ITVISMA INJ.SOL 1.2 X 1014VG/VIAL
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC

Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - ITVISMA 1.2 X
Το Itvisma ενδείκνυται για τη θεραπεία της 5q νωτιαίας μυϊκής ατροφίας (SMA) με διαλληλική μετάλλαξη στο γονίδιο SMN1 σε ασθενείς ηλικίας 2 ετών και άνω.
Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά και να χορηγείται σε κλινικά κέντρα και να επιβλέπεται από ιατρό πεπειραμένο στη διαχείριση ασθενών με SMA.
Πριν τη χορήγηση του Itvisma, απαιτούνται αρχικές εργαστηριακές εξετάσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν αλλά δεν περιορίζονται σε:
-
εξέταση των αντισωμάτων AAV9 χρησιμοποιώντας έναν κατάλληλα επικυρωμένο προσδιορισμό (βλ. παραγράφο 4.4),
-
ηπατική λειτουργία: αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (AST), ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (ALT), και ολική χολερυθρίνη (βλ. παραγράφο 4.4),
-
κρεατινίνη, και
-
πλήρη γενική αίματος (συμπεριλαμβανομένης αιμοσφαιρίνης και αριθμού αιμοπεταλίων) (βλ. παραγράφο 4.4).
Συνιστάται οι ασθενείς να είναι κλινικά σταθεροί στη γενική κατάσταση της υγείας τους πριν από την ένεση (βλ. παράγραφο 4.4). Το προφίλ οφέλους-κινδύνου του Itvisma σε ασθενείς με αναπνευστική ανεπάρκεια, σε μόνιμη μηχανική υποστήριξη της αναπνοής ή/και με αδυναμία κατάποσης δεν έχει τεκμηριωθεί.
Επειδή η θεραπεία παραμένει σε μη διαιρούμενα κύτταρα, δεν πρέπει να υποβάλλονται σε θεραπεία με Itvisma οι ασθενείς που έχουν προηγουμένως υποβληθεί σε θεραπεία με ονασεμνογένη αμπεπαρβοβέκη (οποιαδήποτε οδός χορήγησης) (βλ. παράγραφο 5.1).
Δοσολογία
Το Itvisma χορηγείται ως μία μονή δόση 1,2 × 1014 vg.
Ανοσορρυθμιστικό σχήμα
Προκειμένου να μετριαστεί η ανοσοαπόκριση, συνιστάται ανοσορρύθμιση με κορτικοστεροειδή. Ενδέχεται να εμφανιστούν αυξήσεις στις αμινοτρανσφεράσες του ήπατος ή μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων μετά τη θεραπεία (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8). Όταν είναι εφικτό, το πρόγραμμα εμβολιασμών του ασθενούς θα πρέπει να ρυθμίζεται προκειμένου να πραγματοποιείται ταυτόχρονη χορήγηση κορτικοστεροειδών πριν και μετά την ένεση του Itvisma (βλ. παράγραφο 4.5).
Ο Πίνακας 1 δείχνει το συνιστώμενο ανοσορρυθμιστικό σχήμα πριν και μετά την ένεση.
Πίνακας 1 Συνιστώμενο ανοσορρυθμιστικό σχήμα πριν και μετά την ένεση
Πριν την ένεση 24 ώρες πριν την ένεση του Itvisma Πρεδνιζολόνη από στόματος1 mg/kg/ημέρα (ή ισοδύναμο) Μετά την ένεση 30 ημέρες (συμπεριλαμβάνοντας τηνημέρα χορήγησης του Itvisma) Πρεδνιζολόνη από στόματος1 mg/kg/ημέρα (ή ισοδύναμο) Ακολουθούμενη από 28 ημέρες:Για ασθενείς με ασήμαντα ευρήματα (φυσιολογική κλινική εξέταση, φυσιολογική ολική χολερυθρίνη, και των οποίων οι τιμές των ALT και AST είναι αμφότερες κάτω από 2 × ανώτατο φυσιολογικό όριο (ULN)) στο τέλος της περιόδου των 30 ημερών:ή Τα συστηματικά κορτικοστεροειδή θα πρέπει να μειωθούν σταδιακά.Η πρεδνιζολόνη (ή ισοδύναμο εάν χρησιμοποιείται κάποιο άλλο κορτικοστεροειδές) να μειωθεί σταδιακά, π.χ. με μειώσεις κατά 0,20 mg/kg/ημέρα ανά εβδομάδα για τουλάχιστον 4 εβδομάδες για την πρεδνιζολόνη από στόματος. Για ασθενείς με ανωμαλίες της ηπατικής λειτουργίας στο τέλος της περιόδου των30 ημερών: συνέχιση έως ότου οι τιμές των AST και ALT είναι κάτω από 2 × ULN και όλες οι άλλες αξιολογήσεις (π.χ. ολικήχολερυθρίνη) επιστρέψουν στο φυσιολογικό εύρος, ακολουθούμενη από σταδιακή μείωση επί 28 ημέρες ή περισσότερο εάναπαιτείται. Συστηματικά κορτικοστεροειδή (ισοδύναμα με από στόματος πρεδνιζολόνη 1 mg/kg/ημέρα)Τα συστηματικά κορτικοστεροειδή θα πρέπει να μειωθούν σταδιακά. Εάν σε οποιοδήποτε χρόνο οι ασθενείς δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στο ισοδύναμο του
1 mg/kg/ημέρα από στόματος πρεδνιζολόνης, με βάση την κλινική πορεία του ασθενούς, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο έγκαιρης γνωμοδότησης ενός γαστρεντερολόγου ή ηπατολόγου και προσαρμογής στο συνιστώμενο ανοσορρυθμιστικό σχήμα, η οποία περιλαμβάνει αυξημένη δόση, μεγαλύτερη διάρκεια ή παράταση της σταδιακής μείωσης του κορτικοστεροειδούς (βλ.
παράγραφο 4.4). Εάν η θεραπεία με από στόματος κορτικοστεροειδές δεν είναι ανεκτή ή δεν είναι αποτελεσματική, η ενδοφλέβια χορήγηση κορτικοστεροειδών μπορεί να θεωρηθεί κλινικά ενδεδειγμένη.
Εάν χρησιμοποιείται κάποιο άλλο κορτικοστεροειδές από τον ιατρό στη θέση της πρεδνιζολόνης, πρέπει να γίνουν παρόμοιες εκτιμήσεις και προσέγγιση για σταδιακή μείωση της δόσης του κορτικοστεροειδούς μετά από 30 ημέρες.
Ειδικοί πληθυσμοί
Νεφρική δυσλειτουργία
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Itvisma δεν έχουν τεκμηριωθεί σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Δεν θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης.
Έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας
Η θεραπεία με το Itvisma θα πρέπει να μελετάται προσεκτικά σε ασθενείς με έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας (βλ. παράγραφο 4.4). Δεν θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Itvisma σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Τα παρόντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στις παραγράφους 4.8 και 5.1, αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία σε παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως < 2 ετών. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σε παιδιά ηλικίας < 6 μηνών.
Ενήλικος πληθυσμός
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα κλινικών μελετών σε ασθενείς ηλικίας 18 ετών και άνω. Τρόπος χορήγησης
Για ενδορραχιαία χρήση. Η θεραπεία πρέπει να χορηγείται ενδορραχιαία μέσω οσφυϊκής παρακέντησης από επαγγελματίες υγείας με εμπειρία στην εκτέλεση οσφυϊκών παρακεντήσεων.
