Imipenem + Cilastatin Steriscience 500 mg + 500 mg proszek do sporządzania roztworu do infuzji
Informacja o przepisywaniu
Refundacja
Informacja o wydawaniu
Ograniczenie recepty
Inne informacje
Nazwa leku
Postać farmaceutyczna
Producent
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (MAH)
Skorzystaj z aplikacji Mediately
Szybciej uzyskaj informacje o leku.
Ponad 36k oceny
ChPL - Imipenem 500 mg + 500 mg
Produkt leczniczy Imipenem + Cilastatin Steriscience jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 1 roku życia i starszych (patrz punkty 4.4 i 5.1):
-
powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej;
-
ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne i respiratorowe zapalenie płuc;
-
zakażenia śródporodowe i poporodowe;
-
powikłane zakażenia układu moczowego;
-
powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich.
Produkt leczniczy Imipenem + Cilastatin Steriscience można stosować w leczeniu pacjentów z
neutropenią, u których podejrzewa się, że gorączka wystąpiła w przebiegu zakażenia bakteryjnego.
Leczenie pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z zakażeniami wymienionymi powyżej lub podejrzewa się, że przebiega w powiązaniu z tymi zakażeniami.
Należy przestrzegać oficjalnych zaleceń dotyczących odpowiedniego stosowania leków
przeciwbakteryjnych.
Dawkowanie
Zalecana dawka imipenemu z cylastatyną odpowiada ilości produktu leczniczego
Imipenem + Cilastatin Steriscience, którą należy podać.
Dawkę dobową produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience należy ustalać na podstawie rodzaju i nasilenia zakażenia, uwzględniając rodzaj wyizolowanego patogenu (patogenów) oraz
czynność nerek i masę ciała pacjenta (patrz także punkty 4.4 i 5.1).
Dorośli i młodzież
U pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny > 90 ml/min/1,73 m²) zalecane są następujące schematy dawkowania:
500 mg imipenemu + 500 mg cylastatyny co 6 godzin lub 1 000 mg + 1 000 mg co 8 godzin LUB co
6 godzin.
W razie podejrzenia lub potwierdzenia, że zakażenie jest wywołane przez mniej wrażliwe gatunki bakterii (takie jak Pseudomonas aeruginosa) lub jest bardzo ciężkie (np. u pacjentów z gorączką neutropeniczną), zaleca się podawanie co 6 godzin dawki 1 000 mg imipenemu i 1 000 mg cylastatyny.
Zmniejszenie dawki jest konieczne, jeśli:
-
klirens kreatyniny wynosi ≤ 90 ml/min/1,73 m2 (patrz Tabela 1) lub
-
masa ciała pacjenta wynosi < 70 kg. Dawkę odpowiednią dla pacjentów o masie ciała < 70 kg
należy obliczyć, korzystając z następującego wzoru:
Rzeczywista masa ciała (kg) × dawka standardowa
70 (kg)
Nie należy stosować całkowitej dawki dobowej większej niż 4 000 mg imipenemu + 4 000 mg cylastatyny.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
W celu ustalenia zmniejszonej dawki u dorosłych z zaburzeniami czynności nerek:
-
Należy wybrać całkowitą dawkę dobową (tj. 2 000 mg imipenemu + 2 000 mg cylastatyny,
3 000 mg imipenemu +3 000 mg cylastatyny lub 4 000 mg imipenemu + 4 000 mg
cylastatyny), stosowaną zazwyczaj u pacjentów z prawidłową czynnością nerek.
-
Odpowiedni schemat podawania w zmniejszonych dawkach wybiera się z Tabeli 1 zgodnie z wartością klirensu kreatyniny u pacjenta. Czasy trwania infuzji podano w punkcie Sposób podawania.
Tabela 1:
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Jeśli całkowitadawka dobowa to 2 000 mg/dobę | Jeśli całkowitadawka dobowa to 3 000 mg/dobę | Jeśli całkowitadawka dobowa to 4 000 mg/dobę |
| ≥ 90 (prawidłowy) | 500 mgco 6 godzin | 1 000 mgco 8 godzin | 1 000 mgco 6 godzin |
| Zmniejszona dawka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek | |||
| < 90–≥ 60 | 400 mgco 6 godzin | 500 mgco 6 godzin | 750 mgco 8 godzin |
| < 60–≥ 30 | 300 mgco 6 godzin | 500 mgco 8 godzin | 500 mgco 6 godzin |
| < 30–≥ 15 | 200 mgco 6 godzin | 500 mgco 12 godzin | 500 mgco 12 godzin |
Pacjenci z klirensem kreatyniny ≤ 5 ml/min/1,73 m²
Ci pacjenci nie powinni otrzymywać produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience, chyba
że będą poddani hemodializie w ciągu następnych 48 godzin.
Pacjenci hemodializowani
Pacjentom poddawanym hemodializie, z klirensem kreatyniny wynoszącym ≤ 5 ml/min/1,73 m², zaleca się podawanie takich dawek produktu leczniczego jak pacjentom z klirensem kreatyniny 6–20 ml/min/1,73 m² (patrz Tabela 1).
