Gazyvaro 1000 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Informacja o przepisywaniu
Refundacja
Informacja o wydawaniu
Ograniczenie recepty
Interakcje z
Ograniczenia użytkowania
Inne informacje
Nazwa leku
Postać farmaceutyczna
Producent
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (MAH)
Ostatnia aktualizacja SmPC

Skorzystaj z aplikacji Mediately
Szybciej uzyskaj informacje o leku.
Ponad 36k oceny
ChPL - Gazyvaro 1000 mg
Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL)
Produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem jest wskazany do stosowania u dorosłych z wcześniej nieleczoną przewlekłą białaczką limfocytową (PBL), u których z powodu chorób współistniejących nie należy stosować leczenia opartego na pełnej dawce fludarabiny (patrz punkt 5.1).
Chłoniak grudkowy (ang. Follicular lymphoma, FL)
Produkt leczniczy Gazyvaro, podawany w skojarzeniu z chemioterapią, a następnie w monoterapii w leczeniu podtrzymującym u pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź na leczenie, jest wskazany do stosowania u wcześniej nieleczonych pacjentów z zaawansowanym chłoniakiem grudkowym (patrz punkt 5.1).
Produkt leczniczy Gazyvaro podawany w skojarzeniu z bendamustyną, a następnie w monoterapii w leczeniu podtrzymującym jest wskazany w leczeniu pacjentów z chłoniakiem grudkowym (FL), u których nie wystąpiła odpowiedź na leczenie lub u których podczas leczenia lub maksymalnie do 6 miesięcy po leczeniu rytuksymabem lub schematem zawierającym rytuksymab, wystąpiła progresja choroby.
Toczniowe zapalenie nerek (TZN)
Produkt leczniczy Gazyvaro, podawany w skojarzeniu z mykofenolanem mofetylu (MMF), jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z aktywną postacią toczniowego zapalenia nerek (TZN) klasy III lub IV, w tym ze współistniejącą klasą V.
Produkt leczniczy Gazyvaro należy podawać pod ścisłym nadzorem doświadczonego lekarza, w miejscu, w którym natychmiast są dostępne środki do prowadzenia resuscytacji.
Dawkowanie
Profilaktyka i premedykacja - zespół rozpadu guza (ZRG)
U pacjentów z dużą masą guza i (lub) z dużą liczbą krążących limfocytów (> 25 x 109/l) i (lub) z zaburzeniami czynności nerek (CrCl < 70 ml/min) występuje ryzyko ZRG i powinni oni otrzymać leczenie zapobiegające lizie guza. Profilaktyka powinna składać się z odpowiedniego nawodnienia i podawania leków hamujących wytwarzanie kwasu moczowego (np. allopurinolu) lub odpowiednich alternatywnych leków, takich jak oksydaza moczanowa (np. rasburykaza) i powinna być zastosowana na 12-24 godziny przed rozpoczęciem wlewu produktu leczniczego Gazyvaro, zgodnie z obowiązującymi standardami (patrz punkt 4.4). Pacjenci powinni otrzymywać profilaktykę przed każdym kolejnym wlewem, jeśli zostanie to uznane za właściwe.
Profilaktyka i premedykacja - reakcje związane z wlewem
Premedykacja stosowana w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia reakcji związanych z wlewem została opisana w Tabeli 1 (patrz także punkt 4.4). Premedykacja kortykosteroidami jest zalecana u pacjentów z FL i obowiązkowa u pacjentów z PBL w pierwszym cyklu oraz u pacjentów z TZN (patrz Tabela 1). Premedykacja w kolejnych wlewach i inna powinna być podawana zgodnie z zaleceniami przedstawionymi poniżej.
Podczas dożylnego podawania produktu leczniczego Gazyvaro może wystąpić niedociśnienie tętnicze jako reakcja związana z wlewem. Z tego względu należy rozważyć przerwanie stosowania leków obniżających ciśnienie na 12 godzin przed rozpoczęciem terapii i podczas każdego wlewu produktu leczniczego Gazyvaro, jak również w pierwszej godzinie po jego podaniu (patrz punkt 4.4).
| Tabela 1Pre medykacj a do podawani a przed rozpoczęci em wlewu produktu leczniczeg o Gazyvaro w celu zmniejsze nia ryzyka reakcji związanyc h z wlewem (patrz punkt 4.4)Wskaz anie/Dzieńleczenia/ Cykl | Pacjenci wymagający premedykacji | Premedykacja | Podanie |
| Cykl 1:Dzień 1 w PBL i FL | Wszyscy pacjenci | Kortykosteroidy dożylne1,4 (obowiązkowe dla PBL, zalecane w FL) | Zakończenie podawania przynajmniej na 1 godzinę przed wlewemproduktu leczniczego Gazyvaro |
| Doustne lekiprzeciwbólowe/przeciwgorączkowe2 | Przynajmniej na 30 minut przed wlewem produktu leczniczego Gazyvaro | ||
| Leki przeciwhistaminowe3 | |||
| Cykl 1:Dzień 2 tylko w PBL | Wszyscy pacjenci | Kortykosteroidy dożylne1(obowiązkowe) | Zakończenie podawania przynajmniej na 1 godzinę przed wlewemproduktu leczniczego Gazyvaro |
| Doustne lekiprzeciwbólowe/przeciwgorączkowe2 | Przynajmniej na 30 minut przed wlewem produktu leczniczego Gazyvaro | ||
| Leki przeciwhistaminowe3 | |||
| Wszystkie kolejne wlewy w PBL i FL | Pacjenci, u których podczas poprzedniego wlewu nie wystąpiła reakcja związana zwlewem | Doustne lekiprzeciwbólowe/przeciwgorączkowe2 | Przynajmniej na 30 minut przed wlewem produktu leczniczego Gazyvaro |
| Pacjenci, u których podczas poprzedniego wlewu wystąpiła reakcja związana z wlewem (stopnia 1lub 2) | Doustne leki przeciwbólowe/przeciwgorączkowe2 Leki przeciwhistaminowe3 | ||
| Pacjenci, u których podczas poprzedniego wlewu wystąpiła reakcja związana z wlewem stopnia 3LUB pacjenci ze | Kortykosteroidy dożylne1,4 | Zakończenie podawania przynajmniej na 1 godzinę przed wlewem produktu leczniczegoGazyvaro |
| Tabela 1Pre medykacj a do podawani a przed rozpoczęci em wlewu produktu leczniczeg o Gazyvaro w celu zmniejsze nia ryzyka reakcji związanyc h z wlewem (patrz punkt 4.4)Wskaz anie/Dzieńleczenia/ Cykl | Pacjenci wymagający premedykacji | Premedykacja | Podanie |
| stwierdzoną przed kolejnym wlewem liczbą limfocytów>25 x 109/l | Doustne leki przeciwbólowe/przeciwgorączkowe2 Leki przeciwhistaminowe3 | Przynajmniej na 30 minut przed wlewem produktu leczniczego Gazyvaro | |
| TZN | Wszyscy pacjenci | Kortykosteroidy dożylne5 | Zakończenie podawania na 30 do 60 minut przed wlewem produktu leczniczego GazyvaroPocząwszy od dawki 6, kortykosteroidy dożylne należy podawać wyłącznie pacjentom, u których podczas poprzedniego wlewu wystąpiła reakcja związana z wlewem |
| Doustne lekiprzeciwbólowe/przeciwgorączkowe6 | |||
| Leki przeciwhistaminowe3 |
1100 mg prednizonu/prednizolonu lub 20 mg deksametazonu lub 80 mg metyloprednizolonu. Nie należy stosować hydrokortyzonu, ponieważ nie powoduje on zmniejszenia częstości występowania reakcji związanych z wlewem.
2 np. 1000 mg acetaminofenu/paracetamolu
3 np. 50 mg difenhydraminy
4 Jeśli schemat chemioterapii zawierający kortykosteroidy jest podawany tego samego dnia co produkt leczniczy Gazyvaro, kortykosteroid można podać jako doustny produkt leczniczy, jeśli nastąpi to przynajmniej 60 minut przed podaniem produktu leczniczego Gazyvaro i wówczas nie ma konieczności dodatkowego dożylnego podania kortykosteroidu w ramach premedykacji.
5 80 mg metyloprednizolonu dożylnie
6 650-1000 mg acetaminofenu/paracetamolu
Dawka
Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL, w skojarzeniu z chlorambucylem1)
Dawki produktu leczniczego Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem zalecane dla pacjentów z PBL przedstawiono w Tabeli 2.
Cykl 1
Zalecaną dawkę 1000 mg produktu leczniczego Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem, podaje
się w 1. i 2. dniu (lub kontynuacja dnia 1.), 8. dniu i 15. dniu pierwszego 28-dniowego cyklu leczenia.
Do infuzji w 1. i 2. dniu cyklu należy przygotować dwa worki infuzyjne (100 mg na Dzień 1 i 900 mg na Dzień 2). Jeżeli podczas podawania zawartości pierwszego worka nie było przerw ani konieczności modyfikacji prędkości podawania, zawartość drugiego worka można podać tego samego dnia (bez konieczności opóźnienia podania) i bez powtórzenia premedykacji, pod warunkiem zapewnienia właściwych warunków, odpowiedniego czasu i nadzoru personelu medycznego podczas trwania infuzji. W przypadku jakichkolwiek zmian w prędkości infuzji lub wystąpienia przerw podczas podawania pierwszych 100 mg, zawartość drugiego worka z produktem leczniczym należy podać następnego dnia.
Cykle 2 - 6
Zalecana dawka 1000 mg produktu leczniczego Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem podawana w dniu 1. każdego cyklu.
Tabela 2 Dawkowanie produktu leczniczego Gazyvaro przez 6 cykli leczenia, z których każdy
trwa 28 dni u pacjentów z PBL
| Cykl | Dzień leczenia | Dawka produktu leczniczego Gazyvaro |
| Cykl 1 | Dzień 1 | 100 mg |
| Dzień 2(lub kontynuacja Dnia 1.) | 900 mg | |
| Dzień 8 | 1000 mg | |
| Dzień 15 | 1000 mg | |
| Cykle 2 – 6 | Dzień 1 | 1000 mg |
1Informacje dotyczące dawki chlorambucylu, patrz punkt 5.1
Czas trwania leczenia
Sześć cykli leczenia, z których każdy trwa 28 dni.
Opóźnienie w przyjęciu lub pominięcie dawki
W przypadku pominięcia przyjęcia planowanej dawki produktu leczniczego Gazyvaro należy podać ją w najbliższym możliwym czasie - nie należy czekać do zaplanowanego terminu podania kolejnej dawki. Planowa przerwa w leczeniu produktem leczniczym Gazyvaro pomiędzy poszczególnymi kolejnymi dawkami powinna zostać zachowana.
Chłoniak grudkowy
Dawkę produktu leczniczego Gazyvaro w skojarzeniu z chemioterapią zalecaną dla pacjentów z FL
przedstawiono w Tabeli 3.
Pacjenci z wcześniej nieleczonym chłoniakiem grudkowym
Leczenie indukcyjne (w skojarzeniu z chemioterapią2)
Produkt leczniczy Gazyvaro należy podawać z chemioterapią według następującego schematu:
-
Sześć 28-dniowych cykli w skojarzeniu z bendamustyną2 lub
-
Sześć 21-dniowych cykli w skojarzeniu z cyklofosfamidem, doksorubicyną, winkrystyną, prednizolonem (CHOP), a następnie 2 dodatkowe cykle leczenia produktem leczniczym Gazyvaro w monoterapii lub
-
Osiem 21-dniowych cykli w skojarzeniu z cyklofosfamidem, winkrystyną i
prednizonem/prednizolonem/metyloprednizolonem (CVP).
Leczenie podtrzymujące
U pacjentów, u których uzyskano całkowitą lub częściową odpowiedź na leczenie indukcyjne produktem leczniczym Gazyvaro w skojarzeniu z chemioterapią (CHOP lub CVP lub bendamustyna), powinno się kontynuować podawanie dawki 1000 mg produktu leczniczego Gazyvaro w monoterapii jako leczenie podtrzymujące raz na 2 miesiące przez 2 lata lub do wystąpienia progresji choroby (zależnie od tego, które z tych zdarzeń wystąpi pierwsze).
Pacjenci z chłoniakiem grudkowym, u których nie uzyskano odpowiedzi na leczenie lub u których doszło do progresji choroby podczas leczenia lub do 6 miesięcy po leczeniu rytuksymabem lub schematem zawierającym rytuksymab
Leczenie indukcyjne (w skojarzeniu z bendamustyną2)
Produkt leczniczy Gazyvaro należy podawać w skojarzeniu z bendamustyną2 w sześciu 28-dniowych cyklach.
Leczenie podtrzymujące
Pacjenci, u których wystąpi całkowita lub częściowa odpowiedź na leczenie indukcyjne (tj. pierwszych 6 cykli leczenia) produktem leczniczym Gazyvaro w skojarzeniu z bendamustyną lub pacjenci, u których choroba jest stabilna, powinni kontynuować przyjmowanie dawki 1000 mg produktu leczniczego Gazyvaro w monoterapii, jako leczenia podtrzymującego raz na 2 miesiące przez 2 lata lub do progresji choroby (zależnie od tego, które z tych zdarzeń wystąpi pierwsze).
Tabela 3 Chłoniak grudkowy: dawkowanie produktu leczniczego Gazyvaro podczas leczenia indukcyjnego, a następnie leczenia podtrzymującego
| Cykl | Dzień cyklu | Dawka produktu leczniczego Gazyvaro |
| Cykl 1 | Dzień 1 | 1000 mg |
| Dzień 8 | 1000 mg | |
| Dzień 15 | 1000 mg | |
| Cykle 2-6lub 2-8 | Dzień 1 | 1000 mg |
| Leczeniepodtrzymujące | Co 2 miesiące przez 2 lata lub do progresji choroby (zależnie od tego, które z | 1000 mg |
| tych zdarzeń wystąpipierwsze) |
2 Informacje dotyczące dawki bendamustyny, patrz punkt 5.1
Czas trwania leczenia
Leczenie indukcyjne trwa około sześciu miesięcy (sześć cykli leczenia produktem leczniczym Gazyvaro, z których każdy trwa 28 dni, w przypadku leczenia skojarzonego z bendamustyną lub osiem cykli leczenia produktem leczniczym Gazyvaro, z których każdy trwa 21 dni, w przypadku leczenia skojarzonego z CHOP lub CVP), a następnie dawka podtrzymująca podawana co 2 miesiące przez 2 lata lub do progresji choroby (zależnie od tego, które z tych zdarzeń wystąpi pierwsze).
Opóźnienie w przyjęciu lub pominięcie dawki
W przypadku pominięcia planowanej dawki produktu leczniczego Gazyvaro należy podać ją w najbliższym możliwym czasie; nie należy pomijać tej dawki lub czekać do zaplanowanego terminu podania kolejnej dawki.
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych przed dniem 8. Cyklu 1 lub dniem 15. Cyklu 1 wymagających opóźnienia leczenia, produkt leczniczy należy podać po ustąpieniu działań niepożądanych. W takich przypadkach wszystkie kolejne wizyty oraz rozpoczęcie Cyklu 2 zostaną przesunięte z uwzględnieniem opóźnienia w Cyklu 1.
Podczas leczenia podtrzymującego należy przestrzegać podstawowego schematu dawkowania ustalonego dla kolejnych dawek.
Toczniowe zapalenie nerek
Zalecana dawka 1000 mg produktu leczniczego Gazyvaro jest podawana dożylnie (patrz Tabela 4).
Produkt leczniczy Gazyvaro należy stosować w skojarzeniu z mykofenolanem mofetylu.
Tabela 4 Dawkowanie produktu leczniczego Gazyvaro u pacjentów z toczniowym zapaleniem nerek
| Numer dawki | Moment w okresie leczenia | Dawka |
| 1. | Początkowa infuzja | 1000 mg |
| 2. | Tydzień 2(dwa tygodnie po podaniu dawki 1) | 1000 mg |
| 3. | Tydzień 24 | 1000 mg |
| 4. | Tydzień 26(dwa tygodnie po podaniu dawki 3) | 1000 mg |
| 5.*i kolejne | Co 6 miesięcy | 1000 mg |
*Dawkę 5 należy podać sześć miesięcy po podaniu dawki 4
W tygodniu 76. i w kolejnych tygodniach należy dokonać oceny stanu pacjenta i odpowiedzi na leczenie oraz przeprowadzić odpowiednią analizę stosunku korzyści do ryzyka w celu podjęcia decyzji o kontynuacji leczenia.
Opóźnienie w przyjęciu lub pominięcie dawki
W przypadku pominięcia przyjęcia planowanej dawki produktu leczniczego Gazyvaro należy podać ją w najbliższym możliwym czasie - nie należy czekać do zaplanowanego terminu podania kolejnej dawki. Schemat dawkowania należy odpowiednio dostosować w celu zachowania właściwych odstępów między dawkami.
Modyfikacja dawki podczas leczenia (wszystkie wskazania)
Nie zaleca się modyfikacji dawki produktu leczniczego Gazyvaro.
Informacje dotyczące postępowania w przypadku wystąpienia objawów działań niepożądanych (w tym reakcji związanych z wlewem), patrz paragraf poniżej (Postępowanie w przypadku reakcji związanych z wlewem lub punkt 4.4).
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Gazyvaro u pacjentów z TZN w wieku powyżej 65 lat.
Zaburzenia czynności nerek
Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min), patrz punkt 5.2).
Zaburzenia czynności wątroby
Brak danych na temat skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Gazyvaro u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma możliwości określenia szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.
Dzieci i młodzież
Brak danych na temat skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Gazyvaro u
dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych. Sposób podawania
Produkt leczniczy Gazyvaro jest przeznaczony do podawania dożylnego. Produkt leczniczy należy podawać po uprzednim rozcieńczeniu we wlewie dożylnym, przez przeznaczoną do tego celu linię infuzyjną (patrz punkt 6.6). Nie należy podawać produktu w dożylnym wstrzyknięciu lub bolusie.
Instrukcje dotyczące rozcieńczania produktu leczniczego Gazyvaro przed podaniem - patrz punkt 6.6. Instrukcje dotyczące prędkości wlewu przedstawiono w Tabelach 5-8.
Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL)
Tabela 5 Przewlekła białaczka limfocytowa: Standardowa prędkość wlewu w przypadku braku nadwrażliwości i (lub) reakcji związanych z wlewem (IRR) oraz zalecenia w przypadku IRR, które wystąpiły podczas poprzedniego wlewu
| Cykl | Dzień cyklu | Prędkość wlewuPrędkość wlewu może być stopniowo zwiększana, o ile pacjent będzie to tolerował. Informacje o postępowaniu w przypadku wystąpienia IRR podczas wlewu, patrz„Postępowanie w przypadku wystąpienia reakcji związanych z wlewem”. |
| Dzień 1(100 mg) | Podawać 25 mg/godzinę przez 4 godziny.Nie zwiększać prędkości wlewu. | |
| Cykl 1 | Dzień 2(lub kontynuacja Dnia 1)(900 mg) | Jeżeli podczas poprzedniego wlewu nie wystąpiła IRR, podawać 50 mg/godzinę. Prędkość wlewu może być stopniowo zwiększana o 50 mg/godzinę co kolejne 30 minut do maksymalnej prędkości400 mg/godzinę.Jeśli u pacjenta podczas poprzedniego wlewu wystąpiła IRR, należy rozpocząć podawanie od prędkości 25 mg/godzinę. Prędkość wlewu może być stopniowo zwiększana o 50 mg/godzinę co kolejne 30 minut do maksymalnej prędkości400 mg/godzinę. |
| Dzień 8(1000 mg) | Jeżeli podczas poprzedniego wlewu nie wystąpiła IRR przy prędkości wynoszącej 100 mg/godzinę lub większej, produkt można podawać z prędkością początkową wlewu 100 mg/godzinę i stopniowo ją zwiększać o 100 mg/godzinę co kolejne 30 minut do maksymalnej prędkości 400 mg/godzinę. | |
| Dzień 15(1000 mg) | ||
| Cykle 2 – 6 | Dzień 1(1000 mg) | Jeśli podczas poprzedniego wlewu u pacjenta wystąpiła IRR, należy rozpocząć podawanie od prędkości 50 mg/godzinę. Prędkość wlewu może być stopniowo zwiększana o 50 mg/godzinę co 30 minut do maksymalnej prędkości400 mg/godzinę. |
Chłoniak grudkowy (FL)
Produkt leczniczy Gazyvaro należy podawać ze standardową prędkością wlewu w Cyklu 1 (patrz Tabela 6). U pacjentów, u których w czasie Cyklu 1 nie wystąpiły reakcje związane z wlewem stopnia
≥3, produkt leczniczy Gazyvaro może być podawany jako wlew o krótkim (około 90-minutowym) czasie trwania, począwszy od Cyklu 2 (patrz Tabela 7).
Tabela 6 Chłoniak grudkowy: Standardowa prędkość wlewu oraz zalecenia w przypadku, gdy IRR wystąpiły podczas poprzedniego wlewu
| Cykl | Dzień cyklu | Prędkość wlewuPrędkość wlewu może być stopniowo zwiększana, o ile pacjent będzie to tolerował. Informacje o postępowaniu w przypadku wystąpienia IRR podczas wlewu, patrz„Postępowanie w przypadku wystąpienia reakcji związanych z wlewem”. |
| Cykl 1 | Dzień 1(1000 mg) | Podawać z prędkością 50 mg/godzinę. Prędkość wlewu może być stopniowo zwiększana o 50 mg/godzinę co kolejne 30 minut do maksymalnej prędkości400 mg/godzinę. |
| Dzień 8(1000 mg) | Jeżeli podczas poprzedniego wlewu nie wystąpiła IRR lub jeśli podczas poprzedniego wlewu wystąpiła IRR stopnia 1 przy ostatecznej prędkości wynoszącej100 mg/godzinę lub więcej, produkt można podawać z prędkością początkową wlewu 100 mg/godzinę i stopniowo ją zwiększać o 100 mg/godzinę co kolejne 30 minut, do maksymalnej prędkości 400 mg/godzinę.Jeśli podczas poprzedniego wlewu u pacjenta wystąpiła IRR stopnia 2 lub większego, należy rozpocząć podawanie leku z prędkością 50 mg/godzinę. Prędkość wlewu może być stopniowo zwiększana o 50 mg/godzinę co 30 minut do maksymalnej prędkości 400 mg/godzinę. | |
| Dzień 15(1000 mg) | ||
| Cykle 2–6 lub2-8 | Dzień 1(1000 mg) | |
| Leczeniepodtrzymujące | Co 2 miesiące przez 2 lata lub do progresji choroby (zależnie od tego, które z tych zdarzeń wystąpi pierwsze) |
Tabela 7 Chłoniak grudkowy: Prędkość wlewu o krótkim czasie trwania (ang. short duration infusion, SDI) i zalecenia w przypadku wystąpienia IRR podczas poprzedniego wlewu
| Cykl | Dzień cyklu | Prędkość wlewuInformacje o postępowaniu w przypadku wystąpienia IRR podczas wlewu, patrz„Postępowanie w przypadku wystąpienia reakcji związanych z wlewem”. |
| Cykle 2-6 lub2-8 | Dzień 1(1000 mg) | Jeśli podczas Cyklu 1 nie wystąpiła IRR stopnia ≥3:100 mg/godzinę przez 30 minut, następnie 900 mg/godzinę przez około 60 minut.Jeśli podczas poprzedniego wlewu o krótkim czasie trwania wystąpiła IRR stopnia 1-2 z utrzymującymi się objawami lub IRR stopnia 3, kolejny wlew obinutuzumabu należy podać ze standardową prędkością wlewu (patrzTabela 6). |
| Leczeniepodtrzymujące | Co 2 miesiące przez 2 lata lub do czasu progresji choroby (zależnie od tego, które z tych zdarzeń wystąpi pierwsze) |
Toczniowe zapalenie nerek
Początkową infuzję produktu leczniczego Gazyvaro należy podać ze standardową prędkością wlewu (patrz Tabela 8).
Tabela 8 Toczniowe zapalenie nerek: standardowa szybkość wlewu
| Numer dawki | Moment w okresie leczenia | Szybkość wlewu |
| 1 | Początkowa infuzja(1000 mg) | Podawać z prędkością 50 mg/godzinę. Prędkość wlewu może być stopniowo zwiększana o 50 mg/godzinę co kolejne 30 minut do maksymalnej prędkości400 mg/godzinę. Informacje o postępowaniu w przypadku wystąpienia IRR podczas wlewu, patrz „Postępowanie w przypadkuwystąpienia reakcji związanych z wlewem”. |
| 2 | Tydzień 2 - dwa tygodnie po podaniu dawki 1(1000 mg) | Podawać z prędkością 100 mg/godzinę. Prędkość wlewu może być stopniowo zwiększana o 100 mg/godzinę co kolejne 30 minut do maksymalnej prędkości400 mg/godzinę. |
| 3 | Tydzień 24(1000 mg) | |
| 4 | Tydzień 26 - dwa tygodnie po podaniu dawki 3(1000 mg) | |
| 5* i kolejne | Co 6 miesięcy(1000 mg) |
*Dawkę 5 należy podać sześć miesięcy po podaniu dawki 4
Postępowanie w przypadku reakcji związanych z wlewem
Postępowanie w przypadku wystąpienia reakcji związanych z wlewem może wymagać czasowego przerwania podawania, zmniejszenia prędkości wlewu lub zakończenia leczenia produktem leczniczym Gazyvaro, w sposób określony poniżej (patrz punkt 4.4).
Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL) i chłoniak grudkowy (FL)
-
Stopień 4 (zagrażające życiu): Należy wstrzymać podawanie wlewu i trwale zakończyć
leczenie.
-
Stopień 3 (ciężkie): Należy czasowo wstrzymać podawanie wlewu i przystąpić do leczenia objawów. Po ustąpieniu objawów wlew można wznowić z prędkością zmniejszoną o 50% w stosunku do poprzedniej (prędkości w momencie wystąpienia reakcji związanej z wlewem), a jeżeli u pacjenta nie wystąpią żadne reakcje związane z wlewem, prędkość wlewu można stopniowo zwiększać w sposób właściwy dla danej dawki (patrz Tabele 5-7). U pacjentów z PBL otrzymujących leczenie z dnia 1. (Cykl 1) w dawce podzielonej na dwa dni prędkość wlewu z dnia 1. można ponownie zwiększyć jedynie do 25 mg/godzinę po 1 godzinie. Należy bezwzględnie zakończyć wlew i trwale zakończyć leczenie, jeżeli u pacjenta zaobserwowano powtórne wystąpienie reakcji związanej z wlewem stopnia 3.
-
Stopień 1 - 2 (łagodne do umiarkowanych): Prędkość wlewu musi być zmniejszona, a objawy leczone. Po ustąpieniu objawów wlew można kontynuować, a jeżeli u pacjenta nie wystąpią żadne reakcje związane z wlewem, prędkość wlewu można stopniowo zwiększać w sposób właściwy dla danej dawki (patrz Tabele 5-7). U pacjentów z PBL otrzymujących leczenie z dnia 1. (Cykl 1) w dawce podzielonej na 2 dni, prędkość wlewu z dnia 1. można ponownie zwiększyć jedynie do 25 mg/godzinę po 1 godzinie, jednak nie więcej.
Reakcje związane z wlewem występujące podczas wlewu o krótkim czasie trwania:
-
Stopień 4 (zagrażające życiu): Należy wstrzymać podawanie wlewu i trwale zakończyć
leczenie.
-
Stopień 3 (ciężkie): Należy czasowo wstrzymać podawanie wlewu i przystąpić do leczenia objawów. Po ustąpieniu objawów wlew można wznowić z prędkością zmniejszoną o 50% w stosunku do poprzedniej (prędkości w momencie wystąpienia reakcji związanej z wlewem) i nie większej niż 400 mg/godzinę. Jeśli po wznowieniu wlewu u pacjenta zaobserwowano powtórne wystąpienie reakcji związanej z wlewem stopnia 3, należy wstrzymać podawanie wlewu i trwale zakończyć leczenie. Jeśli pacjent jest zdolny do ukończenia wlewu bez późniejszego wystąpienia reakcji związnych z wlewem stopnia 3, kolejny wlew należy podać z prędkością nie większą niż standardowa.
-
Stopień 1-2 (łagodne do umiarkowanych): Należy zmniejszyć prędkość podawania wlewu i przystąpić do leczenia objawów. Po ustąpieniu objawów wlew można kontynuować, a jeżeli u pacjenta nie występują żadne reakcje związane z wlewem, prędkość wlewu można stopniowo zwiększać w sposób właściwy dla danej dawki (patrz Tabele 6-7).
Toczniowe zapalenie nerek (TZN)
-
Stopień 4 (zagrażające życiu): Należy wstrzymać podawanie wlewu i trwale zakończyć
leczenie.
-
Stopień 3 (ciężkie): Należy czasowo wstrzymać podawanie wlewu i przystąpić do leczenia objawów. Po ustąpieniu objawów podawanie wlewu można wznowić z prędkością zmniejszoną o co najmniej 50% w stosunku do poprzedniej (prędkości w momencie wystąpienia reakcji związanej z wlewem), a jeżeli u pacjenta nie zaobserwowano dalszych objawów reakcji związanej z wlewem, można wznowić infuzję w przedziałach czasowych i stopniach zwiększania prędkości właściwych dla danej dawki (patrz Tabela 8).
Należy wstrzymać podawanie wlewu i całkowicie zakończyć leczenie, jeżeli u pacjenta po raz
drugi wystąpi reakcja związana z wlewem Stopnia 3.
-
Stopień 1-2 (łagodne do umiarkowanego): Należy zmniejszyć prędkość podawania wlewu o 50% w stosunku do prędkości podawania w momencie wystąpienia reakcji i przystąpić do leczenia objawów. Po ustąpieniu objawów wlew można kontynuować z mniejszą prędkością przez dodatkowe 30 minut. Jeżeli u pacjenta nie występują żadne dalsze reakcje związane z wlewem, prędkość wlewu można stopniowo zwiększać w sposób właściwy dla danej dawki (patrz Tabela 8).
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowanie
Identyfikowalność
W celu poprawy identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu leczniczego.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności zostały przedstawione oddzielnie dla wskazań onkologicznych (przewlekłej białaczki limfocytowej i chłoniaka grudkowego) oraz dla wskazania w toczniowym zapaleniu nerek.
Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL) i chłoniak grudkowy (FL)
Na podstawie analizy podgrup wśród pacjentów z wcześniej nieleczonym FL, skuteczność leczenia pacjentów z małym ryzykiem w skali FLIPI (0-1) nie została potwierdzona (patrz punkt 5.1). Przy wyborze terapii w tej grupie pacjentów należy wziąć pod uwagę profil bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Gazyvaro i chemioterapii oraz aktualny stan pacjenta.
Reakcje związane z wlewem
Do najczęściej obserwowanych działań niepożądanych u pacjentów przyjmujących produkt leczniczy
Gazyvaro należą reakcje związane z wlewem, występujące głównie podczas wlewu pierwszego 1000 mg produktu. Reakcje związane z wlewem mogą mieć związek z zespołem uwalniania cytokin, który obserwowano u pacjentów leczonych produktem leczniczym Gazyvaro. U pacjentów z PBL, u
których zastosowano skojarzone działania, aby zapobiec występowaniu reakcji związanych z wlewem (podanie odpowiednich kortykosteroidów, doustnych leków przeciwbólowych lub przeciwhistaminowych, niestosowanie leków obniżających ciśnienie w godzinach porannych w dniu pierwszej infuzji oraz podawanie dawki w dniu 1. Cyklu 1 przez dwa dni) w sposób określony w punkcie 4.2, zaobserwowano zmniejszoną częstość występowania reakcji związanych z wlewem wszystkich stopni. Częstości występowania reakcji związanych z wlewem stopnia 3 i 4 (w oparciu o stosunkową małą liczbę pacjentów) były zbliżone przed i po zastosowaniu działań je zmniejszających. Należy stosować działania zmniejszające reakcje związane z wlewem (patrz punkt 4.8).
U większości pacjentów, niezależnie od wskazania, reakcje związane z wlewem były łagodne do umiarkowanych i mogły być opanowane poprzez zmniejszenie prędkości pierwszego wlewu lub jego tymczasowe wstrzymanie. Niemniej jednak, istnieją doniesienia o reakcjach ciężkich i zagrażających życiu, wymagających leczenia objawowego. Reakcje związane z wlewem mogą być klinicznie nieodróżnialne od reakcji alergicznych, w których pośredniczą immunoglobuliny IgE (na przykład anafilaksji). Pacjenci z dużą masą guza i (lub) dużą liczbą krążących komórek nowotworowych u pacjentów z PBL (>25 x 109/l), mogą być szczególnie narażeni na wystąpienie ciężkich reakcji związanych z wlewem. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min) i u pacjentów zarówno z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 70 ml/min) jak i z oceną
> 6 punktów w skali CIRS (ang. Cumulative Illness Rating Scale, CIRS) jest zwiększone ryzyko reakcji związanych z wlewem, w tym także ciężkich reakcji związanych z wlewem (patrz punkt 4.2 Dawkowanie i sposób podawania.
Należy bezwzględnie zakończyć stosowanie produktu leczniczego Gazyvaro w przypadku, gdy u pacjenta:
-
wystąpią ostre, zagrażające życiu objawy ze strony układu oddechowego,
-
wystąpią reakcje związane z wlewem stopnia 4 (czyli zagrażające życiu) lub
-
powtórnie wystąpią reakcje związane z wlewem stopnia 3 - przedłużająca się i (lub) nawracająca reakcja związana z wlewem (po wznowieniu pierwszego wlewu lub podczas kolejnego wlewu).
Pacjentów z współistniejącymi chorobami serca lub płuc należy ściśle monitorować przez cały czas trwania wlewu i po jego zakończeniu. Podczas wlewu produktu leczniczego Gazyvaro może dojść do wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Z tego względu należy rozważyć wstrzymanie leczenia przeciwnadciśnieniowego na 12 godzin przed rozpoczęciem terapii oraz podczas każdego wlewu produktu leczniczego Gazyvaro, a także przez pierwszą godzinę po jego podaniu. U pacjentów z wysokim ryzykiem przełomu nadciśnieniowego należy ocenić proporcję korzyści i ryzyka wynikającą z wstrzymania leczenia przeciwnadciśnieniowego.
Reakcje nadwrażliwości
U pacjentów leczonych produktem leczniczym Gazyvaro były zgłaszane reakcje nadwrażliwości występujące natychmiast (np. anafilaksja) lub z opóźnieniem (np. choroba posurowicza).
Nadwrażliwość może być klinicznie trudna do odróżnienia od reakcji związanych z wlewem. Objawy nadwrażlwości mogą wystapić po uprzedniej ekspozycji na lek i bardzo rzadko podczas pierwszego wlewu. Jeżeli podczas wlewu lub po jego zakończeniu podejrzewa się wystąpienie reakcji nadwrażliwości, wlew musi być przerwany, a leczenie definitywnie zakończone. Nie wolno podawać produktu leczniczego pacjentom z nadwrażliwością na obinutuzumab w wywiadzie (patrz punkt 4.3).
Zespół rozpadu guza (ZRG)
Podczas stosowania produktu leczniczego Gazyvaro zgłaszano występowanie zespołu rozpadu guza (ZRG). Pacjenci ze zwiększonym ryzykiem ZRG (np. pacjenci z dużą masą guza i (lub) z dużą liczbą (> 25 x 109/l) krążących komórek nowotworowych i (lub) z zaburzeniami czynności nerek
(CrCl < 70 ml/min)) powinni otrzymać leczenie zapobiegające lizie guza. Profilaktyka powinna składać się z odpowiedniego nawodnienia i leków hamujących wytwarzanie kwasu moczowego (np. allopurinolu) lub odpowiednich alternatywnych leków, takich jak oksydaza moczanowa (np. rasburykaza) i powinna być zastosowana na 12-24 godziny przed rozpoczęciem wlewu produktu leczniczego Gazyvaro zgodnie z obowiązującymi standardami (patrz punkt 4.2). Wszyscy pacjenci, u których występuje ryzyko ZRG, powinni być uważnie monitorowani podczas pierwszych dni terapii ze zwróceniem szczególnej uwagi na czynność nerek, stężenie potasu i kwasu moczowego. Ponadto powinny być przestrzegane wszystkie wytyczne stosowane w praktyce klinicznej. W leczeniu ZRG należy uwzględnić wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, monitorowanie czynności nerek i bilans płynów oraz zapewnienie wspomagającego leczenia, w tym dializ, jeżeli są konieczne.
Neutropenia
Podczas leczenia produktem leczniczym Gazyvaro zgłaszano przypadki ciężkiej i zagrażającej życiu neutropenii, w tym neutropenii z gorączką. Pacjenci, u których wystąpiła neutropenia, powinni być ściśle monitorowani, mieć wykonywane testy laboratoryjne aż do ustąpienia objawów. Jeżeli leczenie jest niezbędne, należy postępować zgodnie z miejscowo obowiązującymi wytycznymi i należy rozważyć zastosowanie czynników stymulujących wzrost kolonii granulocytów (ang. granulocyte-colony stimulating factors, G-CSF). W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów współistniejącego zakażenia należy wdrożyć odpowiednie leczenie. Należy rozważyć opóźnienie podania kolejnej dawki produktu leczniczego Gazyvaro w przypadku wystąpienia ciężkiej, zagrażającej życiu neutropenii. U pacjentów z ciężką neutropenią trwającą ponad 1 tydzień zdecydowanie zaleca się zastosowanie profilaktyki przeciwbakteryjnej przez cały okres leczenia aż do ustąpienia objawów do 1 lub 2 stopnia nasilenia. Należy także rozważyć profilaktykę przeciwwirusową i przeciwgrzybiczą (patrz punkt 4.8).
