Informacja o przepisywaniu
Refundacja
Informacja o wydawaniu
Ograniczenie recepty
Interakcje z
Ograniczenia
Inne informacje
Nazwa leku
Postać farmaceutyczna
Producent
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (MAH)
Skorzystaj z aplikacji Mediately
Szybciej uzyskaj informacje o leku.
Ponad 36k oceny
ChPL - Hexacima -
Szczepionka Hexacima (DTaP-IPV-HB-Hib) jest wskazana do szczepienia pierwotnego i uzupełniającego niemowląt i dzieci w wieku od 6 tygodni przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (wzw B), poliomyelitis oraz inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Haemophilus influenzae typ b (Hib).
Szczepionka ta powinna być stosowana zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.
Dawkowanie
Szczepienie pierwotne
Szczepienie pierwotne: 2 dawki (do podawania w odstępach co najmniej 8 tygodni) lub 3 dawki (do podawania w odstępach co najmniej 4 tygodni) zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.
Wszystkie schematy szczepień, w tym rozszerzony program szczepień Światowej Organizacji Zdrowia (WHO): Expanded Programme on Immunisation (EPI) w 6., 10., 14. tygodniu życia, można stosować niezależnie od tego, czy po urodzeniu podano dawkę szczepionki przeciw wzw B, czy też nie.
W przypadku podania dawki szczepionki przeciw wzw B po urodzeniu:
-
szczepionkę Hexacima można podać jako uzupełniające dawki szczepionki przeciw wzw B po ukończeniu 6. tygodnia życia. Jeśli konieczna jest druga dawka szczepionki przeciw wzw B przed ukończeniem 6. tygodnia życia, należy podać monowalentną szczepionkę przeciw wzw B.
-
szczepionkę Hexacima można stosować w mieszanym schemacie szczepienia (szczepionka sześcioskładnikowa/pięcioskładnikowa/sześcioskładnikowa) w zależności od oficjalnych zaleceń.
Szczepienie uzupełniające
Po 2-dawkowym szczepieniu pierwotnym szczepionką Hexacima musi być podana dawka uzupełniająca.
Po 3-dawkowym szczepieniu pierwotnym szczepionką Hexacima powinna być podana dawka uzupełniająca.
Dawki uzupełniające powinny być podane co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce szczepienia pierwotnego oraz zgodnie z oficjalnymi zaleceniami. Co najmniej jedna dawka szczepionki przeciw Hib musi być podana.
Dodatkowo:
Przy braku szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu, konieczne jest podanie dawki uzupełniającej szczepionki przeciw wzw B. Można rozważyć szczepionkę Hexacima jako dawkę uzupełniającą.
W przypadku gdy szczepionka przeciw wzw B została podana po urodzeniu, po 3-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego można podać jako dawkę uzupełniającą szczepionkę Hexacima lub pięciowalentną szczepionkę DTaP-IPV/Hib.
Można stosować szczepionkę Hexacima jako dawkę uzupełniającą u osób, które uprzednio zostały zaszczepione inną sześciowalentną szczepionką lub pięciowalentną szczepionką DTaP-IPV/Hib wraz z monowalentną szczepionką przeciw wzw B.
Schemat szczepień według Światowej Organizacji Zdrowia (ang. World Health Organization - Expanded Program on Immunization, WHO-EPI) (6., 10., 14. tydzień):
Po zastosowaniu schematu WHO-EPI należy podać dawkę uzupełniającą
-
Należy podać co najmniej dawkę uzupełniającą szczepionki przeciw polio.
-
W przypadku braku szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu, należy podać dawkę uzupełniającą szczepionki przeciw wzw B.
-
Szczepionkę Hexacima można rozważyć jako szczepienie uzupełniające.
Inne grupy dzieci i młodzieży
Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności szczepionki Hexacima u niemowląt w wieku poniżej
6 tygodni. Nie ma dostępnych danych.
Nie ma dostępnych danych dotyczących starszych dzieci (patrz punkty 4.8 oraz 5.1).
Sposób podawania
Szczepienie należy wykonać poprzez wstrzyknięcie domięśniowe (im.). Zalecanymi miejscami wstrzyknięcia są przednio-boczna powierzchnia uda (miejsce preferowane) lub mięsień naramienny u dzieci w starszym wieku (możliwe od 15. miesiąca życia).
Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
Reakcja anafilaktyczna po poprzednim podaniu szczepionki Hexacima.
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, lub na śladowe pozostałości z procesu wytwarzania (glutaraldehyd, formaldehyd, neomycyna, streptomycyna i polimyksyna B), lub na jakąkolwiek szczepionkę przeciw krztuścowi, bądź na uprzednio podaną szczepionkę Hexacima lub szczepionkę zawierającą te same substancje czynne lub pomocnicze.
Szczepienie szczepionką Hexacima jest przeciwwskazane u osób, u których wystąpiła encefalopatia o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po wcześniejszym szczepieniu szczepionką zawierającą antygeny krztuśca (pełnokomórkową lub acelularną).
W takich przypadkach należy przerwać szczepienie przeciw krztuścowi i kontynuować schemat szczepienia szczepionkami przeciw błonicy i tężcowi, wzw B, poliomyelitis oraz Hib.
Szczepionka przeciw krztuścowi nie powinna być podana osobom z niekontrolowanymi zaburzeniami neurologicznymi lub niekontrolowaną padaczką do czasu ustalenia sposobu leczenia, ustabilizowania się stanu zdrowia oraz gdy korzyści przeważają nad ryzykiem.
Identyfikowalność
W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.
Szczepionka Hexacima nie chroni przed chorobami wywołanymi przez inne patogeny niż Corynebacterium diphtheriae, Clostridium tetani, Bordetella pertussis, wirus wzw B, wirus poliomyelitis lub Haemophilus influezae typ b. Jednakże można się spodziewać, że szczepienie może chronić przed wirusowym zapaleniem wątroby typu D (wywoływanym przez czynnik delta), które nie występuje bez współistniejącej infekcji wzw B.
Szczepionka Hexacima nie chroni przed wirusowym zapaleniem wątroby typu A, C, E ani innymi rodzajami zapalenia wątroby.
Ze względu na długi okres inkubacji wzw B, w chwili podawania szczepionki istnieje możliwość wystąpienia nierozpoznanego zakażenia wzw B. W takim przypadku szczepionka może nie zapobiec zakażeniu wzw B.
