FORCET TABLET 50MG/TAB

Το Forcet ενδείκνυται για την άμεση αντιμετώπιση των οξέων επεισοδίων της ημικρανίας με ή χωρίς αύρα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την άμεση αντιμετώπιση των επεισοδίων της ημικρανίας που σχετίζεται με την έμμηνο ρύση στις γυναίκες, εφόσον τα συνήθη αναλγητικά δεν έχουν αποτέλεσμα.

Το Forcet δεν πρέπει να χρησιμοποιείται προληπτικά. Η συνιστώμενη δόση της σουματριπτάνης δεν πρέπει να υπερβαίνεται. Σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια να χορηγούνται χαμηλότερες δόσεις.

Να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.

Το Forcet συνιστάται ως μονοθεραπεία για την άμεση ανακούφιση από τις οξείες κρίσεις της ημικρανίας και δεν θα πρέπει να χορηγείται συγχρόνως με εργοταμίνη ή παράγωγα της εργοταμίνης (συμπεριλαμβανομένης της μεθυσεργίδης) (βλ. παράγραφο 4.3).

Το Forcet συνιστάται να χορηγείται όσο το δυνατόν νωρίτερα από την έναρξη της κρίσης της ημικρανίας, είναι, όμως, εξίσου αποτελεσματικό σε οποιοδήποτε στάδιο της κρίσης και αν ληφθεί.

Ημικρανία Ενήλικες

Η συνιστώμενη δόση για τα δισκία Forcet είναι ένα δισκίο των 50 mg. Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να χρειαστούν 100 mg.

Αν ο ασθενής δεν ανταποκριθεί στην πρώτη δόση του Forcet, δεν θα πρέπει να χορηγείται και δεύτερη δόση στην ίδια κρίση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η κρίση μπορεί να αντιμετωπιστεί με παρακεταμόλη, ακετυλοσαλικυλικό οξύ ή μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Το Forcet είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί στις επόμενες κρίσεις.

Αν ο ασθενής έχει ανταποκριθεί στην πρώτη δόση, αλλά τα συμπτώματα υποτροπιάσουν, μπορεί να χορηγηθεί δεύτερη δόση, υπό την προϋπόθεση ότι μεσολαβεί ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα 2 ωρών μεταξύ των δόσεων. Δεν πρέπει να λαμβάνονται περισσότερα από 300 mg εντός 24 ωρών.

Τα δισκία Forcet καταπίνονται ολόκληρα με νερό.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια των δισκίων Forcet σε παιδιά ηλικίας μικρότερης των 10 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα γι’ αυτή την ηλικιακή ομάδα.

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια των δισκίων Forcet σε παιδιά ηλικίας 10 έως 17 ετών δεν έχει αποδειχθεί σε κλινικές δοκιμές που διεξήχθησαν σε αυτή την ηλικιακή ομάδα. Επομένως, η χρήση δισκίων Forcet σε παιδιά ηλικίας 10 έως 17 ετών δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο 5.1).

Ηλικιωμένοι άνω των 65 ετών

Η εμπειρία από τη χορήγηση των δισκίων Forcet σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών είναι περιορισμένη. Ωστόσο, τα φαρμακοκινητικά στοιχεία δεν διαφέρουν σημαντικά σε σχέση με αυτά των νεότερων ατόμων, αλλά μέχρις ότου υπάρξουν νεότερα κλινικά δεδομένα, δεν συνιστάται η χρήση των δισκίων Forcet σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών.

Υπερευαισθησία στη σουματριπτάνη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο

6.1 (βλ. επίσης παράγραφο 4.4, σχετικά με τη χρήση σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στις σουλφοναμίδες).

Η σουματριπτάνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου ή ισχαιμική καρδιοπάθεια, στεφανιαίο αγγειόσπασμο (στηθάγχη Prinzmetal), περιφερική αγγειακή νόσο ή ασθενείς που έχουν συμπτώματα ή σημεία που ομοιάζουν με ισχαιμική καρδιοπάθεια.

Η σουματριπτάνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με ιστορικό αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ή παροδικού ισχαιμικού επεισοδίου.

Η σουματριπτάνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια. Η χρήση της σουματριπτάνης σε ασθενείς με μη ελεγχόμενη υπέρταση αντενδείκνυται.

