Azyter 15 mg/g krople do oczu, roztwór
Informacja o przepisywaniu
Refundacja
Informacja o wydawaniu
Ograniczenie recepty
Interakcje z
Ograniczenia użytkowania
Inne informacje
Nazwa leku
Postać farmaceutyczna
Producent
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (MAH)
Ostatnia aktualizacja SmPC
Skorzystaj z aplikacji Mediately
Szybciej uzyskaj informacje o leku.
Ponad 36k oceny
ChPL - Azyter 15 mg/g
Azyter, 15 mg/g, krople do oczu, roztwór w pojemniku jednodawkowym wskazany jest w leczeniu miejscowego zapalenia spojówek wywołanego przez drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę (patrz punkty 4.4. i 5.1):
-
Ropne zapalenie spojówek u dzieci (w wieku od urodzenia do 17 lat) oraz u dorosłych,
-
Jaglicze zapalenie spojówek wywołane przez Chlamydia trachomatis u dzieci (w wieku od urodzenia do 17 lat) oraz u dorosłych (patrz punkt 4.4 „Stosowanie u noworodków”).
Należy stosować się do ogólnych zaleceń dotyczących odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
Dawkowanie
Dorośli
Wkraplać jedną kroplę do worka spojówkowego dwa razy na dobę, rano i po południu, przez trzy dni. Nie ma konieczności stosowania leku dłużej niż 3 dni.
Skuteczność leczenia zależy od ścisłego przestrzegania zaleconego dawkowania.
Pacjenci w podeszłym wieku
Zmiana dawkowania nie jest konieczna.
Dzieci i młodzież
Zmiana dawkowania nie jest konieczna (patrz punkty 4.4. i 5.1).
Sposób podawania
Podanie do oka.
Pacjent powinien być poinformowany aby:
-
przed i po wkropleniu leku staranie umyć ręce,
-
nie dotykać końcówką pojemnika oka lub powiek,
-
po użyciu wyrzucić pojemnik jednodawkowy; nie przechowywać go w celu ponownego użycia.
Nadwrażliwość na azytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Nie należy kropli do oczu wstrzykiwać ani podawać doustnie.
Nie należy stosować kropli do oczu do wstrzyknięć około- i dogałkowych.
Należy przerwać stosowanie leku w przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości.
Należy poinformować pacjenta, że nie ma konieczności stosowania leku dłużej niż 3 dni, nawet jeśli niewielkie objawy zakażenia bakteryjnego nadal się utrzymują.
Zazwyczaj znaczącą poprawę uzyskuje się w ciągu 3 dni. Jeśli objawy nie ustępują po 3 dniach stosowania leku, należy rozważyć dalszą diagnostykę.
W przypadku bakteryjnego zapalenia spojówek nie należy używać soczewek kontaktowych.
Podczas ogólnoustrojowego stosowania azytromycyny zgłaszano przypadki piorunującego zapalenia wątroby, które może prowadzić do zagrażającej życiu niewydolności wątroby. Przy stosowaniu produktu do oczu to ryzyko nie jest istotne, ponieważ ekspozycja ogólnoustrojowa na substancję czynną jest minimalna (patrz punkt 5.2).
Nadwrażliwość
Podobnie jak w przypadku erytromycyny i innych makrolidów, zgłaszano rzadkie ciężkie reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksję (rzadko prowadzące do zgonu), reakcje dermatologiczne, w tym ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), zespół Stevensa-Johnsona (SJS), martwicę toksyczno-rozpływną naskórka (TEN) (rzadko prowadzącą do zgonu) oraz reakcję na lek
z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS). Niektóre z tych reakcji na azytromycynę skutkowały nawracającymi objawami i wymagały dłuższego okresu obserwacji i leczenia.
Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, lek należy odstawić i zastosować odpowiednie leczenie. Lekarze powinni być świadomi, że ponowne pojawienie się objawów alergicznych może wystąpić po przerwaniu leczenia objawowego.
