To Galantamine/Pharmathen ενδείκνυται για τη συμπτωματική θεραπεία της ήπιας έως μετρίως σοβαρής άνοιας τύπου Alzheimer.

Δοσολογία

Ενήλικες/Ηλικιωμένοι

Πριν από την έναρξη της θεραπείας

Η διάγνωση της πιθανής άνοιας τύπου Alzheimer θα πρέπει να επιβεβαιώνεται επαρκώς σύμφωνα με τις ισχύουσες κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες (βλέπε παράγραφο 4.4).

Δόση έναρξης

Η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 8 mg γκαλανταμίνης/ημέρα για 4 εβδομάδες.

Δόση συντήρησης

Η ανοχή και η δοσολογία της γκαλανταμίνης θα πρέπει να επαναξιολογούνται σε τακτική βάση, κατά προτίμηση εντός τριών μηνών μετά την έναρξη της θεραπείας. Στη συνέχεια, το κλινικό

όφελος της γκαλανταμίνης και η ανοχή του ασθενούς στη θεραπεία θα πρέπει να επαναξιολογούνται σε τακτική βάση σύμφωνα με τις ισχύουσες κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες. Η θεραπεία συντήρησης μπορεί να συνεχιστεί για όσο διάστημα το θεραπευτικό όφελος είναι ευνοϊκό και ο ασθενής ανέχεται τη θεραπεία με γκαλανταμίνη. Η διακοπή της γκαλανταμίνης θα πρέπει να εξετάζεται όταν δεν υπάρχει πλέον ένδειξη θεραπευτικής επίδρασης ή εάν ο ασθενής δεν ανέχεται τη θεραπεία.

Η αρχική δόση συντήρησης είναι 16 mg γκαλανταμίνης/ημέρα και οι ασθενείς θα πρέπει να διατηρηθούν στα 16 mg/ημέρα για τουλάχιστον 4 εβδομάδες.

Η αύξηση στη δόση συντήρησης των 24 mg γκαλανταμίνης/ημέρα πρέπει να εξετάζεται σε ατομική βάση μετά από κατάλληλη αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένης της εκτίμησης του κλινικού οφέλους και της ανεκτικότητας.

Σε μεμονωμένους ασθενείς που δεν δείχνουν αυξημένη ανταπόκριση ή δεν ανέχονται τα 24 mg/ημέρα, πρέπει να εξετάζεται η μείωση της δόσης στα 16 mg/ημέρα.

Διακοπή της θεραπείας

Δεν εμφανίζεται υποτροπή μετά από απότομη διακοπή της θεραπείας (π.χ. σε προετοιμασία για χειρουργική επέμβαση).

Μετάβαση σε καψάκια παρατεταμένης αποδέσμευσης Galantamine/Pharmathen από δισκία γκαλανταμίνης ή πόσιμο διάλυμα γκαλανταμίνης

Συνιστάται η χορήγηση της ίδιας συνολικής ημερήσιας δόσης γκαλανταμίνης στους ασθενείς. Οι ασθενείς που μεταβαίνουν στο άπαξ ημερησίως σχήμα πρέπει να λαμβάνουν την τελευταία δόση των δισκίων ή του πόσιμου διαλύματος γκαλανταμίνης το βράδυ και να αρχίζουν τα καψάκια παρατεταμένης αποδέσμευσης Galantamine/Pharmathen άπαξ ημερησίως το επόμενο πρωί.

Ειδικοί πληθυσμοί Ταυτόχρονη θεραπεία

Σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με ισχυρούς αναστολείς CYP2D6 ή CYP3A4, μπορούν να εξεταστούν μειώσεις στη δόση (βλέπε παράγραφο 4.5).

Νεφρική δυσλειτουργία

Οι συγκεντρώσεις της γκαλανταμίνης στο πλάσμα μπορεί να αυξηθούν σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 5.2).

Σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης ≥ 9 mL/min, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.

Η χρήση της γκαλανταμίνης αντενδείκνυται σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 9 mL/min (βλέπε παράγραφο 4.3).

Ηπατική δυσλειτουργία

Οι συγκεντρώσεις της γκαλανταμίνης στο πλάσμα μπορεί να αυξηθούν σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 5.2).

