Jorveza 1 mg tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej
Informacja o przepisywaniu
Refundacja
Informacja o wydawaniu
Ograniczenie recepty
Inne informacje
Nazwa leku
Postać farmaceutyczna
Producent
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (MAH)
Ostatnia aktualizacja SmPC
Skorzystaj z aplikacji Mediately
Szybciej uzyskaj informacje o leku.
Ponad 36k oceny
ChPL - Jorveza 1 mg
Produkt leczniczy Jorveza jest wskazany do stosowania u dorosłych (w wieku powyżej 18 lat)
w leczeniu eozynofilowego zapalenia przełyku (ang. eosinophilic esophagitis, EoE).
Leczenie tym produktem leczniczym powinien rozpoczynać gastroenterolog lub lekarz posiadający doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu eozynofilowego zapalenia przełyku.
Dawkowanie
Indukowanie remisji
Zalecana dawka dobowa to 2 mg budezonidu w postaci jednej 1 mg tabletki rano i jednej 1 mg tabletki
wieczorem.
Okres leczenia indukcyjnego wynosi zazwyczaj 6 tygodni. U pacjentów, którzy nie wykazują odpowiedniej reakcji na leczenie w ciągu 6 tygodni, leczenie można wydłużyć do 12 tygodni.
Podtrzymywanie remisji
Zalecana dawka dobowa to 1 mg budezonidu w postaci jednej 0,5 mg tabletki rano i jednej 0,5 mg
tabletki wieczorem lub 2 mg w postaci jednej 1 mg tabletki rano i 1 mg tabletki wieczorem w zależności od indywidualnych wymogów klinicznych pacjenta.
Dawka podtrzymująca 1 mg budezonidu dwa razy na dobę jest zalecana u pacjentów z długotrwałą chorobą i (lub) z rozległym stanem zapalnym przełyku w przebiegu zaostrzenia choroby, patrz również punkt 5.1.
Czas trwania leczenia podtrzymującego ustala lekarz.
Szczególne grupy pacjentów
Zaburzenia czynności nerek
Obecnie nie ma dostępnych danych dotyczących pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ponieważ budezonid nie jest wydalany za pośrednictwem nerek, pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek można leczyć, z zachowaniem ostrożności, takimi samymi dawkami co pacjentów bez zaburzeń czynności nerek. Nie zaleca się stosowania budezonidu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
Zaburzenia czynności wątroby
W trakcie leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby innymi produktami leczniczymi zawierającymi budezonid, stężenie budezonidu wzrastało. Nie przeprowadzono jednak systematycznego badania uwzględniającego różne stopnie zaburzeń wątroby. Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie należy leczyć produktem Jorveza (patrz punkty 4.4 i 5.2).
Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Jorveza tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Dla dzieci i młodzieży z eozynofilowym zapaleniem przełyku dostępny jest produkt leczniczy Jorveza 0,2 mg/ml zawiesina doustna.
Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy przyjmować natychmiast po wyjęciu z blistra. Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy przyjmować po posiłku.
Należy ją umieścić na koniuszku języka i delikatnie oprzeć ją o podniebienie, gdzie ulegnie rozpadowi. Zazwyczaj zajmuje to co najmniej dwie minuty, ale może zająć do 20 minut. Proces musowania tabelki rozpoczyna się w momencie styczności produktu leczniczego Jorveza ze śliną, co stymuluje dalszą produkcję śliny. Ślinę zawierającą budezonid należy powoli połykać, podczas gdy tabletka ulega rozpadowi w jamie ustnej. Tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej nie należy przyjmować z płynami ani jedzeniem.
Tabletkę należy przyjąć z odstępem czasowym co najmniej 30 minut przed jedzeniem, piciem lub zabiegami higieny jamy ustnej. Wszelkie roztwory doustne, aerozole lub tabletki do rozgryzania
i żucia należy przyjąć co najmniej 30 minut przed podaniem produktu leczniczego Jorveza lub po jego
podaniu.
Tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej nie należy rozgryzać ani połykać bez rozpuszczania. Takie postępowanie zapewnia optymalną ekspozycję błony śluzowej przełyku na substancję czynną, wykorzystując właściwości adhezyjne mucyn zawartych w ślinie.