-
Αμέσως πριν από τη χορήγηση, συλλέξτε το περιεχόμενο του φιαλιδίου στη σύριγγα, αφαιρέστε τον αέρα από τη σύριγγα, επιβεβαιώστε ότι ο όγκος της δόσης στη σύριγγα είναι 3 mL, καλύψτε τη σύριγγα με πώμα και μεταφέρετέ την στην τοποθεσία διεξαγωγής της ένεσης του ασθενούς.
-
Εφόσον ενδείκνυται από την κλινική κατάσταση του ασθενούς, θα πρέπει να εξεταστεί η χορήγηση καταστολής.
-
Μπορεί να εξεταστεί η χρήση απεικονιστικών τεχνικών για την καθοδήγηση της ενδορραχιαίας ένεσης.
-
Ο ασθενής θα πρέπει να αξιολογείται πριν και μετά την ενδορραχιαία ένεση για την παρουσία πιθανών καταστάσεων που σχετίζονται με την οσφυϊκή παρακέντηση, ώστε να αποφευχθούν σοβαρές επιπλοκές της διαδικασίας.
-
Πριν από τη χορήγηση, αφαιρέστε 3 mL εγκεφαλονωτιαίου υγρού (CSF) χρησιμοποιώντας βελόνα οσφυϊκής παρακέντησης.
-
Το Itvisma χορηγείται ως εφάπαξ ενδορραχιαία ένεση bolus σε διάστημα περίπου 1 ως
2 λεπτών.
-
Μετά την ενδορραχιαία ένεση, συστήνεται τοποθέτηση σε θέση Trendelenburg (ανάλογα με την κλινική κατάσταση του ασθενούς).
Για λεπτομερείς οδηγίες σχετικά με την προετοιμασία, τον χειρισμό, την τυχαία έκθεση και την απόρριψη του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.6.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Λόγοι αναβολής της θεραπείας
Εξαιτίας του κινδύνου για σοβαρή ανοσοαπόκριση, συνιστάται οι ασθενείς να είναι κλινικά σταθεροί στη γενική κατάσταση της υγείας τους (π.χ. ενυδάτωση και κατάσταση διατροφής, απουσία λοίμωξης, αναπνευστική κατάσταση) πριν από την ένεση. Το Itvisma θα πρέπει να αναβληθεί σε ασθενείς με λοίμωξη, είτε οξεία (π.χ. αναπνευστική) είτε χρόνια μη ελεγχόμενη, μέχρι η λοίμωξη να επιλυθεί και ο ασθενής να είναι κλινικά σταθερός. Τα κλινικά σημεία ή συμπτώματα της λοίμωξης δεν πρέπει να είναι εμφανή κατά τον χρόνο της ένεσης.
Προϋπάρχουσα ανοσία έναντι του AAV9
Στις κλινικές μελέτες του Itvisma, απαιτήθηκε οι ασθενείς να έχουν αρχικούς τίτλους των αντισωμάτων ορού αντι-AAV9 ≤ 1:50. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Itvisma σε ασθενείς με αυξημένους τίτλους των αντισωμάτων αντι-AAV9 δεν έχουν αξιολογηθεί σε ανθρώπους.
Ηπατοτοξικότητα
Ηπατοτοξικότητα, η οποία εκδηλώνεται γενικά με αυξημένα επίπεδα ALT ή/και AST, έχει παρατηρηθεί με την ενδορραχιαία ένεση ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης (βλ. παράγραφο 4.8). Για την ελαχιστοποίηση πιθανών αυξήσεων των αμινοτρανσφερασών, θα πρέπει να χορηγείται συστηματικό κορτικοστεροειδές σε όλους τους ασθενείς πριν και μετά την ενδορραχιαία ένεση. Η ανοσομεσολαβούμενη ηπατοτοξικότητα ενδέχεται να απαιτεί προσαρμογή του ανοσορρυθμιστικού σχήματος συμπεριλαμβάνοντας μεγαλύτερη διάρκεια, αυξημένη δόση, ή παράταση της σταδιακής μείωσης του κορτικοστεροειδούς (βλ. παράγραφο 4.2).
Οι ασθενείς με προϋπάρχουσα έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας ή οξεία ηπατική ιογενή λοίμωξη ενδέχεται να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο ηπατικής βλάβης. Ασθενείς με αυξημένες τιμές των εξετάσεων ηπατικής λειτουργίας δεν έχουν μελετηθεί σε κλινικές μελέτες με ενδορραχιαία ένεση ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης.
Πριν από την ενδορραχιαία ένεση της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης, η ηπατική λειτουργία όλων των ασθενών θα πρέπει να αξιολογείται μέσω κλινικής εξέτασης και εργαστηριακών εξετάσεων. Η ηπατική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθείται για τουλάχιστον 3 μήνες μετά την χορήγηση της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης με ενδορραχιαία ένεση, και τον υπόλοιπο χρόνο όπως ενδείκνυται κλινικά. Η AST, η ALT και η ολική χολερυθρίνη θα πρέπει να αξιολογούνται εβδομαδιαίως για τον πρώτο μήνα μετά την χορήγηση της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης με ενδορραχιαία ένεση και κατά τη διάρκεια της περιόδου σταδιακής μείωσης του κορτικοστεροειδούς. Εάν ο ασθενής είναι κλινικά σταθερός, με μη αξιοσημείωτα ευρήματα στο τέλος της περιόδου σταδιακής μείωσης του κορτικοστεροειδούς, η ηπατική λειτουργία θα πρέπει να συνεχίσει να παρακολουθείται κάθε δύο εβδομάδες για έναν ακόμη μήνα. Η σταδιακή μείωση των συστηματικών κορτικοστεροειδών δεν θα πρέπει να εξετάζεται μέχρι τα επίπεδα AST/ALT να είναι μικρότερα από 2 × ULN (βλ.
παράγραφο 4.2).
Οι ασθενείς με αποτελέσματα των εξετάσεων ηπατικής λειτουργίας τα οποία επιδεινώνονται ή/και με σημεία ή συμπτώματα οξείας ασθένειας θα πρέπει άμεσα να αξιολογούνται κλινικά και να παρακολουθούνται στενά. Σε περίπτωση υποψίας ηπατικής βλάβης, συνιστάται περαιτέρω έλεγχος (π.χ. αλβουμίνη, χρόνος προθρομβίνης, PTT και INR). Συνιστάται έγκαιρη γνωμοδότηση ενός γαστρεντερολόγου ή ηπατολόγου, εφόσον απαιτείται.
Θρομβοπενία
Παροδικές μειώσεις στον αριθμό των αιμοπεταλίων παρατηρήθηκαν συνήθως εντός της πρώτης εβδομάδας μετά τη χορήγηση της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης με ενδορραχιαία ένεση. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο αριθμός αιμοπεταλίων ήταν > 75 × 109/L και επανήλθε στα αρχικά επίπεδα δύο εβδομάδες μετά τη χορήγηση της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης με ενδορραχιαία ένεση.
Ο αριθμός των αιμοπεταλίων θα πρέπει να μετράται πριν την ενδορραχιαία ένεση της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης και θα πρέπει να παρακολουθείται σε τακτική βάση μετέπειτα, τουλάχιστον εβδομαδιαίως για τον πρώτο μήνα και όπως κρίνεται κλινικά απαραίτητο έως ότου ο αριθμός των αιμοπεταλίων επιστρέψει στα αρχικά επίπεδα.
Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια
Μπορεί να εμφανιστεί θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (TMA). Η TMA χαρακτηρίζεται από θρομβοπενία, μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία και οξεία νεφρική βλάβη. Η ταυτόχρονη ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος (π.χ. λοιμώξεις, εμβολιασμοί) μπορεί να είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει.
Συνιστάται άμεση προσοχή σε σημεία και συμπτώματα της TMA, καθώς η TMA μπορεί να οδηγήσει σε απειλητικά για τη ζωή ή θανατηφόρα αποτελέσματα.
Η θρομβοπενία είναι ένα κύριο χαρακτηριστικό της TMA, κατά συνέπεια ο αριθμός των αιμοπεταλίων θα πρέπει να παρακολουθείται σε τακτική βάση μετά την ενδορραχιαία ένεση της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης, καθώς και τα σημεία και συμπτώματα της TMA, όπως η υπέρταση, ο εύκολος μωλωπισμός, οι επιληπτικές κρίσεις ή η μειωμένη παραγωγή ούρων. Σε περίπτωση που αυτά τα σημεία και συμπτώματα εμφανιστούν παρουσία θρομβοπενίας, θα πρέπει να διενεργηθεί άμεσα περαιτέρω διαγνωστική αξιολόγηση για αιμολυτική αναιμία και νεφρική δυσλειτουργία. Εάν εμφανιστούν κλινικά σημεία, συμπτώματα ή/και εργαστηριακά ευρήματα που συνάδουν με ΤΜΑ, θα πρέπει να κληθεί άμεσα ένας αιματολόγος ή/και νεφρολόγος ώστε να διαχειριστεί την ΤΜΑ όπως ενδείκνυται κλινικά. Οι ασθενείς και οι φροντιστές θα πρέπει να είναι ενήμεροι για τα σημεία και συμπτώματα της ΤΜΑ και θα πρέπει να καθοδηγηθούν ώστε να αναζητήσουν επείγουσα ιατρική φροντίδα εάν προκληθούν τέτοια συμπτώματα.
Περιφερική αισθητική νευροπάθεια
Έχει παρατηρηθεί περιφερική αισθητική νευροπάθεια με την ενδορραχιαία ένεση της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης. Η χορήγηση της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης με ενδορραχιαία ένεση μπορεί να προκαλέσει αισθητηριακά συμπτώματα (π.χ. μούδιασμα, αίσθημα μυρμηγκιάσματος, αίσθημα νυγμών ή άλγος στους βραχίονες, τα χέρια, τα πόδια ή/και τα πέλματα), με έναρξη που παρατηρήθηκε περίπου τρεις εβδομάδες μετά την ένεση στις κλινικές μελέτες. Συμπτώματα που απαιτούν αντιμετώπιση με πρόσθετες θεραπείες μπορεί να επιμείνουν, αλλά μπορεί επίσης να βελτιωθούν σταδιακά με την πάροδο του χρόνου (βλ. παράγραφο 4.8). Αισθητηριακά συμπτώματα ενδεικτικά περιφερικής αισθητικής νευροπάθειας μπορεί επίσης να εμφανιστούν ως μέρος της φυσικής πορείας της SMA.
Η πλήρης νευρολογική αξιολόγηση και άλλες εξετάσεις ή/και η διαχείριση των συμπτωμάτων θα πρέπει να εξετάζονται με βάση την κλινική εικόνα του ασθενούς. Οι ασθενείς και οι φροντιστές θα πρέπει να είναι ενήμεροι για τα σημεία και συμπτώματα της περιφερικής αισθητικής νευροπάθειας και να συμβουλεύονται να ενημερώνουν άμεσα τον ιατρό τους εάν εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα.
Κίνδυνος ικανότητας καρκινογένεσης ως αποτέλεσμα της ενσωμάτωσης του φορέα
Υπάρχει ένας θεωρητικός κίνδυνος ικανότητας καρκινογένεσης λόγω της πιθανής ενσωμάτωσης του DNA του φορέα AAV της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης στο γονιδίωμα του ξενιστή.
Η ονασεμνογένη αμπεπαρβοβέκη για ενδορραχιαία ένεση αποτελείται από ένα μη-αντιγραφόμενο φορέα AAV9 του οποίου το DNA παραμένει σε μεγάλο βαθμό σε επισωματική μορφή. Έχει αναφερθεί τυχαία ενσωμάτωση του ανασυνδυασμένου DNA του φορέα AAV στο ανθρώπινο DNA με γονιδιακές θεραπείες AAV. H κλινική συνάφεια των μεμονωμένων συμβάντων ενσωμάτωσης είναι άγνωστη, αλλά αναγνωρίζεται ότι μεμονωμένα περιστατικά ενσωμάτωσης, θα μπορούσαν δυνητικά να συμβάλλουν σε κίνδυνο ικανότητας καρκινογένεσης.
Μέχρι στιγμής, δεν έχουν αναφερθεί περιστατικά κακοηθειών οι οποίες να σχετίζονται με την θεραπεία με ενδορραχιαία ένεση ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης. Σε περίπτωση εμφάνισης όγκου, θα πρέπει να γίνει επικοινωνία με τον κάτοχο της άδειας κυκλοφορίας ώστε να δοθούν οδηγίες για τη συλλογή δειγμάτων από τον ασθενή προς έλεγχο.
Δωρεά αίματος, οργάνων, ιστών και κυττάρων
Οι ασθενείς υπό θεραπεία με ονασεμνογένη αμπεπαρβοβέκη με ενδορραχιαία ένεση δεν πρέπει να δωρίσουν αίμα, όργανα, ιστούς ή κύτταρα για μεταμόσχευση.
Περιεκτικότητα σε νάτριο
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά 3 mL δόσης, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων. Εμβολιασμοί
Όπου είναι εφικτό, το πρόγραμμα εμβολιασμών του ασθενούς θα πρέπει να ρυθμίζεται προκειμένου να πραγματοποιείται ταυτόχρονη χορήγηση κορτικοστεροειδών πριν και μετά την ενδορραχιαία ένεση ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης. Συνιστάται εποχική προφύλαξη από τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό (RSV). Ζώντα εμβόλια, όπως της ιλαράς, των μαγουλάδων και της ερυθράς (MMR) και της ανεμευλογιάς, δεν θα πρέπει να χορηγούνται σε ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτική δόση στεροειδών (δηλ. ≥ 2 εβδομάδες ημερήσιας λήψης 20 mg ή 2 mg/kg σωματικού βάρους πρεδνιζολόνης ή ισοδύναμου).
Κύηση
Δεν υπάρχουν κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης σε εγκύους. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεση ή έμμεση τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. παράγραφο 5.3). Δεν είναι γνωστό εάν η ονασεμνογένη αμπεπαρβοβέκη έχει τη δυνατότητα να μεταφερθεί στο έμβρυο στον άνθρωπο. Ως εκ τούτου, οι γυναίκες που είναι έγκυες ή ενδέχεται να μείνουν έγκυες θα πρέπει να υποβάλλονται σε θεραπεία με Itvisma μόνο μετά από ενδελεχή αξιολόγηση οφέλους-κινδύνου.
