ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

Το ELITYRAN 11,25 mg ενδείκνυται στην παρηγορητική θεραπεία του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη. Προσφέρει εναλλακτική θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, είτε όταν αντενδείκνυνται η αφαίρεση των όρχεων ή η χορήγηση οιστρογόνων είτε όταν αυτές δεν γίνονται δεκτές από τον ασθενή. Στις κλινικές μελέτες, η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της οξικής λευπρορελίνης 11,25 mg είναι συγκρίσιμη με αυτές που παρέχει η ημερησία υποδόρια χορήγηση.

ΙΝΟΜΥΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ

Το ELITYRAN 11,25 mg ενδείκνυται στη θεραπεία των λειομυωμάτων της μήτρας προεμμηνοπαυσιακών ασθενών για θεραπεία διαρκείας 6 μηνών, εφόσον στους 3 μήνες η επανεξέταση δικαιολογεί τη συνέχιση της θεραπείας.

Η θεραπεία μπορεί είτε να προηγηθεί μιας ινομυωματεκτομής ή υστερεκτομής είτε να δοθεί για ανακούφιση των συμπτωμάτων κατά την περιεμμηνοπαυσιακή περίοδο σε γυναίκες που δεν επιθυμούν να χειρουργηθούν.

ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗ

Το ELITYRAN 11,25 mg ενδείκνυται στην θεραπεία της ενδομητρίωσης και για περίοδο διάρκειας μέχρι 6 μηνών, εφόσον στους 3 μήνες η επανεξέταση δικαιολογεί τη συνέχιση της θεραπείας.

Η θεραπεία μπορεί να δοθεί ως μονοθεραπεία ή συμπληρωματικά με τη χειρουργική αντιμετώπιση.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

To ELITYRAN 11,25 mg ενδείκνυται στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού σε προ- και περι- εμμηνοπαυσιακές γυναίκες στις οποίες ενδείκνυται ορμονοθεραπεία.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΡΩΙΜΗ ΗΒΗ

Το ELITYRAN ενδείκνυται στην θεραπεία της κεντρικής πρώιμης ήβης (κορίτσια ηλικίας κάτω των 9 ετών, αγόρια ηλικίας κάτω των 10 ετών).

Δοσολογία

To ELITYRAN 11,25 mg χορηγείται υπό ιατρική παρακολούθηση. Η συνιστώμενη δόση (οξική λευπρορελίνη για εναιώρημα) είναι 11.25 mg κάθε 3 μήνες.

Λόγω των διαφορετικών χαρακτηριστικών απελευθέρωσης, μία κλασματική δόση που είναι μέρος αυτής της τριμηνιαίας περιεκτικότητας δεν ισοδυναμεί με μία δόση της μηνιαίας περιεκτικότητας. Για το λόγο αυτό δεν πρέπει να χορηγείται τμηματικά.

Τα λυοφιλοποιημένα μικροσφαίρια της περιεκτικότητας αυτής, αφού ανασυσταθούν θα πρέπει να χορηγηθούν με εφάπαξ υποδόρια ή ενδομυϊκή ένεση κάθε τρεις μήνες (βλ. παράγραφο 4.2

«Τρόπος χορήγησης»).

Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με ανάλογα GnRH για καρκίνο του προστάτη, η θεραπεία συνήθως συνεχίζεται μέχρι την ανάπτυξη ανθεκτικού στον ευνουχισμό καρκίνου του προστάτη. Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι σχετικές κατευθυντήριες γραμμές.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η θεραπεία των παιδιών με οξική λευπρορελίνη πρέπει να γίνεται υπό την γενική εποπτεία του παιδοενδοκρινολόγου.

Το δοσολογικό σχήμα πρέπει να προσαρμόζεται κατά περίπτωση. Η συνιστώμενη αρχική δόση εξαρτάται από το σωματικό βάρος. Παιδιά με βάρος σώματος ≥ 20 kg

1 mL εναιωρήματος των 130,0 mg μικροσφαιρίων παρατεταμένης αποδέσμευσης (11,25 mg οξικής λευπρορελίνης) σε 1 mL διαλύτη χορηγείται κάθε 3 μήνες ως εφάπαξ υποδόρια ένεση.

Παιδιά με βάρος σώματος < 20 kg

Σε αυτές τις σπάνιες περιπτώσεις η ακόλουθη δοσολογία πρέπει να χορηγείται ανάλογα με την κλινική σοβαρότητα της κεντρικής πρώιμης ήβης:

0,5 mL εναιωρήματος των 130,0 mg μικροσφαιρίων παρατεταμένης αποδέσμευσης (5,625 mg οξικής λευπρορελίνης) σε 1 mL διαλύτη χορηγείται κάθε 3 μήνες ως εφάπαξ υποδόρια ένεση. Το υπόλοιπο του εναιωρήματος πρέπει να απορρίπτεται. Πρέπει να παρακολουθείται η αύξηση του σωματικού βάρους του παιδιού.

Ανάλογα με τη σοβαρότητα της κεντρικής πρώιμης ήβης, μπορεί να είναι αναγκαίο να αυξηθεί η δοσολογία επί παρουσίας ανεπαρκούς καταστολής (κλινική απόδειξη, π.χ. κηλίδες αίματος ή ανεπαρκής καταστολή των γοναδοτροπινών στη δοκιμασία LHRH). Η ελάχιστη αποτελεσματική τριμηνιαία δόση που πρέπει να χορηγηθεί πρέπει στη συνέχεια να προσδιορίζεται με τη βοήθεια της δοκιμασίας LHRH.