Szczepionka Hexacima nie chroni przed chorobami zakaźnymi wywołanymi przez serotypy inne niż Haemophilus influenzae typ b ani przed zapaleniami opon mózgowo-rdzeniowych wywołanymi przez inne drobnoustroje.
Przed rozpoczęciem szczepienia
Szczepienie powinno być przełożone u osób z umiarkowaną do ciężkiej ostrą chorobą przebiegającą z gorączką lub ostrą infekcją. Obecność łagodnej infekcji i (lub) niewysokiej gorączki nie powinno być powodem odroczenia szczepienia.
Przed podaniem szczepionki należy przeprowadzić wywiad lekarski ze szczególnym uwzględnieniem dotychczasowych szczepień i ewentualnych działań niepożądanych. Należy starannie rozważyć zastosowanie szczepionki Hexacima u osób, u których w przeszłości w ciągu 48 godzin po podaniu szczepionki zawierającej podobne składniki wystąpiła poważna lub ciężka reakcja.
Przed wstrzyknięciem jakiegokolwiek biologicznego produktu leczniczego osoba odpowiedzialna za jego podanie musi podjąć wszelkie znane środki ostrożności zapobiegające wystąpieniu reakcji alergicznej lub innej reakcji. Jak w przypadku wszystkich szczepionek podawanych we wstrzyknięciach, zawsze powinno być łatwo dostępne odpowiednie leczenie i powinien być zapewniony nadzór na wypadek wystąpienia reakcji anafilaktycznej po podaniu szczepionki.
Jeśli jakikolwiek z niżej wymienionych objawów wystąpił w czasowym związku z otrzymaniem szczepionki zawierającej antygeny krztuśca, decyzja o podaniu kolejnych dawek szczepionki zawierającej antygeny krztuśca powinna być podjęta ostrożnie:
-
Gorączka ≥40°C w ciągu 48 godzin po szczepieniu, niespowodowana inną zidentyfikowaną przyczyną;
-
Zapaść lub stan podobny do wstrząsu (epizod hipotensyjno-hiporeaktywny) w ciągu 48 godzin po szczepieniu;
-
Długotrwały, nieutulony płacz trwający 3 godziny lub dłużej, który wystąpił w ciągu 48 godzin
po szczepieniu;
-
Drgawki z lub bez gorączki, występujące w ciągu 3 dni po szczepieniu.
Mogą być pewne okoliczności, takie jak wysoka zapadalność na krztusiec, kiedy potencjalne korzyści przeważają możliwe ryzyko.
Występowanie w przeszłości drgawek z gorączką, drgawek w rodzinie lub zespołu nagłej śmierci niemowlęcia (ang. Sudden Infant Death Syndrome, SIDS) nie stanowi przeciwwskazania do zastosowania szczepionki Hexacima. Dzieci zaszczepione, u których w wywiadzie stwierdzono drgawki gorączkowe, powinny być uważnie monitorowane, ponieważ takie działania niepożądane mogą wystąpić w ciągu 2 do 3 dni po szczepieniu.
Jeśli po poprzednim podaniu szczepionki zawierającej toksoid tężcowy wystąpiły zespół Guillain-Barré lub zapalenie nerwu barkowego, decyzja o podaniu jakiejkolwiek szczepionki zawierającej toksoid tężcowy powinna być oparta na uważnym rozważeniu potencjalnych korzyści i możliwego ryzyka, np. czy szczepienie pierwotne zostało ukończone. Szczepienie jest zwykle uzasadnione u osób, u których szczepienie pierwotne jest niepełne (tj. podano mniej niż trzy dawki).
Leczenie immunosupresyjne lub niedobory odporności mogą zmniejszać immunogenność szczepionki. Zaleca się przełożenie szczepienia do zakończenia takiego leczenia lub choroby. Jednakże szczepienie osób z przewlekłym niedoborem odporności takim jak zakażenie wirusem HIV jest zalecane nawet jeśli odpowiedź immunologiczna może być ograniczona.
Szczególne populacje
Dane dotyczące immunogenności są dostępne dla 248 niemowląt urodzonych przedwcześnie. Dane te uzasadniają stosowanie szczepionki Hexacima u wcześniaków. Jak można się spodziewać, u niemowląt urodzonych przedwcześnie obserwowano słabszą odpowiedź immunologiczną w
przypadku niektórych antygenów, w porównaniu z niemowlętami urodzonymi w terminie, chociaż osiągnięto ochronne poziomy przeciwciał (patrz punkt 5.1).
Należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia bezdechu oraz konieczność monitorowania czynności oddechowych przez 48 do 72 godzin w przypadku podawania dawek szczepienia pierwotnego bardzo niedojrzałym wcześniakom (urodzonym ≤ 28. tygodnia ciąży), szczególnie dotyczy to niemowląt, u których występowały objawy niedojrzałości układu oddechowego.
Z uwagi na znaczne korzyści wynikające ze szczepienia tej grupy niemowląt, nie należy rezygnować ze szczepienia ani go odraczać.
Nie badano zależności pomiędzy odpowiedzią immunologiczną na szczepionkę a polimorfizmem
genetycznym.
U osób z przewlekłą niewydolnością nerek obserwowano osłabienie odpowiedzi na szczepionkę przeciw wzw B i należy rozważyć podanie dodatkowych dawek szczepionki przeciw wzw B
w zależności od poziomu przeciwciał przeciw antygenowi powierzchniowemu wirusa zapalenia wątroby typu B (anty-HBsAg).
Dane dotyczące immunogenności u niemowląt narażonych na zakażenie wirusem HIV (zakażonych i niezakażonych) wykazały, że szczepionka Hexacima jest immunogenna w populacji niemowląt z potencjalnym niedoborem odporności, narażonych na zakażenie wirusem HIV, niezależnie od ich statusu HIV w chwili urodzenia (patrz punkt 5.1). W tej populacji nie obserwowano żadnych szczególnych zagrożeń dotyczących bezpieczeństwa.
Ostrzeżenia dotyczące podawania
Nie wstrzykiwać donaczyniowo, śródskórnie ani podskórnie.
Tak jak w przypadku wszystkich szczepionek podawanych we wstrzyknięciach, szczepionkę należy podawać z zachowaniem ostrożności u osób z małopłytkowością lub zaburzeniami krzepnięcia krwi, ponieważ może wystąpić krwawienie po wstrzyknięciu domięśniowym.
