Lek wskazany do stosowania u dorosłych jako działanie ratunkowe w celu przywracania ciśnienia tętniczego krwi w przypadku ostrego niedociśnienia tętniczego.

Noradrenaline hameln należy podawać z użyciem odpowiedniej strzykawkowej pompy infuzyjnej, która zapewni dokładne i stałe podawanie minimalnej określonej objętości ze ściśle kontrolowaną szybkością infuzji zgodnie z instrukcjami dotyczącymi zwiększania dawki.

Pacjent powinien być bardzo dokładnie monitorowany podczas trwania terapii noradrenaliną. Ciśnienie krwi należy uważnie monitorować i dokładnie kontrolować poprzez pomiar ciśnienia tętniczego krwi.

Dawkowanie

Dorośli

Wszystkie zalecenia dotyczące dawkowania są podane w przeliczeniu na noradrenalinę.

Najlepszym sposobem osiągnięcia stabilizacji ciśnienia krwi jest podanie za pomocą wlewu dożylnego, np. z zastosowaniem strzykawkowej pompy infuzyjnej. W zależności od aktualnego stanu układu krążenia infuzyjna pompa strzykawkowa powinna być ustawiona na szybkość podawania od 0,3 ml/godz. (co odpowiada 1 mikrogram/minutę) do 6 ml/godzinę (co odpowiada 20 mikrogramów/minutę). Dawka jest zależna od aktualnej sytuacji hemodynamicznej pacjenta i wynosi zazwyczaj 1-20 mikrogramów/minutę u pacjentów dorosłych, co odpowiada 0,014-

0,28 mikrogramów na kg masy ciała pacjenta na minutę. W zależności od sytuacji klinicznej może być konieczne użycie większych dawek.

Zmniejszenie objętości krwi (hipowolemia) i kwasica (acydoza) zmniejszają skuteczność

noradrenaliny, co powinno być skompensowane tak wcześnie jak jest to możliwe.

Czas trwania leczenia

Noradrenalinę należy stosować tak długo jak wskazane jest jego działanie wazoaktywne.

Przerwanie leczenia:

Dawkę noradrenaliny należy stopniowo zmniejszać, ponieważ nagłe przerwanie może prowadzić do ostrego niedociśnienia tętniczego.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby:

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w leczeniu pacjentów z zaburzeniami

czynności nerek lub wątroby. Dane nie są dostępne.

Pacjenci w podeszłym wieku

Stężenie noradrenaliny w osoczu i szybkość jej działania jest zwiększona u osób w podeszłym wieku. Z tego powodu osoby w podeszłym wieku mogą być szczególnie wrażliwe na działanie noradrenaliny.

Dzieci i młodzież

Dane nie są dostępne.

Sposób podawania:

Wyłącznie do stosowania dożylnego.

Produktu leczniczego Noradrenaline hameln nie należy rozcieńczać przed użyciem. Jest on dostarczany w postaci gotowej do użycia. Nieumyślne rozcieńczenie produktu leczniczego Noradrenaline hameln może prowadzić do podania za małej dawki pacjentom i utrzymującego się, zagrażającego życiu niedociśnienia.

Produkt leczniczy Noradrenaline hameln powinien być podawany w postaci infuzji dożylnej przez port wprowadzony do żyły centralnej lub przez kaniulę umieszczoną w wystarczająco dużej żyle, aby zminimalizować ryzyko wynaczynienia i następczej martwicy tkanek.

Nie zaleca się podawania bolusa ręcznie w celu przygotowania infuzji.

Należy zachować ostrożność podczas zmiany strzykawek, aby uniknąć niestabilności hemodynamicznej. Zaleca się ciągłe podawanie leku za pomocą zestawu podwójnych pomp z przedłużaczem w celu zmniejszenia objętości przestrzeni martwej.

Produktu leczniczego Noradrenaline hameln nie należy mieszać z innymi lekami. Patrz punkt 6.2 w celu uzyskania informacji dotyczących niezgodności farmaceutycznych.

Noradreanliny nie wolno stosować w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną

  w punkcie 6.1;

• Nadciśnienie tętnicze;

• Nadczynność tarczycy;

• Guz chromochłonny;

• Jaskra wąskiego kąta;

• Gruczolak gruczołu krokowego z powstawaniem zalegania moczu;

• Częstoskurcz napadowy;

• Bezwzględna arytmia serca o wysokiej częstości;

• Ciężkie zaburzenia czynności nerek;

• Choroba wieńcowa i mięśnia sercowego;

• Zmiany miażdżycowe naczyń;

• Serce płucne.

  Noradrenaliny nie wolno podawać dotętniczo.

Noradrenaline hameln jest przeznaczony do infuzji przez port umieszczony w żyle centralnej lub kaniulę umieszczoną w odpowiednio dużej żyle. Wynaczynienie roztworu może spowodować miejscową martwicę tkanek. Należy często kontrolować miejsce infuzji. Jeśli dojdzie do wynaczynienia, należy natychmiast przerwać infuzję i niezwłocznie podać fentolaminę, ściśle kontrolować poprawę i ponownie ocenić, czy konieczne jest dalsze leczenie w celu odwrócenia efektu niedokrwienia (patrz punkt 4.9).

Jeśli objętość osocza nie zostanie zbilansowana, może wystąpić ciężkie trzewne i obwodowe zwężenie naczyń krwionośnych z ryzykiem zmniejszenia przepływu krwi (np. zmniejszenie nerkowego przepływu krwi) i uszkodzenia tkanek z kwasicą mleczanową. Dlatego przed podaniem noradrenaliny należy przeprowadzić bilans płynów.

