• Profilaktyka wtórna zawału mięśnia sercowego.

• Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym u pacjentów ze stabilną dławicą piersiową.

• Stwierdzona w wywiadzie niestabilna dławica piersiowa, z wyjątkiem fazy ostrej.

• Zapobieganie niedrożności przeszczepu naczyniowego po zabiegu pomostowania aortalno- wieńcowego (ang. CABG – Coronary Artery Bypass Grafting).

• Angioplastyka wieńcowa, z wyjątkiem fazy ostrej.

• Profilaktyka wtórna przemijającego napadu niedokrwiennego mózgu (ang. TIA – Transient Ischaemic Attack) i incydentów niedokrwiennych mózgowo-naczyniowych (ang. CVA – Cerebrovascular Accidents), pod warunkiem wykluczenia krwawienia śródmózgowego.

  Produkt Alepton nie jest zalecany w stanach nagłych. Jego stosowanie ograniczone jest do profilaktyki w leczeniu długotrwałym.

Dawkowanie

Dorośli

Profilaktyka wtórna zawału mięśnia sercowego:

Zalecana dawka wynosi 75 – 160 mg raz na dobę.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym u pacjentów ze stabilną dławicą piersiową:

Zalecana dawka wynosi 75 – 160 mg raz na dobę.

Stwierdzona w wywiadzie niestabilna dławica piersiowa, z wyjątkiem fazy ostrej:

Zalecana dawka wynosi 75 – 160 mg raz na dobę.

Zapobieganie niedrożności przeszczepu naczyniowego po zabiegu CABG:

Zalecana dawka wynosi 75 – 160 mg raz na dobę.

Angioplastyka wieńcowa, z wyjątkiem fazy ostrej:

Zalecana dawka wynosi 75 – 160 mg raz na dobę.

Profilaktyka wtórna przemijającego napadu niedokrwiennego mózgu (TIA) i incydentów niedokrwiennych mózgowo-naczyniowych (CVA), pod warunkiem wykluczenia krwawienia śródmózgowego:

Zalecana dawka wynosi 75 – 300 mg raz na dobę.

Nie należy przekraczać dawki produktu Alepton zaleconej przez lekarza. Dawka dobowa nie powinna być większa niż 300 mg.

Podczas ustalania dawki należy uwzględnić krajowe i lokalne wytyczne.

Pacjenci w podeszłym wieku

Kwas acetylosalicylowy należy stosować z zachowaniem ostrożności u osób w podeszłym wieku, które są bardziej podatne na występowanie działań niepożądanych. Zaleca się zwykłą dawkę dla osób dorosłych, jeśli u pacjenta nie występuje ciężka niewydolność nerek lub wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4). Leczenie należy

oceniać w regularnych odstępach czasu.

Dzieci i młodzież

Nie należy podawać kwasu acetylosalicylowego dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 16 lat, z wyjątkiem wyraźnych zaleceń lekarza, gdy korzyści z leczenia przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.4).

Sposób podawania Podanie doustne.

Tabletki należy połykać w całości popijając wystarczającą ilością płynu (½ szklanki wody). Ze względu na otoczkę chroniącą żołądek przed podrażnieniem, nie należy tabletek kruszyć, łamać, ani żuć.

Czas trwania leczenia

Leczenie długotrwałe z zastosowaniem możliwie jak najmniejszej dawki.

• Nadwrażliwość na związki kwasu acetylosalicylowego lub NLPZ lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w punkcie 6.1;

• Astma stwierdzona w wywiadzie, wywołana przez salicylany lub substancje o podobnym mechanizmie działania, zwłaszcza NLPZ;

• Ostra choroba wrzodowa przewodu pokarmowego;

• Krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja w wywiadzie (niewydolność żołądka lub jelit) wywołana wcześniejszą terapią NLPZ;

• Czynny lub nawracający w wywiadzie wrzód trawienny lub krwotok z żołądka lub dwunastnicy z co najmniej dwoma charakterystycznymi epizodami udowodnionego owrzodzenia lub krwawienia lub innego rodzaju krwawienia, takie jak krwotoki mózgowo-naczyniowe;

• Skaza krwotoczna; zaburzenia krzepnięcia jak hemofilia i trombocytopenia;

• Ciężka niewydolność wątroby;

• Ciężka niewydolność nerek;

• Ciężka niewydolność serca;

• Dawki większe niż 100 mg na dobę, podczas trzeciego trymestru ciąży (patrz punkt 4.6);

• Stosowanie metotreksatu w dawce większej niż 15 mg na tydzień (patrz punkt 4.5).