Σε ασθενείς με μέτρια επηρεασμένη ηπατική λειτουργία (βαθμολογία Child-Pugh 7-9), με βάση τη φαρμακοκινητική μοντελοποίηση, συνιστάται η δοσολογία να ξεκινά με καψάκιο παρατεταμένης αποδέσμευσης 8 mg μία φορά κάθε δεύτερη ημέρα, κατά προτίμηση το πρωί, για 1 εβδομάδα. Στη συνέχεια, οι ασθενείς θα πρέπει να συνεχίζουν με 8 mg άπαξ ημερησίως για 4 εβδομάδες. Σε αυτούς τους ασθενείς, οι ημερήσιες δόσεις δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 16 mg.

Σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βαθμολογία Child-Pugh μεγαλύτερη από 9), η χρήση της γκαλανταμίνης αντενδείκνυται (βλέπε παράγραφο 4.3).

Σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δεν υπάρχει σχετική χρήση της γκαλανταμίνης στον παιδιατρικό πληθυσμό.

Τρόπος χορήγησης

Το Galantamine/Pharmathen προορίζεται για από του στόματος χρήση και πρέπει να χορηγείται άπαξ ημερησίως το πρωί, κατά προτίμηση με φαγητό. Τα καψάκια πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα μαζί με λίγο υγρό. Τα καψάκια δεν πρέπει να μασώνται ή θρυμματίζονται.

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας πρέπει να εξασφαλίζεται επαρκής λήψη υγρών (βλέπε παράγραφο 4.8).

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της γκαλανταμίνης σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βαθμολογία Child-Pugh μεγαλύτερη από 9) και σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 9 mL/min, η γκαλανταμίνη αντενδείκνυται σε αυτούς τους πληθυσμούς.

Η γκαλανταμίνη αντενδείκνυται σε ασθενείς που έχουν σημαντική νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία.

Τύποι άνοιας

To Galantamine/Pharmathen ενδείκνυται σε ασθενείς με ήπια έως μετρίως σοβαρή άνοια τύπου Alzheimer. Το όφελος της γκαλανταμίνης σε ασθενείς με άλλους τύπους άνοιας ή άλλους τύπους διαταραχών της μνήμης δεν έχει καταδειχθεί. Σε 2 κλινικές δοκιμές διάρκειας δύο ετών σε άτομα με την επονομαζόμενη ήπια γνωστική διαταραχή (ηπιότεροι τύποι διαταραχών της μνήμης που δεν πληρούν τα κριτήρια της άνοιας τύπου Alzheimer), η θεραπεία με γκαλανταμίνη απέτυχε να καταδείξει κάποιο όφελος είτε στην επιβράδυνση της γνωστικής εξασθένισης είτε στην μείωση της κλινικής μετατροπής σε άνοια. Το ποσοστό θνησιμότητας στην ομάδα της γκαλανταμίνης ήταν σημαντικά υψηλότερο από ό,τι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, 14/1.026 (1,4%) ασθενείς σε γκαλανταμίνη και 3/1.022 (0,3%) ασθενείς σε εικονικό φάρμακο. Οι θάνατοι οφείλονταν σε διάφορα αίτια. Περίπου οι μισοί από τους θανάτους στην ομάδα της γκαλανταμίνης φαίνεται να προήλθαν από διάφορες αγγειακές αιτίες (έμφραγμα του μυοκαρδίου, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, και αιφνίδιος θάνατος). Δεν είναι γνωστή η συνάφεια του ευρήματος αυτού με τη θεραπεία των ασθενών με άνοια τύπου Alzheimer.

Δεν παρατηρήθηκε αυξημένη θνησιμότητα στην ομάδα της γκαλανταμίνης σε μία μακροχρόνια, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε 2.045 ασθενείς με ήπια έως μέτρια νόσο Alzheimer. Το ποσοστό θνησιμότητας στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου ήταν σημαντικά υψηλότερο από ό,τι στην ομάδα της γκαλανταμίνης. Υπήρξαν 56/1.021 (5,5%) θάνατοι σε ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο και 33/1.024 (3,2%) θάνατοι σε ασθενείς που λάμβαναν γκαλανταμίνη (αναλογία κινδύνου και 95% διαστήματα εμπιστοσύνης 0,58 [0,37-0,89], p=0,011).