Omdlenie może wystąpić po, lub nawet przed jakimkolwiek szczepieniem, jako psychogenna odpowiedź na ukłucie igłą. Ważne jest, aby wdrożyć procedury zapobiegające upadkom i zranieniom, a także aby móc kontrolować omdlenia.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Ponieważ polisacharydowy antygen otoczkowy Hib jest wydalany z moczem, w ciągu 1 do 2 tygodni po szczepieniu mogą być obserwowane dodatnie wyniki badania moczu. W tym czasie inne badania powinny zostać przeprowadzone w celu potwierdzenia zakażenia Hib.
Szczepionka Hexacima zawiera fenyloalaninę, potas i sód
Szczepionka zawiera 85 mikrogramów fenyloalaniny w każdej dawce 0,5 ml. Fenyloalanina może być szkodliwa dla pacjentów z fenyloketonurią, rzadką chorobą genetyczną, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, ponieważ organizm nie usuwa jej w odpowiedni sposób.
Szczepionka zawiera mniej niż 1 mmol (39 mg) potasu oraz mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy szczepionkę uznaje się za „wolną od potasu” oraz „wolną od sodu”.
Szczepionkę Hexacima można podawać jednocześnie ze szczepionką przeciw pneumokokom, polisacharydową, skoniugowaną, ze szczepionką przeciw odrze, śwince, różyczce (MMR) oraz przeciw ospie wietrznej, szczepionką przeciw rotawirusom, skoniugowaną szczepionką przeciw meningokokom grupy C lub skoniugowaną szczepionką przeciw meningokokom grupy A, C, W-135 i
Y, ponieważ klinicznie nie wykazano istotnego wpływu na odpowiedź immunologiczną na
którykolwiek antygen.
Gdy rozważane jest jednoczesne podanie z inną szczepionką, wstrzyknięcia powinny być wykonane w różne miejsca.
Szczepionki Hexacima nie wolno mieszać z żadnymi innymi szczepionkami ani lekami podawanymi
pozajelitowo.
Nie zgłoszono żadnych istotnych interakcji z innymi terapiami lub produktami biologicznymi poza leczeniem immunosupresyjnym (patrz punkt 4.4).
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych, patrz punkt 4.4.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych z udziałem osób, które otrzymały szczepionkę Hexacima najczęściej zgłaszane reakcje obejmowały: ból w miejscu wstrzyknięcia, drażliwość, płacz i rumień w miejscu wstrzyknięcia.
Po podaniu pierwszej dawki obserwowano nieco większą spodziewaną reaktogenność niż po
kolejnych dawkach szczepionki.
Bezpieczeństwo stosowania szczepionki Hexacima u dzieci w wieku powyżej 24 miesięcy nie było
oceniane w badaniach klinicznych.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Do klasyfikacji działań niepożądanych zastosowano następującą konwencję: Bardzo często (≥1/10)
Często (od ≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100) Rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10000)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1: Działania niepożądane z badań klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu
| Klasyfikacja układów i narządów | Częstość | Działania niepożądane |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Niezbyt często | Reakcja nadwrażliwości |
| Rzadko | Reakcja anafilaktyczna* | |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Bardzo często | Jadłowstręt (utrata apetytu) |
| Zaburzenia układu nerwowego | Bardzo często | Płacz, senność |
| Często | Nietypowy płacz (długotrwały płacz) | |
| Rzadko | Drgawki z lub bez gorączki* | |
| Bardzo rzadko | Reakcje hipotoniczne lub epizody hipotensyjno-hiporeaktywne (HHE) | |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Bardzo często | Wymioty |
| Często | Biegunka | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Rzadko | Wysypka |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Bardzo często | Gorączka (temperatura ciała ≥38,0°C) DrażliwośćBól w miejscu wstrzyknięcia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, opuchnięcie w miejscu wstrzyknięcia |
| Często | Stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia | |
| Niezbyt często | Gorączka (temperatura ciała ≥39,6°C) Guzek w miejscu wstrzyknięcia | |
| Rzadko | Rozległy obrzęk kończyny† |
*Działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych.
†Patrz część Opis wybranych działań niepożądanych.
Opis wybranych działań niepożądanych
Rozległy obrzęk kończyny: duże reakcje w miejscu wstrzyknięcia (>50 mm), w tym rozległy obrzęk kończyny od miejsca podania poza jeden lub obydwa stawy były zgłaszane u dzieci. Te reakcje zaczynają się w ciągu 24 do 72 godzin po szczepieniu, mogą być związane z objawami takimi jak rumień, ucieplenie, tkliwość lub ból w miejscu podania i ustępują samoistnie w ciągu 3 do 5 dni.
Ryzyko wystąpienia wydaje się być zależne od liczby poprzednich dawek szczepionki zawierającej bezkomórkowe składniki krztuścowe, z większym ryzykiem po czwartej dawce.
Bezpieczeństwo stosowania u niemowląt urodzonych przedwcześnie
Szczepionkę Hexacima podano 143 niemowlętom urodzonym przedwcześnie (urodzonym pomiędzy 24. a 36. tygodniem ciąży), które otrzymały 2 dawki szczepienia pierwotnego w wieku 2 i 4 miesięcy, a następnie dawkę uzupełniającą w wieku 11 miesięcy (jednocześnie z innymi rutynowo stosowanymi szczepionkami dla niemowląt). Działania niepożądane były podobne we wszystkich grupach niemowląt urodzonych przedwcześnie, w tym u niemowląt urodzonych skrajnie przedwcześnie, a ich nasilenie było głównie łagodne. W badaniu klinicznym nie zgłoszono żadnego przypadku bezdechu związanego ze szczepieniem u niemowląt urodzonych przedwcześnie (informacje na temat bezdechu - patrz punkt 4.4).
Możliwe działania niepożądane
Działania niepożądane, które nie zostały zgłoszone bezpośrednio po szczepionce Hexacima, ale po
podaniu innych szczepionek zawierających jeden lub więcej składników szczepionki Hexacima.
Zaburzenia układu nerwowego
-
Zapalenie nerwu barkowego i zespół Guillain-Barré były zgłaszane po podaniu szczepionki zawierającej toksoid tężcowy.
-
Neuropatia obwodowa (zapalenie wielonerwowo-wielokorzeniowe, porażenie nerwu twarzowego), zapalenie nerwu wzrokowego, demielinizacja ośrodkowego układu nerwowego (stwardnienie rozsiane) były zgłoszone po szczepieniu szczepionką zawierającą antygen wirusa wzw B.