Produkt Alepton nie jest odpowiedni do stosowania jako lek przeciwzapalny, przeciwbólowy lub przeciwgorączkowy.

Zalecany jest do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku od 16 lat. Ten produkt leczniczy nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat, z wyjątkiem wyraźnych zaleceń lekarza, gdy korzyści z leczenia przewyższają ryzyko. Kwas acetylosalicylowy u niektórych dzieci może przyczynić się do wystąpienia zespołu Reye’a.

Istnieje zwiększone ryzyko krwotoku i wydłużonego czasu krwawienia, szczególnie podczas lub po zabiegu chirurgicznym (nawet w przypadku mniejszych zabiegów jak ekstrakcja zęba). Przed zabiegami chirurgicznymi i stomatologicznymi produkt należy stosować z zachowaniem ostrożności. Może być konieczne czasowe przerwanie leczenia.

Produkt Alepton nie jest zalecany podczas obfitego krwawienia miesiączkowego, ponieważ może on nasilać krwawienie.

Produkt Alepton należy stosować ostrożnie w przypadku niekontrolowanego nadciśnienia tętniczego, w przypadku stwierdzonej w wywiadzie choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, epizodów krwawienia lub jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe.

Pacjenci powinni zgłaszać lekarzowi każde nietypowe krwawienie. Jeśli wystąpi krwawienie z przewodu pokarmowego lub owrzodzenie, należy przerwać leczenie.

Kwas acetylosalicylowy należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z umiarkowaną

niewydolnością nerek lub wątroby (w przypadku ciężkiej niewydolności stosowanie jest przeciwwskazane), lub w przypadku odwodnienia, ponieważ stosowanie NLPZ może spowodować pogorszenie czynności nerek. U pacjentów z lekką lub umiarkowaną niewydolnością wątroby należy regularnie przeprowadzać

badanie czynności wątroby.

Kwas acetylosalicylowy może powodować skurcz oskrzeli i napad astmy lub inne reakcje nadwrażliwości. Czynniki ryzyka to: istniejąca astma, wysoka gorączka, polipy błony śluzowej nosa lub przewlekłe choroby układu oddechowego. Dotyczy to również pacjentów, u których występowały reakcje alergiczne na inne substancje (np. reakcje skórne, świąd lub pokrzywka). Nie należy stosować produktu Alepton u pacjentów ze stwierdzona w wywiadzie astmą spowodowaną NLPZ (patrz punkt 4.3).

Ciężkie reakcje skórne, w tym zespól Stevensa-Johnsona, zgłaszano bardzo rzadko w związku ze stosowaniem kwasu acetylosalicylowego (patrz punkt 4.8). Leczenie z zastosowaniem produktu Alepton należy przerwać zaraz po wystąpieniu wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości.

Pacjenci w podeszłym wieku są w sposób szczególny narażeni na wystąpienie działań niepożądanych po zastosowaniu NLPZ i kwasu acetylosalicylowego, a zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego i perforacji, które mogą prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.2). Jeśli konieczne jest długotrwałe leczenie, należy regularnie oceniać stan tych pacjentów.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Alepton i produktów mogących wpływać na hemostazę (np. leków przeciwzakrzepowych, leków o działaniu trombolitycznym, leków o działaniu

przeciwpłytkowym, leków przeciwzapalnych oraz selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny), chyba że jest to bezwzględnie konieczne, ponieważ mogą one nasilać ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.5). Jeśli nie można uniknąć takiego leczenia skojarzonego, należy dokładnie obserwować pacjenta w kierunku objawów krwawienia.

Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko wystąpienia owrzodzenia, takie jak doustne kortykosteroidy, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i deferazyroks (patrz punkt 4.5).

Kwas acetylosalicylowy w małych dawkach zmniejsza wydalanie kwasu moczowego. Z tego powodu, u pacjentów ze skłonnością do zmniejszonego wydalania kwasu moczowego może wystąpić napad dny moczanowej (patrz punkty 4.5 i 4.8).