Η ταυτόχρονη χορήγηση εργοταμίνης ή παραγώγων της εργοταμίνης (συμπεριλαμβανομένης της μεθυσεργίδης) ή τριπτανών/αγωνιστών των 5-ΗΤ¹ υποδοχέων αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.5).

Η ταυτόχρονη χορήγηση αναστολέων της μονοαμινοξειδάσης και της σουματριπτάνης αντενδείκνυται. Η σουματριπτάνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για δύο εβδομάδες από τη διακοπή θεραπείας με αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης.

Το Forcet θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όταν υπάρχει σαφής διάγνωση ημικρανίας. Η σουματριπτάνη δεν ενδείκνυται για την αντιμετώπιση της ημιπληγικής, βασικής ή οφθαλμοπληγικής ημικρανίας.

Πριν γίνει θεραπευτική αγωγή με σουματριπτάνη, χρειάζεται προσοχή προκειμένου να αποκλειστούν δυνητικά σοβαρές νευρολογικές καταστάσεις (π.χ. αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο), αν ο ασθενής παρουσιάζει άτυπα συμπτώματα ή αν αυτά δεν έχουν λάβει την κατάλληλη διάγνωση για χρήση σουματριπτάνης.

Πρέπει να σημειωθεί ότι οι πάσχοντες από ημικρανία μπορεί να βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο για εκδήλωση ορισμένων αγγειακών εγκεφαλικών περιστατικών (π.χ. αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο).

Παροδικά συμπτώματα, όπως πόνος στον θώρακα και σφίξιμο που μπορεί να επιτείνεται στον λαιμό και να είναι έντονος, μπορεί να συνοδεύουν τη χορήγηση σουματριπτάνης (βλ. παράγραφο 4.8). Αν εμφανιστούν συμπτώματα που υποδηλώνουν ισχαιμική καρδιακή νόσο, δεν πρέπει να χορηγηθούν άλλες δόσεις σουματριπτάνης και θα πρέπει να γίνει κατάλληλη εκτίμηση.

Η σουματριπτάνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που έχουν παράγοντες κινδύνου για ισχαιμική καρδιακή νόσο, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που είναι βαρείς καπνιστές ή χρήστες θεραπείας υποκατάστασης νικοτίνης, χωρίς προηγουμένως να έχουν εξεταστεί για καρδιαγγειακή νόσο (βλ. παράγραφο 4.3). Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται να δοθεί σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση και σε άνδρες άνω των 40 ετών με αυτούς τους παράγοντες κινδύνου. Αυτές οι εξετάσεις πάντως, ίσως να μην αποκαλύψουν κάθε ασθενή που έχει καρδιακή νόσο και, σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, σοβαρά καρδιακά επεισόδια έχουν συμβεί σε ασθενείς που δεν πάσχουν από καρδιαγγειακή νόσο.

Η σουματριπτάνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ελεγχόμενη υπέρταση, καθώς παροδικές αυξήσεις στην πίεση του αίματος και την περιφερική αντίσταση των αγγείων έχει παρατηρηθεί σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών (βλ. παράγραφο 4.3).

Σε ασθενείς που κάνουν ταυτόχρονη θεραπεία με εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs) και σουματριπτάνη, έχουν αναφερθεί μετά την κυκλοφορία του Forcet σπάνια περιστατικά που περιγράφουν ασθενείς με σύνδρομο σεροτονίνης (συμπεριλαμβανομένης της μεταβαλλόμενης νοητικής κατάστασης, της αστάθειας του αυτόνομου νευρικού συστήματος και νευρομυϊκών ανωμαλιών). Το σύνδρομο σεροτονίνης έχει, επίσης, αναφερθεί μετά από ταυτόχρονη λήψη τριπτανών και αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης (SNRIs). Αν η ταυτόχρονη θεραπεία της σουματριπτάνης και ενός SSRI/SNRI είναι κλινικά αναγκαία, συνιστάται κατάλληλη παρακολούθηση του ασθενούς.

Η σουματριπτάνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με καταστάσεις που επηρεάζουν σημαντικά την απορρόφηση, τον μεταβολισμό ή την απέκκριση του φαρμάκου, όπως π.χ. μειωμένη ηπατική (Child Pugh βαθμού Α ή Β) ή νεφρική λειτουργία (βλ. παράγραφο 5.2).

