Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g 4 g + 500 mg proszek do sporządzania roztworu do infuzji
Informacja o przepisywaniu
Refundacja
Informacja o wydawaniu
Ograniczenie recepty
Inne informacje
Nazwa leku
Postać farmaceutyczna
Producent
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (MAH)
Skorzystaj z aplikacji Mediately
Szybciej uzyskaj informacje o leku.
Ponad 36k oceny
ChPL - Piperacillin/Tazobactam 4 g + 500 mg
Produkt Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń
u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 2 lat (patrz punkty 4.2 i 5.1):
Dorośli i młodzież
-
Ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne zapalenie płuc i zapalenie płuc związane ze stosowaniem
respiratora.
-
Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek).
-
Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej.
-
Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym zakażenia stopy cukrzycowej).
Leczenie pacjentów z bakteremią, której związek z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń
jest potwierdzony lub podejrzewany.
Produkt Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g można stosować w leczeniu pacjentów
z neutropenią oraz gorączką, którą prawdopodobnie spowodowało zakażenie bakteryjne.
Uwaga: Nie zaleca się stosowania u dorosłych pacjentów w leczeniu bakteriemii wywołanej przez szczepy E. coli i K. pneumoniae (niewrażliwe na ceftriakson) wytwarzające β-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL, ang. extended-spectrum beta-lactamases ), patrz punkt 5.1.
Dzieci w wieku od 2 do 12 lat
-
Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej.
Produkt Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g można stosować w leczeniu dzieci z neutropenią oraz gorączką, którą prawdopodobnie spowodowało zakażenie bakteryjne.
Należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
Dawkowanie
Dawka i częstość podawania produktu Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g zależy od ciężkości
i lokalizacji zakażenia oraz przewidywanych patogenów.
Dorośli i młodzież Zakażenia
Zwykle stosowana dawka wynosi 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu, podawana co 8 godzin.
W leczeniu szpitalnego zapalenia płuc i zakażeń bakteryjnych u pacjentów z neutropenią zalecana dawka wynosi 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu, podawana co 6 godzin. Ten sposób dawkowania można również stosować w innych wymienionych wskazaniach, jeśli nasilenie zakażenia jest szczególnie ciężkie.
W poniższej tabeli podsumowano częstości podawania oraz zalecane dawki dla dorosłych i młodzieży, w zależności od wskazania lub stanu pacjenta:
| Częstość podawania | Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g |
| Co 6 godzin | Ciężkie zapalnie płuc |
| Dorośli pacjenci z neutropenią, u których wystąpiła gorączka prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym | |
| Co 8 godzin | Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowezapalenie nerek) |
| Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej | |
| Zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym zakażenia stopy cukrzycowej) |
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Dawkę dożylną należy dostosować do aktualnego zaburzenia czynności nerek wg poniższych wskazówek (każdego pacjenta należy ściśle obserwować, czy nie występują u niego objawy toksyczności substancji czynnych oraz odpowiednio dostosować dawkę produktu leczniczego i przerwy między kolejnymi dawkami):
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g (zalecana dawka) |
| >40 | Modyfikacja dawki nie jest konieczna |
| 20-40 | Sugerowana maksymalna dawka: 4 g + 0,5 g co 8 godzin |
| <20 | Sugerowana maksymalna dawka: 4 g + 0,5 g co 12 godzin |
Pacjentom poddawanym hemodializie należy podać po każdej sesji dializy jedną dodatkową dawkę piperacyliny z tazobaktamem 2 g + 0,25 g, gdyż hemodializa usuwa z organizmu 30-50% dawki piperacyliny w ciągu 4 godzin.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2).
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek i klirensem kreatyniny powyżej
40 mg/min modyfikacja dawki nie jest konieczna.
Dzieci (w wieku od 2 do 12 lat)
Zakażenia
W poniższej tabeli podsumowano częstość podawania oraz dawki zależnie od masy ciała dla dzieci
w wieku od 2 do 12 lat, w zależności od wskazania lub stanu pacjenta:
| Dawka wg masy ciała i częstość podawania | Wskazanie lub stan pacjenta |
| 80 mg piperacyliny + 10 mg tazobaktamu na kg masy ciała, co 6 godzin | Dzieci z neutropenią, u których wystąpiła gorączka prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym* |
| 100 mg piperacyliny + 12,5 mg tazobaktamu nakg masy ciała, co 8 godzin | Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej* |
* Nie należy przekraczać dawki maksymalnej 4 g + 0,5 g w ciągu 30 minut.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Dawkę dożylną należy dostosować do aktualnego zaburzenia czynności nerek wg poniższych wskazówek (każdego pacjenta należy ściśle obserwować, czy nie występują u niego objawy toksyczności substancji czynnych oraz odpowiednio dostosować dawkę produktu leczniczego oraz przerwy miedzy kolejnymi dawkami):
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g (zalecana dawka) |
| >50 | Modyfikacja dawki nie jest konieczna |
| ≤50 | 70 mg piperacyliny + 8,75 mg tazobaktamu na kg masy ciała, co 8 godzin |
Dzieciom poddawanym hemodializie należy podać po każdej sesji dializy jedną dodatkową dawkę
40 mg piperacyliny + 5 mg tazobaktamu na kg masy ciała.
Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 2 lat
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g u dzieci w wieku od 0 do 2 lat.
Nie są dostępne dane z kontrolowanych badań klinicznych.
Czas trwania leczenia
Leczenie w większości wskazań trwa zazwyczaj od 5 do 14 dni, jednak czas ten należy ustalać
w zależności od ciężkości zakażenia, rodzaju patogenu(ów) oraz klinicznego i bakteriologicznego przebiegu choroby u danego pacjenta.
Sposób podania
Produkt Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g podaje się w infuzji dożylnej trwającej 30 minut.
Sposób przygotowania roztworu przed podaniem, patrz punkt 6.6.
Nadwrażliwość na substancje czynne lub jakikolwiek inny lek przeciwbakteryjny z grupy penicylin.
Ostra, ciężka reakcja alergiczna na jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy (np. cefalosporyny, monobaktam lub karbapenem) w wywiadzie.
Przy wyborze piperacyliny z tazobaktamem do leczenia danego pacjenta należy brać pod uwagę zasadność zastosowania półsyntetycznej penicyliny o szerokim zakresie działania i uwzględniać takie czynniki, jak ciężkość zakażenia i rozpowszechnienie oporności na inne odpowiednie leki przeciwbakteryjne.
Przed rozpoczęciem leczenia produktem Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g należy zebrać szczegółowy wywiad dotyczący występujących u pacjenta wcześniej reakcji nadwrażliwości na penicyliny, inne leki beta-laktamowe (np. cefalosporyny, monobaktam lub karbapenem) i na inne alergeny. U pacjentów leczonych penicylinami, w tym również piperacyliną z tazobaktamem,
opisywano ciężkie i w sporadycznych przypadkach zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs). Wystąpienie tego typu reakcji jest bardziej prawdopodobne u osób z nadwrażliwością na wiele alergenów w wywiadzie.
W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości należy odstawić antybiotyk; może być konieczne
podanie adrenaliny i innych środków stosowanych w stanach nagłych.
Zgłaszano przypadki reakcji nadwrażliwości, które rozwinęły się w zespół Kounisa (ostry alergiczny
skurcz tętnic wieńcowych, który może prowadzić do zawału mięśnia sercowego, patrz punkt 4.8).
Piperacylina z tazobaktamem może wywoływać ciężkie skórne działania niepożądane, takie jak zespół
Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcję polekową z eozynofilią
i objawami ogólnoustrojowymi oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (patrz punkt 4.8). Jeśli
u pacjenta pojawi się wysypka skórna, należy uważnie monitorować jego stan i w razie postępowania zmian przerwać stosowanie piperacyliny z tazobaktamem.
Limfohistiocytoza hemofagocytarna (ang. haemophagocytic lymphohistiocytosis, HLH): u pacjentów leczonych piperacyliną z tazobaktamem notowano przypadki HLH, często po leczeniu trwającym ponad 10 dni. Jest to zagrażający życiu zespół nieprawidłowej aktywacji immunologicznej, odznaczający się występowaniem takich klinicznych objawów przedmiotowych i podmiotowych, jak nasilone zapalenie ogólnoustrojowe (np. gorączka, hepatosplenomegalia, hipertriglicerydemia, hipofibrynogenemia, duże stężenie ferrytyny w surowicy, cytopenia i hemofagocytoza). Jeśli
u pacjenta wystąpią wczesne objawy nieprawidłowej aktywacji immunologicznej, należy niezwłocznie rozpocząć diagnozowanie. W razie ustalenia rozpoznania HLH należy przerwać leczenie piperacyliną z tazobaktamem.
Zgłaszano przypadki rabdomiolizy podczas stosowania piperacyliny z tazobaktamem. W przypadku stwierdzenia objawów rabdomiolizy należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Piperacillin/Tazobactam Sandoz.i rozpocząć odpowiednie leczenie.
Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez antybiotyki może objawiać się ciężką, uporczywą biegunką, potencjalnie zagrażającą życiu. Objawy rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy mogą wystąpić w trakcie leczenia przeciwbakteryjnego lub po jego zakończeniu. W takich przypadkach należy przerwać stosowanie produktu Piperacillin/Tazobactam Sandoz.
Leczenie produktem Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g może spowodować pojawienie się szczepów opornych, mogących wywoływać nadkażenia.
U niektórych pacjentów otrzymujących antybiotyki beta-laktamowe występowały krwawienia. Objawy te wiązały się niekiedy z nieprawidłowymi parametrami krzepliwości krwi, takimi jak czas krzepnięcia, agregacja płytek i czas protrombinowy. Występują one częściej u pacjentów
z niewydolnością nerek. W razie wystąpienia objawów krwawienia należy przerwać stosowanie antybiotyku i podjąć właściwe leczenie.