Θηλασμός
Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την παρουσία της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης στο ανθρώπινο γάλα, τις επιδράσεις στο θηλάζον βρέφος ή τις επιδράσεις στην παραγωγή γάλακτος. Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για την γυναίκα.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με την επίδραση της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης στη γονιμότητα του ανθρώπου. Σε μελέτες γονιμότητας σε ζώα, η ονασεμνογένη αμπεπαρβοβέκη δεν επηρέασε τη γονιμότητα σε αρσενικά ή θηλυκά ποντίκια σε δόσεις έως 1,1 × 1014 vg/kg χορηγούμενες ενδοφλεβίως (βλ. παράγραφο 5.3).
ν
Η ενδορραχιαία ένεση ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης μπορεί να έχει μικρή επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Οι ασθενείς που εμφανίζουν ζάλη (βλ. παράγραφο 4.8) θα πρέπει να αποφύγουν την οδήγηση και τον χειρισμό μηχανημάτων.
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Τα δεδομένα ασφάλειας που περιγράφονται στην παρούσα παράγραφο προέρχονται από 127 ασθενείς από τις μελέτες COAV101B12301, COAV101B12302 και COAV101A12102 σε μία περίοδο παρακολούθησης 52 εβδομάδων (βλ. παράγραφο 5.1). Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες έπειτα από τη χορήγηση του Itvisma ήταν λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού (41,7%), πυρεξία (36,2%), έμετος (28,3%), κεφαλαλγία (13,4%), και αυξημένα ηπατικά ένζυμα (9,4%). Οι πιο συχνά αναφερόμενες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν έμετος (2,4%), αυξημένα ηπατικά ένζυμα (1,6%), κεφαλαλγία (1,6%) και πυρεξία (1,6%). Οι αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν παρόμοιες μεταξύ των μελετών.
Kατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που προσδιορίστηκαν με το Itvisma σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ενδορραχιαία ένεση στη συνιστώμενη δόση παρουσιάζονται στον Πίνακα 2. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομήθηκαν σύμφωνα με την ταξινόμηση κατηγορία/οργανικό σύστημα και συχνότητα κατά MedDRA. Οι κατηγορίες συχνότητας καθορίζονται σύμφωνα με τις ακόλουθες συμβάσεις: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 2 Kατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών του Itvisma σε μορφή πίνακα
| Ανεπιθύμητες ενέργειες κατά MedDRA SOC/PT και συχνότητα | |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | |
| Πολύ συχνές | Λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδούα) |
| Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος | |
| Συχνές | Θρομβοπενίαβ) |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | |
| Πολύ συχνές | Κεφαλαλγίαγ) |
| Συχνές | Ζάληγ) |
| Συχνές | Περιφερική αισθητική νευροπάθειαδ) |
| Συχνές | Υπαισθησία |
| Συχνές | Παραισθησία |
| Γαστρεντερικές διαταραχές | |
| Πολύ συχνές | Έμετος |
| Ηπατοχολικές διαταραχές | |
| Συχνές | Αυξημένα ηπατικά ένζυμα ε) |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | |
| Πολύ συχνές | Πυρεξία |
| α) Η λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού περιλαμβάνει λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού, ιογενή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, ρινίτιδα, και στοματοφαρυγγικό άλγος.β) Η θρομβοπενία περιλαμβάνει θρομβοπενία και μειωμένο αριθμό αιμοπεταλίων.γ) Ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με την διαδικασία της οσφυονωτιαίας παρακέντησης.δ) Η περιφερική αισθητική νευροπάθεια περιλαμβάνει περιφερική αισθητική νευροπάθεια και περιφερική νευροπάθεια.ε) Τα αυξημένα ηπατικά ένζυμα περιλαμβάνουν αυξημένα ηπατικά ένζυμα, αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης, αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, ηπατίτιδα, υπερτρανσαμινασαιμία και μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία. | |
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Περιφερική αισθητική νευροπάθεια
Στις κλινικές μελέτες, παρατηρήθηκαν περιστατικά περιφερικής αισθητικής νευροπάθειας (1,6%) εντός περίπου τριών εβδομάδων μετά τη χορήγηση του Itvisma. Οι ασθενείς παρουσίασαν υπαισθησία και παραισθησία. Τα περιστατικά αυτά απαιτούσαν παρατεταμένη αντιμετώπιση των συμπτωμάτων και ορισμένα συμπτώματα δεν είχαν υποχωρήσει πλήρως στο τέλος της μελέτης (βλ. παράγραφο 4.4).
Ηπατικές εργαστηριακές ανωμαλίες
Στις κλινικές μελέτες, όλοι οι ασθενείς έλαβαν προφυλακτική αγωγή με κορτικοστεροειδή. Η πλειονότητα των ασθενών έλαβε το συνιστώμενο ανοσορρυθμιστικό σχήμα με διάμεση διάρκεια περίπου 60 ημερών (βλ. παράγραφο 4.2). Παρατηρήθηκαν αυξήσεις AST ή ALT > 3 × ULN σε 4,7% των ασθενών μετά τη χορήγηση του Itvisma. Οι αυξήσεις των αμινοτρανσφερασών ορού υποχώρησαν με θεραπεία πρεδνιζολόνης και οι ασθενείς ανάρρωσαν χωρίς κλινικές επιπλοκές.
Ανοσογονικότητα
Στις κλινικές μελέτες COAV101B12301 και COAV101B12302, μετά από εφάπαξ ένεση Itvisma, παρατηρήθηκε αύξηση στους τίτλους των αντισωμάτων ορού αντι-AAV9 σε όλους τους ασθενείς σε σχέση με τα αρχικά επίπεδα. Οι διάμεσοι τίτλοι των αντισωμάτων ορού αντι-AAV9 στους 12 μήνες μετά τη χορήγηση του Itvisma ήταν > 1:800.000 και στις δύο μελέτες. Δεν παρατηρήθηκε σαφής συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων των αντισωμάτων αντι-AAV9 μετά τη χορήγηση και ευρημάτων ασφάλειας ή απώλειας της αποτελεσματικότητας στον υπό μελέτη πληθυσμό κατά την περίοδο παρακολούθησης των 12 μηνών μετά τη δόση.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου των 12 μηνών μετά τη χορήγηση της ένεσης του Itvisma στις μελέτες COAV101B12301 και COAV101B12302, παρατηρήθηκαν θετικά αντισώματα αντι-SMN σε 5/75 (6,7%) και 2/27 (7,4%) ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Itvisma, αντίστοιχα. Δεν μπορεί να τεκμηριωθεί σαφής συσχέτιση μεταξύ θετικής ανοσολογικής απόκρισης αντι-SMN και της ασφάλειας ή αποτελεσματικότητας του Itvisma κατά την περίοδο παρακολούθησης των 12 μηνών μετά τη δόση.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - ITVISMA 1.2 X
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Λοιπά φάρμακα για τη θεραπεία των μυοσκελετικών παθήσεων, κωδικός ATC: M09AX09
Μηχανισμός δράσης
Η ονασεμνογένη αμπεπαρβοβέκη είναι μία γονιδιακή θεραπεία σχεδιασμένη να εισαγάγει ένα λειτουργικό αντίγραφο του γονιδίου επιβίωσης του κινητικού νευρώνα (SMN1) στα διαμολυσμένα κύτταρα προκειμένου να αντιμετωπίσει τη μονογονιδιακή αιτία της νωτιαίας μυϊκής ατροφίας (SMA). Παρέχοντας μία εναλλακτική πηγή έκφρασης της πρωτεΐνης SMN στους κινητικούς νευρώνες, αναμένεται να προωθηθεί η επιβίωση και η λειτουργία των κινητικών νευρώνων που έχουν υποστεί μεταγωγή.