Στείρα αποστήματα στη θέση της ένεσης παρατηρήθηκαν συχνά όταν η οξική λευπρορελίνη χορηγήθηκε ενδομυϊκά σε δοσολογίες υψηλότερες των συνιστώμενων. Επομένως, σε τέτοιες περιπτώσεις, το φαρμακευτικό προϊόν πρέπει να χορηγείται υποδορίως (βλ. παράγραφο 4.4). Συνιστάται να χρησιμοποιούνται οι χαμηλότεροι δυνατοί όγκοι για ενέσεις σε παιδιά για να μειωθεί η ενόχληση που σχετίζεται με την ενδομυϊκή/υποδόρια ένεση.

Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από τις κλινικές παραμέτρους κατά την έναρξη της θεραπείας ή κατά τη διάρκεια της θεραπείας (πρόγνωση τελικού ύψους, ταχύτητα ανάπτυξης, οστική ηλικία και / ή επιτάχυνση οστικής ηλικίας) και αποφασίζεται από τον θεράποντα παιδίατρο μαζί με το νόμιμο κηδεμόνα και, εάν είναι κατάλληλο, με το υπό θεραπεία παιδί. Η οστική ηλικία πρέπει να παρακολουθείται κατά τη διάρκεια της θεραπείας ανά διαστήματα 6-12 μηνών.

Σε κορίτσια με ωρίμανση των οστών ηλικίας μεγαλύτερης των 12 ετών και σε αγόρια με

ωρίμανση των οστών ηλικίας μεγαλύτερης των 13 ετών, πρέπει να εξετάζεται η διακοπή της θεραπείας λαμβάνοντας υπόψη τις κλινικές παραμέτρους.

Σε κορίτσια, η εγκυμοσύνη πρέπει να αποκλειστεί πριν από την έναρξη της θεραπείας. Η εμφάνιση εγκυμοσύνης κατά τη διάρκεια της θεραπείας δεν μπορεί να αποκλειστεί γενικά. Σε τέτοιες περιπτώσεις, πρέπει να ζητείται ιατρική συμβουλή.

Σημείωση:

Το διάστημα μεταξύ των χορηγήσεων πρέπει να είναι 90 ± 2 ημέρες για να αποτρέπεται η υποτροπή συμπτωμάτων πρώιμης ήβης.

Τρόπος χορήγησης

Το ELITYRAN πρέπει να προετοιμάζεται, να ανασυστάται και να χορηγείται μόνο από επαγγελματίες υγείας οι οποίοι είναι εξοικειωμένοι με αυτές τις διαδικασίες.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ

ένεση, για υποδόρια ή ενδομυϊκή χρήση

προγεμισμένη σύριγγα δύο τμημάτων

Διαβάστε τις Οδηγίες Χρήσης πριν την ένεση.

Η προετοιμασία, ανασύσταση και χορήγηση αυτού του προϊόντος πρέπει να πραγματοποιείται μόνο από επαγγελματίες υγείας που είναι εξοικειωμένοι με αυτές τις διαδικασίες.

Προειδοποιήσεις

Πλύνετε τα χέρια σας πριν ανοίξετε την συσκευασία της σύριγγας.

Κρατήστε τη σύριγγα όρθια (με την βελόνα προς τα πάνω) σε όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας για την αποφυγή διαρροής.

Χρησιμοποιήστε το αμέσως μετά την ανάμιξη, καθώς το εναιώρημα καταβυθίζεται πολύ γρήγορα μετά την ανασύσταση.

Ελέγξτε την ημερομηνία λήξης που αναγράφεται στην ετικέτα της σύριγγας και ελέγξτε τη σκόνη και τον διαλύτη στον κύλινδρο της σύριγγας. Η κόνις πρέπει να είναι λευκή και στεγνή και ο διαλύτης διαυγής. Ελέγξτε την σύριγγα για τυχόν ζημιές.

Μη χρησιμοποιήσετε τη σύριγγα εάν οποιοδήποτε τμήμα της έχει υποστεί ζημιά.

Επισκόπηση Τμημάτων

Βήμα 1. Τοποθετήστε το έμβολο και ασφαλίστε τη βελόνα

Αφαιρέστε το έμβολο (μέρος 2) από την συσκευασία.

Βιδώστε τη ράβδο του εμβόλου στο κάτω μέρος της σύριγγας μέχρι το τερματικό να αρχίσει να περιστρέφεται. (Σχήμα A)

Χωρίς να αφαιρέσετε το καπάκι της βελόνας, περιστρέψτε τη βελόνα (δεξιόστροφα) για να βεβαιωθείτε ότι έχει ασφαλίσει καλά (Σχήμα B).

Βήμα 2. Απελευθερώστε τον διαλύτη

Κρατώντας τη σύριγγα όρθια, απελευθερώστε τον διαλύτη σπρώχνοντας αργά το έμβολο μέχρι το μεσαίο τερματικό να φτάσει στην μπλε γραμμή στη μέση της σύριγγας. Θα πρέπει να βλέπετε τον διαλύτη να ρέει στον εσωτερικό θάλαμο πάνω από την μπλε γραμμή (Σχήμα Γ).