Może wystąpić leukopenia i neutropenia, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia. Dlatego należy okresowo badać czynność krwiotwórczą.
Tak jak podczas stosowania innych penicylin, podawanie dużych dawek produktu leczniczego może spowodować powikłania neurologiczne w postaci drgawek (napady drgawek), zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.8).
Ten produkt leczniczy zawiera 217 mg sodu na każdą fiolkę lub butelkę, co odpowiada 11% zalecanej
przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.
U pacjentów z małymi zasobami potasu lub pacjentów otrzymujących jednocześnie produkty lecznicze, które mogą zmniejszać stężenie potasu, może wystąpić hipokaliemia. U tych pacjentów zaleca się okresowe oznaczanie stężenia elektrolitów.
Zaburzenia czynności nerek
Ze względu na możliwość działania nefrotoksycznego (patrz punkt 4.8), piperacylinę z tazobaktamem należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub pacjentów poddawanych hemodializie. Dawkę dożylną oraz przerwy miedzy kolejnymi dawkami należy dostosować do stopnia zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2).
Wtórna analiza danych z dużego, wieloośrodkowego, randomizowanego, kontrolowanego badania, w którym oceniano przesączanie kłębuszkowe (GFR) u krytycznie chorych pacjentów po podaniu często stosowanych antybiotyków, wykazała, że w porównaniu z innymi antybiotykami, leczenie piperacyliną z tazobaktamem wiązało się z mniejszą częstością odwracalnej poprawy wartości GFR. Wnioskiem z tej analizy było stwierdzenie, że piperacylina z tazobaktamem powoduje opóźniony powrót prawidłowej czynności nerek u tych pacjentów.
Jednoczesne stosowanie pipieracyliny z tazobaktamem i wankomycyny może wiązać się ze zwiększoną częstością ostrego uszkodzenia nerek (patrz punkt 4.5).
Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie
Piperacylina stosowana jednocześnie z wekuronium wydłuża czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej, wywołanej przez wekuronium. Ze względu na podobny mechanizm działania niedepolaryzujących leków zwiotczających można się spodziewać, że piperacylina będzie wydłużała czas blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez którykolwiek lek z tej grupy.
Doustne leki przeciwzakrzepowe
Podczas jednoczesnego podawania heparyny, doustnych leków przeciwzakrzepowych i innych leków, które mogą wpływać na układ krzepnięcia krwi, w tym również na czynność płytek, należy częściej badać parametry układu krzepnięcia i regularnie kontrolować wyniki.
Metotreksat
Piperacylina może zmniejszać wydalanie metotreksatu, dlatego należy kontrolować stężenie metotreksatu w surowicy, aby uniknąć jego toksycznego działania.
Probenecyd
Tak jak w przypadku innych penicylin, jednoczesne podawanie probenecydu i piperacyliny
z tazobaktamem wydłuża okres półtrwania i zmniejsza klirens nerkowy zarówno piperacyliny, jak i tazobaktamu, ale nie zmienia ich stężeń maksymalnych.
Aminoglikozydy
Piperacylina podawana w monoterapii lub w skojarzeniu z tazobaktamem nie zmieniała znacząco właściwości farmakokinetycznych tobramycyny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek ani
u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Podawanie tobramycyny
również nie zmieniało znacząco właściwości farmakokinetycznych piperacyliny, tazobaktamu i metabolitu M1.
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wykazano unieczynnienie tobramycyny
i gentamycyny przez piperacylinę.
Informacje dotyczące podawania piperacyliny i tazobaktamu z aminoglikozydami, patrz punkty
6.2 i 6.6.
Wankomycyna
Badania wykazały, że u pacjentów otrzymujących jednocześnie piperacylinę z tazobaktamem
i wankomycynę częściej występuje ostre uszkodzenie nerek niż po podaniu samej wankomycyny (patrz punkt 4.4). Niektóre z tych badań wskazują, że interakcja ta zależy od dawki wankomycyny. Nie notowano interakcji farmakokinetycznych między piperacyliną z tazobaktamem a wankomycyną.
Wpływ na wyniki badań diagnostycznych
Podobnie jak inne penicyliny, piperacylina z tazobaktamem może powodować fałszywie dodatnie wyniki oznaczenia glukozy w moczu metodami nieenzymatycznymi. Dlatego podczas leczenia produktem Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g należy stosować metody enzymatyczne do oznaczenia glukozy w moczu.
Wyniki szeregu chemicznych metod oznaczania białka w moczu mogą być fałszywie dodatnie. Brak
wpływu na oznaczanie białka w moczu za pomocą pasków. Bezpośredni test Coombsa może być dodatni.
U pacjentów otrzymujących produkt Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g wyniki testów
Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA mogą być fałszywie dodatnie. Odnotowano reakcje krzyżowe polisacharydów i polifuranoz niepochodzących z grzybów Aspergillus z testem Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA.
Dodatnie wyniki powyższych testów u pacjentów otrzymujących produkt Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g należy potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.