Małopłytkowość
Podczas leczenia produktem leczniczym Gazyvaro zgłaszano przypadki ciężkiej i zagrażającej życiu małopłytkowości, w tym ostrą małopłytkowość (występującą w ciągu 24 godzin od infuzji). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min) występuje zwiększone ryzyko małopłytkowości (patrz punkt 4.8). Zgłaszano również przypadki krwotoków zakończonych zgonem u pacjentów w trakcie Cyklu 1 leczenia. Nie ustalono wyraźnego związku pomiędzy małopłytkowością a krwawieniami.
Należy uważnie monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia małopłytkowości, zwłaszcza w trakcie pierwszego cyklu leczenia; należy regularnie wykonywać badania laboratoryjne, aż do czasu ustąpienia małopłytkowości, a w przypadku małopłytkowości ciężkiej lub zagrażającej życiu należy rozważyć opóźnienie podania dawki produktu leczniczego Gazyvaro. Decyzję o przetoczeniu
preparatów krwiopochodnych (np. płytek krwi) powinien podjąć lekarz prowadzący zgodnie z praktyką obowiązującą w danym ośrodku. Należy także rozważyć, zwłaszcza podczas pierwszego cyklu leczenia, zasadność wszelkich jednocześnie stosowanych leków, mogących pogarszać związany z małopłytkowością stan pacjenta, takich jak inhibitory płytek i leki przeciwzakrzepowe.
Zaburzenia krzepnięcia, w tym rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (ang. disseminated intravascular coagulation, DIC)
W badaniach klinicznych oraz w ramach nadzoru po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Gazyvaro występowały przypadki zespołu DIC, w tym zakończone zgonem. W większości przypadków zespół DIC miał objawy utajone, a subkliniczne (bezobjawowe) zmiany liczby płytek krwi i laboratoryjnych parametrów krzepnięcia występowały w ciągu 1-2 dni po pierwszej infuzji, ustępując samoistnie zazwyczaj w ciągu 1-2 tygodni i nie powodując konieczności zaprzestania podawania leku ani specjalnej interwencji. W niektórych przypadkach zdarzenia te były związane z IRR lub ZRG. Nie zidentyfikowano żadnych konkretnych podstawowych czynników ryzyka DIC. U pacjentów, u których podejrzewa się utajony zespół DIC należy uważnie kontrolować parametry krzepliwości, w tym liczbę płytek krwi oraz obserwować czy nie występują u nich przedmiotowe lub podmiotowe objawy jawnego zespołu DIC. Leczenie produktem leczniczym Gazyvaro należy przerwać wraz z wystąpieniem pierwszych objawów podejrzewanego jawnego zespołu DIC i rozpocząć odpowiednie leczenie.
Pogorszenie przebiegu współistniejących chorób serca
Podczas leczenia produktem leczniczym Gazyvaro u pacjentów z chorobami serca, arytmią (migotaniem przedsionków, tachyarytmią), występowały dusznica bolesna, ostry zespół wieńcowy, zawał mięśnia sercowego i niewydolność serca (patrz punkt 4.8). Wymienione zdarzenia mogą wystąpić jako reakcje związane z wlewem i mogą być zakończone zgonem. Dlatego pacjenci z chorobami serca w wywiadzie powinni być ściśle monitorowani. Należy również zachować ostrożność przy ich nawadnianiu, z uwagi na możliwość przewodnienia.
Zakażenia
Produktu leczniczego Gazyvaro nie należy podawać w przypadku czynnego zakażenia. Należy zachować ostrożność rozważając stosowanie produktu leczniczego Gazyvaro u pacjentów z nawracającymi lub przewlekłymi zakażeniami w wywiadzie. Podczas leczenia i po zakończeniu terapii produktem leczniczym Gazyvaro może dojść do ciężkich zakażeń bakteryjnych, grzybiczych nowych albo reaktywowanych zakażeń wirusowych. Zgłaszano przypadki zakażeń zakończonych zgonem.
U pacjentów (z PBL) zarówno z zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 70 ml/min) jak i z oceną > 6 punktów w skali CIRS występuje zwiększone ryzyko zakażeń, w tym również ciężkich zakażeń (patrz punkt 4.8). W badaniach z udziałem pacjentów z chłoniakiem grudkowym, we wszystkich fazach badań, w tym także w okresie obserwacji (follow-up), obserwowano dużą częstość występowania zakażeń; największą częstość występowania zakażeń obserwowano w fazie leczenia podtrzymującego. W fazie obserwacji (follow-up) zakażenia stopnia 3-5 obserwowano częściej u tych pacjentów, którzy w fazie leczenia indukcyjnego otrzymywali produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z bendamustyną.
Reaktywacja zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B
U pacjentów leczonych przeciwciałami skierowanymi przeciwko CD20, w tym także produktem leczniczym Gazyvaro, może dojść do reaktywacji zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV), co w niektórych przypadkach może prowadzić do piorunującego zapalenia wątroby, niewydolności wątroby i zgonu (patrz punkt 4.8). Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Gazyvaro u wszystkich pacjentów należy przeprowadzić badania przesiewowe w celu wykrycia HBV. Badania powinny uwzględniać co najmniej oznaczenie antygenu powierzchniowego HBV (HBsAg) i przeciwciał przeciwko antygenowi rdzeniowemu HBV (HBcAb). Powyższe badania, zgodnie z
lokalnie obowiązującymi wytycznymi, można uzupełnić oceną pozostałych markerów zakażenia. Nie należy stosować produktu leczniczego Gazyvaro u pacjentów z czynnym zakażeniem HBV. Pacjenci, z pozytywnymi wynikami badań serologicznych w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B powinni być skonsultowani przed rozpoczęciem leczenia przez lekarza hepatologa lub lekarza chorób zakaźnych. Aby zapobiec reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby, pacjentów tych należy monitorować i postępować zgodnie z lokalnymi standardami leczenia.
Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (ang. progressive multifocal leukoencephalopathy, PML)
U pacjentów leczonych produktem leczniczym Gazyvaro zgłaszano przypadki wystąpienia postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (patrz punkt 4.8). U pacjentów, u których wystąpią nowe objawy neurologiczne lub zmiany w stosunku do wcześniej istniejącego stanu neurologicznego, należy rozważyć zachorowanie na PML. Objawy PML są niespecyficzne i mogą różnić się w zależności od zajętego obszaru mózgu. Często występują objawy motoryczne ze zmianami w drodze korowo-rdzeniowej (np. osłabienie mięśni, paraliż, zaburzenia czucia), objawy móżdżkowe czy zaburzenia pola widzenia. Mogą wystąpić niektóre z objawów podmiotowych i (lub) przedmiotowych uznawane za objawy „korowe” (takie jak afazja czy zaburzenia wzrokowej orientacji przestrzennej). Badanie w celu wykrycia PML obejmuje m.in. konsultację neurologiczną, obrazowanie mózgu metodą rezonansu magnetycznego (MRI), nakłucie lędźwiowe (badanie płynu mózgowo-rdzeniowego na obecność DNA wirusa Johna Cunninghama). Leczenie produktem leczniczym Gazyvaro należy wstrzymać w okresie przeprowadzania badań na występowanie PML i bezwzględnie zakończyć w przypadku potwierdzenia rozpoznania PML. Ponadto, należy rozważyć zakończenie lub ograniczenie jednocześnie stosowanej chemioterapii lub terapii immunosupresyjnej. Pacjenta należy skierować do neurologa w celu oceny i leczenia PML.
Immunizacja
Nie prowadzono badań w zakresie bezpieczeństwa uodporniania żywymi lub atenuowanymi szczepionkami wirusowymi po leczeniu produktem leczniczym Gazyvaro, dlatego szczepienia szczepionkami z żywymi wirusami nie są zalecane podczas terapii produktem leczniczym Gazyvaro lub u pacjentów ze zmniejszoną liczbą limfocytów B.
Ekspozycja wewnątrzmaciczna na obinutuzumab i szczepienia niemowląt szczepionkami z żywymi wirusami
Z powodu potencjalnego zmniejszenia liczby limfocytów B u niemowląt urodzonych przez matki, u których podczas ciąży miała miejsce ekspozycja na produkt leczniczy Gazyvaro, niemowlęta powinny być monitorowane pod kątem zmniejszenia liczby limfocytów B i należy odroczyć podanie szczepionek z żywymi wirusami, dopóki nie stwierdzi się powrotu liczby limfocytów do wartości prawidłowych. Bezpieczeństwo i termin podania szczepionki powinny zostać omówione z lekarzem prowadzącym dziecka (patrz punkt 4.6).
Toczniowe zapalenie nerek (TZN)
Zakażenia
Nie należy podawać produktu leczniczego Gazyvaro, gdy u pacjenta występuje czynne zakażenie. Należy zachować ostrożność, rozważając stosowanie produktu leczniczego Gazyvaro u pacjentów z nawracającymi lub przewlekłymi zakażeniami w wywiadzie. Podczas leczenia produktem leczniczym Gazyvaro i po jego zakończeniu mogą wystąpić ciężkie zakażenia bakteryjne i grzybicze oraz nowe lub reaktywowane zakażenia wirusowe. Zgłaszano przypadki zakażeń zakończonych zgonem.
Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Gazyvaro u wszystkich pacjentów należy wykonać badania przesiewowe na obecność wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV). Badania powinny uwzględniać co najmniej oznaczenie antygenu powierzchniowego HBV (HBsAg) i przeciwciał przeciwko antygenowi rdzeniowemu HBV (HBcAb). Powyższe badania, zgodnie z
lokalnie obowiązującymi wytycznymi, można uzupełnić oceną pozostałych markerów zakażenia. Nie należy stosować produktu leczniczego Gazyvaro u pacjentów z czynnym wirusowym zapaleniem wątroby typu B. Pacjentów z pozytywnymi wynikami badań serologicznych w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B należy monitorować i postępować zgodnie z lokalnymi standardami leczenia, aby zapobiec reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby.
Neutropenia
Podczas leczenia produktem leczniczym Gazyvaro zgłaszano przypadki ciężkiej i zagrażającej życiu neutropenii, w tym gorączki neutropenicznej. Pacjentów, u których wystąpi neutropenia, należy dokładnie monitorować poprzez regularne wykonywanie badań laboratoryjnych do momentu ustąpienia objawów. Jeśli wymagane jest wdrożenie leczenia, powinno być ono podawane zgodnie z lokalnymi standardami i należy rozważyć podanie czynników stymulujących wzrost kolonii granulocytów (G-CSF). W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów współistniejącego zakażenia należy wdrożyć odpowiednie leczenie.
Reakcje związane z wlewem
U pacjentów z TZN reakcje związane z wlewem występowały głównie podczas podawania pierwszej dawki 1000 mg. Reakcje związane z wlewem były głównie łagodne (stopień 1) do umiarkowanych (stopień 2) i mogły być opanowane poprzez zmniejszenie prędkości pierwszego wlewu lub jego tymczasowe wstrzymanie (patrz punkt „Postępowanie w przypadku wystąpienia reakcji związanych z wlewem”). Niemniej jednak, istnieją doniesienia o rekacjach ciężkich (stopień 3) i zagrażających życiu (stopień 4), z koniecznością leczenia objawowego. W celu uzyskania informacji na temat postępowania profilaktycznego patrz punkt 4.2.
Należy bezwzględnie zakończyć stosowanie produktu leczniczego Gazyvaro w przypadku, gdy u pacjenta:
-
wystąpią ostre, zagrażające życiu objawy ze strony układu oddechowego,
-
wystąpią reakcje związane z wlewem stopnia 4 (czyli zagrażające życiu) lub
-
powtórnie wystąpią (przedłużające się lub nawrotowe) reakcje związane z wlewem stopnia 3 (po wznowieniu pierwszego wlewu lub podczas kolejnego wlewu).
Pacjentów ze współistniejącymi chorobami serca lub płuc należy ściśle monitorować przez cały czas trwania wlewu i po jego zakończeniu. Podczas wlewu dożylnego produktu leczniczego Gazyvaro może dojść do wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Z tego względu należy rozważyć wstrzymanie stosowania leków obniżających ciśnienie na 12 godzin przed rozpoczęciem terapii i podczas każdego wlewu produktu leczniczego Gazyvaro, jak również w pierwszej godzinie po jego podaniu. Pacjentów z wysokim ryzykiem przełomu nadciśnieniowego, należy ocenić w celu uzasadnienia korzyści i ryzyka wynikających ze wstrzymania leczenia przeciwnadciśnieniowego.
Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (ang. progressive multifocal leukoencephalopathy, PML)
U pacjentów z PBL i (lub) FL leczonych produktem leczniczym Gazyvaro zgłaszano przypadki wystąpienia postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (patrz punkt 4.8), jednak takich przypadków nie zgłaszano u pacjentów leczonych produktem leczniczym Gazyvaro w badaniach z kontrolą placebo prowadzonych w TZN. U każdego pacjenta, u którego wystąpią nowe objawy neurologiczne lub zmiany w stosunku do wcześniej istniejącego stanu neurologicznego należy rozważyć rozpoznanie PML. Objawy PML są niespecyficzne i mogą różnić się w zależności od zajętego obszaru mózgu. Często występują objawy motoryczne wskazujące na zaburzenia szlaku korowo-rdzeniowego (np. osłabienie mięśni, paraliż i zaburzenia czucia), nieprawidłowe czucie, objawy móżdżkowe i zaburzenia pola widzenia. Mogą wystąpić niektóre z objawów podmiotowych i (lub) przedmiotowych uznawane za objawy „korowe” (takie jak afazja czy zaburzenia wzrokowej orientacji przestrzennej). Badanie w celu wykrycia PML obejmuje m.in. konsultację neurologiczną, obrazowanie mózgu metodą rezonansu magnetycznego (MRI), nakłucie lędźwiowe (badanie płynu mózgowo-rdzeniowego na obecność DNA wirusa Johna Cunninghama). Leczenie produktem
leczniczym Gazyvaro należy wstrzymać w okresie przeprowadzania badań na występowanie PML i bezwzględnie zakończyć w przypadku potwierdzenia rozpoznania PML. Ponadto należy rozważyć zakończenie lub ograniczenie jednocześnie stosowanej chemioterapii lub terapii immunosupresyjnej. Pacjenta należy skierować do neurologa w celu oceny i leczenia PML.
Immunizacja
Nie prowadzono badań w zakresie bezpieczeństwa uodpornienia żywymi lub atenuowanymi szczepionkami wirusowymi po zastosowaniu terapii produktem leczniczym Gazyvaro, dlatego szczepienia szczepionkami z żywymi wirusami nie są zalecane podczas terapii produktem leczniczym Gazyvaro lub u pacjentów ze zmniejszoną liczbą limfocytów B.
Ekspozycja wewnątrzmaciczna na obinutuzumab i szczepienia niemowląt szczepionkami z żywymi wirusami
Z powodu potencjalnego zmniejszenia liczby limfocytów B u niemowląt urodzonych przez matki, u których podczas ciąży miała miejsce ekspozycja na obinutuzumab, niemowlęta powinny być monitorowane w celu wykrycia zmniejszenia liczby limfocytów B, a podanie szczepionek z żywymi wirusami powinno zostać odroczone, dopóki nie stwierdzi się powrotu liczby limfocytów B do wartości prawidłowych. Bezpieczeństwo i termin szczepienia należy omówić z lekarzem prowadzącym dziecka (patrz punkt 4.6).
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego Gazyvaro u pacjentów z TZN w wieku powyżej 65 lat.
Zaburzenia czynności nerek
Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Gazyvaro u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min).
-
Nie byliśmy w stanie przekonwertować tego rozdziału ChPL. Prosimy o sprawdzenie dokumentu PDF.
Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji między lekami. Dostępne są jednak ograniczone podbadania dotyczące interakcji między lekami, które mogą wystąpić między produktem leczniczym Gazyvaro a bendamustyną, schematem CHOP, fludarabiną i cyklofosfamidem (schematem FC), i chlorambucylem.
Nie można wykluczyć ryzyka interakcji z innymi jednocześnie stosowanymi produktami leczniczymi. Interakcje farmakokinetyczne
Obinutuzumab nie jest substratem, inhibitorem ani induktorem cytochromu P450 (CYP450), transferaz urydyno-bifosfoglukuronowych (UGT) i nośników takich jak glikoproteina P.
W związku z tym nie należy się spodziewać interakcji farmakokinetycznej z produktami leczniczymi, o których wiadomo, że są metabolizowane przez te enzymy.
Podawanie jednocześnie z produktem leczniczym Gazyvaro nie miało wpływu na farmakokinetykę bendamustyny, schematu FC, chlorambucylu lub poszczególnych składowych schematu CHOP. Nie obserwowano też widocznego wpływu bendamustyny, FC, chlorambucylu lub CHOP na farmakokinetykę produktu leczniczego Gazyvaro.
Interakcje farmakodynamiczne
Szczepienia szczepionkami zawierającymi żywe wirusy nie są zalecane w czasie leczenia i przed powrotem liczby limfocytów B do wartości prawidłowych, z powodu immunosupresyjnego działania obinutuzumabu (patrz punkt 4.4).
Leczenie skojarzone obinutuzumabem i chlorambucylem, bendamustyną, CHOP lub CVP może zwiększać ryzyko wystąpienia neutropenii (patrz punkt 4.4).
Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym muszą zawsze stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia
produktem leczniczym Gazyvaro i przez 18 miesięcy po zakończeniu terapii tym produktem.
Ciąża
W badaniu reprodukcji na makakach jawajskich nie wykazano toksycznego wpływu produktu leczniczego Gazyvaro na zarodek/płód lub teratogenności. U młodych liczba limfocytów B wracała do wartości prawidłowych, a czynność układu immunologicznego powróciła w ciągu 6 miesięcy po porodzie. Stężenie obinutuzumabu w surowicy krwi u młodych było podobne do stężeń u ich matek w 28 dniu po porodzie, natomiast stężenie w mleku tego samego dnia było bardzo małe, co sugeruje, że obinutuzumab przenika przez łożysko (patrz punkt 5.3). Nie ma danych dotyczących użycia obinutuzumabu u ciężarnych kobiet. Nie należy stosować produktu leczniczego Gazyvaro u kobiet w ciąży, chyba że możliwe korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem.
W przypadku ekspozycji płodu na produkt leczniczy Gazyvaro należy spodziewać się zmniejszenia liczby limfocytów B u niemowlęcia, co jest związane z właściwościami farmakologicznymi produktu. U niemowląt urodzonych przez matki, u których podczas ciąży miała miejsce ekspozycja na produkt leczniczy Gazyvaro, należy rozważyć opóźnienie szczepienia szczepionkami zawierającymi żywe wirusy do uzyskania u niemowlęcia prawidłowej liczby limfocytów (patrz punkt 4.4).