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Zakażenia
Zahamowanie odpowiedzi zapalnej oraz czynności układu immunologicznego zwiększa podatność na zakażenia oraz stopień ciężkości ich przebiegu. Objawy zakażenia mogą być nietypowe lub maskowane.
W badaniach klinicznych produktu leczniczego Jorveza bardzo często obserwowano zakażenia grzybicze jamy ustnej, ustno-gardłowej i przełyku (patrz punkt 4.8).
Jeśli jest to wskazane, objawową kandydozę jamy ustnej i gardła można leczyć, stosując miejscowe lub ogólnoustrojowe leczenie przeciwgrzybicze, jednocześnie kontynuując stosowanie produktu leczniczego Jorveza.
Ospa wietrzna, półpasiec i odra mogą mieć cięższy przebieg u pacjentów leczonych glikokortykosteroidami. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, którzy nie chorowali wcześniej na te choroby, sprawdzić, czy są zaszczepieni, i unikać kontaktu z tymi chorobami.
Szczepionki
Należy unikać jednoczesnego stosowania szczepionek zawierających żywe drobnoustroje i glikokortykosteroidów, ponieważ może to powodować osłabienie odpowiedzi układu immunologicznego na szczepionki. Odpowiedź przeciwciał na inne szczepionki może być zmniejszona.
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z gruźlicą, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, osteoporozą, chorobą wrzodową, jaskrą, zaćmą, wywiadem rodzinnym w kierunku cukrzycy lub wywiadem rodzinnym w kierunku jaskry mogą być narażeni na większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony glikokortykosteroidów ogólnoustrojowych (patrz poniżej oraz punkt 4.8) i dlatego należy obserwować, czy występują u nich takie działania.
Zmniejszona czynność wątroby może wpływać na wydalanie budezonidu, powodując zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (działań ze strony glikokortykosteroidów ogólnoustrojowych) ulega zwiększeniu. Dane systematyczne nie są jednak dostępne. Z tego względu nie należy leczyć pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Ogólnoustrojowe objawy związane z działaniem glikokortykosteroidów
Mogą wystąpić ogólnoustrojowe objawy związane z działaniem glikokortykosteroidów (np. zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, opóźnienie wzrostu, zaćma, jaskra, zmniejszenie
gęstości mineralnej kości oraz szeroki zakres zaburzeń psychicznych) (patrz również punkt 4.8).
Powyższe działania niepożądane zależą od okresu stosowania leczenia, jednoczesnego
i wcześniejszego leczenia glikokortykosteroidami oraz indywidualnej wrażliwości. Obrzęk naczynioruchowy
Podczas stosowania produktu leczniczego Jorveza zgłaszano występowanie obrzęku naczynioruchowego, głównie w ramach reakcji alergicznych obejmujących wysypkę i świąd.
W przypadku zaobserwowania objawów obrzęku naczynioruchowego należy przerwać podawanie produktu.
Zaburzenia widzenia
Stosowanie kortykosteroidów działających ogólnie lub miejscowo może powodować zaburzenia widzenia. Jeśli wystąpią objawy, takie jak niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie pacjenta do lekarza okulisty w celu przeprowadzenia oceny możliwych przyczyn, do których należą zaćma, jaskra lub rzadko występujące choroby, takie jak centralna retinopatia surowicza. Występowanie powyższych zgłaszano po stosowaniu kortykosteroidów działających ogólnie lub miejscowo.
Inne
Glikokortykosteroidy mogą powodować zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza
i zmniejszać reakcje na bodźce stresowe. W związku z tym, w przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego lub narażenia na inny rodzaj stresu zaleca się dodatkowe podanie glikokortykosteroidów działających ogólnoustrojowe.
Należy unikać jednoczesnego podawania ketokonazolu lub innych inhibitorów CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Wpływ na wyniki badań serologicznych
Leczenie budezonidem może hamować czynność nadnerczy, powodując zafałszowane wyniki (niskie wartości) testu stymulacji ACTH przeprowadzanego w celu zdiagnozowania niewydolności przysadki.
Zawartość sodu
Produkt leczniczy Jorveza 0,5 mg i 1 mg tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej zawiera 52 mg sodu na dawkę dobową, co odpowiada 2,6% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Inhibitory CYP3A4
Przewiduje się, że jednoczesne leczenie silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, rytonawir, itrakonazol, klarytromycyna, kobicystat i sok grejpfrutowy może powodować istotne zwiększenie stężenia budezonidu w osoczu i będzie zwiększało ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych. W związku z powyższym, należy unikać jednoczesnego stosowania z wyjątkiem, gdy korzyści przewyższają zwiększone ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidu. W takim przypadku pacjentów należy monitorować pod kątem wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidu.