Ciąża
Nie ma lub istnieje ograniczona ilość danych dotyczących stosowania produktu
Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g u kobiet w ciąży.
Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozwój, ale nie dowiedziono działania teratogennego w dawkach toksycznych dla ciężarnych samic (patrz punkt 5.3).
Piperacylina i tazobaktam przenikają przez łożysko. Piperacylinę z tazobaktamem można stosować
w czasie ciąży wyłącznie w przypadku ścisłych wskazań, tzn. wtedy, gdy spodziewana korzyść
z leczenia przeważa nad możliwym ryzykiem dla kobiety w ciąży i płodu.
Karmienie piersią
Piperacylina przenika w małych ilościach do mleka kobiecego. Nie badano stężenia tazobaktamu w mleku kobiecym. Kobiety karmiące piersią powinny być leczone wyłącznie wtedy, gdy spodziewana korzyść z leczenia przeważa nad możliwym ryzykiem dla matki i dziecka.
Płodność
Badanie na szczurach nie wykazało wpływu na płodność ani na kojarzenie się w pary po podaniu dootrzewnowym tazobaktamu lub złożonego produktu zawierającego piperacylinę z tazobaktamem (patrz punkt 5.3).
Nie przeprowadzono badań wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
Najczęściej występującym działaniem niepożądanym (u 1 na 10 pacjentów) jest biegunka.
Do najcięższych działań niepożądanych należy rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, występujące u 1 do 10 na 10 000 pacjentów. Częstości pancytopenii, wstrząsu anafilaktycznego i zespołu Stevensa-Johnsona nie można określić na podstawie dostępnych danych.
W poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz terminologią wg MedDRA. W obrębie każdej grupy o określonej częstości działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
| Klasyfikacja układów i narządów | Bardzo często (≥1/10) | Często(≥1/100 do <1/10) | Niezbyt często(≥1/1000 do<1/100) | Rzadko(≥1/10 000 do<1/1000) | Częstość nieznana (nie może być określona na podstawiedostępnych danych) |
| Zakażeniai zarażenia pasożytnicze | zakażenie drożdżakami* | rzekomobłoniastezapalenie jelita grubego | |||
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | małopłytkowość, niedokrwistość* | leukopenia | agranulocytoza | pancytopenia*, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna*, eozynofilia*,nadpłytkowość* | |
| Zaburzenia serca | zespół Kounisa*,** | ||||
| Zaburzenia układu immunologicz nego | wstrząs rzekomoanafilaktycz-ny*,wstrząs anafilaktyczny*, reakcja rzekomoanafilaktycz-na*,reakcja anafilaktyczna*, nadwrażliwość* | ||||
| Zaburzenia metabolizmui odżywiania | hipokaliemia | ||||
| Zaburzenia psychiczne | bezsenność | majaczenie* | |||
| Zaburzenia układu nerwowego | bóle głowy | napady drgawek* | |||
| Zaburzenia naczyniowe | niedociśnienie tętnicze, zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył, nagłezaczerwienienie skóry | ||||
| Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia | krwawienie z nosa | eozynofilowezapalenie płuc | |||
| Zaburzeniażołądka i jelit | biegunka | ból brzucha wymioty, nudności, zaparcie,niestrawność | zapalenie błony śluzowej jamy ustnej | ||
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | zapalenie wątroby*, żółtaczka |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | wysypka,świąd | rumieńwielopostaciowy*, pokrzywka, wysypka grudkowo-plamkowa* | toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka* | zespół Stevensa-Johnsona*, złuszczające zapalenie skóry, polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug rash with eosinophilia and systemic syndrome, DRESS)*,ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalised exanthematous pustulosis, AGEP)*, pęcherzowe zapalenie skóry, linijna choroba IgA*,plamica | |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkankiłącznej | bóle stawów,bóle mięśni | rabdomioliza* | |||
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | niewydolność nerek, cewkowo-śródmiąższowezapalenie nerek* | ||||
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscupodania | gorączka,odczyn w miejscuwstrzyknięcia | dreszcze | |||
| Badania diagnostyczne | zwiększona aktywność AlAT, zwiększona aktywność AspAT, zmniejszone stężenie białka całkowitego we krwi, zmniejszone stężenie albuminy we krwi,dodatni bezpośredni odczyn Coombsa, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi,zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększonestężenie mocznikawe krwi,wydłużony czas | zmniejszone stężenie glukozy we krwi, zwiększone stężenie bilirubiny we krwi, wydłużony czas protrombinowy | wydłużony czas krwawienia, zwiększona aktywność gamma-glutamylotransferazy |
| częściowejtromboplastyny |
* Działanie niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu piperacyliny z tazobaktamem do
obrotu.
** Ostry zespół wieńcowy związany z reakcją alergiczną.
Leczenie piperacyliną wiąże się ze zwiększoną częstością gorączki i wysypki u pacjentów z mukowiscydozą.
