Ryzneuta 20 mg roztwór do wstrzykiwań

Produkt leczniczy Ryzneuta jest przeznaczony do stosowania w celu skrócenia czasu trwania neutropenii i zmniejszenia częstości występowania gorączki neutropenicznej u dorosłych pacjentów leczonych chemioterapią cytotoksyczną z powodu nowotworów złośliwych (z wyjątkiem przewlekłej białaczki szpikowej i zespołów mielodysplastycznych).

Leczenie produktem Ryzneuta powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarzy z doświadczeniem w onkologii i (lub) hematologii.

Dawkowanie

Zaleca się podawanie jednej dawki 20 mg (pojedyncza ampułkostrzykawka) produktu Ryzneuta w

każdym cyklu chemioterapii, co najmniej 24 godziny po chemioterapii cytotoksycznej.

Populacje specjalne

Zaburzenia czynności nerek

Nie zaleca się zmiany dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek.

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Ryzneuta u dzieci nie zostały jeszcze ustalone i nie są dostępne żadne dane.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Ryzneuta jest przeznaczony do stosowania podskórnego. Jest on dostarczany w

ampułkostrzykawce do podawania ręcznego.

Wstrzyknięcia należy wykonywać w udo, brzuch, pośladek lub górną część ramienia. Instrukcja dotycząca postępowania z produktem leczniczym przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w

punkcie 6.1.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu medycznego.

Wzrost komórek złośliwych

Czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) może pobudzać wzrost komórek szpikowych in vitro i podobne działanie może być obserwowane na niektórych komórkach pozaszpikowych in vitro.

Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności efbemalenograstymu alfa u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym, przewlekłą białaczką szpikową lub ostrą białaczką szpikową. Dlatego nie należy go stosować u tych pacjentów.

Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności efbemalenograstymu alfa u pacjentów otrzymujących chemioterapię wysokodawkową. Tego produktu leczniczego nie należy stosować w celu zwiększenia dawki chemioterapii cytotoksycznej poza ustalone schematy dawkowania.

Działania niepożądane dotyczące płuc

Po podaniu G-CSF zgłaszano działania niepożądane dotyczące płuc, w szczególności śródmiąższowe zapalenie płuc. Pacjenci z naciekami płucnymi lub zapaleniem płuc w wywiadzie mogą być narażeni na większe ryzyko (patrz punkt 4.8).

Wystąpienie objawów płucnych, takich jak kaszel, gorączka i duszność w połączeniu z radiologicznymi objawami nacieków płucnych oraz pogorszenie czynności płuc wraz ze zwiększoną liczbą neutrofili mogą być wstępnymi objawami zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). W takich przypadkach efbemalenograstym alfa należy odstawić zgodnie z decyzją lekarza i zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).

Kłębuszkowe zapalenie nerek

U pacjentów otrzymujących G-CSF (np. filgrastym i pegfilgrastym) zgłaszano kłębuszkowe zapalenie nerek. Na ogół przypadki kłębuszkowego zapalenia nerek ustępowały po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu G-CSF. Zaleca się monitorowanie ogólnego badania moczu.

Zespół przesiąkania włośniczek

Zespół przesiąkania włośniczek był zgłaszany po podaniu G-CSF i objawia się niedociśnieniem, hipoalbuminemią, obrzękiem i hemokoncentracją. Pacjenci, u których wystąpią objawy zespołu przesiąkania włośniczek, powinni być ściśle monitorowani i otrzymywać standardowe leczenie objawowe, które może obejmować konieczność intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.8).

Powiększenie śledziony i pęknięcie śledziony

Po podaniu efbemalenograstymu alfa zgłaszano ogólnie bezobjawowe przypadki powiększenia śledziony. Po podaniu G-CSF zgłaszano przypadki pęknięcia śledziony, w tym przypadki śmiertelne (patrz punkt 4.8). W związku z tym należy uważnie monitorować wielkość śledziony (np. badanie kliniczne, USG). Rozpoznanie pęknięcia śledziony należy wziąć pod uwagę u pacjentów zgłaszających ból w lewej górnej części brzucha lub ból w okolicy szczytu łopatki.

