Alyftrek 50 mg + 20 mg + 4 mg tabletki powlekane
Informacja o przepisywaniu
Refundacja
Informacja o wydawaniu
Ograniczenie recepty
Inne informacje
Nazwa leku
Postać farmaceutyczna
Producent
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (MAH)
Ostatnia aktualizacja SmPC
Skorzystaj z aplikacji Mediately
Szybciej uzyskaj informacje o leku.
Ponad 36k oceny
ChPL - Alyftrek 50 mg + 20 mg + 4 mg
Produkt leczniczy Alyftrek w tabletkach jest wskazany w leczeniu mukowiscydozy (ang. cystic fibrosis, CF) u pacjentów w wieku 6 lat i starszych, którzy mają co najmniej jedną mutację inną niż klasy I genu mukowiscydozowego przezbłonowego regulatora przewodnictwa (ang. cystic fibrosis transmembrane conductance regulator, CFTR) (patrz punkty 4.2 i 5.1).
Produkt leczniczy Alyftrek powinien być przepisywany jedynie przez osoby należące do fachowego personelu medycznego mające doświadczenie w leczeniu mukowiscydozy. Jeżeli genotyp pacjenta
nie jest znany, należy przeprowadzić genotypowanie z wykorzystaniem dokładnej i sprawdzonej metody w celu potwierdzenia obecności co najmniej jednej mutacji CFTR, która jest uznana za wrażliwą na podstawie danych klinicznych i (lub) badań in vitro (przy użyciu testu genotypowania) (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Alyftrek należy stosować wyłącznie u osób z rozpoznaną mukowiscydozą. Rozpoznanie mukowiscydozy należy postawić na podstawie wytycznych diagnostycznych i oceny klinicznej.
Istnieje ograniczona liczba pacjentów z mukowiscydozą, u których występują mutacje niewymienione w tabeli 4, które mogą reagować na leczenie. W takich przypadkach leczenie można rozważyć, gdy lekarz uzna, że potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, i pod ścisłym nadzorem medycznym. Wyklucza to pacjentów z mukowiscydozą z dwiema mutacjami klasy I (zerowymi) (mutacje, o których wiadomo, że nie wytwarzają białka CFTR), ponieważ nie oczekuje się, aby wystąpiła u nich odpowiedź na leczenie modulatorami (patrz punkty 4.1, 4.4 i 5.1).
Dawkowanie
U wszystkich pacjentów zaleca się monitorowanie aktywności aminotransferaz (AlAT i AspAT) oraz stężenia bilirubiny całkowitej przed rozpoczęciem leczenia, co 3 miesiące w pierwszym roku leczenia a następnie co roku. U pacjentów z chorobą wątroby lub zwiększoną aktywnością aminotransferaz w wywiadzie należy rozważyć częstsze monitorowanie (patrz punkt 4.4).
Dawkowanie u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 6 lat i starszych podano w tabeli 1.
| Tabela 1. Zalecenia dotyczące dawkowania u pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku6 lat i starszych | ||
| Wiek | Masa ciała | Dawka dobowa (raz na dobę) |
| ≥6 lat | <40 kg | Trzy tabletki zawierające 50 mg deutiwakaftoru, 20 mg tezakaftoru, 4 mg wanzakaftoru |
| ≥40 kg | Dwie tabletki zawierające 125 mg deutiwakaftoru, 50 mg tezakaftoru, 10 mg wanzakaftoru | |
Każdą dawkę należy przyjmować w całości, raz na dobę, codziennie mniej więcej o tej samej porze,
z posiłkiem zawierającym tłuszcze (patrz Sposób podawania).
Pominięcie dawki
Jeśli od pominięcia dawki minęło nie więcej niż 6 godzin, pacjent powinien jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę, a następnego dnia kontynuować stosowanie produktu według dotychczasowego schematu.
Jeśli od pominięcia dawki minęło więcej niż 6 godzin, pacjent nie powinien przyjmować pominiętej dawki, a następnego dnia kontynuować stosowanie produktu według dotychczasowego schematu.
Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A
Podczas jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A (np. flukonazol, erytromycyna, werapamil) lub silnymi inhibitorami CYP3A (np. ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol, telitromycyna lub klarytromycyna) dawkę należy zmniejszyć zgodnie z zaleceniami podanymi w tabeli 2 (patrz punkty 4.4 i 4.5).
| Tabela 2. Schemat dawkowania w przypadku jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi lub silnymi inhibitorami CYP3A | |||
| Wiek | Masa ciała | Umiarkowane inhibitory CYP3A | Silne inhibitory CYP3A |
| ≥6 lat | <40 kg | Dwie tabletki zawierające 50 mg deutiwakaftoru, 20 mg tezakaftoru, 4 mg wanzakaftoru co drugi dzień | Dwie tabletki zawierające 50 mg deutiwakaftoru, 20 mg tezakaftoru, 4 mg wanzakaftoru raz w tygodniu |
| ≥40 kg | Jedna tabletka zawierająca 125 mg deutiwakaftoru, 50 mg tezakaftoru, 10 mg wanzakaftoru co drugi dzień | Jedna tabletka zawierająca 125 mg deutiwakaftoru, 50 mg tezakaftoru, 10 mg wanzakaftoru raz w tygodniu | |
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie zaleca się dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkty 4.4 i 5.2).
Zaburzenia czynności wątroby
Łagodne zaburzenia czynności wątroby (klasa A w skali Childa-Pugha)
Nie zaleca się dostosowywania dawki. Należy ściśle monitorować wyniki testów czynności wątroby (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.2).
Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby (klasa B w skali Childa-Pugha)
Nie zaleca się stosowania. Należy rozważyć stosowanie produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ wyłącznie w przypadku, gdy istnieje wyraźna potrzeba medyczna, a spodziewane korzyści przeważają nad ryzykiem. Jeśli zostanie podjęta decyzja o stosowaniu tego produktu leczniczego nie jest zalecane dostosowywanie dawki. Należy ściśle monitorować wyniki badań czynnościowych wątroby (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.2).
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C w skali Childa-Pugha)
Nie należy stosować (patrz punkty 4.4 i 5.2).
Zaburzenia czynności nerek
Nie zaleca się dostosowywania dawki u pacjentów chorych na mukowiscydozę z łagodnymi
i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Brak doświadczenia u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ze schyłkową niewydolnością nerek (patrz punkty 4.4 i 5.2).
Dzieci i młodzież
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Dane z badań klinicznych nie są dostępne. Produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 1 roku ze względu na wyniki badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania prowadzone na młodych szczurach z zastosowaniem tezakaftoru (patrz punkt 5.3).
Sposób podawania
Do podania doustnego. Pacjentów chorych na mukowiscydozę należy pouczyć, aby połykali tabletki w całości. Tabletek nie należy żuć, kruszyć ani dzielić przed połknięciem, ponieważ obecnie nie ma danych klinicznych potwierdzających inne sposoby podawania.
Tabletki należy przyjmować z posiłkiem zawierającym tłuszcze. Przykładowe posiłki i przekąski zawierające tłuszcze to takie, które przygotowano z wykorzystaniem masła lub oleju, lub które zawierają jajka, ser, orzechy, pełnotłuste mleko lub mięso (patrz punkt 5.2).
W trakcie leczenia należy unikać posiłków i napojów zawierających grejpfruty (patrz punkt 4.5).
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Zwiększenie aktywności aminotransferaz i uszkodzenie wątroby
U pacjentów, u których wcześniej występowała lub nie występowała zaawansowana choroba wątroby zgłaszano w ciągu pierwszych 6 miesięcy leczenia przypadki niewydolności wątroby prowadzącej do przeszczepienia, gdy otrzymywali oni produkt złożony zawierający eleksakaftor, tezakaftor i iwakaftor, który zawiera jedną taką samą (tezakaftor) i jedną podobną (iwakaftor) substancję czynną jak produkt leczniczy Alyftrek. Występowanie zwiększenia aktywności aminotransferaz obserwowano często u pacjentów chorych na mukowiscydozę i u niektórych pacjentów chorych na mukowiscydozę przyjmujących produkt zawierający deutiwakaftor (D-IVA) + tezakaftor (TEZ) + wanzakaftor (VNZ) (patrz punkt 4.8). U pacjentów przyjmujących produkt leczniczy IVA+TEZ+ELX w skojarzeniu
z IVA zwiększenie aktywności aminotransferaz czasami wiązało się z jednoczesnym zwiększeniem stężenia bilirubiny całkowitej. Ocena aktywności aminotransferaz (aminotransferazy alaninowej [AlAT] i aminotransferazy asparaginianowej [AspAT]) oraz stężenia bilirubiny całkowitej jest zalecana u wszystkich pacjentów chorych na mukowiscydozę przed rozpoczęciem leczenia, co
3 miesiące w trakcie pierwszego roku leczenia i raz do roku w kolejnych latach. U pacjentów chorych na mukowiscydozę, u których w przeszłości wystąpiła choroba wątroby lub zwiększona aktywność aminotransferaz należy rozważyć częstsze monitorowanie.