Zarówno imipenem, jak i cylastatyna, są usuwane z krwioobiegu podczas hemodializy. Pacjent powinien otrzymywać produkt leczniczy Imipenem + Cilastatin Steriscience po zabiegu hemodializy, a następnie co 12 godzin od zakończenia cyklu hemodializy. Pacjentów dializowanych, zwłaszcza ze współistniejącą chorobą ośrodkowego układu nerwowego (OUN), należy starannie obserwować; u pacjentów hemodializowanych produkt leczniczy Imipenem + Cilastatin Steriscience jest zalecany
tylko w przypadku, gdy korzyści z jego stosowania przewyższają ryzyko wystąpienia drgawek (patrz
punkt 4.4).
Obecnie dane kliniczne są niewystarczające, aby zalecać stosowanie produktu leczniczego
Imipenem + Cilastatin Steriscience u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się modyfikacji dawki (patrz punkt 5.2).
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczna modyfikacja
dawki (patrz punkt 5.2).
Dzieci i młodzież w wieku ≥ 1. roku
U dzieci i młodzieży w wieku ≥ 1. roku zaleca się podawanie co 6 godzin dawek (15 mg +15 mg) lub (25 mg + 25 mg)/kg mc.
W razie podejrzenia lub potwierdzenia, że zakażenie jest wywołane przez mniej wrażliwe gatunki bakterii (takie jak Pseudomonas aeruginosa) lub jest bardzo ciężkie (np. u pacjentów z gorączką neutropeniczną), należy podawać co 6 godzin dawkę (25 mg + 25 mg)/kg mc.
Dzieci w wieku < 1 roku
Dane kliniczne są niewystarczające do zalecenia dawkowania u dzieci w wieku poniżej 1roku życia.
Dzieci i młodzież z zaburzeniami czynności nerek
Dane kliniczne są niewystarczające, aby móc zalecić dawkowanie u dzieci i młodzieży z
zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy >2 mg/dl). Patrz punkt 4.4.
Sposób podawania
Do podania dożylnego po rekonstytucji i rozcieńczeniu (patrz punkty 6.2, 6.3 i 6.6).
Każdą dawkę ≤ 500 mg + 500 mg należy podawać w infuzji dożylnej trwającej 20 do 30 minut. Każdą dawkę > 500 mg imipenemu + 500 mg cylastatyny należy podawać w infuzji trwającej 40 do 60 minut.
Jeśli podczas infuzji u pacjenta wystąpią nudności, można zmniejszyć jej szybkość.
Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6.
-
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
-
Nadwrażliwość na jakikolwiek inny antybiotyk z grupy karbapenemów.
-
Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna, ciężka reakcja skórna) na jakiekolwiek
inne antybiotyki beta-laktamowe (np. penicyliny lub cefalosporyny).
Ogólne
Wybierając imipenem z cylastatyną do leczenia konkretnego pacjenta należy rozważyć, czy
zastosowanie antybiotyku z grupy karbapenemów jest właściwe przy uwzględnieniu czynników takich jak: ciężkość zakażenia, rozpowszechnienie oporności na inne odpowiednie leki przeciwbakteryjne oraz ryzyko rozwoju bakterii opornych na karbapenemy.
Nadwrażliwość
Informowano o występowaniu ciężkich i niekiedy śmiertelnych reakcji nadwrażliwości (anafilaktycznych) u pacjentów leczonych antybiotykami beta-laktamowymi. Reakcje takie występują częściej u pacjentów, u których w przeszłości stwierdzono wrażliwość na wiele alergenów. Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Imipenem + Cilastatin Steriscience należy
przeprowadzić szczegółowy wywiad z pacjentem pod kątem występowania w przeszłości reakcji
nadwrażliwości na karbapenemy, penicyliny, cefalosporyny, inne antybiotyki beta-laktamowe i inne alergeny (patrz punkt 4.3). Jeśli wystąpi reakcja alergiczna na Imipenem + Cilastatin Steriscience,
należy natychmiast przerwać leczenie. W razie wystąpienia ciężkiej reakcji anafilaktycznej konieczne
jest natychmiastowe leczenie ratunkowe.
Czynność wątroby
W trakcie leczenia imipenemem z cylastatyną należy bardzo dokładnie kontrolować czynność
wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności (np. zwiększenie aktywności aminotransferaz, niewydolność wątroby i piorunujące zapalenie wątroby).
Stosowanie u pacjentów z chorobą wątroby: u pacjentów ze stwierdzonymi wcześniej zaburzeniami czynności wątroby należy w trakcie stosowania imipenemu z cylastatyną kontrolować czynność
wątroby. Nie jest konieczna modyfikacja dawki (patrz punkt 4.2).
Hematologia
Podczas leczenia imipenemem z cylastatyną może wystąpić dodatni wynik bezpośredniego lub pośredniego testu Coombsa.
Spektrum przeciwbakteryjne
Przed podjęciem próby leczenia empirycznego należy wziąć pod uwagę spektrum
przeciwbakteryjnego działania imipenemu z cylastatyną, zwłaszcza w stanach zagrożenia życia.