Dzieci i młodzież
Nie przeprowadzono badań porównawczych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego Azyter, 15 mg/g, krople do oczu, w leczeniu jagliczego zapalenia spojówek
u dzieci w wieku poniżej jednego roku, ale nie są znane zagrożenia bezpieczeństwa lub różnice
w procesie chorobowym, które by wykluczały stosowanie leku u dzieci w wieku poniżej jednego roku w tym wskazaniu, z uwzględnieniem doświadczeń klinicznych u dzieci w wieku powyżej jednego roku życia w leczeniu zapalenia spojówek oraz biorąc pod uwagę doświadczenie ze stosowaniem leku Azyter u dzieci w wieku od urodzenia w leczeniu ropnego bakteryjnego zapalenia spojówek.
Stosowanie u noworodków
Zgodnie z międzynarodowym porozumieniem dotyczącym chorób oczu przenoszonych drogą płciową i powodujących schorzenia infekcyjne oczu u noworodka, zapalenie spojówek niejaglicze wywołane przez Chlamydia trachomatis i zapalenie spojówek wywołane przez Neisseria gonorrhoeae powinny być leczone ogólnoustrojowo.
U noworodków i niemowląt w wieku poniżej 3 miesięcy zapaleniu spojówek może towarzyszyć zakażenie ogólnoustrojowe (np. zapalenie płuc, bakteriemia) wywołane przez Chlamydia trachomatis. W przypadku podejrzenia takiego zakażenia konieczne jest leczenie systemowe.
Nie należy stosować leku Azyter w profilaktycznym leczeniu bakteryjnego zapalenia spojówek u noworodków.
Nie prowadzono specjalnych badań dotyczących interakcji leku Azyter z innymi produktami leczniczymi.
Podczas stosowania leku Azyter (podanie do oka) stężenie azytromycyny w osoczu nie jest oznaczalne (patrz punkt 5.2), dlatego jakiekolwiek opisywane interakcje azytromycyny podawanej doustnie
z innymi produktami leczniczymi nie są spodziewane w przypadku stosowania kropli do oczu.
W przypadku jednoczesnego stosowania innego leku podawanego do oka Azyter należy podawać jako ostatni, po 15 minutach przerwy od podania poprzedniego leku.
Ciąża
Nie należy się spodziewać wpływu na ciążę, ponieważ ekspozycja ogólnoustrojowa na azytromycynę jest minimalna.
Produkt Azyter może być stosowany w okresie ciąży.
Karmienie piersią
Dane dotyczące przenikania azytromycyny do mleka kobiecego są ograniczone, ale biorąc pod uwagę niewielką dawkę oraz małą ogólnoustrojową dostępność ilość leku przyjęta przez noworodka
z mlekiem matki nie jest znacząca. W związku z tym produkt leczniczy można stosować w okresie karmienia piersią.
Płodność
Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu leczenia azytromycyną na płodność samców i samic. Brak danych dotyczących takiego wpływu u ludzi. Jednak nie należy się spodziewać wpływu na płodność, ponieważ ogólnoustrojowa ekspozycja na azytromycynę jest minimalna.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Po zakropleniu może przez chwilę wystąpić zaburzenie widzenia. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych do momentu ustąpienia zaburzeń widzenia.
W trakcie badań klinicznych produktu Azyter oraz według danych dotyczących bezpieczeństwa po wprowadzeniu leku do obrotu stwierdzono występowanie następujących objawów niepożądanych związanych z jego stosowaniem:
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Nadwrażliwość*, obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia oka
Bardzo często (≥1/10)
Dolegliwości dotyczące oczu (swędzenie, pieczenie, kłucie) po zakropleniu.
Często (≥1/100 do <1/10)
Nieostre widzenie, uczucie lepkości powiek, uczucie „ciała obcego” po zakropleniu.