Η διάγνωση της άνοιας τύπου Alzheimer πρέπει να γίνει με βάση τις ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες από έναν έμπειρο ιατρό. Η θεραπεία με γκαλανταμίνη πρέπει να γίνεται υπό την επίβλεψη ιατρού και θα πρέπει να ξεκινά μόνο εάν υπάρχει διαθέσιμος φροντιστής, ο οποίος θα παρακολουθεί τακτικά τη λήψη του φαρμακευτικού προϊόντος από τον ασθενή.

Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις

Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις (σύνδρομο Stevens-Johnson και οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση) έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν γκαλανταμίνη (βλέπε παράγραφο 4.8).

Συνιστάται οι ασθενείς να ενημερώνονται για τα σημεία σοβαρών δερματικών αντιδράσεων και η χρήση της γκαλανταμίνης να διακόπτεται με την πρώτη εμφάνιση δερματικού εξανθήματος.

Παρακολούθηση σωματικού βάρους

Οι ασθενείς με νόσο Αlzheimer χάνουν βάρος. Η θεραπεία με αναστολείς της χολινεστεράσης, συμπεριλαμβανομένης της γκαλανταμίνης, έχει συσχετισθεί με απώλεια σωματικού βάρους σε αυτούς τους ασθενείς. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, το σωματικό βάρος του ασθενούς πρέπει να παρακολουθείται.

Καταστάσεις που απαιτούν προσοχή

Όπως συμβαίνει και με άλλα χολινομιμητικά, η γκαλανταμίνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή στις ακόλουθες καταστάσεις:

Καρδιακές διαταραχές

Λόγω της φαρμακολογικής τους δράσης, τα χολινομιμητικά μπορεί να έχουν παρασυμπαθητικοτονικές επιδράσεις στην καρδιακή συχνότητα, συμπεριλαμβανομένων βραδυκαρδίας και όλων των τύπων κολποκοιλιακού αποκλεισμού (βλέπε παράγραφο 4.8). Η πιθανότητα αυτής της δράσης μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική για ασθενείς με «σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου» ή άλλες υπερκοιλιακές διαταραχές της καρδιακής αγωγιμότητας ή σε αυτούς που χρησιμοποιούν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν σημαντικά την καρδιακή συχνότητα, όπως διγοξίνη και β-αποκλειστές ή σε ασθενείς με μη αποκατεστημένη διαταραχή ηλεκτρολυτών (π.χ. υπερκαλιαιμία, υποκαλιαιμία).

Για το λόγο αυτό, πρέπει να δίνεται προσοχή κατά τη χορήγηση της γκαλανταμίνης σε ασθενείς με καρδιαγγειακές νόσους, π.χ. περίοδος αμέσως μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου, νεοεμφανιζόμενη κολπική μαρμαρυγή, δεύτερου ή μεγαλύτερου βαθμού καρδιακός αποκλεισμός, ασταθής στηθάγχη ή συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ιδιαίτερα ΝΥΗΑ κατηγορίας III-IV.

Έχουν υπάρξει αναφορές για παράταση του διαστήματος QTc σε ασθενείς που χρησιμοποιούν θεραπευτικές δόσεις γκαλανταμίνης, καθώς και κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (Torsade de pointes) σχετιζόμενες με υπερδοσολογία (βλέπε παράγραφο 4.9). Ως εκ τούτου, η γκαλανταμίνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με παράταση του διαστήματος QTc, σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με φάρμακα που επηρεάζουν το διάστημα QTc, ή σε ασθενείς με σχετική προϋπάρχουσα καρδιακή νόσο ή διαταραχές ηλεκτρολυτών.

Σε μια συγκεντρωτική ανάλυση των ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο μελετών σε ασθενείς με άνοια τύπου Alzheimer που έλαβαν θεραπεία με γκαλανταμίνη, παρατηρήθηκε μια αυξημένη συχνότητα εμφάνισης συγκεκριμένων καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών (βλέπε παράγραφο 4.8).

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Ασθενείς που έχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν πεπτικά έλκη, π.χ. αυτοί που έχουν ιστορικό έλκους ή αυτοί που έχουν προδιάθεση για αυτές τις καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών που λαμβάνουν ταυτόχρονα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), πρέπει να παρακολουθούνται για συμπτώματα. Η χρήση της γκαλανταμίνης δε συνιστάται σε ασθενείς με γαστρεντερική απόφραξη ή σε αυτούς που αναρρώνουν από χειρουργική επέμβαση του γαστρεντερικού συστήματος.

