Yverfast 10 mg/g krem
Informacja o przepisywaniu
Refundacja
Informacja o wydawaniu
Ograniczenie recepty
Inne informacje
Nazwa leku
Postać farmaceutyczna
Producent
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (MAH)
Ostatnia aktualizacja SmPC
Skorzystaj z aplikacji Mediately
Szybciej uzyskaj informacje o leku.
Ponad 36k oceny
ChPL - Yverfast 10 mg/g
Produkt leczniczy Yverfast jest wskazany do stosowania w miejscowym leczeniu zmian zapalnych w trądziku różowatym (grudkowo-krostkowym) u pacjentów dorosłych.
Dawkowanie
Należy stosować raz na dobę przez okres do 4 miesięcy. Produkt leczniczy Yverfast należy stosować codziennie w trakcie jednego cyklu leczenia. Cykl leczenia można powtórzyć. Produkt leczniczy może być stosowany w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym (patrz punkt 5.1).
W przypadku braku poprawy po 3 miesiącach należy przerwać leczenie. Szczególne grupy pacjentów
Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczne dostosowanie dawek (patrz również punkt 4.4).
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność (patrz również punkt 4.4).
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie jest konieczne dostosowanie dawek u pacjentów w podeszłym wieku (patrz również punkt 4.8).
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność kremu z iwermektyną u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie zostały ustalone. Dane na ten temat nie są dostępne.
Sposób podawania Podanie tylko na skórę.
Produkt leczniczy należy nanieść na skórę w ilości odpowiadającej ziarnku grochu w każdej z pięciu części twarzy: na czoło, podbródek, nos oraz na każdy policzek. Produkt leczniczy należy rozprowadzić cienką warstwą na całej twarzy, omijając oczy, wargi i błony śluzowe.
Produkt leczniczy Yverfast należy stosować tylko na skórę twarzy. Po zastosowaniu produktu leczniczego należy umyć ręce.
Kosmetyki można nakładać po wyschnięciu produktu leczniczego.
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
U pacjentów może wystąpić przemijające zaostrzenie objawów trądziku różowatego, które zwykle ustępuje w ciągu 1. tygodnia leczenia, w związku z reakcją na śmierć roztoczy z rodzaju Demodex.
W przypadku ciężkiego pogorszenia objawów z silną reakcją skórną leczenie należy przerwać.
Nie badano kremu z iwermektyną 10 mg/g u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Produkt leczniczy zawiera:
-
alkohol cetylowy i alkohol stearylowy, które mogą powodować miejscowe reakcje skórne
(np. kontaktowe zapalenie skóry);
-
metylu parahydroksybenzoesan (E218) i propylu parahydroksybenzoesan (E216), które mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).
Nie przeprowadzono badań interakcji (patrz punkt 5.2, podpunkt Metabolizm).
Badania in vitro wykazały, że iwermektyna jest metabolizowana głównie z udziałem CYP3A4.
W związku z tym zaleca się ostrożność w przypadku podawania iwermektyny równocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4, ponieważ ekspozycja na lek w osoczu może ulegać istotnemu zwiększeniu.
Ciąża
Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące miejscowego stosowania iwermektyny u kobiet w ciąży. Badania toksyczności reprodukcyjnej po podaniu doustnym wykazały, że
iwermektyna ma działanie teratogenne u szczurów i królików (patrz punkt 5.3), jednak ze względu na małą ekspozycję ogólnoustrojową po miejscowym zastosowaniu produktu leczniczego zgodnie
z proponowanym dawkowaniem nie przewiduje się istotnych zagrożeń dla płodu ludzkiego. Krem z iwermektyną nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży.
Karmienie piersią
Po podaniu doustnym iwermektyna przenika do mleka ludzkiego w niewielkich stężeniach. Nie oceniano przenikania iwermektyny do mleka ludzkiego po zastosowaniu miejscowym. Dostępne dane farmakokinetyczne/toksykologiczne z badań prowadzonych na zwierzętach również wykazały, że iwermektyna przenika do mleka matki. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią.
Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać/wstrzymać podawanie kremu z iwermektyną biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Płodność
Brak dostępnych danych na temat wpływu iwermektyny na płodność u ludzi. U szczurów nie zaobserwowano wpływu iwermektyny na reprodukcję ani na płodność.
Ten produkt leczniczy nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są: uczucie pieczenia skóry, podrażnienie skóry, świąd i suchość skóry; działania te występowały u 1% lub mniej pacjentów leczonych produktem leczniczym zawierającym iwermektynę w badaniach klinicznych.
Działania niepożądane mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i zwykle zmniejszają się w trakcie dalszego leczenia.
Nie zaobserwowano istotnych różnic w profilu bezpieczeństwa pomiędzy pacjentami w wieku od 18 do 65 lat oraz pacjentami w wieku ≥65 lat.
Tabelaryczna lista działań niepożądanych
Działania niepożądane przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania, stosując następującą konwencję: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) i były zgłaszane w badaniach klinicznych dotyczących kremu z iwermektyną (patrz Tabela 1)
| Klasyfikacja układów i narządów | Częstość | Działania niepożądane |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Często | Uczucie pieczenia skóry |
| Niezbyt często | Podrażnienie skóry, świąd, suchość skóryZaostrzenie trądziku różowatego* | |
| Nieznana | RumieńKontaktowe zapalenie skóry (alergiczne lub podrażnieniowe)Obrzęk twarzy | |
| Badania diagnostyczne | Nieznana | Zwiększenie aktywności aminotransferaz* |
Tabela 1 – Działania niepożądane
* Dane uzyskane po wprowadzeniu do obrotu Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Nie ma doniesień o przedawkowaniu kremu z iwermektyną.
W razie przypadkowej lub istotnej ekspozycji na nieznane ilości preparatów weterynaryjnych iwermektyny u ludzi, w wyniku połknięcia, wdychania, wstrzyknięcia lub narażenia na powierzchni ciała, najczęściej obserwowano następujące działania niepożądane: wysypka, obrzęk, bóle głowy, zawroty głowy, astenia, nudności, wymioty i biegunka. Inne zaobserwowane działania niepożądane: drgawki, ataksja, duszność, bóle brzucha, parestezje, pokrzywka i kontaktowe zapalenie skóry.
W razie przypadkowego połknięcia, leczenie wspomagające, jeżeli jest wskazane, powinno obejmować płyny i elektrolity podawane parenteralnie, wspomaganie oddychania (tlen i wentylacja mechaniczna w razie potrzeby) oraz środki presyjne, jeżeli występuje klinicznie istotna hipotonia. Należy możliwie jak najszybciej wywołać wymioty i (lub) wykonać płukanie żołądka, a następnie można w razie potrzeby podawać leki przeczyszczające i stosować inne rutynowe działania wskazane w zatruciach, aby zapobiec wchłanianiu połkniętego materiału.
Właściwości farmakologiczne - Yverfast 10 mg/g
Grupa farmakoterapeutyczna: Inne preparaty dermatologiczne, inne leki dermatologiczne, kod ATC: D11AX22
Mechanizm działania
Iwermektyna należy do leków z grupy awermektyny. Awermektyna wywiera działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie indukowanego lipopolisacharydem wytwarzania cytokin zapalnych. Właściwości przeciwzapalne iwermektyny stosowanej na skórę zaobserwowano w zwierzęcych modelach zapalenia skóry. Iwermektyna powoduje również śmierć pasożytów, głównie poprzez selektywne wiązanie
i wysokie powinowactwo do kanałów chlorkowych bramkowanych glutaminianem, które występują w komórkach nerwowych i mięśniowych u bezkręgowców.
Mechanizm działania iwermektyny w leczeniu zmian zapalnych w trądziku różowatym nie jest znany, lecz może być powiązany z przeciwzapalnymi działaniami iwermektyny, jak również może powodować śmierć roztoczy z rodzaju Demodex, które opisywano jako czynnik powodujący zapalenie skóry.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Krem z iwermektyną 10 mg/g, stosowany raz na dobę, przed snem, oceniano w leczeniu zmian zapalnych w trądziku różowatym w dwóch randomizowanych badaniach klinicznych prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanych placebo; badania te miały identyczną konstrukcję. W badaniach tych uczestniczyło 1371 pacjentów w wieku od 18 lat i starszych, którzy byli leczeni raz na dobę przez 12 tygodni kremem z iwermektyną lub placebo (podłoże kremu).