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
Zapalenie spojówek*, alergiczne zapalenie spojówek*, zapalenie rogówki*, wyprysk na powiekach*, obrzęk powiek*, nadwrażliwość oka*, przekrwienie spojówek, zwiększone łzawienie po zakropleniu, rumień powiek.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Toksyczna nekroliza naskórka$, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi$, zespół Stevensa-Johnsona$, złuszczające zapalenie skóry$, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP)$.
* zdarzenie niepożądane nie obserwowane podczas badań klinicznych z produktem leczniczym Azyter. Włączenie tego działania niepożądanego opiera się na danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu. Częstość została określona na podstawie ilorazu 3/X, gdzie X reprezentuje całkowitą wielkość próby zsumowaną ze wszystkich odpowiednich badań klinicznych i doświadczeń, przy czym 3/879 odpowiada częstości "rzadko".
$ przez ekstrapolację ekspozycji ogólnoustrojowej.
Dzieci i młodzież
W badaniach klinicznych z udziałem u dzieci i młodzieży profil bezpieczeństwa był podobny jak u osób dorosłych i nie zostały zidentyfikowane żadne nowe działania niepożądane. Profile bezpieczeństwa w różnych podgrupach u dzieci były podobne (patrz punkt 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Właściwości farmakologiczne - Azyter 15 mg/g
Grupa farmakoterapeutyczna: Antybiotyki, kod ATC S01AA26
Sposób działania
Azytromycyna jest antybiotykiem makrolidowym drugiej generacji, należącym do grupy antybiotyków azalidowych.
Azytromycyna hamuje syntezę białek w komórce bakteryjnej w wyniku przyłączenia się do podjednostki 50S rybosomu i zablokowania przemieszczania się łańcucha peptydowego.
Mechanizm oporności
U bakterii występują trzy główne mechanizmy oporności na antybiotyki makrolidowe: modyfikacja punktu uchwytu, modyfikacja antybiotyku lub zaburzenie transportu antybiotyku (czynne wypompowywanie). Opisano różne mechanizmy czynnego wypompowywania. U paciorkowców wypompowywanie z komórki jest zależne od genu mef i w jego wyniku szczep uzyskuje oporność na makrolidy (fenotyp M). Modyfikacja punktu uchwytu jest kontrolowana przez metylazy kodowane przez erm (fenotyp MLSB) i powoduje powstawanie oporności krzyżowej na różne grupy antybiotyków (patrz poniżej).
Całkowita oporność krzyżowa występuje pomiędzy erytromycyną, azytromycyną, innymi makrolidami, linkozamidami i streptograminą B w przypadku Streptococcus pneumoniae,
beta-hemolizujących paciorkowców grupy A, Enterococcus sp. i Staphylococcus aureus, włącznie z opornym na metycylinę S. aureus (MRSA).
U szczepów z erm(A) lub erm(C), z opornością indukowaną, azytromycyna in vitro powoduje selekcję mutantów z konstytutywnym mechanizmem oporności z częstością ~10-7 cfu.
Stężenia graniczne
Mikroorganizmy wymienione poniżej są związane ze wskazaniami produktu leczniczego (patrz punkt 4.1.). Należy zwrócić uwagę, że stężenia graniczne i spektrum działania in-vitro przedstawione poniżej odnoszą się do działania ogólnoustrojowego. Podane stężenia graniczne mogą nie odnosić się do leku podawanego miejscowo z uwagi na osiągane miejscowe stężenia, jak również fizykochemiczne właściwości miejsca podawania, które mogą mieć wpływ na aktywność leku.
