Opfolda 65 mg kapsułki twarde
Informacja o przepisywaniu
Refundacja
Informacja o wydawaniu
Ograniczenie recepty
Inne informacje
Nazwa leku
Postać farmaceutyczna
Producent
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (MAH)
Ostatnia aktualizacja SmPC
Skorzystaj z aplikacji Mediately
Szybciej uzyskaj informacje o leku.
Ponad 36k oceny
ChPL - Opfolda 65 mg
Produkt leczniczy Opfolda (miglustat) jest stabilizatorem enzymu w długotrwałej enzymatycznej terapii zastępczej z zastosowaniem cypaglukozydazy alfa u osób dorosłych z późną postacią choroby Pompego (niedobór kwaśnej alfa-glukozydazy [GAA]).
Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w leczeniu pacjentów z chorobą Pompego lub innymi dziedzicznymi chorobami metabolicznymi lub nerwowo-mięśniowymi.
Miglustat 65 mg kapsułki twarde należy stosować w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa. Przed przyjęciem miglustatu należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL) dla cypaglukozydazy alfa.
Dawkowanie
Zalecana dawka jest przeznaczona do stosowania doustnie co drugi tydzień u dorosłych w wieku co najmniej 18 lat i zależy ona od masy ciała:
-
U pacjentów o masie ciała ≥ 50 kg zalecana dawka wynosi 260 mg (4 kapsułki 65 mg).
-
U pacjentów o masie ciała ≥ 40 kg do < 50 kg zalecana dawka wynosi 195 mg (3 kapsułki 65 mg).
Miglustat 65 mg kapsułki twarde należy przyjmować około 1 godzinę, lecz nie wcześniej niż 3 godziny przed rozpoczęciem infuzji cypaglukozydazy alfa.
Rysunek 1. Harmonogram dawkowania
* Miglustat 65 mg kapsułki twarde należy przyjmować około 1 godzinę, lecz nie wcześniej niż 3 godziny przed rozpoczęciem infuzji cypaglukozydazy alfa.
Odpowiedź pacjenta na leczenie powinna być rutynowo oceniana na podstawie kompleksowej oceny wszystkich objawów klinicznych choroby. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi lub nietolerowanego zagrożenia bezpieczeństwa należy rozważyć odstawienie miglustatu 65 mg kapsułki twarde w skojarzeniu z leczeniem cypaglukozydazą alfa. Należy kontynuować lub przerwać stosowanie obu produktów leczniczych.
Pominięcie dawki
W przypadku pominięcia dawki miglustatu należy go przyjąć możliwie jak najszybciej. Jeśli dawka nie zostanie przyjęta, nie należy rozpoczynać infuzji cypaglukozydazy alfa. Infuzję cypaglukozydazy alfa można rozpocząć po upłynięciu 1 godziny od przyjęcia miglustatu.
Szczególne grupy pacjentów
Zaburzenia czynności nerek i wątroby
Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności miglustatu w skojarzeniu z terapią cypaglukozydazą alfa u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby. W przypadku podawania co drugi tydzień nie oczekuje się, aby zwiększone stężenie miglustatu w osoczu, wynikające z umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek lub wątroby, miało wyraźny wpływ na ekspozycję na cypaglukozydazę alfa i nie przewiduje się, aby miało wpływ na skuteczność i bezpieczeństwo stosowania cypaglukozydazy alfa w znaczący klinicznie sposób. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
Pacjenci w podeszłym wieku
Istnieje ograniczone doświadczenie w stosowaniu miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagane dostosowanie dawki.
Dzieci i młodzież
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych.
Sposób podawania
Miglustat jest przeznaczony do stosowania doustnego.
Kapsułka twarda zawierająca miglustat ma zacisk zapobiegający otwarciu otoczki kapsułki i należy ją przyjmować na czczo, połykając w całości.
Pacjenci powinni pozostawać na czczo przez 2 godziny przed i 2 godziny po przyjęciu miglustatu kapsułki twarde 65 mg (patrz punkt 5.2). Podczas 4-godzinnego okresu pozostawania na czczo można spożywać wodę, beztłuszczowe (odtłuszczone) mleko krowie, herbatę lub kawę bez śmietanki, cukru lub słodzików. Pacjent może powrócić do normalnego spożywania pokarmów i napojów po
2 godzinach od przyjęcia miglustatu.
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Przeciwwskazanie do stosowania cypaglukozydazy alfa.
Po zastosowaniu miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa mogą wystąpić działania niepożądane (patrz punkt 4.8).
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji związanych ze stosowaniem miglustatu.
Interakcje z żywnością
Wiadomo, że miglustat ma bezpośredni wpływ na enzymatyczną czynność głównych disacharydaz nabłonka jelitowego. W szczególności miglustat hamuje disacharydazy z wiązaniami alfa- glikozydowymi, w tym sacharazę, maltazę i izomaltazę. Siła potencjalnych interakcji może natychmiast zakłócać czynności trawienne sacharozy, maltozy i izomaltozy, prowadząc do nieprawidłowego trawienia, osmotycznego przepływu wody, zwiększonej fermentacji i wytwarzania drażniących metabolitów. Pacjenci powinni pozostawać na czczo przez 2 godziny przed i przez
2 godziny po przyjęciu miglustatu.
Antykoncepcja u kobiet
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcyjne w trakcie leczenia miglustatem w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa oraz przez 4 tygodnie po zakończeniu leczenia (patrz punkt 5.3). Nie zaleca się stosowania tego produktu leczniczego u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych środków antykoncepcyjnych.
Ciąża
Brak danych klinicznych dotyczących stosowania miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa u kobiet w okresie ciąży. Miglustat przenika przez łożysko. Badania na zwierzętach ze stosowaniem miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa, jak również w monoterapii, wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Miglustat w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy miglustat i cypaglukozydaza alfa przenikają do mleka ludzkiego (patrz punkt 5.3). Na podstawie dostępnych danych farmakodynamicznych/toksykologicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie miglustatu i wydzielanie cypaglukozydazy alfa do mleka. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/niemowląt. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Płodność
Brak danych klinicznych dotyczących wpływu stosowania miglustatu w skojarzeniu z terapią cypaglukozydazą alfa na płodność.
Nie zaobserwowano wpływu na stężenie, ruchliwość ani morfologię nasienia u 7 zdrowych dorosłych mężczyzn, którzy otrzymywali miglustat w dawce 100 mg doustnie, dwa razy na dobę przez
6 tygodni.
U samców szczura nie zaobserwowano wpływu podawania miglustatu w skojarzeniu
z cypaglukozydazą alfa lub w monoterapii na spermatogenezę. Jednak dane przedkliniczne z badania innego produktu miglustatu u szczurów wykazały, że stosowanie miglustatu ma negatywny wpływ na parametry nasienia (ruchliwość i morfologię), prowadzący do zmniejszenia płodności (patrz
punkt 5.3).
U samic szczura stwierdzono zwiększenie częstości poronień w okresie przedimplantacyjnym
w przypadku podawania miglustatu w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa lub w monoterapii (patrz punkt 5.3).
Miglustat nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania
Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym, przypisywanym tylko stosowaniu miglustatu 65 mg, były zaparcia (1,3%).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Ocena działań niepożądanych opiera się na informacjach uzyskanych od pacjentów leczonych miglustatem w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa z zbiorczej analizy bezpieczeństwa w 3 badaniach klinicznych. Całkowity średni czas ekspozycji wynosił 28,0 miesięcy.