Διαταραχές νευρικού συστήματος

Έχουν αναφερθεί επιληπτικές κρίσεις με την γκαλανταμίνη (βλέπε παράγραφο 4.8). Η επιληπτική δραστηριότητα μπορεί επίσης να αποτελεί εκδήλωση της νόσου Alzheimer. Αύξηση του χολινεργικού τόνου μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα που σχετίζονται με εξωπυραμιδικές διαταραχές (βλέπε παράγραφο 4.8).

Σε μια συγκεντρωτική ανάλυση των ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο μελετών σε ασθενείς με άνοια τύπου Alzheimer που έλαβαν θεραπεία με γκαλανταμίνη, αγγειακά εγκεφαλικά συμβάντα παρατηρήθηκαν όχι συχνά (βλέπε παράγραφο 4.8). Αυτό θα πρέπει να εξετάζεται κατά τη χορήγηση γκαλανταμίνης σε ασθενείς με αγγειακή εγκεφαλική νόσο.

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Τα χολινομιμητικά πρέπει να συνταγογραφούνται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό σοβαρού άσθματος ή αποφρακτικής πνευμονικής νόσου ή ενεργών πνευμονικών λοιμώξεων (π.χ. πνευμονία).

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Η χρήση της γκαλανταμίνης δε συνιστάται σε ασθενείς με απόφραξη στην αποχετευτική μοίρα του ουροποιητικού ή που αναρρώνουν μετά από χειρουργική επέμβαση στην ουροδόχο κύστη.

Χειρουργικοί και άλλοι ιατρικοί χειρισμοί

Η γκαλανταμίνη, ως χολινομιμητικό, είναι πιθανό να προκαλέσει υπερβολική μυϊκή χάλαση τύπου σουκκινυλοχολίνης κατά τη διάρκεια αναισθησίας, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ανεπάρκειας ψευδοχολινεστεράσης.

Φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις

Λόγω του μηχανισμού δράσης της, η γκαλανταμίνη δεν πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα με άλλα χολινομιμητικά (όπως αμβενόνιο, δονεπεζίλη, νεοστιγμίνη, πυριδοστιγμίνη, ριβαστιγμίνη ή συστηματικά χορηγούμενη πιλοκαρπίνη). Η γκαλανταμίνη έχει τη δυνατότητα να ανταγωνίζεται την επίδραση των αντιχολινεργικών φαρμακευτικών προϊόντων. Εάν τα αντιχολινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα, όπως η ατροπίνη, διακοπούν απότομα, υπάρχει πιθανός κίνδυνος ότι θα μπορούσαν να ενταθούν οι επιδράσεις της γκαλανταμίνης. Όπως αναμένεται με τα χολινομιμητικά, φαρμακοδυναμική αλληλεπίδραση είναι πιθανή με φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν σημαντικά την καρδιακή συχνότητα, όπως διγοξίνη, β-αποκλειστές, ορισμένοι αποκλειστές διαύλων ασβεστίου και αμιωδαρόνη. Πρέπει να δίνεται προσοχή με τα φαρμακευτικά προϊόντα που έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (torsades de pointes). Στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να εξετάζεται ένα ΗΚΓ.

Η γκαλανταμίνη, ως χολινομιμητικό, είναι πιθανό να προκαλέσει υπερβολική μυϊκή χάλαση τύπου σουκκινυλοχολίνης κατά τη διάρκεια αναισθησίας, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ανεπάρκειας ψευδοχολινεστεράσης.

Φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις

Πολλαπλές μεταβολικές οδοί και νεφρική απέκκριση εμπλέκονται στην αποβολή της γκαλανταμίνης. Η πιθανότητα κλινικά σχετικών αλληλεπιδράσεων είναι μικρή. Ωστόσο, η εμφάνιση σημαντικών αλληλεπιδράσεων μπορεί να είναι κλινικά σχετική σε μεμονωμένες περιπτώσεις.

