SOMATULINE AUTOGEL INJ.SO.PFS 60MG/P.F.SYR
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - SOMATULINE 60MG/P
Το Somatuline Autogel ενδείκνυται για:
-
Μακροχρόνια θεραπεία της μεγαλακρίας όταν τα επίπεδα της αυξητικής ορμόνης (GH) και/ ή του ινσουλινοειδούς αυξητικού παράγοντα - 1 (IGF-1) στην κυκλοφορία δεν ομαλοποιηθούν μετά από χειρουργική επέμβαση και/ή ακτινοθεραπεία ή σε ασθενείς για τους οποίους η χειρουργική επέμβαση και/ή η ακτινοθεραπεία δεν αποτελούν επιλογή.
-
Θεραπεία των βαθμού διαφοροποίησης (grade) 1 και υποσυνόλου των βαθμού διαφοροποίησης 2 (δείκτης πολλαπλασιασμού Ki67 έως 10%) γαστροεντεροπαγκρεατικών νευροενδοκρινών όγκων (GEP-NETs) του μέσου εντέρου, παγκρεατικής ή αγνώστου προέλευσης όταν έχουν αποκλειστεί θέσεις προέλευσης του οπισθίου εντέρου, σε ενήλικους ασθενείς με μη-εγχειρήσιμη τοπικά προχωρημένη ή μεταστατική νόσο (βλ. παράγραφο 5.1).
-
Αντιμετώπιση συμπτωμάτων που σχετίζονται με νευροενδοκρινικούς (ιδίως καρκινοειδείς) όγκους.
Δοσολογία
Μεγαλακρία:
Η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 60 έως 120 mg χορηγούμενα ανά 28 ημέρες.
Στη συνέχεια, η δόση πρέπει να εξατομικεύεται ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενή (αξιολογούμενη με κριτήριο την ύφεση των κλινικών συμπτωμάτων και/ή τη μείωση των επιπέδων της GH και/ ή τoυ IGF-1).
Αν δεν επιτευχθεί η επιθυμητή ανταπόκριση, η δόση μπορεί να αυξηθεί. Η δόση μπορεί να αυξηθεί, αν τα επίπεδα GH είναι πάνω από 2,5 ng/ml.
Για επίπεδα GH μεταξύ 2,5 ng/ml και 1 ng/ml, η δόση μπορεί να διατηρηθεί εάν το προσαρμοσμένο στην ηλικία επίπεδο IGF-1 είναι φυσιολογικό.
Aν επιτευχθεί πλήρης έλεγχος (μείωση των επιπέδων της GH κάτω από 1 ng/ml, ομαλοποιημένα επίπεδα IGF-1 και/ ή εξάλειψη των συμπτωμάτων), η δόση μπορεί να μειωθεί.
Οι ασθενείς που ελέγχονται καλά με ανάλογο σωματοστατίνης μπορούν να λάβουν αγωγή με Somatuline Autogel 120 mg κάθε 42-56 μέρες. Για παράδειγμα, ασθενείς, οι οποίοι ελέγχονται καλά με Somatuline Autogel 60 mg που χορηγείται με ένεση κάθε 28 ημέρες, μπορούν να υποβάλλονται σε θεραπεία με Somatuline Autogel 120 mg κάθε 56 ημέρες και ασθενείς, οι οποίοι ελέγχονται καλά με Somatuline Autogel 90 mg που χορηγείται με ένεση κάθε 28 ημέρες, μπορούν να υποβάλλονται σε θεραπεία με Somatuline Autogel 120 mg κάθε 42 ημέρες.
Θα πρέπει να παρακολουθούνται μακροχρόνια τα συμπτώματα και τα επίπεδα GH και IGF-1 όπως ενδείκνυται κλινικά.
Αντιμετώπιση συμπτωμάτων που σχετίζονται με νευροενδοκρινείς όγκους:
Η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 60 έως 120 mg χορηγούμενα ανά 28 ημέρες.
Η δόση πρέπει να ρυθμίζεται ανάλογα με τον επιτυγχανόμενο βαθμό συμπτωματικής ανακούφισης. Η μέγιστη συνιστώμενη δόση είναι 120 mg Somatuline Autogel κάθε 28 ημέρες.
Οι ασθενείς που ελέγχονται καλά με ανάλογο σωματοστατίνης μπορούν να λάβουν αγωγή με Somatuline Autogel 120 mg κάθε 42-56 μέρες.
Για παράδειγμα, ασθενείς, οι οποίοι ελέγχονται καλά με Somatuline Autogel 60 mg που χορηγείται με ένεση κάθε 28 ημέρες, μπορούν να υποβάλλονται σε θεραπεία με Somatuline Autogel 120 mg κάθε 56 ημέρες και ασθενείς, οι οποίοι ελέγχονται καλά με Somatuline Autogel 90 mg που χορηγείται με ένεση κάθε 28 ημέρες, μπορούν να υποβάλλονται σε θεραπεία με Somatuline Autogel 120 mg κάθε 42 ημέρες. Θα πρέπει να υπάρχει στενή παρακολούθηση των συμπτωμάτων όταν η θεραπεία αλλάζει στο εκτεταμένο δοσολογικό διάστημα.
