Magnokal 250 mg + 250 mg tabletki

• jako leczenie wspomagające w chorobach układu krążenia i mięśnia sercowego.

  W niemiarowości i nadpobudliwości serca - szczególnie na tle niedoborów magnezu i potasu

  oraz w rekonwalescencji pozawałowej

• profilaktycznie i leczniczo w stanach niedoboru magnezu i potasu

• w okresach rekonwalescencji po zabiegach chirurgicznych oraz przebytych chorobach zakaźnych

• zatrucie glikozydami nasercowymi, uzupełniająco w czasie stosowania leków moczopędnych.

Doustnie od 2 do 6 tabletek na dobę w dwóch dawkach podzielonych, po posiłkach.

• nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1

• ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy od 30 ml/min)

• hiperkaliemia

• hipermagnezemia

• zakażenia dróg moczowych

• zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (blok)

• bradykardia

• myasthenia gravis

• znaczne niedociśnienie tętnicze krwi.

Produktu leczniczego nie należy stosować w ostrym odwodnieniu, rozległym zniszczeniu tkanek

(np. oparzenia dużych powierzchni ciała). Nie podawać z innymi lekami zawierającymi potas. Nie należy podawać w czasie antybiotykoterapii. Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka. U osób z niewydolnością nerek, przyjmujących inne preparaty potasu lub leki moczopędne oszczędzające potas może być konieczna modyfikacja dawkowania zalecona przez lekarza.

Podczas stosowania produktu należy monitorować stężenie potasu i magnezu w surowicy, a w razie potrzeby także w erytrocytach, przeprowadzić kontrolne badanie EKG oraz kontrolować czynność nerek. Produkt leczniczy nie zawiera cukru.

Magnez działa antagonistycznie w stosunku do wapnia i fosforanów. Równoczesne stosowanie magnezu i antybiotyków z grupy tetracyklin oraz nitrofurantoiny osłabia ich wchłanianie, aby uniknąć interakcji zaleca się stosować dwugodzinną przerwę pomiędzy podaniem leków.

Podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych pochodnych sulfonylomocznika z preparatami magnezu może spowodować zmniejszenie stężenia glukozy we krwi większe, niż oczekiwane.

Równoczesne stosowanie glikozydów naparstnicy i potasu może prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Równoczesne stosowanie soli potasu i leków moczopędnych oszczędzających potas (spironolakton, amiloryd, triamteren), inhibitorów (ACE) enzymu przekształcającego angiotensynę I do angiotensyny II lub leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych (np. indometacyny) może spowodować hiperkaliemię.

Z uwagi na brak informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu u ludzi, może on być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Nie wiadomo, czy produkt jest wydzielany z mlekiem matki, dlatego należy zachować ostrożność podczas jego stosowania u kobiet karmiących piersią.

Magnokal nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Zaburzenia serca

Zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego.

Zaburzenia żołądka i jelit

Niekiedy po zastosowaniu leku mogą wystąpić nudności i biegunka, które zwykle ustępują samoistnie, metaliczny smak w ustach.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zaczerwienienie skóry.

Zaburzenia psychiczne Bezsenność.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Osłabienie mięśniowe.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,

tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania.