcy), brak miesiączki utrzymywał się u 7 pacjentek w ramieniu TAC (1,3%) i 4 pacjentek w ramieniu FAC (0,8%).

  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

  W badaniu TAX 316 obrzęk obwodowy, który zaczął się w okresie leczenia i utrzymywał się podczas okresu obserwacji po zakończeniu chemioterapii obserwowano u 119 z 744 pacjentów (16,0%)

  w ramieniu TAC i 23 z 736 pacjentów (3,1%) w ramieniu FAC. Pod koniec okresu obserwacji

  (mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 8 lat), obrzęk obwodowy utrzymywał się u 19 pacjentów (2,6%) w ramieniu TAC i 4 pacjentów (0,5%) w ramieniu FAC.

  W badaniu TAX 316 obrzęk limfatyczny, który zaczął się w okresie leczenia i utrzymywał się podczas okresu obserwacji po zakończeniu chemioterapii obserwowano u 11 z 744 pacjentów (1,5 %)

  w ramieniu TAC i 1 z 736 pacjentów (0,1%) w ramieniu FAC. Pod koniec okresu obserwacji (mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 8 lat), obrzęk limfatyczny utrzymywał się u 6 pacjentów (0,8%) w ramieniu TAC i 1 pacjenta (0,1%) w ramieniu FAC.

  W badaniu TAX 316 astenię, która zaczęła się w okresie leczenia i utrzymywała się podczas okresu obserwacji po zakończeniu chemioterapii, obserwowano u 236 z 744 pacjentów (31,7%) w ramieniu TAC i 180 z 736 pacjentów (24,5%) w ramieniu FAC. Pod koniec okresu obserwacji (mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 8 lat), astenia utrzymywała się u 29 pacjentów (3,9%) w ramieniu TAC i 16 pacjentów (2,2%) w ramieniu FAC.

  W badaniu GEICAM 9805, obrzęk obwodowy zaczął się w okresie leczenia i utrzymywał się podczas okresu obserwacji po zakończeniu leczenia u 4 pacjentów (0,8%) w ramieniu TAC i 2 pacjentów (0,4%) w ramieniu FAC. Pod koniec okresu obserwacji (mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 10 lat i 5 miesięcy), obrzęk obwodowy nie występował u żadnego pacjenta (0%)

  w ramieniu TAC i utrzymywał się u 1 pacjenta (0,2%) w ramieniu FAC. Obrzęk limfatyczny, który zaczął się w okresie leczenia i utrzymywał się podczas okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wystąpił u 5 pacjentów (0,9 %) w ramieniu TAC i 2 pacjentów (0,4%) w ramieniu FAC. Pod koniec okresu obserwacji, obrzęk limfatyczny utrzymywał się u 4 pacjentów (0,8%) w ramieniu TAC

  i 1 pacjenta (0,2%) w ramieniu FAC.

  Astenia, która zaczęła się w okresie leczenia i utrzymywała się przez okres obserwacji po zakończeniu leczenia, wystąpiła u 12 pacjentów (2,3%) w ramieniu TAC i 4 pacjentów (0,8%) w ramieniu FAC.

  Pod koniec okresu obserwacji, astenia utrzymywała się u 2 pacjentów (0,4%) w ramieniu TAC i 2 pacjentów (0,4%) w ramieniu FAC.

  Ostra białaczka/ zespoły mielodysplastyczne

  Po 10 letnim okresie obserwacji w badaniu TAX 316, ostrą białaczkę stwierdzono u 3 z 744 pacjentów (0,4%) w ramieniu TAC i u 1 z 736 pacjentów (0,1%) w ramieniu FAC. Jeden pacjent (0,1%)

  z ramienia TAC i 1 pacjent (0,1%) z ramienia FAC zmarł z powodu ostrej białaczki szpikowej podczas okresu obserwacji (mediana okresu obserwacji po zakończeniu leczenia wyniosła 8 lat). Zespoły mielodysplastyczne stwierdzono u 2 z 744 pacjentów (0,3%) w ramieniu TAC i u 1 z 736 pacjentów (0.1%) w ramieniu FAC.