Ponadto należy zachować ostrożność ze względu na to, że określone drobnoustroje, wywołujące na przykład bakteryjne zakażenia skóry i tkanek miękkich, mają ograniczoną wrażliwość na działanie imipenemu z cylastatyną. Stosowanie imipenemu z cylastatyną nie jest odpowiednie do leczenia tego typu zakażeń, chyba że udokumentowano rodzaj drobnoustrojów chorobotwórczych i wiadomo, że są one wrażliwe na te antybiotyki lub jest bardzo prawdopodobne, że drobnoustroje, które najpewniej wywołały zakażenie, będą wrażliwe na to leczenie. W razie podejrzenia lub potwierdzenia, że
zakażenie wywołał oporny na metycylinę szczep Staphylococcus aureus (MRSA, ang. methicillin-resistant Staphylococcus aureus), w zatwierdzonych wskazaniach może być właściwe jednoczesne stosowanie odpowiedniego leku przeciw MRSA. W razie podejrzenia lub potwierdzenia zakażenia Pseudomonas aeruginosa, w zatwierdzonych wskazaniach może być właściwe jednoczesne stosowanie antybiotyku aminoglikozydowego (patrz punkt 4.1).
Interakcje z kwasem walproinowym
Nie zaleca się stosowania imipenemu z cylastatyną jednocześnie z kwasem
walproinowym/walproinianem sodu (patrz punkt 4.5).
Clostridium difficile
Notowano przypadki poantybiotykowego zapalenia okrężnicy i rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, związane ze stosowaniem imipenemu z cylastatyną oraz prawie każdego z leków
przeciwbakteryjnych. Zapalenie okrężnicy może mieć różne nasilenie, od łagodnego do zagrażającego życiu. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę takie rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie lub po zakończeniu stosowania imipenemu z cylastatyną (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia imipenemem z cylastatyną oraz podanie swoistego leczenia przeciwko Clostridium difficile. Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę.
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Produkt leczniczy Imipenem + Cilastatin Steriscience nie jest zalecany w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z osłabioną czynnością nerek dochodzi do kumulacji imipenemu i cylastatyny. Jeśli dawka nie jest dostosowana do czynności nerek, mogą wystąpić działania niepożądane ze strony OUN, patrz punkty 4.2 i 4.4 „Ośrodkowy układ nerwowy” poniżej.
Ośrodkowy układ nerwowy
Zgłaszano występowanie działań niepożądanych dotyczących OUN, takich jak mioklonie, stany
splątania lub drgawki, zwłaszcza po zastosowaniu dawek większych niż zalecane dawki ustalone na podstawie czynności nerek i masy ciała. Obserwowano to najczęściej u pacjentów z zaburzeniami OUN (np. zmianami w mózgu lub drgawkami w wywiadzie) i (lub) zaburzoną czynnością nerek, gdy mogło dojść do kumulacji podanych dawek. Wskazane jest zatem ścisłe przestrzeganie zalecanych schematów dawkowania, szczególnie u tych pacjentów (patrz punkt 4.2). U pacjentów ze
stwierdzonymi zaburzeniami drgawkowymi należy kontynuować leczenie przeciwdrgawkowe.
Należy zwrócić szczególną uwagę na objawy neurologiczne lub drgawki u dzieci, u których
występują czynniki ryzyka drgawek lub które przyjmują jednocześnie produkty lecznicze obniżające
próg drgawkowy.
Jeśli wystąpią drżenia ogniskowe, mioklonie lub drgawki, należy przeprowadzić badanie neurologiczne pacjenta oraz wdrożyć leczenie przeciwdrgawkowe, jeśli nie zostało ono jeszcze zastosowane. Jeśli objawy ze strony OUN utrzymują się, należy zmniejszyć dawkę produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience lub go odstawić.
Nie należy podawać produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience pacjentom z klirensem
kreatyniny wynoszącym ≤ 5 ml/min/1,73 m², jeżeli nie będą oni poddani hemodializie w ciągu następnych 48 godzin. U pacjentów hemodializowanych produkt leczniczy Imipenem + Cilastatin Steriscience jest zalecany tylko wtedy, gdy korzyści z jego stosowania przewyższają ryzyko
wystąpienia drgawek (patrz punkt 4.2).
Dzieci i młodzież
Dane kliniczne są niewystarczające, by zalecić stosowanie produktu leczniczego
Imipenem + Cilastatin Steriscience u dzieci w wieku poniżej 1. roku życia lub u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy >2 mg/dl). Patrz także punkt Ośrodkowy układ nerwowy powyżej.
Zawartość sodu
Produkt leczniczy zawiera 36,1mg (1,57 mmol) sodu na fiolkę, co odpowiada 1,805% zalecanej przez
WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Imipenem + Cilastatin Steriscience
i gancyklowir odnotowano występowanie uogólnionych drgawek. Nie należy stosować jednocześnie
tych produktów leczniczych, chyba że potencjalne korzyści przeważają ryzyko.
Notowano zmniejszenie stężenia kwasu walproinowego, nawet poniżej zakresu wartości
terapeutycznych, podczas jednoczesnego podawania kwasu walproinowego z lekami z grupy
karbapenemów. Zmniejszone stężenie kwasu walproinowego może doprowadzić do niedostatecznego kontrolowania drgawek; dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania imipenemu i kwasu walproinowego lub walproinianiu sodu, i należy wówczas rozważyć podanie innych leków przeciwbakteryjnych lub przeciwdrgawkowych (patrz punkt 4.4).