Θεραπεία των βαθμού διαφοροποίησης 1 και υποσυνόλου των βαθμού 2 (δείκτης Ki67 έως 10%) γαστροεντεροπαγκρεατικών νευροενδοκρινών όγκων (GEP-NETs) του μέσου εντέρου, παγκρεατικής ή αγνώστου προέλευσης όταν έχουν αποκλειστεί θέσεις προέλευσης του οπισθίου εντέρου, σε ενήλικους ασθενείς με μη-εγχειρήσιμη τοπικά προχωρημένη ή μεταστατική νόσο:
Η συνιστώμενη δόση είναι μία ένεση Somatuline Autogel 120 mg χορηγούμενη κάθε 28 ημέρες. Η θεραπεία με Somatuline Autogel θα πρέπει να συνεχίζεται για όσο διάστημα απαιτείται για τον έλεγχο του όγκου.
Διαταραγμένη νεφρική / ηπατική λειτουργία
Σε ασθενείς με έκπτωση της νεφρικής ή ηπατικής λειτουργίας δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης, λόγω του ευρέος θεραπευτικού παραθύρου της λανρεοτίδης (βλ. παράγραφο 5.2).
Ηλικιωμένοι ασθενείς
Σε ηλικιωμένους ασθενείς δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης, λόγω του ευρέος θεραπευτικού παραθύρου της λανρεοτίδης (βλ. παράγραφο 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του Somatuline Autogel σε παιδιά και εφήβους δεν έχει τεκμηριωθεί.
Τρόπος χορήγησης
Το Somatuline Autogel χορηγείται με βαθιά υποδόρια ένεση στο άνω έξω τεταρτημόριο του γλουτού ή στο άνω έξω τμήμα του μηρού.
Σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν σταθερή δόση Somatuline Autogel, το φάρμακο μπορεί να χορηγηθεί, μετά από κατάλληλη εκπαίδευση από επαγγελματίες υγείας, είτε από τον ίδιο τον ασθενή ή από κάποιο εκπαιδευμένο άτομο.
Σε περίπτωση αυτοχορήγησης η ένεση πρέπει να γίνεται στο άνω έξω μέρος του μηρού.
Η απόφαση σχετικά με τη χορήγηση είτε από τον ίδιο τον ασθενή ή από κάποιο εκπαιδευμένο άτομο, πρέπει να λαμβάνεται από έναν επαγγελματία υγείας.
Ανεξάρτητα από το σημείο της ένεσης, το δέρμα δεν πρέπει να διπλώνεται και η βελόνα πρέπει να εισέρχεται γρήγορα σε όλο το μήκος της, κάθετα στο δέρμα.
Τα σημεία της ένεσης πρέπει να εναλλάσσονται μεταξύ της αριστερής και της δεξιάς πλευράς του σώματος.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, στη σωματοστατίνη ή σε σχετικά πεπτίδια ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Χολολιθίαση και Επιπλοκές της Χολολιθίασης:
Η λανρεοτίδη μπορεί να μειώσει την κινητικότητα της χοληδόχου κύστης και να οδηγήσει σε σχηματισμό χολολίθων. Για το λόγο αυτό οι ασθενείς μπορεί να χρειάζεται να παρακολουθούνται περιοδικά. Συνιστάται, κατά τη διάρκεια παρατεταμένης θεραπείας, να γίνεται πριν από τη θεραπεία και κάθε 6 μήνες, ηχογραφία της χοληδόχου κύστης (βλ. παράγραφο 4.8).
Έχουν υπάρξει αναφορές μετά την κυκλοφορία χολόλιθων που έχουν ως αποτέλεσμα επιπλοκές, όπως η χολοκυστίτιδα, η χολαγγειίτιδα και η παγκρεατίτιδα, που απαιτούν χολοκυστεκτομή σε ασθενείς που παίρνουν λανρεοτίδη. Εάν υπάρχουν υποψίες επιπλοκών της χολολιθίασης, διακόψτε τη λανρεοτίδη και ακολουθήστε κατάλληλη θεραπεία.
Υπεργλυκαιμία και Υπογλυκαιμία:
Φαρμακολογικές μελέτες σε ζώα και ανθρώπους δείχνουν ότι η λανρεοτίδη, όπως η σωματοστατίνη και άλλα ανάλογα σωματοστατίνης αναστέλλει την έκκριση ινσουλίνης και γλυκαγόνης. Επομένως, ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν θεραπεία με λανρεοτίδη μπορεί να εμφανίσουν υπογλυκαιμία ή υπεργλυκαιμία. Κατά την έναρξη της θεραπείας με λανρεοτίδη ή όταν αλλάζει η δόση, θα πρέπει να παρακολουθούνται τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και σε περίπτωση ύπαρξης αντιδιαβητικής αγωγής να γίνεται ανάλογη προσαρμογή της δοσολογίας της.
Υποθυρεοειδισμός:
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με λανρεοτίδη σε μεγαλακρικούς ασθενείς έχει παρατηρηθεί ελαφρά μείωση στη λειτουργία του θυρεοειδούς, όμως ο κλινικός υποθυρεοειδισμός είναι σπάνιος . Συνιστώνται έλεγχοι της θυρεοειδικής λειτουργίας όταν ενδείκνυται κλινικά.