Karmienie piersią
W badaniach na zwierzętach wykazano, że obinutuzumab przenika do mleka matki (patrz punkt 5.3). Ze względu na to, że immunoglobuliny ludzkie IgG przenikają do mleka matki, a ryzyko ich
wchłaniania i szkodliwości dla niemowlęcia jest nieznane, należy zalecić pacjentkom zakończenie karmienia piersią podczas leczenia produktem leczniczym Gazyvaro i przez 18 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki produktu.
Płodność
Nie przeprowadzono specyficznych badań na zwierzętach pod kątem wpływu obinutuzumabu na płodność. Nie zaobserwowano działań niepożądanych na męskie lub żeńskie narządy rozrodcze w badaniach toksyczności dawki wielokrotnej u makaków jawajskich (patrz punkt 5.3).
Produkt leczniczy Gazyvaro nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Reakcje związane z wlewem często występują w czasie pierwszego wlewu i dlatego pacjentom, u których występują reakcje związane z wlewem należy zalecić, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn do czasu ich ustąpienia.
Działania niepożądane zostały przedstawione oddzielnie dla wskazań onkologicznych (przewlekłej
białaczki limfocytowej i chłoniaka grudkowego) oraz dla wskazania w toczniowym zapaleniu nerek.
Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL) i chłoniak grudkowy (FL)
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych zostały zidentyfikowane w fazie leczenia indukcyjnego, podtrzymującego i w fazie obserwacji (follow-up) u pacjentów z indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (ang. indolent Non-Hodgkin lymphoma; iNHL), w tym u pacjentów z FL oraz podczas leczenia i fazy obserwacji (follow-up) u pacjentów z PBL w trzech głównych badaniach klinicznych:
-
BO21004/CLL11 (N=781): pacjenci z wcześniej nieleczoną PBL
-
BO21223/GALLIUM (N=1390): pacjenci z wcześniej nieleczonym iNHL (u 86% występował FL)
-
GAO4753g/GADOLIN (N=409): pacjenci z iNHL (wśród nich 81% pacjentów z FL), u których nie wystąpiła odpowiedź na leczenie lub u których podczas leczenia lub maksymalnie do 6 miesięcy po leczeniu rytuksymabem lub schematem zawierającym rytuksymab wystąpiła progresja choroby.
Celem tych badań była m.in. ocena stosowania produktu leczniczego Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem w PBL oraz z bendamustyną, CHOP lub CVP, a następnie w monoterapii w leczeniu podtrzymującym produktem leczniczym Gazyvaro w iNHL. Do badania BO21223/GALLIUM i do badania GAO4753g/GADOLIN włączano pacjentów z indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (iNHL) w tym z chłoniakiem grudkowym (FL). W związku z tym, w celu dostarczenia pełnej informacji dotyczącej bezpieczeństwa, poniższa analiza działań niepożądanych związanych z lekiem została opracowana na podstawie danych z całej populacji (tj.iNHL).
W Tabeli 9 zestawiono wszystkie działania niepożądane, w tym te, które wystapiły w głównych badaniach klinicznych (BO21004/CLL11, BO21223/GALLIUM GAO4753g/GADOLIN), z większą częstością (różnica ≥2%) niż w odpowiedniej grupie porównawczej w przynajmniej jednym badaniu głównym u:
-
pacjentów z PBL otrzymujących produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem w porównaniu do monoterapii chlorambucylem lub terapii rytuksymabem w skojarzeniu z chlorambucylem (badanie BO21004/CLL11).
-
pacjentów z wcześniej nieleczonym iNHL otrzymujących produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chemioterapią (bendamustyna, CHOP, CVP), a następnie leczenie podtrzymujące produktem leczniczym Gazyvaro, u których wystąpiła odpowiedź na leczenie w porównaniu do grupy pacjentów, otrzymujących rytuksymab w skojarzeniu z chemioterapią, a następnie leczenie podtrzymujące rytuksymabem, u których wystąpiła odpowiedź na leczenie (badanie BO21223/GALLIUM).
-
pacjentów z iNHL, u których nie wystąpiła odpowiedź na leczenie lub u których wystąpiła progresja choroby podczas leczenia rytuksymabem lub do 6 miesięcy po leczeniu rytuksymabem, lub schematem leczenia zawierającym rytuksymab, otrzymujących produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z bendamustyną, a następnie u części pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Gazyvaro w monoterapii w leczeniu podtrzymującym w porównaniu do monoterapii bendamustyną (badanie GAO4753g/GADOLIN).
Częstości występowania działań niepożądanych przedstawione w Tabeli 9 (wszystkie stopnie i stopień 3-5) przedstawiają największą częstość występowania danego działania niepożądanego, zgłaszaną w którymkolwiek z tych trzech badań.
Częstość występowania zdefiniowano jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W grupie działań
niepożądanych występujących z podobną częstością, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze
zmniejszającą się ciężkością.
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Tabela 9 Zestawienie działań niepożądanych zgłaszanych u pacjentów# przyjmujących
produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chemioterapią*
Klasyfikacja układów i narządówCzęstość Wszystkie stopnie Gazyvaro + chemioterapia* (PBL, iNHL), a następnie leczenie podtrzymująceproduktem leczniczym Gazyvaro (iNHL) Stopnie 3-5† Gazyvaro + chemioterapia* (PBL, iNHL), a następnieleczenie podtrzymujące produktem leczniczym Gazyvaro (iNHL) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często Zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok§, zakażenie układu moczowego,zapalenie płuc, półpasiec§, zapalenie jamy nosowej i gardła Często Opryszczka jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, grypa Zakażenia układu moczowego, zapalenie płuc, zakażenie płuc, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok,półpasiec Niezbyt często Reaktywacja zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B Zapalenie jamy nosowej i gardła, zapalenie błony śluzowej nosa, grypa, opryszczka jamy ustnej Nowotwory łagodne, złośliwe i niespecyficzne (w tym torbiele i polipy) Często Rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy Rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często Neutropenia§, małopłytkowość, niedokrwistość, leukopenia Neutropenia, małopłytkowość Często Gorączka neutropeniczna Niedokrwistość, leukopenia, gorączka neutropeniczna Niezbyt często Rozsiane wykrzepianiewewnątrznaczyniowe## Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często Zespół rozpadu guza, zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi, hipokaliemia Zespół rozpadu guza, hipokaliemia Niezbyt często Zwiększone stężenie kwasumoczowego we krwi Zaburzenia psychiczne Bardzo często Bezsenność Często Depresja, lęk Niezbyt często Bezsenność, depresja, lęk Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Ból głowy Niezbyt często Ból głowy Częstość nieznana Postępująca wieloogniskowaleukoencefalopatia Zaburzenia serca Często Migotanie przedsionków Migotanie przedsionków Zaburzenia naczyniowe Często Nadciśnienie tętnicze Nadciśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo często Kaszel§ Często Niedrożność nosa, katar, ból jamy ustnej i gardła Klasyfikacja układów i narządówCzęstość Wszystkie stopnie Gazyvaro + chemioterapia* (PBL, iNHL), a następnie leczenie podtrzymująceproduktem leczniczym Gazyvaro (iNHL) Stopnie 3-5† Gazyvaro + chemioterapia* (PBL, iNHL), a następnieleczenie podtrzymujące produktem leczniczym Gazyvaro (iNHL) Niezbyt często Kaszel, ból jamy ustnej i gardła Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Bardzo często Biegunka, zaparcia§ Często Niestrawność, guzki krwawnicze, perforacja żołądkowo-jelitowa Biegunka Niezbyt często Zaparcia, guzki krwawnicze Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często Łysienie, świąd Często Wyprysk Niezbyt często Świąd Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często Ból stawów§, ból pleców, bólkończyn Często Ból mięśniowo-szkieletowy klatkipiersiowej, ból kości Ból kończyn Niezbyt często Ból stawów, ból pleców, ból mięśniowo-szkieletowy klatki piersiowej, ból kości Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często Bolesne oddawanie moczu, nietrzymanie moczu Niezbyt często Dyzuria, nietrzymanie moczu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często Gorączka, astenia, zmęczenie Często Ból w klatce piersiowej Gorączka, astenia, zmęczenie Niezbyt często Ból w klatce piersiowej Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko Zespół uwalniania cytokin** Badania diagnostyczne Często Zmniejszona liczba białych krwinek, zmniejszona liczba krwinek białych obojętnochłonnych, zwiększenie masy ciała Zmniejszona liczba białych krwinek, zmniejszona liczba krwinek białych obojętnochłonnych Niezbyt często Hipogammaglobulinemia Uszkodzenia, zatrucia, powikłania po zabiegach Bardzo często Reakcje związane z wlewem Reakcje związane z wlewem #Zgłoszono wyłącznie największą częstość obserwowaną w badaniach (na podstawie badań BO21004/wcześniej nieleczona
PBL, BO21223/wcześniej nieleczony, zaawansowany iNHL i GAO4753g/iNHL oporny na rytuksymab)
##W badaniach klinicznych oraz w ramach obserwacji po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Gazyvaro występowały przypadki zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), w tym zakończone zgonem (patrz punkt 4.4).
† Nie zaobserwowano działań niepożądanych stopnia 5 z różnicą ≥ 2% pomiędzy grupami badania
* Chemioterapia: Chlorambucyl w PBL; bendamustyna, CHOP, CVP w iNHL, w tym w FL
§ obserwowano również podczas leczenia podtrzymującego z częstością występowania przynajmniej o 2% większa w grupie
pacjentów przyjmujących Gazyvaro (BO21223)
**Na podstawie narażenia w badaniach klinicznych w FL i PBL
Profil działań niepożądanych u pacjentów z FL był zbliżony do obserwowanego w całej populacji pacjentów z iNHL w obu badaniach.
Opis wybranych działań niepożądanych
Częstości występowania przedstawione poniżej, jeśli odnoszą się do iNHL są największymi częstościami występowania danego działania niepożądanego zgłoszonymi w jednym z głównych badań klinicznych (BO21223/GALLIUM, GAO4753g/GADOLIN).
Badanie MO40597 zostało zaprojektowane w celu scharakteryzowania profilu bezpieczeństwa stosowania wlewu o krótkim czasie trwania (około 90-minutowego) od Cyklu 2 u pacjentów z wcześniej nieleczonym FL (patrz punkt 5.1 Właściwości farmakodynamiczne).
Reakcje związane z wlewem
Do najczęściej zgłaszanych (≥5%) objawów związanych z wlewem należały nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie, dreszcze, gorączka, niedociśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie twarzy, nadciśnienie tętnicze, tachykardia, duszność, uczucie dyskomfortu w obrębie klatki piersiowej. Zgłaszano również objawy ze strony układu oddechowego, takie jak skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła i krtani, sapanie, obrzęk krtani oraz objawy kardiologiczne takie jak migotanie przedsionków (patrz punkt 4.4).
Przewlekła białaczka limfocytowa
Częstość występowania reakcji związanych z wlewem była większa w grupie otrzymującej produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem w porównaniu do ramienia rytuksymab w skojarzeniu z chlorambucylem. Częstość występowania reakcji związanych z wlewem wyniosła 66% w przypadku wlewu pierwszego 1000 mg produktu leczniczego Gazyvaro (20% z pacjentów odnotowało reakcje stopnia 3 do 4). Łącznie 7% pacjentów odnotowało reakcje związane z infuzją powodujące zakończenie leczenia produktem leczniczym Gazyvaro. Częstość występowania reakcji związanych z infuzją podczas kolejnych wlewów wyniosła 3% w przypadku drugiej dawki 1000 mg i 1% w kolejnych dawkach. Nie zaobserwowano reakcji stopnia 3 do 5, za wyjątkiem wlewu pierwszego 1000 mg produktu w Cyklu 1.
U pacjentów, u których zastosowano zalecane działania, aby zapobiec występowaniu reakcji związanych z wlewem w sposób określony w punkcie 4.2, zaobserwowano zmniejszoną częstość występowania reakcji związanych z wlewem wszystkich stopni. Częstości występowania reakcji związanych z wlewem stopnia 3 i 4 (w oparciu o stosunkową małą liczbę pacjentów) były zbliżone przed zastosowaniem i po zastosowaniu działań je zmniejszających.
Indolentny chłoniak nieziarniczy, w tym chłoniak grudkowy
Reakcje związane z wlewem stopnia 3 do 4 wystąpiły u 12% pacjentów. Ogółem częstość występowania reakcji związanych z wlewem w Cyklu 1 była większa w grupie otrzymującej produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chemioterapią niż u pacjentów z grupy porównawczej. U pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chemioterapią częstość występowania reakcji związanych z wlewem była największa w dniu 1. i stopniowo zmniejszała się podczas kolejnych infuzji. Tendencja spadkowa utrzymywała się podczas monoterapii produktem leczniczym Gazyvaro w leczeniu podtrzymującym. Po zakończeniu Cyklu 1 częstość występowania reakcji związanych z wlewem w kolejnych wlewach była porównywalna pomiędzy grupą otrzymującą produkt leczniczy Gazyvaro a odpowiednią grupą porównawczą. Ogółem, reakcja związana z wlewem prowadząca do zaprzestania leczenia produktem leczniczym Gazyvaro wystąpiła u 4% pacjentów.
Wlew o krótkim czasie trwania u pacjentów z chłoniakiem grudkowym
W badaniu MO40597 oceniającym bezpieczeństwo stosowania wlewu o krótkim czasie trwania, w Cyklu 2 reakcje związane z wlewem jakiegokolwiek stopnia wystąpiły u większego odsetka pacjentów w porównaniu z odsetkiem pacjentów, u których wystąpiły reakcje związane z wlewem po podaniu wlewu ze standardową prędkością w Cyklu 2 w badaniu BO21223 (odpowiednio 10/99 [10,1%] w porównaniu z 23/529 [4,3%]; reakcje związane z wlewem przypisane przez badacza jakiemukolwiek
składnikowi terapii badanej). W badaniu MO40597 u żadnego pacjenta nie wystąpiły reakcje związane z wlewem stopnia ≥3 po podaniu wlewu o krótkim czasie trwania w Cyklu 2; w badaniu BO21223 u 3/529 (0,6%) wystąpiły reakcje związane z wlewem stopnia ≥3 w Cyklu 2. Objawy podmiotowe i przedmiotowe reakcji związanych z wlewem były podobne w obu badaniach.
Reakcje związane z wlewem obserwowane w badaniu MO40597/GAZELLE podsumowano w
Tabeli 10.
Tabela 10 Badanie MO40597/GAZELLE Wlew o krótkim czasie trwania: Reakcje związane z
wlewema według Cyklu (populacja objęta oceną bezpieczeństwa stosowania)
Stopień według CTCAE C1 ogólnie (standardowa prędkośćwlewu) C1b z podziałem na dni C2c C3 C4 C5 C6 C7 Przez wszystkie cykle leczenia indukcyjnego Dzień 1 Dzień2d Dzień8 Dzień15 Wszystkie 65/113 57/113 4/51 6/112 5/111 13/110 9/108 7/108 6/107 5/105 2/55 71/113 stopnie (57,5%) (50,4%) (7,8%) (5,4%) (4,5%) (11,8%) (8,3%) (6,5%) (5,6%) (4,8%) (3,6%) (62,8%) Stopień 6/113 5/113 1/51 0 0 0 0 0 1/107 0 0 7/113 ≥3 (5,3%) (4,4%) (2,0%) (0,9%) (6,2%) C = cykl; CTCAE = wspólne kryteria terminologiczne dotyczące zdarzeń niepożądanych (ang.
Common Terminology Criteria for Adverse Events); IRR = reakcje związane z wlewem
a Reakcja związana z wlewem zdefiniowana jako jakiekolwiek zdarzenie, które wystąpiło podczas wlewu lub w ciągu 24 godzin od zakończenia leczenia, które zostało ocenione przez badacza jako związane z jakimikolwiek składnikami terapii.
b C1 składał się z trzech wlewów o standardowej prędkości wlewu, podawanych w odstępach
tygodniowych.
c Pacjenci otrzymywali wlew o krótkim czasie trwania od C2. Liczba w mianowniku w C2 i kolejnych
cyklach przedstawia liczbę pacjentów, którzy otrzymali wlew o krótkim czasie trwania w tym cyklu.
d Pacjenci leczeni bendamustyną w dniu 2. Cyklu 1.
Neutropenia i zakażenia
Przewlekła białaczka limfocytowa
Częstość występowania neutropenii była większa w grupie pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem (41%) niż w grupie leczonej rytuksymabem w skojarzeniu z chlorambucylem. Neutropenia ustępowała samoistnie lub po zastosowaniu czynników stymulujących wzrost kolonii granulocytów. Częstość występowania infekcji wynosiła 38% w grupie otrzymującej produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem i 37% w grupie otrzymującej rytuksymab w skojarzeniu z chlorambucylem (zdarzenia stopnia 3 do 5 zaobserwowano u odpowiednio 12% i 14% pacjentów, a zdarzenia śmiertelne u < 1% w obydwu badanych grupach). Obserwowano również przypadki przedłużającej się neutropenii (2% w grupie przyjmującej produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem oraz 4% w grupie leczonej rytuksymabem i chlorambucylem) i późnej neutropenii (16% w grupie przyjmującej produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem oraz 12% w grupie leczonej rytuksymabem i chlorambucylem) - patrz punkt 4.4.
Indolentny chłoniak nieziarniczy, w tym chłoniak grudkowy
W grupie otrzymującej produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chemioterapią, częstość występowania neutropenii stopnia 1 do 4 (50%) była większa niż w grupie porównawczej, przy zwiększonym ryzyku występującym w okresie leczenia indukcyjnego. Częstość występowania długotrwałej neutropenii i neutropenii o późnym początku wyniosła odpowiednio 3% i 8%. Częstość występowania infekcji wynosiła 81% w grupie otrzymującej produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chemioterapią (zdarzenia stopnia 3-5 zaobserwowano u 22% pacjentów, a zdarzenia śmiertelne u 3% pacjentów). U pacjentów, którzy otrzymali profilaktykę G-CSF częstość występowania zakażeń stopnia 3-5 była mniejsza (patrz punkt 4.4).
Wlew o krótkim czasie trwania u pacjentów z chłoniakiem grudkowym
W badaniu MO40597 ocenianiającym bezpieczeństwo podania wlewu o krótkim czasie trwania, neutropenię jako zdarzenie niepożądane zgłaszano u wyższego odsetka pacjentów w porównaniu z badaniem BO21223, w którym pajenci otrzymywali wlew ze standardową prędkością (odpowiednio 69/133 [61,1%] w porównaniu z 247/595 [41,5%] przez cały czas leczenia indukcyjnego). Mediana i zakres wartości liczby neutrofili były podobne w obu badaniach w każdym punkcie czasowym.