Zgodnie z EUCAST (Europejski Komitet ds. oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów) dla azytromycyny określono następujące stężenia graniczne:
-
Haemophilus influenzae : S ≤ 0,12 mg/l i R > 4 mg/l
-
Moraxella catarrhalis: S ≤ 0,5 mg/l i R > 0,5 mg/l
-
Neisseria gonorrhoeae: S ≤ 0,25 mg/l i R > 0,5 mg/l
-
Staphylococcus spp*: S ≤ 1,0 mg/l i R > 2,0 mg/l
-
Streptococcus pneumoniae: S ≤ 0,25 mg/l i R > 0,5 mg/l
-
Streptococcus A, B, C, G: S ≤ 0,25 mg/l i R > 0,5 mg/l
*spp obejmuje wszystkie gatunki z tego rodzaju
W przypadku innych gatunków EUCAST pozwala na wykorzystanie erytromycyny do określenia wrażliwości wymienionych bakterii na azytromycynę.
Występowanie nabytej oporności dla wybranych gatunków może różnić się w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu, dlatego ważne jest uzyskanie lokalnej informacji o oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy zasięgnąć porady eksperta, zwłaszcza gdy częstość występowania oporności na danym obszarze jest duża, a skuteczność stosowania leku przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa.
Tabela: Zakres działania przeciwbakteryjnego azytromycyny wobec drobnoustrojów odpowiadających wskazaniom produktu leczniczego
Gatunki zwykle wrażliwe Gram-ujemne bakterie tlenowe Moraxella (Branhamella) catarrhalis Neisseria gonorrhoeae1 Haemophilus influenzae$ Haemophilus parainfluenzae$ Inne drobnoustroje Chlamydia trachomatis* Gatunki, dla których oporność nabyta może stanowić problem Gram-dodatnie bakterie tlenowe Staphylococcus aureus (oporny na metycylinę i metycylinowrażliwy) Staphylococcus, koagulazo-ujemny (oporny na metycylinę i metycylinowrażliwy) Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes Streptococci viridans Streptococcus agalactiae Streptococcus grupy G Mikroorganizmy oporne z natury Gram- dodatnie bakterie tlenowe Corynebacterium spp. Enterococcus faecium Gram-ujemne bakterie tlenowe Pseudomonas aeruginosa Acinetobacter Enterobacteriaceae * Skuteczność kliniczna potwierdzona w badaniach na wrażliwych mikroorganizmach dla zalecanych wskazań.
$ Naturalna średnia wrażliwość
1 Zapalenie spojówek spowodowane przez Neisseria gonorrhoeae wymaga leczenia ogólnoustrojowego (patrz punkt 4.4).
Informacje z badań klinicznych
-
Jaglicze zapalenie spojówek spowodowane przez Chlamydia trachomatis.
Azyter oceniano w trakcie dwumiesięcznych, randomizowanych, podwójnie maskowanych badań, porównujących Azyter z pojedynczą dawką doustną azytromycyny w leczeniu jaglicy u 670 dzieci (wiek 1-10 lat). Podstawową ocenianą zmienną był stan kliniczny w Dniu 60, tzn. stopień TF0 (uproszczona skala WHO). Na Dzień 60 stopień wyleczenia, podczas stosowaniu
leku Azyter podawanego dwa razy na dobę przez 3 dni (96,3%), nie był gorszy niż w przypadku stosowania azytromycyny doustnie (96,6%).
Skuteczność kliniczna produktu leczniczego Azyter (wkraplanego dwa razy na dobę przez
3 dni) w leczeniu i profilaktyce jaglicy w całej populacji (w wieku od urodzenia) na obszarze północnego Kamerunu (112 000 osób) oceniono w wieloośrodkowym, otwartym, jednoramiennym badaniu IV fazy. Przeprowadzono trzy roczne okresy leczenia. Głównym punktem końcowym była częstość występowania aktywnej jaglicy tj. jagliczego zapalenia mieszków włosowych lub silnego jagliczego stanu zapalnego (TF+TI0 lub TF+TI+). Do analizy każdego roku przeprowadzano ocenę kliniczną jaglicy na próbie 2400 dzieci w wieku
≥1 i <10 lat, wybranych przy użyciu doboru losowego grupowego. Występowanie aktywnej jaglicy (TF+TI0 lub TF+TI+) wyniosło 31,1% w roku 0 (przed podaniem produktu Azyter)
i zmniejszyło się do 6,3% w pierwszym roku, 3,1% w drugim roku oraz 3,1% w trzecim roku. W całej populacji nie wystąpiło żadne poważne zdarzenie niepożądane związane z badanym lekiem.