  Po 10 letnim okresie obserwacji w badaniu GEICAM 9850 ostrą białaczkę stwierdzono u 1 z 532 (0,2%) pacjentów w ramieniu TAC. Nie odnotowano przypadków ostrej białaczki u pacjentów

  w ramieniu FAC. W obu grupach u żadnego pacjenta nie stwierdzono zespołu mielodysplastycznego.

  Powikłania związane z neutropenią

  Poniższa tabela pokazuje, że częstość występowania neutropenii, gorączki neutropenicznej i zakażenia z neutropenią w stopniu 4. zmniejszyła się u pacjentów otrzymujących pierwotną profilaktykę G-CSF, po tym jak stała się ona obowiązkowa w ramieniu TAC - badanie GEICAM.

  Powikłania związane z neutropenią u pacjentów otrzymujacych TAC, z lub bez pierwotnej profilaktyki G-CSF (GEICAM 9805).

  	Bez pierwotnej profilaktyki G-CSF (n=111) n (%)	Z pierwotną profilaktykąG-CSF (n=421) n (%)
  Neutropenia (w stopniu 4.)	104 (93,7)	135 (32,1)
  Gorączka neutropeniczna	28 (25,2)	23 (5,5)
  Zakażenie z neutropenią	14 (12,6)	21 (5,0)
  Zakażenie z neutropenią (w stopniu 3.- 4.)	2 (1,8)	5 (1,2)

  Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego DOCETAXEL KABI 75 mg/m² pc. w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w gruczolakoraka żołądka.

  Klasyfikacja układówi narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane
  Zakażenia i zarażeniaPasożytnicze	Zakażenia z neutropenią, zakażenia (G3/4: 11,7%)
  Zaburzenia krwi i układuChłonnego	Niedokrwistość (G3/4: 20,9%),neutropenia (G3/4: 83,2%),trombocytopenia (G3/4: 8,8%), gorączka neutropeniczna
  Zaburzenia układuImmunologicznego	Nadwrażliwość (G3/4: 1,7%)
  Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Brak łaknienia (G3/4: 11,7%)
  Zaburzenia układu nerwowego	Obwodowa neuropatia czuciowa (G3/4: 8,7%)	Zawroty głowy (G3/4: 2,3%),obwodowa neuropatia ruchowa (G3/4: 1,3%)
  Zaburzenia oka		Zwiększenie łzawienia (G3/4: 0%)
  Zaburzenia ucha i błędnika		Upośledzenie słuchu (G3/4: 0%)
  Zaburzenia serca		Zaburzenia rytmu serca(G3/4: 1,0%)
  Zaburzenia żołądka i jelit	Biegunka (G3/4: 19,7%),nudności (G3/4: 16%), zapalenie jamy ustnej (G3/4: 23,7%),wymioty (G3/4: 14,3%)	Zaparcia (G3/4: 1,0 %),ból żołądka i jelit (G3/4: 1,0%), zapalenie przełyku/ dysfagia/ bolesne połykanie (G3/4: 0,7%)
  Zaburzenia skóry i tkankiPodskórnej	Łysienie (G3/4: 4,0%)	Wysypka/ świąd (G3/4: 0,7%), zaburzenia płytki paznokciowej (G3/4: 0,7%),złuszczanie się skóry (G3/4: 0%)
  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Letarg (G3/4: 19,0%),gorączka (G3/4: 2,3%), zatrzymanie płynów(ciężkie/ stanowiące zagrożenie dla życia: 1%)

  Opis wybranych działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego DOCETAXEL KABI 75 mg/m² pc. w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem w leczeniu gruczolakoraka żołądka

  Zaburzenia krwi i układu chłonnego

  Gorączka neutropeniczna i zakażenie w przebiegu neutropenii występowały odpowiednio u 17,2% oraz 13,5% pacjentów, niezależnie od stosowania G-CSF. G-CSF stosowano w celu wtórnej profilaktyki u 19,3% pacjentów (10,7% cykli). Gorączka neutropeniczna i zakażenie w przebiegu neutropenii występowały odpowiednio u 12,1% i 3,4% pacjentów, otrzymujących profilaktycznie

  G-CSF oraz u 15,6% i 12,9% pacjentów nieotrzymujących profilaktycznie G-CSF (patrz punkt 4.2).

  Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych związanych z zastosowaniem produktu leczniczego DOCETAXEL KABI 75 mg/m² pc. w skojarzeniu z cisplatyną i 5-fluorouracylem (w raku głowy

  i szyi)

  • Chemioterapia indukcyjna, a następnie radioterapia (TAX 323)

    Klasyfikacjaukładów i narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane	Niezbyt częste działania niepożądane
    Zakażenia i zarażenia	Zakażenie

    Klasyfikacja układów i narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane	Niezbyt częste działania niepożądane
    Pasożytnicze	(G3/4: 6,3%),zakażeniez neutropenią
    Nowotwory łagodne, złośliwei nieokreślone(w tym torbiele i polipy)		Ból z powodu raka (G3/4: 0,6%)
    Zaburzenia krwii układu chłonnego	Neutropenia (G3/4: 76,3%),niedokrwistość (G3/4: 9,2),trombocytopenia(G3/4: 5,2%)	Gorączka neutropeniczna
    Zaburzenia układuImmunologicznego		Nadwrażliwość (brak ciężkich przypadków)
    Zaburzeniametabolizmu i odżywiania	Brak łaknienia (G3/4: 0,6%)
    Zaburzenia układunerwowego	Zaburzenia smaku/ zaburzenia węchu, obwodowa neuropatiaczuciowa (G3/4: 0,6%)	Zawroty głowy
    Zaburzenia oka		Zwiększone łzawienie, zapalenie spojówek
    Zaburzenia uchai błędnika		Upośledzenie słuchu
    Zaburzenia serca		Niedokrwienie mięśnia sercowego(G3/4: 1,7%)	Zaburzenia rytmu (G3/4: 0,6%)
    Zaburzenia naczyniowe		Zaburzenia żylne (G3/4: 0,6%)
    Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności (G3/4: 0,6%),zapalenie jamy ustnej (G3/4: 4,0%),biegunka (G3/4: 2,9%),wymioty (G3/4: 0,6%)	Zaparcia, zapalenie przełyku/ dysfagia/ ból podczas połykania (G3/4: 0,6%),ból brzucha, niestrawność, krwawieniez przewodu pokarmowego(G3/4: 0,6%)
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej	Łysienie (G3/4: 10,9%)	Wysypka ze świądem, suchość skóry, złuszczanie się skóry(G3/4: 0,6%)
    Zaburzeniamięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej		Bóle mięśni (G3/4: 0,6%)
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Letarg (G3/4: 3,4%),gorączka (G3/4: 0,6%), zatrzymanie płynów,

    Klasyfikacja układów i narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane	Niezbyt częste działania niepożądane
    	obrzęk
    Badania diagnostyczne		Zwiększenie masy ciała

  • Chemioterapia indukcyjna a następnie chemioradioterapia (TAX 324).

  Klasyfikacjaukładów i narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane	Niezbyt częste działania niepożądane
  Zakażenia i zarażeniaPasożytnicze	Zakażenie (G3/4: 3,6%)	Zakażeniez neutropenią
  Nowotwory łagodne, złośliwei nieokreślone(w tym torbiele i polipy		Ból z powodu raka (G3/4: 1,2%)
  Zaburzenia krwii układu chłonnego	Neutropenia (G3/4: 83,5%),niedokrwistość (G3/4: 12,4),trombocytopenia (G3/4: 4,0%),Neutropeniaz gorączką
  Zaburzenia układuImmunologicznego			Nadwrażliwość
  Zaburzeniametabolizmu i odżywiania	Brak łaknienia (G3/4: 12,0%)
  Zaburzenia układuNerwowego	Zaburzenia smaku/ zaburzeniawęchu (G3/4: 0,4%),obwodowa neuropatia czuciowa (G3/4: 1,2%)	Zawroty głowy (G3/4: 2,0%),obwodowa neuropatia ruchowa (G3/4: 0,4%)
  Zaburzenia oka		Zwiększone łzawienie	Zapalenie spojówek
  Zaburzenia ucha i błędnika	Upośledzenie słuchu (G3/4: 1,2%)
  Zaburzenia serca		Zaburzenia rytmu(G3/4: 2,0%)	Niedokrwienie mięśniaSercowego
  Zaburzenia naczyniowe			Zaburzenia żylne
  Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności (G3/4: 13,9%),zapalenie jamy ustnej (G3/4: 20,7%),wymioty (G3/4: 8,4%),biegunka (G3/4: 6,8%), zapalenie przełyku/ dysfagia/ ból podczas połykania(G3/4: 12,0%),zaparcie (G3/4: 0,4%)	Niestrawność (G3/4: 0,8%),ból brzucha (G3/4: 1,2%),krwawieniez przewodu pokarmowego (G3/4: 0,4%)
  Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej	Łysienie (G3/4: 4,0%), wysypka ze świądem	Suchość skóry, złuszczanie się skóry

