Infanrix hexa - zawiesina i proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań
Informacja o przepisywaniu
Refundacja
Informacja o wydawaniu
Ograniczenie recepty
Inne informacje
Nazwa leku
Postać farmaceutyczna
Producent
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (MAH)
Ostatnia aktualizacja SmPC
Skorzystaj z aplikacji Mediately
Szybciej uzyskaj informacje o leku.
Ponad 36k oceny
ChPL - Infanrix -
Szczepionka Infanrix hexa jest wskazana do szczepienia pierwotnego i uzupełniającego niemowląt w wieku od 6 tygodni i dzieci przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, poliomyelitis i zakażeniom wywoływanym przez Haemophilus influenzae typ b.
Szczepionkę Infanrix hexa należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.
Dawkowanie
Szczepienie pierwotne
Schemat szczepienia pierwotnego składa się z dwóch lub trzech dawek (po 0,5 ml), które powinny być podane zgodnie z oficjalnymi zaleceniami (patrz tabela poniżej w tej sekcji oraz punkt 5.1, dotyczące schematów szczepień ocenianych w badaniach klinicznych).
Jeżeli planuje się podanie szczepionki Infanrix hexa według schematu EPI (Expanded Program on Immunisation w wieku 6, 10, 14 tygodni), należy podać noworodkowi szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B tuż po urodzeniu.
Jeśli dziecko otrzymało jedną dawkę szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B tuż po urodzeniu:
-
Szczepionka Infanrix hexa może być podawana po ukończeniu sześciu tygodni, zamiast kolejnych dawek szczepionki przeciwko WZW typu B. Jeśli podanie drugiej dawki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby (WZW) typu B wymagane jest przed osiągnięciem tego wieku, należy zastosować szczepionkę monowalentną przeciwko WZW typu B.
-
Szczepionka Infanrix hexa może być stosowana w mieszanym schemacie szczepienia pierwotnego szczepionką pięciowalentną/sześciowalentną zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.
Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B powinno zostać przeprowadzone zgodnie z lokalnie obowiązującymi zaleceniami.
Szczepionkę Infanrix hexa można zastąpić szczepionką pięciowalentną podawaną jednocześnie ze
szczepionką przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.
Szczepienie uzupełniające
Po 2-dawkowym lub 3-dawkowym szczepieniu pierwotnym szczepionką Infanrix hexa, dawkę uzupełniającą szczepionki Infanrix hexa należy podać co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce szczepienia pierwotnego (patrz tabela poniżej w tym punkcie i punkt 5.1, aby zapoznać się ze schematami ocenianymi w badaniach klinicznych).
Szczepionka Infanrix hexa może być stosowana jako dawka uzupełniająca u osób, które zostały wcześniej zaszczepione inną szczepionką sześciowalentną lub pięciowalentną szczepionką DTPa-IPV+Hib podaną z monowalentną szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w ramach szczepienia pierwotnego.
Jeśli nie jest dostępna dawka uzupełniająca sześciowalentnej szczepionki zawierającej składniki DTPa (antygeny błonicy, tężca i bezkomórkowe antygeny krztuśca), należy podać co najmniej dawkę szczepionki Hib.
Dzieci i młodzież
Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania szczepionki Infanrix hexa u dzieci w wieku
powyżej 36 miesięcy. Nie ma dostępnych danych.
Szczepienie pierwotne Szczepienieuzupełniające Ogólne zalecenia Niemowlęta urodzone o czasie 3-dawkowe Dawka uzupełniająca musi być podana. w odstępie co najmniej 6 miesięcy od ostatniejdawki szczepienia pierwotnego, najlepiej przed ukończeniem 18 miesięcy. 2-dawkowe Dawka uzupełniająca musi być podana. pomiędzy 11 a 13 miesięcy. Noworodki urodzone przedwcześnie, po co najmniej 24 tygodniach ciąży 3-dawkowe Dawka uzupełniająca musi być podana. w odstępie co najmniej 6 miesięcy od ostatniejdawki szczepienia pierwotnego, najlepiej przed ukończeniem 18 miesięcy. -
Należy przestrzegać co najmniej jednomiesięcznych odstępów pomiędzy dawkami szczepienia pierwotnego.
-
Dawka uzupełniająca powinna być podana
-
Należy przestrzegać co najmniej dwumiesięcznych odstępów pomiędzy dawkami szczepienia pierwotnego.
-
Dawka uzupełniająca powinna być podana w odstępie co najmniej 6 miesięcy od ostatniej dawki szczepienia pierwotnego, najlepiej w wieku
-
Należy przestrzegać co najmniej jednomiesięcznych odstępów pomiędzy dawkami szczepienia pierwotnego.
-
Dawka uzupełniająca powinna być podana
Sposób podawania
Szczepionka Infanrix hexa powinna być podawana głęboko domięśniowo. Zaleca się, aby każda kolejna dawka była podawana w inne miejsce.
Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
-
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1 lub formaldehyd, neomycynę i polimyksynę.
Nadwrażliwość po wcześniejszym podaniu szczepionek przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, polio lub Hib.
Szczepionka Infanrix hexa jest przeciwwskazana u niemowląt i dzieci ze stwierdzoną encefalopatią
o nieznanej etiologii, która wystąpiła w ciągu 7 dni po podaniu szczepionki zawierającej antygeny krztuśca. U tych dzieci należy przerwać szczepienie przeciwko krztuścowi i kontynuować szczepienie szczepionkami przeciwko błonicy, tężcowi, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, poliomyelitis
i Hib.
Tak jak w przypadku innych szczepionek, szczepionka Infanrix hexa nie powinna być podawana osobom w okresie ostrych i ciężkich chorób gorączkowych. Łagodna infekcja nie jest przeciwwskazaniem do zastosowania szczepionki.