Jeśli u pacjenta wystąpią objawy kliniczne sugerujące uszkodzenie wątroby (np. żółtaczka i (lub) ciemne zabarwienie moczu, niewyjaśnione nudności lub wymioty, ból w prawym górnym kwadrancie brzucha lub jadłowstręt), należy przerwać leczenie i niezwłocznie oznaczyć w surowicy aktywność aminotransferaz i stężenie bilirubiny całkowitej. W przypadku wystąpienia wartości aktywności aminotransferaz (AlAT lub AspAT) >5 × GGN lub >3 × GGN i jednocześnie zwiększonego stężenia bilirubiny > 2 × GGN należy przerwać podawanie produktu leczniczego i ściśle monitorować wyniki badań laboratoryjnych aż do ustąpienia tych nieprawidłowości. Po zmniejszeniu się aktywności aminotransferaz należy rozważyć korzyści i ryzyko związane z kontynuacją leczenia (patrz punkty 4.2, 4.8 i 5.2). Takich pacjentów należy ściśle monitorować po wznowieniu leczenia po przerwaniu.
U pacjentów chorych na mukowiscydozę z wcześniej istniejącą zaawansowaną chorobą wątroby (np. marskością wątroby, nadciśnieniem wrotnym) produkt D-IVA+TEZ+VNZ należy stosować ostrożnie i tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają ryzyko. W przypadku stosowania produktu leczniczego u tych pacjentów należy ich ściśle monitorować po rozpoczęciu leczenia (patrz punkty 4.2, 4.8 i 5.2).
Pacjenci, którzy trwale lub czasowo przerwali stosowanie produktu leczniczego zawierającego tezakaftor lub iwakaftor z powodu wystąpienia działań niepożądanych
Brak dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu D-IVA+TEZ+VNZ u pacjentów, którzy wcześniej trwale lub czasowo przerwali leczenie produktem zawierającym tezakaftor lub iwakaftor z powodu działań niepożądanych. Należy rozważyć spodziewane korzyści i ryzyko przed zastosowaniem produktu D-IVA+TEZ+VNZ u tych pacjentów. Jeśli produkt
D-IVA+TEZ+VNZ jest stosowany u tych pacjentów, należy ściśle monitorować ich stan zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
Zaburzenia czynności wątroby
Nie zaleca się leczenia pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z mukowiscydozą z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie produktu leczniczego D-IVA+TEZ+ VNZ należy rozważać wyłącznie w przypadku, gdy istnieje wyraźna potrzeba medyczna, a spodziewane korzyści przeważają nad ryzykiem. W przypadku stosowania nie jest wymagane dostosowywanie dawki.
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie powinni być leczeni produktem D-IVA+TEZ
+VNZ (patrz punkty 4.2, 4.8 i 5.2). Depresja i inne zaburzenia psychiczne
U pacjentów leczonych produktem leczniczym D-IVA+TEZ+VNZ zgłaszano depresję i lęk.
W niektórych przypadkach zgłaszano zmniejszenie nasilenia objawów po przerwaniu leczenia. Pacjentów (i ich opiekunów) należy poinformować o konieczności monitorowania czy u pacjenta nie występuje obniżony nastrój, myśli samobójcze, bezsenność, lęk lub nietypowe zmiany w zachowaniu oraz poinstruować ich, aby powiadomili lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.8).
Zaburzenia czynności nerek
Brak doświadczenia u pacjentów chorych na mukowiscydozę z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ze schyłkową niewydolnością nerek, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności w tej populacji (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Mutacje, które prawdopodobnie nie będą wrażliwe na leczenie modulatorami
Nie oczekuje się, aby u pacjentów z genotypem składającym się z dwóch mutacji CFTR, o których wiadomo, że nie wytwarzają białka CFTR (tj. dwie mutacje klasy I), wystąpiła odpowiedź na leczenie.
Badania kliniczne porównujące produkt złożony zawierający D-IVA+TEZ+VNZ ze skojarzeniem TEZ+IVA lub z IVA
Nie przeprowadzono żadnego badania klinicznego w celu bezpośredniego porównania produktu złożonego z D-IVA+TEZ+VNZ ze skojarzeniem TEZ+IVA lub z IVA u pacjentów, u których nie występują warianty mutacji F508del.
Pacjenci po przeszczepie narządu
Nie przeprowadzono badań produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ u pacjentów chorych na mukowiscydozę po przebytym przeszczepieniu narządu. Z tego względu nie zaleca się stosowania produktu u pacjentów po przeszczepieniu narządu. W przypadku stosowania produktu należy zapoznać się z punktem 4.5, aby uzyskać informacje na temat interakcji z często stosowanymi lekami immunosupresyjnymi.
Epizody wysypki
Częstość występowania epizodów wysypki była większa u kobiet niż u mężczyzn, szczególnie
u kobiet stosujących hormonalne środki antykoncepcyjne. Nie można wykluczyć roli hormonalnych środków antykoncepcyjnych w występowaniu wysypki. U pacjentek z mukowiscydozą stosujących hormonalne środki antykoncepcyjne, u których wystąpi wysypka, należy rozważyć przerwanie stosowania produktu D-IVA+TEZ+VNZ i hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Po ustąpieniu wysypki należy rozważyć, czy wznowienie stosowania produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ bez hormonalnych środków antykoncepcyjnych jest stosowne. Jeśli nie dojdzie do nawrotu wysypki,
można rozważyć wznowienie stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych (patrz punkty 4.5 i 4.8).
Pacjenci w podeszłym wieku
Do udziału w badaniach klinicznych dotyczących produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ
nie włączono wystarczającej liczby pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku 65 lat i starszych, aby możliwe było sprawdzenie, czy odpowiedź u tych pacjentów różni się od obserwowanej
u młodszych osób dorosłych. Zalecenia dotyczące dawkowania oparto na profilu farmakokinetycznym i wiedzy uzyskanej w badaniach z zastosowaniem produktu złożonego tezakaftoru i iwakaftoru (TEZ+IVA) w skojarzeniu z iwakaftorem (IVA) oraz iwakaftoru (IVA) w monoterapii (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Induktory CYP3A
Oczekuje się, że jednoczesne stosowanie umiarkowanych lub silnych induktorów CYP3A spowoduje zmniejszenie ekspozycji na wanzakaftor (VNZ), tezakaftor (TEZ) i deutiwakaftor (D-IVA), co w rezultacie może prowadzić do zmniejszenia skuteczności produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ. W związku z tym nie zaleca się jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi lub silnymi induktorami CYP3A (patrz punkt 4.5).
Inhibitory CYP3A
Ekspozycja na VNZ, TEZ i D-IVA zwiększa się w przypadku jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi lub silnymi inhibitorami CYP3A. Dlatego podczas jednoczesnego stosowania umiarkowanych lub silnych inhibitorów CYP3A należy zmniejszyć dawkę produktu leczniczego (patrz punkty 4.2 i 4.5).
Zaćma
Zgłaszano przypadki niewrodzonego zmętnienia soczewki bez wpływu na ostrość widzenia
u pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku poniżej 18 lat leczonych schematami zawierającymi iwakaftor (IVA). Chociaż w niektórych przypadkach obecne były inne czynniki ryzyka (takie jak stosowanie kortykosteroidów, ekspozycja na promieniowanie), nie można wykluczyć potencjalnego ryzyka związanego z leczeniem z zastosowaniem IVA. U pacjentów chorych na mukowiscydozę
w wieku poniżej 18 lat, u których rozpoczynane jest leczenie produktem leczniczym D-IVA+TEZ+VNZ zaleca się wykonywanie badań okulistycznych przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia, ponieważ D-IVA jest deuterowanym izotopologiem IVA (patrz punkt 5.3).
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
Produkty lecznicze wpływające na farmakokinetykę D-IVA+TEZ+VNZ
Induktory CYP3A
VNZ, TEZ i D-IVA są substratami CYP3A. VNZ i D-IVA są wrażliwymi substratami CYP3A. Jednoczesne stosowanie induktorów CYP3A może prowadzić do zmniejszenia ekspozycji, a tym
samym zmniejszenia skuteczności produktu D-IVA+TEZ+VNZ. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi lub silnymi induktorami CYP3A (patrz punkt 4.4).
Przykłady umiarkowanych lub silnych induktorów CYP3A:
-
ryfampicyna, ryfabutyna, fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ziele dziurawca zwyczajnego
(Hypericum perforatum) i efawirenz.
Inhibitory CYP3A
Jednoczesne stosowanie z itrakonazolem, silnym inhibitorem CYP3A, zwiększało pole pod krzywą (ang. area under the curve, AUC) produktu VNZ 10,5-krotnie, AUC TEZ 4,0-4,5-krotnie, a AUC D-IVA 11,1-krotnie. Dawkę D-IVA+TEZ+VNZ należy zmniejszyć w przypadku jednoczesnego podawania z silnymi inhibitorami CYP3A (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Przykłady silnych inhibitorów CYP3A:
-
ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol i worykonazol
-
telitromycyna i klarytromycyna.
Symulacje wskazywały, że jednoczesne podawanie z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A może zwiększać wartość AUC produktów VNZ, TEZ i D-IVA odpowiednio około 2,4- do 3,9-krotnie, 2,1-krotnie i 2,9- do 4,8-krotnie. Dawkę D-IVA+TEZ+VNZ należy zmniejszyć w przypadku równoczesnego podawania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Przykłady umiarkowanych inhibitorów CYP3A:
-
flukonazol
-
erytromycyna
-
werapamil.