Małopłytkowość i niedokrwistość

Leczenie samym efbemalenograstymem alfa nie wyklucza małopłytkowości i niedokrwistości, ponieważ chemioterapia mielosupresyjna w pełnej dawce jest prowadzona zgodnie z zaleconym schematem. Zaleca się regularne monitorowanie liczby płytek krwi i hematokrytu. Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania leków chemioterapeutycznych stosowanych w monoterapii lub chemioterapii skojarzonej, o których wiadomo, że mogą powodować ciężką małopłytkowość.

Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa

Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa z przełomem była związana ze stosowaniem G-CSF u pacjentów z cechami niedokrwistości sierpowatokrwinkowej lub niedokrwistością sierpowatokrwinkową (patrz punkt 4.8). Dlatego lekarze powinni zachować ostrożność, przepisując efbemalenograstym alfa pacjentom z cechami niedokrwistości sierpowatokrwinkowej lub niedokrwistością sierpowatokrwinkową, a parametry kliniczne i wyniki badań laboratoryjnych powinny być odpowiednio i uważnie monitorowane przez lekarza pod kątem możliwego związku tego produktu leczniczego z powiększeniem śledziony i przełomem naczynioruchowym.

Leukocytoza

U pacjentów otrzymujących G-CSF obserwowano liczbę białych krwinek (WBC) wynoszącą 100 × 10⁹/l lub więcej. Nie zgłoszono żadnych zdarzeń niepożądanych bezpośrednio związanych z takim stopniem leukocytozy. Wzrost liczby białych krwinek jest przejściowy, zazwyczaj obserwowany 24 do 48 godzin po podaniu i jest zgodny z farmakodynamicznym działaniem tego produktu leczniczego. W związku z działaniem klinicznym i możliwością wystąpienia leukocytozy, w trakcie leczenia należy regularnie przeprowadzać morfologię krwi. Jeśli liczba leukocytów przekroczy 50 × 10⁹/l po spodziewanym nadirze, produkt leczniczy należy natychmiast odstawić.

Nadwrażliwość

U pacjentów leczonych G-CSF zgłaszano nadwrażliwość, w tym poważne reakcje alergiczne, występujące podczas leczenia początkowego lub późniejszego. Efbemalenograstym alfa należy na stałe odstawić u pacjentów z klinicznie istotną nadwrażliwością. Efbemalenograstymu alfa nie należy podawać pacjentom z nadwrażliwością na efbemalenograstym alfa w wywiadzie. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania efbemalenograstymu alfa u pacjentów z ciężkimi reakcjami

alergicznymi na inne produkty G-CSF w wywiadzie, ponieważ nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia reakcji krzyżowej. W takich okolicznościach efbemalenograstym alfa powinien być podawany według uznania lekarza z uwzględnieniem odpowiedniej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Jeśli wystąpi poważna reakcja alergiczna, należy zastosować odpowiednie leczenie i uważnie obserwować pacjenta przez kilka dni.

Zespół Stevensa-Johnsona

Zespół Stevensa-Johnsona (SJS), który może stanowić zagrożenie dla życia lub prowadzić do zgonu, był rzadko zgłaszany w związku z leczeniem G-CSF. Jeśli u pacjenta wystąpił SJS podczas stosowania efbemalenograstymu alfa, nie wolno ponownie rozpoczynać leczenia efbemalenograstymem alfa u tego pacjenta.

Immunogenność

Podobnie jak w przypadku wszystkich białek terapeutycznych, istnieje możliwość wystąpienia immunogenności. Wskaźnik wytwarzania przeciwciał przeciwko efbemalenograstymowi alfa jest ogólnie niski. Zgodnie z przewidywaniami w przypadku wszystkich leków biologicznych występują przeciwciała wiążące, jednak obecnie nie są one związane z aktywnością neutralizującą.

Zapalenie aorty

Zapalenie aorty zgłaszano po podaniu G-CSF u osób zdrowych i pacjentów z nowotworami. Objawy obejmowały gorączkę, ból brzucha, złe samopoczucie, ból pleców i podwyższone markery stanu zapalnego (np. białko c-reaktywne i liczba białych krwinek). W większości przypadków zapalenie aorty było diagnozowane za pomocą tomografii komputerowej (TK) i na ogół ustępowało po odstawieniu G-CSF (patrz także punkt 4.8).