Szczepienie powinno być poprzedzone przeprowadzeniem dokładnego wywiadu lekarskiego (ze szczególnym uwzględnieniem poprzednich szczepień i działań niepożądanych, które mogły być nimi spowodowane) oraz badaniem lekarskim.
Tak jak w przypadku każdej szczepionki, może się zdarzyć, że nie wszyscy zaszczepieni uzyskają ochronną odpowiedź immunologiczną (patrz punkt 5.1).
Szczepionka Infanrix hexa nie chroni przed chorobami wywołanymi przez patogeny inne niż Corynebacterium diphtheriae, Clostridium tetani, Bordetella pertussis, wirus zapalenia wątroby typu B, poliowirus lub Haemophilus influenzae typ b. Jednakże można się spodziewać, że szczepienie może chronić przed wirusowym zapaleniem wątroby typu D ze względu na to, że WZW D (wywoływane przez czynnik delta) nie występuje bez współistniejącej infekcji WZW B.
Jeśli którykolwiek z niżej wymienionych objawów pojawił się w zależności czasowej ze szczepieniem szczepionką zawierającą komponentę krztuścową, należy dokładnie rozważyć decyzję o podaniu następnej dawki szczepionki, zawierającej składnik krztuścowy:
-
Gorączka ≥ 40,0ºC w ciągu 48 godzin po podaniu szczepionki, niewywołana przez jakikolwiek, możliwy do zidentyfikowania czynnik;
-
Zapaść lub stan podobny do wstrząsu (epizod hipotoniczno – hiporeaktywny) w ciągu 48 godzin
po szczepieniu;
-
Przewlekły, nieustanny płacz trwający ≥ 3 godzin, pojawiający się w ciągu 48 godzin po
szczepieniu;
-
Drgawki przebiegające z gorączką lub bez, występujące w ciągu 3 dni po szczepieniu.
W pewnych okolicznościach, takich jak wysokie narażenie na zachorowanie na krztusiec, potencjalne korzyści mogą przeważyć ryzyko.
Tak jak w przypadku wszystkich szczepionek podawanych w iniekcjach, należy zapewnić pacjentom możliwość odpowiedniego, natychmiastowego leczenia i nadzoru w rzadkim przypadku wystąpienia po szczepieniu reakcji anafilaktycznej.
Tak jak w przypadku każdego szczepienia, należy dokładnie rozważyć potencjalne ryzyko i korzyść z podania szczepionki Infanrix hexa lub odroczenia tego szczepienia u niemowląt i dzieci z obecnie rozpoznanym lub postępującym ciężkim zaburzeniem neurologicznym.
Szczepionka Infanrix hexa powinna być ostrożnie stosowana u osób z trombocytopenią lub zaburzeniami krzepnięcia ponieważ po podaniu domięśniowym szczepionki może u nich wystąpić krwawienie.
Szczepionki nie należy podawać donaczyniowo lub śródskórnie.
Podane w wywiadzie drgawki gorączkowe, drgawki zgłaszane w wywiadzie rodzinnym lub zespół nagłej śmierci niemowląt (Sudden Infant Death Syndrome – SIDS) nie stanowią przeciwwskazania do zastosowania szczepionki Infanrix hexa. Zaszczepieni, z drgawkami gorączkowymi w wywiadzie, powinni być poddani uważnej obserwacji ze względu na to, że takie działania niepożądane mogą wystąpić w ciągu 2-3 dni po szczepieniu.
Lekarz powinien wziąć pod uwagę, że w przypadku równoczesnego podawania szczepionek Infanrix hexa i skoniugowanej szczepionki przeciw pneumokokom (PCV7, PCV10, PCV13) lub szczepionki przeciw odrze, śwince, różyczce i ospie wietrznej, występowanie reakcji gorączkowych jest częstsze niż po zastosowaniu tylko samej szczepionki Infanrix hexa. Reakcje te były w większości umiarkowane (temperatura niższa lub równa 39oC) i przemijające (patrz punkty 4.5 i 4.8).
Po równoczesnym podaniu szczepionek Infanrix hexa i Prevenar 13 zgłaszano częstsze występowanie drgawek (z gorączką lub bez) i epizodu hipotoniczno – hiporeaktywnego (HHE) (patrz punkt 4.8).
Profilaktyczne podawanie leków przeciwgorączkowych przed lub bezpośrednio po podaniu szczepionki może zmniejszyć częstość występowania i nasilenie reakcji gorączkowych po szczepieniu. Dane kliniczne dotyczące stosowania paracetamolu i ibuprofenu sugerują, że profilaktyczne stosowanie paracetamolu może zmniejszyć częstość występowania gorączki, podczas gdy wpływ profilaktycznego podawania ibuprofenu na występowanie gorączki był ograniczony.
Profilaktyczne podawanie leków przeciwgorączkowych jest zalecane u dzieci z chorobami przebiegającymi z drgawkami lub z drgawkami gorączkowymi w wywiadzie.
Leczenie przeciwgorączkowe powinno być włączone zgodnie z lokalnymi zaleceniami. Specjalne grupy pacjentów
Zakażenie wirusem HIV nie stanowi przeciwwskazania. Jednakże u pacjentów z zaburzeniami odporności może nie pojawić się prawidłowa odpowiedź immunologiczna.
Dane kliniczne wskazują, że Infanrix hexa może być podany niemowlętom urodzonym przedwcześnie, jednakże w tej populacji, jak można się spodziewać, obserwowano słabszą odpowiedź immunologiczną na niektóre antygeny (patrz punkty 4.8 i 5.1).
Należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia bezdechu oraz konieczność monitorowania czynności oddechowych przez 48 do 72 godzin w przypadku podawania dawek szczepienia pierwotnego bardzo wcześnie urodzonym wcześniakom (urodzonym ≤ 28. tygodnia ciąży), szczególnie dotyczy to niemowląt, u których występowały objawy niedojrzałości układu oddechowego.