Gorączkę neutropeniczną zgłaszano u podobnego odsetka pacjentów w badaniach MO40597 i BO21223 (odpowiednio 6/113 [5,3%] w porównaniu z 31/595 [5,2%]). Zakażenia zgłaszano rzadziej w badaniu MO40597 niż w badaniu BO21223 (odpowiednio 45/113 [39,8%] w porównaniu z 284/595 [47,7%]).
Małopłytkowość i zdarzenia krwotoczne
Przewlekła białaczka limfocytowa
Częstość występowania małopłytkowości była większa w grupie pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem niż w grupie leczonej rytuksymabem i chlorambucylem (16% vs. 7%), zwłaszcza w pierwszym cyklu leczenia. Cztery procent pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem odnotowało wystąpienie ostrej małopłytkowości (pojawiającej się w ciągu 24 godzin po wlewie produktu leczniczego Gazyvaro) - patrz punkt 4.4. Całkowita częstość występowania zdarzeń krwotocznych była zbliżona w grupie pacjentów leczonych produktem leczniczym Gazyvaro i w grupie otrzymującej rytuksymab.
Liczba śmiertelnych zdarzeń krwotocznych w badanych grupach była zrównoważona; niemniej jednak wszystkie zdarzenia w grupie pacjentów leczonych produktem leczniczym Gazyvaro zaobserwowano w Cyklu 1. Nie zaobserwowano wystąpienia zdarzenia trombocytopenii stopnia 5. Nie ustalono wyraźnego związku pomiędzy małopłytkowością a krwawieniami.
Indolentny chłoniak nieziarniczy, w tym chłoniak grudkowy
Częstość występowania małopłytkowości wyniosła 15%. Małopłytkowość występowała częściej w
Cyklu 1 w grupie otrzymującej produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chemioterapią. Małopłytkowość występująca podczas infuzji lub w ciągu 24 godzin po zakończenia infuzji (małopłytkowość ostra) była częściej obserwowana u pacjentów w grupie otrzymującej produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chemioterapią niż w grupie porównawczej. Częstość występowania zdarzeń krwotocznych była podobna we wszystkich grupach badanych. Zdarzenia krwotoczne i zdarzenia krwotoczne stopnia 3-5 występowały odpowiednio u 12% i 4% pacjentów. Natomiast śmiertelne zdarzenia krwotoczne wystąpiły u mniej niż 1% pacjentów; żadne śmiertelne zdarzenie niepożądane nie wystąpiło w Cyklu 1.
Wlew o krótkim czasie trwania u pacjentów z chłoniakiem grudkowym
W badaniu MO40597 ocenianiającym bezpieczeństwo podania wlewu o krótkim czasie trwania, trombocytopenię jako zdarzenie niepożądane zgłaszano u wyższego odsetka pacjentów w porównaniu z badaniem BO21223, w którym pajenci otrzymywali wlew ze standardową prędkością (odpowiednio 21/133 [28,6%] w porównaniu z 63/595 [10,6%] przez cały czas leczenia indukcyjnego). Mediana i zakres wartości liczby płytek krwi były podobne w obu badaniach w każdym punkcie czasowym.
Żadne zdarzenia związane z trombocytopenią zgłoszone w badaniu MO40597 nie wiązały się z
krwawieniem.
Toczniowe zapalenie nerek
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W zbiorczym zestawieniu danych z badań z kontrolą placebo przeprowadzonych z udziałem 200
pacjentów z toczniowym zapaleniem nerek leczonych produktem leczniczym Gazyvaro, najczęściej
obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zakażenia górnych dróg oddechowych (29%),
COVID-19 (22,5%) i zakażenie dróg moczowych (21%).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane wymienione w Tabeli 11 są oparte na zbiorczych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania pochodzących z dwóch badań klinicznych z udziałem pacjentów z toczniowym zapaleniem nerek klasy III lub IV według klasyfikacji ISN/RPS z 2003 r., ze współisteniejącym lub bez współistniejącego toczniowego zapalenia nerek klasy V, do 76. tygodnia:
-
REGENCY (CA41705): badanie fazy III, w którym wzięło udział 136 pacjentów poddawanych leczeniu produktem leczniczym Gazyvaro w skojarzeniu ze standardową terapią obejmującą mykofenolan mofetylu (MMF) i kortykosteroidy.
-
NOBILITY (WA29748): badanie fazy II, w którym wzięło udział 64 pacjentów poddawanych leczeniu produktem leczniczym Gazyvaro w skojarzeniu ze standardową terapią obejmującą MMF/kwas mykofenolowy i kortykosteroidy.
Częstość występowania określono jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 11 Działania niepożądane zgłaszane u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy
Gazyvaro w skojarzeniu z leczeniem standardowym* stosowanym w przebiegu TZN
Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Wszystkie stopnie Stopnie 3-5 Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często Zakażenie górnych dróg oddechowych, COVID-19, zakażenie dróg moczowych,zapalenie oskrzeli, Często Zapalenie płuc, opryszczka zwykła COVID-19, zakażenie dróg moczowych, zapalenie płuc Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Bardzo często Reakcja związana z wlewem Często Reakcja związana z wlewem Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często Neutropenia Często Neutropenia Badania diagnostyczne Bardzo często Zmniejszone stężenieimmunoglobuliny M we krwi** *mykofenolan mofetylu (MMF) i kortykosteroidy
**Częstość ustalona na podstawie wartości laboratoryjnych uzyskanych w wyniku rutynowego monitorowania
przeprowadzanego na etapie badań klinicznych
Opis wybranych działań niepożądanych
Zakażenia
Zakażenia zgłaszano u 72,0% pacjentów w grupie leczonej produktem leczniczym Gazyvaro w porównaniu z 61,7% pacjentów w grupie placebo. Najczęściej zgłaszanymi zakażeniami były zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych. Zakażenia stopnia 3-5 zgłaszano u 11,5% pacjentów w grupie leczonej produktem leczniczym Gazyvaro w porównaniu z 9,8% pacjentów w grupie placebo. Zakażenia ze skutkiem śmiertelnym zgłaszano u 1% pacjentów w grupie leczonej produktem leczniczym Gazyvaro w porównaniu z 0,5% pacjentów w grupie placebo (patrz punkt 4.4).
Neutropenia
Neutropenię i związane z nią zdarzenia zgłaszano u 14,0% pacjentów z grupy leczonej produktem leczniczym Gazyvaro oraz u 6,2% pacjentów z grupy placebo. Neutropenię stopni 3-4 zgłaszano u 7% pacjentów leczonych produktem leczniczym Gazyvaro w porównaniu do 0,5% pacjentów z grupy placebo. Większość przypadków neutropenii i związanych z nią zdarzeń ustąpiła lub doszło do złagodzenia ich objawów samoistnie lub w wyniku zastosowania czynników stymulujących wzrost kolonii granulocytów (patrz punkt 4.4).
Reakcje związane z wlewem
Reakcje związane z wlewem zgłoszono u 13,5% pacjentów w grupie leczonej produktem leczniczym Gazyvaro w porównaniu z 10,4% pacjentów w grupie placebo. Reakcje związane z wlewem w obu grupach miały przeważnie nasilenie stopnia 1 lub 2 i występowały podczas lub bezpośrednio po pierwszym wlewie. Reakcje związane z wlewem stopni 3-4 zgłoszono u 1,5% pacjentów w grupie leczonej produktem leczniczym Gazyvaro w porównaniu z 0,5% pacjentów w grupie placebo.
Wszystkie zdarzenia stopni 3-4 występowały podczas lub bezpośrednio po pierwszym lub drugim wlewie. Częstość występowania i nasilenie reakcji związanych z wlewem zmniejszały się wraz z podawaniem kolejnych wlewów (patrz punkt 4.4).
W badaniu REGENCY najczęściej występujące objawy przedmiotowe lub podmiotowe reakcji
związanych z wlewem obejmowały ból głowy, nudności i wymioty.
W badaniu NOBILITY najczęstszymi objawami reakcji związanych z wlewem były gorączka i
tachykardia.
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Przewlekła białaczka limfocytowa
W badaniu głównym BO21004/CLL11, 46% (156 z 336) pacjentów z PBL leczonych produktem leczniczym Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem miało 75 lat lub więcej (mediana wieku = 74 lata). U tych pacjentów wystąpiło więcej ciężkich zdarzeń niepożądanych i zdarzeń niepożądanych prowadzących do śmierci niż u pacjentów poniżej 75 roku życia.
Indolentny chłoniak nieziarniczy, w tym chłoniak grudkowy
W głównych badaniach klinicznych (BO21223/GALLIUM, GAO4753g/GADOLIN) z udziałem pacjentów z iNHL w wieku 65 lat lub starszych wystąpiło więcej ciężkich zdarzeń niepożądanych i zdarzeń niepożądanych ze skutkiem śmiertelnym lub wymagających zakończenia leczenia, niż u pacjentów w wieku poniżej 65 lat.
Zaburzenia czynności nerek
Przewlekła białaczka limfocytowa
W głównym badaniu klinicznym BO21004/CLL11 u 27% (90 z 336) pacjentów z PBL leczonych produktem leczniczym Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem odnotowano wystąpienie umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min). U tych pacjentów odnotowano większą liczbę ciężkich zdarzeń niepożądanych i zdarzeń niepożądanych prowadzących do zgonu, niż u pacjentów z klirensem kreatyniny ≥50 ml/min (patrz punkt 5.1).
Indolentny chłoniak nieziarniczy, w tym chłoniak grudkowy
W głównych badaniach klinicznych (BO21223/GALLIUM, GAO4753g/GADOLIN) z udziałem
pacjentów z iNHL, odpowiednio u 5% (35 z 698) i 7% (14 z 204) leczonych produktem leczniczym
Gazyvaro występowały umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min). U tych pacjentów wystąpiły cięższe zdarzenia niepożądane i zdarzenia niepożądane stopnia 3 do 5 oraz zdarzenia niepożądane wymagające zakończenia leczenia (wyłącznie pacjenci w badaniu BO21223), w porównaniu do pacjentów z klirensem kreatyniny ≥ 50 ml/min (patrz punkt 5.1).
Toczniowe zapalenie nerek
Analiza farmakokinetyki populacyjnej (n=196) produktu leczniczego Gazyvaro dowiodła, że klirens kreatyniny nie wpływa na farmakokinetykę obinutuzumabu u pacjentów z TZN. Farmakokinetyka obinutuzumabu u pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny 60 - <90 ml/min, n=45) lub umiarkowanymi (klirens kreatyniny 30 - <60 ml/min, n=17) zaburzeniami czynności nerek była podobna do farmakokinetyki u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Nie przeprowadzono formalnych badań bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Gazyvaro u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
Dodatkowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania pochodzące z badań klinicznych
Pogorszenie współistniejących chorób serca
Podczas leczenia produktem leczniczym Gazyvaro u pacjentów z PBL i NHL występowały przypadki zaburzeń rytmu (migotanie przedsionków, tachyarytmia), dusznica bolesna, ostry zespół wieńcowy, zawał mięśnia sercowego i niewydolność serca (patrz punkt 4.4). Wymienione zdarzenia mogą wystąpić jako reakcje związane z wlewem i mogą być zakończone zgonem.
Nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych
Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych [aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), aminotransferazy alaninowej (AlAT), fosfatazy alkalicznej] obserwowano u pacjentów z PBL krótko po pierwszym wlewie produktu leczniczego Gazyvaro.
Zbiorcze dane pozyskane z badań klinicznych z udziałem pacjentów z TZN, prowadzonych z grupą kontrolną placebo, wykazały, że leczenie obinutuzumabem powodowało zmniejszenie całkowitego stężenia immunoglobulin, głównie na skutek zmniejszenia stężenia IgM.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Pracownicy służby zdrowia powinni zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
-
W badaniach klinicznych z udziałem ludzi nie stwierdzono przedawkowania leku. W badaniach klinicznych stosowano produkt leczniczy Gazyvaro w dawkach od 50 mg do 2000 mg na wlew. Wydaje się, że częstość występowania i nasilenie zgłaszanych w badaniach działań niepożądanych nie ma związku z dawką.
U pacjentów, u których doszło do przedawkowania, należy natychmiast przerwać lub zmniejszyć wlew, a pacjentów należy ściśle monitorować. Należy wziąć pod uwagę konieczność stałego monitorowania liczby krwinek i zwiększone ryzyko zakażenia w przypadku pacjentów ze zmniejszoną liczbą limfocytów B.
Właściwości farmakologiczne - Gazyvaro 1000 mg
Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, przeciwciała monoklonalne,
kod ATC: L01FA03
Mechanizm działania
Obinutuzumab to rekombinowane, humanizowane, glikozylowane przeciwciało monoklonalne typu II skierowane przeciwko CD20 podklasy IgG1, otrzymywane metodą inżynierii genetycznej.
Przeciwciało to działa bezpośrednio na pozakomórkową pętlę antygenu przezbłonowego CD20, na powierzchni niezłośliwych i złośliwych limfocytów pre-B i dojrzałych limfocytów B, ale nie na powierzchni krwiotwórczych komórek macierzystych, komórek pro-B, prawidłowych komórek krwi i innych prawidłowych tkanek. Glikoinżynieria fragmentu Fc obinutuzumabu powoduje wzrost powinowactwa do receptorów FcɣRIII komórek efektorowych, takich jak komórki NK (ang. natural killer, NK), makrofagi, monocyty w porównaniu z przeciwciałami, których nie modyfikowano metodami glikoinżynieryjnymi.
W badaniach nieklinicznych stwierdzono, że obinutuzumab indukuje bezpośrednią śmierć komórkową i pośredniczy w procesie cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał (ang. antibody dependent cellular cytotoxicity, ADCC) oraz fagocytozy komórkowej zależnej od przeciwciał (ang. antibody dependent cellular phagocytosis, ADCP) poprzez rekrutację immunologicznych komórek efektorowych FcɣRIII+. Ponadto, in vivo obinutuzumab jest mediatorem niewielkiego stopnia cytotoksyczności zależnej od dopełniacza (ang. complement dependent cytotoxicity, CDC). W porównaniu do przeciwciał typu I, obinutuzumab - przeciwciało typu II - charakteryzuje się większą zdolnością indukowania bezpośredniej śmierci komórkowej, przy jednoczesnym ograniczeniu CDC, po zastosowaniu równoważnej dawki. Obinutuzumab, jako przeciwciało modyfikowane metodami glikoinżynieryjnymi, charakteryzuje się podwyższoną ADCC i ADCP, w porównaniu do przeciwciał niemodyfikowanych metodami glikoinżynieryjnymi, w równoważnych dawkach. W modelach zwierzęcych obinutuzumab przyczynia się do zmniejszenia liczby limfocytów B zdolnych do różnicowania się i zwiększa skuteczność działania przeciwnowotworowego.
W głównym badaniu z udziałem pacjentów z PBL (BO21004/CLL11), u 91% (40 z 44) pacjentów leczonych produktem leczniczym Gazyvaro, u których można było przeprowadzić ocenę, stwierdzono zmniejszenie liczby limfocytów B (określanych jako liczba limfocytów B CD19+ < 0,07x 109/l) na zakończenie okresu leczenia i w pierwszych 6 miesiącach okresu obserwacyjnego. Odnowienie się puli limfocytów B obserwowano w okresie od 12 do 18 miesiąca po zakończeniu leczenia u 35% (14 z 40) pacjentów bez progresji choroby i u 13% pacjentów (5 z 40), u których nastąpiła progresja.
W głównym badaniu z udziałem pacjentów z iNHL (GAO4753/GADOLIN), u 97% (171 ze 176) pacjentów leczonych produktem leczniczym Gazyvaro, u których można było przeprowadzić ocenę, stwierdzono zmniejszenie liczby limfocytów B na zakończenie okresu leczenia, oraz u 97% (61 z 63) utrzymującą się deplecję po więcej niż 6 miesiącach po przyjęciu ostatniej dawki. Odnowienie się limfocytów B obserwowano w okresie od 12 do 18 miesiąca po zakończeniu leczenia u 11% (5 z 46) pacjentów, u których można było przeprowadzić ocenę.
W głównym badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z TZN (CA41705/REGENCY), u 99,2% (127 ze 128) pacjentów leczonych produktem leczniczym Gazyvaro, u których można było przeprowadzić ocenę, stwierdzono deplecję limfocytów B (zdefiniowaną jako liczba limfocytów B CD19+ wynosząca <10 komórek/µl) w tygodniu 4., a u 95% (117 ze 123) pacjentów w tygodniu 76.
Zmniejszenie liczby krążących naiwnych komórek B (które nie zetknęły się wcześniej z czynnikiem chorobotwórczym), komórek B pamięci i plazmablastów/komórek plazmatycznych obserwowano do tygodnia 4. i utrzymywało się ono na niskim poziomie do tygodnia 76. po rozpoczęciu leczenia.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Przewlekła białaczka limfocytowa
Międzynarodowe wieloośrodkowe, otwarte, randomizowane, dwuetapowe, trójramienne badanie kliniczne fazy III (BO21004/CLL11) badające skuteczność i bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem w porównaniu z rytuksymabem w skojarzeniu z chlorambucylem lub chlorambucylem w monoterapii, przeprowadzono z udziałem pacjentów z wcześniej nieleczoną przewlekłą białaczką limfocytową z chorobami współistniejącymi.
Przed kwalifikacją do badania należało udokumentować, że pacjent ma PBL CD20+ i przeprowadzić ocenę (jedną lub obydwie) współistniejących stanów chorobowych: ocena współistniejących chorób powyżej 6 według klasyfikacji CIRS lub zaburzenia czynność nerek (klirens kreatyniny < 70 ml/min). Pacjenci z nieprawidłową czynnością wątroby [w skali NCI-CTC (ang. National Cancer Institute – Common Toxity Criteria, NCTC) stopnia 3, parametry czynności wątroby AspAT i AlAT ponad pięciokrotnie przekraczające wartość górnej granicy normy dłużej niż przez dwa tygodnie; stężenie bilirubiny ponad trzykrotnie przekraczające wartość górnej granicy normy] i czynnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) zostali wyłączeni z udziału w badaniu. Pacjenci z niewydolnością co najmniej jednego narządu/układu ocenioną na 4 wg klasyfikacji CIRS, z wyjątkiem zaburzeń oczu, uszu, nosa, gardła i krtani, zostali wykluczeni z udziału w badaniu.
Wszyscy pacjenci (n= 781) zostali przydzieleni losowo w stosunku 2:2:1 do następujących grup badania: produkt leczniczy Gazyvaro i chlorambucyl, rytuksymab i chlorambucyl, monoterapia chlorambucylem. Podczas etapu 1a u 356 pacjentów porównano leczenie produktem leczniczym Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem z leczeniem chlorambucylem w monoterapii, a podczas etapu 2 porównano leczenie produktem leczniczym Gazyvaro w skojarzeniu z chlorambucylem z leczeniem rytuksymabem w skojarzeniu z chlorambucylem u 663 pacjentów.