Βήμα 3. Αναμίξτε το εναιώρημα

Χτυπήστε απαλά τη σύριγγα στην παλάμη σας ώστε να αναμιχθεί η κόνις με τον διαλύτη, μέχρι να σχηματιστεί ένα ομοιόμορφο εναιώρημα. Εάν έχει αναμιχθεί σωστά, το εναιώρημα πρέπει να έχει γαλακτώδη εμφάνιση χωρίς ορατούς σβόλους (Σχήμα Δ).

Σημείωση: Εάν κατά την ανάμιξη προσκολληθούν σωματίδια στο τερματικό, αφαιρέστε τα χτυπώντας ελαφρά τη σύριγγα με το δάχτυλό σας. Αποφύγετε το δυνατό χτύπημα ή ταρακούνημα για την αποτροπή σχηματισμού φυσαλίδων.

Χρησιμοποιήστε το αμέσως μετά την ανάμιξη, καθώς το εναιώρημα καταβυθίζεται πολύ γρήγορα μετά την ανασύσταση.

Βήμα 4. Αφαιρέστε το καπάκι της βελόνας και ετοιμάστε τη σύριγγα Αφαιρέστε το καπάκι της βελόνας τραβώντας το ίσια προς τα πάνω (Σχήμα E).

Ετοιμάστε τη σύριγγα σπρώχνοντας το έμβολο προς τα πάνω μέχρι την αποβολή όλου του αέρα από τη σύριγγα.

Βήμα 5. Εγχύστε

Τώρα η σύριγγα είναι έτοιμη για την ένεση. Χρησιμοποιήστε την αμέσως καθώς το εναιώρημα καταβυθίζεται πολύ γρήγορα μετά την ανασύσταση.

Την στιγμή της ένεσης, ελέγξτε την κατεύθυνση της συσκευής ασφαλείας (η στρογγυλή ένδειξη να βλέπει προς το μέρος σας) και εγχύστε όλο το περιεχόμενο της σύριγγας υποδόρια (Σχήμα ΣΤ) ή ενδομυϊκά (Σχήμα Ζ) όπως θα κάνατε με οποιαδήποτε ένεση.

Βήμα 6. Ενεργοποιήστε τη συσκευή ασφαλείας

Όταν ολοκληρωθεί η ένεση, αποσύρετε τη βελόνα από τον ασθενή. Ενεργοποιήστε αμέσως τη συσκευή ασφαλείας πιέζοντας προς τα πάνω από λίγο κάτω από το βέλος μέχρι να ακούσετε ή να νιώσετε ένα «ΚΛΙΚ» και η βελόνα να καλυφθεί πλήρως (Σχήμα H).

Βήμα 7. Απόρριψη της σύριγγας

Απορρίψτε τη χρησιμοποιημένη συσκευή σε κατάλληλο περιέκτη για αιχμηρά αντικείμενα, σύμφωνα με τη συνήθη τοπική διαδικασία.

Λεπτομερείς και επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με το προϊόν αυτό είναι διαθέσιμες μέσω σάρωσης του κώδικα QR (QR code) που περιλαμβάνεται στο Φύλλο οδηγιών χρήσης με έξυπνο τηλέφωνο/συσκευή. Οι ίδιες πληροφορίες διατίθενται επίσης στην ακόλουθη URL: https://bcove.video/4dXKTAd.

Το ELITYRAN 11,25 mg αντενδείκνυται:

• σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στην οξική λευπρορελίνη, σε παρεμφερή εννεαπεπτίδια ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1. Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις αναφυλαξίας.

• κατά την κύηση ή όταν υφίσταται πιθανότητα εγκυμοσύνης και τη γαλουχία.

• σε ασθενείς με αδιάγνωστη κολπική αιμορραγία.

ΓΕΝΙΚΑ (ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ)

Ετοιμάστε το ενέσιμο εναιώρημα ELITYRAN 11,25 mg τη στιγμή της χρήσης και, μετά την ανασύσταση, χρησιμοποιήστε το αμέσως.

Κατάθλιψη

Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης κατάθλιψης (η οποία μπορεί να είναι σοβαρή) σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με GnRH αγωνιστές, όπως η λευπρορελίνη. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται δεόντως και να αντιμετωπίζονται κατάλληλα, εάν εμφανιστούν συμπτώματα.

Επιληπτικές κρίσεις

Από αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος, έχουν παρατηρηθεί σπασμοί σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με οξική λευπρορελίνη και οι αναφορές για σπασμούς έχουν γίνει και για παιδιά και για ενήλικες με ιστορικό επιληψίας ή χωρίς ιστορικό επιληψίας, σπασμών ή παραγόντων κινδύνου για σπασμούς.

Ιδιοπαθής ενδοκρανιακή υπέρταση

Σε ασθενείς που λάμβαναν λευπρορελίνη έχει αναφερθεί ιδιοπαθής ενδοκρανιακή υπέρταση (ψευδοόγκος εγκεφάλου). Οι ασθενείς θα πρέπει να προειδοποιούνται για σημεία και συμπτώματα της ιδιοπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης, συμπεριλαμβανομένης βαριάς ή υποτροπιάζουσας κεφαλαλγίας, ενοχλήσεων της όρασης και εμβοών. Εάν παρατηρηθεί ιδιοπαθής ενδοκρανιακή υπέρταση, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της λευπρορελίνης.

Δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες βαριάς μορφής

Έχουν αναφερθεί δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες βαριάς μορφής (SCAR) σχετιζόμενες με τη θεραπεία με λευπρορελίνη, συμπεριλαμβανομένων του συνδρόμου Stevens-Johnson (SJS) και της τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (TEN), οι οποίες μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή ή θανατηφόρες. Κατά τη συνταγογράφηση, οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τα σημεία και τα συμπτώματα και να παρακολουθούνται στενά για δερματικές αντιδράσεις βαριάς μορφής. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα που υποδεικνύουν αυτές τις αντιδράσεις, η λευπρορελίνη θα πρέπει να διακοπεί αμέσως και να εξεταστεί εναλλακτική θεραπεία (όπως είναι κατάλληλο).

Νόσος λιπώδους ήπατος

Οι μεταβολικές αλλαγές που σχετίζονται με αγωνιστή GnRH μπορεί, επίσης, να περιλαμβάνουν τη νόσο του λιπώδους ήπατος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΝΗΛΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ (ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ)

Οστική πυκνότητα

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με λευπρορελίνη, μπορεί να παρατηρηθούν αλλοιώσεις στην οστική πυκνότητα. Η μείωση της οστικής πυκνότητας είναι αναστρέψιμη με τη διακοπή του φαρμάκου.

Η μακροχρόνια στέρηση γοναδοτρόπου ορμόνης λόγω αμφοτερόπλευρης ωοθηκεκτομής, ωοθηκικής καταστολήςαπόξεσης ή χοήγησης αναλόγων GnRH ή η μακροχρόνια στέρηση ανδρογόνων λόγω αμφοτερόπλευρης ορχεκτομής ή χορήγησης αναλόγων GnRH, σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο απώλειας οστικής πυκνότητας που σε ασθενείς με πρόσθετους παράγοντες κινδύνου, μπορεί να οδηγήσει σε οστεοπόρωση και αυξημένο κίνδυνο οστικών καταγμάτων.

Μεταβολικές αλλαγές και καρδιαγγειακός κίνδυνος

Επιδημιολογικά δεδομένα έχουν δείξει ότι η αναστολή της παραγωγής των ενδογενών ορμονών του φύλου, όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια της θεραπείας στέρησης ανδρογόνων ή στέρησης γοναδοτροπινών (π.χ. σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες), σχετίζεται με μεταβολικές αλλαγές (π.χ. μείωση της ανοχής στη γλυκόζη ή επιδείνωση προϋπάρχοντος διαβήτη), καθώς και με αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακές νόσους. Ωστόσο, νεότερα δεδομένα δεν επιβεβαίωσαν τη σχέση μεταξύ της θεραπείας με ανάλογα GnRH και της αύξησης της καρδιαγγειακής θνησιμότητας. Οι ασθενείς με υψηλό κίνδυνο μεταβολικών ή καρδιαγγειακών νόσων πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

Μπορεί να παρατηρηθεί επιδείνωση των σημείων και συμπτωμάτων του καρκίνου του προστάτη μετά από παροδική αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης στον ορό στην αρχική περίοδο μετά την έναρξη της θεραπείας, για παράδειγμα απόφραξη των ουροφόρων οδών και αιματουρία. Σε ασθενείς με συμπίεση νωτιαίου μυελού λόγω μετάστασης στη σπονδυλική στήλη, μπορεί επίσης να προκύψει οστικός πόνος, αδυναμία των κάτω άκρων και παραισθησία (βλ. παράγραφο 4.8). Επομένως, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς με μετάσταση στη σπονδυλική στήλη και σε ασθενείς με απόφραξη των ουροφόρων οδών. Απαιτείται προσεκτική παρακολούθηση κατά τις πρώτες αρκετές εβδομάδες από την έναρξη της θεραπείας.

Η θεραπεία καταστολής των ανδρογόνων μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT.

Σε ασθενείς με ιστορικό ή παράγοντες κινδύνου για παράταση του QT και σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία μπορεί να παρατείνουν το διάστημα QT (βλ. παράγραφο 4.5), οι γιατροί πρέπει πριν την έναρξη της θεραπείας με ELITYRAN να αξιολογούν τη σχέση οφέλους - κινδύνου συμπεριλαμβανομένου και του ενδεχομένου εμφάνισης κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου.

ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΧΡΗΣΗ

Πριν την έναρξη της θεραπείας με οξική λευπρορελίνη, θα πρέπει να αποκλειστεί η πιθανότητα κύησης (βλ. παράγραφο 4.3).

Κατά τη διάρκεια θεραπείας με οξική λευπρορελίνη, οι ασθενείς θα πρέπει να λάβουν οδηγίες για την αποφυγή σύλληψης, π.χ. με τη χρήση μιας μη ορμονικής μεθόδου. Η οξική λευπρορελίνη δεν είναι αντισυλληπτικό. Η ασφαλής χρήση της οξικής λευπρορελίνης κατά τη διάρκεια της κύησης δεν έχει τεκμηριωθεί κλινικά..