Η σουματριπτάνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων ή άλλων παραγόντων κινδύνου οι οποίοι μειώνουν τον ουδό των σπασμών, καθώς έχουν αναφερθεί επιληπτικές κρίσεις που σχετίζονται με τη σουματριπτάνη(βλ. παράγραφο 4.8).

Ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στις σουλφοναμίδες μπορεί να εμφανίσουν αλλεργική αντίδραση μετά από χορήγηση σουματριπτάνης. Οι αντιδράσεις μπορεί να κυμαίνονται από υπερευαισθησία του δέρματος μέχρι αναφυλαξία. Οι περιπτώσεις διασταυρούμενης ευαισθησίας είναι περιορισμένες, ωστόσο, χρειάζεται προσοχή πριν χρησιμοποιηθεί η σουματριπτάνη σε αυτούς τους ασθενείς.

Κατάχρηση θεραπειών για την αντιμετώπιση των οξέων επεισοδίων της κεφαλαλγίας έχει συσχετιστεί με παροξυσμούς της κεφαλαλγίας (κεφαλαλγία από φαρμακευτική κατάχρηση) σε ευαίσθητους ασθενείς. Μπορεί να είναι απαραίτητη η διακοπή της θεραπείας.

Μακροχρόνια χρήση οποιουδήποτε τύπου αναλγητικού σε κεφαλαλγίες μπορεί να προκαλέσει την επιδείνωση αυτών. Στην περίπτωση που υπάρχει υποψία ή εκδηλωθεί μια τέτοια κατάσταση, θα πρέπει να διακοπεί η θεραπεία. Το ενδεχόμενο εκδήλωσης κεφαλαλγίας λόγω υπερβολικής χρήσης φαρμάκων θα πρέπει να εξετάζεται σε ασθενείς που έχουν συχνές ή καθημερινές κεφαλαλγίες ανεξαρτήτως (ή λόγω) της τακτικής χρήσης φαρμάκων για κεφαλαλγία.

Τα δισκία Forcet περιέχουν λακτόζη και νάτριο (υπό μορφή νατριούχου διασταυρούμενης καρμελλόζης).

Τα δισκία Forcet περιέχουν λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

Δεν υπάρχουν ενδείξεις αλληλεπιδράσεων με την προπρανολόλη, φλουναριζίνη, πιζοτιφένιο ή αλκοόλη.

Υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία αλληλεπίδρασης με άλλες τριπτάνες/αγωνιστές των 5ΤΗ¹ υποδοχέων ή φάρμακα που περιέχουν εργοταμίνη. Ο αυξημένος κίνδυνος στεφανιαίου αγγειόσπασμου θεωρητικά είναι πιθανός και η ταυτόχρονη χορήγηση αντενδείκνυται.

Το χρονικό διάστημα που θα πρέπει να παρέρχεται μεταξύ της χρήσης της σουματριπτάνης και άλλων τριπτανών/αγωνιστών των 5ΤΗ¹ υποδοχέων ή σκευασμάτων που περιέχουν εργοταμίνη δεν είναι γνωστό. Αυτό, επίσης, εξαρτάται από τις δόσεις και τον τύπο των χρησιμοποιούμενων τριπτανών/αγωνιστών των 5-HT¹ υποδοχέων ή προϊόντων που περιέχουν εργοταμίνη. Οι επιδράσεις μπορεί να είναι αθροιστικές. Συνιστάται μετά τη χρήση των άλλων τριπτανών/αγωνιστών των 5-HT¹ υποδοχέων ή φαρμάκων που περιέχουν εργοταμίνη να λαμβάνεται η σουματριπτάνη μετά από τουλάχιστον 24 ώρες. Αντίθετα, άλλες τριπτάνες/αγωνιστές των 5-HT¹ υποδοχέων και φάρμακα που περιέχουν εργοταμίνη συνιστάται να λαμβάνονται τουλάχιστον 24 ώρες και 6 ώρες μετά από τη χορήγηση σουματριπτάνης, αντίστοιχα (βλ. παράγραφο 4.3).

Αλληλεπίδραση μπορεί να συμβεί μεταξύ σουματριπτάνης και αναστολέων της μονοαμινοξειδάσης και η ταυτόχρονη χορήγηση αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3).