Jednoczesne podawanie produktu D-IVA+TEZ+VNZ z sokiem grejpfrutowym, który zawiera jeden lub więcej składników umiarkowanie hamujących CYP3A, może zwiększać ekspozycję na VNZ, TEZ i D-IVA. W trakcie leczenia należy unikać posiłków lub napojów zawierających grejpfruty (patrz punkt 4.2).
Cyprofloksacyna
Produktu D-IVA+TEZ+VNZ nie oceniano pod kątem równoczesnego stosowania z cyprofloksacyną.
Cyprofloksacyna nie miała jednak klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję na TEZ lub IVA i nie jest spodziewany klinicznie istotny wpływ na ekspozycję na VNZ lub D-IVA. Z tego względu nie jest konieczna modyfikacja dawki podczas równoczesnego podawania D-IVA+TEZ+VNZ z cyprofloksacyną.
Produkty lecznicze, na których farmakokinetykę wpływają VNZ, TEZ i D-IVA
Substraty CYP2C9
D-IVA może hamować CYP2C9, z tego względu w trakcie jednoczesnego podawania produktu D-IVA+TEZ+VNZ z warfaryną zaleca się monitorowanie międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (ang. international normalised ratio, INR). Inne produkty lecznicze, w przypadku których może dojść do zwiększenia ich ekspozycji przez D-IVA+TEZ+VNZ to glimepiryd i glipizyd. Należy je stosować z zachowaniem ostrożności.
Możliwość interakcji z transporterami
Nie oceniano jednoczesnego stosowania produktu D-IVA+TEZ+VNZ z substratami glikoproteiny P (ang. P-glycoprotein, P-gp). Jednoczesne podawanie tezakaftoru z iwakaftorem (TEZ+IVA) z digoksyną, wrażliwym substratem P-gp, zwiększało jednak wartość AUC digoksyny 1,3-krotnie.
Podawanie D-IVA+TEZ+VNZ może zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na produkty lecznicze,
które są wrażliwymi substratami P-gp, co może nasilać lub wydłużać ich działanie terapeutyczne i działania niepożądane. W czasie jednoczesnego stosowania z digoksyną lub innymi substratami P-gp o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus i takrolimus, należy zachować ostrożność i prowadzić odpowiednie monitorowanie.
Na podstawie danych in vitro produkty VNZ, TEZ i D-IVA mają niski potencjał hamowania polipeptydu transportującego aniony organiczne (ang. organic anion transport polypeptide, OATP1B1) w klinicznie istotnych stężeniach. D-IVA ma podobny potencjał hamowania OATP1B1 jak IVA in vitro. Jednoczesne podawanie TEZ+IVA z pitawastatyną, substratem OATP1B1, nie miało klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję na pitawastatynę.
Substraty białka oporności raka piersi (ang. Breast Cancer Resistance Protein, BCRP)
VNZ i D-IVA są inhibitorami białka BCRP warunkach in vitro. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ z substratami BCRP może zwiększać ekspozycję na te substraty;
nie zostało to jednak zbadane klinicznie. W przypadku jednoczesnego podawania z substratami BCRP należy zachować ostrożność i prowadzić odpowiednie monitorowanie.
Hormonalne środki antykoncepcyjne
Nie oceniano jednoczesnego stosowania produktu D-IVA+TEZ+VNZ z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. TEZ w skojarzeniu z IVA oraz IVA w monoterapii badano z etynyloestradiolem/ noretyndronem i stwierdzono, że produkty te nie mają klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję
na doustne środki antykoncepcyjne. VNZ, TEZ i D-IVA mają niski potencjał indukowania lub hamowania CYP3A in vitro. Nie przewiduje się, aby produkt D-IVA+TEZ+VNZ miał wpływ na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
Ciąża
Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane (mniej niż 300 wyników ciąży) dotyczące stosowania D-IVA+TEZ+VNZ u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu Alyftrek w okresie ciąży.
Karmienie piersią
Ograniczone dane wskazują, że TEZ przenika do mleka ludzkiego i określono jego ilości w osoczu noworodków/dzieci karmionych piersią przez kobiety, które przyjmowały ten produkt leczniczy. VNZ przenika do mleka karmiących samic szczurów. Nie oceniano wpływu D-IVA, jednak ograniczone dane wskazują, że IVA przenika do mleka ludzkiego i określono jego ilości w osoczu noworodków/dzieci karmionych piersią przez kobiety, które przyjmowały ten produkt leczniczy.
Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie/nie podawać produktu Alyftrek, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Płodność
Brak danych dotyczących wpływu VNZ, TEZ i D-IVA na płodność u ludzi. Nie oceniano wpływu D-IVA na płodność u szczurów; IVA miał jednak wpływ na płodność u samic i samców szczurów.
Produkty VNZ i TEZ nie miały wpływu na płodność ani wskaźniki wydajności reprodukcyjnej
u samic i samców szczurów (patrz punkt 5.3).
Produkt leczniczy D-IVA+TEZ+VNZ wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zgłaszano przypadki zawrotów głowy u pacjentów chorych na mukowiscydozę otrzymujących TEZ+IVA w skojarzeniu z IVA, a także IVA w monoterapii (patrz punkt 4.8). Pacjentom, u których wystąpiły zawroty głowy, należy zalecić, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn do czasu ustąpienia objawów.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej występujące działania niepożądane u pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku 12 lat i starszych leczonych produktem Alyftrek obejmują ból głowy (15,8%) i biegunka (12,1%).
Częstość przerywania leczenia w badaniach klinicznych z powodu działań niepożądanych wynosi 3,8%. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi prowadzącymi do przerwania leczenia były zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (1,5%) i zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (1,3%).
Najczęstsze ciężkie działania niepożądane, które wystąpiły podczas stosowaniu produktu Alyftrek to zwiększenie aktywności AlAT (0,4%) oraz zwiększenie aktywności AspAT (0,4%).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Tabela 3 przedstawia działania niepożądane obserwowane podczas stosowania D-IVA+TEZ+VNZ, TEZ+IVA w skojarzeniu z IVA oraz IVA w monoterapii. Działania niepożądane wymieniono według klasyfikacji układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
| Tabela 3. Działania niepożądane produktów leczniczych według preferowanego terminu, częstotliwości i częstości występowania | ||
| Klasyfikacja układów inarządów MedDRA | Działanie niepożądane | Częstość |
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | Zakażenie górnych dróg oddechowych | bardzo często |
| Zapalenie jamy nosowo-gardłowej | bardzo często | |
| Grypa* | bardzo często | |
| Zapalenie błony śluzowej nosa | często | |
| Zaburzenia psychiczne | Depresja* | często |
| Lęk* | często | |
| Zaburzenia układu nerwowego | Ból głowy* | bardzo często |
| Zawroty głowy | bardzo często | |
| Zaburzenia ucha i błędnika | Ból ucha | często |
| Uczucie dyskomfortu w uchu | często | |
| Szumy uszne | często | |
| Przekrwienie błony bębenkowej | często | |
| Zaburzenia czynności układu przedsionkowego | często | |
| Niedrożność przewodu słuchowego | niezbyt często | |
| Zaburzenia układu oddechowego, klatki | Ból jamy ustnej i gardła | bardzo często |
| Niedrożność nosa | bardzo często | |
| Tabela 3. Działania niepożądane produktów leczniczych według preferowanego terminu, częstotliwości i częstości występowania | ||
| Klasyfikacja układów i narządów MedDRA | Działanie niepożądane | Częstość |
| piersiowej i śródpiersia | Niedrożność zatok | często |
| Zaczerwienienie gardła | często | |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Ból brzucha | bardzo często |
| Biegunka* | bardzo często | |
| Nudności | często | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Zwiększona aktywność aminotransferaz | bardzo często |
| Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej* | często | |
| Zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej* | często | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Wysypka* | często |
| Zaburzenia układu rozrodczego i piersi | Zmiana guzkowata w piersi | często |
| Zapalenie piersi | niezbyt często | |
| Ginekomastia | niezbyt często | |
| Zaburzenia w obrębie brodawki sutkowej | niezbyt często | |
| Ból w obrębie brodawki sutkowej | niezbyt często | |
| Badania diagnostyczne | Obecność bakterii w plwocinie | bardzo często |
| Zwiększona aktywność kinazy fosfokreatynowej we krwi* | często | |
*Działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych produktu leczniczego deutiwakaftor+ tezakaftor+wanzakaftor.
Opis wybranych działań niepożądanych
Zwiększona aktywność aminotransferaz
W badaniach 121-102 i 121-103 częstość występowania maksymalnej aktywności aminotransferaz (AlAT lub AspAT) >8 × GGN, >5 × GGN lub >3 × GGN wynosiła odpowiednio 1,3%, 2,5% i 6,0% w przypadku stosowania produktu D-IVA+TEZ+VNZ. Częstość występowania działań niepożądanych w postaci zwiększonej aktywności aminotransferaz wynosiła 9,0% w przypadku stosowania produktu D-IVA+TEZ+VNZ. Spośród uczestników leczonych produktem
D-IVA+TEZ+VNZ 1,5% przerwało leczenie z powodu zwiększonej aktywności aminotransferaz.