Βραδυκαρδία:
Σε ασθενείς χωρίς υποκείμενα καρδιακά προβλήματα, η λανρεοτίδη μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του καρδιακού ρυθμού, όχι απαραίτητα σε επίπεδα βραδυκαρδίας. Σε ασθενείς με προϋπάρχουσες καρδιακές διαταραχές, η έναρξη χορήγησης λανρεοτίδης μπορεί να προκαλέσει φλεβοκομβική βραδυκαρδία. Πρέπει να δίνεται προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας με λανρεοτίδη σε ασθενείς με βραδυκαρδία (βλ. παράγραφο 4.5).
Παγκρεατική λειτουργία
Έχει παρατηρηθεί εξωκρινής παγκρεατική ανεπάρκεια (PEI) σε ορισμένους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με λανρεοτίδη για γαστρεντεροπαγκρεατικούς νευροενδοκρινείς όγκους. Τα συμπτώματα της PEI μπορεί να περιλαμβάνουν στεατόρροια, χαλαρά κόπρανα, κοιλιακό φούσκωμα και απώλεια βάρους. Σε συμπτωματικούς ασθενείς θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διαλογής και κατάλληλης θεραπείας για PEI σύμφωνα με τις κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες.
Παρακολούθηση όγκου υπόφυσης:
Σε ασθενείς με μεγαλακρία, η χρήση της λανρεοτίδης δεν εξαιρείται από την παρακολούθηση του όγκου του όγκου της υπόφυσης.
με άλλα φάρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης
-
Οι φαρμακολογικές γαστρεντερικές επιδράσεις της λανρεοτίδης μπορεί να οδηγήσουν σε ελάττωση της εντερικής απορρόφησης συγχορηγούμενων φαρμάκων συμπεριλαμβανομένης της κυκλοσπορίνης.
Ταυτόχρονη χορήγηση κυκλοσπορίνης με λανρεοτίδη μπορεί να ελαττώσει τη σχετική βιοδιαθεσιμότητα της κυκλοσπορίνης. Επομένως μπορεί να χρειαστεί η προσαρμογή της δόσης της κυκλοσπορίνης ώστε να διατηρηθούν τα θεραπευτικά επίπεδα.
-
Είναι απίθανο να συμβούν αλληλεπιδράσεις με φάρμακα υψηλής δέσμευσης στο πλάσμα, λόγω της μέτριας πρόσδεσης της λανρεοτίδης στις πρωτεΐνες του ορού.
-
Υπάρχουν περιορισμένα δημοσιευμένα στοιχεία τα οποία δείχνουν ότι η ταυτόχρονη χορήγηση αναλόγων σωματοστατίνης και βρωμοκρυπτίνης μπορεί να αυξήσει τη διαθεσιμότητα της βρωμοκρυπτίνης.
-
Μπορεί να χρειαστούν προσαρμογές της δόσης της ινσουλίνης και των αντιδιαβητικών όταν το Somatuline Autogel χορηγείται ταυτόχρονα:
Κίνδυνος υπογλυκαιμίας ή υπεργλυκαιμίας: μείωση των αναγκών αντιδιαβητικής αγωγής μετά από μείωση ή αύξηση της ενδογενούς έκκρισης γλυκαγόνης.
Ο γλυκαιμικός αυτοέλεγχος πρέπει να ενισχυθεί και η δοσολογία της αντιδιαβητικής αγωγής κατά τη διάρκεια της θεραπείας με λανρεοτίδη πρέπει να προσαρμοστεί όπως απαιτείται.
-
Ταυτόχρονη χορήγηση φαρμάκων που προκαλούν βραδυκαρδία (π.χ. β-αναστολείς) μπορεί να έχουν προσθετική επίδραση στην ελαφρά μείωση του καρδιακού ρυθμού η οποία συνδέεται με τη λανρεοτίδη. Η ρύθμιση των δόσεων τέτοιων συγχορηγούμενων φαρμάκων μπορεί να είναι αναγκαία.
-
Περιορισμένα διαθέσιμα δημοσιευμένα δεδομένα δείχνουν ότι τα ανάλογα σωματοστατίνης μπορεί να μειώσουν τη μεταβολική κάθαρση ουσιών, για τις οποίες είναι γνωστό ότι μεταβολίζονται από ένζυμα του κυτοχρώματος P450. Αυτό μπορεί να οφείλεται στην καταστολή της αυξητικής ορμόνης. Εφ’ όσον δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι η λανρεοτίδη μπορεί να έχει αυτή την επίδραση, άλλα φάρμακα που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP3A4 και τα οποία έχουν χαμηλό θεραπευτικό δείκτη (π.χ. κινιδίνη, τερφεναδίνη) πρέπει να χορηγούνται με προσοχή.
Κύηση
Είναι περιορισμένα τα δεδομένα (περιπτώσεις έκβασης εγκυμοσύνης λιγότερες από 300) από την χρήση λανρεοτίδης στις έγκυες γυναίκες.
Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα, αλλά δεν υπάρχουν ενδείξεις τερατογόνων επιδράσεων (βλέπε παράγραφο 5.3). Ο πιθανός κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος.