Πριν από τη χορήγηση οξικής λευπρορελίνης, τυχόν αδιάγνωστη κολπική αιμορραγία πρέπει να διερευνηθεί, να επιβεβαιωθεί η διάγνωση και να ξεκινήσει η σχετική διαχείριση.

Κατά την πρώιμη φάση της θεραπείας, οι ορμόνες του φύλου εμφανίζουν μία παροδική αύξηση λόγω του τρόπου δράσης του φαρμάκου. Κατά συνέπεια, μπορεί να παρατηρηθεί κατά τις πρώτες μέρες θεραπείας παροδική επιδείνωση των κλινικών συμπτωμάτων που υποχωρούν με τη συνέχιση της θεραπείας και χορήγηση κατάλληλων δόσεων.

Ινομυώματα της μήτρας:

H διάρκεια της χορήγησης της οξικής λευπρορελίνης πρέπει να περιορίζεται σε 6 μήνες, επειδή η χρήση της οξικής λευπρορελίνης σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο οστικής απώλειας.

Όταν υπάρχει ανάγκη επανέναρξης της χορήγησης της οξικής λευπρορελίνης, οι μεταβολές στις οστικές παραμέτρους πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

Σοβαρή κολπική αιμορραγία μπορεί να παρατηρηθεί κατά τη χρήση σε ινομυώματα. Μετά από συνεχή θεραπεία για την αντιμετώπιση υποβλεννογονικών ινομυωμάτων της μήτρας, υπήρξαν αναφορές σοβαρής κολπικής αιμορραγίας για τις οποίες απαιτήθηκε ιατρική ή χειρουργική παρέμβαση. Επομένως, απαιτείται στενή παρακολούθηση και εάν παρατηρηθεί οποιαδήποτε ανωμαλία, θα πρέπει να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα.

Ενδομητρίωση:

Ως μονοθεραπεία, η διάρκεια της χορήγησης της οξικής λευπρορελίνης πρέπει να περιορίζεται σε 6 μήνες, επειδή η χρήση της οξικής λευπρορελίνης σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο απώλειας οστικής πυκνότητας. Ωστόσο, η προσθήκη θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης (ΗRT – προγεσταγόνο και/ή οιστρογόνο) έχει δειχθεί ότι μειώνει την οστική απώλεια (και τα αγγειοκινητικά συμπτώματα). Επομένως, εάν ενδείκνυται, η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης μπορεί να συγχορηγηθεί με την θεραπεία με οξική λευπρορελίνη, λαμβάνοντας υπόψη τα οφέλη και τους κινδύνους από το κάθε φαρμακευτικό προϊόν, για έως 12 μήνες, εάν ενδείκνυται κλινικά.

Εάν υπάρχει ανάγκη επανέναρξης της χορήγησης της οξικής λευπρορελίνης, οι μεταβολές στις οστικές παραμέτρους πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

Η ανταπόκριση στην οξική λευπρορελίνη αξιολογείται με τη μέτρηση των επιπέδων της τεστοστερόνης, όξινης προστατικής φωσφατάσης και ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA). Στους περισσότερους ασθενείς τα επίπεδα τεστοστερόνης αυξάνονται κατά την πρώτη εβδομάδα θεραπείας και στο τέλος της δεύτερης εβδομάδας μειώνονται προς τα φυσιολογικά επίπεδα ή ακόμα πιο κάτω. Τα επίπεδα ευνουχισμού επιτυγχάνονται 2 έως 4 εβδομάδες μετά την έναρξη θεραπείας και διατηρούνται σε αυτά όσο ο ασθενής λαμβάνει μια ενέσιμη δόση. Παροδική αύξηση της όξινης προστατικής φωσφατάσης ή του PSA προκύπτει μερικές φορές στην αρχή της

θεραπείας. Όμως, ως την 4η εβδομάδα, τα επίπεδα επανέρχονται συνήθως στις φυσιολογικές τιμές ή γύρω σε αυτές, σε ασθενείς με ορμονοεξαρτώμενο νεόπλασμα.

ΠΑΙΔΙΑ

Πριν την έναρξη της θεραπείας, είναι απαραίτητη η ακριβής διάγνωση της ιδιοπαθούς και/ή νευρογενούς κεντρικής πρώιμης ήβης.

Η θεραπεία είναι μια μακροχρόνια αγωγή, που εξατομικεύεται. Το ELITYRAN 11,25 mg πρέπει να χορηγείται όσο το δυνατόν ακριβέστερα σε τακτά τριμηνιαία χρονικά διαστήματα. Μια κατ’ εξαίρεση καθυστέρηση της ημερομηνίας της ένεσης για λίγες ημέρες (90±2 ημέρες) δεν επηρεάζει τα αποτελέσματα της θεραπείας.

Στην περίπτωση στείρου απoστήματος στη θέση της ένεσης (που ως επί το πλείστον αναφέρεται μετά από ενδομυϊκή ένεση δόσης υψηλότερης της συνιστώμενης) η απορρόφηση της οξικής λευπρορελίνης μπορεί να μειωθεί. Στην περίπτωση αυτή, οι ορμονικές παράμετροι (τεστοστερόνη, οιστραδιόλη), πρέπει να παρακολουθούνται ανά διαστήματα 2 εβδομάδων (βλ. παράγραφο 4.2).