Σε ασθενείς που κάνουν ταυτόχρονη θεραπεία με εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs) και σουματριπτάνη έχουν αναφερθεί μετά την κυκλοφορία του Forcet σπάνια περιστατικά συνδρόμου σεροτονίνης (περιλαμβανομένης της μεταβαλλόμενης νοητικής κατάστασης, της αστάθειας του αυτόνομου νευρικού συστήματος και των νευρομυικών ανωμαλιών). Το σύνδρομο σεροτονίνης έχει, επίσης, αναφερθεί μετά από ταυτόχρονη λήψη τριπτανών και αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης (SNRIs) (βλ. παράγραφο 4.4).

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να είναι πιο συχνές κατά τη διάρκεια συγχορήγησης τριπτανών με φυτικά παρασκευάσματα που περιέχουν Βαλσαμόχορτο (St. John’s Wort /Υπερικό/Hypericum perforatum).

Κύηση

Υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία μετά την κυκλοφορία της σουματριπτάνης από τη χρήση της κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της κύησης σε περισσότερες από 1.000 γυναίκες. Αν και αυτά τα στοιχεία περιέχουν ανεπαρκείς πληροφορίες για οριστικά συμπεράσματα, δεν δείχνουν αυξημένο κίνδυνο συγγενών ανωμαλιών. Η εμπειρία από τη χρήση της σουματριπτάνης στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο είναι περιορισμένη.

Αξιολόγηση από μελέτες σε πειραματόζωα δεν αποκαλύπτει άμεσες τερατογόνους επιδράσεις ή βλαβερές επιδράσεις κατά την ανάπτυξη του εμβρύου, πριν και μετά τη γέννηση. Ωστόσο, η βιωσιμότητα του εμβρύου είναι δυνατόν να επηρεαστεί στα κουνέλια (βλ. παράγραφο 5.3).

Το ενδεχόμενο της χορήγησης της σουματριπτάνης θα πρέπει να εξετάζεται μόνο εάν το όφελος προς τη μητέρα είναι μεγαλύτερο έναντι όποιου δυνητικού κινδύνου προς το έμβρυο.

Θηλασμός

Η σουματριπτάνη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα, με μέσες σχετικές βρεφικές δόσεις < 4% μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης σουματριπτάνης. Η έκθεση του βρέφους δύναται να ελαχιστοποιηθεί με την αποφυγή του θηλασμού για 12 ώρες μετά τη θεραπεία, χρονικό διάστημα κατά το οποίο θα πρέπει να απορρίπτεται οποιαδήποτε ποσότητα αντλημένου μητρικού γάλακτος.

Έχουν υπάρξει αναφορές για μαστοδυνία και/ή για άλγος στη θηλή του μαστού σε θηλάζουσες γυναίκες μετά από χρήση σουματριπτάνης (βλ. παράγραφο 4.8). Το άλγος ήταν συνήθως παροδικό και εξαφανίστηκε σε 3 έως 12 ώρες.

ν

Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες για την επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Λόγω της ημικρανίας ή της θεραπείας με σουματριπτάνη, μπορεί να προκληθεί υπνηλία. Αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα οδήγησης και τον χειρισμό μηχανημάτων.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρονται παρακάτω ανά οργανικό σύστημα του σώματος και συχνότητα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ως προς τη συχνότητα ορίζονται ως: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορεί να υπολογιστεί από τα διαθέσιμα στοιχεία). Ορισμένα από τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν ως ανεπιθύμητες ενέργειες, μπορεί να είναι συμπτώματα σχετιζόμενα με την ημικρανία.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται παρακάτω προέρχονται από κλινικές μελέτες και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία (σημειώνονται με αστερίσκο).

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Μη γνωστής συχνότητας*: Αντιδράσεις υπερευαισθησίας, που κυμαίνονται από υπερευαισθησία

του δέρματος μέχρι σπάνιων περιπτώσεων αναφυλαξίας.

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές: Ζάλη, υπνηλία, διαταραχές των αισθητήριων οργάνων, συμπεριλαμβανομένης της παραισθησίας και της υπαισθησίας.