Ogółem 96% pacjentów było rasy białej, a 67% stanowiły kobiety. Używając 5-punktowej skali ogólnej oceny przez badacza (ang. Investigator Global Assessment, IGA) u 79% pacjentów stwierdzono umiarkowane nasilenie (IGA=3), a u 21% ciężkie nasilenie (IGA=4) zmian chorobowych podczas oceny początkowej.
Jednym z pierwszorzędowych punktów końcowych dotyczących skuteczności w obu badaniach klinicznych był odsetek sukcesów określany na podstawie wyniku oceny IGA (odsetek pacjentów, u których zmiany ustąpiły „całkowicie” lub „prawie całkowicie” w tygodniu 12. badania), a także
bezwzględna zmiana początkowej liczby zmian zapalnych. Skala IGA opiera się na następujących definicjach:
Tabela 2: Skala ogólnej oceny przez badacza (IGA)
| Stopień | Wynik | Opis kliniczny |
| Całkowite ustąpienie zmian | 0 | Nie występują zmiany zapalne ani rumień |
| Prawie całkowite ustąpienie zmian | 1 | Bardzo niewiele małych grudek i (lub) krostek, bardzo niewielki rumień |
| Zmiany łagodne | 2 | Niewiele małych grudek i (lub) krostek, niewielki rumień |
| Zmiany umiarkowane | 3 | Kilka małych lub dużych grudek i (lub) krostek, umiarkowany rumień |
| Zmiany ciężkie | 4 | Liczne małe lub duże grudki i (lub) krostki, nasilony rumień |
Wyniki obu badań klinicznych wykazały, że krem z iwermektyną stosowany raz na dobę przez 12 tygodni był statystycznie skuteczniejszy niż podłoże kremu pod względem odsetka sukcesów
określonego na podstawie oceny IGA, a także bezwzględnej zmiany liczby zmian zapalnych (p<0,001, patrz tabela 3 oraz ryciny 1-4).
W poniższej tabeli i na rycinach przedstawione są wyniki obu badań dotyczące skuteczności.
Tabela 3: Wyniki dotyczące skuteczności
| Badanie 1 | Badanie 2 | |||
| Krem zawierający iwermektynę(N=451) | Podłoże (N=232) | Krem zawierający iwermektynę(N=459) | Podłoże (N=229) | |
| Globalna ocena badacza | ||||
| Liczba (%) pacjentów, u których zmiany ustąpiły całkowicie lub prawie całkowicie według oceny IGAw tygodniu 12. | 173 (38,4) | 27 (11,6) | 184 (40,1) | 43 (18,8) |
| Zmiany zapalne | ||||
| Średnia liczba zmian zapalnych podczas oceny początkowej | 31,0 | 30,5 | 33,3 | 32,2 |
| Średnia liczba zmian zapalnych w tygodniu 12 | 10,6 | 18,5 | 11,0 | 18,8 |
| Średnia bezwzględna zmiana (zmiana %) liczby zmian zapalnychw tygodniu 12. w porównaniu z oceną początkową | -20,5(-64,9) | -12,0(-41,6) | -22,2(-65,7) | -13,4(-43,4) |
Ryciny 1 i 2: Odsetek sukcesów według oceny IGA w czasie, w kolejnych tygodniach
Ryciny 3 i 4: Średnia bezwzględna zmiana liczby zmian zapalnych od oceny początkowej w czasie, w tygodniach
Krem z iwermektyną był statystycznie skuteczniejszy niż podłoże kremu pod względem wpływu na równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe; rozpoczęcie działania stwierdzano po 4 tygodniach leczenia (p<0,05).