-
Ropne bakteryjne zapalenie spojówek.
Lek Azyter oceniano w trakcie randomizowanych, maskowanych dla badacza, badań, porównujących Azyter podawany dwa razy na dobę przez 3 dni jednocześnie z kroplami do oczu zawierającymi tobramycynę 0,3%, podawanymi co dwie godziny przez 2 dni, a następnie 4 razy na dobę przez 5 dni, w leczeniu ropnego zapalenia spojówek u 1043 pacjentów (grupa ITT), w tym 109 dzieci w wieku do 11 lat (w tym 5 noworodków w wieku 0 do 27 dni) oraz
38 dzieci i niemowląt (w wieku od 28 dni do 23 miesięcy). W grupie PP (n=471) nie było noworodków, natomiast było 16 niemowląt i małych dzieci. Badania prowadzono w różnych regionach w Europie, Afryce Północnej i Indiach. Podstawową ocenianą zmienną był stan wyleczenia w Dniu 9 w grupie PP, określany jako brak nastrzyku spojówkowego i wydzieliny ropnej. W Dniu 9 stopień wyleczenia przy zastosowaniu leku Azyter (87,8%) był nie mniejszy niż podczas stosowania tobramycyny (89,4%). Stopień skuteczności mikrobiologicznej produktu leczniczego Azyter porównywalny był z tobramycyną.
Dzieci i młodzież
Skuteczność i bezpieczeństwo produktu leczniczego Azyter u dzieci w wieku ≤ 18 lat wykazano w randomizowanym badaniu z zamaskowanym badaczem, gdzie porównywano ten produkt
z tobramycyną u 282 analizowanych pacjentów z rozpoznaniem ropnego bakteryjnego zapalenia spojówek (w tym 148 pacjentów w podgrupie 0 dni - < 24 miesiące). Pacjenci otrzymywali albo produkt Azyter wkraplany dwa razy dziennie przez 3 dni, albo krople do oczu z tobramycyną 0,3% wkraplane co dwie godziny przez 2 dni, a następnie cztery razy dziennie przez 5 dni. Głównym kryterium oceny skuteczności było kliniczne wyleczenie oka o gorszym stanie w trzecim dniu (D3) u pacjentów wykazujących w dniu 0 (D0) obecność bakterii.
Wykazano, że wskaźnik klinicznego wyleczenia w oku o gorszym stanie w D3 jest znacznie lepszy dla produktu Azyter (47%) niż dla tobramycyny (28%). W D7 89% pacjentów leczonych produktem Azyter zostało wyleczonych, w porównaniu do 78% w grupie z tobramycyną. Nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic między grupami w zakresie analizy bakteriologicznej w D7.
Azyter (wkraplany dwa razy dziennie przez 3 dni) był dobrze tolerowany we wszystkich grupach wiekowych w tym dużym badaniu z udziałem populacji pediatrycznej. Zdarzenia obserwowane u dzieci były podzbiorem tych, które występują u osób dorosłych; u dzieci nie zostały zidentyfikowane żadne nowe działania niepożądane. Ponadto nie wykazano zależności między wiekiem pacjentów a objawami klinicznymi. Krótki czas trwania leczenia azytromycyną o stężeniu 1,5%, niewielka liczba potrzebnych zakropleń oraz łatwość podawania kropli u dzieci zostały docenione zarówno przez dzieci, jak i rodziców.
Nie stwierdzono obecności azytromycyny we krwi po podaniu produktu Azyter w zalecanych dawkach (próg wykrywalności: 0,0002 μg/mL osocza) u pacjentów leczonych z powodu bakteryjnego zapalenia spojówek.
Dzieci i młodzież
Badania farmakokinetyczne przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