Produkt Alepton przyjmowany w za dużych dawkach może nasilać działanie hipoglikemizujące sulfonylomocznika i insuliny (patrz punkt 4.5).

Produkt Alepton należy stosować ostrożnie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6- fosforanowej.

Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu.

Skojarzenia przeciwwskazane

Metotreksat (stosowany w dawkach > 15 mg/tydzień)

Skojarzenie metotreksatu i kwasu acetylosalicylowego nasila hematologiczną toksyczność metotreksatu z powodu zmniejszenia klirensu nerkowego metotreksatu przez kwas acetylosalicylowy. Z tego powodu jednoczesne stosowanie metotreksatu (w dawce > 15 mg/tydzień) i produktu Alepton jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Skojarzenia niezalecane

Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, np. probencyd, sulfinpirazon

Salicylany odwracają działanie probenecydy i sulfinpirazonu. Należy unikać tego skojarzenia. Skojarzenia wymagające zachowania szczególnej ostrożności lub które należy rozważać

Leki przeciwzakrzepowe i trombolityczne

Kwas acetylosalicylowy może nasilać działanie leków trombolitycznych. Zwiększone ryzyko krwawienia z powodu zahamowania czynności płytek krwi, uszkodzenia błony śluzowej dwunastnicy oraz wypieranie

doustnych leków przeciwzakrzepowych z ich wiązań z białkami osocza. Należy dokładnie obserwować pod kątem objawów krwawienia, pacjentów przyjmujących jednocześnie kwas acetylosalicylowy i inne leki

obniżające krzepliwość krwi (patrz punkt 4.4).

Nie należy rozpoczynać leczenia kwasem acetylosalicylowym w ciągu pierwszych 24 godzin po podaniu alteplazy pacjentom z ostrym udarem.

Leki przeciwpłytkowe (np. klopidogrel, tyklopidyna, cylostazol i dipirydamol) oraz selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, jak np. sertralina lub paroksetyna)

Zwiększenie ryzyka krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).

Leki przeciwcukrzycowe, np. sulfonylomocznik i insulina

Salicylany mogą nasilać hipoglikemizujące działanie leków przeciwcukrzycowych. Dlatego, jeśli stosowane są duże dawki salicylanów należy rozważyć zmniejszenie dawki leków przeciwcukrzycowych. Zalecane jest częstsze kontrolowanie stężenia glukozy we krwi.

Digoksyna i sole litu

Kwas acetylosalicylowy zaburza nerkowe wydalanie digoksyny i litu, co powoduje zwiększenie ich stężenia w osoczu. Podczas rozpoczynania i kończenia stosowania kwasu acetylosalicylowego, zaleca się

monitorowanie stężenia w osoczu digoksyny i litu. Może być konieczne dostosowanie dawki.

Leki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe

NLPZ mogą zmniejszać przeciwnadciśnieniowe działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Należy dokładnie monitorować ciśnienie krwi.

Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego z inhibitorami ACE, antagonistami receptora

angiotensyny II i antagonistami kanału wapniowego zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza w przypadku stosowania dużych dawek kwasu acetylosalicylowego. W przypadku takiego leczenia skojarzonego należy stosować niskie dawki kwasu acetylosalicylowego (≤ 100 mg na dobę).

Diuretyki pętlowe: Ryzyko ostrej niewydolności nerek z powodu zmniejszonej filtracji kłębuszkowej poprzez zmniejszenie syntezy prostaglandyn. Zalecane jest nawadnianie pacjenta oraz kontrolowanie czynności nerek na początku leczenia.

Pacjenci, u których stosuje się jednocześnie werapamil i kwas acetylosalicylowy powinni być dokładnie obserwowani pod kątem objawów krwawienia.

Inhibitory anhydrazy węglanowej (acetazolamid)

Może powodować ciężką kwasicę i zwiększone działanie toksyczne na ośrodkowy układ nerwowy.

Ogólnie działające kortykosteroidy

Ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawienia z przewodu pokarmowego może zwiększyć się, jeśli kwas acetylosalicylowy stosowany jest razem z kortykosteroidami (patrz punkt 4.4).