Ocenę IGA wykonywano w trakcie 40-tygodniowej kontynuacji tych dwóch badań klinicznych – odsetki pacjentów leczonych kremem z iwermektyną osiągających wynik IGA 0 lub 1 nadal zwiększał się do tygodnia 52. Odsetek sukcesów (IGA=0 lub 1) w tygodniu 52. wynosił 71% i 76% odpowiednio w badaniach 1. i 2.
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego w leczeniu zmian zapalnych
w trądziku różowatym oceniano również w randomizowanym, zaślepionym dla badacza badaniu klinicznym kontrolowanym substancją czynną. Badanie to przeprowadzono w grupie 962 pacjentów w wieku 18 lat i starszych, którzy byli leczeni przez 16 tygodni kremem z iwermektyną 10 mg/g stosowanym raz na dobę lub metronidazolem w dawce 7,5 mg/g w postaci kremu dwa razy na dobę. W tym badaniu 99,7% osób było rasy białej, a 65,2% stanowiły kobiety; w skali IGA nasilenie zmian oceniono jako umiarkowane (IGA=3) u 83,3% pacjentów, a jako ciężkie (IGA=4) u 16,7% pacjentów (patrz rycina 5).
Wyniki tego badania wykazały, że krem z iwermektyną 10 mg/g był statystycznie skuteczniejszy niż metronidazol 7,5 mg/g w postaci kremu pod względem wpływu na pierwszorzędowy punkt końcowy dotyczący skuteczności (średnia procentowa zmiana liczby zmian zapalnych), z redukcją początkowej liczby zmian o 83,0% i 73,7% po 16 tygodniach leczenia odpowiednio w grupach iwermektyny
i metronidazolu (p<0,001).
Przewaga kremu z iwermektyną w tygodniu 16. została potwierdzona na podstawie odsetka sukcesów w oparciu o wyniki oceny IGA oraz bezwzględnej zmiany liczby zmian zapalnych (drugorzędowe punkty końcowe; p<0,001).
Rycina 5: Średnia zmiana procentowa w czasie w kolejnych tygodniach
We wszystkich badaniach klinicznych produktem leczniczym leczono około 300 osób w wieku 65 lat i starszych. Nie zaobserwowano istotnych różnic w profilu skuteczności i bezpieczeństwa pomiędzy pacjentami w podeszłym wieku i pacjentami w wieku od 18 do 65 lat.
Profil bezpieczeństwa, opisany w punkcie 4.8, pozostawał stabilny w trakcie długotrwałego stosowania podczas leczenia prowadzonego przez okres do jednego roku.
Leczenie iwermektyną w skojarzeniu z doksycykliną o mocy 40 mg w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu
W badaniu ANSWER oceniano względną skuteczność kremu z iwermektyną (IVM) w skojarzeniu z doksycykliną o mocy 40 mg w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu (DMR),
w porównaniu z produktem IVM w skojarzeniu z placebo dla DMR (PBO) w leczeniu ciężkiego trądziku różowatego. Było to 12-tygodniowe, randomizowane, zaślepione dla badacza, kontrolowane badanie w układzie równoległym, z udziałem 273 mężczyzn i kobiet w wieku ≥18 lat z 20 do 70 zmianami zapalnymi (grudkami i krostami) na twarzy oraz początkową ogólną oceną badacza (IGA) równą 4.
Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności była zmiana procentowa liczby zmian zapalnych w tygodniu 12. w porównaniu z oceną początkową. Znacząco większe średnie procentowe zmniejszenie liczby zmian zapalnych zaobserwowano dla IVM + DMR w porównaniu z IVM + PBO (średnie ± odchylenie standardowe: -80,29 ± 21,65% vs -73,56 ± 30,52%; p = 0,032).
Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań referencyjnego produktu leczniczego zawierającego iwermektynę we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w trądziku różowatym grudkowo-krostkowym (informacje na temat stosowania leku u dzieci przedstawiono w punkcie 4.2).
Wchłanianie
Wchłanianie iwermektyny oceniano w badaniu klinicznym z udziałem pacjentów dorosłych z ciężką postacią trądziku różowatego grudkowo-krostkowego w warunkach maksymalnego stosowania.