W badaniu 121-105, grupa B1, u pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku od 6 do poniżej 12 lat częstość występowania maksymalnej aktywności aminotransferaz (AlAT lub AspAT) >8 × GGN, >5 × GGN i >3 × GGN wynosiła odpowiednio 0%, 1,3% i 3,8%.
Epizody wysypki
W badaniach 121-102 i 121-103 częstość występowania epizodów wysypki (tj. wysypki i wysypki świądowej) wynosiła 11,0% w przypadku stosowania produktu D-IVA+TEZ+VNZ. Nasilenie epizodów wysypki było zasadniczo łagodne lub umiarkowane. Częstość występowania epizodów wysypki wynosiła 9,4% u mężczyzn i 13,0% u kobiet (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Zwiększona aktywność kinazy fosfokreatynowej
W badaniach 121-102 i 121-103 częstość występowania maksymalnej aktywności kinazy fosfokreatynowej >5 × GGN wynosiła 7,9% w przypadku stosowania produktu D-IVA+TEZ+VNZ. Spośród uczestników leczonych produktem D-IVA+TEZ+VNZ 0,2% przerwało leczenie z powodu zwiększonej aktywności kinazy fosfokreatynowej.
Dzieci i młodzież
Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu D-IVA+TEZ+VNZ w badaniu 121-105, grupa B1, oceniano u 78 pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku od 6 do poniżej 12 lat. Dane dotyczące bezpieczeństwa produktu D-IVA+TEZ+VNZ w badaniu 121-102 i badaniu 121-103 oceniano u 67 pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku od 12 do poniżej 18 lat. Profil bezpieczeństwa jest zasadniczo podobny u dzieci i młodzieży i jest także zgodny z profilem
u dorosłych pacjentów.
Zwiększona aktywność aminotransferaz
W badaniu 121-105, grupa B1, u pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku od 6 do poniżej 12 lat, częstość występowania maksymalnej aktywności aminotransferaz (AlAT lub AspAT) >8 × GGN, >5 × GGN i >3 × GGN wynosiła odpowiednio 0,0%, 1,3% i 3,8%. U żadnego z pacjentów leczonych produktem Alyftrek nie wystąpiło zwiększenie aktywności aminotransferaz >3 × GGN związane ze zwiększeniem stężenia bilirubiny całkowitej >2 × GGN i żaden pacjent nie przerwał leczenia z powodu zwiększonej aktywności aminotransferaz (patrz punkt 4.4).
Wysypka
W badaniu 121-105 z udziałem pacjentów w wieku od 6 do poniżej 12 lat u 4 pacjentów (5,1%) wystąpił co najmniej 1 epizod wysypki. Wysypki miały łagodny przebieg. Wysypki te
nie doprowadziły do trwałego lub czasowego przerwania leczenia.
Zmętnienie soczewki
W badaniu 121-105 z udziałem pacjentów w wieku od 6 do poniżej 12 lat u jednego pacjenta (1,3%) chorego na mukowiscydozę wystąpiło działanie niepożądane w postaci zmętnienia soczewki.
Inne szczególne grupy pacjentów
Profil bezpieczeństwa stosowania produktu D-IVA+TEZ+VNZ był zasadniczo podobny
w poszczególnych podgrupach pacjentów, w tym analizowanych według wieku, płci, początkowej procentowej wartości należnej natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (ang. percent predicted forced expiratory volume in 1 second, ppFEV1) oraz regionów geograficznych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
Właściwości farmakologiczne - Alyftrek 50 mg + 20 mg + 4 mg
Grupa farmakoterapeutyczna: Inne produkty stosowane w chorobach układu oddechowego, kod ATC: R07AX33
Mechanizm działania
VNZ i TEZ są korektorami CFTR, które wiążą się w różnych miejscach białka CFTR i wykazują działanie addycyjne, ułatwiając przetwarzanie i transport wybranych zmutowanych form CFTR (w tym F508del-CFTR) w celu zwiększenia ilości białka CFTR dostarczanego na powierzchnię
komórki w porównaniu z każdą z tych cząsteczek z osobna. D-IVA zwiększa prawdopodobieństwo otwarcia kanału (lub bramkowania) białka CFTR na powierzchni komórki.
Wynikiem skojarzonego działania VNZ, TEZ i D-IVA jest zwiększenie ilości oraz nasilenie działania CFTR na powierzchni komórki, co prowadzi do zwiększonej aktywności CFTR mierzonej zarówno in vitro na podstawie transportu jonów chlorkowych za pośrednictwem CFTR, jak i na podstawie stężenia jonów chlorkowych w pocie u pacjentów chorych na mukowiscydozę.
Badanie transportu jonów chlorkowych za pośrednictwem CFTR w komórkach tarczycy szczura Fischera (ang. Fischer rat thyroid, FRT) z ekspresją zmutowanego CFTR
Odpowiedź transportu jonów chlorkowych za pośrednictwem zmutowanego białka CFTR na D-IVA+TEZ+VNZ została określona w badaniach elektrofizjologicznych w komorze Ussinga przy użyciu panelu linii komórek FRT transfekowanych indywidualnymi mutacjami CFTR. Produkt D-IVA+TEZ+VNZ zwiększał transport chlorków w komórkach FRT z ekspresją wybranych mutacji CFTR.
Próg odpowiedzi transportu chlorków za pośrednictwem CFTR in vitro został określony jako wzrost netto o co najmniej 10% normy w stosunku do wartości początkowej, ponieważ jest on predykcyjny dla przewidzenia odpowiedzi klinicznej lub taka możliwość istnieje w uzasadnionym stopniu. W przypadku poszczególnych mutacji wielkość zmiany netto w stosunku do wartości początkowej w transporcie jonów chlorkowych za pośrednictwem CFTR in vitro nie koreluje z wielkością odpowiedzi klinicznej.
W mukowiscydozie obecność jednej mutacji CFTR wrażliwej na produkt D-IVA+TEZ+VNZ w oparciu o dane in vitro w komórkach FRT prawdopodobnie wywoła odpowiedź kliniczną.
Tabela 4 zawiera listę mutacji CFTR objętych wskazaniem do leczenia produktem Alyftrek. Występowanie mutacji CFTR wymienionych w tej tabeli nie powinno być stosowane zamiast rozpoznania mukowiscydozy ani jako jedyny wyznacznik do celów przepisywania leku.
| Tabela 4. Mutacje CFTR uznane za wrażliwe na D-IVA+TEZ+VNZ na podstawie danych klinicznych i (lub) danych in vitro | ||||
| 1140-1151dup | E116K# | H939R;H949L‡ | N396Y | S1159F⁎ |
| 1461insGAT | E116Q | H949L | N418S | S1159P# |
| 1507_1515del9 | E1221V | H954P | N847S | S1188L |
| 1650C/G | E1228K | I1023R | N900K | S1188P |
| 2055del9 | E1401G | I105N | P1013H | S1251N⁎ |
| 2183A→G | E1409K | I1051V | P1013L | S1255P |
| 2789+5G→A† | E1433K | I1139V# | P1021L | S13F |
| 2851A/G | E193K# | I119M | P1021T | S13P |
| 293A→G | E217G | I119V | P1050A | S1362N |
| 3007del6 | E257G | I1203V | P111A | S158G |
| 3131del15 | E264V | I1230T | P111L | S158N |
| 3132T→G | E279D | I1234L | P1372T | S158R |
| 3141del9 | E282D | I1234Vdel6aa | P140S | S158T |
| 3143del9 | E292K | I125T | P205S# | S182R |
| 314del9 | E384K | I1269N# | P355L | S18I |
| 3195del6 | E403D# | I1366N# | P41R | S18N |
| 3199del6 | E474K | I1366T | P439S | S308P |
| 3272-26A→G† | E479D | I1398S | P477S | S341P |
| Tabela 4. Mutacje CFTR uznane za wrażliwe na D-IVA+TEZ+VNZ na podstawie danych klinicznych i (lub) danych in vitro | ||||