Μη γνωστής συχνότητας*: Επιληπτικές κρίσεις. Παρόλο που ορισμένες εμφανίστηκαν σε

ασθενείς με ιστορικό προϋπάρχουσας επιληψίας ή συνυπάρχουσες καταστάσεις που προδιαθέτουν σε επιληπτικές κρίσεις, παρατηρήθηκαν και περιπτώσεις σε ασθενείς που δεν είχαν εμφανείς προδιαθεσικούς παράγοντες αυτού του είδους. Τρόμος, δυστονία, νυσταγμός, σκοτώματα.

Διαταραχές του οφθαλμού

Μη γνωστής συχνότητας*: Πτερυγισμός, διπλωπία, μειωμένη όραση. Απώλεια οράσεως,

συμπεριλαμβανομένων αναφορών μόνιμης βλάβης. Εντούτοις, διαταραχές οράσεως μπορεί, επίσης, να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της κρίσης της ημικρανίας.

Καρδιακές διαταραχές

Μη γνωστής συχνότητας: Βραδυκαρδία, ταχυκαρδία, αίσθημα προκάρδιων παλμών, καρδιακές

αρρυθμίες, παροδικές ισχαιμικές ηλεκτροκαρδιογραφικές μεταβολές, αγγειόσπασμος των στεφανιαίων αρτηριών ή έμφραγμα του μυοκαρδίου (βλ. παραγράφους 4.3 και 4.4).

Αγγειακές διαταραχές

Συχνές: Παροδικές αυξήσεις της πίεσης του αίματος που εμφανίζονται αμέσως μετά τη θεραπεία. Ερυθρότητα προσώπου..

Μη γνωστής συχνότητας: Υπόταση, φαινόμενο Raynaud.

Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου

Συχνές: Δύσπνοια.

Γαστρεντερικές διαταραχές

Συχνές: Ναυτία και έμετος εμφανίστηκαν σε ορισμένους ασθενείς, αλλά δεν είναι σαφές αν συσχετίζονται με τη σουματριπτάνη ή την υποκείμενη νόσο.

Μη γνωστής συχνότητας: Ισχαιμική κολίτιδα, διάρροια, δυσφαγία.

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Συχνές: Αίσθημα βάρους (συνήθως παροδικό και δυνατόν να επιταθεί και να επηρεάσει οποιοδήποτε σημείο του σώματος, συμπεριλαμβανομένων του θώρακα και του λαιμού), μυαλγία.

Μη γνωστής συχνότητας: Αυχενική δυσκαμψία, αρθραλγία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης

Συχνές: Πόνος, αίσθημα θερμότητας ή ψύχους, πίεσης ή σφιξίματος (οι καταστάσεις αυτές είναι συνήθως παροδικές και δυνατόν να επιταθούν και να επηρεάσουν οποιοδήποτε σημείο του σώματος, συμπεριλαμβανομένων του θώρακα και του λαιμού), αίσθημα αδυναμίας, κόπωση (αμφότερα είναι ως επί το πλείστον ήπιας έως μέτριας βαρύτητας και παροδικά).

Μη γνωστής συχνότητας: Άλγος τραύματος επιταθέν, άλγος φλεγμονής επιταθέν.

Διερευνήσεις

Πολύ σπάνιες: Ήπιες διαταραχές στις δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας

παρατηρήθηκαν περιστασιακά.

Ψυχιατρικές διαταραχές

Μη γνωστής συχνότητας*: Άγχος.

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Μη γνωστής συχνότητας*: Υπεριδρωσία.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του:

Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων Μεσογείων 284

GR-15562, Χολαργός, Αθήνα Τηλ.: + 30 21 32040337

Ιστότοπος: http://www.eof.gr,

http://www.kitrinikarta.gr

Έχουν αναφερθεί περιστατικά υπερβολικής λήψης σουματριπτάνης. Ασθενείς χρησιμοποίησαν σε μία δόση 12 mg υποδόρια χωρίς σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Δόσεις έως 16 mg υποδόρια και έως 400 mg από το στόμα δεν συνοδεύτηκαν από άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες από αυτές που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Εμπειρία για μεγαλύτερες δόσεις δεν υπάρχει.

Σε υπερβολική λήψη Forcet, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται τουλάχιστον 10 ώρες και να εφαρμόζεται υποστηρικτική αγωγή, αν απαιτείται. Το αποτέλεσμα της αιμοδιύλισης ή της περιτοναϊκής διύλισης στις πυκνότητες της σουματριπτάνης στο πλάσμα δεν είναι γνωστό.