Jednoczesne podawanie doustne ketokonazolu w dawce 200 mg raz na dobę zwiększało stężenie osoczowe budezonidu (3 mg w dawce pojedynczej) około 6-krotnie. W przypadku podawania
ketokonazolu po około 12 godzinach od podania budezonidu stężenie osoczowe budezonidu wzrastało około 3-krotnie.
Estrogeny, doustne środki antykoncepcyjne
Podwyższone stężenia osoczowe oraz nasilenie działania glikokortykosteroidów obserwowano
u kobiet stosujących jednocześnie estrogeny lub doustne środki antykoncepcyjne. Zjawisko to nie występowało w przypadku jednoczesnego przyjmowania budezonidu i małych dawek doustnych złożonych środków antykoncepcyjnych.
Glikozydy nasercowe
Działanie glikozydów może być nasilone przez niedobór potasu, co jest potencjalnym i znanym działaniem niepożądanym glikokortykosteroidów.
Saluretyki
Jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów może powodować przyspieszone wydalanie potasu
i nasiloną hipokaliemię.
Ciąża
Należy unikać podawania leku w okresie ciąży, chyba że istnieją istotne powody do leczenia produktem leczniczym Jorveza. Istnieje niewiele danych dotyczących kobiet po porodzie, które stosowały budezonid doustnie. Chociaż dane dotyczące stosowania budezonidu w postaci inhalacji u licznej grupy kobiet ciężarnych wskazują na brak działań niepożądanych, należy brać pod uwagę, że maksymalne stężenie budezonidu w surowicy krwi będzie większe po zastosowaniu produktu leczniczego Jorveza w porównaniu do budezonidu w postaci inhalacji. U ciężarnych zwierząt wykazano, że budezonid, podobnie jak inne glikokortykosteroidy, powoduje nieprawidłowości
w rozwoju płodu (patrz punkt 5.3). Nie ustalono znaczenia tej obserwacji u ludzi. Karmienie piersią
Budezonid przenika do mleka ludzkiego (dane dotyczące przenikania dotyczą stosowania produktu w postaci do inhalacji). Jednak przewiduje się, że doustne stosowanie produktu leczniczego Jorveza w zalecanych dawkach terapeutycznych może mieć jedynie niewielki wpływ na dzieci karmione piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie produktu leczniczego Jorveza, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Płodność
Brak danych dotyczących wpływu budezonidu na płodność u ludzi. U badanych zwierząt nie wykazano zaburzeń płodności po zastosowaniu budezonidu (patrz punkt 5.3).
Produkt leczniczy Jorveza nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Zakażenia grzybicze w jamie ustnej, gardle i przełyku były najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym w badaniach klinicznych produktu leczniczego Jorveza. W badaniach klinicznych BUL-1/EEA i BUL-2/EER łącznie u 44 z 268 pacjentów (16,4%) przyjmujących produkt leczniczy Jorveza wystąpiło podejrzenie zakażenia grzybiczego z towarzyszącymi objawami klinicznymi o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Łączna liczba zakażeń (w tym zakażenia bezobjawowe zdiagnozowane na podstawie badań endoskopowych lub histologicznych) wynosiła 92. Zakażenia obserwowano u 72 z 268 pacjentów (26,9%). Leczenie długotrwałe produktem leczniczym Jorveza trwające do 3 lat (leczenie 48-tygodniowe w badaniu BUL-2/EER, a następnie 96-tygodniowe leczenie prowadzone metodą otwartej próby) nie zwiększało częstości występowania działań niepożądanych, w tym miejscowej kandydozy.