Doustne leki przeciwzakrzepowe
Podawanie antybiotyków jednocześnie z warfaryną może nasilać jej działanie przeciwzakrzepowe. Istnieje wiele doniesień dotyczących nasilania się działania przeciwzakrzepowego podawanych doustnie leków przeciwzakrzepowych, w tym warfaryny, u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwbakteryjne. Ryzyko takie może zależeć od rodzaju zakażenia, wieku i ogólnego stanu pacjenta, zatem zaleca się częstą kontrolę wpływu antybiotyku na wzrost wartości INR (ang.
International Normalized Ratio, międzynarodowy współczynnik znormalizowany) w trakcie jednoczesnego podawania antybiotyków i leków przeciwzakrzepowych oraz tuż po zakończeniu takiego leczenia.
Podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience i probenecydu w niewielkim stopniu wydłużał się okres półtrwania imipenemu w osoczu. Podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience i probenecydu wydalanie z moczem czynnej (niezmetabolizowanej) postaci imipenemu zmniejszyło się do około 60% podanej dawki. Podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience i probenecydu stężenia w osoczu oraz okres półtrwania cylastatyny zwiększały się dwukrotnie, jednak nie zmieniła się jej ilość wydalana z moczem.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
Ciąża
Brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań dotyczących stosowania imipenemu z cylastatyną
u kobiet w okresie ciąży.
Badania na ciężarnych małpach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Potencjalne zagrożenie dla człowieka jest nieznane.
Produkt leczniczy Imipenem + Cilastatin Steriscience można stosować w okresie ciąży tylko wówczas, jeżeli spodziewane korzyści uzasadniają potencjalne zagrożenie dla płodu.
Karmienie piersią
Imipenem i cylastatyna przenikają do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach. Po podaniu doustnym każdy ze składników produktu leczniczego wchłania się w niewielkim stopniu. Dlatego jest mało prawdopodobne, aby karmione piersią niemowlę było narażone na działanie produktu leczniczego
w znaczącym stopniu. Jeśli stosowanie produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience uzna się za konieczne, należy rozważyć stosunek korzyści z karmienia piersią do możliwego zagrożenia dla dziecka.
Płodność
Brak dostępnych danych dotyczących możliwego wpływu leczenia imipenemem z cylastatyną na płodność mężczyzn lub kobiet.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak niektóre działania niepożądane (takie jak omamy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego i obwodowego, senność) związane ze stosowaniem tego produktu leczniczego mogą wpływać u niektórych pacjentów na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem 1 723 pacjentów leczonych imipenemem z
cylastatyną, podawanymi dożylnie, do najczęściej zgłaszanych ogólnoustrojowych działań
niepożądanych, uznanych za co najmniej prawdopodobnie związane z leczeniem, należały nudności (2,0%), biegunka (1,8%), wymioty (1,5%), wysypka (0,9%), gorączka (0,5%), niedociśnienie tętnicze
(0,4%), drgawki (0,4%) (patrz punkt 4.4), zawroty głowy (0,3%), świąd (0,3%), pokrzywka (0,2%), senność (0,2%). Najczęściej zgłaszane miejscowe działania niepożądane to zapalenie żył i (lub)
zakrzepowe zapalenie żył (3,1%), ból w miejscu wstrzyknięcia (0,7%), rumień w miejscu wstrzyknięcia (0,4%) oraz stwardnienie żyły (0,2%). Często zgłaszano również zwiększenie aktywności aminotransferaz oraz fosfatazy zasadowej w surowicy.
Podczas badań klinicznych lub w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie niżej wymienionych działań niepożądanych.
Wszystkie działania niepożądane wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością.
| Klasyfikacja układów i narządów | Częstość występowania | Działanie niepożądane |
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | Rzadko | rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, kandydoza |
| Bardzo rzadko | zapalenie żołądka i jelit | |
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Często | eozynofilia |
| Niezbytczęsto | pancytopenia, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia, trombocytoza | |
| Rzadko | agranulocytoza | |
| Bardzo rzadko | niedokrwistość hemolityczna, zahamowanie czynnościszpiku kostnego | |
| Zaburzenia układuimmunologicznego | Rzadko | reakcje anafilaktyczne |
| Zaburzenia psychiczne | Niezbytczęsto | zaburzenia psychiczne, w tym omamy istany splątania |
| Zaburzenia układunerwowego | Niezbytczęsto | drgawki, mioklonie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, senność |
| Rzadko | encefalopatia, parestezje, drżenie ogniskowe,zaburzenia smaku |
| Bardzo rzadko | nasilenie objawów miastenii, bóle głowy | |
| Częstośćnieznana | pobudzenie, dyskineza | |
| Zaburzenia ucha ibłędnika | Rzadko | utrata słuchu |
| Bardzo rzadko | zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, szumy uszne | |
| Zaburzenia serca | Bardzo rzadko | sinica, tachykardia, kołatanie serca |
| Zaburzenia naczyniowe | Często | zakrzepowe zapalenie żył |
| Niezbytczęsto | niedociśnienie tętnicze | |
| Bardzo rzadko | uderzenia gorąca | |