Działania niepożądane wymieniono według klasyfikacji układów i narządów MedDRA w tabeli 1. Odpowiednie kategorie częstości występowania są określone jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 1: Zestawienie działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów leczonych miglustatem
| Klasyfikacja układówi narządów | Częstość | Działanie niepożądane (preferowanytermin) |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Często | Reakcja anafilaktyczna7 |
| Niezbyt często | Nadwrażliwość | |
| Zaburzenia układu nerwowego | Bardzo często | Bóle głowy |
| Często | Drżenie, zaburzenia smaku, parestezja | |
| Niezbyt często | Zaburzenia równowagi, migrena4 | |
| Zaburzenia serca | Często | Częstoskurcz6 |
| Zaburzenia naczyniowe | Często | Niedociśnienie tętnicze |
| Niezbyt często | Bladość | |
| Często | Duszność |
| Klasyfikacja układów i narządów | Częstość | Działanie niepożądane (preferowany termin) |
| Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia | Niezbyt często | Astma |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Często | Biegunka, nudności, ból brzucha1, wzdęcia, rozdęcie brzucha, wymioty, zaparcia† |
| Niezbyt często | Dyskomfort w jamie brzusznej†, skurczprzełyku, ból w jamie ustnej | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Często | Pokrzywka3, wysypka2, świąd, nadmiernapotliwość |
| Niezbyt często | Przebarwienia skóry | |
| Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej | Często | Skurcze mięśni, ból mięśni, ból stawów, osłabienie mięśni |
| Niezbyt często | Ból w okolicy lędźwiowej, zmęczenie mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa | |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Często | Zmęczenie, gorączka, dreszcze, obrzęk obwodowy |
| Niezbyt często | Astenia, ból twarzy, roztrzęsienie†, niesercowy ból w klatce piersiowej | |
| Badania diagnostyczne | Często | Podwyższone ciśnienie krwi5 |
| Niezbyt często | Zmniejszenie liczby limfocytów, zmniejszenie liczby płytek krwi† |
† Zgłoszone tylko w przypadku miglustatu
1 Ból brzucha, ból w nadbrzuszy i ból w podbrzuszu są skategoryzowane jako ból brzucha.
2 Wysypka i wysypka rumieniowata są skategoryzowane jako wysypka.
3 Pokrzywka, wysypka pokrzywkowa i pokrzywka fizykalna są skategoryzowane jako pokrzywka.
4 Migrena i migrena z aurą są skategoryzowane jako migrena.
5 Nadciśnienie tętnicze i podwyższone ciśnienie krwi są skategoryzowane jako podwyższone ciśnienie krwi.
6 Tachykardia i częstoskurcz zatokowy są skategoryzowane jako częstoskurcz.
7 Anafilaksja, reakcja anafilaktyczna i reakcja anafilaktoidalna są skategoryzowane jako reakcja anafilaktyczna.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
Objawy
U pacjentów z ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV),przyjmujących miglustat w dawce 800 mg/dobę lub większej, obserwowano leukopenię, granulocytopenię, neutropenię, zawroty głowy i parestezję.
Postępowanie
W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie zapewnić wspomagającą opiekę medyczną. Należy monitorować morfologię krwi pod kątem zmniejszenia liczby białych krwinek.
Właściwości farmakologiczne - Opfolda 65 mg
Grupa farmakoterapeutyczna: Inne produkty wpływające na układ pokarmowy i metabolizm, różne produkty wpływające na układ pokarmowy i metabolizm. Kod ATC: A16AX06
Mechanizm działania
Miglustat jest farmakokinetycznym stabilizatorem enzymu cypaglukozydazy alfa.
Miglustat wiąże się selektywnie z cypaglukozydazą alfa we krwi podczas infuzji; w ten sposób stabilizując konformację cypaglukozydazy alfa i minimalizując utratę aktywności enzymu w krążeniu. To selektywne wiązanie pomiędzy cypaglukozydazą alfa a miglustatem jest przejściowe z deasocjacją następującą w lizosomie. Sam miglustat nie ma wpływu na zmniejszenie stężenia glikogenu.
Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Opfolda w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu choroby spichrzeniowej glikogenu typu II (choroby Pompego) (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
Wchłanianie
Szybkość wchłaniania (tmax) miglustatu wynosiła około 2 do 3 godzin. W dawce klinicznej 260 mg miglustat w osoczu osiągnął wartość Cmax około 3000 ng/ml i AUC0-∞ około 25 000 ng h/ml.
Wpływ pokarmu
Zaobserwowano znaczny wpływ pokarmu, który powodował zmniejszenie Cmax o 36% i opóźnienie wchłaniania o około 2 godziny (patrz punkt 4.2).
Metabolizm
Miglustat jest w dużym stopniu niemetabolizowany - odzyskano < 5% znakowanej radioaktywnie dawki w postaci glukuronidów.