Σαν προληπτικό μέτρο, είναι προτιμητέο να αποφεύγεται η χρήση της λανρεοτίδης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν αυτό το φάρμακο απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Το Somatuline Autogel δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την διάρκεια του θηλασμού. Γονιμότητα
Μειωμένη γονιμότητα παρατηρήθηκε σε θήλεις αρουραίους οφειλόμενη στην αναστολή της έκκρισης GH με δόσεις οι οποίες υπερέβαιναν σε αντιστοιχία τις θεραπευτικές δόσεις σε ανθρώπους.
ν
Το Somatuline Autogel έχει μικρή ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες ως προς την επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Ωστόσο, με τη χορήγηση Somatuline Autogel έχει αναφερθεί ζάλη (βλ. παράγραφο 4.8). Αν κάποιος ασθενής επηρεαστεί, δεν πρέπει να οδηγήσει ή να χειριστεί μηχανήματα.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε κλινικές μελέτες από ασθενείς με μεγαλακρία και GEP-NETs στους οποίους χορηγήθηκε θεραπεία με λανρεοτίδη, κατατάσσονται στα αντίστοιχα οργανικά συστήματα με βάση τη συχνότητα ως εξής:
Πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1000 έως <1/100), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
Οι συχνότερα αναμενόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες, επακόλουθες της θεραπείας με λανρεοτίδη είναι γαστρεντερικές διαταραχές (συχνότερα αναφερόμενες είναι η διάρροια και το κοιλιακό άλγος, συνήθως ήπιας ή μέτριας έντασης και παροδικές), χολολιθίαση (συχνά ασυμπτωματική) και τοπικές αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης (πόνος, οζίδια και σκληρύνσεις).
Το προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών είναι παρόμοιο για όλες τις ενδείξεις.
| Κατηγορία/ οργανικό σύστημα | Πολύ συχνές (≥1/10) | Συχνές (≥1/100 έως <1/10) | Όχι συχνές (≥1/1000 έως<1/100) | Εμπειρία ασφάλειας μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά (μη γνωστής συχνότητας) |
| Διαταραχές του | Υπογλυκαιμία, | |||
| μεταβολισμού | μειωμένη | |||
| και της θρέψης | όρεξη**, | |||
| υπεργλυκαιμία, | ||||
| σακχαρώδης |
| διαβήτης | ||||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Αϋπνία* | |||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Ζάλη, κεφαλαλγία, λήθαργος** | |||
| Καρδιακές διαταραχές | Φλεβοκομβική βραδυκαρδία* | |||
| Αγγειακές διαταραχές | Εξάψεις* | |||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος | Διάρροια, μαλακά κόπρανα*, κοιλιακό άλγος | Ναυτία, έμετος, δυσκοιλιότητα, μετεωρισμός, διάταση κοιλίας, κοιλιακή δυσφορία, δυσπεψία στεατόρροια** | Αποχρωματισμένα κόπρανα* | Εξωκρινής παγκρεατική ανεπάρκεια, παγκρεατίτιδα |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | Χολολιθίαση | Διάταση χοληφόρων* | Χολοκυστίτιδα, χολαγγειίτιδα | |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Μυοσκελετικός πόνος**, μυαλγία** | |||
| Διαταραχές του δέρματος και υποδόριου ιστού | Αλωπεκία, Υποτρίχωση (ελάττωση τριχοφυΐας)* | |||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Εξασθένηση, κόπωση, αντίδραση στο σημείο της ένεσης (πόνος, μάζα, σκλήρυνση, οζίδιο, κνησμός) | Απόστημα στο σημείο της ένεσης | ||
| Παρακλινικές εξετάσεις | ALATαυξημένη*, ASAT μη φυσιολογική*, ALAT μη φυσιολογική*, χολερυθρίνη αίματος αυξημένη*, γλυκόζη αίματος αυξημένη*,γλυκοζυλιωμένη | ASAT αυξημένη*, αλκαλική φωσφατάση αίματος αυξημένη*, χολερυθρίνη αίματος μη φυσιολογική*, νάτριο αίματος μειωμένο* |
| αιμοσφαιρίνη αυξημένη*, μείωση βάρους, μειωμένα παγκρεατικά ένζυμα** | ||||
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Αλλεργικές αντιδράσεις (περιλαμβάνονται αγγειοοίδημα, αναφυλαξία, υπερευαισθησία) |
* με βάση ένα σύνολο μελετών σε ασθενείς με μεγαλακρία
** με βάση ένα σύνολο μελετών σε ασθενείς με GEP-NETs
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους / κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:
Ελλάδα
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284
GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337
Ιστότοπος: http://www.eof.gr
http://www.kitrinikarta.gr
Κύπρος
Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας
CY-1475 Λευκωσία Τηλ: +357 22608607
Φαξ: + 357 22608649, Ιστότοπος: http://www.moh.gov.cy/phs
Φαρμακολογικές ιδιότητες - SOMATULINE 60MG/P
Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: Ορμόνες και ανάλογα υπόφυσης και υποθαλάμου,
Σωματοστατίνες και ανάλογα κωδικός ATC: H01C B03.
Μηχανισμός δράσης
Η λανρεοτίδη είναι ένα οκταπεπτιδικό ανάλογο της φυσικής σωματοστατίνης.