Tabelaryczna lista działań niepożądanych
W tabeli poniżej wymieniono działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych produktu leczniczego Jorveza. Działania wymieniono w oparciu o klasyfikację układów i narządów MedDRA oraz częstość występowania. Częstość występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) lub nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
| Klasyfikacja układówi narządów MedDRA | Bardzo często | Często | Niezbyt często |
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | Kandydoza przełyku, kandydoza jamyustnej i (lub) ustno-gardłowej | Zapalenie nosogardła, zapalenie gardła | |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Obrzęk naczynioruchowy | ||
| Zaburzenia psychiczne | Zaburzenia snu | Niepokój, pobudzenie | |
| Zaburzenia układu nerwowego | Ból głowy, zaburzenia smaku | Zawroty głowy | |
| Zaburzenia oka | Suche oko | ||
| Zaburzenia naczyniowe | Nadciśnienie tętnicze | ||
| Zaburzenia układuoddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia | Kaszel, suchośćw gardle, ból jamy ustno-gardłowej | ||
| Zaburzenia żołądka ijelit | Choroba refluksowa przełyku, nudności, parestezje w obrębie jamy ustnej, niestrawność, ból w górnej części brzucha, suchość w jamie ustnej, zaburzenia języka typu glosodynii, opryszczkawargowa | Ból brzucha, wzdęcie brzucha, suchość w jamie ustnej, dysfagia, nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka, choroba wrzodowa żołądka, obrzęk warg,ból dziąseł | |
| Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej | Wysypka, pokrzywka | ||
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Zmęczenie | Uczucie obecności ciała obcego |
| Klasyfikacja układówi narządów MedDRA | Bardzo często | Często | Niezbyt często |
| Badania diagnostyczne | Zmniejszenie stężenia kortyzolu we krwi | Zmniejszenie stężenia osteokalcyny, zwiększenie masyciała |
Podczas stosowania produktu leczniczego Jorveza mogą również wystąpić poniższe działania niepożądane (częstość = nieznana) potwierdzone dla tej klasy terapeutycznej (kortykosteroidy, budezonid).
| Klasyfikacja układów i narządów MedDRA | Działania niepożądane |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Zwiększone ryzyko zakażeń |
| Zaburzenia endokrynologiczne | Zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywania | Hipokaliemia, hiperglikemia |
| Zaburzenia psychiczne | Depresja, drażliwość, euforia, nadpobudliwość psychomotoryczna, agresja |
| Zaburzenia układu nerwowego | Guz rzekomy mózgu (w tym tarcza zastoinowa)u młodzieży |
| Zaburzenia oka | Jaskra, zaćma (w tym zaćma podtorebkowa), niewyraźne widzenie, centralna retinopatia surowicza (patrz równieżpunkt 4.4) |
| Zaburzenia naczyniowe | Zwiększone ryzyko zakrzepicy, zapalenie naczyń (objaw odstawienia po leczeniu długotrwałym) |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Owrzodzenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zaparcie |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Wysypka alergiczna, wybroczyny, wydłużone gojenie ran, kontaktowe zapalenie skóry, podbiegnięcia krwawe |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowei tkanki łącznej | Ból mięśni i stawów, osłabienie i drżenie mięśni, osteoporoza, martwica kości |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Złe samopoczucie |
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
Właściwości farmakologiczne - Jorveza 1 mg
Grupa farmakoterapeutyczna: Środki przeciwbiegunkowe, jelitowe środki przeciwzapalne/przeciwzakaźne, kortykosteroidy działające miejscowo Kod ATC: A07EA06
Mechanizm działania
Budezonid jest niehalogenowym glikokortykosteroidem, który wywiera swoje działanie przeciwzapalne głównie za pośrednictwem wiązania do receptora glikokortykosteroidowego. Podczas leczenia eozynofilowego zapalenia przełyku produktem leczniczym Jorveza, budezonid hamuje pobudzane przez antygen wydzielanie wielu cząsteczek sygnałowych odpowiedzialnych za stan zapalny w nabłonku przełyku, takich jak limfopoetyna zrębu grasicy, interleukina-13 i eotaksyna-3, co prowadzi do znacznego zmniejszenia eozynofilowego nacieku zapalnego przełyku.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
W randomizowanym, kontrolowanym placebo, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badaniu fazy III (BUL-1/EEA) z udziałem 88 dorosłych pacjentów z aktywną postacią eozynofilowego zapalenia przełyku (stosunek randomizacji 2:1), budezonid 1 mg podawany dwa razy na dobę w postaci tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej przez 6 tygodni powodował remisję kliniczną i zmian patologicznych (definiowaną jako maksymalna liczba <16 eozynofilii/mm2 w polu widzenia
w biopsjach przełyku oraz brak objawów lub jedynie minimalne objawy niestrawności lub bólu podczas przełykania) u 34 z 59 pacjentów (57,6%) w porównaniu z 0/29 pacjentów (0%) w grupie placebo. Prowadzone metodą otwartej próby przedłużenie badania z zastosowaniem 1 mg budezonidu w postaci tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej dwa razy na dobę przez kolejne 6 tygodni
u pacjentów, u których nie wystąpiła remisja w fazie podwójnie ślepej, prowadziło do zwiększenia odsetka pacjentów z remisją kliniczną i zmian patologicznych do 84,7%.