-
Encefalopatia/zapalenie mózgu.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bezdech u bardzo niedojrzałych wcześniaków (urodzonych ≤ 28. tygodnia ciąży) (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Reakcje obrzękowe jednej lub obu kończyn dolnych mogą wystąpić po podaniu szczepionek zawierających Haemophilus influenzae typ b. Ta reakcja występuje głównie po szczepieniu pierwotnym w ciągu pierwszych kilku godzin po szczepieniu. Objawy towarzyszące tej reakcji mogą obejmować: sinicę, zaczerwienienie, przejściową plamicę i silny płacz. Wszystkie działania niepożądane powinny ustąpić samoistnie i bez następstw w ciągu 24 godzin.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
Właściwości farmakologiczne - Hexacima -
Grupa farmakoterapeutyczna: Szczepionki, bakteryjne i wirusowe szczepionki skojarzone; kod ATC: J07CA09
Immunogenność szczepionki Hexacima u dzieci w wieku powyżej 24 miesięcy nie była oceniana w
badaniach klinicznych.
Poniższej podsumowano wyniki uzyskane dla każdego komponentu:
Tabela 1 przedstawia odpowiedź immunologiczną po szczepieniu pierwotnym (2-dawkowe i 3-dawkowe szczepienie pierwotne po podaniu (lub nie) szczepionki przeciw wzw B po urodzeniu).
Tabela 2 przedstawia odpowiedź immunologiczną po podaniu dawki uzupełniającej.
Tabela 3 przedstawia utrzymanie się odpowiedzi immunologicznej dla różnych schematów
szczepienia.
Następnie przedstawiono dodatkowe dane dotyczące odpowiedzi immunologicznej u niemowląt urodzonych przedwcześnie (szczepienie pierwotne 2-dawkowe i 3-dawkowe, w tym długoterminowa obserwacja), odpowiedzi immunologicznej u niemowląt urodzonych przez kobiety zaszczepione szczepionką Tdap w czasie ciąży (w tym długoterminowa obserwacja) oraz odpowiedzi immunologicznej u niemowląt narażonych na zakażenie wirusem HIV.
Odpowiedź immunologiczna po szczepieniu pierwotnym
Tabela 1. Wskaźniki Seroprotekcji/Serokonwersji* 1 miesiąc po szczepieniu pierwotnym 2 lub 3 dawkami szczepionki Hexacima.
| Wartości progowe przeciwciał | Dwie dawki | Trzy dawki | |||
| 3-5 Miesiąc życia | 6-10-14Tydzień życia | 2-3-4Miesiąc życia | 2-4-6Miesiąc życia | ||
| N=249** | N=123 do220† | N=322†† | N=934 do1270‡ | ||
| % | % | % | % | ||
| Przeciwciała przeciw błonicy(≥ 0,01 j.m./ml) | 99,6 | 97,6 | 99,7 | 97,1 | |
| Przeciwciała przeciw tężcowi(≥ 0,01 j.m./ml) | 100,0 | 100,0 | 100,0 | 100,0 | |
| Przeciwciała anty-PT (Serokonwersja ‡‡)(Odpowiedź na szczepienie§) | 93,498,4 | 93,6100,0 | 88,399,4 | 96,099,7 | |
| Przeciwciała anty- FHA (Serokonwersja ‡‡) (Odpowiedź na szczepienie§) | 92,599,6 | 93,1100,0 | 90,699,7 | 97,099,9 | |
| Przeciwciałaanty-HBs (≥ 10mj.m./ml) | Ze szczepieniem przeciw wzw B po urodzeniu | / | 99,0 | / | 99,7 |
| Bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu | 97,2 | 95,7 | 96,8 | 98,8 | |
| Przeciwciała przeciw wirusowi polio typ1(≥ 8 (1/rozcieńczenie)) | 90,8 | 100,0 | 99,4 | 99,9 | |
| Przeciwciała przeciw wirusowi polio typ2(≥ 8 (1/rozcieńczenie)) | 95,0 | 98,5 | 100,0 | 100,0 | |
| Przeciwciała przeciw wirusowi polio typ3(≥ 8 (1/rozcieńczenie)) | 96,7 | 100,0 | 99,7 | 99,9 | |
| Przeciwciała anty-PRP (≥ 0,15 µg/ml) | 71,5 | 95,4 | 96,2 | 98,0 | |
* Ogólnie przyjęte surogaty (PT, FHA) lub korelaty ochrony (inne komponenty). N = Liczba osób badanych (zgodnie z zaplanowaną w protokole)
** 3, 5 miesiąc życia bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu (Finlandia, Szwecja)
† 6, 10, 14 tydzień życia z lub bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu (Republika Południowej Afryki)
†† 2, 3, 4 miesiąc życia bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu (Finlandia)
‡ 2, 4, 6 miesiąc życia bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu (Argentyna, Meksyk, Peru) oraz ze
szczepieniem przeciw wzw B po urodzeniu (Kostaryka i Kolumbia)
‡‡ Serokonwersja: minimalny 4-krotny wzrost w porównaniu do poziomu przed szczepieniem (przed 1. dawką)
§ Odpowiedź na szczepienie: Jeśli stężenie przeciwciał przed szczepieniem wynosi < 8 EU/ml, wówczas stężenie przeciwciał po szczepieniu powinno wynosić ≥ 8 EU/ml. Stężenie przeciwciał po szczepieniu powinno być ≥ poziomowi przed szczepieniem.
Odpowiedź immunologiczna po podaniu dawki uzupełniającej
Tabela 2. Wskaźniki Seroprotekcji/Serokonwersji*1 miesiąc po podaniu dawki uzupełniającej
szczepionki Hexacima.