Η ονασεμνογένη αμπεπαρβοβέκη είναι ένας μη αντιγραφόμενος, ανασυνδυασμένος φορέας AAV που χρησιμοποιεί το καψίδιο AAV9 για να διανείμει ένα σταθερό, πλήρως λειτουργικό ανθρώπινο διαγονίδιο SMN. Το γονίδιο SMN1 που υπάρχει στην ονασεμνογένη αμπεπαρβοβέκη είναι σχεδιασμένο να παραμένει ως επισωματικό DNA στον πυρήνα των κυττάρων που έχουν υποστεί μεταγωγή και εκφράζεται σταθερά σε μεταμιτωτικά κύτταρα. Το διαγονίδιο εισάγεται στα κύτταρα-στόχους ως αυτοσυμπληρωματικό μόριο διπλής έλικας. Η έκφραση του διαγονιδίου καθοδηγείται από ένα συνεχή υποκινητή (υβρίδιο β-ακτίνης όρνιθας, όπου η β-ακτίνη όρνιθας έχει ενισχυθεί από κυτταρομεγαλοϊό), που καταλήγει σε συνεχή και διατηρούμενη έκφραση της SMN. Η απόδειξη για το μηχανισμό δράσης προκύπτει κυρίως από μη κλινικές μελέτες.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Μελέτη COAV101B12301 (STEER) φάσης III σε ασθενείς με SMA
Πρόκειται για μία 52 εβδομάδων, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, με διάστημα εικονικής διαδικασίας ελέγχου πολυκεντρική μελέτη.
Η αποτελεσματικότητα αξιολογήθηκε σε 126 ασθενείς με SMA ηλικίας 2 έως < 18 ετών, οι οποίοι δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία και μπορούσαν να καθίσουν, αλλά ποτέ δεν είχαν τη δυνατότητα να περπατήσουν ανεξάρτητα. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 3:2 και έλαβαν Itvisma (1,2 × 1014 vg) με οσφυϊκή ενδορραχιαία ένεση (n=75) ή εικονική διαδικασία (n=51). Η τυχαιοποίηση έγινε με στρωματοποίηση βάσει της ηλικίας και της προ-θεραπευτικής βαθμολογίας στην κλίμακα Hammersmith Functional Motor Scale – Expanded (HFMSE) κατά τον έλεγχο. Ασθενείς με αυξημένα αρχικά επίπεδα (αναφορά σε > 1:50) τίτλου των αντισωμάτων ορού αντι-AAV9 αποκλείστηκαν.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η μεταβολή από την αρχική τιμή στη συνολική βαθμολογία HFMSE κατά το τέλος της παρακολούθησης, το οποίο ορίζεται ως ο μέσος όρος της αξιολόγησης στην εβδομάδα 48 και στην εβδομάδα 52, στον συνολικό πληθυσμό της μελέτης (ηλικιακή ομάδα 2 έως < 18 ετών) με Itvisma σε σύγκριση με την εικονική διαδικασία. Το δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν το ποσοστό των ασθενών με βελτίωση τουλάχιστον κατά 3 μονάδες από την αρχική τιμή στη συνολική βαθμολογία HFMSE στο τέλος της παρακολούθησης. Η HFMSE αξιολογεί την κινητική λειτουργία σε ασθενείς με SMA οι οποίοι έχουν περιορισμένη βάδιση, αποτελούμενη από 33 διαβαθμισμένα στοιχεία που αξιολογούν κινήσεις που κυμαίνονται από το κάθισμα έως τη χρήση της σκάλας. Κάθε στοιχείο βαθμολογείται από το 0 έως το 2, με μέγιστη συνολική βαθμολογία 66. Οι υψηλότερες βαθμολογίες υποδηλώνουν καλύτερη κινητική λειτουργία. Ένα άλλο δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν η μεταβολή από την αρχική τιμή στην Αναθεωρημένη Μονάδα Άνω Άκρου (RULM) στο τέλος της παρακολούθησης. Η RULM είναι μια κλίμακα ειδική για την SMA που χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση της κινητικής λειτουργίας των άνω άκρων (εγγύς και άπω). Η
RULM περιλαμβάνει 19 διαβαθμισμένα στοιχεία (18 με βαθμολογία από 0 έως 2 και 1 με βαθμολογία από 0 έως 1), και υπάρχει μέγιστη επιτεύξιμη βαθμολογία 37, με υψηλότερες βαθμολογίες να υποδηλώνουν μεγαλύτερη κινητική λειτουργία.
Η διάμεση ηλικία κατά τον έλεγχο ήταν 4,54 έτη (εύρος: 2,0 έως 16,5 έτη) και η διάμεση αναφερόμενη ηλικία έναρξης των κλινικών σημείων και συμπτωμάτων της SMA ήταν 11 μήνες (εύρος: 6 έως 33 μήνες). Το υψηλότερο κινητικό ορόσημο που είχε επιτευχθεί ποτέ από τους ασθενείς περιλάμβανε την καθιστή θέση, την όρθια στάση με ή χωρίς υποστήριξη ή το περπάτημα με υποστήριξη. Αρχικά, η μέση βαθμολογία HFMSE ήταν 17,97 και 18,17 στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με Itvisma και στην ομάδα ελέγχου με εικονική διαδικασία, αντίστοιχα. Η μέση βαθμολογία RULM αρχικά ήταν 16,52 στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με Itvisma και 17,42 στην ομάδα ελέγχου με εικονική διαδικασία. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά κατά την έναρξη ήταν ισορροπημένα μεταξύ των σκελών Itvisma και εικονικής διαδικασίας.
Η ανάλυση του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου έδειξε στατιστικά σημαντική και κλινικά ουσιαστική βελτίωση στις βαθμολογίες HFMSE από την έναρξη στο τέλος της παρακολούθησης στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με Itvisma σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου με εικονική διαδικασία (Πίνακας 3 και Εικόνα 1).