| 3331del6 3410T→C3523A→G3601A→C3761T→G3791C/T3849+10kbC→T†3850G→A3978G→C4193T→G 546insCTA# 548insTAC 711+3A→G† A1006E# A1018E A1025D A1067P A1067T# A1067V A107G A1081V A1087P A1136T A120T# A1285G A1285V A1319E A1364V A1374D A141D A1466S A155P A209S A234D# A234V A238V A300D A309D A349V# A357T A455E⁎ A455V A457P A457T A462P A46DA46V A534E A554E# A559T A559V A561E A566D A613TA62P | E527G E528A E56K# E588K E588V# E60K# E725K E822K# E826K E831X† E92K# F1016S# F1052V# F1074L# F1078S F1099L# F1107L F1286S F191V# F200IF311del# F311L#F312del F433LF508C;S1251N‡#F508del⁎ F508del;R1438W‡ F575Y#F587I F587L F693L(TTG) F834LF87L F932S F994C G1047D G1047R G1061R G1069R# G1123R G1127E G1173S G1237V G1244E⁎ G1244R G1247R G1249E G1249R# G1265V G126D# G1298V G1349D# G149RG149R;G576A;R668C‡ | I148L I148NI148T;H609R‡ I175V#I203M I331N I336K⁎ I336L I444S I444T I497S I502N I502T⁎ I506L I506T I506VI506V;D1168G‡ I521SI530N I539T I556V I586V I601F# I601T I616T I618N I618T# I86M I980K# I982M I991M K1060T# K1080Q K162E K464E K464N K481E K522E K522Q K536E K564E K598E K68E K951E L100V L1011S L102RL102R;F1016S‡ L1040F L1065P L1065R L1077P⁎ L1227S L1260PL1324P# | P499A P499S P574H P5L# P67L# P731L P750L P798S P988R P99L P99R Q1012P Q1100P Q1209P Q1238R Q1291H Q1291R# Q1309H Q1313K Q1352H Q151K Q179K Q2X Q237E# Q237H# Q237P Q30PQ359K/T360K‡ Q359R#Q372H Q452P Q493L Q493R Q552P Q715H Q799K Q890R Q98P Q98R# R1048G R1066C R1066G R1066H⁎ R1066L R1066M R1066P R1070P R1070Q# R1070W# R1097H R1128G R1162Q R117CR117C;G576A;R6 68C‡ | S364P S42F S434P S485C S492F S50P S519G S531P S549I S549N⁎ S549R⁎ S557F S589I S589N# S624R S686Y S737F# S821G S898R S912L#S912L;G1244V‡ S912T S912W S945L⁎ S955P S977F#S977F;R1438W‡ T1036I T1036N# T1057R T1086A T1086I T1246I T1299I T1299K T1396P T164P T338I# T351I T351ST351S;R851L‡T388M T465I T465N T501A T582I T582S T604I T896I T908N T990IV1008D |
| Tabela 4. Mutacje CFTR uznane za wrażliwe na D-IVA+TEZ+VNZ na podstawie danych klinicznych i (lub) danych in vitro | ||||
| A72D A872E A959V A9V C128R C1355Fc.1367_1369dupTT GC225R C225Y C491R C590Y C76W C866W C866YCFTRdup22,23 CFTRdup1-3 D110E# D110H# D110ND112N D1152A D1152H⁎ D1154G D1154N D1168G D1270N# D1270Y D1305E D1312G D1377H D1445N D192G# D192N D249Y D373N D426N D44G D443Y#D443Y;G576A;R6 68C‡#D513G D529G D537N D565G D567N D572N D579G# D58H D58V D614G# D651H D651N D806GD828G | G178E# G178R# G194R# G194V# G213EG213E;R668C‡ G213VG226R G239R G241W G253R G27E G27R G314A G314E# G314R G424S G437D G451V G461R G461V G463D G463V G480C G480D G480S G500D G544S G545R G551A G551D⁎ G551R G551S#G576A;R668C‡# G576A;S1359Y‡ G622D#G622V G628A G628R G723V G85E⁎ G85V G91R G930E G970D# G970S G970V H1054D⁎ H1054Y H1079P H1085P H1085R H1197L H1375NH1375P# | L1335F L1335P# L1339F L137P L137R L1388P L145H L145V L1480P# L159S L15P#L15P;L1253F‡ L165SL167R L183I L206W⁎ L210P L227P L293P L327P L32P L333F L333H L346P# L365P L441P L453S L467F L558F L568F L594P L610S L619S L633P L636P L88S L927PL967F;L1096R‡ L973FL986P M1028R M1101K⁎ M1101R M1137R M1137V M1157I M1210K M1354T M150K M150R M152L M152V# M265R# M348KM394L | R117G# R117H R117L# R117L;L997F‡ R117P# R1239S R1283G R1283M# R1283S# R1422W R1438W R1453W R170CR248K R248T R258G# R297Q R31L# R334L# R334Q# R334W§ R347H# R347L# R347P⁎ R352G R352Q⁎ R352W# R3M R516G R516S R553Q# R555G R55K R560S R560T R600S R709Q R74Q#R74Q;R297Q‡ R74Q;V201M;D12 70N‡R74W# R74W;D1270N‡# R74W;R1070W;D 1270N‡ R74W;S945L‡ R74W;V201M‡# R74W;V201M;D1 270N‡# R74W;V201M;L997F‡ R74W;V201M;Q1 268R‡R751L# R75L | V1010D V1108L V1114L V1153E# V11I V1240G# V1293G# V1293I V1318A V1415F V201M# V232A V232D# V317A V322M V392G V393L V456A V456F V520F V520I V562I;A1006E‡ V562L V591A V603F V855I V915L V920L V920M V93D V938G V93GW1098C⁎ W1282G W1282R⁎ W202C W361R W496R W79R Y1014C# Y1014DEL Y1032C# Y1032N Y1073C Y1092H Y109C Y109H Y109N# Y122C Y1381H Y161C Y161DY161S# Y301C |
| Tabela 4. Mutacje CFTR uznane za wrażliwe na D-IVA+TEZ+VNZ na podstawie danych klinicznych i (lub) danych in vitro | ||||
| D891G D924N# D979A D979V# D985H D985Y D993A D993G D993YdeltaM1140 E1104K E1104VE1123del E1126K | H1375R H139L H139R H139Y H146RH147del H147P H199Q H199R H199Y H609L H609R H620P H620QH939R# | M469V M498I M595V M952I# M952T# M961L N1088D N1195T N1303I N1303K¶ N186K N187K N287K N287Y | R75Q;L1065P‡ R75Q;N1088D‡ R75Q;S549N‡ R765SR766K R792G# R792Q R810G R851L R933G# S1045Y S108F S1118F S1141N | Y517C Y563N⁎ Y569C Y569H Y577F Y84H Y89C Y913C Y913S Y919C |
| Istnieją pacjenci z mukowiscydozą, u których występują dwie rzadkie mutacje CFTR inne niż F508del, których nie wymieniono w tabeli 4. Pod warunkiem, że u takich pacjentów nie występują dwie mutacje klasy I (zerowe) (mutacje, o których wiadomo, że nie wytwarzają białka CFTR) (patrz punkt 4.1), może u nich wystąpić odpowiedź na leczenie. W takich przypadkach można rozważyć podawanie produktu Alyftrek, gdy lekarz uzna, że potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko i pod ścisłym nadzorem medycznym.Indywidualne rozpoznanie mukowiscydozy powinno opierać się na wytycznych diagnostycznych i ocenie klinicznej, ponieważ u pacjentów z tym samym genotypem występuje znaczna zmienność fenotypu.⁎ Mutacje potwierdzone danymi klinicznymi.† Niekanoniczne mutacje splicingowe, w przypadku których skuteczność jest ekstrapolowana z danych klinicznych dotyczących innych modulatorów CFTR, ponieważ tych mutacji nie da się badać przy pomocy testu FRT.‡ Mutacje kompleksowe/złożone, w których pojedynczy allel genu CFTR ma wiele mutacji; istnieją one niezależnie od obecności mutacji w drugim allelu.¶ Mutację N1303K ekstrapolowano z danych klinicznych uzyskanych przy zastosowaniu produktu IVA+TEZ+ELX w skojarzeniu z IVA i potwierdzono danymi z badania nabłonka oskrzeli ludzkich (ang. human bronchial epithelium, HBE).# Mutacje ekstrapolowano z danych uzyskanych przy zastosowaniu produktu TEZ+IVA lub IVA w monoterapii na podstawie testu FRT, którego dodatni wynik wskazuje na odpowiedź kliniczną.§ Na podstawie ekstrapolacji danych klinicznych z opublikowanej literatury dotyczącej produktuIVA+TEZ+ELX przewiduje się, że R334W będzie reagował na leczenie.Niezaznaczone mutacje są uwzględniane na podstawie testu FRT, którego dodatni wynik wskazuje na odpowiedź kliniczną przy zastosowaniu produktu D-IVA+TEZ+VNZ. | ||||
Działanie farmakodynamiczne
Wpływ na stężenie jonów chlorkowych w pocie
W badaniu 121-102 (pacjenci chorzy na mukowiscydozę heterozygotyczni pod względem mutacji F508del i z mutacją w genie CFTR, przewidującą brak wytwarzania białka CFTR lub obecność białka CFTR, które nie transportuje chlorków i nie reaguje na inne modulatory CFTR (IVA i TEZ+IVA) in vitro) różnica w leczeniu produktem D-IVA+TEZ+VNZ w porównaniu z IVA+TEZ+ELX pod względem średniej bezwzględnej zmiany stężenia jonów chlorkowych w pocie od wartości początkowej do 24. tygodnia wynosiła -8,4 mmol/l (95% CI: -10,5; -6,3; P <0,0001).
W badaniu 121-103 (pacjenci chorzy na mukowiscydozę homozygotyczni pod względem mutacji F508del, heterozygotyczni pod względem mutacji F508del i z mutacją bramkowania lub funkcji resztkowej lub co najmniej jedną mutacją wrażliwą na IVA+TEZ+ELX bez mutacji F508del) różnica w leczeniu produktem D-IVA+TEZ+VNZ w porównaniu z IVA+TEZ+ELX pod względem średniej bezwzględnej zmiany stężenia jonów chlorkowych w pocie od wartości początkowej do 24. tygodnia wynosiła -2,8 mmol/l (95% CI: -4,7; -0,9; P = 0,0034).
W badaniu 121-105, grupa B1 (pacjenci chorzy na mukowiscydozę w wieku od 6 do poniżej 12 lat z co najmniej jedną mutacją wrażliwą na IVA+TEZ+ELX), średnia bezwzględna zmiana stężenia jonów chlorkowych w pocie od wartości początkowej do 24. tygodnia wynosiła -8,6 mmol/l (95% CI: -11,0;
-6,3).
