Cloxacillin Eugia 1 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji

Produkt leczniczy Cloxacillin Eugia jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci: Leczniczo:

• W zakażeniach wywołanych przez wrażliwe gronkowce (patrz punkt 5.1):

  • Zakażenia układu oddechowego

  • Zakażenia laryngologiczne

  • Zakażenia nerek

  • Zakażenia układu moczowo-płciowego

  • Zakażenia opon mózgowo-rdzeniowych

  • Zakażenia układu kostno-stawowego

  • Zapalenie wsierdzia

• Zakażenia skóry wywołane przez wrażliwe gronkowce i (lub) paciorkowce (patrz punkt 5.1)

  W leczeniu profilaktycznym

• W profilaktyce zakażeń pooperacyjnych w neurochirurgii; zakładanie wewnętrznej przetoki płynu mózgowo-rdzeniowego.

  Należy uwzględnić oficjalne wytyczne, dotyczące odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Dawkowanie

Dawka zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Należy wziąć pod uwagę lokalne wytyczne terapeutyczne.

U pacjentów z prawidłową czynnością nerek

Leczniczo

8 do 12 g/dobę, podzielone na 4 do 6 podań na dobę.

Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym w chirurgii:

Profilaktyka antybiotykowa powinna być krótkoterminowa, najczęściej ograniczona do okresu śródoperacyjnego, czasem 24 godzin, ale nigdy dłużej niż 48 godzin.

• 2 g dożylnie podczas indukcji znieczulenia.

• Następnie ponowne wstrzyknięcie 1 g dożylnie co 2 godziny w przypadku przedłużającej się operacji.

  Czas trwania leczenia powinien obejmować cały czas trwania zabiegu aż do zamknięcia skóry.

  Niewydolność nerek:

• Klirens kreatyniny > 30 mL/min: brak dostosowania dawki;

• Klirens kreatyniny < 30 mL/min: zmniejszenie dawki dobowej o połowę.

  Niewydolność wątroby:

  W przypadku niewydolności wątroby współistniejącej z niewydolnością nerek, niezależnie od stopnia niewydolności nerek: zmniejszenie dawki dobowej o połowę.

  Dzieci i młodzież:

  U pacjentów z prawidłową czynnością nerek:

  Leczniczo 100 do 200 mg/kg/dobę podzielone na 4 do 6 podań dobowych, nie przekraczać 12 g/dobę.

  Nie przeprowadzono badań dotyczących dawkowania u dzieci z niewydolnością nerek i (lub) wątroby.

  Zapalenie wsierdzia:

  1 g 6 razy na dobę lub 2 g 4 razy na dobę. W pierwszym tygodniu leczenia kloksacylinę należy podawać w skojarzeniu z aminoglikozydem. W ciężkich przypadkach dawkę można zwiększyć do 12 g/dobę, podając 2 g 6 razy na dobę lub 12 g/dobę w postaci ciągłej infuzji.

  Sposób podawania

  Podanie dożylne.

  Kloksacylina musi być podawana w infuzji dożylnej. Czas trwania infuzji wynosi 60 minut (patrz punkt 6.6).

  Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną, inne penicyliny i cefalosporyny (reakcja typu 1). Podanie podspojówkowe.

Wystąpienie jakichkolwiek objawów alergicznych wymaga przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

U pacjentów leczonych antybiotykami beta-laktamamowymi wyjątkowo obserwowano ciężkie, a czasem zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości (anafilaksja).

Dlatego też przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad. Jeśli u pacjenta wystąpiła w przeszłości typowa reakcja alergiczna na te produkty stosowanie ich jest przeciwskazane.

Alergia na penicyliny krzyżuje się z alergią na cefalosporyny w 5 do 10% przypadków. Prowadzi to do zakazu stosowania penicylin w przypadku, gdy wiadomo, że pacjent jest uczulony na cefalosporyny.

W przypadku stosowania praktycznie wszystkich antybiotyków, w tym kloksacyliny, zgłaszano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Dlatego należy wziąć pod uwagę to rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpiła uporczywa i (lub) ciężką biegunka w trakcie lub po zakończeniu leczenia antybiotykami. W takim przypadku należy natychmiast rozpocząć odpowiednie działania terapeutyczne. Należy rozważyć przerwanie leczenia antybiotykami. Leki hamujące perystaltykę jelit są w tej sytuacji przeciwwskazane (patrz punkt 4.8).

Długotrwałe stosowanie kloksacyliny może czasami powodować nadmierny wzrost opornych bakterii lub drożdżaków. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy nadkażenia.

Podczas stosowania kloksacyliny (zwłaszcza w postaci dożylnej) zgłaszano występowanie hipokaliemii (potencjalnie zagrażającej życiu). Należy rozważyć monitorowanie stężenia potasu biorąc pod uwagę stan kliniczny pacjenta i inne potencjalne czynniki ryzyka.