| Zaburzenia układuoddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia | Bardzo rzadko | duszność, hiperwentylacja, ból gardła |
| Zaburzenia żołądkai jelit | Często | biegunka, wymioty, nudności;wydaje się, że nudności i (lub) wymioty związaneze stosowaniem produktu leczniczego występują częściej u pacjentów z granulocytopenią niż u innych pacjentów leczonych imipenemem z cylastatyną |
| Rzadko | przebarwienie zębów i (lub) języka | |
| Bardzo rzadko | krwotoczne zapalenie okrężnicy, ból brzucha, zgaga, zapalenie języka, przerost brodawek języka, wzmożonewydzielanie śliny | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Rzadko | niewydolność wątroby, zapalenie wątroby |
| Bardzo rzadko | piorunujące zapalenie wątroby | |
| Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej | Często | wysypka (np. osutkowa) |
| Niezbytczęsto | pokrzywka, świąd | |
| Rzadko | toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry | |
| Bardzo rzadko | nadmierna potliwość, zmiany struktury skóry | |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkankiłącznej | Bardzo rzadko | bóle wielostawowe, ból odcinka piersiowego kręgosłupa |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | Rzadko | ostra niewydolność nerek, skąpomocz lub bezmocz, wielomocz, zmiana zabarwienia moczu (nieszkodliwa, nie należy mylić z krwiomoczem); trudno jest ocenić znaczenie stosowania imipenemu z cylastatyną w odniesieniu dozmian czynności nerek, ponieważ zazwyczaj stwierdzanoobecność czynników predysponujących do wystąpienia azotemii przednerkowej lub zaburzeń czynności nerek |
| Zaburzenia układurozrodczego i piersi | Bardzo rzadko | świąd sromu |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Niezbytczęsto | gorączka, miejscowy ból i stwardnienie w miejscuwstrzyknięcia,rumień w miejscu wstrzyknięcia |
| Bardzo rzadko | dyskomfort w klatce piersiowej, astenia i (lub) osłabienie | |
| Badania diagnostyczne | Często | zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy,zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej w surowicy |
| Niezbytczęsto | dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa, wydłużenie czasu protrombinowego, zmniejszenie stężeniahemoglobiny, zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy,zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi |
Dzieci (w wieku ≥3 miesięcy)
Działania niepożądane zgłaszane w badaniach przeprowadzonych z udziałem 178 dzieci w wieku ≥3 miesięcy były zgodne z działaniami zgłaszanymi u dorosłych.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Objawy przedawkowania, które mogą wystąpić, są zgodne z profilem działań niepożądanych; mogą to być drgawki, splątanie, drżenie, nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, bradykardia. Brak
szczegółowych danych na temat leczenia przedawkowania produktu leczniczego
Imipenem + Cilastatin Steriscience. Imipenem z solą sodową cylastatyny ulegają hemodializie. Nie jest jednak znana przydatność tego zabiegu w przypadku przedawkowania.
Właściwości farmakologiczne - Imipenem 500 mg + 500 mg
Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, karbapenemy, kod ATC: J01DH51
Mechanizm działania
Produkt leczniczy Imipenem + Cilastatin Steriscience zawiera dwa składniki: imipenem i sól sodową
cylastatyny w stosunku wagowym 1:1.
Imipenem, znany także jako N-formimidoilotienamycyna, jest półsyntetyczną pochodną tienamycyny, macierzystego związku wytwarzanego przez bakterię nitkowatą Streptomyces cattleya.
Mechanizm działania bakteriobójczego imipenemu polega na hamowaniu syntezy ściany bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych w wyniku wiązania z białkami wiążącymi penicylinę (PBP, ang. penicillin-binding proteins).
Sól sodowa cylastatyny jest kompetycyjnym, odwracalnym i specyficznym inhibitorem dehydropeptydazy-I, enzymu nerkowego metabolizującego i unieczynniającego imipenem. Nie
wykazuje wewnętrznej aktywności przeciwbakteryjnej ani nie wpływa na działanie przeciwbakteryjne
imipenemu.
Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD)
Wykazano, że podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, ze skutecznością działania imipenemu najlepiej koreluje czas, w jakim utrzymuje się stężenie leku większe niż minimalne stężenie hamujące (T>MIC).
Mechanizm oporności
Oporność na imipenem może być wynikiem następujących mechanizmów:
-
zmniejszenie przepuszczalności błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych (z powodu zmniejszonego wytwarzania puryn);
-
aktywne usuwanie imipenemu z komórki w wyniku działania pompy wypływowej
(efluksowej);
-
zmniejszenie powinowactwa PBP do imipenemu;
-
imipenem jest odporny na hydrolizę przez większość beta-laktamaz, w tym penicylinazy i cefalosporynazy wytwarzane przez bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, z wyjątkiem stosunkowo rzadko występujących beta-laktamaz hydrolizujących karbapenemy. Szczepy
oporne na działanie innych karbapenemów na ogół są jednocześnie oporne na imipenem. Nie stwierdza się oporności krzyżowej typu „target-based” między imipenemem a lekami
należącymi do grupy chinolonów, aminoglikozydów, makrolidów i tetracyklin.