Πίνακας 3 Πρωτεύον καταληκτικό σημείο στη μελέτη COAV101B12301
| Καταληκτικό σημείο | Ασθενείς που έλαβανθεραπεία με Itvisma (N=75) | Ασθενείς της ομάδας ελέγχου με εικονική διαδικασία(N=51) |
| Μέση συνολική βαθμολογίαHFMSE στην έναρξη (SD) | 17,97 (10,110) | 18,17 (9,756) |
| Μέση συνολική βαθμολογίαHFMSE στο τέλος της παρακολούθησης1 (SD) | 20,49 (11,356) | 19,05 (10,132) |
| Μεταβολή στη συνολική βαθμολογία HFMSE2 από την έναρξη στο τέλος της παρακολούθησης στον συνολικόπληθυσμό της μελέτης (ηλικιακή ομάδα 2 έως < 18 ετών)1,2,3,4 | 2,39 (0,439) | 0,51 (0,532) |
| Διαφορά από την ομάδα ελέγχου με εικονική διαδικασίαΕκτίμηση (95% CI) | 1,88(0,51 – 3,25) | |
| SD = Τυπική απόκλιση (Standard deviation)1 Το τέλος της παρακολούθησης ορίστηκε ως ο μέσος όρος της αξιολόγησης στην εβδομάδα 48 και στην εβδομάδα 52.2 Αξιολογήθηκε με χρήση του πληθυσμού Πλήρους Ανάλυσης (FAS), ο οποίος περιλάμβανε όλους τους συμμετέχοντες που έλαβαν δόση Itvisma ή υποβλήθηκαν σε εικονική διαδικασία3 Μέση τιμή ελαχίστων τετραγώνων (LS) (τυπικό σφάλμα μέσης τιμής [SEM])4 Η ανάλυση Mixed Model Repeated Measure (MMRM) με σταθερά αποτελέσματα περιλάμβανε τη θεραπεία, την προγραμματισμένη επίσκεψη, την θεραπεία ανάλογα με την επίσκεψη, τη διαστρωμάτωση και τη συνολική βαθμολογία HFMSE κατά την έναρξη ως συμμεταβλητή. | ||
Itvisma
Εικονική διαδικασία
2,39
0,51
Έναρξη
Εβδομάδα 12 Εβδομάδα 24 Εβδομάδα 36
Τέλος της παρακολούθησης
Μέγεθος δείγματος σε κάθε επίσκεψη Εικονική διαδικασία
Itvisma
Μέση τιμή LS (± SEΜ) για την μεταβολή από την έναρξη στη βαθμολογία HFMSE
Εικόνα 1 Μεταβολή στην HFMSE από την έναρξη για ασθενείς ηλικίας 2 έως < 18 ετών στη μελέτη COAV101B12301
Σημείωση: Τα δεδομένα αντιπροσωπεύουν τη μέση τιμή LS ± SEΜ, τα ενδιάμεσα χρονικά σημεία είναι περιγραφικά μόνο και δεν ελέγχονται για πολλαπλότητα.
Η μεταβολή από την έναρξη στην RULM κατά το τέλος της παρακολούθησης αξιολογήθηκε στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με Itvisma και στην ομάδα ελέγχου με εικονική διαδικασία. Η μέση αύξηση των ελαχίστων τετραγώνων (LS) στη συνολική βαθμολογία RULM από την έναρξη έως το τέλος της παρακολούθησης ήταν 2,44 μονάδες στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με Itvisma και 0,92 μονάδες στην ομάδα ελέγχου με εικονική διαδικασία. Η διαφορά της θεραπείας των
1,52 μονάδων υπέρ της ομάδας που έλαβε θεραπεία με Itvisma δεν πληρούσε τη στατιστική σημαντικότητα (95% CI: 0,34, 2,71) σε επίπεδο άλφα 0,0025 σύμφωνα με την προσχεδιασμένη στρατηγική πολλαπλών δοκιμών.
Το ποσοστό των ασθενών με βελτίωση τουλάχιστον κατά 3 μονάδες στη συνολική βαθμολογία HFMSE από την έναρξη έως το τέλος της παρακολούθησης ήταν αριθμητικά υψηλότερο στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με Itvisma (39,2%) σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου με εικονική διαδικασία (26,0%), αν και η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική (λόγος πιθανοτήτων (OR): 2,03; 95% CI: 0,9, 4,57).
Εξήντα επτά από τους 75 ασθενείς της COAV101B12301 που έλαβαν Itvisma συνέχισαν να παρακολουθούνται για επιπλέον 3 μήνες μετά το τέλος της παρακολούθησης. Κατά τη συνδυασμένη περίοδο παρακολούθησης έως 15 μήνες μετά τη χορήγηση του Itvisma, οι μέσες βαθμολογίες HFMSE συνέχισαν να αυξάνονται, καταδεικνύοντας βελτιωμένη και διατηρούμενη κινητική λειτουργία.
Μελέτη COAV101B12302 (STRENGTH) φάσης III σε ασθενείς με SMA που είχαν προηγουμένως λάβει άλλες θεραπείες τροποποίησης της SMA
Πρόκειται για μία φάσης III, ανοικτής επισήμανσης, μονού σκέλους, πολυκεντρική μελέτη ενδορραχιαίας χορήγησης του Itvisma (1,2 × 1014 vg) σε 27 ασθενείς με SMA ηλικίας 2 έως < 18 ετών (διάμεση ηλικία κατά τον έλεγχο: 7,0 έτη, εύρος: 2,3 έως 17,6 έτη) οι οποίοι διέκοψαν την προηγούμενη θεραπεία για SMA (νουσινερσένη n=21, ρισδιπλάμη n=4, νουσινερσένη και ρισδιπλάμη [όχι ταυτόχρονα] n=2). Πριν από τη θεραπεία με Itvisma, οι ασθενείς είχαν λάβει προηγουμένως νουσινερσένη για μέση διάρκεια 4,3 ετών (εύρος: 1,86 έως 6,18 έτη), και ρισδιπλάμη για μέση διάρκεια 3,0 ετών (εύρος: 0,39 έως 6,28 έτη). Όλοι οι ασθενείς είχαν τη δυνατότητα να καθίσουν αλλά ποτέ δεν είχαν τη δυνατότητα να περπατήσουν ανεξάρτητα. Η αρχική κινητική λειτουργία των ασθενών περιλάμβανε κάθισμα, ορθοστάτιση με ή χωρίς υποστήριξη ή/και βάδιση με υποστήριξη. Οι ασθενείς με αυξημένα αρχικά επίπεδα (αναφορά σε > 1:50) τίτλου των αντισωμάτων ορού αντι-AAV9 αποκλείστηκαν.
Κατά την εβδομάδα 52, οι ασθενείς παρουσίασαν συνολική σταθεροποίηση της κινητικής λειτουργίας, όπως μετρήθηκε με HFMSE (n=21), με μέση (SD) μεταβολή από την έναρξη 0,17 (2,88), και RULM (n=21), με μέση (SD) μεταβολή από την έναρξη 0,29 (2,85). Μετά την προσαρμογή για την ηλικιακή ομάδα στην έναρξη, η προσαρμοσμένη μέση (LS mean) μεταβολή από την έναρξη έως την εβδομάδα 52 στη συνολική βαθμολογία HFMSE και RULM ήταν 1,05 και 0,59, αντίστοιχα. Η πλειονότητα των ασθενών διατήρησε τα βασικά κινητικά ορόσημα ή παρουσίασε υψηλότερα κινητικά ορόσημα την εβδομάδα 52.