W stanie stacjonarnym (po 2 tygodniach leczenia) największe średnie (± odchylenie standardowe)
stężenie iwermektyny w osoczu występowało po 10 ± 8 godzinach po zastosowaniu leku
(Cmax: 2,1 ± 1,0 ng/ml, zakres: 0,7–4,0 ng/ml), a największa średnia (± odchylenie standardowe) wartość AUC0-24h wynosiła 36 ± 16 ng·h/ml (zakres: 14–75 ng·h/ml). Poziom ogólnoustrojowej ekspozycji na iwermektynę osiągał plateau w ciągu dwóch tygodni leczenia (warunki stanu stacjonarnego). W trakcie dłuższego leczenia w badaniach fazy 3 poziom ogólnoustrojowej ekspozycji na iwermektynę był podobny do zaobserwowanego po dwóch tygodniach leczenia. W warunkach stanu stacjonarnego poziom ogólnoustrojowej ekspozycji na iwermektynę (AUC0-24h: 36 ± 16 ng·h/ml) był niższy niż występujący po podaniu pojedynczej dawki doustnej 6 mg iwermektyny u zdrowych ochotników (AUC0-24h: 134 ± 66 ng·h/ml).
Dystrybucja
Badanie in vitro wykazało, że iwermektyna wiąże się z białkami osocza w ponad 99%, głównie
z albuminą surowicy ludzkiej. Nie zaobserwowano istotnego wiązania iwermektyny z erytrocytami.
Metabolizm
W badaniach in vitro z zastosowaniem mikrosomów wątroby ludzkiej i rekombinowanych enzymów CYP450 wykazano, że iwermektyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4.
Badania in vitro wykazały, że iwermektyna nie hamuje izoenzymów CYP450 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 3A4, 4A11 ani 2E1. Iwermektyna nie indukuje ekspresji enzymów CYP450 (1A2, 2B6, 2C9 ani 3A4) w hodowlach hepatocytów ludzkich.
W badaniu klinicznym oceniającym farmakokinetykę leku w warunkach maksymalnego stosowania zidentyfikowano dwa główne metabolity iwermektyny i oceniano je w badaniach klinicznych fazy 2 (3ʹʹ-O-demetylo-iwermektyna i 4α-hydroksy-iwermektyna). Podobnie jak w przypadku związku macierzystego, poziom metabolitów osiągał warunki stanu stacjonarnego w ciągu 2 tygodni leczenia, bez oznak kumulacji w okresie do 12 tygodni. Ponadto ogólnoustrojowa ekspozycja na metabolity (szacowana na podstawie Cmax oraz AUC) w stanie stacjonarnym była dużo mniejsza niż po podaniu doustnym iwermektyny.
Eliminacja
Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił średnio 6 dni (średnia: 145 godzin, zakres: 92–238 dni) u pacjentów stosujących produkt leczniczy na skórę raz na dobę przez 28 dni w badaniu klinicznym oceniającym farmakokinetykę w warunkach maksymalnego stosowania. Eliminacja po miejscowym zastosowaniu kremu z iwermektyną jest zależna od wchłaniania. Nie badano farmakokinetyki iwermektyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.
Dane farmaceutyczne - Yverfast 10 mg/g
Glicerol 85% Izopropylu palmitynian
Karbomeru kopolimer (typ B) Dimetykon
Disodu edetynian
Kwas cytrynowy jednowodny Alkohol cetylowy
Alkohol stearylowy Makrogolu eter cetostearylowy Sorbitanu stearynian
Metylu parahydroksybenzoesan (E218) Propylu parahydroksybenzoesan (E216) Fenoksyetanol
Glikol propylenowy (E1520) Alkohol oleilowy
Sodu wodorotlenek Woda oczyszczona
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
Biała plastikowa tuba z laminatu PE/Aluminium/PE z białą główką z HDPE oraz z zamknięciem z PP zabezpieczającym przed otwarciem przez dzieci.
Wielkości opakowań:
Jedna tuba 45 g, w tekturowym pudełku.