  Klasyfikacja układów i narządów MedDRA	Bardzo częste działania niepożądane	Częste działania niepożądane	Niezbyt częste działania niepożądane
  Zaburzenia mięśniowoszkieletowei tkanki łącznej		Bóle mięśni (G3/4: 0,4%)
  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Letarg (G3/4: 4,0%),gorączka (G3/4: 3,6%), zatrzymanie płynów (G3/4: 1,2%),obrzęk (G3/4: 1,2%)
  Badania diagnostyczne	Zmniejszenie masy ciała		Zwiększenie masy ciała

  Doświadczenie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu

  Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)

  Zgłaszano przypadki wystąpienia wtórnych nowotworów złośliwych (częstość nieznana), w tym chłoniaka nieziarniczego, w związku ze stosowaniem docetakselu w skojarzeniu z innymi terapiami przeciwnowotworowymi, o których wiadomo, że są związane z wystąpieniem wtórnych nowotworów złośliwych. Zgłaszano ostrą białaczkę szpikową i zespół mielodysplastyczny (niezbyt często)

  w głównych badaniach klinicznych dotyczących raka piersi ze schematem leczenia TAC.

  Zaburzenia krwi i układu chłonnego

  Opisywano wysterowanie zahamowania czynności szpiku kostnego oraz inne działania niepożądane ze strony układu krwiotwórczego. Zgłaszano występowanie zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC, ang. disseminated intravascular coagulation), często w połączeniu

  z posocznicą lub niewydolnością wielonarządową.

  Zaburzenia układu immunologicznego

  Były opisywane przypadki występowania wstrząsu anafilaktycznego, czasami zakończone zgonem. Raportowano reakcje nadwrażliwości na docetaksel (częstość nieznana) u pacjentów, którzy doświadczyli w przeszłości reakcji nadwrażliwości na paklitaksel.

  Zaburzenia układu nerwowego

  Podczas podawania docetakselu obserwowano rzadkie przypadki występowania drgawek lub przemijającej utraty świadomości. Reakcje te niekiedy pojawiają się podczas podawania wlewu dożylnego produktu leczniczego.

  Zaburzenia oka

  Opisywano bardzo rzadkie przypadki przemijających zaburzeń widzenia (błyski, mroczki), które zwykle występowały podczas wlewu produktu leczniczego i związane były z reakcjami nadwrażliwości. Te działania niepożądane były przemijające i ustępowały po zaprzestaniu wlewu. Rzadko obserwowano przypadki występowania łzawienia z zapaleniem spojówek lub bez zapalenia spojówek, spowodowane niedrożnością przewodu łzowego. U pacjentów leczonych docetakselem zgłaszano występowanie torbielowatego obrzęku plamki żółtej (CMO).

  Zaburzenia ucha i błędnika

  Zgłaszano rzadkie przypadki występowania działania ototoksycznego, upośledzenia słuchu i (lub) utraty słuchu.

  Zaburzenia serca

  Zgłaszano rzadkie przypadki występowania zawału mięśnia sercowego.

  Zgłaszano przypadki arytmii komorowej, w tym częstoskurcz komorowy (częstość nieznana), czasami prowadzący do zgonu, u pacjentów leczonych docetakselem w schematach leczenia skojarzonego,

  w tym z doksorubicyną, 5 fluorouracylem i (lub) cyklofosfamidem.