Μελέτη COAV101A12102 (STRONG) φάσης I/II σε ασθενείς με SMA
Πρόκειται για μία φάσης I/II, ανοικτής επισήμανσης μελέτη στην οποία το Itvisma (1,2 × 1014 vg) χορηγήθηκε ως εφάπαξ ενδορραχιαία ένεση σε 25 ασθενείς ηλικίας από 6 μηνών έως < 5 ετών κατά τον χρόνο της χορήγησης. Όλοι οι ασθενείς ήταν χωρίς προηγούμενη θεραπεία και είχαν τη δυνατότητα να καθίσουν αλλά ποτέ δεν είχαν τη δυνατότητα για ορθοστάτιση ή βάδιση χωρίς υποστήριξη στην έναρξη. Οι ασθενείς με αυξημένα αρχικά επίπεδα (αναφορά σε > 1:50) τίτλου των αντισωμάτων ορού αντι-AAV9 αποκλείστηκαν. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν σε δύο ομάδες βάσει ηλικίας κατά τη χορήγηση (ηλικίας 6 μηνών έως < 2 ετών (N=13), ηλικίας 2 έως < 5 ετών (N=12)). Η διάμεση ηλικία κατά τη χορήγηση ήταν 17,7 μήνες (εύρος: 7 έως 23 μήνες) στην ηλικιακή ομάδα
6 μηνών έως < 2 ετών, και 33,7 μήνες (εύρος: 26 έως 55 μήνες) στην ηλικιακή ομάδα 2 έως < 5 ετών. Η διάμεση ηλικία εμφάνισης κλινικών σημείων και συμπτωμάτων της SMA ήταν 8,0 μήνες και
8,5 μήνες στην ηλικιακή ομάδα 6 μηνών έως < 2 ετών και στην ηλικιακή ομάδα 2 έως < 5 ετών, αντίστοιχα.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της αποτελεσματικότητας για ασθενείς ηλικίας 2 έως < 5 ετών ήταν η μεταβολή της HFMSE από την έναρξη στους 12 μήνες μετά τη χορήγηση της ένεσης του Itvisma. Η μέση βαθμολογία HFMSE (SD) ήταν 14,8 (9,98) στην έναρξη και 21,3 (11,94) τον μήνα 12. Η πρωταρχική ανάλυση σε αυτή την ηλικιακή ομάδα έδειξε μέση μεταβολή LS (95% CI) στην HFMSE από την έναρξη έως τον μήνα 12 κατά 6,0 (3,7, 8,3) μονάδες.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ως προς την αποτελεσματικότητα για ασθενείς ηλικίας 6 μηνών έως
< 2 ετών ήταν η ικανότητα να στέκονται μόνοι τους για τουλάχιστον 3 δευτερόλεπτα (Bayley Scales of Infant και Toddler Development (Bayley-III) – Gross Motor (GM) Subtest Item #40), σε οποιαδήποτε επίσκεψη μετά την έναρξη έως και 12 μήνες από τη χορήγηση της ένεσης του Itvisma. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο δεν επιτεύχθηκε. 1 από τους 13 ασθενείς παρουσίασε αυτό το ορόσημο τον μήνα 12.
Διερευνητικές αναλύσεις σε ασθενείς ηλικίας 6 μηνών έως < 2 ετών δείχνουν βελτιώσεις από την έναρξη στις αδρές και λεπτές κινητικές δεξιότητες, όπως μετρήθηκαν με τις Υποδοκιμασίες Bayley-III Gross και Fine Motor Subtests. Όλοι οι 13 ασθενείς παρουσίασαν βελτίωση από την έναρξη έως τον μήνα 12 στη συνολική βαθμολογία των υποδοκιμασιών αδρής ή/και λεπτής κινητικότητας, με μέση μεταβολή (SD) από την έναρξη κατά 6,7 (6,46) και 12,7 (3,71), αντίστοιχα. Επιπλέον, σε μία υποομάδα ασθενών που έφτασαν την ηλικία των 2 ετών κατά τη διάρκεια της μελέτης και είχαν κατ’ελάχιστο δεδομένα HFMSE (n=6) επτά μήνων από την έναρξη, όλοι οι ασθενείς παρουσίασαν αυξήσεις στη βαθμολογία HFMSE με εύρος από 1 έως 14 μονάδες (μέση ± SD μεταβολή: 6,7 ± 4,72) από την αρχική αξιολόγηση της HFMSE έως το τέλος του μήνα 7. Η αποτελεσματικότητα δεν έχει τεκμηριωθεί στην ηλικιακή ομάδα 6 μηνών έως < 2 ετών.
Δώδεκα από τους 25 ασθενείς της COAV101A12102 εντάχθηκαν σε μία μακροχρόνια μελέτη για
7,2 έτη. Έως τις 30 Ιουνίου 2025, η πλειοψηφία των ασθενών διατήρησε ή βελτίωσε περαιτέρω την κινητική τους λειτουργία. Εννέα από τους 12 ασθενείς έλαβαν ταυτόχρονη θεραπεία με νουσινερσένη ή ρισδιπλάμη σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας μελέτης. Ο λόγος για την ταυτόχρονη θεραπεία με νουσινερσένη ή ρισδιπλάμη είναι άγνωστος και δεν μπορεί να εξαχθεί κάποιο συμπέρασμα για την επίδραση της θεραπείας σε αυτούς τους ασθενείς.
Πραγματοποιήθηκαν μελέτες αποβολής του φορέα ονασεμνογένη αμπεπαρβοβέκη, οι οποίες αξιολογούν την ποσότητα του φορέα DNA που απεκκρίνεται από το σώμα μέσω σιέλου, ούρων, κοπράνων και ρινικών εκκρίσεων, μετά από την ενδορραχιαία χορήγηση.
Ο φορέας DNA ήταν ανιχνεύσιμος σε δείγματα αποβολής μετά την ενδορραχιαία ένεση της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης. Η αποβολή (έκκριση) της ονασεμνογένης αμπεπαρβοβέκης ήταν κυρίως μέσω κοπράνων. Η πλειονότητα του φορέα DNA (> 90%) απεκκρίνεται εντός 2 εβδομάδων μετά τη χορήγηση της δόσης. Η μέγιστη αποβολή στα κόπρανα εκτιμήθηκε μεταξύ 0,005% έως 0,03% της συνολικής δόσης. Η μέγιστη συγκέντρωση της αποβολής στα κόπρανα ήταν ~70 φορές μικρότερη μετά την ενδορραχιαία χορήγηση των 1,2 × 1014 vg στην COAV101B12301 συγκριτικά με την ενδοφλέβια χορήγηση των 1,1 × 1014 vg/kg (μελέτες AVXS-101-CL-302 και AVXS-101-CL-303).
Σε άτομα ηλικίας 6 μηνών έως < 2 ετών, ο όγκος του CSF αυξάνεται από 1,0 έως 1,6 φορές. Με βάση αυτό, η έκθεση στην ονασεμνογένη αμπεπαρβοβέκη του CSF παιδιατρικών ασθενών ηλικίας 6 μηνών έως < 2 ετών μπορεί να είναι έως 1,6 φορές υψηλότερη συγκριτικά με τους ασθενείς ηλικίας ≥ 2 ετών.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - ITVISMA 1.2 X
Τρομεθαμίνη Μαγνήσιο χλωριούχο Νάτριο χλωριούχο Πολοξαμέρη 188
Υδροχλωρικό οξύ (για ρύθμιση του pH) Ύδωρ για ενέσιμα
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
Πρέπει να αποφεύγεται η επαφή του φαρμακευτικού προϊόντος με ιατροτεχνολογικά προϊόντα που αποτελούνται από πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC), δισφαινόλη-Α (BPA), δις(2-αιθυλεξυλ) φθαλικό εστέρα (DEHP) ή λάτεξ.
2 χρόνια
Μετά την απόψυξη
Αφότου αποψυχθεί, το φαρμακευτικό προϊόν δεν θα πρέπει να καταψύχεται εκ νέου.
Μπορεί να φυλάσσεται σε ψυγείο στους 2 °C έως 8 °C στο αρχικό κουτί για 14 ημέρες. Η ημερομηνία παραλαβής θα πρέπει να σημειώνεται επάνω στο αρχικό κουτί πριν το φαρμακευτικό προϊόν αποθηκευτεί στο ψυγείο.