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy
Wpływ na odstęp QT
Przy ekspozycji odpowiadającej do 6 razy większej od obserwowanej przy maksymalnej zalecanej dawce produktu leczniczego VNZ i dawkach do 3 razy większych od maksymalnych zalecanych dawek produktów TEZ i D-IVA odstęp QT/QTc u zdrowych osób nie uległ wydłużeniu w stopniu klinicznie istotnym.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Skuteczność produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ u pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku 12 lat i starszych oceniano w dwóch, randomizowanych badaniach fazy III prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanych produktem IVA+TEZ+ELX (badania 121-102 i 121-103). Profil farmakokinetyczny, bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu
D-IVA+TEZ+VNZ u pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku od 6 do poniżej 12 lat są poparte dowodami z badań produktu D-IVA+TEZ+VNZ u pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku 12 lat i starszych (badania 121-102 i 121-103) oraz dodatkowymi danymi z otwartego badania fazy III (badanie 121-105, grupa B1).
Badania 121-102 i 121-103
Badanie 121-102 było trwającym 52 tygodnie, randomizowanym badaniem prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym produktem IVA+TEZ+ELX z udziałem pacjentów chorych na mukowiscydozę, heterozygotycznych pod względem mutacji F508del i z mutacją w genie CFTR przewidującą brak wytwarzania białka CFTR lub obecność białka CFTR, które nie transportuje chlorków i nie reaguje na inne modulatory CFTR (IVA i TEZ+IVA) in vitro. Łącznie 398 pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku 12 lat i starszych otrzymywało produkt IVA+TEZ+ELX w 4-tygodniowym okresie wprowadzającym, a następnie zostało zrandomizowanych do otrzymywania produktu D-IVA+TEZ+VNZ lub IVA+TEZ+ELX w 52-tygodniowym okresie leczenia. Średni wiek wynosił 30,8 roku (zakres 12,2-71,6 lat; 14,3% w wieku poniżej 18 lat), a 41% stanowiły kobiety i 59% mężczyźni. Po 4 tygodniach okresu wprowadzającego średnia wartość ppFEV1 na początku badania wynosiła 67,1 punktu procentowego (zakres: 28,0–108,6), średni wynik według zrewidowanego kwestionariusza jakości życia w mukowiscydozie z domeną objawów ze strony układu oddechowego (ang. Cystic Fibrosis Questionnaire-Revised [respiratory domain], CFQ-R RD) na początku badania wynosił 84,4 (zakres: 22,2–100), a średnia wartość stężenia jonów chlorkowych w pocie na początku badania wynosiła 53,9 mmol/l (zakres: 10,0 mmol/l–113,5 mmol/l).
Badanie 121-103 było trwającym 52 tygodnie, randomizowanym badaniem prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym produktem IVA+TEZ+ELX z udziałem pacjentów chorych na mukowiscydozę, u których występował jeden z następujących genotypów: homozygotyczny pod względem mutacji F508del, heterozygotyczny pod względem mutacji F508del i mutacja bramkowania lub funkcji resztkowej lub co najmniej jedna mutacja wrażliwa na IVA+TEZ+ELX bez mutacji F508del. Łącznie 573 pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku 12 lat i starszych otrzymywało IVA+TEZ+ELX w 4-tygodniowym okresie wprowadzającym, a następnie zostało zrandomizowanych do otrzymywania produktu D-IVA+TEZ+VNZ lub IVA+TEZ+ELX w 52-tygodniowym okresie
leczenia. Średni wiek wynosił 33,7 roku (zakres 12,2-71,2 lat; 13,8% w wieku poniżej 18 lat), a 48,9% stanowiły kobiety i 51,1% mężczyźni. Po 4-tygodniowym okresie wprowadzającym średnia wartość ppFEV1 na początku badania wynosiła 66,8 punktu procentowego (zakres: 36,4-112,5), średni wynik według kwestionariusza CFQ-R RD na początku badania wynosił 85,7 (zakres 27,8-100), a średnia wartość stężenia jonów chlorkowych w pocie na początku badania wynosiła 42,8 mmol/l (zakres:
10,0-113,3 mmol/l).
W obu badaniach pierwszorzędowy punkt końcowy zastosowano do oceny równoważności
w odniesieniu do średniej bezwzględnej zmiany ppFEV1 od wartości początkowej do 24. tygodnia. Najważniejszy drugorzędowy punkt końcowy zastosowano do oceny wyższości w odniesieniu do średniej bezwzględnej zmiany stężenia jonów chlorkowych w pocie od wartości początkowej do 24. tygodnia.
Najważniejsze wyniki dotyczące skuteczności w badaniach 121-102 i 121-103 zestawiono w tabeli 5.
| Tabela 5. Analiza skuteczności w badaniach 121-102 i 121-103 | |||||
| Analiza* | Statystyka | Badanie 121-102 | Badanie 121-103 | ||
| D-IVA+TEZ+VNZ N = 196 | IVA+TEZ+ELX N = 202 | D-IVA+TEZ+VNZ N = 284 | IVA+TEZ+ELX N = 289 | ||
| Pierwszorzędowy | |||||
| Początkowa wartość ppFEV1 (punktyprocentowe) | Średnia (SD) | 67,0 (15,3) | 67,2 (14,6) | 67,2 (14,6) | 66,4 (14,9) |
| Bezwzględna zmiana wartości ppFEV1 od początku badania do tygodnia 24. włącznie (punkty procentowe) | n | 187 | 193 | 268 | 276 |
| Średnia obliczona metodą najmniejszychkwadratów (LS); (SE) | 0,5 (0,3) | 0,3 (0,3) | 0,2 (0,3) | 0,0 (0,2) | |
| Średnia różnica obliczona metodą LS; 95% CI | 0,2 (-0,7; 1,1) | 0,2 (-0,5; 0,9) | |||
| Wartość p(jednostronna) dla równoważności† | <0,0001 | <0,0001 | |||
| Najważniejsze drugorzędowe | |||||
| Początkowe stężenie jonów chlorkowych w pocie (mmol/l) | Średnia (SD) | 53,6 (17,0) | 54,3 (18,2) | 43,4 (18,5) | 42,1 (17,9) |
| Bezwzględna zmiana stężenia jonów chlorkowych w pocie od początku badania do tygodnia 24. włącznie (mmol/l) | n | 185 | 194 | 270 | 276 |
| Średnia obliczona metodąnajmniejszych kwadratów (LS) (SE) | -7,5 (0,8) | 0,9 (0,8) | -5,1 (0,7) | -2,3 (0,7) | |
| Średnia różnica obliczona metodą LS; 95% CI | -8,4 (-10,5, -6,3) | -2,8 (-4,7, -0,9) | |||
| Wartość p (dwustronna) | <0,0001 | 0,0034 | |||
| Tabela 5. Analiza skuteczności w badaniach 121-102 i 121-103 | |||||
| Analiza* | Statystyka | Badanie 121-102 | Badanie 121-103 | ||
| D-IVA+TEZ+VNZ N = 196 | IVA+TEZ+ELX N = 202 | D-IVA+TEZ+VNZ N = 284 | IVA+TEZ+ELX N = 289 | ||
| Pozostałe drugorzędowe § | |||||
| Liczba zaostrzeń objawów ze strony płuc do52. tygodnia | Liczba zdarzeń | 67 | 90 | 86 | 79 |
| Liczba zdarzeń narok | 0,32 | 0,42 | 0,29 | 0,26 | |
| Różnica w liczbie zdarzeń, 95% CI | -0,10 (-0,24; 0,04) | 0,03 (-0,07; 0,13) | |||
| Bezwzględna zmiana w wynikach kwestionariusz a CFQ-R RDdo 24. tygodnia(punkty) | n | 186 | 192 | 268 | 270 |
| Średnia obliczona metodą najmniejszych kwadratów (LS) (SE) | 0,5 (1,1) | -1,7 (1,0) | -1,2 (0,8) | -1,2 (0,8) | |
| Średnia różnicaobliczona metodą LS; 95% CI | 2,3 (-0,6, 5,2) | -0,1 (-2,3, 2,1) | |||
| ppFEV1: procentowa wartość należna natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (ang.percent predicted forced expiratory volume in 1 second); CI: przedział ufności (ang. confidence interval); SD: odchylenie standardowe (ang. standard deviation); SE: błąd standardowy (ang. standard error); CFQ-R RD: zrewidowany kwestionariusz jakości życia w mukowiscydozie z domeną objawów ze strony układu oddechowego (ang. Cystic Fibrosis Questionnaire-Revised [respiratory domain]); SwCl: jony chlorkowe w pocie (ang. sweat chloride);Uwaga: przeprowadzone analizy obejmowały pełną populację pacjentów (ang. Full Analysis Set, FAS). FAS zdefiniowano jako wszystkich zrandomizowanych pacjentów, u których występuje zamierzona mutacja w allelu CFTR i którzy otrzymali co najmniej 1 dawkę badanego produktu leczniczego.* Przeprowadzono 4-tygodniowy okres wprowadzający, w którym stosowano produkt IVA+TEZ+ELX w celu ustalenia wartości początkowych po rozpoczęciu leczenia.† Wstępnie określony margines równoważności wynosił -3,0 punktu procentowego.§ Bez uwzględnienia wielokrotności. | |||||
W badaniach 121-102 i 121-103 średnia bezwzględna zmiana w ppFEV1 od początku badania i bezwzględna zmiana w stężeniu jonów chlorkowych w pocie od początku badania do 24. tygodnia utrzymywała się do 52. tygodnia.