  Zaburzenia naczyniowe

  Zgłaszano rzadkie przypadki występowania żylnych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych.

  Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

  Zgłaszano rzadkie przypadki występowania zespołu ostrej niewydolności oddechowej, śródmiąższowego zapalenia płuc, śródmiąższowej choroby płuc, zwłóknienia płuc i niewydolności oddechowej, niekiedy zakończone zgonem. U pacjentów przyjmujących równocześnie radioterapię zgłaszano rzadkie przypadki występowania popromiennego zapalenia płuc.

  Zaburzenia żołądka i jelit

  Zgłaszano rzadkie przypadki zapalenia jelit, w tym zapalenia jelita grubego, niedokrwiennego zapalenia jelita grubego lub zapalenia jelit w przebiegu neutropenii, z ryzkiem zgonu (częstość nieznana).

  Zgłaszano rzadkie przypadki występowania odwodnienia w następstwie zaburzeń żołądka i jelit, w tym zapalenia jelit oraz perforacji żołądka lub jelit.

  Zgłaszano rzadkie przypadki występowania niedrożności jelit.

  Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

  Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki występowania zapalenia wątroby, niekiedy prowadzące do zgonu, szczególnie u pacjentów z wcześniej występującymi chorobami wątroby.

  Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

  Po podaniu docetakselu zgłaszano występowanie skórnego tocznia rumieniowatego, wysypek pęcherzowych, takich jak rumień wielopostaciowy i ciężkich skórnych działań niepożądanych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka (TEN) i ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP). Po zastosowaniu docetakselu były opisywane zmiany o typie sklerodermalnym zwykle poprzedzane przez obrzęk limfatyczny. Zgłaszano

  przypadki trwałego wyłysienia (częstość nieznana).

  Zaburzenia nerek i dróg moczowych

  Zgłaszano przypadki niewydolności nerek i zaburzeń czynności nerek. W około 20% tych przypadków nie występowały czynniki ryzyka ostrej niewydolności nerek, takie jak jednoczesne stosowanie nefrotoksycznych produktów leczniczych oraz zaburzenia żołądka i jelit.

  Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

  Rzadko zgłaszano zjawisko nawrotu objawów popromiennych (ang. radiation recall phenomena). Obserwowano ponowne reakcje skórne w miejscu wstrzyknięcia (częstość nieznana) w miejscach poprzedniego wynaczynienia (nawrót reakcji skórnej w miejscu poprzedniego wynaczynienia po podaniu docetakselu w innym miejscu).

  Zatrzymaniu płynów nie towarzyszyły ostre epizody skąpomoczu lub obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Rzadko zgłaszano odwodnienie i obrzęk płuc.

  Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

  Zgłaszano przypadki zaburzeń równowagi elektrolitowej. Zgłaszano przypadki występowania hiponatremii w większości związanej z odwodnieniem, wymiotami oraz zapaleniem płuc.

  Zaobserwowano hipokaliemię, hipomagnezemię i hipokalcemię, zwykle związane z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, a w szczególności z biegunką. Zgłaszano przypadki zespołu rozpadu guza, potencjalnie śmiertelne (częstość nieznana).

  Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

  Zgłaszano przypadki zapalenia mięśni podczas stosowania docetakselu (częstość nieznana).

  Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

  Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

  wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

Istnieje kilka doniesień o przedawkowaniu. Nie jest znane antidotum na docetaksel w przypadku jego przedawkowania. Po przedawkowaniu pacjent powinien przebywać na specjalistycznym oddziale, gdzie możliwe jest dokładne kontrolowanie czynności życiowych. W przypadku przedawkowania może dojść do nasilenia działań niepożądanych. Główne przewidywane powikłania to: zahamowanie czynności szpiku kostnego, obwodowa neurotoksyczność i zapalenie błon śluzowych. W przypadku rozpoznania przedawkowania docetakselu należy najszybciej jak to możliwe podać pacjentowi produkt G-CSF. W przypadku potrzeby należy wdrożyć inne odpowiednie leczenie objawowe.