Wartości graniczne
Graniczne wartości minimalnego stężenia hamującego (MIC) imipenemu, określone przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang. European Committee on
Antimicrobial Susceptibility Testing) są następujące (wer. 13.0, obowiązująca od 01.01.2023 r.):
| Grupa organizmów | Minimalne stężenie hamujące (mg/l) | |
| Wrażliwy ≤ | Oporny > | |
| Enterobacterales z wyjątkiemMorganellaceae | 2 | 4 |
| Enterobacterales* (Morganellaceae) | 0,001 | 4 |
| Pseudomonas spp. | 0,001 | 4 |
| Acinetobacter spp. | 2 | 4 |
| Staphylococcus spp. | Wrażliwość gronkowców na karbapenemy została określona na podstawie wrażliwości na cefoksytynę. | |
| Enterococcus spp. | 0,001 | 4 |
| Streptococcus A, B, C, G | Wrażliwość paciorkowców z grupy A, B, C i G na karbapenemy została określona na podstawiewrażliwości na penicylinę benzylową. | |
| Streptococcus pneumoniae | 2 | 2 |
| Paciorkowce zieleniejące | 2 | 2 |
| Haemophilus influenzae | 2 | 2 |
| Moraxalla catarrhalis** | 2 | 2 |
| Neisseria gonorrhoeae | IE (brakwystarczających | IE (brakwystarczających |
| dowodów na to, żeNeisseria gonorrhoeaejest odpowiednim celem dla imipenemu) | dowodów na to, żeNeisseria gonorrhoeaejest odpowiednim celem dla imipenemu) | |
| Neisseria meningitidis | Wartości graniczne dla ciężkich ogólnoustrojowych zakażeń N. meningitidis (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych z obecnością bakterii we krwi lub bez obecności bakterii we krwi) określono tylko dlameropenemu. | |
| Bacillus spp. z wyjątkiemB. anthracis | 0,5 | 0,5 |
| Burkholderia pseudomallei | 2 | 2 |
| Wartości graniczne wyznaczone napodstawie danych PK/PD (niezwiązanez gatunkiem) | 2 | 4 |
* Ze względu na małą aktywność imipenemu przeciwko bakteriom Morganella morganii, Proteus spp. i Providencia spp. konieczna jest duża ekspozycja na imipenem.
** Szczepy oporne występują rzadko lub dotychczas nie zostały odnotowane. Testy identyfikacji i
oznaczania wrażliwości na antybiotyki każdego takiego wyizolowanego szczepu należy powtórzyć i, jeśli wyniki zostaną potwierdzone, szczep taki należy przesłać do laboratorium referencyjnego.
Wrażliwość
Rozpowszechnienie oporności nabytej może być różne w zależności od regionu geograficznego i z upływem czasu może się zmieniać dla wybranych gatunków. Pożądane jest uzyskanie lokalnych informacji dotyczących występowania oporności, zwłaszcza podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności należy skorzystać z porady eksperta, jeśli rozpowszechnienie oporności w danym regionie jest takie, że przydatność produktu leczniczego – przynajmniej w przypadku niektórych
rodzajów zakażeń – jest wątpliwa.
| Gatunki zwykle wrażliwe: |
| Gram-dodatnie bakterie tlenowe:Enterococcus faecalisStaphylococcus aureus (wrażliwy na metycylinę)* Staphylococcus koagulazo-ujemny(wrażliwy na metycylinę) Streptococcus agalactiaeStreptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes Grupa Streptococcus viridans(paciorkowce zieleniejące) |
| Gram-ujemne bakterie tlenowe: Citrobacter freundii Enterobacter erogenous Enterobacter cloacae Escherichia coli Haemophilus influenzae Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae Moraxella catarrhalis Serratia marcescens |
| Gram-dodatnie bakterie beztlenowe: Clostridium perfringens ** Peptostreptococcusspp.** |
| Gram-ujemne bakterie beztlenowe: Bacteroides fragilis Grupa Bacteroides fragilis Fusobacterium spp.Porphyromonas asaccharolytica Prevotella spp.Veillonella spp. |
| Gatunki, w przypadku których problem może stanowić oporność nabyta: |
| Gram-ujemne bakterie tlenowe: Acinetobacter baumannii Pseudomonas aeruginosa |
| Gatunki z opornością wrodzoną: |
| Gram-dodatnie bakterie tlenowe:Enterococcus faecium |
| Gram-ujemne bakterie tlenowe: |
| Niektóre szczepy Burkholderia cepacia (dawniej Pseudomonas cepacia) Legionella spp.Stenotrophomonas maltophilia (dawniej Xanthomonas maltophilia, dawniej Pseudomonas maltophilia) |
| Inne: |
| Chlamydia spp.Chlamydophila spp.Mycoplasma spp.Ureoplasma urealyticum |
* Wszystkie gronkowce oporne na metycylinę są oporne na imipenem z cylastatyną.
** Mają zastosowanie określone przez EUCAST wartości graniczne stężeń niezwiązane z
gatunkiem.