Większość pacjentów otrzymała produkt leczniczy Gazyvaro dożylnie w dawce początkowej 1000 mg w dniu 1., dniu 8. i dniu 15. pierwszego cyklu leczenia. Aby zredukować częstość występowania reakcji związanych z wlewem, wprowadzono modyfikację i 140 pacjentów otrzymywało pierwszą dawkę produktu leczniczego Gazyvaro przez 2 dni [dzień 1 (100 mg) i dzień 2 (900 mg)] - patrz punkt
4.2 i 4.4. W każdym kolejnym cyklu leczenia (Cykl 2 do 6) pacjenci otrzymywali 1000 mg produktu leczniczego Gazyvaro wyłącznie w dniu 1. Chlorambucyl podawano doustnie w dawce 0,5 mg/kg masy ciała w dniu 1. i dniu 15. cyklu leczenia (Cykl 1 do 6).
Dane demograficzne i charakterystyka wyjściowa pacjentów w poszczególnych ramionach badania
były dobrze zrównoważone. Większość pacjentów była rasy białej (95%) i płci męskiej (61%). Mediana wieku wynosiła 73 lata, a 44% pacjentów miało 75 lat lub więcej. W punkcie wyjściowym 22% pacjentów zakwalifikowano do stopnia A według klasyfikacji Bineta, 42% pacjentów do stopnia B, a 36% do stopnia C.
Mediana wyniku oceny chorób współistniejących wyniosła 8, a u 76% pacjentów zakwalifikowanych do badania powyżej 6 punktów. Mediana ocenianego klirensu kreatyniny wyniosła 62 ml/min, a 66% pacjentów spośród wszystkich pacjentów miało klirens kreatyniny < 70 ml/min. U czterdziestu dwu procent zakwalifikowanych do badania pacjentów klirens kreatyniny był < 70 ml/min i wynik oceny chorób współistniejących > 6. Trzydzieści cztery procent pacjentów zakwalifikowano wyłącznie na podstawie wyniku oceny chorób towarzyszących, a 23% pacjentów jedynie na podstawie zaburzonej czynności nerek.
Najczęściej zgłaszanym współistniejącym stanem chorobowym (przy punkcie odcięcia 30% i powyżej) wg klasyfikacji narządowej MedDRA były zaburzenia naczyniowe (73%), zaburzenia serca (46%), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (38%), zaburzenia metabolizmu i odżywiania (40%), zaburzenia nerek i dróg moczowych (38%), zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej (33%).
Wyniki dotyczące skuteczności u pacjentów z wcześniej nieleczoną PBL podsumowano w Tabeli 12. Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji choroby (PFS) i przeżycia całkowitego (OS) przedstawiono na Rycinach 1-4.
Tabela 12 Podsumowanie skuteczności na podstawie danych z badania BO21004/CLL11
| Faza 1a | Faza 2 | |||
| Chlorambucyl N=118 | Produkt leczniczy Gazyvaro + chlorambucylN=238 | Rytuksymab + chlorambucylN=330 | Produkt leczniczy Gazyvaro + chlorambucylN=333 | |
| Mediana czasu obserwacji 22,8 m-cag | Mediana czasu obserwacji 18,7 m-cag | |||
| Punkt końcowy pierwszorzędowy | ||||
| PFS oceniany przez badacza (PFS-INV)a | ||||
| Liczba (%) pacjentów, u których wystąpiłozdarzenie | 96 (81,4%) | 93 (39,1%) | 199 (60,3%) | 104 (31,2%) |
| Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia(miesiące) | 11,1 | 26,7 | 15,2 | 26,7 |
| Ryzyko względne (95% CI) | 0,18 [0,13; 0,24] | 0,39 [0,31; 0,49] | ||
| wartość p (test logarytmiczny rang, stratyfikowanyb) | < 0,0001 | < 0,0001 | ||
| Główne punkty końcowe drugorzędowe | ||||
| PFS oceniany przez IRC (PFS-IRC)a | ||||
| Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie | 90 (76,3%) | 89 (37,4%) | 183 (55,5%) | 103 (30,9%) |
| Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia(miesiące) | 11,2 | 27,2 | 14,9 | 26,7 |
| Ryzyko względne (95% CI) | 0,19 [0,14; 0,27] | 0,42 [0,33; 0,54] | ||
| wartość p (test logarytmiczny rang,stratyfikowanyb) | < 0,0001 | < 0,0001 | ||
| Wskaźnik odpowiedzi na leczenie w momencie zakończenie terapii | ||||
| Liczba pacjentów włączonych do analizy | 118 | 238 | 329 | 333 |
| Pacjenci odpowiadający na leczenie (%) | 37 (31,4%) | 184 (77,3%) | 214 (65,0%) | 261 (78,4%) |
| Pacjenci nieodpowiadający na leczenie (%) | 81 (68,6%) | 54 (22,7%) | 115 (35,0%) | 72 (21,6%) |
| Różnica we wskaźniku odpowiedzi,(95% CI) | 45,95 [35,6; 56,3] | 13,33 [6,4; 20,3] | ||
| wartość p (test zgodności chi-kwadrat) | < 0,0001 | 0,0001 | ||
| Liczba pacjentów całkowicie odpowiadających na leczeniec (%) | 0 (0,0%) | 53 (22,3%) | 23 (7,0%) | 69 (20,7%) |
| Remisja molekularna w momencie zakończenia leczeniad | ||||
| Liczba pacjentów włączonych do analizy | 90 | 168 | 244 | 239 |
| MRD- e(%) | 0 (0%) | 45 (26,8%) | 6 (2,5%) | 61 (25,5%) |
| MRD+ f (%) | 90 (100%) | 123 (73,2%) | 238 (97,5%) | 178 (74,5%) |
| Różnica pomiędzy MRD- a MRD+, (95% CI) | 26,79 [19,5; 34,1] | 23,06 [17,0; 29,1] | ||
| Faza 1a | Faza 2 | |||
| Chlorambucyl N=118 | Produkt leczniczy Gazyvaro + chlorambucylN=238 | Rytuksymab + chlorambucylN=330 | Produkt leczniczy Gazyvaro + chlorambucylN=333 | |
| Mediana czasu obserwacji 22,8 m-cag | Mediana czasu obserwacji 18,7 m-cag | |||
| Przeżycie wolne od zdarzeń | ||||
| Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie | 103 (87,3%) | 104 (43,7%) | 208 (63,0 %) | 118 (35,4 %) |
| Mediana czasu do zdarzenia (miesiące) | 10,8 | 26,1 | 14,3 | 26,1 |
| Ryzyko względne (95% CI) | 0,19 [0,14; 0,25] | 0,43 [0,34; 0,54] | ||
| wartość p (test logarytmiczny rang,stratyfikowanyb) | < 0,0001 | < 0,0001 | ||
| Czas do zastosowania nowej terapii przeciwbiałaczkowej | ||||
| Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie | 65 (55,1%) | 51 (21,4%) | 86 (26,1%) | 55 (16,5%) |
| Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia(miesiące) | 14,8 | NR | 30,8 | NR |
| Ryzyko względne (95% CI) | 0,24 [0,16; 0,35] | 0,59 [0,42; 0,82] | ||
| wartość p (test logarytmiczny rang,stratyfikowanyb) | < 0,0001 | < 0,0018 | ||
| Przeżycie całkowite | ||||
| Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie | 57 (48,3%) | 93 (39,1%) | 147 (44,5%) | 121 (36,3%) |
| Mediana czasu do zdarzenia (miesiące) | 66,7 | NR | 73,1 | NR |
| Ryzyko względne (95% CI) | 0,68 [0,49; 0,94] | 0,76 [0,60; 0,97] | ||
| wartość p (test logarytmiczny rang,stratyfikowanyb) | 0,0196 | 0,0245 | ||
IRC: niezależny komitet oceniający; PFS: (ang. progression-free survival) przeżycie wolne od progresji; HR: ryzyko względne (ang. hazard ratio); CI: (ang. confidence interval) przedział ufności; MRD: (ang. Minimal Residual Disease) minimalna choroba resztkowa, NR = nieosiągnięty (ang. not reached)
a Określone jako czas od randomizacji do pierwszego wystąpienia progresji, nawrotu lub zgonu z dowolnej przyczyny w
ocenie badacza
b startyfikowany na podstawie stopnia zaawansowania klinicznego wg Bineta w punkcie wyjściowym
c Dotyczy 11 pacjentów w ramieniu GClb z odpowiedzią całkowitą i częściową odbudową szpiku
d Łącznie krew i szpik kostny
e MRD (-) zdefiniowano jako wynik poniżej 0,0001
f Obejmuje pacjentów MRD (+) oraz pacjentów, u których nastąpiła progresja lub którzy zmarli przed zakończeniem
leczenia
g Mediana czasu obserwacji dla danych dotyczących przeżycia całkowitego (OS) odpowiada medianie czasu obserwacji w fazie 1a wynoszącej 62,5 miesiąca i medianie czasu obserwacji w fazie 2 wynoszącej 59,4 miesiąca.
Wyniki analiz podgrup
Wyniki analizy podgrup przeżycia wolnego od progresji (PFS) (czyli wg płci, wieku, stopnia zaawansowania klinicznego wg Bineta, klirensu kreatyniny (CrCl), wyniku CIRS, mikroglobuliny beta2, statusu IGHV, nieprawidłowości chromosomalnych, liczby limfocytów w punkcie wyjściowym) były spójne z wynikami obserwowanymi w ogólnej populacji pacjentów wyodrębnionych zgodnie z zaplanowanym leczeniem (ITT). Ryzyko progresji choroby lub zgonu było zmniejszone w grupach otrzymujących produkt leczniczy Gazyvaro i chlorambucyl (GClb) w porównaniu do grupy otrzymującej rytuksymab oraz chlorambucyl (RClb) i grupy, w której stosowano chlorambucyl w monoterapii (Clb) we wszystkich podgrupach, z wyjątkiem podgrupy pacjentów z delecją 17p. W małej podgrupie pacjentów z delecją 17p obserwowano jedynie pozytywny trend w porównaniu do grupy otrzymującej chlorambucyl (HR=0,42, p=0,0892); nie obserwowano korzyści w porównaniu z grupą otrzymująca RClb. W poszczególnych podgrupach nastąpiło zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu i wahało się w zakresie od 92% do 58% dla grupy GClb w porównaniu do grupy Clb i 72% do 29% dla grupy Gclb w porównaniu do grupy Rclb.
Rycina 1 Krzywe Kaplana-Meiera dotyczące PFS w ocenie badacza od fazy 1a u pacjentów z PBL (badanie BO21004/CLL11)
Rycina 2 Krzywe Kaplana-Meiera dotyczące OS od fazy 1a u pacjentów z PBL (badanie BO21004/CLL11)
Rycina 3 Krzywe Kaplana-Meiera dotyczące PFS w ocenie badacza od fazy 2 u pacjentów z PBL (badanie BO21004/CLL11)
Rycina 4 Krzywe Kaplana-Meiera dotyczące OS od fazy 2 u pacjentów z PBL (badanie
BO21004/CLL11)
Jakość życia
W ocenie przeprowadzonej w okresie prowadzenia leczenia przy użyciu kwestionariuszy QLQC30 i QLQ-CLL-16 nie stwierdzono istotnych różnic według jakiejkolwiek podskali. Dane z okresu obserwacji są ograniczone, zwłaszcza dla grupy leczonej chlorambucylem w monoterapii. Niemniej jednak, na dzień dzisiejszy nie stwierdzono wyraźnych różnic w jakości życia w okresie obserwacyjnym.
Ocena jakości życia związanej ze zdrowiem szczególnie zmęczenia w okresie leczenia nie wykazała istotnych statystycznie różnic, co sugeruje, że dodanie produktu leczniczego Gazyvaro do schematu leczenia chlorambucylem nie powoduje zwiększenia odczucia zmęczenia u pacjentów.
Chłoniak grudkowy
Wcześniej nieleczony chłoniak grudkowy (badanie BO21223/GALLIUM)
W otwartym, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu klinicznym fazy III (BO21223/ GALLIUM) oceniano 1202 wcześniej nieleczonych pacjentów z zaawansowanym (stadium II z guzem o dużych wymiarach, stadium III/IV) chłoniakiem grudkowym w stopniu 1-3a. Pacjenci z chłoniakiem grudkowym w stopniu zaawansowania 3b byli wykluczeni z badania. Pacjentów przydzielono losowo w stosunku 1:1 do grupy przyjmującej produkt leczniczy Gazyvaro (n=601 pacjentów) lub rytuksymab (n=601 pacjentów) w skojarzeniu z chemioterapią (bendamustyną, CHOP lub CVP), a następnie otrzymującej leczenie podtrzymujące produktem leczniczym Gazyvaro lub rytuksymabem u pacjentów, u których wystąpiła całkowita lub częściowa odpowiedź na leczenie.
Produkt leczniczy Gazyvaro był podawany w infuzji dożylnej w dawce 1000 mg w dniu 1, 8 i 15 Cyklu 1, w dniu 1. w kolejnych cyklach. Łącznie zastosowano sześć cykli leczenia produktem leczniczym Gazyvaro (co 28 dni) w skojarzeniu z sześcioma cyklami bendamustyny oraz osiem cykli
leczenia produktem leczniczym Gazyvaro (co 21 dni) w skojarzeniu z sześcioma cyklami CHOP lub ośmioma cyklami CVP. Produkt leczniczy Gazyvaro był podawany przed chemioterapią.
Bendamustyna była podawania dożylnie w dniu 1. i 2. we wszystkich cyklach leczenia (Cykle 1-6) w dawce 90 mg/m2 pc./dobę, gdy podawano ją w skojarzeniu z produktem leczniczym Gazyvaro.
Zastosowano standardowe dawki CHOP i CVP. Po zakończeniu Cykli 6-8 w skojarzeniu z chemioterapią pacjenci, u których uzyskano odpowiedź na leczenie otrzymywali leczenie podtrzymujące produktem leczniczym Gazyvaro, podawane co 2 miesiące aż do progresji choroby lub maksymalnie przez 2 lata.
Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka pacjentów były dobrze zrównoważone pomiędzy analizowanymi leczonymi grupami; mediana wieku wyniosła 59 lat, 81% stanowili pacjenci rasy białej, 53% stanowiły kobiety, u 79% wskaźnik FLIPI wyniósł ≥ 2, a u 7% choroba była w stadium II (guz o znacznej wielkości), u 35% stwierdzono stadium III choroby, a u 57% rozpoznano FL w stadium IV, u 44% pacjentów występował guz o znacznych rozmiarach (> 7 cm), u 34% stwierdzano przynajmniej jeden objaw z grupy B przed rozpoczęciem badania, a u 97% pacjentów wyjściowy wskaźnik stanu sprawności wg ECOG wyniósł 0-1. Pięćdziesiąt siedem procent pacjentów otrzymało chemioterapię bendamustyną, 33% otrzymało CHOP, a 10% otrzymało CVP.
Wyniki dotyczące skuteczności uzyskane u pacjentów z wcześniej nieleczonym FL podsumowano w Tabeli 13. Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji choroby (PFS) przedstawiono na Rycinie 5.
Tabela 13 Podsumowanie skuteczności u pacjentów z wcześniej nieleczonym FL, uzyskanej w badaniu BO21223/ GALLIUM
| Rytuksymab + chemioterapia, a następnie leczenie podtrzymujące rytuksymabemn=601 | Produkt leczniczy Gazyvaro+ chemioterapia, a następnie leczenie podtrzymujące produktem leczniczym Gazyvaron=601 | |
| Pierwszorzędowy punkt końcowy | ||
| PFS w ocenie badacza§ (PFS-INV) analiza pierwotna | ||
| Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie | 144 (24,0%) | 101 (16,8%) |
| HR [95% CI] | 0,66 [0,51; 0,85] | |
| Wartość p (test logarytmiczny rang, stratyfikowany*) | 0,0012 | |
| Szacowane 3-letnie [%] [95% CI] | 73,3[68,8; 77,2] | 80,0[75,9; 83,6] |
| PFS w ocenie badacza (PFS-INV)analiza końcowa§§ | ||
| Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie | 244 (40,6%) | 206 (34,3%) |
| HR [95% CI] | 0,77 [0,64; 0,93] | |
| Wartość p (test logarytmiczny rang, stratyfikowany*) | 0,0055 | |
| Szacowane 3-letnie PFS [%] [95% CI] | 75,5 [71,8; 78,9] | 82,4 [79,0; 85,3] |
| Szacowane 7-letnie PFS [%] [95% CI] | 55,7 [51,3; 59,9] | 63,4 [59,0; 67,4] |
| Rytuksymab + chemioterapia, a następnie leczenie podtrzymujące rytuksymabemn=601 | Produkt leczniczy Gazyvaro+ chemioterapia, a następnie leczenie podtrzymujące produktem leczniczym Gazyvaron=601 | ||
| Kluczowe punkty końcowe | |||
| PFS oceniane przez IRC (PFS-IRC) analiza pierwotna | |||
| Liczba pacjentów (%), u którychwystąpiło zdarzenie | 125 (20,8%) | 93 (15,5%) | |
| HR [95% CI] | 0,71 [0,54; 0,93] | ||
| Wartość p (test logarytmiczny rang, stratyfikowany*) | 0,0138 | ||
| Czas do zastosowania kolejnej terapii przeciwchłoniakowej#analiza pierwotna | |||
| Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie | 111 (18,5%) | 80 (13,3%) | |
| HR [95% CI] | 0,68 [0,51; 0,91] | ||
| Wartość p (test logarytmiczny rang, stratyfikowany*) | 0,0094 | ||
| Przeżycie całkowite#analiza pierwotna | |||
| Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie | 46 (7,7%) | 35 (5,8%) | |
| HR [95% CI] | 0,75 [0,49; 1,17] ¶ | ||
| Wartość p (test logarytmiczny rang, stratyfikowany*) | 0,21¶ | ||
| Przeżycie calkowite analiza końcowa§§ | |||
| Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie | 86 (14,3%) | 76 (12,6%) | |
| HR [95% CI] | 0,86 [0,63; 1,18] | ||
| Wartość p (test logarytmiczny rang, stratyfikowany*) | 0,36 | ||
| Rytuksymab + chemioterapia, a następnie leczenie podtrzymujące rytuksymabemn=601 | Produkt leczniczy Gazyvaro+ chemioterapia, a następnie leczenie podtrzymujące produktem leczniczym Gazyvaron=601 | |
| Całkowity odsetek odpowiedzi** na zakończenie leczenia indukcyjnego ‡ (w ocenie badacza INV, CT)#analiza pierwotna | ||
| Pacjenci z odpowiedzią (%) (CR, PR) | 522 (86,9%) | 532 (88,5%) |
| Różnica w odsetku odpowiedzi (%) [95% CI] | 1,7% [-2,1%; 5,5%] | |
| Wartość p (test Cochran-Mantel-Haenszela) | 0,33 | |
| Odpowiedź całkowita (CR) | 143 (23,8%) | 117 (19,5%) |
| Odpowiedź częściowa (PR) | 379 (63,1%) | 415 (69,1%) |
IRC: niezależny komitet oceniający; PFS: przeżycie wolne od progresji; HR: ryzyko względne; CI: przedział ufności
* Czynnikami stratyfikacji były: schemat chemioterapii, grupa ryzyka chłoniaka grudkowego na podstawie FLIPI,
region geograficzny
§ Poziom istotności w tej etapowej analizie skuteczności/analizie pierwotnej: 0,012, data odcięcia danych klinicznych 31 stycznia 2016, mediana czasu obserwacji 34/35 miesięcy
§§ Analiza końcowa, data odcięcia danych klinicznych 30 lipca 2021, mediana czasu obserwacji 94 miesiące
¶ Dane niedojrzałe. W chwili przeprowadzania analizy mediana nie została osiągnięta
# bez korekty uwzględniającej liczbę porównań
**Oceniany według zmodyfikowanych kryteriów Cheson 2007
‡ Zakończenie leczenia indukcyjnego = zakończenie fazy leczenia indukcyjnego nie obejmuje monoterapii w leczeniu podtrzymującym
Rycina 5 Krzywa Kaplana-Meiera czasu przeżycia wolnego od progresji choroby w ocenie badacza w grupie pacjentów z wcześniej nieleczonym FL (badanie BO21223/GALLIUM), analiza końcowa*
R-Chemo: Rytuksymab plus chemioterapia, G-Chemo: produkt leczniczy Gazyvaro plus chemioterapia, HR: ryzyko względne, CI:
przedział ufności
*Analiza końcowa, data odcięcia danych klinicznych 30 lipca 2021, mediana czasu obserwacji 94 miesiące
Wyniki analizy podgrup
Wyniki analizy podgrup (bez korekty uwzględniającej liczbę porównań) były na ogół zgodne z wynikami uzyskanymi w populacji FL, potwierdzając wiarygodność wyników analizy danych całej grupy (analiza pierwotna, data odcięcia danych klinicznych 31 stycznia 2016). Oceniane parametry w podgrupach obejmowały takie parametry jak: IPI, FLIPI, obecność guza o znacznej wielkości, obecność objawów B przed rozpoczęciem badania, stopień zaawansowania wg klasyfikacji Ann Arbor oraz wyjściowy stan sprawności wg ECOG. U pacjentów z FLIPI 0-1 (małe ryzyko), nie zaobserwowano różnic między grupą otrzymującą produkt leczniczy Gazyvaro z chemioterapią a grupą otrzymującą rytuksymab z chemioterapią (PFS HR 1,17 (95% CI 0,63;2,19, 40 zadarzeń PFS wg oceny badacza). W ocenianej podgrupie było 21% (253/1202) pacjentów z FL z populacji ITT, a zdarzenia, oceniane jako progresja choroby w tej grupie pacjentów, stanowiły 16,3% (40/245) wszystkich PFS w badanej populacji. Ponadto, analizy danych podgrup pod kątem oceny PFS we wszystkich schematach chemioterapii (bendamustyna, CHOP i CVP) były zgodne z wynikami obserwowanymi w populacji otrzymującej produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z chemioterapią. Wartości HR odnotowane w poszczególnych podgrupach w zależności od chemioterapii wynosiły: CHOP (n = 398): HR 0,77 (95% CI: 0,50; 1,20), CVP (n = 118): HR 0,63
(95% CI: 0,32; 1,21) i bendamustyna (n = 686): HR 0,61 (95% CI: 0,43; 0,86).