W randomizowanym, kontrolowanym placebo, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badaniu fazy III (BUL-2/EER) z udziałem 204 dorosłych pacjentów z eozynofilowym zapaleniem przełyku
w trakcie remisji klinicznej i remisji zmian patologicznych, pacjentów randomizowano do leczenia 0,5 mg budezonidu dwa razy na dobę, 1 mg budezonidu dwa razy na dobę lub placebo (podawanych w postaci tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej) przez 48 tygodni. Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów, u których nie wystąpiło niepowodzenie leczenia.
Niepowodzenie leczenia zdefiniowano jako nawrót kliniczny (nasilenie odpowiednio dysfagii lub bólu podczas przełykania wynoszące ≥4 punkty na numerycznej skali oceny od 0 do 10) i (lub) nawrót histologiczny (maksymalna liczba ≥48 eozynofilii/mm2 w polu widzenia) i (lub) zablokowanie pożywienia wymagające zabiegu endoskopowego i (lub) konieczność dylatacji endoskopowej i (lub) przedwczesne wycofanie z jakiegokolwiek powodu. U istotnie większej liczby pacjentów w grupie przyjmującej 0,5 mg budezonidu dwa razy na dobę (73,5%) i 1 mg budezonidu dwa razy na dobę (75,0%) nie wystąpiło niepowodzenie leczenia do 48 tygodnia w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo (4,4%).
W zakresie najbardziej rygorystycznego, drugorzędowego punktu końcowego „głęboka remisja choroby”, tj. głęboka remisja kliniczna, endoskopowa i histologiczna, zaobserwowano klinicznie istotną większą skuteczność w grupie przyjmującej 1 mg dwa razy na dobę (52,9%) w porównaniu z grupą przyjmującą 0,5 mg dwa razy na dobę (39,7%), co wskazuje, że większa dawka budezonidu jest bardziej skuteczna w celu osiągnięcia i podtrzymania głębokiej remisji choroby.
Po okresie prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby nastąpiło opcjonalne 96-tygodniowe leczenie prowadzone metodą otwartej próby z zastosowaniem zalecanej dawki 0,5 mg budezonidu dwa razy na dobę lub do 1 mg budezonidu dwa razy na dobę. U ponad 80% pacjentów utrzymywała się remisja kliniczna [zdefiniowana jako cotygodniowy wskaźnik aktywności eozynofilowego zapalenia przełyku oceniany przez pacjenta (ang. eosinophilic esophagitis activity index PRO, patient-reported outcome) ≤20] przez okres 96 tygodni, natomiast tylko u 2 ze 166 pacjentów (1,2%) wystąpiło zablokowanie pokarmu. Ponadto u 40 z 49 pacjentów (81,6%) utrzymywała się głęboka remisja histologiczna (0 eozynofilii/mm2 w polu widzenia we wszystkich biopsjach) od początku badania BUL-2/EER do końca 96-tygodniowego okresu leczenia prowadzonego metodą otwartej próby. W okresie do 3 lat (tj. 48-tygodniowe leczenie podtrzymujące produktem leczniczym Jorveza prowadzone metodą podwójnie ślepej próby, a następnie 96-tygodniowe leczenie produktem leczniczym Jorveza prowadzone metodą otwartej próby) nie zaobserwowano utraty skuteczności.
Informacje na temat zaobserwowanych działań niepożądanych, patrz punkt 4.8.