| Wartości progowe przeciwciał | Dawka uzupełniająca w 11-12miesiącu życia po dwudawkowy m szczepieniu pierwotnym | Dawka uzupełniająca w drugim roku życia po trzydawkowym szczepieniu pierwotnym | |||
| 3-5 Miesiąc życia | 6-10-14Tydzień życia | 2-3-4Miesiąc życia | 2-4-6Miesiąc życia | ||
| N=249** | N=204† | N=178†† | N=177 do 396‡ | ||
| % | % | % | % | ||
| Przeciwciała przeciw błonicy(≥ 0,1 j.m./ml) | 100,0 | 100,0 | 100,0 | 97,2 | |
| Przeciwciała przeciw tężcowi(≥ 0,1 j.m./ml) | 100,0 | 100,0 | 100,0 | 100,0 | |
| Przeciwciała anty-PT (Serokonwersja ‡‡) (Odpowiedź na szczepienie§) | 94,398,0 | 94,4100,0 | 86,098,8 | 96,2100,0 | |
| Przeciwciała anty- FHA(Serokonwersja ‡‡) (Odpowiedź na szczepienie§) | 97,6100,0 | 99,4100,0 | 94,3100,0 | 98,4100,0 | |
| Przeciwciała anty-HBs(≥ 10 mj.m./ml) | Ze szczepieniem przeciw wzw B po urodzeniu | / | 100,0 | / | 99,7 |
| Bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu | 96,4 | 98,5 | 98,9 | 99,4 | |
| Przeciwciała przeciw wirusowi polio typ 1(≥ 8 (1/rozcieńczenie)) | 100,0 | 100,0 | 98,9 | 100,0 | |
| Przeciwciała przeciw wirusowi polio typ 2(≥ 8 (1/rozcieńczenie)) | 100,0 | 100,0 | 100,0 | 100,0 | |
| Przeciwciała przeciw wirusowi polio typ 3(≥ 8 (1/rozcieńczenie)) | 99,6 | 100,0 | 100,0 | 100,0 | |
| Przeciwciała anty-PRP (≥ 1.0 µg/ml) | 93,5 | 98,5 | 98,9 | 98,3 | |
* Ogólnie przyjęte surogaty (PT, FHA) lub korelaty ochrony (inne komponenty). N = Liczba osób badanych (zgodnie z zaplanowaną w protokole)
**3, 5 miesiąc życia bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu (Finlandia, Szwecja)
† 6, 10, 14 tydzień życia z lub bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu (Republika Południowej Afryki)
†† 2, 3, 4 miesiąc życia bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu (Finlandia)
‡ 2, 4, 6 miesiąc życia bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu (Meksyk) oraz ze szczepieniem przeciw
wzw B po urodzeniu (Kostaryka i Kolumbia)
‡‡ Serokonwersja: minimalny 4-krotny wzrost w porównaniu do poziomu przed szczepieniem (przed 1. dawką)
§ Odpowiedź na szczepienie: Jeśli stężenie przeciwciał przed szczepieniem (przed 1.dawką) < 8 EU/ml, wówczas stężenie przeciwciał po szczepieniu uzupełniającym powinno być ≥ 8 EU/ml. W przeciwnym razie, stężenie przeciwciał po szczepieniu uzupełniającym powinno być ≥ poziomowi sprzed immunizacji (przed 1.dawką)
Odpowiedzi immunologiczne w odniesieniu do Hib i antygenów krztuśca po 2 dawkach w 2. i 4. miesiącu życia
Odpowiedzi immunologiczne na Hib (PRP) oraz antygeny krztuśca (PT oraz FHA) były oceniane po podaniu 2 dawek w podgrupie dzieci otrzymujących szczepionkę Hexacima (N=148) w 2., 4., 6. miesiącu życia. Odpowiedzi immunologiczne na antygeny PRP, PT oraz FHA po jednym miesiącu od podania 2 dawek w 2. oraz 4. miesiącu życia były podobne do tych obserwowanych jeden miesiąc po 2-dawkowym szczepieniu pierwotnym podawanym w 3. oraz 5. miesiącu życia:
-
poziom przeciwciał anty-PRP ≥0,15 µg/ml obserwowano u 73,0% dzieci,
-
odpowiedź anty-PT po szczepionce u 97,9% dzieci,
-
odpowiedź anty-FHA u 98,6% dzieci.
Utrzymywanie się odpowiedzi immunologicznej
Badania dotyczące długotrwałego utrzymywania się przeciwciał indukowanych przez szczepionkę po różnych schematach szczepień pierwotnych u niemowląt/małych dzieci oraz po podaniu (lub nie) szczepionki przeciw wzw B po urodzeniu, wykazały utrzymywanie się przeciwciał powyżej poziomów uznanych za ochronne lub wartości progowych przeciwciał dla antygenów szczepionki (patrz Tabela 3).
Tabela 3. Wskaźniki Seroprotekcjia w wieku 4, 5 lat po podaniu szczepionki Hexacima
| Wartości progowe przeciwciał | Szczepienie pierwotne w 6-10-14 tygodniu życia oraz dawka uzupełniająca w 15-18 miesiącu życia | Szczepienie pierwotne w 2-4-6 miesiącu życia oraz dawka uzupełniająca w 12-24 miesiącu życia | |
| Bez szczepienia przeciw wzw B pourodzeniu | Ze szczepieniem przeciw wzw B pourodzeniu | Ze szczepieniem przeciw wzw B po urodzeniu | |
| N=173b | N=103b | N=220c | |
| % | % | % | |
| Przeciwciała przeciw błonicy(≥ 0,01 j.m./ml)(≥ 0,1 j.m./ml) | 98,275,3 | 9764,4 | 10057,2 |
| Przeciwciała przeciw tężcowi(≥ 0,01 j.m./ml)(≥ 0,1 j.m./ml) | 10089,5 | 10082,8 | 10080,8 |
| Przeciwciała anty-PTe(≥ 8 EU/ml) | 42,5 | 23,7 | 22,2 |
| Przeciwciała anty-FHAe(≥ 8 EU/ml) | 93,8 | 89,0 | 85,6 |
| Przeciwciała anty-HBs(≥ 10 mj.m./ml) | 73,3 | 96,1 | 92,3 |
| Przeciwciała przeciw wirusowi polio typ 1(≥ 8 (1/rozcieńczenie)) | Nie ma zastosowaniad | Nie ma zastosowaniad | 99,5 |
| Przeciwciała przeciw wirusowi polio typ 2(≥ 8 (1/rozcieńczenie)) | Nie ma zastosowaniad | Nie ma zastosowaniad | 100 |
| Przeciwciała przeciw wirusowi polio typ 3(≥ 8 (1/rozcieńczenie)) | Nie mazastosowaniad | Nie mazastosowaniad | 100 |
| Przeciwciała anty-PRP (≥ 0,15 µg/ml) | 98,8 | 100 | 100 |
N = Liczba osób badanych (zgodnie z zaplanowaną w protokole)
-
Ogólnie przyjęte surogaty (PT, FHA) lub korelaty ochrony (inne komponenty)
-
6, 10, 14 tydzień życia z lub bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu (Republika Południowej Afryki)
-
2, 4, 6 miesiąc życia ze szczepieniem przeciw wzw B po urodzeniu (Kolumbia)
-
W związku z Narodowymi Dniami Szczepień OPV, wyniki dotyczące polio nie były analizowane.
-
8 EU/ml odpowiada 4 LLOQ – ang: Lower Limit Of Quantification (dolna granica oznaczalności w teście
immunoenzymatycznym ELISA).
