Η κεφταζιδίμη ενδείκνυται σε νοσοκομειακές λοιμώξεις από ανθεκτικά στις κεφαλοσπορίνες 1^ης και 2^ης γενεάς καθώς και στις αμινογλυκοσίδες.

1. Σοβαρές λοιμώξεις π.χ. σηψαιμία, βακτηριαιμία, περιτονίτιδα, μηνιγγίτιδα, λοιμώξεις σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς και λοιμώξεις σε ασθενείς μονάδων εντατικής θεραπείας π.χ. επιμολυσμένα τραύματα.

2. Λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος συμπεριλαμβανομένων των πνευμονικών λοιμώξεων σε ασθενείς με κυστική ίνωση.

3. Ωτορινολαρυγγολογικές λοιμώξεις.

4. Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος

5. Λοιμώξεις δέρματος και μαλακών μορίων.

6. Λοιμώξεις γαστρεντερικού, χοληφόρων και κοιλίας.

7. Λοιμώξεις οστών και αρθρώσεων.

8. Λοιμώξεις που σχετίζονται με αίμο- και περιτονο-διύλιση καθώς και με τη συνεχή φορητή περιτοναϊκή διύλιση (CAPD).

9. Λοιμώξεις γυναικολογικές συμπεριλαμβανομένης της ενδομητρίτιδας, της πυελίτιδας και άλλες λοιμώξεις του γυναικείου γεννητικού συστήματος.

10. Προεγχειρητική προφύλαξη όταν μελέτες στο νοσοκομείο έχουν δείξει αντοχή των νοσοκομειακών στελεχών σε κεφαλοσπορίνες 1^ης και 2^ης γενεάς.

Για να καθοριστεί ο παθογόνος μικροοργανισμός που προκαλεί τη λοίμωξη καθώς και η ευαισθησία του στη κεφταζιδίμη, πρέπει να γίνουν οι κατάλληλες μικροβιακές καλλιέργειες και δοκιμές ευαισθησίας. Η θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει πριν γίνουν γνωστά τα αποτελέσματα των δοκιμασιών ευαισθησίας. Ανάλογα με τα ευρήματα προσαρμόζεται και η αντιμικροβιακή αγωγή.

Η κεφταζιδίμη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μονοθεραπεία σε περιπτώσεις διαπιστωμένης ή πιθανής σηψαιμίας.

Η κεφταζιδίμη μπορεί να χορηγηθεί σε συνδυασμό με άλλα αντιβιοτικά, όπως οι αμινογλυκοσίδες, η βανκομυκίνη και η κλινδαμυκίνη, σε σοβαρές και απειλητικές λοιμώξεις για τη ζωή και σε ασθενείς με ανοσοκαταστολή. Όταν ενδείκνυται συνδυασμένη αγωγή πρέπει να ακολουθούνται οι οδηγίες χορήγησης (όπως αναγράφονται στην επισήμανση) όλων των αντιβιοτικών. Η δοσολογία εξαρτάται από τη σοβαρότητα της λοίμωξης και από την κατάσταση του ασθενούς.

Η δοσολογία εξαρτάται από τη σοβαρότητα, την ευαισθησία, τη θέση και το είδος της λοίμωξης και από την ηλικία και τη νεφρική λειτουργία του ασθενούς.

Ενήλικοι: 1 έως 2 g κάθε 8 ή 12 ώρες ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά.

Σε λοιμώξεις του ουροποιητικού και λιγότερο σοβαρές λοιμώξεις 500 mg ή 1g κάθε 12 ώρες. Στις περισσότερες λοιμώξεις 1 g ανά 8 ωρο ή 2 g ανά 12 ωρο. Σε πολύ σοβαρές λοιμώξεις ιδιαίτερα σε ασθενείς με ανοσολογική καταστολή συμπεριλαμβανομένων και αυτών με ουδετεροπενία 2 g ανά 8ωρο.

Στους ενήλικες ασθενείς με κυστική ίνωση που έχουν πνευμονικές λοιμώξεις από ψευδομονάδα 100-150 mg/kg βάρους σώματος την ημέρα, διηρημένα σε 3 δόσεις την ημέρα.