Η ταυτόχρονη χορήγηση με τροφή επιβραδύνει το ρυθμό απορρόφησης της γκαλανταμίνης, αλλά δεν επηρεάζει την έκταση της απορρόφησης. Συνιστάται το Galantamine/Pharmathen να λαμβάνεται με φαγητό ώστε να ελαχιστοποιούνται οι χολινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν το μεταβολισμό της γκαλανταμίνης

Τυπικές μελέτες αλληλεπίδρασης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα έδειξαν μια αύξηση στη βιοδιαθεσιμότητα της γκαλανταμίνης περίπου 40% κατά τη διάρκεια συγχορήγησης με παροξετίνη (ένας ισχυρός αναστολέας του CYP2D6) και 30% και 12% κατά τη διάρκεια συγχορήγησης με κετοκοναζόλη και ερυθρομυκίνη (και τα δύο αναστολείς του CYP3A4). Συνεπώς, κατά τη διάρκεια έναρξης της θεραπείας με ισχυρούς αναστολείς του CYP2D6 (π.χ. κινιδίνη, παροξετίνη ή φλουοξετίνη) ή του CYP3A4 (π.χ. κετοκοναζόλη ή ριτοναβίρη), οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν μια αυξημένη συχνότητα εμφάνισης χολινεργικών ανεπιθύμητων ενεργειών, κυρίως ναυτία και

έμετο. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, βάσει της ανοχής, μπορεί να εξετασθεί μείωση της δόσης συντήρησης της γκαλανταμίνης (βλέπε παράγραφο 4.2).

Η μεμαντίνη, ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα του Ν-μεθυλο-D-ασπαρτικού οξέος (NMDA), σε δόση 10 mg μια φορά την ημέρα για 2 ημέρες ακολουθούμενη από 10 mg δύο φορές την ημέρα για 12 ημέρες, δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της γκαλανταμίνης (ως καψάκια παρατεταμένης αποδέσμευσης γκαλανταμίνης 16 mg μία φορά την ημέρα) σε σταθεροποιημένη κατάσταση.

Επίδραση της -γκαλανταμίνης στο μεταβολισμό άλλων φαρμακευτικών προϊόντων Θεραπευτικές δόσεις γκαλανταμίνης 24 mg/ημέρα δεν είχαν καμία επίδραση στην κινητική της διγοξίνης, παρόλο που μπορεί να παρουσιαστούν φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις (βλέπε επίσης φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις).

Θεραπευτικές δόσεις γκαλανταμίνης 24 mg/ημέρα δεν είχαν καμία επίδραση στην κινητική και στο χρόνο προθρομβίνης της βαρφαρίνης.

Κύηση

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα για την έκθεση στην γκαλανταμίνη κατά την κύηση. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλέπε παράγραφο 5.3). Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν συνταγογραφείται σε εγκύους.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν η γκαλανταμίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα και δεν υπάρχουν μελέτες σε θηλάζουσες γυναίκες. Συνεπώς, γυναίκες που λαμβάνουν γκαλανταμίνη δεν πρέπει να θηλάζουν.

Γονιμότητα

Η επίδραση της γκαλανταμίνης στην ανθρώπινη γονιμότητα δεν έχει αξιολογηθεί.

ν

Η γκαλανταμίνη έχει μικρή έως μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ζάλη και υπνηλία, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων μετά την έναρξη της θεραπείας.

Ο παρακάτω πίνακας απεικονίζει τα δεδομένα που ελήφθησαν με την γκαλανταμίνη σε οκτώ ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, διπλά-τυφλές κλινικές δοκιμές (Ν=6.502), πέντε ανοικτής επισήμανσης κλινικές δοκιμές (N=1.454) και από αυθόρμητες αναφορές μετά την κυκλοφορία της. Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου ήταν ναυτία (21%) και έμετος (11%). Εμφανίστηκαν κυρίως κατά τη διάρκεια των περιόδων τιτλοποίησης, στις περισσότερες περιπτώσεις διήρκεσαν λιγότερο από μια εβδομάδα και η πλειονότητα των ασθενών είχε ένα επεισόδιο. Η συνταγογράφηση αντιεμετικών και η εξασφάλιση πρόσληψης επαρκούς ποσότητας υγρών μπορεί να είναι χρήσιμες σε αυτές τις περιπτώσεις.

Σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή, το προφίλ ασφάλειας της άπαξ ημερησίως θεραπείας με καψάκια παρατεταμένης αποδέσμευσης γκαλανταμίνης ήταν παρόμοιο ως προς τη συχνότητα και τη φύση με εκείνο που παρατηρήθηκε με τα δισκία γκαλανταμίνης.