Η θεραπεία παιδιών με εξελισσόμενους όγκους στον εγκέφαλο πρέπει να γίνεται μετά από προσεκτική εξατομικευμένη αξιολόγηση των κινδύνων και των ωφελειών.

Η εμφάνιση κολπικής αιμορραγίας, κηλίδων αίματος και απεκκρίματος μετά την πρώτη ένεση μπορεί να αποτελεί σημείο κατακρήμνισης των ορμονών στα κορίτσια. Κολπική αιμορραγία μετά τον πρώτο/δεύτερο μήνα της θεραπείας χρειάζεται να διερευνηθεί.

Η οστική πυκνότητα (BMD) μπορεί να μειωθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με GnRH αγωνιστές για κεντρική πρώιμη ήβη. Ωστόσο, μετά τη διακοπή της θεραπείας διατηρείται η επακόλουθη αύξηση της οστικής μάζας και η μέγιστη οστική μάζα στο τέλος της εφηβείας δεν φαίνεται να επηρεάζεται από την αγωγή.

Μπορεί να παρατηρηθεί διολίσθηση της μηριαίας επίφυσης μετά τη διακοπή της θεραπείας με GnRH. Η προτεινόμενη θεωρία είναι ότι οι χαμηλές συγκεντρώσεις των οιστρογόνων κατά τη διάρκεια της θεραπείας με GnRH αγωνιστές εξασθενούν το πέταλο της επίφυσης. Η αύξηση της ταχύτητας ανάπτυξης μετά τη διακοπή της θεραπείας έχει ως επακόλουθο αποτέλεσμα τη μείωση της διατμητικής δύναμης που απαιτείται για τη μετατόπιση της επίφυσης.

Το Elityran περιέχει νάτριο.

Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά ένεση, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες φαρμακοκινητικής αλληλεπίδρασης με την οξική λευπρορελίνη 11,25mg για χορήγηση κάθε τρεις μήνες. Οπωσδήποτε όμως, επειδή η οξική λευπρορελίνη είναι ένα πεπτίδιο που κυρίως διασπάται από την πεπτιδάση και όχι από τα ένζυμα του κυτοχρώματος P-450, όπως έχει αναφερθεί σε ειδικές μελέτες, και επειδή το φάρμακο συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε ποσοστό της τάξης του 46% μόνο, δεν αναμένονται αλληλεπιδράσεις. Ωστόσο, επειδή η θεραπεία καταστολής των ανδρογόνων μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT, η ταυτόχρονη χρήση ELITYRAN με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT ή με φαρμακευτικά προϊόντα που μπορεί να προκαλέσουν κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριττιδίου, όπως αντιαρρυθμικά φαρμακευτικά προϊόντα της τάξης ΙΑ (π.χ. κινιδίνη, δισοπυραμίδη) ή της τάξης ΙΙΙ (π.χ. αμιωδαρόνη, σοταλόλη, δοφετιλίδη, ιβουτιλίδη), μεθαδόνη, μοξιφλοξασίνη, αντιψυχωσικά κλπ. πρέπει να αξιολογείται προσεκτικά (βλ. παράγραφο 4.4).

Φαρμακο/Εργαστηριακές δοκιμασίες αλληλεπίδρασης

Η χορήγηση οξικής λευπρορελίνης σε γυναίκες έχει ως αποτέλεσμα την καταστολή της υπόφυσης-γεννητικού συστήματος. Η φυσιολογική λειτουργία συνήθως αποκαθίσταται εντός τριών μηνών από τη διακοπή της θεραπείας με ELITYRAN. Ως εκ τούτου, διαγνωστικές εξετάσεις των λειτουργιών της γοναδοτρόπου υπόφυσης και του γεννητικού συστήματος κατά τη διάρκεια της θεραπείας ή σε διάστημα μέχρι τριών μηνών από τη διακοπή της, μπορεί να οδηγήσουν σε λανθασμένα συμπεράσματα.

ΚύησηΑντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3).

Είναι πιθανό να προκύψει αποβολή όταν το φάρμακο χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Kατά συνέπεια, στη θεραπεία της ενδομητρίωσης και των ινομυωμάτων πρέπει να λαμβάνονται αποτελεσματικά μηχανικά μέτρα αντισύλληψης.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν η οξική λευπρορελίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Κατά συνέπεια, το ELITYRAN 11,25 mg δεν πρέπει να χορηγείται σε θηλάζουσα μητέρα.

ν

Η οξική λευπρορελίνη μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων λόγω οπτικών διαταραχών και ζάλης.

Η ακόλουθη συνθήκη ακολουθείται για την κατηγοριοποίηση της συχνότητας μιας ανεπιθύμητης ενέργειας φαρμάκου και βασίζεται στις κατευθυντήριες οδηγίες από το Συμβούλιο της Διεθνούς Οργάνωσης Ιατρικών Επιστημών (CIOMS): πολύ συχνές (≥1/10); συχνές (≥1/100 έως <1/10); όχι συχνές (≥1/1,000 έως <1/100); σπάνιες (≥1/10,000 έως <1/1,000); πολύ σπάνιες (<1/10,000); μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)

Όλοι οι Πληθυσμοί Ασθενών:

Όλοι οι Πληθυσμοί Ενηλίκων:

Ενήλικες Γυναίκες:

Επιπρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες σε Ασθενείς με Καρκίνο Μαστού ή σε Διαφορετική Συχνότητα:

Επιπρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες σε Ασθενείς με Eνδομητρίωση / Ινομυώματα της Μήτρας ή σε Διαφορετική Συχνότητα:

* Φυσιολογικό επακόλουθο της μείωσης των οιστρογόνων.

