Roztwór Ringera (8,6 mg + 0,3 mg + 0,33 mg)/ml roztwór do infuzji

• uzupełnianie płynów i elektrolitów w przypadku alkalozy hipochloremicznej,

• utrata chlorków,

• odwodnienie izotoniczne lub hipotoniczne,

• krótkotrwałe uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej,

• rozcieńczalnik dla zgodnych koncentratów elektrolitów lub leków.

Zalecane dawkowanie

Dawkowanie Roztworu Ringera zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta.

Ogólne wytyczne dla dorosłych

Do 40 ml dziennie na każdy kg masy ciała.

Szybkość podawania: maksymalnie 5 ml na godzinę na każdy kg masy ciała, co odpowiada maksymalnie 1,7 kropli na minutę na każdy kg masy ciała.

Dzieci i osoby w podeszłym wieku

Według indywidualnych potrzeb.

Jeśli Roztwór Ringera jest stosowany jako rozcieńczalnik, należy przestrzegać instrukcji podawania rozcieńczanego w nim leku.

Metoda podawania

Podanie dożylne.

Informacje na temat środków ostrożności dotyczących infuzji ciśnieniowej podano w sekcji 4.4

Ostrzeżenia i zalecane środki ostrożności.

Ogólne wytyczne dotyczące podawania płynów ustrojowych i elektrolitów

Podaż płynów na poziomie 30 ml/kg masy ciała pokrywa tylko fizjologiczne podstawowe zapotrzebowanie na płyny. Pacjenci w okresie pooperacyjnym oraz wymagający intensywnej terapii mają zwiększone zapotrzebowanie na płyny związane z ograniczoną zdolnością nerek do zagęszczania moczu oraz zwiększonym wydalaniem metabolitów, dlatego konieczne jest zwiększenie podaży płynów do ok. 40 ml/kilogram masy ciała na dobę. Dodatkowe straty (spowodowane gorączką, biegunką, przetokami, wymiotami, itp.) muszą być wyrównywane poprzez jeszcze wyższą, indywidualnie dobraną podaż płynów. W każdym przypadku aktualne i indywidualne zapotrzebowanie na płyny musi być związane z monitorowaniem diurezy, osmolarności surowicy i moczu, i określeniem substancji wydalonych.

Podstawowa podaż najważniejszych kationów sodu i potasu wynosi odpowiednio około 1,5 - 3 mmol/kilogram masy ciała na dobę i 0,8-1,0 mmol/kilogram masy ciała na dobę. Podczas infuzji aktualne zapotrzebowanie zależy od odpowiedniego określenia równowagi elektrolitowej oraz od określonego badaniami laboratoryjnymi poziomu w surowicy.

Roztworu Ringera nie wolno podawać pacjentom w stanie przewodnienia.

Ostrzeżenia

Roztwór Ringera powinien być podawany ze szczególną ostrożnością w następujących sytuacjach:

• odwodnienie hipertoniczne;

• hiperkaliemia;

• hipernatremia;

• hiperchloremia;

• niewydolność nerek z tendencją do hiperkaliemii;

• zaburzenia, przy których zaleca się ograniczenie spożycia sodu, takie jak niewydolność serca, uogólnione obrzęki, obrzęk płuc, nadciśnienie, rzucawka, poważna niewydolność nerek.

  Zalecane środki ostrożności

  Nadzór kliniczny winien obejmować kontrolę jonogramu osocza i bilansu wodnego.

  Jeśli roztwór ma być podawany metodą ciśnieniową (z zastosowaniem np. mankietu ciśnieniowego lub pompy infuzyjnej), przed rozpoczęciem infuzji należy zadbać o całkowite usunięcie powietrza z pojemnika i układu infuzyjnego.

Nie stwierdzono żadnych oddziaływań farmakologicznych.

Jeśli do roztworu mają być dodane jakieś inne leki, należy rozpatrzyć kwestię ich zgodności z roztworem.

Roztwór Ringera można podawać podczas ciąży i karmienia piersią, lecz należy zachować ostrożność w przypadku rzucawki.

Nie dotyczy.

Podczas podawania może wystąpić hiperchloremia. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka

stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Objawy

Przedawkowanie może powodować przewodnienie ze zwiększonym napięciem skóry, wypełnieniem żył, obrzękami – łącznie z obrzękami płuc i mózgu, zaburzeniami elektrolitowymi, hiperosmolarnością osocza i kwasicą metaboliczną.

Postępowanie w sytuacjach nagłych, antidotum

Zaprzestanie infuzji, podanie środków moczopędnych, stałe monitorowanie stężeń elektrolitów osocza, korygowanie zaburzeń elektrolitowych i równowagi kwasowo-zasadowej.