Imipenem
Stężenie w osoczu
Po podaniu dożylnym produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience w jednorazowej
dawce wynoszącej 250 mg + 250 mg wartość pola pod krzywą (AUC) dla imipenemu zwiększała się odpowiednio 1,1-krotnie, 1,9-krotnie i 2,7-krotnie w przypadku pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny: 50–80 ml/min/1,73 m2), umiarkowanymi (klirens kreatyniny: 30–<50 ml/min/1,73 m2) i ciężkimi (klirens kreatyniny: < 30 ml/min/1,73 m2) zaburzeniami czynności nerek w porównaniu
z pacjentami z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny: > 80 ml/min/1,73 m2). Wartość AUC dla cylastatyny zwiększyła się odpowiednio 1,6-, 2,0- i 6,2-krotnie u pacjentów z łagodną,
umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Po podaniu dożylnym imipenemu z cylastatyną w dawce jednorazowej 250 mg + 250 mg po 24 godzinach od hemodializy wartości AUC dla imipenemu i cylastatyny wzrosły odpowiednio 3,7- i 16,4-krotnie w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Po podaniu dożylnym imipenemu z cylastatyną wydalanie z moczem, klirens nerkowy
i klirens osoczowy imipenemu i cylastatyny zmniejszają się wraz z pogarszaniem się czynności nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawki (patrz punkt 4.2).
U zdrowych ochotników w wyniku podania infuzji dożylnej produktu leczniczego
Imipenem + Cilastatin Steriscience w czasie 20 minut uzyskane maksymalne stężenie imipenemu w osoczu mieściło się w zakresie od 21 do 58 μg/ml po podaniu dawki 500 mg
+ 500 mg oraz od 41 do 83 μg/ml po podaniu dawki 1 000 mg + 1 000 mg. Średnia maksymalna wartość stężenia imipenemu w osoczu po podaniu dawki 500 mg + 500 mg
i 1 000 mg + 1 000 mg wyniosła odpowiednio 17, 39 i 66 μg/ml. Po podaniu tych dawek stężenie imipenemu w osoczu zmniejsza się do 1 μg/ml lub wartości mniejszej w ciągu czterech do sześciu godzin.
Dystrybucja
Imipenem wiąże się z białkami ludzkiej surowicy krwi w około 20%.
Metabolizm i eliminacja
Imipenem podawany w monoterapii jest metabolizowany w nerkach z udziałem dehydropeptydazy-I. Wydalanie produktu leczniczego z moczem u poszczególnych pacjentów waha się od 5 do 40%, przy czym w kilku badaniach podano średnią wartość wynoszącą 15–20%.
Cylastatyna jest swoistym inhibitorem enzymu dehydropeptydazy-I i skutecznie hamuje metabolizm
imipenemu, zatem jednoczesne podawanie imipenemu i cylastatyny umożliwia osiągnięcie
zapewniających działanie przeciwbakteryjne stężeń terapeutycznych imipenemu zarówno w moczu, jak i w osoczu.
Okres półtrwania imipenemu w osoczu wynosi 1 godzinę. Około 70% podanego antybiotyku wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej w ciągu 10 godzin; nie wykryto dalszego wydalania imipenemu z moczem. Po podaniu imipenemu z cylastatyną w dawce 500 mg
+ 500 mg stężenie imipenemu w moczu było większe niż 10 μg/ml przez okres do 8 godzin. Pozostała ilość podanej dawki była wydalana z moczem w postaci nieczynnych metabolitów, natomiast eliminacja imipenemu z kałem jest praktycznie znikoma.
Podczas podawania produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience nawet co sześć godzin pacjentom z prawidłową czynnością nerek nie obserwowano kumulacji imipenemu w osoczu ani w moczu.
Cylastatyna
Stężenie w osoczu
W wyniku podania infuzji dożylnej produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience w czasie 20 minut maksymalne uzyskane stężenie cylastatyny w osoczu mieściło się w zakresie od 21 do
55 μg/ml po podaniu dawki 500 mg + 500 mg oraz od 56 do 88 μg/ml po podaniu dawki 1 000 mg + 1 000 mg. Średnia maksymalna wartość stężenia cylastatyny w osoczu po podaniu dawki 500 mg + 500 mg i 1 000 mg + 1 000 mg wyniosła odpowiednio 22, 42 i 72 μg/ml.
Dystrybucja
Cylastatyna wiąże się z białkami ludzkiej surowicy krwi w około 40%.
Metabolizm i eliminacja
Okres półtrwania cylastatyny w osoczu wynosi jedną godzinę. Około 70–80% podanej dawki cylastatyny wydalane było z moczem w postaci niezmienionej w ciągu 10 godzin od podania produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience. Nie wykryto dalszego wydalania
cylastatyny z moczem. W około 10% produkt leczniczy wydalany był w postaci metabolitu N-acetylowego, którego działanie hamujące aktywność dehydropeptydazy jest porównywalne z
działaniem cylastatyny. Aktywność dehydropeptydazy-I w nerkach powraca do normy wkrótce po eliminacji cylastatyny z krwioobiegu.
Niewydolność nerek
Po podaniu dożylnym produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience w jednorazowej
dawce wynoszącej 250 mg + 250 mg wartość pola pod krzywą (AUC) dla imipenemu zwiększyła się odpowiednio 1,1-krotnie, 1,9-krotnie i 2,7-krotnie u pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny: 50–80 ml/min/1,73 m2), umiarkowanymi (klirens kreatyniny: 30–< 50 ml/min/1,73 m2) i ciężkimi (klirens kreatyniny: < 30 ml/min/1,73 m2) zaburzeniami czynności nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny: > 80 ml/min/1,73 m2), a wartość AUC dla
cylastatyny zwiększyła się odpowiednio 1,6-krotnie, 2,0-krotnie i 6,2-krotnie u pacjentów
z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Po podaniu dożylnym imipenemu z cylastatyną w dawce jednorazowej wynoszącej 250 mg + 250 mg po 24 godzinach od hemodializy wartości AUC dla imipenemu i
cylastatyny wzrosły odpowiednio 3,7-krotnie i 16,4-krotnie w porównaniu z pacjentami
z prawidłową czynnością nerek. Po dożylnym podaniu imipenemu z cylastatyną wydalanie z moczem, klirens nerkowy oraz klirens osoczowy imipenemu i cylastatyny zmniejszają się wraz z pogarszaniem się czynności nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawki
(patrz punkt 4.2).