Wyniki leczenia w ocenie pacjentów (ang. Patient Reported Outcomes, PRO)
Wyniki leczenia w ocenie pacjentów zebrane podczas fazy leczenia i fazy obserwacji (follow-up) przy użyciu kwestionariusza FACT-Lym wskazywały, że pacjenci z obu grup leczenia doświadczyli klinicznie znaczącej poprawy w zakresie objawów związanych z chłoniakiem definiowanych jako ≥ 3-punktowy wzrost w podskali dotyczącej objawów chłoniaka względem wartości wyjściowych, ≥ 6-punktowy wzrost w wartości FACT Lym TOI względem stanu wyjściowego oraz ≥ 7-punktowy wzrost względem wartości wyjściowych w FACT Lym Total. Wyniki uzyskane przy zastosowaniu EQ-5D były podobne przed rozpoczęciem badania, podczas leczenia i w fazie obserwacji. Nie stwierdzono znaczących różnic pomiędzy grupami w ocenie jakości życia związanej ze stanem zdrowia (HRQOL) lub miarami stanu zdrowia.
Z uwagi na plan badania z leczeniem otwartym wyniki leczenia zgłaszane przez pacjentów należy interpretować z zachowaniem ostrożności.
Pacjenci z chłoniakiem grudkowym, u których nie wystąpiła odpowiedź na leczenie lub u których wystąpiła progresja choroby podczas lub do 6 miesięcy po zakończeniu leczenia rytuksymabem bądź schematem leczenia zawierającym rytuksymab (badanie GAO4753g/GADOLIN).
W otwartym, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu klinicznym fazy III (GAO4753g (GADOLIN)) oceniano 396 pacjentów z iNHL, u których nie wystąpiła odpowiedź na leczenie lub u których w okresie 6 miesięcy po podaniu ostatniej dawki rytuksymabu lub schematu zawierającego rytuksymab (w tym rytuksymabu w monoterapii w ramach leczenia indukcyjnego lub podtrzymującego) wystąpiła progresja choroby. Pacjentów przydzielono losowo, w stosunku 1:1, do grupy przyjmującej bendamustynę (B) w monoterapii (n = 202) lub produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu z bendamustyną (G+B) (n = 194) przez 6 cykli, z których każdy trwał 28 dni. Pacjenci z grupy otrzymującej G+B, u których nie wystąpiła progresja choroby [tj. pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź całkowita (ang. complete response, CR), odpowiedź częściowa (ang. partial response, PR) lub stabilizacja choroby, (ang. stable disease, SD)] po zakończeniu leczenia indukcyjnego kontynuowali przyjmowanie produktu leczniczego Gazyvaro w ramach leczenia podtrzymującego co 2 miesiące przez 2 lata lub do progresji choroby (zależnie od tego, które z tych zdarzeń wystąpiło wcześniej). Pacjentów stratyfikowano według regionu, podtypu iNHL (chłoniak grudkowy lub chłoniak inny niż grudkowy), oporności na rytuksymab (tj. czy wystąpiła oporność na wcześniejsze leczenie rytuksymabem w monoterapii lub w skojarzeniu z chemioterapią) oraz liczby wcześniejszych terapii (≤ 2 względem > 2).
Dane demograficzne i charakterystyka wyjściowa pacjentów były zrównoważone pomiędzy ramionami leczenia (mediana wieku 63 lata, większość pacjentów była rasy białej [88%] i płci męskiej [58%]). Większość pacjentów miała chłoniaka grudkowego (81%). Mediana czasu od pierwszego
rozpoznania wynosiła 3 lata, a mediana liczby wcześniejszych terapii wynosiła 2 (zakres od 1 do 10); 44% pacjentów przyjęło wcześniej 1 terapię, a 34% pacjentów przyjęło wcześniej 2 terapie.
Produkt leczniczy Gazyvaro podawano we wlewie dożylnym w dawce wynoszącej 1000 mg w dniu 1.,
8. i 15. Cyklu 1, w dniu 1. Cykli od 2 do 6, a u pacjentów, u których nie wystąpiła progresja choroby, co 2 miesiące przez 2 lata lub do progresji choroby (zależnie od tego które z tych zdarzeń wystąpiło wcześniej). Bendamustynę podawano dożylnie w dniu 1. i 2. we wszystkich cyklach leczenia (Cykle 1-6) w dawce 90 mg/m2/dobę w skojarzeniu z produktem leczniczym Gazyvaro lub 120 mg/m2/dobę w monoterapii. W grupie otrzymującej G+B, wszystkie 6 cykli leczenia przyjęło 79,4% pacjentów. W grupie otrzymującej B odsetek ten wynosił 66,7%.
Analiza pierwotna oparta na ocenie dokonanej przez niezależny komitet oceniający (ang. independent review committee, IRC) wykazała statystycznie istotną 45% redukcję ryzyka progresji choroby lub zgonu u pacjentów z iNHL przyjmujących G+B, a następnie leczenie podtrzymujące produktem leczniczym Gazyvaro, w porównaniu z pacjentami otrzymującymi bendamustynę w monoterapii.
Redukcja ryzyka progresji choroby lub zgonu w populacji pacjentów z iNHL jest determinowana
redukcją tych zdarzeń w grupie pacjentów z FL.
Większość (81,1%) pacjentów w badaniu GAO4753g miała FL. Dane skuteczności z analizy pierwotnej w populacji pacjentów z FL przedstawiono w Tabeli 14 oraz na Rycinie 6 i 8. 11,6% pacjentów miało chłoniaka strefy brzeżnej (ang. marginal zone lymphoma, MZL), a 7,1% pacjentów miało chłoniaka z małych limfocytów (ang. small lymphocytic lymphoma, SLL). W populacji bez FL HR dla PFS ocenianego przez IRC było równe 0,94 (95% CI: 0,49, 1,90). Nie można wyciągnąć ostatecznych wniosków dotyczących skuteczności w subpopulacjach pacjentów z MZL i SLL.
W końcowej analizie mediana czasu obserwacji wyniosła 45,9 miesiąca (zakres: 0-100,9 mies.) u pacjentów z FL w ramieniu B i 57,3 miesiąca (zakres: 0,4-97,6 mies.) w ramieniu G+B, i była dłuższa odpowiednio o 25,6 miesiąca i 35,2 miesiąca w porównaniu do danych z analizy pierwotnej, odpowiednio dla ramion B i G+B. W końcowej analizie zostały uwzględnione punkty końcowe jedynie w ocenie badaczy, ponieważ ocena niezależnego komitetu (IRC) nie była kontynuowana.
Podsumowując, skuteczność w ocenie badaczy była spójna z tym, co obserwowano podczas analizy pierwotnej. Czas przeżycia całkowitego (OS) u pacjentów z FL nie zmienił się podczas dłuższego czasu obserwacji (patrz Rycina 7); HR dla ryzyka zgonu wynosiło 0,71 (95% CI: 0,51, 0,98).
Tabela 14 Podsumowanie danych dotyczących skuteczności u pacjentów z FL# z badania GAO4753g/ GADOLIN
| Bendamustyna N=166 | Produkt leczniczy Gazyvaro + Bendamustyna z leczeniem podtrzymującym produktem leczniczym GazyvaroN=155 | |
| Mediana czasu obserwacji: 20 miesięcy | Mediana czasu obserwacji: 22 miesiące | |
| Pierwszorzędowy punkt końcowy w populacji z FL | ||
| PFS oceniany przez IRC (PFS-IRC) | ||
| Liczba (%) pacjentów, u których wystąpiło zdarzenie | 90 (54,2%) | 54 (34,8%) |
| Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia (miesiące, 95% CI) | 13,8 (11,4; 16,2) | NR (22,5;-) |
| HR (95% CI) | 0,48 (0,34; 0,68) | |
| Bendamustyna N=166 | Produkt leczniczy Gazyvaro + Bendamustyna z leczeniem podtrzymującym produktem leczniczym GazyvaroN=155 | |
| Mediana czasu obserwacji: 20 miesięcy | Mediana czasu obserwacji: 22 miesiące | |
| wartość p (test logarytmiczny rang, stratyfikowany*) | < 0,0001 | |
| Drugorzędowe punkty końcowe | ||
| PFS oceniany przez badacza (PFS-INV) | ||
| Liczba (%) pacjentów, u których wystąpiło zdarzenie | 102 (61,4%) | 62 (40,0%) |
| Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia (miesiące, 95% CI) | 13,7 (11,0; 15,5) | 29,2 (17,5;-) |
| HR (95% CI) | 0,48 (0,35; 0,67) | |
| wartość p (test logarytmiczny rang, stratyfikowany*) | < 0,0001 | |
| Najlepsza całkowita odpowiedź (ang. Best Overall Response, BOR) (oceniana przez IRC)§ | ||
| Liczba pacjentów włączonych do analizy | 161 | 153 |
| Pacjenci odpowiadający na leczenie (%) (CR/PR) | 124 (77,0%) | 122 (79,7%) |
| Różnica we wskaźniku odpowiedzi (95% CI) | 2,72 (-6,74; 12,18) | |
| Wartość p (test Cochrana-Mantela-Haenszela) | 0,6142 | |
| Liczba pacjentów całkowicie odpowiadających na leczenie(%) | 31 (19,3%) | 24 (15,7%) |
| Liczba pacjentów częściowo odpowiadających na leczenie(%) | 93 (57,8%) | 98 (64,1%) |
| Liczba pacjentów ze stabilną chorobą (%) | 18 (11,2%) | 13 (8,5%) |
| Czas trwania odpowiedzi (ang. Duration of response, DOR) (oceniany przez IRC) | ||
| Liczba pacjentów włączonych do analizy | 127 | 122 |
| Liczba (%) pacjentów, u których wystąpiło zdarzenie | 74 (58,3%) | 36 (29,5%) |
| Mediana czasu trwania DOR (miesiące) (95% CI) | 11,9 (8,8; 13,6) | NR (25,4;-) |
| HR (95% CI) | 0,36 (0,24; 0,54) | |
| Przeżycie całkowite (dane niepełne) | ||
| Liczba (%) pacjentów, u których wystąpiło zdarzenie | 36 (21,7%) | 25 (16,1%) |
| Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia (miesiące) | NR | NR |
| HR (95% CI) | 0,71 (0,43; 1,19) | |
| Wartość p (test logarytmiczny rang, stratyfikowany*) | 0,1976 | |
IRC: niezależny komitet oceniający; PFS: przeżycie wolne od progresji; HR: ryzyko względne (ang. hazard ratio);
CI: CI: (ang. confidence interval) przedział ufności, NR = (ang. not reached) nie osiągnięto
# Pacjenci z FL bez odpowiedzi na leczenie lub z progresją choroby podczas lub do 6 miesięcy po zakończeniu leczenia rytuksymabem bądź schematem leczenia zawierającym rytuksymab
*Do czynników stratyfikacji w analizie należały: oporność (rytuksymab w monoterapii w porównaniu do rytuksymabu w skojarzeniu z chemioterapią) i liczba wcześniejszych terapii (≤ 2 względem > 2). Do czynników stratyfikacji w badaniu należał także typ chłoniaka (grudkowy lub inny niż grudkowy), lecz nie ma on zastosowania w analizie podgrupy pacjentów z FL.
§ Najlepsza odpowiedź w okresie 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia
Rycina 6 Krzywa Kaplana-Meiera dotycząca PFS w ocenie IRC u pacjentów z FL# (badanie GAO4753g/GADOLIN)
# Pacjenci z FL bez odpowiedzi na leczenie lub z progresją choroby podczas lub do 6 miesięcy po zakończeniu leczenia
rytuksymabem bądź schematem zawierającym rytuksymab
Rycina 7 Krzywa Kaplana-Meiera dotycząca przeżycia całkowitego u pacjentów z FL w
końcowej analizie (badanie GAO4753g/GADOLIN)
Wyniki analiz podgrup
Wyniki analiz podgrup były na ogół spójne z wynikami dotyczącymi populacji z FL, co wspiera
wiarygodność wyników ogólnych.
Rycina 8 PFS oceniany przez IRC wg podgrup pacjentów w FL*# (badanie GAO4753g/GADOLIN)
* zaplanowane a priori analizy w populacji wyodrębnionej zgodnie z zaplanowanym leczeniem (ITT) powtórzono w populacji z FL; analiza podwójnej oporności (tj. brak odpowiedzi lub progresja podczas leczenia lub w okresie 6 miesięcy po podaniu ostatniej dawki schematu opartego na leku alkilującym) była analizą eksploracyjną
# Pacjenci z FL bez odpowiedzi na leczenie lub z progresją choroby podczas lub do 6 miesięcy po zakończeniu leczenia
rytuksymabem bądź schematem zawierającym rytuksymab
Wlew o krótkim czasie trwania Badanie MO40597/GAZELLE
Bezpieczeństwo stosowania obinutuzumabu podawanego w skojarzeniu z CHOP, CVP lub chemioterapią bendamustyną we wlewie o krótkim (około 90-minutowym) czasie trwania oceniano w wieloośrodkowym, otwartym, jednoramiennym badaniu z udziałem 113 pacjentów z wcześniej nieleczonym, zaawansowanym chłoniakiem grudkowym (Badanie MO40597/GAZELLE).
Pacjenci otrzymywali pierwszy cykl leczenia obinutuzumabem ze standardową prędkością wlewu w dniach 1., 8. oraz 15. Cyklu 1. Pacjenci, u których podczas pierwszego cyklu nie wystąpiły żadne reakcje związane z wlewem, otrzymywali wlew o krótkim czasie trwania począwszy od Cyklu 2.
Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był odsetek pacjentów, u których wystąpiła reakcja związana z wlewem stopnia ≥3 wynikająca z wlewu o krótkim czasie trwania podczas Cyklu 2, spośród tych, którzy wcześniej otrzymali 3 podania obinutuzumabu ze standardową prędkością wlewu podczas Cyklu 1 bez wystąpienia reakcji związanej z wlewem stopnia ≥3.
Nie obserwowano reakcji związanych z wlewem stopnia ≥3 wśród pacjentów otrzymujących wlew o krótkim czasie trwania w Cyklu 2. Po zakończeniu Cyklu 2 tylko u jednego pacjenta wystąpiła reakcja związana z wlewem stopnia 3 (nadciśnienie tętnicze w Cyklu 5). Patrz punkt 4.8 Działania niepożądane.
Wyniki leczenia w ocenie pacjentów (ang. Patient Reported Outcomes, PRO)
Z uwagi na plan badania z leczeniem otwartym wyniki leczenia zgłaszane przez pacjentów należy interpretować z zachowaniem ostrożności. Wyniki kwestionariusza FACT-Lym i skali EQ-5D
zgromadzone podczas leczenia i w okresie obserwacji wskazują, że jakość życia uwarunkowana stanem zdrowia w badaniu głównym na ogół utrzymywała się; nie stwierdzono znaczącej różnicy między grupami. Jednakże, u pacjentów z FL dodanie produktu leczniczego Gazyvaro do terapii bendamustyną wydłużyło czas do pogorszenia jakości życia uwarunkowanej stanem zdrowia, wg wyniku FACT-Lym TOI, o 2,2 miesiąca (mediana 5,6 względem 7,8 miesięcy odpowiednio dla B i G+B, HR = 0,83; 95% CI: 0,60; 1,13).