Badanie 121-105
Badanie 121-105 było otwartym-badaniem z udziałem pacjentów chorych na mukowiscydozę z co najmniej jedną mutacją wrażliwą na IVA+TEZ+ELX. W kohorcie B1 oceniano bezpieczeństwo stosowania, tolerancję i skuteczność produktu D-IVA+TEZ+VNZ u łącznie 78 pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku od 6 do poniżej 12 lat (średni wiek 9,1 roku [zakres 6,2 do 12,0 roku], z czego 43,6% było płci żeńskiej, a 56,4% ‒ płci męskiej) w 24-tygodniowym okresie leczenia.
W kohorcie B1 wszyscy uczestnicy przyjmowali produkt IVA+TEZ+ELX na początku badania. Średnia wartość ppFEV1 na początku badania w przypadku IVA+TEZ+ELX wynosiła 99,7 punktu procentowego (zakres: 29,3-146,0), średni wynik CFQ-R RD na początku badania w przypadku IVA+TEZ+ELX wynosił 84,8 (zakres 16,7-100), a średnie stężenie jonów chlorkowych w pocie na początku badania w przypadku IVA+TEZ+ELX wynosiło 40,4 mmol/l (zakres: 11,5 mmol/l-109,5 mmol/l).
W badaniu 121-105, grupa B1, pierwszorzędowymi punktami końcowymi były bezpieczeństwo stosowania i tolerancja. Punkty końcowe skuteczności obejmowały bezwzględną zmianę ppFEV1, bezwzględną zmianę stężenia jonów chlorkowych w pocie, bezwzględną zmianę wyniku domeny objawów ze strony układu oddechowego CFQ-R i liczbę zaostrzeń płucnych do 24. tygodnia.
Wyniki dotyczące skuteczności zestawiono w tabeli 6.
| Tabela 6. Analiza skuteczności, badanie 121-105 (grupa B1) | ||
| Analiza | Statystyka | D-IVA+TEZ+VNZ N = 78 |
| Drugorzędowe punkty końcowe oceny skuteczności | ||
| Początkowa wartość ppFEV1 | Średnia (SD) | 99,7 (15,1) |
| Początkowe stężenie jonów chlorkowych w pocie | Średnia (SD) | 40,4 (20,9) |
| Bezwzględna zmiana wartości ppFEV1 odpoczątku badania do 24. tygodnia (punkty procentowe) | Średnia LS (95% CI) | 0,0 (-2,0; 1,9) |
| Bezwzględna zmiana stężenia jonówchlorkowych w pocie od początku badania do24. tygodnia (mmol/l) | Średnia LS (95% CI) | -8,6 (-11,0; -6,3) |
| Bezwzględna zmiana wartości wyników oceny objawów ze strony układu oddechowego według kwestionariusza CFQ-R RD od początku badania do 24.tygodnia (punkty) | Średnia LS (95% CI) | 3,9 (1,5; 6,3) |
| Liczba zaostrzeń objawów ze strony płuc w okresie do 24. tygodnia | Liczba zdarzeń na rok | 0,15 |
| CI: przedział ufności (ang. confidence interval); ppFEV1: procentowa wartość należna natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (ang. percent predicted forced expiratory volume in 1 second); SD: odchylenie standardowe (ang. standard deviation); CFQ-R: zrewidowany kwestionariusz jakości życia wmukowiscydozie (ang. Cystic Fibrosis Questionnaire Revised) | ||
Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu mukowiscydozy (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
Farmakokinetyka produktów VNZ, TEZ i D-IVA u zdrowych osób dorosłych oraz u pacjentów chorych na mukowiscydozę jest podobna. Po rozpoczęciu podawania produktu D-IVA+TEZ+VNZ raz na dobę stężenie w osoczu osiąga stan stacjonarny w ciągu 20 dni w przypadku VNZ, w ciągu 8 dni
w przypadku TEZ i w ciągu 8 dni w przypadku D-IVA.
Po osiągnięciu stanu stacjonarnego w wyniku podawania produktu D-IVA+TEZ+VNZ współczynnik kumulacji w oparciu o wartość AUC wynosi w przybliżeniu 6,09 w przypadku VNZ, 1,92
w przypadku TEZ i 1,74 w przypadku D-IVA. Najważniejsze parametry farmakokinetyczne produktu D-IVA+TEZ+VNZ w stanie stacjonarnym u pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku co najmniej 12 lat przedstawiono w tabeli 7.
| Tabela 7. Średnie wartości (SD) parametrów farmakokinetycznych produktów leczniczych VNZ, TEZ i D-IVA w stanie stacjonarnym u pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku12 lat i starszych | |||
| Dawka | Substancjaczynna | Cmax (mcg/ml) | AUC0-24h (mcg∙h/ml) |
| D-IVA 250 mg +TEZ100 mg + VNZ 20 mg | VNZ | 0,812 (0,344) | 18,6 (8,08) |
| TEZ | 6,77 (1,24) | 89,5 (28,0) | |
| D-IVA | 2,33 (0,637) | 39,0 (15,3) | |
| SD: odchylenie standardowe (ang. standard deviation); Cmax: zaobserwowane stężenie maksymalne (ang.maximum observed concentration); AUC0-24h: pole pod krzywą stężenia w funkcji czasu (ang. area under theconcentration versus time curve) w stanie stacjonarnym | |||
Wchłanianie
Wchłanianie VNZ, TEZ i D-IVA charakteryzuje mediana (zakres) czasu do stężenia maksymalnego
(tmax) wynosząca odpowiednio około 7,80 godziny (od 3,70 do 11,9 godziny), 1,60 godziny (1,40 do
1,70 godziny) i 3,7 godziny (2,7 do 11,4 godziny).
Ekspozycja na VNZ (AUC) zwiększa się w przybliżeniu 4 do 6-krotnie w przypadku podawania razem z posiłkiem zawierającym tłuszcze w porównaniu z podawaniem na czczo. Ekspozycja na D-IVA zwiększa się w przybliżeniu 3 do 4-krotnie w przypadku podawania razem z posiłkiem zawierającym tłuszcze w porównaniu z podawaniem na czczo, natomiast pokarm nie ma klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję na TEZ (patrz punkt 4.2).
Dystrybucja
VNZ i D-IVA wiążą się z białkami osocza w >99%, głównie z albuminą i alfa-1-kwaśną glikoproteiną. TEZ wiąże się z białkami osocza w około 99%, głównie z albuminą.
Po doustnym podaniu produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ średnia (SD) wartość pozornej objętości dystrybucji VNZ, TEZ i D-IVA wynosiła odpowiednio 90,4 l (31,3), 123 l (43,2) i 157 l (47,3). W przypadku VNZ, TEZ i D-IVA nie obserwuje się preferencyjnego przenikania do ludzkich erytrocytów.
Metabolizm
VNZ jest w dużym stopniu metabolizowany u ludzi, głównie przez CYP3A4/5. VNZ nie ma głównych metabolitów obecnych w krążeniu.
TEZ jest w dużym stopniu metabolizowany u ludzi, głównie przez CYP3A4/5. Po doustnym podaniu pojedynczej dawki 100 mg TEZ znakowanego izotopem 14C zdrowym uczestnikom płci męskiej związki M1-TEZ, M2-TEZ i M5-TEZ były trzema głównymi metabolitami TEZ obecnymi w krążeniu u ludzi. M1-TEZ ma podobną moc działania do TEZ i jest uważany za farmakologicznie czynny. M2-TEZ jest znacznie mniej farmakologicznie czynny niż TEZ lub M1-TEZ, a M5-TEZ nie jest uważany za farmakologicznie czynny. Inny, mniej istotny metabolit obecny w krążeniu, M3-TEZ, powstaje
w wyniku bezpośredniej glukuronidacji TEZ.
D-IVA jest metabolizowany głównie przez CYP3A4/5, tworząc dwa główne krążące metabolity, M1-D-IVA i M6-D-IVA. M1-D-IVA ma około jedną piątą mocy D-IVA i jest uważany za farmakologicznie czynny. M6-D-IVA nie jest uważany za farmakologicznie czynny.
Eliminacja
Po podaniu doustnym produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ średnia (SD) wartość pozornego klirensu VNZ, TEZ i D-IVA wynosiła odpowiednio 1,18 (0,455) l/h, 0,937 (0,338) l/h i 6,52 (2,77) l/h. Średnia (SD) okresu półtrwania w fazie końcowej VNZ, TEZ i D-IVA po podaniu produktu złożonego D-IVA+TEZ+VNZ o stałej dawce w postaci tabletek wynosi odpowiednio około 54,0 (10,1) godziny, 92,4 (23,1) godziny i 17,3 (2,67) godziny. Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej średnia (SD) efektywnego okresu półtrwania VNZ, TEZ i D-IVA po podaniu produktu złożonego D-IVA+TEZ+VNZ w stałej dawce w postaci tabletek wynosi u pacjentów chorych na mukowiscydozę odpowiednio około 92,8 (30,2) godziny, 22,5 (5,85) godziny i 19,2 (8,71) godziny.