Z uwagi na znaczne korzyści wynikające ze szczepienia tych niemowląt, nie należy rezygnować ze szczepienia ani go odraczać.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Ze względu na to, że polisacharydowy antygen otoczkowy Hib jest wydalany z moczem, w ciągu 1-2 tygodni po szczepieniu może wystąpić pozytywny wynik badania moczu. W celu potwierdzenia zakażenia Hib w tym okresie należy zastosować inne metody diagnostyczne.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Szczepionka Infanrix hexa zawiera kwas para-aminobenzoesowy. Może on powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego) i wyjątkowo, skurcz oskrzeli.
Ta szczepionka zawiera 0,0298 mikrograma fenyloalaniny w każdej dawce. Fenyloalanina może być szkodliwa dla osób z fenyloketonurią (PKU), rzadką chorobą genetyczną, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, ponieważ organizm nie usuwa jej w odpowiedni sposób.
Ta szczepionka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy szczepionkę uznaje się za „wolną od sodu”.
Ta szczepionka zawiera mniej niż 1 mmol (39 mg) potasu na dawkę, to znaczy szczepionkę uznaje się za „wolną od potasu”.
Identyfikowalność
W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.
Infanrix hexa może być podawany równocześnie ze skoniugowanymi szczepionkami przeciw pneumokokom (PCV7, PCV10, PCV13), skoniugowaną szczepionką przeciw meningokokom typu C (koniugaty CRM197 i TT), skoniugowaną szczepionką przeciw meningokokom typu A, C, W-135 i Y (koniugat TT), szczepionką przeciw meningokokom grupy B (MenB), doustną szczepionką przeciw rotawirusom i szczepionką przeciw odrze, śwince, różyczce i ospie wietrznej (MMRV).
Dane z badań nie wykazały klinicznie istotnej interferencji odpowiedzi immunologicznej na każdy z poszczególnych antygenów, chociaż zaobserwowano zmienną odpowiedź immunologiczną na poliowirusa typu 2 w przypadku równoczesnego podawania ze szczepionką Synflorix (seroprotekcja w zakresie od 78% do 100%) a wskaźniki odpowiedzi immunologicznej na antygen PRP (Hib) zawarty w szczepionce Infanrix hexa, po dwóch dawkach podanych w wieku 2 i 4 miesięcy, były wyższe w przypadku równoczesnego podawania ze szczepionką przeciw pneumokokom lub meningokokom skoniugowaną z toksoidem tężcowym (patrz punkt 5.1). Kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieznane.
W przypadku równoczesnego podawania szczepionki Infanrix hexa ze szczepionką MenB i skoniugowanymi szczepionkami przeciw pneumokokom, obserwacje z poszczególnych badań różniły się w zakresie odpowiedzi na inaktywowany wirus polio typu 2, skoniugowany antygen pneumokokowy serotypu 6B oraz antygen krztuśca - pertaktynę, jednak dane te nie wskazują na klinicznie istotną interferencję.
Dane uzyskane z badań klinicznych wskazują, że w przypadku równoczesnego podawania szczepionki Infanrix hexa i skoniugowanych szczepionek przeciw pneumokokom, występowanie reakcji gorączkowych jest częstsze niż po zastosowaniu tylko szczepionki Infanrix hexa. Dane z jednego badania klinicznego wskazują, że w przypadku równoczesnego podawania szczepionki Infanrix hexa
i szczepionki MMRV, występowanie reakcji gorączkowych jest częstsze niż po zastosowaniu tylko szczepionki Infanrix hexa i podobnie częste jak po zastosowaniu samej szczepionki MMRV (patrz punkty 4.4 i 4.8).
Odpowiedź immunologiczna pozostała niezmieniona.
Ze względu na zwiększone ryzyko gorączki, bólu w miejscu podania, utraty apetytu oraz drażliwości w przypadku podawania szczepionki Infanrix hexa jednocześnie ze szczepionką MenB oraz 7-walentną szczepionką przeciw pneumokokom, tam gdzie jest to możliwe należy rozważyć oddzielne podawanie szczepionek.
Tak jak w przypadku innych szczepień, u pacjentów otrzymujących leki immunosupresyjne może nie pojawić się prawidłowa odpowiedź immunologiczna.
Szczepionka Infanrix hexa nie jest przeznaczona do stosowania u osób dorosłych, dlatego nie ma odpowiednich danych klinicznych na temat stosowania szczepionki w okresie ciąży i karmienia piersią oraz odpowiednich badań na zwierzętach dotyczących wpływu na czynności rozrodcze.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Podobnie jak w przypadku szczepionek DTPa lub zawierających DTPa, zaobserwowano zwiększoną reaktogenność miejscową oraz występowanie gorączki po szczepieniu uzupełniającym szczepionką Infanrix hexa w porównaniu ze szczepieniem pierwotnym.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych:
Kolejność działań niepożądanych w każdej grupie częstości uwzględnia zmniejszający się stopień ciężkości działań niepożądanych.