Εκτίμηση συχνότητας: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως

< 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000).

* Σχετιζόμενες με την κατηγορία ενέργειες που αναφέρθηκαν με φάρμακα αναστολέα ακετυλοχολινεστεράσης κατά της άνοιας περιλαμβάνουν σπασμούς/επιληπτικές κρίσεις (βλέπε παράγραφο 4.4).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του

Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων Μεσογείων 284

15562 Χολαργός, Αθήνα

Τηλ: + 30 21 32040380/337

Φαξ: + 30 21 06549585

Ιστότοπος: http://www.eof.gr.

Συμπτώματα

Τα σημεία και συμπτώματα από σοβαρή υπερδοσολογία με γκαλανταμίνη αναμένεται να είναι παρόμοια με αυτά της υπερδοσολογίας των άλλων χολινομιμητικών. Αυτές οι επιδράσεις αφορούν γενικά το κεντρικό νευρικό σύστημα, το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα και τις νευρομυϊκές συνάψεις. Εκτός από τη μυϊκή αδυναμία ή τις δεσμιδώσεις, ορισμένα ή όλα τα συμπτώματα μιας χολινεργικής κρίσης μπορεί να εμφανιστούν: σοβαρή ναυτία, έμετος, γαστρεντερικοί σπασμοί, σιελόρροια, δακρύρροια, ούρηση, αφόδευση, εφίδρωση, βραδυκαρδία, υπόταση, κατάρρευση και σπασμοί. Αυξημένη μυϊκή αδυναμία μαζί με τραχειακές υπερεκκρίσεις και βρογχόσπασμο μπορεί να οδηγήσουν σε ζωτικής σημασίας καταστολή των αεραγωγών.

Υπάρχουν αναφορές μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου για κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (torsade de pointes), παράταση του QT, βραδυκαρδία, κοιλιακή ταχυκαρδία και σύντομη απώλεια συνείδησης, σχετιζόμενες με ακούσιες υπερδοσολογίες γκαλανταμίνης. Σε μια περίπτωση που η δόση ήταν γνωστή, οκτώ δισκία γκαλανταμίνης 4 mg (32 mg συνολικά) ελήφθησαν σε μια ημέρα.

Δύο επιπλέον περιπτώσεις τυχαίας κατάποσης 32 mg (ναυτία, έμετος, και ξηροστομία/ναυτία, έμετος, και υποστερνικός θωρακικός πόνος) και μία με 40 mg (έμετος) είχαν ως αποτέλεσμα βραχείες νοσηλείες για παρακολούθηση με πλήρη ανάρρωση. Ένας ασθενής, στον οποίο είχαν συνταγογραφηθεί 24 mg/ημέρα και είχε ιστορικό ψευδαισθήσεων τα δύο προηγούμενα χρόνια, έλαβε κατά λάθος 24 mg δύο φορές ημερησίως για 34 ημέρες και παρουσίασε ψευδαισθήσεις που έχρηζαν νοσηλείας. Ένας άλλος ασθενής, στον οποίο είχαν συνταγογραφηθεί 16 mg/ημέρα πόσιμου διαλύματος, πήρε κατά λάθος 160 mg (40 mL) και παρουσίασε εφίδρωση, έμετο, βραδυκαρδία, και παρ’ ολίγο συγκοπή μία ώρα μετά, που έχρηζαν νοσοκομειακής περίθαλψης. Τα συμπτώματά του υποχώρησαν εντός 24 ωρών.

Θεραπεία

Όπως σε κάθε περίπτωση υπερδοσολογίας, πρέπει να χρησιμοποιηθούν γενικά υποστηρικτικά μέτρα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, αντιχολινεργικά, όπως ατροπίνη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως γενικό αντίδοτο για τα χολινομιμητικά. Συνιστάται αρχική δόση 0,5 mg έως 1,0 mg ενδοφλεβίως, με επακόλουθες δόσεις με βάση την κλινική ανταπόκριση.

Επειδή οι τεχνικές για την αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας συνεχώς εξελίσσονται, συνιστάται να επικοινωνήσετε με το Κέντρο Δηλητηριάσεων ώστε να σας δοθούν οι πιο πρόσφατες συστάσεις για την αντιμετώπιση μιας υπερδοσολογίας.