Wpływ grupy antybiotyków beta-laktamowych
Antybiotyki beta-laktamowe, w tym piperacylina z tazobaktamem, mogą prowadzić do wystąpienia
objawów encefalopatii i drgawek (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Objawy
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu donoszono o przypadkach przedawkowania
piperacyliny z tazobaktamem. W większości tych doniesień opisywano nudności, wymioty i biegunkę, które notowano również po stosowaniu produktu leczniczego w zalecanej dawce. Jeśli pacjent otrzymuje dożylnie dawki większe niż zalecane, może u niego wystąpić zwiększona pobudliwość nerwowo-mięśniowa lub drgawki (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek).
Leczenie
W razie przedawkowania należy przerwać leczenie produktem złożonym zawierającym piperacylinę z tazobaktamem. Nie jest znana swoista odtrutka.
W zależności od stanu klinicznego pacjenta należy zastosować leczenie podtrzymujące i objawowe.
Nadmierne stężenia piperacyliny lub tazobaktamu w surowicy można zmniejszyć metodą hemodializy (patrz punkt 5.2).
Właściwości farmakologiczne - Piperacillin/Tazobactam 4 g + 500 mg
Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania wewnętrznego, antybiotyki beta-laktamowe, penicyliny, połączenia penicylin z inhibitorami beta-laktamazy. Kod ATC: J01CR05
Mechanizm działania
Piperacylina, półsyntetyczna penicylina o szerokim spektrum, działa bakteriobójczo, hamując syntezę przegrody poprzecznej i ściany komórkowej.
Tazobaktam, beta-laktam strukturalnie powiązany z penicylinami, jest inhibitorem wielu beta-laktamaz, które często powodują oporność drobnoustrojów na penicyliny i cefalosporyny, ale nie hamuje enzymów AmpC ani metalo-beta-laktamaz. Tazobaktam rozszerza spektrum działania
piperacyliny na wiele bakterii wytwarzających beta-laktamazy, które nabyły oporność na samą piperacylinę.
Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Czas, w którym stężenie piperacyliny utrzymuje się powyżej minimalnego stężenia hamującego (T>MIC) jest uznany za główny farmakodynamiczny wyznacznik jej skuteczności.
Mechanizm powstawania oporności
Dwoma głównymi mechanizmami powstawania oporności na piperacylinę z tazobaktamem są:
-
unieczynnienie piperacyliny przez te beta-laktamazy, których nie hamuje tazobaktam: beta-laktamazy z klasy molekularnej B, C i D.
-
modyfikacja białek wiążących penicylinę (PBP), co zmniejsza powinowactwo piperacyliny do docelowych elementów cząsteczkowych bakterii.
Ponadto zmiany przepuszczalności błony komórkowej bakterii oraz zwiększenie ekspresji wielolekowej pompy usuwającej lek z komórki może spowodować lub przyczynić się do powstania oporności na piperacylinę z tazobaktamem. Dotyczy to zwłaszcza bakterii Gram-ujemnych.
Wartości graniczne badania wrażliwości
Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla badania wrażliwości zostały ustanowione przez European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) dla piperacyliny z tazobaktamem. Są one wymienione tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic-breakpoints_en.xlsx
Wrażliwość
Rozpowszechnienie oporności nabytej wybranych gatunków drobnoustrojów może się różnić
w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu; do oceny oporności konieczne są dane lokalne, zwłaszcza w przypadku leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, jeżeli częstość występowania oporności na danym obszarze jest tak duża, że przydatność leku (przynajmniej
w niektórych rodzajach zakażeń) jest wątpliwa, należy zasięgnąć porady specjalistycznej.