Βρέφη και παιδιά μεγαλύτερα των 2 μηνών: 30-100 mg/Kg βάρους σώματος την ημέρα, διηρημένα σε δύο ή τρεις δόσεις. Δοσολογία μέχρι 150 mg/Kg βάρους την ημέρα (μέγιστη δόση 6 g) διηρημένα σε τρεις δόσεις είναι δυνατόν να χορηγηθεί σε παιδιά με ανοσολογική καταστολή που έχουν κάποια λοίμωξη είτε παιδιά με κυστική ίνωση είτε με μηνιγγίτιδα.

Νεογνά μέχρι 2 μηνών: 25-60 mg/Kg βάρους την ημέρα, διηρημένα σε δύο δόσεις. Στα νεογνά η ημιπερίοδος ζωής της κεφταζιδίμης στον ορό μπορεί να είναι τρεις έως τέσσερις φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη των ενηλίκων.

Υπερήλικες: Σε οξείες καταστάσεις υπερηλίκων ασθενών λόγω μειωμένης κάθαρσης της κεφταζιδίμης, η ημερήσια δόση δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 3 g, ιδιαίτερα σε ασθενείς άνω των 80 ετών.

Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια: Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια.

Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια: Η κεφταζιδίμη απεκκρίνεται αναλλοίωτη από τους νεφρούς. Γι’ αυτό σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια συνιστάται η μείωση της δοσολογίας. Αρχικά χορηγείται 1 g κεφταζιδίμης. Οι δόσεις συντήρησης εξαρτώνται από το βαθμό σπειραματικής διήθησης.

Συνιστώμενες συντηρητικές δόσεις της κεφταζιδίμης σε νεφρική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με σοβαρές λοιμώξεις η κάθε δόση πρέπει να αυξάνεται κατά 50% ή να αυξάνεται η συχνότητα της δοσολογίας. Σε αυτούς τους ασθενείς θα πρέπει να ελέγχονται οι στάθμες του ορού ώστε να μην υπερβαίνουν τα 40 mg/ml.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο ακόλουθος τύπος (εξίσωση Cockcroft) προκειμένου να υπολογιστεί η κάθαρση κρεατινίνης. Η κρεατινίνη ορού θα πρέπει να αντιπροσωπεύει τη σταθερή κατάσταση της νεφρικής λειτουργίας.

Άρρενες : C^k = [(Βάρος Kg) Χ (140-ηλικία)]/(72 Χ Κρεατινίνη ορού mg/dl)

Θήλυς : C^k = 0,85 Χ (τιμή άρρενος)

Στα παιδιά η κάθαρση της κρεατινίνης θα πρέπει να ρυθμίζεται ανάλογα με την επιφάνεια ή τη μάζα του σώματος και σε περιπτώσεις νεφρικής ανεπάρκειας η δοσολογία να μειώνεται όπως στους ενήλικες.

Αιμοδιύλιση: Η ημιπερίοδος ζωής της κεφταζιδίμης στον ορό κατά την διάρκεια της αιμοδιύλισης κυμαίνεται από 3 έως 5 ώρες. Η κατάλληλη συντηρητική δόση της κεφταζιδίμης πρέπει να επαναλαμβάνεται μετά από κάθε αιμοδιύλιση σύμφωνα με τον παραπάνω πίνακα.

Περιτοναϊκή διύλιση: Η κεφταζιδίμη μπορεί να χρησιμοποιηθεί επί περιτοναϊκής διύλισης και επί συνεχούς φορητής περιτοναϊκής διύλισης (CAPD). Παράλληλα με την ενδοφλέβια χορήγηση η κεφταζιδίμη μπορεί να αναμιχθεί και με το υγρό διύλισης (συνήθως 125 – 250 mg για κάθε 2 λίτρα υγρού διύλισης).

Σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια επί συνεχούς αρτηριοφλεβικής αιμοδιύλισης ή υψηλής ροής αιμοκάθαρση σε μονάδες εντατικής θεραπείας, χορηγείται 1 g ημερησίως είτε εφ’ άπαξ είτε σε διηρημένες δόσεις. Σε αιμοκάθαρση χαμηλής ροής εφαρμόζεται η συνιστώμενη δοσολογία επί νεφρικής ανεπάρκειας.

Για ασθενείς με φλεβοφλεβική αιμοδιήθηση και φλεβοφλεβική αιμοδιάλυση, ακολουθείστε την προτεινόμενη δοσολογία στους παρακάτω πίνακες:

* Η δόση συντήρησης να χορηγείται κάθε 12 h.

* Η δόση συντήρησης να χορηγείται κάθε 12 ώρες.

1. Cefin^® 1 g: To φάρμακο μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλέβια ή με βαθιά ενδομυϊκή ένεση σε μεγάλο μυ (όπως το άνω έξω τεταρτημόριο του γλουτού ή το πλευρικό τμήμα του μηρού). Τα ενδοφλέβια διαλύματα χορηγούνται απευθείας στη φλέβα ή εισάγονται στο σύστημα διασωλήνωσης του ασθενούς αν παίρνει και άλλα παρεντερικά υγρά.
2. Cefin^® 2 g: To φάρμακο μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλέβια ή με κατά σταγόνα ενδοφλέβια έγχυση. Τα ενδοφλέβια διαλύματα χορηγούνται απευθείας στη φλέβα ή εισάγονται στο σύστημα διασωλήνωσης του ασθενούς αν παίρνει και άλλα παρεντερικά υγρά. Τα διαλύματα για κατά σταγόνα ενδοφλέβια έγχυση χορηγούνται με την κλασική συσκευή ορού.

Για περισσότερες λεπτομέρειες βλέπε παράγραφο 6.6.3. «Οδηγίες για την Παρασκευή των διαλυμάτων».

Το Cefin^® αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στη κεφταζιδίμη ή άλλες κεφαλοσπορίνες.

αντένδειξη χορήγησης της κεφταζιδίμης είναι απόλυτη.

Αν συμβεί κάποια αλλεργική αντίδραση με την κεφταζιδίμη θα πρέπει να διακοπεί η χορήγησή της.

Σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας απαιτούν αδρεναλίνη, υδροκορτιζόνη, αντιισταμινικό ή και άλλα επείγοντα μέτρα.

Σύγχρονη χορήγηση μεγάλων δόσεων κεφαλοσπορινών με άλλα νεφροτοξικά φάρμακα όπως οι αμινογλυκοσίδες ή ισχυρά διουρητικά όπως η φουροσεμίδη μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς τη νεφρική λειτουργία. Η κλινική εμπειρία δείχνει ότι με τις συνιστώμενες δόσεις κεφταζιδίμης δεν πιθανολογείται τέτοιο πρόβλημα. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η κεφταζιδίμη επηρεάζει δυσμενώς τη νεφρική λειτουργία στις συνήθεις θεραπευτικές δόσεις. Η κεφταζιδίμη αποβάλλεται μέσω των νεφρών, γι’ αυτό είναι απαραίτητο η δοσολογία του φαρμάκου να μειώνεται ανάλογα με το βαθμό μειώσεως της νεφρικής λειτουργίας.

Σχεδόν με όλα τα ευρέως φάσματος αντιβιοτικά έχει αναφερθεί ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα. Για το λόγο αυτό σε ασθενείς που εμφανίζουν διάρροια σχετιζόμενη με τη χρήση του αντιβιοτικού συνίσταται να εξεταστεί η διάγνωση της πάθησης. Η κολίτιδα μπορεί να είναι ήπια, σοβαρή έως απειλητική για τη ζωή του ασθενούς. Ήπιες περιπτώσεις ανταποκρίνονται συνήθως στην απλή διακοπή του φαρμάκου. Μέτριες ή σοβαρές περιπτώσεις απαιτούν τη λήψη άλλων μέτρων.