Toczniowe zapalenie nerek
Przeprowadzono wieloośrodkowe badanie kliniczne III fazy (CA41705/REGENCY) w grupach równoległych z randomizacją, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, z udziałem pacjentów z toczniowym zapaleniem nerek klasy III lub IV według klasyfikacij ISN/RPS z 2003 roku, z jednoczesnym występowaniem lub bez występowania toczniowego zapalenia nerek klasy V, poddawanych standardowemu leczeniu obejmującemu mykofenolan mofetylu (MMF) i kortykosteroidy.
U pacjentów zakwalifikowanych do badania występowała czynna lub czynnoprzewlekła postać toczniowego zapalenia nerek (TZN) klasy III lub IV zgodnie z klasyfikacją ISN/RPS z 2003 roku, z towarzyszącym lub bez towarzyszącego proliferacyjnego TZN klasy V, potwierdzonego w biopsji nerki. U pacjentów tych aktualnie lub w przeszłości występował dodatni wynik na obecność przeciwciał przeciwjądrowych (ang. antinuclear antibody, ANA), stosunek białka do kreatyniny w moczu (ang. urine protein-to-creatinine ratio, UPCR) wynosił ≥1 g/g i zastosowano co najmniej jedną dawkę (≥ 250 mg) terapii pulsowej metyloprednizolonem podawanym dożylnie lub równoważne leczenie w okresie do 6 miesięcy przed badaniem przesiewowym lub w jego trakcie.
Z badania wykluczono pacjentów z wartością szacowanego wskaźnika filtracji kłębuszkowej (ang. estimated glomerular filtration rate, eGFR) <30 ml/min/1,73 m2 lub z koniecznością dializy albo przeszczepienia, ze stwardnieniem >50% kłębuszków nerkowych potwierdzonym w biopsji nerki, obecnością gwałtownie postępującego kłębuszkowego zapalenia nerek, oznakami czynnego zakażenia, jak również pacjentów poddawanych leczeniu przeciwciałami monoklonalnym anty-CD20
<9 miesięcy przed lub w trakcie kwalifikacji do badania oraz pacjentów, którzy otrzymywali cyklofosfamid, takrolimus, cyklosporynę lub woklosporynę w ciągu 2 miesięcy przed lub w trakcie kwalifikacji do badania.
Łącznie 271 pacjentów przydzielono losowo w stosunku 1:1 do grupy leczonej dożylnie produktem leczniczym Gazyvaro w dawce 1000 mg lub do grupy otrzymującej placebo, w skojarzeniu z MMF w dawce 2-2,5 g/dobę i stopniowo zmniejszanymi dawkami kortykosteroidów, i oceniano przez
76 tygodni. Pacjenci przydzieleni losowo do grupy leczonej produktem leczniczym Gazyvaro zostali następnie przydzieleni losowo w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej produkt leczniczy Gazyvaro w dawce 1000 mg dożylnie w dniu 1., w tygodniach 2., 24., 26., 50., i 52. (Grupa 1) lub do grupy, która otrzymywała produkt leczniczy Gazyvaro w dawce 1000 mg dożylnie w dniu 1., w tygodniach 2., 24.,
26. i 52 (Grupa 2). Zbiorcze dane dotyczące skuteczności produktu leczniczego Gazyvaro w obydwu grupach leczenia przedstawiono w Tabeli 15.
Wszyscy pacjenci otrzymali doustnie prednizon w dawce 0,5 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 60 mg/dobę), przy czym dawkę tę utrzymywano do tygodnia 2. Począwszy od dnia 15., dawkę prednizonu stopniowo zmniejszano do uzyskania dawki docelowej wynoszącej 5 mg/dobę do
tygodnia 24. Dawkę prednizonu utrzymywano na niskim poziomie (5 mg/dobę) od tygodnia 24. do tygodnia 80.
Mediana wieku pacjentów wynosiła 31 lat; 84,5% stanowiły kobiety, 57,6% stanowili pacjenci pochodzenia hiszpańskiego lub latynoskiego, 47,6% pacjentów było rasy białej, a 14,8% stanowili pacjenci rasy czarnej lub pochodzenia Afroamerykańskiego. Na podstawie wyniku biopsji nerki 39,5% pacjentów spełniało kryteria klasy III, 60,5% klasy IV, a u 31,4% stwierdzono współistniejącą klasę V. Średnia (SD) wartość szacowanego wskaźnika filtracji kłębuszkowej (eGFR) w stanie wyjściowym wynosiła 102,3 (±30,8) ml/min/1,73 m2. Średnia (SD) wartość UPCR na początku badania wynosiła 3,34 (±2,87) mg/mg, przy czym u 42,2% pacjentów wartość UPCR
wynosiła ≥3 mg/mg w stanie wyjściowym. W stanie wyjściowym u 17% pacjentów występowały łagodne (eGFR 60 - <90 ml/min/1,73m2), a u 11,4% umiarkowane (eGFR 30 - <60 ml/min/1,73 m2) zaburzenia czynności nerek.
Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był odsetek pacjentów, u których uzyskano całkowitą odpowiedź nerkową (ang. complete renal response, CRR) w tygodniu 76., zdefiniowaną jako spełnienie wszystkich następujących kryteriów: UPCR <0,5 g/g; szacowany wskaźnik filtracji kłębuszkowej (eGFR) ≥85% wartości początkowej, obliczony według wzoru Chronic Kidney Disease Epidemiology Collaboration (CKD-EPI) z 2009 roku; przy braku następujących zdarzeń współistniejących, takich jak konieczność zastosowania leczenia ratunkowego, niepowodzenie leczenia, zgon lub przedwczesna rezygnacja z uczestnictwa w badaniu.
Główne drugorzędowe punkty końcowe obejmowały: odsetek pacjentów, u których osiągnięto CRR w tygodniu 76. przy udanym zmniejszeniu dawki prednizonu, odsetek pacjentów, u których osiągnięto odpowiedź w zakresie białkomoczu w tygodniu 76. oraz odsetek pacjentów, u których wystąpił zgon lub zdarzenia związane dotyczące nerek do tygodnia 76.
Wyniki
Odsetek pacjentów z toczniowym zapaleniem nerek, u których osiągnięto CRR w tygodniu 76., był istotnie większy (46,4%) w grupie pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Gazyvaro w skojarzeniu ze standardowym leczeniem w porównaniu z grupą pacjentów otrzymujących placebo w skojarzeniu ze standardowym leczeniem (33,1%). Wyniki skuteczności podsumowano w Tabeli 15.
Tabela 15 Wyniki skuteczności u dorosłych pacjentów z toczniowym zapaleniem nerek
(REGENCY/CA41705)
| Placebo + standardowe leczenie^ (N=136) | Gazyvaro + standardowe leczenie ^ (N=135) | |
| Pierwszorzędowy punkt końcowy | ||
| CRR w tygodniu 76. (%) | 33,1 | 46,4 |
| Różnica w leczeniu (95% CI) | 13,40 (1,95; 24,84) | |
| Wartość p | 0,0232 | |
| Składowe CRR: | ||
| UPCR <0,5 | 49 (36,0%) | 64 (47,4%) |
| eGFR ≥85% wartości początkowej | 103 (75,7%) | 113 (83,7%) |
| Brak zdarzeń współistniejących | 102 (75,0%) | 120 (88,9%) |
| Kluczowe drugorzędowe punkty końcowe | ||
| CRR w tygodniu 76. z udanym zmniejszeniem dawki prednizonu (%)* | 30,9 | 42,7 |
| Różnica w leczeniu (95% CI) | 11,88 (0,57; 23,18) | |
| Wartość p | 0,0421 | |
| Odpowiedź w zakresie białkomoczu w tygodniu 76. (%)# | 41,9 | 55,5 |
| Różnica w leczeniu (95% CI) | 13,68 (2,01; 25,36) | |
| Wartość p | 0,0227 | |
| CRR: całkowita odpowiedź nerkowa; CI: przedział ufności; UPCR: stosunek białka do kreatyniny w moczu; eGFR:szacowany wskaźnik fitracji kłębuszkowej^mykofenolan mofetylu (MMF) i kortykosteroidy*CRR w tygodniu 76. bez otrzymywania prednizonu w zmniejszonej dawce >7,5 mg/dobę lub równoważnika w okresieod tygodnia 64. do 76#UPCR <0,8 g/g w tygodniu 76. i brak wystąpienia następujących zdarzeń współistniejących: zastosowanie leczenia ratunkowego, niepowodzenie leczenia, zgon lub przedwczesna rezygnacja z udziału w badaniu. | ||
Immunogenność
Wyniki badań immunogenności są wysoce zależne od takich czynników jak wrażliwość i specyficzność testu, metoda badania, miarodajność oznaczenia w zależności od ilości produktu leczniczego Gazyvaro lub przeciwciał we krwi, przechowywanie próbki, czas pobrania próbki, leczenie towarzyszące i choroba podstawowa. Z tego powodu porównanie częstości występowania przeciwciał przeciw produktowi leczniczemu Gazyvaro z częstością występowania przeciwciał przeciwko innym produktom leczniczym może być mylące.
Pacjenci w badaniu głównym BO21004/CLL11 z PBL zostali wielokrotnie przebadani w celu wykrycia obecności przeciwciał przeciwko produktowi leczniczemu Gazyvaro (ang. anti-therapeutic antibodies, ATA). Wśród pacjentów leczonych produktem leczniczym Gazyvaro, u 8 ze 140 pacjentów w fazie randomizacji i u 2 z 6 w fazie leczenia wykazano obecność ATA w 12 miesiącu obserwacji. Żaden z powyższych pacjentów nie zaobserwował wystąpienia reakcji anafilaktycznej lub nadwrażliwości, które uznano by za mające związek z ATA; nie miało to również wpływu na uzyskaną odpowiedź kliniczną.
W badaniu GAO4753g/GADOLIN u pacjentów z indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (iNHL) w trakcie leczenia nie stwierdzono obecności ludzkich przeciwciał przeciwko przeciwciałom ludzkim (HAHA). W badaniu BO21223/GALLIUM, 1/565 pacjentów (0,2% pacjentów u których wykonano ocenę po rozpoczęciu leczenia) stwierdzono obecność HAHA po zakończeniu leczenia indukcyjnego. Kliniczne znaczenie obecności HAHA nie jest znane, nie można wykluczyć potencjalnego związku obecności HAHA z przebiegiem klinicznym choroby.
W badaniach dotyczących TZN z udziałem pacjentów leczonych produktem leczniczym Gazyvaro łącznie u 12 z 200 pacjentów (6%) odnotowano co najmniej jeden wynik dodatni w kierunku przeciwciał przeciwlekowych (ADA) w dowolnym momencie trwania badania. U sześciu (3%) pacjentów próbki dodatnie w kierunku ADA zostały zarejestrowane w momencie rozpoczęcia badania. U dwóch z 6 pacjentów, u których na początku badania stwierdzono obecność przeciwciał przeciwlekowych (ADA), dodatni wynik ADA utrzymywał się przez cały okres trwania badań; u
1 pacjenta pojedyncza próbka pobrana po rozpoczęciu badania była ADA-dodatnia, natomiast u pozostałych 3 pacjentów wszystkie próbki pobrane po rozpoczęciu badania były ADA-ujemne. U sześciu (3%) pacjentów z ujemnym wynikiem ADA w stanie wyjściowym stwierdzono dodatnie miano przeciwciał przeciwlekowych (ADA) po rozpoczęciu leczenia (ADA indukowane leczeniem). U żadnego z 12 pacjentów, u których w dowolnym momencie leczenia stwierdzono dodatnie miana ADA, nie wystąpiła reakcja związana z wlewem, reakcja anafilaktyczna ani reakcja nadwrażliwości w trakcie badania.
Dzieci i młodzież
Europejska Agencja ds. Leków (EMA) uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Gazyvaro we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w PBL i FL (stosowanie u dzieci i młodzieży - patrz punkt 4.2).
Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Gazyvaro w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu tocznia rumieniowatego układowego, w tym TZN (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
Do celów analizy danych farmakokinetycznych dotyczących 469 pacjentów z iNHL, 342 pacjentów z PBL i 130 pacjentów z chłoniakiem rozlanym z dużych komórek B (ang. diffuse large B-cell lymphoma - DLBCL) otrzymujących obinutuzumab w monoterapii lub w skojarzeniu z chemioterapią w badaniach fazy I, fazy II i fazy III opracowano model populacyjnej analizy farmakokinetycznej.
Do celów analizy danych farmakokinetycznych dotyczących 196 pacjentów z TZN otrzymujących
obinutuzumab w badaniach klinicznych fazy II i fazy III opracowano model populacyjnej analizy PK.
Wchłanianie
Obinutuzumab podaje się we wlewach dożylnych, dlatego ocena wchłaniania nie ma zastosowania. Nie przeprowadzono badań oceniających inne metody podania. W oparciu o model populacyjny analizy farmakokinetycznej, u pacjentów z PBL po wlewie w dniu 1. szóstego Cyklu, średnie Cmax wyniosło 465,7 μg/ml a wartość AUC(τ) wyniosła 8961 μg•d/ml, a u pacjentów z iNHL szacunkowa mediana Cmax wynosiła 539,3 μg/ml, a wartość AUC(τ) wynosiła 10956 μg•dobę/ml. Na podstawie modelu farmakokinetyki populacyjnej u pacjentów z TZN szacowana mediana C max w stanie stacjonarnym wyniosła 468 µg/ml, a wartość AUC w stanie stacjonarnym wyniosła 8740 µg·d/ml.
Dystrybucja
Po dożylnym podaniu objętość dystrybucji kompartmentu centralnego (2,98 l u pacjentów z PBL, 2,97 l u pacjentów z iNHL oraz 2,22 l u pacjentów z TZN) jest zbliżona do objętości surowicy, co pokazuje, że dystrybucja może być w znacznym stopniu ograniczona do osocza i płynu śródmiąższowego.
Metabolizm
Nie przeprowadzono bezpośrednich badań nad metabolizmem obinutuzumabu. Przeciwciała eliminowane są w większości w drodze katabolizmu.
Eliminacja
Klirens obinutuzumabu u pacjentów z PBL wynosił w przybliżeniu 0,11 l/dobę, a u pacjentów z iNHL 0,08 l/dobę, przy średnim okresie półtrwania T (t½) 26,4 dnia u pacjentów z PBL oraz 36,8 dni u pacjentów z iNHL. Eliminacja obinutuzumabu przebiega dwiema równoległymi ścieżkami klirensu: ścieżką liniową i ścieżką nieliniową z funkcją zmienną w czasie. Podczas leczenia początkowego dominującą ścieżką, którą jest eliminowana większość produktu leczniczego, jest klirens nieliniowy zmienny w czasie. W miarę trwania leczenia, klirens nieliniowy maleje, a dominującym staje się klirens liniowy. Wskazuje na model farmakokinetyczny TMDD (ang. target mediated drug disposition, TMDD), gdyż początkowa duża ilość komórek CD20 powoduje gwałtowne usuwanie obinutuzumabu z krwiobiegu. Jednak, kiedy większość komórek CD20 jest już związana z obinutuzumabem, wpływ modelu TMDD na jego farmakokinetykę jest minimalny.
Klirens obinutuzumabu w stanie stacjonarnym u pacjentów z TZN wynosił około 0,13 l/dobę, a mediana czasu eliminacji t1/2 wynosiła 22,4 dnia. Eliminacja obinutuzumabu przebiega dwiema równoległymi ścieżkami klirensu: ścieżką liniową oraz nieliniową, przy czym ścieżka nieliniowa jest zmienna w czasie. Klirens zmienny w czasie zmniejsza się wraz z wykładniczym współczynnikiem rozpadu, prawdopodobnie związanym ze zmniejszeniem docelowej ekspresji antygenu CD20 oraz zmniejszeniem stężenia białka w moczu w czasie, natomiast klirens niezależny od czasu jest związany z endogennymi procesami katabolicznymi immunoglobulin G (IgG).
Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
W modelu populacyjnej analizy farmakokinetycznej stwierdzono, że płeć jest współzmienną, co tłumaczy zmienność pomiędzy pacjentami, o 22% większy klirens w stanie stacjonarnym (CLss) i o 19% większą objętość dystrybucji (V) u mężczyzn. Niemniej jednak, wyniki analizy populacyjnej wskazują, że różnice w ekspozycji nie są istotne (szacunkowa mediana AUC i Cmax u pacjentów z PBL wynosiły odpowiednio 11282 µg•d/ml i 578,9 µg/ml u kobiet oraz 8451 µg•d/ml i 432.5 µg/ml u mężczyzn w Cyklu 6, a wartości AUC i Cmax u pacjentów z iNHL wynosiły odpowiednio
13172 µg•d/ml i 635,7 µg/ml u kobiet oraz 9769 µg•d/ml i 481,3 µg/ml u mężczyzn) co wskazuje, że nie ma konieczności modyfikacji dawki w zależności od płci.
Pacjenci w podeszłym wieku
Przewlekła białaczka limfocytowa i chłoniak grudkowy
Populacyjna analiza farmakokinetyczna obinutuzumabu wykazała, że wiek nie wpływał na farmakokinetykę obinutuzumabu. Nie zaobserwowano istotnych różnic we właściwościach farmakokinetycznych obinutuzumabu wśród pacjentów poniżej 65 roku życia (n=375), pacjentów w wieku 65-75 lat (n=265) i pacjentów powyżej 75 roku życia (n=171).
Toczniowe zapalenie nerek
Nie przeprowadzono badań w celu oceny farmakokinetyki obinutuzumabu u pacjentów w wieku
≥65 lat.
Dzieci i młodzież
Nie przeprowadzono badań analizujących farmakokinetykę obinutuzumabu u dzieci i młodzieży.
Zaburzenia czynności nerek
Przewlekła białaczka limfocytowa i chłoniak grudkowy
Populacyjna analiza farmakokinetyczna obinutuzumabu wykazała, że wartość klirensu kreatyniny nie wpływa na farmakokinetykę obinutuzumabu. Farmakokinetyka obinutuzumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek łagodnymi (klirens kreatyniny 50-89 ml/min, n=464) lub umiarkowanymi (klirensem kreatyniny 30 do 49 ml/min, n=106) była zbliżona do farmakokinetyki u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 90 ml/min, n=383). Dane farmakokinetyczne u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 15-29 ml/min) są ograniczone (n=8), dlatego nie można ustalić zaleceń odnośnie dawkowania.
Toczniowe zapalenie nerek
Populacyjna analiza farmakokinetyki (n = 196) obinutuzumabu wykazała, że wartość klirensu kreatyniny nie wpływa na farmakokinetykę u pacjentów z TZN. Farmakokinetyka obinutuzumabu u pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny 60 - <90 ml/min, n=45) lub umiarkowanymi (klirens kreatyniny 30 - <60 ml/min, n=17) zaburzeniami czynności nerek była podobna do farmakokinetyki u pacjentów z prawidłową czynnością nerek.
Niewydolność wątroby
Nie przeprowadzono formalnego badania farmakokinetycznego u pacjentów z niewydolnością wątroby.