Częstość występowania w odniesieniu do dawek podano jako:
Bardzo często: (≥1/10)
Często: (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często: (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko: (≥1/10 000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko: (<1/10 000)
Następujące działania niepożądane powiązane z podaniem szczepionki były zgłaszane w badaniach
klinicznych (dane od ponad 16 000 osób) i po wprowadzeniu do obrotu.
| Klasa układowo-narządowa | Częstość | Działania niepożądane |
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | Niezbyt często | Zakażenie górnych dróg oddechowych |
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Rzadko | Uogólnione powiekszenie węzłówchłonnych2, małopłytkowość (trombocytopenia)2 |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Rzadko | Reakcje anafilaktyczne 2, reakcje anafilaktoidalne (w tym pokrzywka)2 Reakcje alergiczne (w tym świąd)2 |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Bardzo często | Utrata apetytu |
| Zaburzenia psychiczne | Bardzo często | Nietypowy płacz, drażliwość, niepokój |
| Często | Nerwowość | |
| Zaburzenia układu nerwowego | Bardzo często | Senność |
| Rzadko | Zapaść lub stan podobny do wstrząsu(epizod hipotoniczno – hiporeaktywny)2 | |
| Bardzorzadko | Drgawki (z gorączką lub bez gorączki) | |
| Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia | Niezbyt często | Kaszel |
| Rzadko | Zapalenie oskrzeli, bezdech2 [informacje dotyczące bezdechu u bardzo wcześnie urodzonych wcześniaków (urodzonych ≤ 28. tygodnia ciąży) patrz punkt 4.4] | |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Często | Biegunka, wymioty |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Rzadko | Wysypka, obrzęk naczynioruchowy 2 |
| Bardzorzadko | Zapalenie skóry | |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscupodania | Bardzo często | Gorączka ≥ 38°C, ból, zaczerwienienie, zlokalizowany obrzęk w miejscupodania (≤ 50 mm) |
| Często | Gorączka >39.5°C, reakcje w miejscu podania, w tym stwardnienie, |
| zlokalizowany obrzęk w miejscu podania (> 50 mm) 1 | ||
| Niezbyt często | Rozlany obrzęk kończyny, w którą podano szczepionkę, czasem z objęciem sąsiadującego stawu 1, zmęczenie | |
| Rzadko | Obrzęk całej kończyny, w którą podano szczepionkę1,2, rozległy obrzęk2, naciek w miejscu podania2, pęcherzyki wmiejscu podania2 |
1 Wystąpienie obrzęku po dawce uzupełniającej jest bardziej prawdopodobne u dzieci, którym jako szczepienie pierwotne podano szczepionkę z acelularną składową krztuśca, w porównaniu z dziećmi zaszczepionymi szczepionką zawierającą pełnokomórkową składową krztuśca. Odczyny te ustępują średnio po 4 dniach.
2 Działania niepożądane z raportów spontanicznych
-
Doświadczenia dotyczące jednoczesnego podawania:
Analizy zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu wskazują na potencjalne zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek (z gorączką lub bez) i HHE w grupach, w których podawano szczepionkę Infanrix hexa ze szczepionką Prevenar 13 w porównaniu do grup, w których podawano jedynie szczepionkę Infanrix hexa.
W badaniach klinicznych, podczas których część szczepionych dzieci otrzymała Infanrix hexa równocześnie ze szczepionką Prevenar (PCV7), jako dawkę uzupełniającą (czwartą) obu szczepionek, gorączkę ≥ 38,0°C odnotowano w przypadku 43,4% niemowląt, które otrzymały Infanrix hexa i Prevenar równocześnie, w porównaniu z 30,5% dzieci, którym podano tylko szczepionkę heksawalentną. Gorączkę ≥ 39,5°C obserwowano w przypadku 2,6% oraz 1,5% dzieci, które otrzymały odpowiednio Infanrix hexa ze szczepionką Prevenar lub bez niej (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Częstość występowania i nasilenie gorączki po równoczesnym stosowaniu obu szczepionek podczas szczepienia pierwotnego były mniejsze od obserwowanych w przypadku dawki uzupełniającej.
Dane z badań klinicznych wskazują na podobną częstość występowania gorączki, gdy szczepionka Infanrix hexa podawana jest równocześnie z innymi skoniugowanymi polisacharydowymi szczepionkami przeciw pneumokokom.
W badaniu klinicznym, w którym część zaszczepionych pacjentów otrzymało dawkę uzupełniającą szczepionki Infanrix hexa równocześnie ze szczepionką przeciw odrze, śwince, różyczce i ospie wietrznej (MMRV), obserwowano gorączkę wyższą lub równą 38°C u 76,6% dzieci, którym podano równocześnie szczepionkę MMRV i Infanrix hexa, w porównaniu do 48% dzieci, które otrzymały tylko szczepionkę Infanrix hexa i 74,7% dzieci, które zaszczepiono tylko szczepionką MMRV. Gorączkę wyższą niż 39,5°C obserwowano u 18% dzieci, które otrzymały szczepionkę Infanrix hexa równocześnie ze szczepionką MMRV, w porównaniu do 3,3% dzieci, którym podano tylko szczepionkę Infanrix hexa i 19,3% dzieci, które zaszczepiono tylko szczepionką MMRV (patrz punkty 4.4 i 4.5).
-
Bezpieczeństwo stosowania u niemowląt urodzonych przedwcześnie
Szczepionkę Infanrix hexa podano ponad 1000 niemowlętom urodzonym przedwcześnie (urodzonym po 24 do 36 tygodni ciąży), w ramach szczepienia pierwotnego oraz u ponad 200 wcześniaków, jako szczepienie uzupełniające w drugim roku życia. W porównawczych badaniach klinicznych stwierdzono podobną częstość występowania działań niepożądanych u wcześniaków oraz niemowląt urodzonych o czasie (patrz informacje o bezdechu w punkcie 4.4).
-
Bezpieczeństwo stosowania u niemowląt i dzieci urodzonych przez matki zaszczepione szczepionką dTpa podczas ciąży
W dwóch badaniach klinicznych, szczepionkę Infanrix hexa podano ponad 500 dzieciom urodzonym przez matki zaszczepione szczepionką dTpa (n=341) lub placebo (n=346) w trakcie trzeciego trymestru ciąży (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa szczepionki Infanrix hexa był podobny niezależnie od zaszczepienia/braku zaszczepienia matek szczepionką dTpa podczas ciąży.