Περιστασιακά έχουν αναφερθεί νευρολογικές συνέπειες π.χ. σπασμοί όταν η δοσολογία του φαρμάκου δεν μειώθηκε ανάλογα (βλέπε παράγραφο 4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης-Νεφρική ανεπάρκεια και παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Όπως και με άλλα ευρέως φάσματος αντιβιοτικά η παρατεταμένη χρήση κεφταζιδίμης μπορεί να οδηγήσει στην υπερανάπτυξη μη ευαίσθητων μικροοργανισμών (όπως candidia εντερόκοκκων κ.τ.λ.) , η οποία μπορεί να απαιτήσει διακοπή της θεραπείας ή λήψη κατάλληλων μέτρων. Η επανειλημμένη εκτίμηση της κατάστασης του ασθενούς είναι βασική.

Όπως και με άλλες ευρέως φάσματος κεφαλοσπορίνες και πενικιλίνες ορισμένα αρχικά ευαίσθητα στελέχη ειδών εντεροβακτηριδίων είναι δυνατόν να αναπτύξουν ανθεκτικότητα κατά τη διάρκεια της θεραπείας με κεφταζιδίμη. Γι’ αυτό κατά τη διάρκεια θεραπείας τέτοιων λοιμώξεων από, θα πρέπει να γίνεται κατά διαστήματα δοκιμή ευαισθησίας.

Να λαμβάνεται υπόψιν ότι η συνολική περιεκτικότητα σε νάτριο είναι 54 mg (23mEq/g).

Οι κεφαλοσπορίνες μπορεί να σχετίζονται με πτώση της δράσης της προθρομβίνης. Ασθενείς υψηλού κινδύνου είναι αυτοί με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια, αυτοί που βρίσκονται σε κακή διατροφική κατάσταση ή που λαμβάνουν ισχυρή αντιμικροβιακή θεραπεία. Ο χρόνος προθρομβίνης πρέπει να ελέγχεται στους παραπάνω ασθενείς και να χορηγείται εξωγενώς βιταμίνη Κ.

Σύγχρονη χορήγηση μεγάλων δόσεων κεφαλοσπορινών με νεφροτοξικά φάρμακα π.χ. αμινογλυκοσίδες ή ισχυρά διουρητικά (φουροσεμίδη) μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς τη νεφρική λειτουργία. (βλέπε παράγραφο 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση). Η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθείται εξ αιτίας της πιθανής νεφροτοξικότητας και ωτοτοξικότητας των αμινογλυκοσιδών.

Η χλωραμφενικόλη ανταγωνίζεται in vitro την κεφταζιδίμη και άλλες

κεφαλοσπορίνες. Η κλινική σημασία αυτού του ευρήματος είναι άγνωστη, αν όμως απαιτηθεί σύγχρονη χορήγηση κεφταζιδίμης με χλωραμφενικόλη, θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν η πιθανότητα ανταγωνισμού.

Όπως και με άλλα αντιβιοτικά η κεφταζιδίμη μπορεί να επηρεάσει την εντερική χλωρίδα, με αποτέλεσμα τη μικρότερη επαναπορρόφηση οιστρογόνων και τη μειωμένη αποτελεσματικότητα των συνδυασμών αντισυλληπτικών από το στόμα.

Εργαστηριακές εξετάσεις:

Η κεφταζιδίμη δεν επηρεάζει τις ενζυματικές δοκιμασίες για τη γλυκοζουρία, μπορεί όμως να παρατηρηθεί μικρή επίδραση με τις μεθόδους αναγωγής του χαλκού (Fehling, Benedict, Clinitest). Με τις κεφαλοσπορίνες έχει επίσης παρατηρηθεί θετικοποίηση της δοκιμασίας Coombs. Η κεφταζιδίμη δεν επηρεάζει τον προσδιορισμό κρεατινίνης με πικρικά αλκάλια.

Δεν αναμένεται επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών των ασθενών.

Στοιχεία από μεγάλες κλινικές μελέτες (εσωτερικά και δημοσιευμένα) χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό της συχνότητας των πολύ συχνών έως των όχι συχνών ανεπιθύμητων ενεργειών. Οι συχνότητες που αποδόθηκαν στις άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες υπολογίσθηκαν κυρίως από στοιχεία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου και αναφέρονται περισσότερο σε συχνότητα αναφοράς παρά σε πραγματική συχνότητα.