Όπως η σωματοστατίνη, η λανρεοτίδη είναι αναστολέας πολλών ενδοκρινικών, νευροενδοκρινικών, εξωκρινικών και παρακρινικών μηχανισμών. Η λανρεοτίδη έχει υψηλή συγγένεια για τους ανθρώπινους υποδοχείς σωματοστατίνης (SSTR) 2 και 5 και μειωμένη συγγένεια πρόσδεσης ως προς τους υποδοχείς SSTR1, 3 και 4. O βασικός μηχανισμός υπεύθυνος για την αναστολή της GH στους ανθρώπους θεωρείται ότι είναι η δραστικότητα στους υποδοχείς SSTR 2 και 5. Η λανρεοτίδη, είναι περισσότερο δραστικό από την φυσική σωματοστατίνη και εμφανίζει μία μακρύτερη διάρκεια δράσης.
Η λανρεοτίδη, όπως η σωματοστατίνη, εμφανίζει μία γενική εξωκρινή αντι-εκκριτική δράση. Αναστέλλει τη βασική έκκριση μοτιλίνης, γαστρικού ανασταλτικού πεπτιδίου και παγκρεατικού πολυπεπτιδίου, όμως δεν έχει σημαντική επίδραση στον περιορισμό της έκκρισης σεκρετίνης νηστείας ή γαστρίνης. Επιπρόσθετα, μειώνει τα επίπεδα πλάσματος χρωμογρανίνης Α και 5-ΗΙΑΑ (5-υδροξυ ινδολοξεικό οξύ) ούρων στους ασθενείς με GEP- NETS και αυξημένα επίπεδα αυτών των καρκινικών δεικτών.
Η λανρεοτίδη αναστέλλει σημαντικά τις μεταγευματικές αυξήσεις της ροής του αίματος της άνω μεσεντέριας αρτηρίας, καθώς και τη ροή αίματος της πυλαίας φλέβας. Η λανρεοτίδη μειώνει σημαντικά τη νηστιδική έκκριση ύδατος, νατρίου, καλίου και χλωρίου που διεγείρεται από την προσταγλανδίνη Ε1.
Η λανρεοτίδη μειώνει τα επίπεδα προλακτίνης σε μεγαλακρικούς ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν μακροχρόνια θεραπεία.
Σε μία μη ελεγχόμενη ανοικτή μελέτη χορηγήθηκε Somatuline Autogel 120 mg κάθε 28 ημέρες για 48 εβδομάδες σε 90 μεγαλακρικούς ασθενείς οι οποίοι δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία και είχαν διαγνωσθεί με μακροαδένωμα της υπόφυσης. Ενώ το ποσοστό ανταπόκρισης δεν έφτασε τη στατιστική σημαντικότητα, παρατηρήθηκε κλινικά σημαντική μείωση στο μέγεθος του όγκου ≥ 20% σε 56/89 ασθενείς (63%, 95% CI: 52%-73%) την εβδομάδα 48.
Την εβδομάδα 48, η μέση ποσοστιαία μείωση του μεγέθους του όγκου ήταν 26,8%. Την εβδομάδα 48, τα επίπεδα GH ήταν κάτω από 2,5 μg / L στο 77,8% των ασθενών και τα επίπεδα του IGF-1 ομαλοποιήθηκαν στο 50%. Ομαλοποιημένα επίπεδα IGF-1 σε συνδυασμό με επίπεδα GH κάτω από 2,5 μg / L παρατηρήθηκαν στο 43,5% των ασθενών. Οι περισσότεροι ασθενείς ανέφεραν σαφή ανακούφιση από τα συμπτώματα της μεγαλακρίας όπως κεφαλαλγία (38,7%), κόπωση (56,5%), υπερβολική εφίδρωση (66,1%), αρθραλγία (59,7%) και διόγκωση μαλακών ιστών (66,1%). Παρατηρήθηκε πρώιμη όσο και παρατεταμένη μείωση του μεγέθους του όγκου, καθώς και των επιπέδων GH και IGF-1 από την εβδομάδα 12 και μετά και διατηρήθηκε για 48 εβδομάδες.
Μία φάσης III, καθορισμένης διάρκειας 96-εβδομάδων, τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, πολυκεντρική, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή του Somatuline Autogel, διεξήχθηκε σε ασθενείς με γαστροεντεροπαγκρεατικούς νευροενδοκρινείς όγκουs για να εκτιμηθεί το αντιπολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα της λανρεοτίδης.
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1:1 για να λάβουν Somatuline Autogel 120 mg κάθε 28 ημέρες (n=101) ή εικονικό φάρμακο (n=103). Η τυχαιοποίηση ήταν στρωματοποιημένη ως προς την προγενέστερη θεραπεία κατά την εισαγωγή και την παρουσία/απουσία εξέλιξης από την χρονική στιγμή έναρξης όπως εκτιμήθηκε με RECIST 1.0 (Κριτήρια Εκτίμησης Ανταπόκρισης σε Συμπαγείς Όγκουs) κατά τη διάρκεια μίας περιόδου εξέτασης 3 έως 6 μηνών.
Οι ασθενείς είχαν μεταστατική και /ή τοπικά προχωρημένη μη-εγχειρήσιμη νόσο με ιστολογικά επιβεβαιωμένους καλά ή μέτρια καλά διαφοροποιημένους όγκουs πρωτογενώς εντοπισμένους στο πάγκρεας (44,6% των ασθενών), το μέσο έντερο (35,8%), το οπίσθιο έντερο (6,9%) ή άλλης/άγνωστης πρωτοπαθούς εντόπισης (12,7%).