Zaleca się ostrożność w przypadku niewyrównania metabolicznego cukrzycy, hiperkalcemii i hipokaliemii.

U pacjentów z wrodzonymi wadami serca z przeciekami lewo-prawymi, takimi jak przetrwały otwór owalny, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej lub ubytek przegrody międzykomorowej, noradrenalina może powodować zwiększenie naczyniowego oporu płucnego prowadzące do przecieku prawo-lewego (odwrócenie kierunku przecieku, reakcja Eisenmengera).

Stosowanie noradrenaliny może prowadzić do pozytywnych wyników testów antydopingowych. Ponadto, stosowanie noradrenaliny jako środka dopingującego może być niebezpieczne dla zdrowia.

Sód

Ten produkt leczniczy zawiera 177,5 mg sodu na fiolkę 50 ml, co odpowiada 8,9% zalecanej przez

WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Należy zachować ostrożność podczas znieczulania halotanem, enfuranem, izofuranem lub innymi opioidowymi lekami wziewnymi przy jednoczesnym zastosowaniu noradrenaliny ze względu na ryzyko wystąpienia arytmii serca. Podobnie zwiększona podatność na wystąpienie arytmii serca może być oczekiwana przy podawaniu produktów leczcniczych, które zwiększają wrażliwość serca na wystąpienie arytmii, np. produkty naparstnicy oraz takie, które mogą prowadzić do wystąpienia hipokalemii np. diuretyki.

Jednoczesne podawanie z noradrenaliną poniższych substancji może nasilić działanie noradrenaliny lub spotęgować zwiększenie wzrostu ciśnienia krwi: trój i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne, parasympatykolityki (np. atropina), niektóre leki przeciwhistaminowe (np. difenhydramina, chlorfenamina), guanetydyna, rezerpina, metyldopa, lewotyroksyna, karbazochrom, ornipresyna, alkohol, inhibitory monoaminooksydazy (np, moklobemid lub fenelzyna) i katecholo-O- metylotransferaza (COMT), teofilina i jej pochodne w dużych dawkach, linezolid i błękit metylenowy.

Jednoczesne podawanie anestetyków miejscowych może prowadzić do wzajemnego wzmacniania działania.

Jednoczesne podawanie β-adrenolityków i fenotiazyny może prowadzić do zmniejszenia lub osłabienia zwiększającego ciśnienie krwi działania noradrenaliny. W przypadkui zastosowania w tym samym czasie blokerów receptorów α (np. fenoksybenzaminy) działanie noradrenaliny może zostać nawet odwrócone (obniżenie ciśnienia krwi).

Działanie obniżające stężenie cukru we krwi leków przeciwcukrzycowych jest zmniejszane przez noradrenalinę.

Ciąża

Brak lub istnieje ograniczona liczba danych dotycząca zastosowania noradrenaliny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach w dotyczące do toksyczności reprodukcyjnej są niewystarczające.

Noradrenalina może zaburzać przepływ krwi przez łożysko i powodować bradykardię u płodu. Może również wywoływać skurcze macicy, a w końcowym okresie ciąży niedotlenienie płodu. Należy ocenić stosunek możliwych zagrożeń dla płodu do potencjalnych korzyści dla matki.

Produkt leczniczy Noradrenaline hamel nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia noradrenaliną.

Karmienie piersią

Informacje dotyczące stosowania noradrenaliny w okresie karmienia piersią nie są dostępne. Jednak noradrenalina nie jest wchłaniana w jamie ustnej, w związku z tym po ekspozycji na mleko kobiece nie oczekuje się wystąpienia działań niepożądanych u dziecka karmionego piersią.

Płodność

Brak dostępnych informacji.

Nie dotyczy.

Możliwe działania niepożądane przypisuje się głównemu działaniu noradrenaliny i zazwyczaj

wynikają one ze zbyt dużych dawek lub zbyt szybkiego podawania dożylnego.

Częstość występowania działań niepożądanych nie może być określona na podstawie dostępnych

danych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

PL-02 222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Objawy zatrucia

W przypadku przdawkowania mogą pojawić się następujące objawy z powodu zwężenia światła naczyń:

Układowe:

Wzrost ciśnienia krwi; skóra blada do bladoszarej, zimna, słabo ukrwiona; odruchowa bradykardia spowodowana kontrregulacją przywspółczulną; zaburzenia rytmu serca, w skrajnych przypadkach aż do migotania komór; centralizacja krążenia; duszność; zawroty głowy, omdlenie; bezdech; obrzęk płuc.

W przypadku martwicy mięśnia sercowego: oznaki niewydolności i możliwe zaburzenia rytmu. W przypadku zapalenia tętnic w obszarze jelit: objawy żołądkowo-jelitowe.

Miejscowe:

Początkowo białe przebarwienia skóry wokół miejsca wlewu, co może później doprowadzić do rozległej i głębokiej martwicy skóry.

Leczenie w przypadku zatrucia:

W razie przedawkowania należy przerwać podawanie leku i zastosować odpowiednie leczenie.

W przypadku uszkodzenia tkanki naczyniowej należy natychmiast przerwać infuzję. Dotknięty obszar powinien być nasączony lekiem rozszerzającym naczynia krwionośne (patrz punkt 4.4).