Zespół mielodysplastyczny i ostra białaczka szpikowa u pacjentów z rakiem piersi i płuc

Zespół mielodysplastyczny (MDS) i ostrą białaczkę szpikową (AML) obserwowano po zastosowaniu niektórych G-CSF (np. pegfilgrastymu) w skojarzeniu z chemioterapią i (lub) radioterapią u pacjentów z rakiem piersi i płuc (patrz punkt 4.8). Pacjenci z rakiem piersi i płuc powinni być monitorowani pod kątem oznak i objawów MDS/AML.

Inne ostrzeżenia

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Ryzneuta w mobilizacji komórek progenitorowych krwi u pacjentów lub zdrowych dawców nie zostały odpowiednio zbadane.

Zwiększona aktywność hematopoetyczna szpiku kostnego w odpowiedzi na terapię czynnikami wzrostu była związana z przejściowymi dodatnimi wynikami badań obrazowych kości. Należy wziąć to pod uwagę podczas interpretacji wyników obrazowania kości.

Sorbitol

Ten produkt leczniczy zawiera 50 mg sorbitolu w każdej ampułkostrzykawce. Należy wziąć pod uwagę wpływ jednocześnie podawanych produktów zawierających sorbitol (lub fruktozę) oraz spożycie sorbitolu (lub fruktozy) w diecie.

Sód

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę 20 mg, czyli jest zasadniczo

„wolny od sodu”.

Guma naturalna - lateks

Nasadka igły ampułkostrzykawki zawiera suchą gumę naturalną (lateks), który może powodować

reakcje alergiczne.

Ze względu na potencjalną wrażliwość szybko dzielących się komórek szpikowych na chemioterapię cytotoksyczną, efbemalenograstym alfa należy podawać co najmniej 24 godziny po podaniu chemioterapii cytotoksycznej i co najmniej 14 dni przed podaniem kolejnej dawki chemioterapii.

Wykazano, że jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Ryzneuta z chemioterapią (tj. podawanie

w tym samym dniu) nasila mielosupresję.

Możliwe interakcje z innymi hematopoetycznymi czynnikami wzrostu i cytokinami nie zostały szczegółowo zbadane w ramach badań klinicznych.

Potencjalne interakcje z litem, który również promuje uwalnianie neutrofili, nie zostały szczegółowo zbadane. Nie ma dowodów na to, że taka interakcja byłaby szkodliwa.

Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Ryzneuta u pacjentów otrzymujących chemioterapię związaną z opóźnioną mielosupresją, np. nitrozomoczniki.

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania efbemalenograstymu alfa u kobiet w ciąży. Chociaż badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3), produkt Ryzneuta nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.

Karmienie piersią

Brak wystarczających danych dotyczących przenikania efbemalenograstymu alfa do mleka ludzkiego; nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i niemowląt. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać lub wstrzymać podawanie produktu Ryzneuta biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność

Efbemalenograstym alfa nie wpływał na zdolności reprodukcyjne ani płodność u samców i samic szczurów przy skumulowanych dawkach tygodniowych około 2,2 razy większych niż zalecana dawka dla ludzi (w oparciu o powierzchnię ciała) (patrz punkt 5.3).

Ryzneuta nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból kości (bardzo często [≥ 1/10]). Ból pleców,

bóle stawów i bóle kończyn były zgłaszane często (≥ 1/100 do < 1/10). Ból mięśniowo-szkieletowy

miał na ogół nasilenie łagodne do umiarkowanego, był przemijający i u większości pacjentów można go było złagodzić za pomocą standardowych leków przeciwbólowych.

Poważny obrzęk naczynioruchowy wystąpił podczas późniejszego leczenia efbemalenograstymem alfa

(niezbyt często [ ≥ 1/1 000 do < 1/100]).

Powiększenie śledziony, na ogół bezobjawowe, jest rzadkie. Po podaniu G-CSF zgłaszano przypadki pęknięcia śledziony, w tym przypadki śmiertelne (patrz punkt 4.4).