Miglustat nie jest substratem enzymów OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3, MATE1, MATE2-K, BCRP ani BSEP. Miglustat jest słabym substratem glikoproteiny P (P-gp) oraz jest substratem transporterów wychwytu OCT1 (ulegających ekspresji w wątrobie) i OCT2 (ulegających ekspresji w nerkach). Jako że miglustat jest w dużym stopniu wydalany w postaci niezmetabolizowanej przez
nerki, nie oczekuje się, żeby inhibitory OCT1 powodowały istotne klinicznie interakcje. Na podstawie danych dotyczących pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie oczekuje się, żeby inhibitory OCT2 miały istotny klinicznie wpływ na wydalanie nerkowe miglustatu i ekspozycję na miglustat.
W związku z zaleceniem dotyczącym stosowania na czczo i szybkim wchłanianiem miglustatu (tmax wynosi 2 godziny) nie oczekuje się, żeby inhibitory glikoproteiny P (P-gp) powodowały istotne klinicznie interakcje z miglustatem w jelicie.
Miglustat nie jest znanym substratem ani inhibitorem enzymów cytochromu P450, dlatego też znaczące interakcje z lekami będącymi substratami enzymów cytochromu P450 są mało prawdopodobne.
Na podstawie badania in vitro dotyczącego transporterów stwierdzono, że miglustat nie jest inhibitorem transporterów OAT1, OAT3, OCT1, OCT2, OATP1B1, OATP1B3 ani BSEP. W związku z zaleceniem dotyczącym stosowania na czczo i szybkim wchłanianiem miglustatu nie oczekuje się istotnych klinicznie interakcji w jelicie z substratami P-gp i BCRP ani w żyle wrotnej w wątrobie z substratami OCT1, OATP1B1 i OATP1B3.
Eliminacja
Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji miglustatu wynosił około 6 godzin. Klirens po podaniu doustnym wynosił około 10,5 l/h, a objętość dystrybucji w fazie końcowej wynosiła około 90 l.
Liniowość
Miglustat wykazał kinetykę proporcjonalną do dawki. Szczególne grupy pacjentów
Płeć, wiek i rasa/pochodzenie etniczne
Na podstawie zbiorczej analizy farmakokinetyki populacyjnej stwierdzono, że płeć, wiek (od 18 do 74 lat) oraz rasa/pochodzenie etniczne nie miały klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję na miglustat w skojarzeniu z cypaglukozydazą alfa.
Zaburzenia czynności wątroby
Nie oceniano farmakokinetyki miglustatu w skojarzeniu z terapią cypaglukozydazą alfa u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Zaburzenia czynności nerek
Wartość AUC0-24hr dla miglustatu zwiększyła się o 21%, 32% i 41% odpowiednio u pacjentów
z łagodnymi (klirens kreatyniny [CLcr] od 60 do 89 ml/minutę, oszacowanym wg wzoru Cockcrofta- Gaulta), umiarkowanymi (CLcr od 30 do 59 ml/minutę) i ciężkimi (CLcr od 15 do 29 ml/minutę) zaburzeniami czynności nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Nie jest znany wpływ schyłkowej choroby nerek na farmakokinetykę miglustatu.
Dane farmaceutyczne - Opfolda 65 mg
Zawartość kapsułki
Skrobia żelowana (kukurydziana) Magnezu stearynian (E470b) Celuloza mikrokrystaliczna (E-460i) Sukraloza (E955)
Krzemionka koloidalna
Otoczka kapsułki Żelatyna
Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek czarny (E172)
Tusz drukarski jadalny Żelaza tlenek czarny (E172) Potasu wodorotlenek (E525) Glikol propylenowy (E1520) Szelak (E904)
Amonowy wodorotlenek stężony (E527)
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
Butelka z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE) 40 ml, z 33-mm białą, zabezpieczoną przed dostępem dzieci nakrętką z polipropylenu z etykietą. Otwór butelki jest uszczelniony zgrzewaną indukcyjnie wkładką foliową.
Butelki zawierające 4 i 24 kapsułki.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.