Μόλις η δόση συλλεχθεί μέσα στη σύριγγα, μπορεί να παραμείνει στους 2 °C έως 8 °C για έως
24 ώρες, συμπεριλαμβανομένου ενός μέγιστου επιτρεπόμενου χρόνου 5 ωρών εκτός ψυγείου εντός της περιόδου των 24 ωρών. Η σύριγγα που περιέχει τον φορέα πρέπει να απορρίπτεται εάν δεν χρησιμοποιηθεί εντός του παραπάνω χρονικού διαστήματος.
Φυλάσσετε και μεταφέρετε στην κατάψυξη (≤ -60 °C). Φυλάσσετε σε ψυγείο (2 °C – 8 °C) αμέσως μετά την παραλαβή. Φυλάσσετε στο αρχικό κουτί.
Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την απόψυξη του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3.
Το Itvisma παρέχεται σε διαφανές φιαλίδιο εφάπαξ δόσης (5 mL πολυμερούς κυκλικής ολεφίνης) με πώμα εισχώρησης (20 mm ελαστικό χλωροβουτύλιο) και σφράγισμα (αλουμίνιο, εύκολα αποσπώμενο) με χρωματιστό πώμα (πλαστικό). Κάθε φιαλίδιο έχει όγκο πλήρωσης 3 mL.
Κάθε κουτί περιέχει 1 φιαλίδιο.
και άλλος χειρισμός
Απόψυξη
-
Αποψύξτε το Itvisma στο ψυγείο (2 °C έως 8 °C) για περίπου 4 ώρες, ή σε θερμοκρασία δωματίου (20 °C έως 25 °C) για περίπου 1 ώρα.
-
Πριν από την ενδορραχιαία ένεση, το Itvisma θα πρέπει να έρχεται σε θερμοκρασία δωματίου.
-
Το Itvisma είναι ένα διαφανές έως ελαφρώς αδιαφανές, άχρωμο έως απαλό λευκό διάλυμα. Μην χρησιμοποιήσετε αυτό το φαρμακευτικό προϊόν εάν παρατηρήσετε τυχόν σωματίδια, θολερότητα, ή αποχρωματισμό αφότου το κατεψυγμένο προϊόν αποψυχθεί και πριν από τη χορήγηση.
-
Μην ανακινείτε.
-
Αφότου αποψυχθεί, το φαρμακευτικό προϊόν δεν θα πρέπει να καταψύχεται εκ νέου.
-
Μετά την απόψυξη, το Itvisma θα πρέπει να χορηγείται το συντομότερο δυνατόν. Μόλις ο όγκος δόσης συλλεχθεί μέσα στη σύριγγα, μπορεί να μείνει στο ψυγείο (2 °C έως 8 °C) για έως 24 ώρες, συμπεριλαμβανομένου ενός μέγιστου επιτρεπόμενου χρόνου 5 ωρών εκτός ψυγείου εντός της περιόδου των 24 ωρών. Απορρίψτε τη σύριγγα που περιέχει το φορέα εάν δεν γίνει χρήση εντός αυτής της χρονικής περιόδου.
Προφυλάξεις που θα πρέπει να λαμβάνονται πριν τον χειρισμό ή τη χορήγηση του φαρμακευτικού προϊόντος
-
Ο χειρισμός του Itvisma θα πρέπει να γίνεται με άσηπτο τρόπο υπό στείρες συνθήκες.
-
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (GMOs).
-
Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μέσα ατομικής προστασίας (περιλαμβάνονται γάντια, γυαλιά ασφαλείας, εργαστηριακή ποδιά και μανίκια) κατά τον χειρισμό ή τη χορήγηση του Itvisma.
-
Το φιαλίδιο πρέπει να αποψυχθεί πριν από τη χρήση. Μην χρησιμοποιήσετε το Itvisma αν δεν αποψυχθεί.
-
Αμέσως πριν από τη χορήγηση, συλλέξτε το περιεχόμενο του φιαλιδίου στη σύριγγα, αφαιρέστε τον αέρα από τη σύριγγα, επιβεβαιώστε ότι ο όγκος της δόσης στη σύριγγα είναι 3 mL, καλύψτε τη σύριγγα με πώμα και μεταφέρετέ την στην τοποθεσία διεξαγωγής της ένεσης του ασθενούς.
-
Κατά τη συναρμολόγηση της ένεσης, πρέπει να διασφαλίζεται ότι η επιφάνεια των εξαρτημάτων που έρχεται σε επαφή με το διάλυμα Itvisma αποτελείται από τα συμβατά υλικά που αναφέρονται στον Πίνακα 4. Τα εξαρτήματα της συσκευής πρέπει να είναι ενδεδειγμένα για ενδορραχιαία ή νευραξονική χρήση.
Πίνακας 4 Υλικά εξαρτημάτων συμβατά με το Itvisma
Εξάρτημα Υλικό κατασκευής Βελόνα για αναρρόφηση 18 έως 19 G, μέγιστο μήκος 40 mm Ανοξείδωτος χάλυβας Σύριγγαα 5 έως 10 mL Πολυπροπυλένιο Πώμα σύριγγαςα Πολυπροπυλένιο, πολυαιθυλένιο ή μεθακρυλικό-ακρυλονιτρίλιο-βουταδιένιο-στυρένιο Ενδορραχιαία βελόνα 22 έως 27 G, μέγιστο μήκος 156 mm Ανοξείδωτος χάλυβας α Να μην κατασκευάζονται από πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC), δισφαινόλη-A (BPA), δις(2-αιθυλεξυλ) φθαλικό εστέρα (DEHP) ή λάτεξ Προφυλάξεις που πρέπει να λαμβάνονται για την απόρριψη και την τυχαία έκθεση στο φαρμακευτικό προϊόν
-
Όλες οι διαρροές του Itvisma πρέπει να σκουπίζονται με επίθεμα απορροφητικής γάζας και η περιοχή της διαρροής πρέπει να απολυμαίνεται με διάλυμα χλωρίνης και στη συνέχεια με μαντηλάκια οινοπνεύματος. Όλα τα υλικά καθαρισμού πρέπει να τοποθετούνται σε διπλή σακούλα και να απορρίπτονται σε συμμόρφωση με τις τοπικές κατευθυντήριες οδηγίες για τον χειρισμό βιολογικών αποβλήτων.
-
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους κατευθυντήριες οδηγίες για τον χειρισμό βιολογικών αποβλήτων.
-
Όλα τα υλικά τα οποία ενδέχεται να έχουν έρθει σε επαφή με το Itvisma (π.χ. φιαλίδιο, όλα τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την ένεση, συμπεριλαμβανομένων των αποστειρωμένων καλυμμάτων και των βελόνων) πρέπει να απορρίπτονται σύμφωνα με τις τοπικές κατευθυντήριες οδηγίες για τον χειρισμό βιολογικών αποβλήτων.
-
Η τυχαία έκθεση στο Itvisma πρέπει να αποφεύγεται. Σε περίπτωση τυχαίας έκθεσης στο δέρμα, η προσβληθείσα περιοχή πρέπει να καθαριστεί σχολαστικά με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 15 λεπτά. Σε περίπτωση τυχαίας έκθεσης στα μάτια, η προσβληθείσα περιοχή πρέπει να εκπλυθεί σχολαστικά με νερό για τουλάχιστον 15 λεπτά.