| Zestawienie gatunków bakterii według wrażliwości na piperacylinę ztazobaktamem |
| GATUNKI ZWYKLE WRAŻLIWE |
| Bakterie tlenowe Gram-dodatnieEnterococcus faecalis (wyłącznie izolaty wrażliwe na ampicylinę lub penicylinę)Listeria monocytogenesStaphylococcus aureus (wyłącznie izolaty wrażliwe na metycylinę) Staphylococcus species, koagulazo-ujemny (wyłącznie izolaty wrażliwe na metycylinę)Streptococcus agalactiae (paciorkowce grupy B)†Streptococcus pyogenes (paciorkowce grupy A)† |
| Bakterie tlenowe Gram-ujemne Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalisProteus mirabilis |
| Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium species Eubacterium speciesBeztlenowe ziarniaki Gram-dodatnie†† |
| Bakterie beztlenowe Gram-ujemneGrupa Bacteroides fragilis Rodzaj FusobacteriumRodzaj PorphyromonasRodzaj Prevotella |
| GATUNKI, WŚRÓD KTÓRYCH MOŻE WYSTĄPIĆ PROBLEM OPORNOŚCI NABYTEJ |
| Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus faecium Streptococcus pneumoniae† Grupa Streptococcus viridans†Bakterie tlenowe Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Citrobacter freundii Enterobacter species Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Morganella morganii Proteus vulgaris Providencia ssp.Pseudomonas aeruginosaRodzaj Serratia |
| GATUNKI O OPORNOŚCI NATURALNEJ |
| Bakterie tlenowe Gram-dodatnieCorynebacterium jeikeiumBakterie tlenowe Gram-ujemne Burkholderia cepacia Rodzaj Legionella Ochrobactrum anthropiStenotrophomonas maltophiliaInne bakterieChlamydophila pneumoniae Mycoplasma pneumoniae |
| † Paciorkowce nie są bakteriami wytwarzającymi beta-laktamazy; oporność tych drobnoustrojów wynika ze zmian w białkach wiążących penicylinę (PBP, ang. penicillin-binding proteins) i w związku z tym wrażliwe izolaty są wrażliwe na samą piperacylinę. Brak doniesień o oporności S. pyogenes na penicylinę.†† w tym Anaerococcus, Finegoldia, Parvimonas, Peptoniphilus oraz Peptostreptococcus spp. |
Badanie kliniczne Merino (zakażenia krwi wywołane przez szczepy bakterii wytwarzające
ESBL)
W prospektywnym, randomizowanym, opublikowanym badaniu klinicznym typu non-inferiority, prowadzonym w grupach równoległych, nie wykazano non-inferiority dla leczenia celowanego (tj. opartego na wrażliwości potwierdzonej w warunkach in vitro) piperacyliną z tazobaktamem w porównaniu z leczeniem meropenemem, pod względem śmiertelności po 30 dniach, u dorosłych pacjentów z zakażeniami krwi wywołanymi przez szczepy E. coli lub K. pneumoniae niewrażliwe na ceftriakson.
Ogółem w grupie leczonej piperacyliną z tazobaktamem 23 ze 187 pacjentów (12,3%) osiągnęło pierwszorzędowy punkt końcowy, jakim była śmiertelność po 30 dniach, w porównaniu z 7 ze 191 (3,7%) pacjentów zrandomizowanych do grupy leczonej meropenemem [różnica ryzyka: 8,6% (jednostronny 97,5% CI: od –∞ do 14,5%); p = 0,90 dla non-inferiority. Różnica ta nie osiągnęła granicy dla hipotezy non-inferiority wynoszącej 5%.
Wyniki leczenia były spójne w analizie populacji jaka zakończyła badanie zgodnie z protokołem, gdzie w grupie leczonej piperacyliną z tazobaktamem pierwszorzędowy punkt końcowy osiągnęło 18
ze 170 pacjentów (10,6%) w porównaniu z 7 ze 186 (3,8%) w grupie leczonej meropenemem [różnica
ryzyka: 6,8% (jednostronny 97,5% CI: od –∞ do 12,8%); p = 0,76 dla non-inferiority]. Ustąpienie objawów klinicznych i poprawa wyników mikrobiologicznych (drugorzędowe punkty końcowe) do 4. dnia wystąpiło u 121 ze 177 pacjentów (68,4%) w grupie leczonej piperacyliną z
tazobaktamem i u 138 ze 185 (74,6%) w grupie leczonej meropenemem [różnica ryzyka: 6,2% (95% CI: od –15,5 do 3,1%); p = 0,19]. W przypadku drugorzędowych punktów końcowych testy statystyczne były dwustronne, a wartość p < 0,05 uznano za istotną.
W niniejszym badaniu stwierdzono dysproporcję pod względem śmiertelności między badanymi grupami. Przyjęto, że zgony w grupie leczonej piperacyliną z tazobaktamem były związane raczej z chorobami współistniejącymi, a nie z towarzyszącym zakażeniem.
Wchłanianie
Maksymalne stężenia piperacyliny i tazobaktamu po podaniu dawki 4 g + 0,5 g w infuzji dożylnej trwającej 30 minut wynoszą odpowiednio 298 μg/ml i 34 μg/ml.
Dystrybucja
Zarówno piperacylina, jak i tazobaktam wiążą się z białkami osocza w około 30%, a na wiązanie to nie ma wpływu obecność innych związków. Stopień wiązania metabolitu tazobaktamu z białkami osocza jest bardzo mały.
Piperacylina z tazobaktamem dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do błony śluzowej jelit, pęcherzyka żółciowego, płuc, żółci i kości. Średnie stężenia w tkankach stanowią na ogół od 50 do 100% stężenia w osoczu. Tak jak w przypadku innych penicylin, dystrybucja produktu leczniczego do płynu mózgowo-rdzeniowego pacjentów bez stanu zapalnego opon mózgowych jest mała.
Metabolizm
Piperacylina jest przekształcana do metabolitu deetylowego o słabszej aktywności mikrobiologicznej. Tazobaktam metabolizowany jest do jednego związku, niewykazującego aktywności mikrobiologicznej.
Wydalanie
Piperacylina i tazobaktam są wydalane przez nerki w procesach przesączania kłębuszkowego i wydzielania kanalikowego.