Wchłanianie
Po podaniu produktu leczniczego Jorveza, budezonid jest szybko wchłaniany. Dane farmakokinetyczne po podaniu pojedynczej dawki 1 mg budezonidu zdrowym osobom na czczo
w dwóch różnych badaniach wykazały medianę czasu opóźnienia wynoszącą 0,17 godziny (zakres od 0,00 do 0,52 godziny) oraz medianę czasu do maksymalnego stężenia w osoczu wynoszącą 1,00-1,22 godziny (zakres od 0,50 godziny do 2,00 godzin). Średnie maksymalne stężenie w osoczu
wynosiło 0,44-0,49 ng/mL (zakres od 0,18 do 1,05 ng/mL), a pole powierzchni pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu (AUC0-∞) wynosiło 1,50-2,23 godz.*ng/mL (zakres od 0,81 do
5,14 godz.*ng/mL).
Dostępne są dane farmakokinetyczne dla pojedynczej dawki 4 mg budezonidu podawanej pacjentom z eozynofilowym zapaleniem przełyku na czczo: mediana czasu opóźnienia wynosiła 0,00 godzin (zakres 0,00 – 0,17), mediana czasu do maksymalnego stężenia w osoczu wynosiła 1,00 godzinę (zakres 0,67 – 2,00 godziny); maksymalne stężenie w osoczu wynosiło 2,56 ± 1,36 ng/mL, natomiast AUC0-12 wynosiło 8,96 ± 4,21 godz.*ng/mL.
U pacjentów obserwowano 35% zwiększenie maksymalnego stężenia w osoczu i 60% zwiększenie AUC0-12 w porównaniu ze zdrowymi osobami.
Wykazano, że ekspozycja ogólnoustrojowa (Cmax i AUC) jest proporcjonalna do dawki w zakresie dawek od 0,5 mg tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej do 1 mg tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej.
Dystrybucja
Pozorna objętość dystrybucji po podaniu doustnym 1 mg budezonidu zdrowym osobom wynosiła 35,52 ± 14,94 l/kg i 42,46 ± 23,90 l/kg po podaniu 4 mg budezonidu pacjentom z eozynofilowym zapaleniem przełyku. Stopień wiązania z białkami osocza wynosi przeciętnie 85-90%.
Metabolizm
Metabolizm budezonidu jest zmniejszony u pacjentów z eozynofilowym zapaleniem przełyku w prównaniu do zdrowych osób, co powoduje zwiększone stężenie budezonidu w osoczu.
Budezonid podlega licznym przemianom metabolicznym katalizowanym przez enzym CYP3A4 w błonie śluzowej jelita cienkiego i w wątrobie do metabolitów o małej aktywności glikokortykosteroidowej. Aktywność glikokortykosteroidowa głównych metabolitów,
6-beta-hydroksybudezonidu i 16-alfa-hydroksyprednizolonu, stanowi mniej niż 1% aktywności budezonidu. CYP3A5 nie przyczynia się w istotnym stopniu do metabolizmu budezonidu.
Eliminacja
U zdrowych osób (otrzymujących 1 mg budezonidu) mediana okresu półtrwania w fazie eliminacji wynosi 2 - 3 godziny i 4 - 5 godzin u pacjentów z eozynofilowym zapaleniem przełyku (otrzymujących 4 mg budezonidu). U zdrowych osób klirens budezonidu wynosi około
13 - 15 l/godzinę na kg i 6,54 ± 4,4 l/godz. na kg u pacjentów z eozynofilowym zapaleniem przełyku. Budezonid jest wydalany jedynie w śladowych ilościach przez nerki. W moczu nie wykryto budezonidu, ale wyłącznie jego metabolity.
Zaburzenia czynności wątroby
Znacząca ilość budezonidu jest metabolizowana przez wątrobę przez enzym CYP3A4. Ekspozycja ogólnoustrojowa budezonidu jest znacznie zwiększona u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby. Nie przeprowadzono żadnych badań produktu leczniczego Jorveza u pacjentów
z zaburzeniami czynności wątroby.
Dane farmaceutyczne - Jorveza 1 mg
Jorveza 0,5 mg i 1 mg tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej
Disodu wodorocytrynian Sodu dokuzynian Makrogol (6000) Magnezu stearynian Mannitol (E 421)
Sodu diwodorocytrynian, bezwodny Powidon (K25)
Wodorowęglan sodowy
Sukraloza
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25˚C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
Blistry Al/Al.
Jorveza 0,5 mg tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej
Wielkości opakowań to 20, 60, 90, 100 lub 200 tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej.
Jorveza 1 mg tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej
Wielkości opakowań to 20, 30, 60, 90, 100 lub 200 tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.