Ενήλικες Άνδρες:

Στην αρχική φάση της θεραπείας, εμφανίζεται μια βραχυπρόθεσμη αύξηση του επιπέδου των ορμονών του φύλου, ως έξαρση, γνωστή επίσης και ως flare-up. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να συμβούν ιδιαίτερα στην έναρξη της θεραπείας συμπεριλαμβάνουν απόφραξη ουροφόρων οδών (ως ουρολογικά συμπτώματα). Σε ασθενείς με συμπίεση νωτιαίου μυελού, μπορεί επίσης να συμβούν οστικό άλγος, αδυναμία των κάτω άκρων και παραισθησία (ως νευρολογικά συμπτώματα) (βλ. παράγραφο 4.4).

* Φυσιολογική συνέπεια της μείωσης της τεστοστερόνης.

Παιδιατρικοί Ασθενείς:

Στην αρχική φάση της θεραπείας, εμφανίζεται μια βραχυπρόθεσμη αύξηση του επιπέδου των ορμονών του φύλου, ως έξαρση, γνωστή επίσης και ως flare-up, που ακολουθείται από μείωση σε επίπεδα προ-εφηβικών τιμών. Λόγω αυτής της φαρμακολογικής δράσης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να εμφανισθούν ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας.

** Γενικά, η εμφάνιση κηλίδων αίματος από τον κόλπο (σταγονοειδής αιμορραγία) με τη συνέχιση της θεραπείας (μετά την πιθανή διακοπή της αιμορραγίας κατά τον πρώτο μήνα της θεραπείας) πρέπει να αξιολογείται ως σημείο ενδεχόμενης υποδοσολογίας. Η καταστολή της υπόφυσης πρέπει στη συνέχεια να προσδιορίζεται με δοκιμασία διέγερσης της εκλυτικής ορμόνης της ωχρινοποιητικής ορμόνης (LHRH).

Εμπειρία μετά την κυκλοφορία

Μετά την κυκλοφορία, έχουν αναφερθεί οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες με αυτή ή άλλες μορφές της οξικής λευπρορελίνης. Επειδή η οξική λευπρορελίνη έχει διάφορες ενδείξεις και, επομένως, χρησιμοποιείται σε διάφορες κατηγορίες ασθενών, μερικές από τις ανεπιθύμητες ενέργειες δεν εμφανίζονται σε όλους τους ασθενείς. Για τις περισσότερες από αυτές τις ανεπιθύμητες ενέργειες δεν έχει εξακριβωθεί η σχέση αιτίας και αιτιατού:

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις: λοίμωξη, οίδημα (κροταφικό οστούν), ίκτερος, ουρολοίμωξη. Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα (περιλαμβάνονται κύστεις και πολύποδες): καρκίνωμα του δέρματος/ώτων, πολύποδας ορθού.

Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος: αναιμία, λεμφικό οίδημα. Διαταραχές ανοσοποιητικού συστήματος: υπερευαισθησία, συμπεριλαμβανομένης αναφυλακτικής αντίδρασης.

Ενδοκρινικές διαταραχές: διαβήτης, διόγκωση θυρεοειδούς.

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης: αύξηση όρεξης, μεταβολές βάρους, μειωμένη όρεξη.

Ψυχιατρικές διαταραχές: άγχος, ψευδαισθήσεις, κατάθλιψη, διαταραχές της διάθεσης, νευρικότητα.

Υπάρχουν σπάνιες αναφορές τάσης και απόπειρας αυτοκτονίας.

Διαταραχές του νευρικού συστήματος: κεφαλαλγία, λιποθυμία/στιγμιαία απώλεια όρασης ή συνείδησης, παράλυση, ζάλη, υπαισθησία, αϋπνία, λήθαργος, αίσθημα ζάλης, διαταραχές της μνήμης, νευρομυϊκές διαταραχές, αιμωδία, παραισθησία, περιφερική νευροπάθεια, διαταραχές του ύπνου, κεφαλαλγία, αιμορραγία της υπόφυσης, σπασμοί.

Διαταραχές του οφθαλμού: αμβλυωπία, θάμβος όρασης, ξηροφθαλμία, οφθαλμολογικές ανωμαλίες.

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου: διαταραχές της ακοής, εμβοές.

Καρδιακές διαταραχές: οίδημα, στηθάγχη, βραδυκαρδία, καρδιακή αρρυθμία, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ηλεκτροκαρδιογραφικές μεταβολές/ισχαιμία, παράταση του QT (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.5), υπέρταση, υπόταση, φύσημα, έμφραγμα μυοκαρδίου, ταχυκαρδία. Αγγειακές διαταραχές: φλεβίτιδα, πνευμονική εμβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο, θρόμβωση, παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο, κιρσώδεις φλέβες.