Niewydolność wątroby
Nie określono farmakokinetyki imipenemu u pacjentów z niewydolnością wątroby. Ze względu na to, że imipenem jest metabolizowany przez wątrobę w ograniczonym zakresie, można spodziewać się, że zaburzenia czynności wątroby nie będą miały wpływu na jego farmakokinetykę. Dlatego też u
pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się modyfikacji dawki (patrz punkt 4.2).
Dzieci i młodzież
Średnia wartość klirensu (CL) oraz objętości dystrybucji (Vdss) imipenemu są o około 45% większe u dzieci i młodzieży (w wieku od 3 miesięcy do 14 lat) niż u dorosłych. Wartość AUC dla imipenemu po podaniu imipenemu z cylastatyną w dawce wynoszącej (15 mg + 15 mg)/kg mc. u dzieci
i młodzieży była o około 30% większa niż u dorosłych, którym podano dawkę 500 mg + 500 mg. Po
podaniu większych dawek narażenie ustrojowe u dzieci i młodzieży na działanie imipenemu z cylastatyną w dawce wynoszącej 25 mg + 25 mg/kg mc. było o 9% większe niż u dorosłych
otrzymujących dawkę 1 000 mg + 1 000 mg.
Osoby w podeszłym wieku
U zdrowych ochotników w podeszłym wieku (od 65 do 75 lat z prawidłową dla wieku czynnością nerek) farmakokinetyka produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin Steriscience podanego dożylnie w ciągu 20 minut w dawce jednorazowej 500 mg + 500 mg odpowiadała parametrom przewidywanym u pacjentów z nieznacznymi zaburzeniami czynności nerek, u których nie uważa się, że zmiana dawki jest konieczna. Średnie okresy półtrwania imipenemu i cylastatyny w osoczu
wyniosły odpowiednio 91 ± 7,0 minut i 69 ± 15 minut. Podawanie w dawkach wielokrotnych nie ma wpływu na farmakokinetykę imipenemu ani cylastatyny, nie obserwowano też kumulacji imipenemu z cylastatyną (patrz punkt 4.2).
Dane farmaceutyczne - Imipenem 500 mg + 500 mg
Ten produkt leczniczy wykazuje niezgodność chemiczną z mleczanami i z tego względu nie należy go rozpuszczać w rozpuszczalnikach zawierających mleczany. Można jednak podawać go przez zestaw do infuzji dożylnej, przez który jest podawany roztwór zawierający mleczany.
Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w
punkcie 6.6.
2 lata.
Po rekonstytucji / rozcieńczeniu:
Rozcieńczony roztwór należy niezwłocznie użyć. Czas od rozpoczęcia rekonstytucji do zakończenia infuzji dożylnej nie powinien być dłuższy niż dwie godziny.
Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji / rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.
Fiolki ze szkła typu I, o pojemności 20 ml, z korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym
kapslem typu „flip-off”.
Wielkość opakowania: 1 fiolka i 10 fiolek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Każda fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użycia.
Rekonstytucja / rozcieńczanie:
Zawartość każdej fiolki należy przenieść do 100 ml odpowiedniego roztworu do infuzji (patrz punkty 6.2 i 6.3): roztwór chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań. W wyjątkowych
okolicznościach, jeśli z przyczyn klinicznych nie można zastosować roztworu chlorku sodu o stężeniu
9 mg/ml (0,9%), można użyć 5% roztworu glukozy.
Zgodnie z sugerowaną procedurą należy dodać do fiolki około 10 ml odpowiedniego roztworu do infuzji. Dobrze wstrząsnąć, a uzyskaną mieszaninę przenieść do pojemnika z roztworem do infuzji. UWAGA: MIESZANINA NIE JEST PRZEZNACZONA DO BEZPOŚREDNIEJ INFUZJI.
Procedurę należy powtórzyć, dodając ponownie 10 ml roztworu do infuzji, aby zapewnić, że cała
zawartość fiolki została przeniesiona do roztworu do infuzji. Uzyskaną mieszaninę należy wstrząsać,
aż stanie się przejrzysta.
Stężenie imipenemu i cylastatyny w roztworze zrekonstytuowanym zgodnie z powyższą procedurą wynosi około 5 mg/ml.
Zrekonstytuowany/rozcieńczony roztwór jest przejrzysty i bezbarwny do jasnożółtego.
Roztwór do infuzji należy sprawdzić wzrokowo przed podaniem. Stała substancja powinna się całkowicie rozpuścić i w roztworze nie powinny być widoczne cząstki. Należy podawać tylko przejrzysty roztwór bez cząstek.
Różnice zabarwienia (od roztworu bezbarwnego do żółtego) nie wpływają na siłę działania produktu
leczniczego.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.