-
Dane dotyczące szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B
W niezwykle rzadkich przypadkach odnotowano występowanie takich objawów jak: reakcje alergiczne przypominające chorobę posurowiczą, porażenie, neuropatia, zapalenie nerwów, niedociśnienie, zapalenie naczyń, liszaj płaski, rumień wielopostaciowy, zapalenie stawów, osłabienie mięśni, zespół Guillain-Barré, encefalopatia, zapalenie mózgu i zapalenie opon mózgowych. Nie ustalono związku przyczynowego ze szczepionką.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
Właściwości farmakologiczne - Infanrix -
Grupa farmakoterapeutyczna: skojarzona szczepionka bakteryjno-wirusowa, kod ATC J07CA09 Immunogenność
Immunogenność szczepionki Infanrix hexa oceniano w badaniach klinicznych u dzieci w wieku od 6 tygodni. Szczepionkę oceniano w 2-dawkowym i 3-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego, w tym w schemacie EPI (Expanded Program on Immunisation) oraz jako dawkę uzupełniającą. Dane uzyskane z tych badań klinicznych przedstawione zostały w tabelach poniżej.
Po 3-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego u co najmniej 95,7% niemowląt stwierdzono ochronne poziomy przeciwciał lub seropozytywność wobec każdego z antygenów szczepionkowych. Po szczepieniu uzupełniającym (po czwartej dawce) u co najmniej 98,4% dzieci uzyskano ochronny poziom przeciwciał lub seropozytywność wobec każdego z antygenów szczepionkowych.
Odsetek badanych z mianami przeciwciał wskazującymi na seroprotekcję/seropozytywność po 1 miesiącu po szczepieniu pierwotnym szczepionką Infanrix hexa w schemacie 3-dawkowym i po szczepieniu uzupełniającym szczepionką Infanrix hexa| Przeciwciała (Poziom odcięcia) | Po trzeciej dawce | Po czwartej dawce (Szczepienie uzupełniające w drugim roku życia po 3-dawkowym schemacie szczepieniapierwotnego) | |||
| 2-3-4miesięcyN= 196(2badania) | 2-4-6miesięcyN= 1693(6 badań) | 3-4-5miesięcyN= 1055(6 badań) | 6-10-14tygodniN= 265(1badanie) | N=2009(12 badań) | |
| % | % | % | % | % | |
| Przeciw błonicy(0,1 IU/ml) † | 100,0 | 99,8 | 99,7 | 99,2 | 99,9 |
| Przeciw tężcowi(0,1 IU/ml) † | 100,0 | 100,0 | 100,0 | 99,6 | 99,9 |
| Przeciw PT(5 EL,U/ml) | 100,0 | 100,0 | 99,8 | 99,6 | 99,9 |
| Przeciw FHA(5 EL,U/ml) | 100,0 | 100,0 | 100,0 | 100,0 | 99,9 |
| Przeciw PRN(5 EL,U/ml) | 100,0 | 100,0 | 99,7 | 98,9 | 99,5 |
| Przeciw HBs(10 mIU/ml) † | 99,5 | 98,9 | 98,0 | 98,5* | 98,4 |
| Przeciw wirusowi Polio typu 1(miano1/8) † | 100,0 | 99,9 | 99,7 | 99,6 | 99,9 |
| Przeciw wirusowi Polio typu 2(miano1/8) † | 97,8 | 99,3 | 98,9 | 95,7 | 99,9 |
| Przeciw wirusowi Polio typu 3(miano1/8) † | 100,0 | 99,7 | 99,7 | 99,6 | 99,9 |
| Przeciw-PRP(0,15 µg/ml) † | 96,4 | 96,6 | 96,8 | 97,4 | 99,7** |
N – liczba badanych
* w podgrupach niemowląt, które nie otrzymały szczepienia przeciw WZW B zaraz po urodzeniu, u 77,7% badanych poziom przeciwciał anty-HBs wynosił ≥ 10 mIU/ml
** po dawce uzupełniającej u 98,4% badanych stężenie przeciwciał przeciw PRP wynosiło ≥ 1 µg/ml,
co wskazuje na długotrwałą ochronę
† poziom odcięcia – przyjęty poziom ochronny
Po 2-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego, u co najmniej 84,3% niemowląt stwierdzono ochronny poziom przeciwciał lub seropozytywność wobec każdego z antygenów szczepionkowych. Po pełnym szczepieniu zgodnie ze schematem 2-dawkowym wraz z dawką uzupełniającą, u co najmniej 97,9% badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał lub seropozytywność wobec każdego z antygenów szczepionkowych.
Według innych badań, odpowiedź immunologiczna na zawarty w szczepionce Infanrix hexa antygen PRP, po podaniu dwóch dawek, w wieku dwóch i czterech miesięcy, będzie różna w przypadku równoczesnego podania ze szczepionką zawierającą koniugat toksoidu tężcowego. Szczepionka Infanrix hexa wywołuje odpowiedź immunologiczną na antygen PRP (poziom odcięcia ≥ 0,15µg/ml) u co najmniej 84% niemowląt. Odsetek ten wzrasta do 88% w przypadku równoczesnego podania szczepionki przeciwko pneumokokom, zawierającej toksoid tężcowy jako nośnik i do 98%, jeśli szczepionka Infanrix hexa jest podawana równocześnie ze szczepionką przeciwko meningokokom, zawierającą koniugat TT (patrz punkt 4.5).