Wartość LLOQ dla przeciwciał anty-PT oraz przeciwciał anty-FHA wynosi 2 EU/ml.
Utrzymywanie się odpowiedzi immunologicznej na komponent wzw B szczepionki Hexacima, oceniano u niemowląt zaszczepionych według dwóch różnych schematów szczepień.
W przypadku szczepienia pierwotnego, składającego się z 2-dawkowego cyklu szczepienia niemowląt w 3. i 5. miesiącu życia bez szczepienia przeciw wzw B po urodzeniu, a następnie dawki uzupełniającej podanej małym dziecion w wieku 11-12 miesięcy, 53,8% dzieci uzyskało ochronny poziom przeciwciał przeciw wzw B (anty-HBsAg ≥ 10 mj.m./ml) w wieku 6 lat, a 96,7% wykazało obecność wtórnej odpowiedzi immmunologicznej po podaniu dawki szczepionki przeciw wzw B.
W przypadku szczepienia pierwotnego składającego się z jednej dawki szczepionki przeciw wzw B podanej po urodzeniu, a nastepnie 3-dawkowego cyklu szczepienia niemowląt w 2., 4. i 6. miesiącu życia, bez dawki uzupełniającej u małych dzieci, 49.3% dzieci uzyskało ochronny poziom przeciwciał przezciw wzw B (anty-HBsAg ≥ 10 mj.m./ml) w wieku 9 lat, a 92,8% wykazało obecność wtórnej odpowiedzi immmunologicznej po podaniu dawki szczepionki przeciw wzw B.
Dane te potwierdzają utrzymywanie się pamięci immunologicznej indukowanej u niemowląt szczepieniem pierwotnym szczepionką Hexacima.
Odpowiedzi immunologiczne na szczepionkę Hexacima u niemowląt urodzonych przedwcześnie
-
dawkowe szczepienie pierwotne oraz dawka uzupełniająca
Odpowiedzi immunologiczne na antygeny szczepionki Hexacima oceniano u 143 wcześniaków urodzonych między 24. a 36. tygodniem ciąży, w tym u niemowląt urodzonych skrajnie przedwcześnie (< 28. tygodnia ciąży), bardzo przedwcześnie urodzonych (28.–30. tydzień ciąży), umiarkowanie przedwcześnie urodzonych (31.–33. tydzień ciąży) oraz późnych wcześniaków (34.–36. tydzień ciąży), po zastosowaniu 2-dawkowego szczepienia pierwotnego w 2. i 4. miesiącu życia oraz dawki uzupełniającej w wieku 11 miesięcy (podanej jednocześnie z innymi rutynowo stosowanymi szczepionkami dla niemowląt: skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom, szczepionką przeciw rotawirusom oraz skoniugowaną szczepionką przeciw meningokokom grupy C).
Miesiąc po podaniu dawki uzupełniającej u 100% badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw błonicy (≥ 0,1 j.m./ml), tężcowi (≥ 0,1 j.m./ml) oraz wirusowi polio typu 1, 2 i 3 (≥ 8 (1/rozcieńczenie)); u 94,5% badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (≥ 10 mj.m./ml), a u 92,3% przeciw inwazyjnej chorobie wywołanej przez Hib (≥ 1 µg/ml). W odniesieniu do krztuśca, odpowiednio 99,2% i 100% badanych wytworzyło przeciwciała przeciw antygenom PT i FHA (≥ 8 EU/ml).
U skrajnych wcześniaków (< 28. tygodnia ciąży), 81,0% badanych uzyskało ochronny poziom przeciwciał przeciw inwazyjnej chorobie wywołanej przez Hib (≥ 1 µg/ml), natomiast odpowiedzi na pozostałe antygeny były zbliżone do uzyskanych u innych niemowląt urodzonych przedwcześnie.
-
dawkowe szczepienie pierwotne oraz dawka uzupełniająca
Odpowiedzi immunologiczne na antygeny szczepionki Hexacima u niemowląt (105) urodzonych przedwcześnie (urodzonych pomiędzy 28. a 36. tygodniem ciąży), w tym u 90 niemowląt urodzonych przez kobiety zaszczepione szczepionką Tdap w czasie ciąży i u 15 urodzonych przez kobiety nieszczepione w czasie ciąży, oceniono po 3-dawkowym szczepieniu pierwotnym w wieku 2, 3 i 4 miesięcy oraz po dawce uzupełniającej w wieku 13 miesięcy.
Miesiąc po szczepieniu pierwotnym u wszystkich badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw błonicy (≥ 0,01 j.m./ml), tężcowi (≥ 0,01 j.m./ml) i wirusowi polio typu 1, 2 i 3
(≥ 8 (1/rozcieńczenie)); u 89,8% badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (≥ 10 j.m./ml), a u 79,4% uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw inwazyjnym chorobom wywołanym przez Hib (≥0,15 µg/ml).
Miesiąc po podaniu dawki uzupełniającej u wszystkich badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw błonicy (≥ 0,1 j.m./ml), tężcowi (≥ 0,1 j.m./ml) i wirusowi polio typu 1, 2 i 3 (≥ 8 (1/rozcieńczenie)); 94,6% badanych uzyskało seroprotekcję przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (≥ 10 j.m./ml), a 90,6% przeciw inwazyjnym chorobom wywołanym przez Hib (≥ 1 µg/ml).
W odniesieniu do krztuśca, miesiąc po szczepieniu pierwotnym, odpowiednio 98,7% i 100% badanych wytworzyło przeciwciała przeciw antygenom PT i FHA (≥ 8 EU/ml). Miesiąc po podaniu dawki uzupełniającej 98,8% badanych wytworzyło przeciwciała przeciw antygenom PT i FHA (≥ 8 EU/ml). Stężenia przeciwciał przeciw krztuścowi wzrosły 13-krotnie po szczepieniu pierwotnym i 6- do 14-krotnie po podaniu dawki uzupełniającej.
U dzieci w wieku 5 lat urodzonych przedwcześnie (44 niemowlęta, w tym 40 urodzone przez kobiety zaszczepione szczepionką Tdap w czasie ciąży) wykazano utrzymywanie się odpowiedzi immunologicznej przeciw antygenom błonicy, tężca, wirusowi polio typu 1, 2 i 3 oraz Hib w wysokim stopniu, porównywalnym z obserwowanym u niemowląt urodzonych o czasie. Utrzymywanie się odpowiedzi immunologicznej przeciw antygenom wirusowego zapalenia wątroby typu B oraz krztuśca u niemowląt urodzonych przedwcześnie było w niższym stopniu niż wartości przedstawione w tabeli 3 dla niemowląt urodzonych o czasie; kliniczne znaczenie tej obserwacji nie jest znane.