Το 69% των ασθενών με GEP-NETs είχαν όγκο βαθμού 1 (G1), καθορισμένου είτε με δείκτη πολλαπλασιασμού (proliferation index) Ki67 ≤ 2% (50,5% του συνολικού πληθυσμού ασθενών) ή με μιτωτικό δείκτη (mitotic index) < 2 μιτώσεις/10 HPF (18,5% του συνολικού πληθυσμού ασθενών) και το 30% των ασθενών με GEP-NETs είχαν όγκους στην κατώτερη
περιοχή του βαθμού 2 (G2) (καθορισμένη με δείκτη πολλαπλασιασμού Ki67 > 2% - ≤ 10%). Ο βαθμός δεν ήταν διαθέσιμος για το 1% των ασθενών. Από τη μελέτη αποκλείστηκαν ασθενείς με βαθμού 2 GEP-NETs με υψηλότερο δείκτη πολλαπλασιασμού (Ki 67 >10% - ≤ 20%) και βαθμού 3 GEP νευροενδοκρινή καρκινώματα (δείκτης Ki 67 > 20%).
Συνολικά, 52,5% των ασθενών είχαν ηπατικό φορτίο όγκου ≤10%, 14,5% είχαν ηπατικό φορτίο όγκου > 10 και ≤25% ενώ 33% είχαν ηπατικό φορτίο όγκου >25%.
Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) η οποία μετρήθηκε ως ο χρόνος είτε έως την εξέλιξη της νόσου με RECIST 1.0 ή τον θάνατο μέσα σε 96 εβδομάδες μετά τη χορήγηση της πρώτης θεραπείας. Η ανάλυση της PFS χρησιμοποίησε ανεξάρτητα κεντρικά επιθεωρημένη ακτινολογική εκτίμηση της εξέλιξης.
Πίνακας 1: Δεδομένα Αποτελεσματικότητας της μελέτης φάσης III
| Διάμεση Επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS)(εβδομάδες) | Σχετικός κίνδυνος (Hazard Ratio) (95% CI) | Μείωση στο κίνδυνο εξέλιξης ή θανάτου | Τιμή-p (p-value) | |
| Somatuline Autogel(n=101 ) | Εικονικό φάρμακο (n=103 ) | |||
| > 96 εβδομάδες | 72.00 εβδομάδες | 0.470 | 53% | 0.0002 |
| (95% CI : 48.57, | (0.304, | |||
| 96.00) | 0.729) | |||
Εικόνα 1: Καμπύλες Kaplan-Meier της Επιβίωσης Χωρίς Εξέλιξη της νόσου (PFS)
Το ωφέλιμο αποτέλεσμα της λανρεοτίδης στη μείωση του κινδύνου εξέλιξης ή θανάτου ήταν σταθερά αναπαραγόμενο ανεξάρτητα από τον εντοπισμό του πρωτογενούς όγκου, το ηπατικό φορτίο όγκου, προγενέστερη χημειοθεραπεία, το Ki67 στην χρονική στιγμή έναρξης, βαθμό διαφοροποίησης όγκου ή άλλα προεπιλεγμένα χαρακτηριστικά, όπως φαίνεται στην Εικόνα 2.
Μία κλινικά σχετιζόμενη ωφέλεια της θεραπείας με Somatuline Autogel παρατηρήθηκε σε ασθενείς με όγκους παγκρεατικής, του μέσου εντέρου ή άλλης/ μη γνωστής προέλευσης όπως στον συνολικό πληθυσμό της μελέτης. Ο περιορισμένος αριθμός ασθενών με όγκους οπίσθιου εντέρου (14/2014) συνετέλεσε στη δυσκολία ερμηνείας των αποτελεσμάτων σε αυτή την ομάδα. Τα διαθέσιμα δεδομένα δεν υπέδειξαν όφελος σε αυτούς τους ασθενείς.
Εικόνα 2 – Αποτελέσματα Cox Proportional Hazards Covariates Ανάλυσης της PFS
Μεταπήδηση ασθενών, στην μελέτη επέκτασης, από το εικονικό φάρμακο σε ανοιχτής σήμανσης Somatuline Autogel έγινε στο 45,6% (47/103) των ασθενών.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει εξαιρέσει την υποχρέωση υποβολής αποτελεσμάτων μελετών με Somatuline Autogel σε όλες τις υποομάδες του παιδιατρικού πληθυσμού στην μεγαλακρία και τον υποφυσιακό γιγαντισμό (βλ. παράγραφο 4.2 για πληροφορίες στην παιδιατρική χρήση). Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει κατατάξει τους γαστροεντεροπαγκρεατικούς νευροενδοκρινείς όγκουs (εξαιρώντας το νευροβλάστωμα, νευρογαγγλειοβλάστωμα, φαιοχρωμοκύττωμα) στον κατάλογο των τάξεων προς εξαίρεση.
Οι εγγενείς φαρμακοκινητικές παράμετροι της λανρεοτίδης μετά από ενδοφλέβια χορήγηση σε υγιείς εθελοντές έδειξαν περιορισμένη εξωαγγειακή κατανομή, με σταθερό όγκο κατανομής 16,1 L. Η ολική κάθαρση ήταν 23,7 L/h, ο τελικός χρόνος ημιζωής ήταν 1,14 h και ο μέσος χρόνος παραμονής 0,68 h.