Odsetek badanych z mianami przeciwciał wskazującymi na seroprotekcję/seropozytywność po 1 miesiącu po szczepieniu pierwotnym szczepionką Infanrix hexa w schemacie 2-dawkowym i szczepieniu uzupełniającym szczepionką Infanrix hexa| Po drugiej dawce | Po trzeciej dawce | |||
| Przeciwciała (Poziom odcięcia) | 2-4-12 miesięcyN=223(1 badanie) | 3-5-11 miesięcyN=530(4 badania) | 2-4-12 miesięcyN=196(1 badanie) | 3-5-11 miesięcyN=532(3 badania) |
| % | % | % | % | |
| Przeciw błonicy(0,1 IU/ml) † | 99,6 | 98,0 | 100,0 | 100,0 |
| Przeciw tężcowi(0,1 IU/ml) † | 100 | 100,0 | 100,0 | 100,0 |
| Przeciw PT(5 EL,U/ml) | 100 | 99,5 | 99,5 | 100,0 |
| Przeciw FHA(5 EL,U/ml) | 100 | 99,7 | 100,0 | 100,0 |
| Przeciw PRN(5 EL,U/ml) | 99,6 | 99,0 | 100,0 | 99,2 |
| Przeciw HBs(10 mIU/ml) † | 99,5 | 96,8 | 99,8 | 98,9 |
| Przeciw wirusowiPolio typu 1(miano 1/8) † | 89,6 | 99,4 | 98,4 | 99,8 |
| Przeciw wirusowi Polio typu 2 (miano 1/8)† | 85,6 | 96,3 | 98,4 | 99,4 |
| Przeciw wirusowiPolio typu 3(miano 1/8) † | 92,8 | 98,8 | 97,9 | 99,2 |
| Przeciw-PRP(0,15 µg/ml) † | 84,3 | 91,7 | 100.0* | 99,6* |
N – liczba badanych
† poziom odcięcia – przyjęty poziom ochronny
* po dawce uzupełniającej, u 94,4% badanych, którzy otrzymali szczepienie w schemacie 2-4-12 miesięcy i u 97,0% badanych, którzy otrzymali szczepienie w schemacie 3-5-11 miesięcy, stężenie przeciwciał przeciw PRP wynosiło ≥ 1 µg/ml, co wskazuje na długotrwałą ochronę
Określono serologiczne wskaźniki ochrony dla błonicy, tężca, polio, WZW typu B i Hib. Dla krztuśca nie ustalono korelacji pomiędzy poziomem przeciwciał a stopniem ochrony. Jednak ze względu na to, że odpowiedź immunologiczna na antygeny krztuśca po szczepieniu szczepionką Infanrix hexa jest równoważna odpowiedzi na szczepienie szczepionką Infanrix (DTPa), można się spodziewać, że skuteczność ochronna obu szczepionek będzie taka sama.
Skuteczność ochronna wobec krztuśca
Skuteczność ochronnego działania składnika krztuścowego szczepionki Infanrix (DTPa), przeciwko typowemu krztuścowi definiowanemu zgodnie z kryteriami WHO (≥ 21 dni napadowego kaszlu) wykazano po 3-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego w badaniach wymienionych w tabeli poniżej:
| Badanie | Państwo | Schemat | Skuteczność szczepionki | Dodatkowe informacje |
| Prospektywne, zaślepione, środowiskowe badanie narażenia w kontaktachdomowych | Niemcy | 3,4,5miesięcy | 88,7% | W oparciu o dane dotyczące wtórnych kontaktów domowych z przypadkami typowego krztuśca. |
| Badanie skuteczności sponsorowane przez NIH (National Institute of Health – USA) | Włochy | 2,4,6miesięcy | 84% | W obserwacji tej samej grupy wykazano, że skuteczność utrzymywała się aż do 60. miesiąca od zakończenia szczepienia pierwotnego bez podania dawki uzupełniającejkrztuśca. |
Długotrwałość odpowiedzi immunologicznej
Długotrwałość odpowiedzi immunologicznej po 3-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego (w wieku 2-3-4, 3-4-5 lub 2-4-6 miesięcy) oraz dawce uzupełniającej (w drugim roku życia) szczepionki Infanrix hexa, oceniano u dzieci w wieku od 4 do 8 lat. Ochronną odpowiedź immunologiczną przeciw trzem typom wirusa polio i PRP zaobserwowano u co najmniej 91,0% dzieci, a przeciw błonicy i tężcowi, u co najmniej 64,7% dzieci. Co najmniej 25,4% ( przeciwciała przeciw PT), 97,5% (przeciwciała przeciw FHA) i 87,0% (przeciwciała przeciw PRN) dzieci było seropozytywnych wobec antygenów krztuśca.
Odsetek badanych z mianami przeciwciał wskazującymi na seroprotekcję/seropozytywność po szczepieniu pierwotnym i uzupełniającym szczepionką Infanrix hexa| Przeciwciała(poziom odcięcia) | Dzieci w wieku 4-5 lat | Dzieci w wieku 7-8 lat | ||
| N | % | N | % | |
| Przeciw błonicy(0,1 IU/ml) | 198 | 68,7* | 51 | 66,7 |
| Przeciw tężcowi(0,1 IU/ml) | 198 | 74,7 | 51 | 64,7 |
| Przeciw PT(5 EL,U/ml) | 197 | 25,4 | 161 | 32,3 |
| Przeciw FHA(5 EL,U/ml) | 197 | 97,5 | 161 | 98,1 |
| Przeciw PRN(5 EL,U/ml) | 198 | 90,9 | 162 | 87,0 |
| Przeciw HBs(10 mIU/ml) | 250§171§ | 85,386,4 | 207§149§ | 72,177,2 |
| Przeciw wirusowiPolio typu 1(miano 1/8) | 185 | 95,7 | 145 | 91,0 |
| Przeciw wirusowiPolio typu 2(miano 1/8) | 187 | 95,7 | 148 | 91,2 |
| Przeciw wirusowiPolio typu 3(miano 1/8) | 174 | 97,7 | 144 | 97,2 |
| Przeciw PRP(0,15 µg/ml) | 198 | 98,0 | 193 | 99,5 |
N = liczba badanych
* Próbki, w których uzyskano w teście ELISA stężenie przeciwciał p/błoniczych <0,1IU/ml oceniano ponownie testem neutralizacji na komórkach Vero (poziom odcięcia 0,016 IU/ml): 96,5 % badanych miało ochronne poziomy p/ciał.