Odpowiedzi na dawkę przypominającą szczepionki DTaP-IPV podaną w wieku 5–7 lat stwierdzono u 96%–100% dzieci, co potwierdza utrzymującą się pamięć immunologiczną indukowaną przez szczepienie w okresie niemowlęcym.
Odpowiedzi immunologiczne na szczepionkę Hexacima u niemowląt urodzonych przez kobiety zaszczepione szczepionką Tdap w czasie ciąży
Odpowiedzi immunologiczne na antygeny szczepionki Hexacima u niemowląt urodzonych o czasie
(109) i przedwcześnie (90), urodzonych przez kobiety zaszczepione szczepionką Tdap w czasie ciąży (między 24. a 36. tygodniem ciąży), oceniano po podaniu 3-dawkowego szczepienia pierwotnego w 2., 3. i 4. miesiącu życia, a dawkę przypominającą w wieku 13 miesięcy (niemowlęta urodzone przedwcześnie) lub 15 miesięcy (niemowlęta urodzone o czasie).
Miesiąc po szczepieniu pierwotnym u wszystkich badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw błonicy (≥ 0,01 j.m./ml), tężcowi (≥ 0,01 j.m./ml) i wirusowi polio typu 1 i 3
(≥ 8 (1/rozcieńczenie)); u 97,3% badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw wirusowi polio typu 2 (≥ 8 (1/rozcieńczenie)); u 94,6% badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (≥ 10 j.m/ml), a u 88,0% uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw inwazyjnym chorobom wywołanym przez Hib (≥ 0,15 µg/ml).
Miesiąc po podaniu dawki uzupełniającej u wszystkich badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw błonicy (≥ 0,1 j.m./ml), tężcowi (≥ 0,1 j.m/ml) i wirusowi polio typu 1, 2 i 3 (≥ 8 (1/rozcieńczenie)); u 93,9% badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (≥ 10 j.m./ml), a u 94,0% uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw inwazyjnym chorobom wywołanym przez Hib (≥ 1 µg/ml).
W odniesieniu do krztuśca, miesiąc po szczepieniu pierwotnym, odpowiednio 99,4% i 100% badanych wytworzyło przeciwciała przeciw antygenom PT i FHA (≥ 8 EU/ml). Miesiąc po podaniu dawki uzupełniającej 99,4% badanych wytworzyło przeciwciała przeciw antygenom PT i FHA (≥ 8 EU/ml). Stężenia przeciwciał przeciwko krztuścowi wzrosły 5- do 9-krotnie po szczepieniu pierwotnym i 8 do 19-krotnie po podaniu dawki uzupełniającej.
U dzieci w wieku 5 lat urodzonych przez kobiety zaszczepione szczepionką Tdap w czasie ciąży (94 niemowląt, w tym 54 urodzonych o czasie i 40 urodzonych przedwcześnie) wykazano utrzymywanie się odpowiedzi immunologicznej przeciw antygenom błonicy, tężca, wirusa polio typu 1, 2 i 3 oraz Hib w wysokim stopniu. Utrzymywanie się odpowiedzi immunologicznej przeciw antygenom wirusowego zapalenia wątroby typu B oraz krztuśca było w niższym stopniu niż wartości w tabeli 3; kliniczne znaczenie tej obserwacji nie jest znane.
Odpowiedzi na dawkę przypominającą szczepionki DTaP-IPV podaną w wieku 5–7 lat stwierdzono u 98,5%–100% dzieci, co potwierdza utrzymującą się pamięć immunologiczną indukowaną przez szczepienie w okresie niemowlęcym.
Odpowiedzi immunologiczne na szczepionkę Hexacima u niemowląt narażonych na zakażenie
wirusem HIV
Odpowiedzi immmunologiczne na antygeny szczepionki Hexacima u 51 niemowląt narażonych na zakażenie wirusem HIV (9 zakażonych i 42 niezakażonych) były oceniane po podaniu 3-dawkowego cyklu szczepienia pierwotnego w 6., 10. i 14. tygodniu życia i dawki uzupełniającej w 15. do 18. miesiąca życia.
Miesiąc po szczepieniu pierwotnym u wszystkich niemowląt uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw błonicy (≥ 0,01 j.m./ml), tężcowi (≥ 0,01 j.m./ml), wirusowi polio typu 1, 2 i 3
(≥ 8 (1/rozcieńczenie)), wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (≥10 j.m/ml), a u ponad 97,6% uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw inwazyjnym chorobom wywołanym przez Hib (≥ 0,15 µg/ml).
Miesiąc po podaniu dawki uzupełniającej u wszystkich badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw błonicy (≥ 0,1 j.m./ml), tężcowi (≥ 0,1 j.m/ml), wirusowi polio typu 1, 2 i 3 (≥ 8 (1/rozcieńczenie)), wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (≥10 j.m./ml), a u poand 96,6%
uzyskano ochronny poziom przeciwciał przeciw inwazyjnym chorobom wywołanym przez Hib (≥ 1 µg/ml).
W odniesieniu do krztuśca, miesiąc po szczepieniu pierwotnym, 100% badanych wytworzyło przeciwciała przeciw obu antygenom PT i FHA (≥ 8 EU/ml). Miesiąc po podaniu dawki uzupełniającej, 100% badanych wytworzyło przeciwciała przeciw obu antygenom PT i FHA
(≥ 8 EU/ml). Wskaźniki serokonwersji zdefiniowane jako minimum 4-krotny wzrost w porównaniu do poziomu sprzed szczepienia (przed 1. dawką) wynosiły 100% dla anty-PT i anty-FHA w grupie pacjentów narażonych na zakażenie wirusem HIV i zakażonych, a w przypadku grupy pacjentów narażonych na zakażenie wirusem HIV i niezakażonych wynosiły 96,6% dla anty-PT i 89,7% dla
anty-FHA.
Skuteczność ochrony przed krztuścem
Skuteczność szczepionki z acelularnymi antygenami krztuścowymi (aP) zawartymi w szczepionce Hexacima wobec najcięższej postaci krztuśca definiowanej przez WHO (≥ 21 dni napadowego kaszlu) udokumentowano w randomizowanym badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą z udziałem niemowląt, które otrzymały 3 dawki szczepienia pierwotnego szczepionki DTaP w kraju o wysokiej endemiczności (Senegal). Wyniki tego badania wskazują na konieczność podania dawki uzupełniającej małym dzieciom.