Σε μελέτες αξιολόγησης της απέκκρισης, λιγότερο από 5% της λανρεοτίδης απεκκρίθηκε στα ούρα και λιγότερο από 0,5% ανακτήθηκε αμετάβλητο στα κόπρανα, ενδεικτικό κάποιας χολικής έκκρισης.
Μετά από βαθιά υποδόρια χορήγηση του Somatuline Autogel 60, 90 και 120 mg σε υγιείς εθελοντές, οι συγκεντρώσεις της λανρεοτίδης αυξάνονται ώστε να επιτευχθούν μέγιστες συγκεντρώσεις ορού 4,25, 8,39 και 6,79 ng/ml αντίστοιχα. Αυτές οι τιμές Cmax επιτυγχάνονται κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας μετά τη χορήγηση σε 8, 12 και 7 ώρες (διάμεσες τιμές).
Μετά την κορύφωση, τα επίπεδα της συγκέντρωσης της λανρεοτίδης στον ορό μειώνονται αργά ακολουθώντας κινητική πρώτης τάξης, με τελικό χρόνο ημιζωής στις 23,3, 27,4 και 30,1 μέρες αντίστοιχα. Τέσσερις εβδομάδες μετά τη χορήγηση τα μέσα επίπεδα της λανρεοτίδης στον ορό ήταν 0,9, 1,11 και 1,69 ng/ml αντίστοιχα. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν 73,4, 69,0 και 78,4% αντίστοιχα.
Μετά από βαθιά υποδόρια χορήγηση του Somatuline Autogel 60, 90 και 120 mg σε μεγαλακρικούς ασθενείς, οι συγκεντρώσεις της λανρεοτίδης αυξάνονται ώστε να επιτευχθούν μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις ορού 1,6, 3,5 και 3,1 ng/mL αντίστοιχα. Αυτές οι τιμές Cmax επιτυγχάνονται κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας μετά τη χορήγηση σε 6, 6 και 24 ώρες αντίστοιχα. Μετά την κορύφωση, τα επίπεδα της συγκέντρωσης της λανρεοτίδης στον ορό μειώνονται αργά ακολουθώντας κινητική πρώτης τάξης και 4 εβδομάδες μετά τη χορήγηση τα μέσα επίπεδα της λανρεοτίδης στον ορό ήταν 0,7, 1,0 και 1,4 ng/mL αντίστοιχα.
Σταθερά επίπεδα της λανρεοτίδης στον ορό επιτεύχθηκαν μετά από 4 ενέσεις κάθε 4 εβδομάδες κατά μέσο όρο. Μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση δόσεων κάθε 4 εβδομάδες, οι μέσες τιμές της Cmax σε σταθερά επίπεδα ήταν 3,8, 5,7 και 7,7 ng/ml για 60, 90 και 120 mg αντίστοιχα, ενώ οι μέσες τιμές Cmin που επιτεύχθηκαν ήταν 1,8, 2,5 και 3,8 ng/ml. Η κορύφωση μέσω του δείκτη διακύμανσης ήταν μέτρια και κυμαινόταν από 81 σε 108%.
Μετά από βαθιά υποδόρια χορήγηση Somatuline Autogel 60, 90 και 120 mg σε μεγαλακρικούς ασθενείς παρατηρήθηκαν γραμμικά προφίλ φαρμακοκινητικής απελευθέρωσης.
Τα ελάχιστα επίπεδα της λανρεοτίδης στον ορό που επιτεύχθηκαν μετά από τρεις βαθιές υποδόριες ενέσεις Somatuline Autogel 60, 90 ή 120 mg, οι οποίες χορηγήθηκαν κάθε 28 ημέρες είναι παρόμοια με τα ελάχιστα επίπεδα της λανρεοτίδης στον ορό που επιτεύχθηκαν σε μεγαλακρικούς ασθενείς, οι οποίοι προηγουμένως είχαν λάβει ενδομυϊκά Somatuline 30 mg κάθε 14, 10 ή 7 μέρες αντίστοιχα.
Επίπεδα ορού λανρεοτίδης του 1 ng/ml είναι ικανά να καταστείλουν την GH σε < 5 ng/ml σε περισσότερους από το 60% των ασθενών που μελετήθηκαν. Επίπεδα ορού λανρεοτίδης των 2,5 ng/ml είναι ικανά να καταστείλουν την GH σε < 5 ng/ml σε περισσότερους από το 90% των ασθενών που μελετήθηκαν.
Σε μία φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού σε 290 GEP-NET ασθενείς που λάμβαναν Somatuline Autogel 120 mg, παρατηρήθηκε ταχεία αρχική απελευθέρωση με μέσες τιμές Cmax 7,49 ± 7,58 ng/ml οι οποίες επιτεύχθηκαν μέσα στην πρώτη ημέρα μετά από μία εφάπαξ ένεση. Συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης επιτεύχθηκαν μετά από 5 ενέσεις Somatuline Autogel 120 mg κάθε 28 ημέρες και διατηρήθηκαν μέχρι την τελευταία εκτίμηση (μέχρι 96 εβδομάδες μετά την πρώτη ένεση). Σε σταθερή κατάσταση οι μέσες τιμές Cmax ήταν 13,9 ± 7,44 ng/ml και τα μέσα ελάχιστα επίπεδα στον ορό ήταν 6,56 ± 1,99 ng/ml. Η μέση φαινόμενη τελική ημι-ζωή ήταν 49,8 ± 28.0 ημέρες.