W przypadku niewydolności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, jeśli klirens kreatyniny wynosi poniżej 30 mL/min (patrz punkt 4.2).

W okresie po wprowadzeniu do obrotu kloksacyliny zgłaszano przypadki ostrego uszkodzenia nerek u pacjentów leczonych kloksacyliną (patrz punkt 4.8). Przypadki te były na ogół zgłaszane u pacjentów, którzy otrzymali dużą dawkę kloksacyliny (zwłaszcza w postaci dożylnej) i (lub) u których występował jeden lub więcej czynników ryzyka ostrego uszkodzenia nerek (podeszły wiek, cukrzyca typu II, nadciśnienie tętnicze, istniejące wcześniej zaburzenia czynności nerek lub jednoczesne stosowanie leków nefrotoksycznych). Należy zachować ostrożność stosując kloksacylinę w tej grupie pacjentów.

W przypadku niewydolności wątroby współistniejącej z niewydolnością nerek, niezależnie od stopnia niewydolności nerek, konieczne jest dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2).

Antybiotyki beta-laktamowe narażają na ryzyko wystąpienia encefalopatii (splątanie, zaburzenia świadomości, padaczka lub nieprawidłowe ruchy) oraz, w szczególności, w przypadku przedawkowania lub niewydolności nerek.

Należy zachować ostrożność przy podawaniu u noworodków ze względu na ryzyko hiperbilirubinemii spowodowanej konkurencyjnym wiązaniem białek surowicy (kernicterus).

Produkt leczniczy zawiera 52,77 mg sodu na dawkę (1 g), co odpowiada 2,6% zalecanej przez WHO

maksymalnej 2g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Produkt leczniczy zawiera 105,55 mg sodu na dawkę (2 g), co odpowiada 5,3% zalecanej przez WHO

maksymalnej 2g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Maksymalna dobowa dawka tego produktu odpowiada 31,68% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Uważa się, że produkt leczniczy reprezentuje wysoką zawartość sodu. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów na diecie o niskiej zawartości sodu.

Probenecyd:

Jednoczesne podawanie probenecydu hamuje wydzielanie kanalikowe penicyliny.

Metotreksat:

Jednoczesne stosowanie metotreksatu może zwiększać skuteczność i (lub)toksyczność metotreksatu z powodu zmniejszonej eliminacji.

Produkty lecznicze zawierające dikumarol:

Skuteczność warfaryny i (lub) dikumarolu może być zmniejszona przy jednoczesnym leczeniu kloksacyliną. Połączenie może wymagać dostosowania dawki.

Zaburzenia międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (ang. International Normalized Ratio, INR)

Zgłaszano wydłużenie czasu protrombinowego u pacjentów otrzymujących antybiotyki (w szczególności fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny), dlatego zaleca się ostrożność podczas podawania kloksacyliny pacjentom leczonym przeciwzakrzepowo w celu dostosowania częstości kontroli INR (Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego). Czynnikami ryzyka wydają się być podłoże zakaźne lub zapalne, wiek i stan ogólny pacjenta. W tych okolicznościach w przypadku wystąpienia zaburzeń równowagi INR trudno jest odróżnić patologię zakaźną od jej leczenia.

Ciąża

Jeśli jest to konieczne, stosowanie kloksacyliny można rozważyć w okresie ciąży, niezależnie od etapu ciąży. Rzeczywiście, dane z badań klinicznych przeprowadzonych na ograniczonej liczbie pacjentów oraz dane z badań na zwierzętach, nie wykazały ryzyka powstawania wad wrodzonych i działania toksycznego dla płodu.

Karmienie piersią

Produkt leczniczy w niewielkim stopniu przenika do mleka ludzkiego. Wpływ na dzieci karmione piersią jest mało prawdopodobny, chociaż nie można wykluczyć ryzyka wpływu na florę jelitową i florę jamy ustnej dziecka. Niewielkie ilości substancji czynnej w mleku matki mogą powodować zwiększone ryzyko uczulenia.

Podczas stosowania tego produktu leczniczego można rozważyć karmienie piersią. Jeśli jednak podczas karmienia piersią u niemowlęcia wystąpi biegunka lub kandydoza, musi zostać podjęta decyzja o przerwaniu karmienia piersią lub odstawieniu leku.

Ten produkt leczniczy może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, w szczególności ze względu na możliwość wystąpienia encefalopatii (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9).

Do klasyfikacji działań niepożądanych zastosowano następującą konwencję:

Często (≥ 1/100 do < 1/10)

Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100)

Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000)

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa,

tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Stosowanie antybiotyków beta-laktamowych zwiększa ryzyko encefalopatii (splątanie, zaburzenia świadomości, padaczka lub nieprawidłowe ruchy), zwłaszcza w przypadku przedawkowania lub niewydolności nerek.

W przypadku penicylin M zgłaszano objawy przedawkowania, neuropsychiczne, nerkowe i trawienne.