Wydalanie
Po podaniu doustnym VNZ znakowanego izotopem 14C w monoterapii większość czynnika radioaktywnego (91,6%) została wydalona z kałem, głównie w postaci metabolitów.
Po podaniu doustnym TEZ znakowanego izotopem 14C w monoterapii większość dawki (72%) została wydalona z kałem (w postaci niezmienionej lub jako M2-TEZ), a około 14% z moczem (głównie jako M2-TEZ), co dało średni całkowity odzysk wynoszący 86% w czasie do 26 dni po podaniu dawki.
Dane przedkliniczne wskazują, że większość D-IVA znakowanego izotopem 14C jest wydalana
z kałem. Głównymi wydalanymi metabolitami D-IVA były M1-D-IVA i M6-D-IVA. Oczekuje się, że wydalanie D-IVA u ludzi będzie podobne do wydalania IVA, na podstawie podobnej struktury (izotopolog deuterowany) i danych nieklinicznych.
Po podaniu doustnym IVA znakowanego izotopem 14C w monoterapii większość dawki IVA (87,8%) została wydalona z kałem po przemianie metabolicznej. Wyeliminowanie IVA i jego metabolitów
z moczem było minimalne (tylko 6,6% IVA zostało odzyskane z moczem). Zaburzenia czynności wątroby
Nie przeprowadzono badań oceniających stosowanie produktu D-IVA+TEZ+VNZ u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Childa-Pugha). Po podaniu pojedynczej dawki produktu D-IVA+TEZ+VNZ u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby całkowita ekspozycja na VNZ była o około 30% niższa, całkowita ekspozycja na TEZ była porównywalna, a całkowita ekspozycja na D-IVA była o 20% niższa w porównaniu do zdrowych osób dobranych pod względem demograficznym.
Zaburzenia czynności nerek
VNZ, TEZ i D-IVA są wydalane z moczem w nieistotnym stopniu (patrz Eliminacja).
Nie badano stosowania VNZ w monoterapii ani w skojarzeniu z TEZ i D-IVA u pacjentów chorych na mukowiscydozę i ciężką niewydolnością nerek (eGFR poniżej 30 ml/min) ani u pacjentów chorych na mukowiscydozę i schyłkową niewydolnością nerek. Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej (PK) ekspozycja na VNZ wydaje się podobna u pacjentów z łagodną (N = 126; eGFR
60 do poniżej 90 ml/min/1,73 m2) i umiarkowaną niewydolnością nerek (N = 2; eGFR 30 do poniżej 60 ml/min/1,73 m2) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (N = 580; eGFR 90 ml/min/1,73 m2 lub wartość większa).
W analizie farmakokinetyki populacyjnej ekspozycja na TEZ była podobna u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (N = 172; eGFR 60 do poniżej 90 ml/min/1,73 m2) i u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (N = 8; eGFR 30 do poniżej 60 ml/min/1,73 m2)
w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (N = 637; eGFR 90 ml/min/1,73 m2 lub
wartość większa).
W analizie farmakokinetyki populacyjnej ekspozycja na D-IVA była podobna u pacjentów
z łagodnymi (N = 132; eGFR 60 do poniżej 90 ml/min/1,73 m2) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (N = 2; eGFR 30 do poniżej 60 ml/min/1,73 m2) w porównaniu do pacjentów
z prawidłową czynnością nerek (N = 577; eGFR 90 ml/min/1,73 m2 lub wartość większa) (patrz punkt 4.2).
Rasa
Rasa nie miała klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję na VNZ u osób rasy białej (N = 664) i innej niż biała (N = 44) na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki. Grupa osób rasy innej niż biała obejmowała 9 osób rasy czarnej lub Afroamerykanów, 7 osób rasy azjatyckiej, 7 osób rasy mieszanej, 2 rdzennych Amerykanów lub rdzennych mieszkańców Alaski, 2 osoby o innym pochodzeniu etnicznym i 17 osób, których danych nie zebrano.
Bardzo ograniczone dane na temat farmakokinetyki wskazują na porównywalną ekspozycję na TEZ
u osób rasy białej (N = 652) i innej niż biała (N = 8). Grupa osób rasy innej niż biała obejmowała
5 osób rasy czarnej lub Afroamerykanów oraz 3 rdzennych mieszkańców Hawajów lub innych wysp Pacyfiku.
W analizie populacyjnej farmakokinetyki rasa nie miała klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę D-IVA u osób rasy białej (N = 670) i innej niż biała (N = 41). Grupa osób rasy innej niż biała obejmowała 18 osób rasy czarnej lub Afroamerykanów, 2 osoby rasy azjatyckiej, 3 osoby rasy mieszanej, 1 osobę o innym pochodzeniu etnicznym i 17 osób, których danych nie zebrano.
Płeć
W analizie farmakokinetyki populacyjnej nie ma klinicznie istotnych różnic między mężczyznami i kobietami w ekspozycji na VNZ (433 mężczyzn w porównaniu do 275 kobiet), TEZ i D-IVA.
Pacjenci w podeszłym wieku
Do udziału w badaniach klinicznych dotyczących produktu leczniczego D-IVA+TEZ+VNZ włączono 2 pacjentów chorych na mukowiscydozę w wieku 65 lat i starszych. Liczba ta nie była wystarczająca, aby możliwe było sprawdzenie, czy odpowiedź na leczenie u tych pacjentów różni się od obserwowanej u młodszych osób dorosłych chorych na mukowiscydozę (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Dzieci i młodzież chore na mukowiscydozę w wieku od 6 do poniżej 18 lat
Ekspozycję na VNZ, TEZ i D-IVA w badaniach III fazy ustaloną na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej przedstawiono dla poszczególnych grup wiekowych w tabeli 8. Ekspozycja na VNZ, TEZ i D-IVA u pacjentów w wieku od 6 do poniżej 18 lat mieści się w zakresie obserwowanym u pacjentów dorosłych chorych na mukowiscydozę.
| Tabela 8. Średnia (SD) ekspozycja na wanzakaftor, tezakaftor i deutiwakaftor obserwowanaw poszczególnych grupach wiekowych | ||||||
| Grupawiekowa | Masa ciała | Dawka | VNZ AUC0-24h(µg ∙h/ml) | TEZ AUC0-24h(µg ∙h/ml) | M1-TEZ AUC0-24h, ss(μg∙h/ml) | D-IVA AUC0-24h(µg ∙h/ml) |
| 6 do<12 lat | <40 kg(N = 70) | VNZ 12 mg raz na dobę/ TEZ 60 mg raz na dobę/D-IVA 150 mg raz na dobę | 13,0(4,90) | 69,1(20,7) | 163 (42,2) | 30,2 (11,6) |
| >40 kg(N = 8) | VNZ 20 mg raz na dobę/ TEZ 100 mg raz na dobę/ D-IVA 250 mg raz na dobę | 18,6(7,49) | 101 (33,7) | 162 (51,5) | 48,5 (18,7) | |
| 12 do<18 lat | -(N = 66) | VNZ 20 mg raz na dobę/ TEZ 100 mg raz na dobę/ D-IVA 250 mg raz na dobę | 15,8(6,52) | 93,0(32,5) | 149 (41,2) | 37,1 (15,3) |
| ≥18 lat | -(N = 414) | 19,0(8,22) | 89,0(27,2) | 130 (35,2) | 39,3 (15,3) | |
| SD: odchylenie standardowe (ang. standard deviation); AUC0-24h: pole pod krzywą stężenia w funkcji czasu (ang.area under the concentration versus time curve) w stanie stacjonarnym | ||||||
Dane farmaceutyczne - Alyftrek 50 mg + 20 mg + 4 mg
Rdzeń tabletki
Kroskarmeloza sodowa (E468) Hypromeloza (E464) Hypromelozy octanobursztynian Magnezu stearynian (E470b)
Celuloza mikrokrystaliczna (E460(i)) Sodu laurylosiarczan (E487)
Otoczka tabletki
Karmin (E120)
Lak aluminiowy błękitu brylantowego FCF (E133) Hydroksypropyloceluloza (E463)
Hypromeloza (E464)
Żelaza tlenek czerwony (E172) Talk (E553b)
Tytanu dwutlenek (E171)
Alyftrek 50 mg/20 mg/4 mg tabletki powlekane
3 lata
Alyftrek 125 mg/50 mg/10 mg tabletki powlekane
3 lata
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
Blister termoformowany wykonany z folii polichlorotrifluoroetylenowej (PCTFE) laminowanej folią
z polichlorku winylu (PVC) i uszczelniony pokryciem z folii blistrowej (aluminiowej). Wielkości opakowań:
Alyftrek (deutiwakaftor 125 mg/tezakaftor 50 mg/wanzakaftor 10 mg), tabletki powlekane
56 tabletek (4 blistry foliowe po 14 tabletek)
Alyftrek (deutiwakaftor 50 mg/tezakaftor 20 mg/wanzakaftor 4 mg), tabletki powlekane
84 tabletki (4 blistry foliowe po 21 tabletek)