Έκπτωση της νεφρικής / ηπατικής λειτουργίας:
Ασθενείς με σοβαρή έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας εμφανίζουν κατά προσέγγιση μείωση κατά 2 φορές της ολικής κάθαρσης της λανρεοτίδης στον ορό, με επακόλουθη αύξηση του χρόνου ημιζωής και της AUC.
Σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας παρατηρήθηκε μείωση της κάθαρσης κατά 30%. Ο όγκος κατανομής και ο μέσος χρόνος παραμονής αυξήθηκε σε ασθενείς με όλους τους βαθμούς έκπτωσης της ηπατικής λειτουργίας.
Δεν παρατηρήθηκε επίδραση στην κάθαρση της λανρεοτίδης σε μία PK ανάλυση πληθυσμού GEP-NET ασθενών που ελάμβαναν θεραπεία με Somatuline Autogel όπου συμπεριλαμβάνονταν 165 ασθενείς με ήπια και μέτρια έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας (106
και 59 αντίστοιχα). Δεν μελετήθηκαν GEP-NET ασθενείς με σοβαρή έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας.
Δεν μελετήθηκαν GEP-NET ασθενείς με έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας (βαθμολογία κατά Child-Pugh).
Δεν είναι απαραίτητο να μεταβληθεί η αρχική δόση σε ασθενείς με έκπτωση της νεφρικής ή ηπατικής λειτουργίας, καθώς σε αυτούς τους ασθενείς, η συγκέντρωση της λανρεοτίδης στον ορό αναμένεται να είναι εντός των ασφαλών ανεκτών ορίων για υγιείς ανθρώπους.
Ηλικωμένοι ασθενείς:
Τα ηλικιωμένα άτομα εμφανίζουν αύξηση στο χρόνο ημιζωής και το μέσο χρόνο παραμονής της ουσίας, όταν συγκρίνονται με υγιείς νέους ανθρώπους.
Δεν είναι απαραίτητο να αλλαχθεί η αρχική δόση σε ηλικιωμένους ασθενείς, καθώς σε αυτούς τους ασθενείς οι συγκεντρώσεις της λανρεοτίδης στον ορό αναμένεται να είναι εντός των ασφαλών ανεκτών ορίων για υγιείς ανθρώπους.
Σε μία φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού που περιελάμβανε 122 GEP-NET ασθενείς ηλικίας 65 έως 85 ετών, δεν παρατηρήθηκε καμία επίδραση της ηλικίας στην κάθαρση και τον όγκο κατανομής της λανρεοτίδης.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - SOMATULINE 60MG/P
Ελλείψει μελετών σχετικά με τη συμβατότητα, το παρόν φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμιγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
36 μήνες.
Μετά το άνοιγμα της προστατευτικής, πλαστικοποιημένης θήκης, το προϊόν πρέπει να χορηγείται αμέσως.
Φυλάσσεται σε ψυγείο (2οC - 8οC).
Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από το φως.
Όταν βγει από το ψυγείο, το προϊόν εφόσον έχει παραμείνει στη σφραγισμένη θήκη του μπορεί να επιστραφεί στο ψυγείο (ο αριθμός των θερμοκρασιακών μεταφορών δεν πρέπει να υπερβαίνει τις τρεις φορές ) για συνεχή αποθήκευση και μεταγενέστερη χρήση, υπό την προϋπόθεση ότι έχει αποθηκευτεί σε θερμοκρασία μικρότερη των 40°C για όχι περισσότερο από το σύνολο των 72 ωρών .
Το Somatuline Autogel διατίθεται σε προγεμισμένη σύριγγα (πολυπροπυλένιο), εφοδιασμένη με αυτόματο σύστημα ασφαλείας με πώμα εμβόλου (ελαστικό από βρωμοβουτύλιο) και βελόνα (ανοξείδωτο ατσάλι) καλυμμένη με πλαστικό κάλυμμα. Κάθε έτοιμη για χρήση προγεμισμένη σύριγγα τοποθετείται σε πλαστικό δίσκο και συσκευάζεται σε πλαστικοποιημένη θήκη μέσα σε συσκευασία από χαρτόνι.
Συσκευασία μίας προγεμισμένης σύριγγας 0,5 ml με προσαρτημένη βελόνα (1,2 mm x 20 mm).
και άλλος χειρισμός
Το ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη σύριγγα είναι έτοιμο προς χρήση. Να χρησιμοποιείται εφάπαξ, αμέσως μετά το άνοιγμα.
Είναι σημαντικό η ένεση του προϊόντος να γίνεται ακριβώς σύμφωνα με το φύλλο οδηγιών χρήσης που υπάρχει στη συσκευασία.
Να μην χρησιμοποιείται εάν η συσκευασία έχει υποστεί φθορά ή έχει ανοιχθεί.
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.