§ Liczba badanych z dwóch badań klinicznych
W odniesieniu do WZW B, stężenia przeciwciał wskazujące na ochronną odpowiedź immunologiczną (≥10 mIU/ml) po 3-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego i dawce uzupełniającej, utrzymywały się u ≥ 85% badanych w wieku 4-5 lat, u ≥ 72% badanych w wieku 7-8 lat, u ≥ 60% badanych w wieku 12-13 lat oraz u 53,7% badanych w wieku 14-15 lat. Dodatkowo, po 2-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego i dawce uzupełniającej, stężenia przeciwciał wskazujące na ochronną odpowiedź immunologiczną utrzymywały się u ≥ 48% badanych w wieku 11-12 lat.
Potwierdzono istnienie pamięci immunologicznej wobec WZW B u dzieci w wieku od 4 do 15 lat. Dzieci te otrzymały szczepionkę Infanrix hexa jako szczepienie pierwotne i dawkę uzupełniającą w okresie niemowlęcym. Po podaniu dodatkowej dawki monowalentnej szczepionki przeciw WZW typu B, u co najmniej 93% badanych obserwowano ochronną odpowiedź immunologiczną.
Immunogenność u niemowląt i dzieci urodzonych przez matki zaszczepione dTpa podczas ciąży
Immunogenność szczepionki Infanrix hexa u u niemowląt i dzieci urodzonych przez zdrowe matki zaszczepione szczepionką dTpa między 27 a 36 tygodniem ciąży oceniono w dwóch badaniach klinicznych.
Szczepionka Infanrix hexa została podana, równocześnie z 13-walentną skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom, niemowlętom w wieku 2, 4 i 6 miesięcy lub w wieku 2, 3 i 4 miesięcy w 3-
dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego (n=241), oraz w wieku 3 i 5 miesięcy lub 2 i 4 miesięcy w 2-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego (n=27); podano ją też jako szczepienie uzupełniające tym samym niemowlętom/dzieciom (n=229) pomiędzy ukończeniem 11 a 18 miesięcy.
Dane dotyczące immunogenności z badań po szczepieniu pierwotnym i uzupełniającym nie wykazały klinicznie istotnej interferencji szczepienia dTpa matek i odpowiedzi immunologicznej niemowląt/dzieci na anygeny błonicy, tężca, wirusowego zapalenie wątroby (WZW) typu B, inaktywowanego wirusa polio, Haemophilus influenzae typu b lub pneumokokowe.
U niemowląt i dzieci urodzonych przez matki zaszczepione szczepionką dTpa w czasie ciąży obserwowano niższe stężenia przeciwciał przeciwko antygenom krztuśca po szczepieniu pierwotnym (PT, FHA i PRN) i po szczepieniu uzupełniającym (PT, FHA). Wielokrotność wzrostu stężeń przeciwciał przeciw krztuścowi od momentu przed szczepieniem uzupełniającym do 1 miesiąca po podaniu dawki uzupełniającej była w tym samym zakresie, zarówno dla niemowląt i dzieci urodzonych przez matki zaszczepione szczepionką dTpa, jak i tych urodzonych przez matki, które otrzymały placebo, co świadczy o skuteczności szczepienia pierwotnego. Wobec braku korelatów ochrony przed krztuścem, kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje do dalszej obserwacji. Jednak aktualne dane epidemiologiczne dotyczące krztuśca po wdrożeniu szczepienia matek szczepionką dTpa nie wskazują na kliniczne znaczenie tej interferencji immunologicznej.
Immunogenność u niemowląt urodzonych przedwcześnie
Immunogenność szczepionki Infanrix hexa oceniono w trzech badaniach obejmujących około 300 wcześniaków (urodzonych po 24 do 36 tygodniach ciąży), po zastosowaniu 3-dawkowego schematu szczepienia pierwotnego w wieku 2, 4 i 6 miesięcy. Immunogenność po podaniu dawki uzupełniającej w wieku od 18 do 24 miesięcy była oceniana u około 200 wcześniaków.
Miesiąc po szczepieniu pierwotnym, u co najmniej 98,7% zaszczepionych stwierdzono ochronny poziom przeciwciał przeciw błonicy, tężcowi oraz wirusowi Polio typu 1 i 2; co najmniej 90,9% uzyskało ochronny poziom przeciwciał przeciw WZW typu B, PRP oraz wirusowi Polio typu 3; wszyscy zaszczepieni byli seropozytywni wobec FHA i PRN, a 94,9% miało przeciwciała anty-PT.
Miesiąc po szczepieniu uzupełniającym co najmniej 98,4% zaszczepionych miało ochronne poziomy przeciwciał lub było seropozytywnych wobec wszystkich antygenów oprócz PT (co najmniej 96,8%) oraz WZW typu B (co najmiej 88,7%).
Odpowiedź na dawkę uzupełniającą określoną jako zwiększenie stężenia przeciwciał (od 15 do 235 razy) wskazuje na odpowiednią odpowiedź immunologiczną po szczepieniu pierwotnym u niemowląt urodzonych przedwcześnie, w stosunku do wszystkich antygenów szczepionki Infanrix hexa.
W badaniu typu follow-up, przeprowadzonym u 74 dzieci, w okresie około 2,5 do 3 lat po podaniu dawki uzupełniającej 85,3% dzieci nadal wykazywało ochronny poziom przeciwciał przeciw WZW typu B i co najmniej 95,7% miało ochronny poziom przeciwciał przeciw trzem typom poliowirusa oraz PRP.