Η ακόλουθη συνθήκη χρησιμοποιήθηκε για την κατηγοριοποίηση των συχνοτήτων: Πολύ συχνές ≥1/10

Συχνές ≥1/100 και <1/10 Όχι συχνές ≥1/1.000 και <1/100

Σπάνιες ≥1/10.000 και <1/1.000 Πολύ σπάνιες <1/10.000

Μολύνσεις και λοιμώξεις

Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Υπάρχουν αναφορές νευρολογικών συμπτωμάτων συμπεριλαμβανομένου του τρόμου, της μυοκλονίας, των σπασμών, της εγκεφαλοπάθειας και του κώματος, σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία στους οποίους η δόση της κεφταζιδίμης δεν μειώθηκε κατάλληλα.

Αγγειακές διαταραχές

Όπως και με άλλες κεφαλοσπορίνες, μπορεί να εμφανιστεί κολίτιδα που συνδέεται με το Clostridium difficile και μπορεί να παρουσιάζεται σαν ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα.

Ηπατοχολικές διαταραχές

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Γενικές διαταραχές και ενοχλήσεις στη θέση χορήγησης

Η θετική δοκιμασία Coombs αναπτύσσεται σε περίπου 5% των ασθενών και μπορεί να παρεμποδίζει την ταυτοποίηση της ομάδας αίματος.

Η χορήγηση πολύ υψηλών δόσεων παρεντερικά χορηγούμενων κεφαλοσπορινών μπορεί να προκαλέσει ζάλη, παραισθήσεις και κεφαλαλγίες. Ύστερα από λήψη υπερβολικής δόσης μερικών κεφαλοσπορινών, ιδιαίτερα σε ασθενείς με βεβαρημένη νεφρική λειτουργία, όπου είναι δυνατόν να παρατηρηθεί συσσώρευση του φαρμάκου, μπορεί να παρατηρηθούν σπασμοί. Στις εργαστηριακές διαταραχές που εμφανίζονται ύστερα από λήψη υπερβολικής δόσης, περιλαμβάνονται άνοδος των τιμών κρεατινίνης, BUN, των ηπατικών ενζύμων και της χολερυθρίνης, θετική δοκιμασία Coombs, θρομβοκύττωση, θρομβοκυττοπενία, ηωσινοφιλία, λευκοπενία και παράταση του χρόνου προθρομβίνης.

Η υποδόρια μέση θανατηφόρος δόση σε επίμυς και μυς, ήταν από 5,8 έως 20 g/kg και η ενδοφλέβια μέση θανατηφόρος δόση σε κουνέλια ήταν >2g/kg.

Διατηρείστε ανοικτούς τους αεραγωγούς του ασθενούς και υποστηρίξτε τον αερισμό και την διατήρηση οδού ενδοφλέβιας χορήγησης φαρμάκων. Παρακολουθήστε με μεγάλη προσοχή διατηρήστε εντός αποδεκτών ορίων, τα ζωτικά σημεία του ασθενούς, τα αέρια αίματος, τους ηλεκτρολύτες του ορού κλπ. Η απορρόφηση των φαρμάκων από τη γαστρεντερική οδό μπορεί να ελαττωθεί με τη χορήγηση ενεργού άνθρακα, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις είναι αποτελεσματικότερος της πρόκλησης εμέτου ή της πλύσης. Προτιμήστε τον ενεργό άνθρακα ή τον συνδυασμό με την κένωση του στομάχου. Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση άνθρακα μπορεί (μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ) να επιταχύνει την απέκκριση ορισμένων φαρμάκων τα οποία έχουν ήδη απορροφηθεί. Προστατεύστε την αεροφόρο οδό του ασθενούς κατά την κένωση του στομάχου ή τη χορήγηση άνθρακα. Δεν έχει καθορισθεί το ευεργετικό αποτέλεσμα της θεραπευτικής διούρησης, της αιμοδιύλισης ή της

αιμοδιάχυσης με άνθρακα σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας με κεφταζιδίμη.