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου: βήχας, δύσπνοια, ρινορραγία, αιμόπτυση, φαρυγγίτιδα, υγρό στον υπεζωκότα, υπεζωκοτική τριβή, πνευμονία, πνευμονική ίνωση, πνευμονική διήθηση, διαταραχές της αναπνοής, παραρρινοκολπική συμφόρηση.

Διαταραχές του γαστρεντερικού: κοιλιακό άλγος, δυσκοιλιότητα, διάρροια, ξηροστομία, έλκος δωδεκαδακτύλου, δυσφαγία, γαστρεντερικές αιμορραγίες, ηπατική δυσλειτουργία, ναυτία, πεπτικό έλκος, έμετοι, αλλοίωση της γεύσης.

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού: αντιδράσεις φωτοευαισθησίας, εκχυμώσεις, δερματίτις, ξηροδερμία, αύξηση τριχοφυϊας, απώλεια των μαλλιών, σκληρό οζίδιο στο λαιμό, μελάγχρωση, κνησμός, εξάνθημα, κνίδωση, δερματικές βλάβες, υπεριδρωσία, ακμή.

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού: Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, αρθραλγίες, , πυελική ίνωση, οστικός πόνος, μειωμένη οστική πυκνότητα, μυϊκή αδυναμία, κάταγμα σπονδυλικής στήλης, συμπτώματα τενοντοθυλακίτιδας.

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών: σπαστική κύστη, αιματουρία, ακράτεια ούρων, ανωμαλίες στην ούρηση, συχνουρία, απόφραξη των ουροφόρων οδών, έπειξη προς ούρηση.

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού: αύξηση ή μείωση της libido, μαστοδυνία, ατροφία μαστού, ευαισθησία στους μαστούς, γυναικομαστία, ανωμαλίες στην έμμηνο ρύση που περιλαμβάνουν διακοπή και παρατεταμένη κολπική αιμορραγία, κολπικό έκκριμα, διόγκωση του πέους, ανωμαλίες του πέους, προστατοδυνία, στυτική δυσλειτουργία, ατροφία των όρχεων, πόνο στους όρχεις, μείωση του μεγέθους των όρχεων, ανωμαλίες στην έμμηνο ρύση, αιδοιοκολπική ξηρότητα, αιδοιοκολπίτιδα.

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης: διόγκωση κοιλίας, εξασθένηση, ρίγη, πυρετός, γενικευμένα άλγη, έξαψη, δίψα, αφυδάτωση, πόνος, φλεγμονή, άσηπτο απόστημα, σκλήρυνση και αιμάτωμα.

Παρακλινικές εξετάσεις: παθολογικές ηπατικές δοκιμασίες, αύξηση του χρόνου προθρομβίνης, αύξηση του χρόνου μερικής θρομβοπλαστίνης, μείωση των αιμοπεταλίων, μείωση/αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων, αύξηση ουρίας, αύξηση ασβεστίου, αύξηση κρεατινίνης, υπερλιπιδαιμία, (ολική χοληστερόλη, LDL-χοληστερόλη, τριγλυκερίδια), υπερφωσφαταιμία, υπογλυκαιμία, υποπρωτεϊναιμία, υποκαλιαιμία, αύξηση ουρικού οξέος, χολερυθρίνη αυξημένη.

Ενήλικες Γυναίκες:

Ψυχιατρικές διαταραχές: κατάθλιψη/συναισθηματική αστάθεια.

Διαταραχές του νευρικού συστήματος: κεφαλαλγία

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού: εξάψεις/εφιδρώσεις,

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού: διαταραχές στις αρθρώσεις.

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού: κολπίτιδα

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης: εξασθένηση, γενικευμένο άλγος, οίδημα.

Παρακλινικές εξετάσεις: αυξημένη παροδική οιστραδιόλη, μειωμένη οιστραδιόλη αίματος.

Ασθενείς με Καρκίνο Μαστού:

Ψυχιατρικές διαταραχές: αδυναμία γενικευμένη, νευρικότητα, διακυμάνσεις της συναισθηματικής διάθεσης, αϋπνία.

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις: σύνδρομο κοινού κρυολογήματος.

Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές: σωματικό βάρος αυξημένο, Σωματικό βάρος μειωμένο, όρεξη μειωμένη, όρεξη αυξημένη.

Γαστρεντερικές διαταραχές: ναυτία, ζάλη, έμετος, δυσκοιλιότητα

Διαταραχές του νευρικού συστήματος: κεφαλαλγία, ζάλη, διάρροια

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού: αίσθημα θερμότητας, δερματίτιδα, εφίδρωση, εξάψεις, αλωπεκία, απώλεια τριχών, ερύθημα

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού: οσφυαλγία, αρθραλγία

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού: κολπίτιδα

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης: σκλήρυνση της θέσης ένεσης, άλγος της θέσης ένεσης, πυρετός, αδυναμία γενικευμένη

Παρακλινικές εξετάσεις: μειωμένη σωματική ικανότητα

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, τηλ: + 30 213 2040337, ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr.

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά και να αντιμετωπίζονται με υποστηρικτικά και συμπτωματικά μέτρα.

Σε περίπτωση τυχαίας ή εκούσιας λήψης μεγάλης ποσότητας του φαρμάκου, λεπτομερείς οδηγίες δίνει το Κέντρο Δηλητηριάσεων, Τηλ: 210 7793777, Αθήνα.