Metotreksat (stosowany w dawkach < 15 mg/tydzień)

Skojarzenie metotreksatu i kwasu acetylosalicylowego może zwiększyć hematologiczną toksyczność metotreksatu, ze względu na zmniejszenie klirensu nerkowego metotreksatu, spowodowane działaniem kwasu acetylosalicylowego. W ciągu pierwszych tygodni leczenia skojarzonego należy wykonywać cotygodniowe badania krwi. Należy prowadzić dokładniejszy monitoring pacjentów z nawet lekkimi zaburzeniami czynności nerek, a także u osób w podeszłym wieku.

Inne NLPZ

Zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawienia z przewodu pokarmowego z powodu działania synergicznego.

Ibuprofen

Dane doświadczalne wskazują, że ibuprofen może hamować działanie jednocześnie podawanych małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. Jednakże ograniczenie tych danych i

wątpliwości związane z ekstrapolacją danych uzyskanych ex vivo do warunków klinicznych, powodują

niemożność sformułowania jednoznacznych wniosków, dotyczących regularnego stosowania ibuprofenu, a kliniczne następstwa interakcji w przypadku doraźnego stosowania ibuprofenu są mało prawdopodobne (patrz punkt 5.1).

Metamizol

Jednoczesne podawanie metamizolu z kwasem acetylosalicylowym może spowodować osłabienie działania antyagregacyjnego kwasu acetylosalicylowego na płytki krwi. Z tego powodu należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków u pacjentów przyjmujących kwas acetylosalicylowy w

małych dawkach w celu ochronnego działania na układ sercowo-naczyniowy.

Cyklosporyna, takrolimus

Jednoczesne stosowanie NLPZ i cyklosporyny lub takrolimusu może zwiększać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny i takrolimusu. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków i kwasu

acetylosalicylowego należy kontrolować czynność nerek.

Kwas walproinowy

Istnieją doniesienia, że kwas acetylosalicylowy zmniejsza wiązanie kwasu walproinowego z albuminami, co powoduje zwiększenie wolnej frakcji walproinianu w osoczu w stanie stacjonarnym.

Fenytoina

Salicylany zmniejszają wiązanie fenytoiny z białkami osocza. Może to prowadzić do zmniejszenia

całkowitego stężenia fenytoiny w osoczu, ale zwiększenia wolnej frakcji fenytoiny. Nie wydaje się, aby stężenie frakcji niezwiązanej i działanie terapeutyczne znacząco zmieniało się.

Alkohol

Jednoczesne spożywanie alkoholu i kwasu acetylosalicylowego zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Ciąża

Małe dawki (do 100 mg na dobę)

Badania kliniczne wskazują, że dawki do 100 mg na dobę do ograniczonego stosowania w położnictwie, co wymaga specjalnego nadzoru, wydają się bezpieczne.

Dawki od 100 do 500 mg na dobę

Brak wystarczającego doświadczenia klinicznego, dotyczącego stosowania dawek od 100 mg na dobę do 500 mg na dobę. Z tego powodu poniższe zalecenia dotyczące stosowania dawek 500 mg na dobę i większych, dotyczą również dawek z tego zakresu.

Dawki 500 mg na dobę i większe

Zahamowanie syntezy prostaglandyny może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży i (lub) rozwój zarodka i płodu. Dane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyny we wczesnym okresie ciąży. Bezwzględne ryzyko wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego zwiększyło się z

poziomu mniejszego niż 1% do poziomu około 1,5%. Ryzyko to zwiększa się wraz wielkością dawki i czasem trwania leczenia. Wykazano, że podanie inhibitora syntezy prostaglandyny zwierzętom powodowało zwiększoną ilość strat przed- i poimplantacyjnych oraz zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów.

Stwierdzono ponadto, że u zwierząt, którym podawano inhibitor syntezy prostaglandyny w okresie organogenezy, z większą częstością występowały różne wady rozwojowe, a w tym dotyczące układu sercowo-naczyniowego. W czasie pierwszego i drugiego trymestru ciąży nie należy podawać kwasu

acetylosalicylowego, chyba, że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli kwas acetylosalicylowy stosowany jest przez kobietę usiłującą zajść w ciążę albo w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka powinna być możliwie jak najmniejsza, a czas stosowania jak najkrótszy.

Podczas trzeciego trymestru ciąży stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyny może narazić płód na:

• działanie toksyczne na serce i płuca (w tym na przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);

• zaburzenia czynności nerek, które mogą postępować w kierunku niewydolności nerek z małowodziem.

  Stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyny w trzecim trymestrze ciąży może narazić matkę i noworodka na:

• wydłużenie czasu krwawienia i działanie przeciwpłytkowe, co może wystąpić nawet po stosowaniu małych dawek;

• zahamowanie skurczów macicy, prowadzące do opóźnienia i wydłużenia porodu.

W konsekwencji, kwas acetylosalicylowy w dawkach 100 mg na dobę i większych jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży.

Karmienie piersią

Niewielkie ilości salicylanów i ich metabolitów przenikają do mleka kobiecego. Ponieważ dotychczas nie zgłaszano działań niepożądanych u dziecka, krótkotrwałe stosowanie zalecanych dawek nie wymaga

czasowego przerwania karmienia piersią. W przypadku stosowania długotrwałego i (lub) stosowania dużych dawek, karmienie piersią należy przerwać.

Wpływ na płodność

Istnieją pewne dowody na to, że leki hamujące syntezę cyklooksygenazy / prostaglandyn mogą wpływać na płodność kobiet poprzez wpływ na owulację. Działanie to przemija po odstawieniu produktu leczniczego.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu Alepton na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W oparciu o właściwości farmakodynamiczne i działania niepożądane kwasu acetylosalicylowego, nie stwierdza się wpływu na szybkość reakcji i zdolność do prowadzenia pojazdów.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Działania niepożądane pogrupowano na podstawie klasyfikacji układów i narządów. W obrębie każdej klasy, częstość określono w następujący sposób:

Bardzo często ≥1/10,

Często ≥1/100 do <1/10

Niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100

Rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000

Bardzo rzadko <1/10 000

Częstość nieznana nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:

Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181 C 02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Chociaż istnieją znaczne różnice międzyosobnicze, można uznać, że dawka toksyczna wynosi około 200 mg na kg masy ciała u dorosłych i 100 mg na kg masy ciała u dzieci. Dawka śmiertelna wynosi 25 – 30 g.

Stężenie salicylanów w osoczu powyżej 300 mg/l wskazuje na zatrucie. Stężenie w osoczu ponad 500 mg/l u dorosłych i 300 mg/l u dzieci zazwyczaj powoduje ciężkie zatrucie. Przedawkowanie może być szkodliwe

dla osób w podeszłym wieku i szczególnie groźne dla małych dzieci (przedawkowanie terapeutyczne lub częste przypadkowe zatrucia mogą prowadzić do zgonu).

Objawy umiarkowanego zatrucia

Szumy uszne, osłabienie słuchu, ból głowy, zawroty głowy, stan splątania oraz objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty i ból brzucha).

Objawy ciężkiego zatrucia

Objawy związane są z ciężkimi zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej. Początkowo występuje hiperwentylacja, która powoduje zasadowicę oddechową. Kwasica oddechowa spowodowana jest

zahamowaniem ośrodka oddechowego. Ponadto występuje kwasica metaboliczna, jako rezultat obecności salicylanów.

Ponieważ u młodszych dzieci objawy nie są widoczne aż do późnej fazy zatrucia, zazwyczaj stwierdza się u nich kwasicę.

Dodatkowo mogą wystąpić następujące objawy: uczucie niepokoju, drgawki, omamy, obrzęk płuc, hipertermia i nasilone pocenie, prowadzące do odwodnienia, hipoglikemia.

Depresja układu nerwowego może prowadzić do śpiączki, zapaści sercowo-naczyniowej lub zatrzymania oddechu.

Leczenie przedawkowania

Jeśli została przyjęta dawka toksyczna, konieczne jest leczenie szpitalne.

Obserwacja i leczenie pacjenta powinny być zgodne ze standardowymi zasadami postępowania w przypadku przedawkowania kwasu acetylosalicylowego (zgodnie z zaleceniami Krajowego centrum informacji toksykologicznej). Należy zauważyć, że produkt ma postać tabletek dojelitowych, co może mieć znaczenie przy podejmowaniu decyzji o płukaniu żołądka, wywołaniu wymiotów, podaniu węgla aktywnego i określenia stężenia salicylanów w osoczu. W niektórych przypadkach, poza ogólnym leczeniem objawowym obejmującym również uzupełnienie płynów, może być wymagana specyficzna terapia obejmująca leczenie zaburzeń krzepnięcia, alkalizację moczu i hemodializę.