Piperacylina jest wydalana szybko w postaci niezmienionej, a 68% podanej dawki wykrywane jest w moczu. Tazobaktam i jego metabolit wydalane są głównie przez nerki: 80% dawki występuje
w moczu w postaci niezmienionej, a pozostała część w postaci jednego metabolitu. Piperacylina, tazobaktam i deetylopiperacylina są wydzielane również do żółci.
Po podaniu zdrowym osobom dawek pojedynczych lub wielokrotnych produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem okres półtrwania piperacyliny i tazobaktamu wynosił od 0,7 do 1,2 godziny i nie zależał od dawki ani czasu trwania infuzji. Okresy półtrwania piperacyliny
i tazobaktamu w fazie eliminacji zwiększają się wraz ze zmniejszaniem się klirensu nerkowego.
Tazobaktam nie zmienia istotnie farmakokinetyki piperacyliny. Piperacylina prawdopodobnie
zmniejsza szybkość wydalania tazobaktamu.
Szczególne grupy pacjentów
U pacjentów z marskością wątroby okres półtrwania piperacyliny i tazobaktamu zwiększa się odpowiednio o około 25% i 18% w porównaniu z osobami zdrowymi.
Okresy półtrwania piperacyliny i tazobaktamu wydłużają się w miarę zmniejszania się klirensu
kreatyniny. U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 ml/min okres półtrwania
piperacyliny jest dłuższy dwukrotnie, a tazobaktamu czterokrotnie niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek.
Zabieg hemodializy usuwa 30% do 50% dawki piperacyliny z tazobaktamem oraz dodatkowo 5% dawki tazobaktamu w postaci metabolitu. Podczas dializy otrzewnowej usuwane jest około 6% dawki piperacyliny i 21% dawki tazobaktamu oraz do 18% dawki tazobaktamu w postaci metabolitu.
Dzieci i młodzież
W populacyjnej analizie farmakokinetyki szacunkowy klirens u dzieci w wieku od 9 miesięcy do 12 lat był porównywalny do obserwowanego u dorosłych. Średnia wartość dla badanej populacji wynosiła 5,64 (0,34) ml/min/kg mc. U dzieci w wieku od 2 do 9 miesięcy szacunkowy klirens
piperacyliny stanowi 80% tej wartości. Średnia objętość dystrybucji piperacyliny w populacji wynosi 0,243 (0,011) l/kg mc. i nie zależy od wieku.
Pacjenci w podeszłym wieku
Średni okres półtrwania piperacyliny i tazobaktamu u pacjentów w podeszłym wieku jest dłuższy o odpowiednio 32% i 55% niż u osób młodszych. Ta różnica może być spowodowana zmianami klirensu kreatyniny związanymi z wiekiem.
Rasa
Nie obserwowano różnicy w farmakokinetyce piperacyliny lub tazobaktamu u zdrowych ochotników razy azjatyckiej (n=9) i kaukaskiej (n=9), otrzymującym pojedynczą dawkę 4 g + 0,5 g.
Dane farmaceutyczne - Piperacillin/Tazobactam 4 g + 500 mg
Produktu leczniczego nie mieszać z innymi produktami leczniczymi, poza wymienionymi w punkcie 6.6.
Nie mieszać tego produktu ani nie stosować jednocześnie z żadnym aminoglikozydem. Mieszanie in vitro antybiotyków beta-laktamowych z aminoglikozydami może powodować istotną dezaktywację aminoglikozydu.
Piperacyliny z tazobaktamem nie należy mieszać z innymi substancjami w strzykawce ani w pojemniku do infuzji, gdyż nie ustalono zgodności.
Piperacylinę z tazobaktamem należy podawać przez osobny zestaw do infuzji, z wyjątkiem leków,
których zgodność została potwierdzona.
Ze względu na niestabilność chemiczną, piperacyliny z tazobaktamem nie należy stosować
w roztworach zawierających tylko sodu wodorowęglan.
Mleczanowy roztwór Ringera (Hartmanna) nie jest zgodny z produktem złożonym zawierającym
piperacylinę z tazobaktamem.
Produktu złożonego zawierającego piperacylinę z tazobaktamem nie należy dodawać do preparatów
krwi lub hydrolizatów albumin.
Przed otwarciem
2 lata
Po rozpuszczeniu (i rozcieńczeniu)
Wykazano trwałość chemiczną i fizyczną produktu przez 24 godziny w temperaturze 20-25ºC i przez 48 godzin w temperaturze 2-8ºC.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast po otwarciu. Jeśli produkt nie zostanie wykorzystany natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik. Zasadniczo produktu nie należy przechowywać przez okres dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2-8ºC, chyba że rozpuszczanie (rozcieńczenie) przeprowadzano
w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
Przed otwarciem
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.
Butelka o pojemności 100 ml ze szkła typu II z korkiem z gumy halogenobutylowej, z aluminiowym
uszczelnieniem i nakładką typu flip-off, w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: 1, 5, 10, 12 i 50 butelek.