Podczas leczenia efbemalenograstymem alfa występowały niezbyt częste działania niepożądane dotyczące płuc, takie jak obrzęk płuc. Po podaniu G-CSF zgłaszano inne działania niepożądane dotyczące płuc, w tym śródmiąższowe zapalenie płuc, nacieki płucne i zwłóknienie płuc. Po podaniu G-CSF zgłaszano przypadki niewydolności oddechowej lub ARDS, które mogą być śmiertelne (patrz punkt 4.4).

Pojedyncze przypadki przełomu niedokrwistości sierpowatokrwinkowej były związane ze stosowaniem G-CSF u pacjentów z cechami niedokrwistości sierpowatokrwinkowej lub niedokrwistością sierpowatokrwinkową (patrz punkt 4.4).

Zespół przesiąkania włośniczek, który może zagrażać życiu w przypadku opóźnienia leczenia, zgłaszano u pacjentów z nowotworami poddawanych chemioterapii po podaniu G-CSF; patrz punkt

4.4 i punkt „Opis wybranych działań niepożądanych” poniżej.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Bezpieczeństwo stosowania efbemalenograstymu alfa zostało ocenione na podstawie wyników badań klinicznych. Działania niepożądane podzielono na grupy zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA (SOC) oraz na grupy pod względem częstości ich występowania, stosując następującą konwencję: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych). W ramach każdej grupy częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności według stopnia ich nasilenia, zaczynając od najniższego.

Opis wybranych działań niepożądanych

U pacjentów otrzymujących chemioterapię często obserwowano nudności, wymioty, biegunkę, osłabienie, zmęczenie, gorączkę, zawroty i bóle głowy.

Zgłoszono jeden przypadek ciężkiej pokrzywki po leczeniu efbemalenograstymem alfa.

Zwiększenie liczby białych krwinek było często zgłaszane po leczeniu efbemalenograstymem alfa. Po

podaniu G-CSF zgłaszano leukocytozę (liczba białych krwinek > 100 x 10⁹/l) (patrz punkt 4.4).

U pacjentów otrzymujących efbemalenograstym alfa po chemioterapii cytotoksycznej często obserwowano podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) i aminotransferazy asparaginianowej (AST). Wzrost ten jest przemijający i powraca do wartości wyjściowych.

Pewne działania niepożądane nie zostały jeszcze zaobserwowane w badaniach klinicznych nad efbemalenograstymem alfa, ale powszechnie przyjmuje się, że można je przypisać G-CSF i jego pochodnym:

W badaniu epidemiologicznym zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia MDS/AML po zastosowaniu niektórych G-CSF w połączeniu z chemioterapią i (lub) radioterapią u pacjentów z rakiem piersi i płuc (patrz punkt 4.4).

Po podaniu G-CSF zgłaszano reakcje nadwrażliwości (patrz punkt 4.4).

Przypadki zespołu przesiąkania włośniczek były zgłaszane po podaniu G-CSF i objawiają się niedociśnieniem, hipoalbuminemią, obrzękiem i hemokoncentracją. Zespół przesiąkania włośniczek występował zazwyczaj u pacjentów z zaawansowaną chorobą nowotworową, posocznicą, przyjmujących wiele produktów leczniczych stosowanych w chemioterapii lub poddawanych aferezie (patrz punkt 4.4).

Po podaniu G-CSF może wystąpić zapalenie aorty (patrz punkt 4.4).

Po podaniu G-CSF może wystąpić zespół Stevensa-Johnsona, zespół Sweeta (ostra gorączkowa

dermatoza neutrofilowa) (patrz punkt 4.4).

Po podaniu G-CSF może wystąpić kłębuszkowe zapalenie nerek (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

U jednego pacjenta, któremu podawano 40 mg efbemalenograstymu alfa podczas cyklu chemioterapii (wstrzyknięcia 20 mg w kolejnych dniach), zgłaszano działania niepożądane, które były podobne do tych występujących u pacjentów otrzymujących niższe dawki efbemalenograstymu alfa.