Dane uzyskane po wprowadzeniu do obrotu
Wyniki długoterminowych badań przeprowadzonych w Szwecji wykazały, że acelularne szczepionki przeciw krztuścowi są skuteczne u dzieci po podaniu w cyklu szczepienia pierwotnego zgodnie ze schematem 3-5 miesięcy z dawką uzupełniającą w wieku ok. 12 miesięcy. Jednakże dane wskazują, że po szczepieniu w schemacie 3-5-12 miesięcy, w wieku 7-8 lat ochrona przeciw krztuścowi może ulegać osłabieniu. Dlatego u dzieci zaszczepionych według tego schematu konieczna jest dawka przypominająca szczepionki przeciw krztuścowi w wieku 5-7 lat.
Efektywność składnika Hib szczepionki Infanrix hexa była przedmiotem badań w przeprowadzanym
badaniu post-marketingowym w Niemczech. W okresie siedmioletnim efektywność komponenty Hib
zawartej w dwóch szczepionkach sześciowalentnych, z których jedną był Infanrix hexa, była na poziomie 89,6% w przypadku pełnego cyklu szczepienia pierwotnego oraz 100% po pełnym cyklu szczepienia pierwotnego oraz dawce uzupełniającej (niezależnie od szczepionki Hib podanej
w ramach szczepienia pierwotnego).
Wyniki narodowego nadzoru prowadzonego we Włoszech wykazują, że szczepionka Infanrix hexa, podawana zgodnie ze schematem szczepienia pierwotnego 3-5 miesięcy, z dawką uzupełniającą podawaną w wieku około 11 miesięcy, jest skuteczna w zapobieganiu chorobie wywołanej przez Hib u niemowląt. W okresie ponad 6-letniej obserwacji (od roku 2006), kiedy szczepionka Infanrix hexa była podstawową szczepionką zawierającą składnik Hib, przy poziomie wyszczepialności > 95%, inwazyjna choroba wywoływana przez Hib była dobrze kontrolowana. W ramach biernego nadzoru odnotowano cztery potwierdzone przypadki Hib u dzieci w wieku poniżej 5 lat we Włoszech.
Dane farmaceutyczne - Infanrix -
Proszek Hib:
Laktoza bezwodna
Zawiesina DTPa-HBV-IPV:
Sodu chlorek (NaCl)
Podłoże 199 (jako stabilizator, zawierające aminokwasy (w tym fenyloalaninę), sole mineralne (w tym sód i potas), witaminy (w tym kwas para-aminobenzoesowy) oraz inne substancje)
Woda do wstrzykiwań Adiuwanty, patrz punkt 2.
Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.
4 lata.
Zaleca się zużyć natychmiast po rekonstytucji. Jakkolwiek po rekonstytucji szczepionka zachowuje
trwałość do 8 godzin w temperaturze 21oC .
Przechowywać w lodówce (2˚C – 8˚C). Nie zamrażać.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Dane dotyczące stabilności wskazują, że składniki szczepionki są stabilne w temperaturze do 25˚C przez 72 godziny. Z końcem tego okresu szczepionka Infanrix hexa powinna być zużyta lub zniszczona. Dane te mają ułatwić postępowanie pracownikom ochrony zdrowia jedynie w przypadku czasowych wahań temperatury.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.
Proszek w fiolce (ze szkła typu I), zawierającej jedną dawkę, z korkiem (z gumy butylowej) i 0,5 ml zawiesiny w ampułkostrzykawce (ze szkła typu I) z zatyczką tłoka (z gumy butylowej) oraz z gumową nasadką na końcówkę.
Nasadka na końcówkę i gumowa zatyczka tłoka ampułkostrzykawki oraz korek fiolki są wytworzone
z gumy syntetycznej.
Wielkości opakowań po 1 i 10, z igłami lub bez igieł oraz opakowanie zbiorcze zawierające
5 opakowań, każde po 10 fiolek i 10 ampułkostrzykawek, bez igieł. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
i przygotowania produktu
leczniczego do stosowania
W trakcie przechowywania w ampułkostrzykawce zawierającej zawiesinę DTPa-HBV-IPV można zaobserwować pojawienie się przezroczystego płynu i białego osadu.
Jest to prawidłowe zjawisko.
Ampułkostrzykawką należy wstrząsnąć w celu uzyskania jednorodnej mętnej, białej zawiesiny.
Szczepionkę należy przygotować poprzez dodanie całej zawartości ampułkostrzykawki do fiolki zawierającej proszek. Przed podaniem szczepionki, mieszaninę należy wstrząsać aż do całkowitego rozpuszczenia proszku.
Rozpuszczona szczepionka może być nieznacznie bardziej mętna niż zawiesina składników DTPa-
HBV-IPV. Jest to prawidłowe zjawisko.
Zawiesina powinna zostać oceniona wzrokowo przed i po rekonstytucji w celu wykrycia obcych cząstek i/lub zmian wyglądu szczepionki. W przypadku zaobserwowania powyższych nieprawidłowości, nie należy podawać szczepionki.
Instrukcje dotyczące ampułkostrzykawki
Adapter
Tłok
Korpus
typu Luer Lock
Należy trzymać ampułkostrzykawkę za korpus, a nie za tłok.
Należy odkręcić nasadkę ampułkostrzykawki poprzez przekręcenie jej w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.
Nasadka
Nasadka igły
Należy przymocować igłę do ampułkostrzykawki poprzez przyłączenie nasadki igły do adaptera Luer Lock (ang. Luer Lock Adaptor, LLA) i obrócenie jej ćwierć obrotu w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, do chwili aż poczuje się zablokowanie igły.
Należy dokonać rekonstytucji szczepionki zgodnie z instrukcją powyżej.
Nie wolno wyciągać tłoka z korpusu ampułkostrzykawki. Jeśli tak się stanie, nie należy podawać szczepionki.
Usuwanie
Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.