Butelka o pojemności 50 ml ze szkła typu II z korkiem z gumy halogenobutylowej, z aluminiowym uszczelnieniem i nakładką typu flip-off, w tekturowym pudełku.
Wielkości opakowań: 1, 5, 10, 12 i 50 butelek.
Fiolka o pojemności 50 ml ze szkła typu III z korkiem z gumy halogenobutylowej, z aluminiowym
uszczelnieniem i nakładką typu flip-off, w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: 1, 5, 10, 12 i 50 fiolek.
Fiolka o pojemności 50 ml ze szkła typu II z korkiem z gumy halogenobutylowej, z aluminiowym uszczelnieniem i nakładką typu flip-off, w tekturowym pudełku.
Wielkości opakowań: 1, 5, 10, 12 i 50 fiolek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
i przygotowania leku do stosowania
Rozpuszczanie i rozcieńczanie należy wykonywać w warunkach aseptycznych. Przed podaniem roztwór należy obejrzeć w celu wykrycia cząstek lub zmiany zabarwienia. Roztwór można zastosować tylko w przypadku, gdy jest przejrzysty i nie zawiera widocznych cząstek.
Podanie dożylne
Zawartość każdej butelki/fiolki należy rozpuścić we wskazanej w tabeli objętości jednego ze zgodnych rozpuszczalników. Mieszać ruchem okrężnym aż do rozpuszczenia. Następuje to zwykle w ciągu 3 minut ciągłego mieszania (szczegółowe informacje dotyczące postępowania z produktem leczniczym znajdują się niżej).
| Zawartość butelki/fiolki | Objętość rozpuszczalnika* |
| 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu | 20 ml |
* Zgodne rozpuszczalniki:
-
woda do wstrzykiwań
-
9 mg/ml (0,9%) roztwór sodu chlorku w wodzie do wstrzykiwań,
-
50 mg/ml (5%) roztwór glukozy w wodzie do wstrzykiwań,
-
50 mg/ml (5%) roztwór glukozy w 9 mg/ml (0,9%) roztworze sodu chlorku.
Przygotowany roztwór należy pobrać z butelki/fiolki strzykawką. Po rozpuszczeniu proszku
w zalecany sposób zawartość butelki/fiolki pobrana za pomocą strzykawki będzie zawierać podaną na etykiecie ilość piperacyliny i tazobaktamu.
Przygotowany roztwór można dalej rozcieńczać do potrzebnej objętości (np. 50 ml do 150 ml) jednym z następujących zgodnych rozcieńczalników:
-
9 mg/ml (0,9%) roztwór sodu chlorku w wodzie do wstrzykiwań,
-
50 mg/ml (5%) roztwór glukozy w wodzie do wstrzykiwań,
-
60 mg/ml (6%) roztwór dekstranu 40 w 9 mg/ml (0,9%) roztworze sodu chlorku.
Podawanie w skojarzeniu z aminoglikozydami
Ze względu na inaktywację aminoglikozydu przez antybiotyki beta-laktamowe w warunkach in vitro zaleca się, aby Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g i aminoglikozyd podawać oddzielnie. Jeżeli jednoczesne podawanie aminoglikozydu i produktu Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g jest konieczne, należy je rozpuszczać i rozcieńczać oddzielnie.
Jeżeli zalecane jest jednoczesne podanie, Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g jest zgodny i może być podawany jednocześnie przez wspólny dren infuzyjny (Y) wyłącznie z niżej wymienionymi aminoglikozydami i w opisanych niżej warunkach:
| Aminoglikozyd | Dawka piperacyliny z tazobaktamem | Objętośćrozcieńczalnika piperacyliny z tazobaktamem [ml] | Zakres stężeń aminoglikozydu* [mg/ml] | Dopuszczalnerozcieńczalniki |
| Amikacyna | 2 g / 0,25 g4 g / 0,5 g | 50, 100, 150 | 1,75 – 7,5 | 0,9% sodium chloride or 5% glucose |
| Gentamycyna | 2 g / 0,25 g4 g / 0,5 g | 50, 100, 150 | 0,7 – 3,32 | 0,9% sodium chloride or 5% glucose |
* Dawkę aminoglikozydu należy dostosować do masy ciała pacjenta, ciężkości zakażenia (ciężkie lub zagrażające życiu) i czynności nerek (klirens kreatyniny).
Zgodność piperacyliny z tazobaktamem z innymi aminoglikozydami nie została określona. Jedynie podane wyżej stężenia i rozpuszczalniki amikacyny i gentamycyny z wymienionymi dawkami piperacyliny z tazobaktamem określono jako zgodne do równoczesnego podawania przez wspólny dren infuzyjny Y. Równoczesne stosowanie przez wspólny dren infuzyjny Y, w inny sposób niż podany powyżej, może spowodować unieczynnienie aminoglikozydu przez piperacylinę z tazobaktamem.
Niezgodności, patrz punkt 6.2.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.
Produkt jest przeznaczony wyłącznie do użytku jednorazowego. Niewykorzystany roztwór należy wyrzucić.