Długotrwałą zdolność acelularnych antygenów krztuśca (aP) zawartych w szczepionce Hexacima do zmniejszenia zachorowalności na krztusiec oraz do kontroli choroby u dzieci wykazano podczas 10-letniego narodowego programu monitorowania krztuśca w Szwecji z zastosowaniem pięciowalentnej szczepionki DTaP-IPV/Hib w schemacie 3, 5, 12 miesiąc życia. Wyniki długoterminowej obserwacji wykazały znaczne zmniejszenie zachorowalności na krztusiec po drugiej dawce niezależnie od zastosowanej szczepionki.
Skuteczność ochrony przed inwazyjnym zakażeniem wywołanym przez Hib
Skuteczność skojarzonej szczepionki DTaP i Hib (pięcio- i sześciowalentnej, w tym szczepionki zawierającej antygen Hib stosowany w szczepionce Hexacima) przeciw inwazyjnemu zakażeniu wywoływanemu przez Hib wykazano w Niemczech podczas dużego (ponad 5-letni okres monitorowania) postmarketingowego badania obserwacyjnego. Skuteczność szczepionki wyniosła 96,7% po pełnym szczepieniu pierwotnym i 98,5% po dawce uzupełniającej (niezależnie od szczepienia pierwotnego).
Dane farmaceutyczne - Hexacima -
Sodu wodorofosforan Potasu diwodorofosforan Trometamol
Sacharoza
Aminokwasy niezbędne w tym L-fenyloalanina
Sodu wodorotlenek, kwas octowy lub kwas solny (do ustalenia pH)
Woda do wstrzykiwań.
Adsorbent: patrz punkt 2.
Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi szczepionkami lub produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.
Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).
Nie zamrażać.
Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Dane dotyczące stabilności wskazują, że składniki szczepionki są stabilne w temperaturze do 25˚C przez 72 godziny. Z końcem tego okresu szczepionka Hexacima powinna być zużyta lub zniszczona. Dane te mają ułatwić postępowanie pracownikom ochrony zdrowia jedynie w przypadku czasowych wahań temperatury.
Szczepionka Hexacima w ampułko-strzykawce
0,5 ml zawiesiny w ampułko-strzykawce (szkło typu I) z zatyczką tłoka (halobutyl) i końcówką Luer
Lock z nasadką typu tip-cap (halobutyl + polipropylen).
Opakowanie po 1 lub 10 ampułko-strzykawek bez igły (igieł).
Opakowanie po 1 lub 10 ampułko-strzykawek z osobną igłą (igłami) (stal nierdzewna). Opakowanie po 1 lub 10 ampułko-strzykawek z osobną igłą (igłami) (stal nierdzewna) z osłoną zabezpieczającą (poliwęglan).
Szczepionka Hexacima w fiolce
0,5 ml zawiesiny w fiolce (szkło typu I) z korkiem (halobutyl). Opakowanie po 10 fiolek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania
Szczepionka Hexacima w ampułko-strzykawce
Przed podaniem wstrząsnąć ampułko-strzykawkę do uzyskania jednorodnej, białawej, mętnej
zawiesiny.
Przygotowanie do podania
Strzykawka z zawiesiną do wstrzykiwań powinna zostać oceniona wzrokowo przed podaniem.
W przypadku jakichkolwiek obcych cząstek, wycieku, przedwczesnego użycia tłoka lub uszkodzenia
nasadki, ampułko-strzykawkę należy wyrzucić.
Strzykawka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użycia i nie może być ponownie
wykorzystana.
Instrukcja użycia ampułko-strzykawki z końcówką Luer Lock
Rycina A: Strzykawka z końcówką Luer Lock z nasadką
| Krok 1: Trzymając końcówkę Luer Lock w jednej ręce (należy unikać trzymania tłoka lub korpusu strzykawki), odkręcić nasadkę przekrecając ją. | |
| Krok 2: Aby zamocować igłę do strzykawki, należy delikatnie wkręcić ją w końcówkę Luer Lock, aż do wyczucia lekkiego oporu. |
Instrukcja dotycząca użycia igły w osłonie zabezpieczającej z ampułko-strzykawką z końcówką Luer
Lock
| Rycina B: Igła w osłonie zabezpieczającej (wobudowie) | Rycina C: Elementy osłony zabezpieczającej igłę(przygotowane do użycia) |
Należy wykonać powyższe Kroki 1 oraz 2, aby przygotować strzykawkę z końcówką Luer Lock i igłę do
przymocowania.
| Krok 3: Zdjąć obudowę igły. Igła jest zabezpieczona osłoną zabezpieczającą i nasadką ochronną.Krok 4:A: Odsunąć osłonę zabezpieczającą od igły w kierunku korpusu strzykawki pod pokazanym kątem.B: Zdjąć nasadkę ochronną. | |
| Krok 5: Po wstrzyknięciu zablokować (aktywować) osłonę zabezpieczającą, stosując jedną z trzech (3) przedstawionych technik obsługi jedną ręką: aktywacja na płaskiej powierzchni, kciukiem lub palcem wskazującym.Uwaga: Aktywacja jest potwierdzona słyszalnym i (lub) wyczuwalnym “kliknięciem”. |
| Krok 6: Sprawdzić wzrokowo działanie osłony zabezpieczającej. Osłona zabezpieczająca powinna być całkowicie zablokowana (aktywowana), jak pokazano na rysunku C.Uwaga: Jeśli jest całkowicie zablokowana (aktywowana), igła powinna być ustawiona pod kątem w stosunku do osłony zabezpieczającej.Rysunek D pokazuje, że osłona zabezpieczająca NIE jest całkowicie zablokowna (nie jest aktywowana). |
Ostrzeżenie: Nie należy próbować odblokować (dezaktywować) urządzenia zabezpieczającego poprzez wypychanie igły z osłony zabezpieczającej.
Szczepionka Hexacima w fiolce
Fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użycia i nie może być ponownie wykorzystana.
Przed podaniem wstrząsnąć fiolką do uzyskania jednorodnej, białawej, mętnej zawiesiny.
Zawiesina powinna zostać oceniona wzrokowo przed podaniem. W przypadku jakichkolwiek obcych cząstek i (lub) zaobserwowania zmiany w wyglądzie zawiesiny, należy wyrzucić fiolkę.
Dawka 0,5 ml jest nabierana przy użyciu strzykawki do wstrzykiwań.
Usuwanie
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.