FENOBRAT CAPS 160MG/CAP

Το FENOBRAT ενδείκνυται ως συμπλήρωμα της δίαιτας και άλλων μη φαρμακολογικών θεραπειών (π.χ άσκησης, μείωσης βάρους) για τις ακόλουθες περιπτώσεις:

• Θεραπεία της σοβαρής υπερτριγλυκεριδαιμίας με ή χωρίς χαμηλή HDL χοληστερόλη

• Μικτού τύπου υπερλιπιδαιμία, όταν μια στατίνη αντενδείκνυται ή δεν γίνεται ανεκτή.

• Μικτή υπερλιπιδαιμία σε ασθενείς υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου, σε συνδυασμό με στατίνη, όταν τα τριγλυκερίδια και η HDL χοληστερόλη δεν ελέγχονται επαρκώς.

Διαιτητικά μέτρα που έχουν αρχίσει πριν από τη θεραπεία θα πρέπει να συνεχίζονται. Η ανταπόκριση στη θεραπεία παρακολουθείται από τον προσδιορισμό των τιμών των λιπιδίων στον ορό. Εάν μετά από περίοδο χορήγησης μερικών μηνών δεν έχει επιτευχθεί ικανοποιητική μείωση των συγκεντρώσεων των λιπιδίων στον ορό, συνιστάται η χορήγηση συμπληρωματικής θεραπευτικής αγωγής ή άλλης θεραπείας.

Δοσολογία

Ενήλικες

Η συνιστώμενη δόση είναι ένα καψάκιο που περιέχει 160 mg φαινοφιβράτης μια φορά ημερησίως.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι ασθενείς (≥ 65 ετών)

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Συνιστάται η συνήθης δοσολογία, εκτός από τις περιπτώσεις μειωμένης νεφρικής λειτουργίας με εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης < 60 ml/min/1,73m² (βλ. Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία).

Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια

Η Φαινοφιβράτη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται αν υπάρχει σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, που ορίζεται ως eGFR <30 mL / min ανά 1,73 m².

Αν το eGFR είναι μεταξύ 30 και 59 mL / min ανά 1,73 m², η δόση της φαινοφιβράτης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 100 mg ή 67 mg micronized άπαξ ημερησίως.

Εάν, κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, το eGFR μειώνεται σταθερά έως <30 ml / min ανά 1,73 m², η χορήγηση φαινοφιβράτης πρέπει να διακόπτεται.

Ηπατική δυσλειτουργία

Το Fenobrat 160 mg δεν συνιστάται για χρήση σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία λόγω ελλείψεως δεδομένων.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της φαινοφιβράτης σε παιδιά και εφήβους ηλικίας μικρότερης των 18 ετών δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα. Συνεπώς, η χρήση της

1

φαινοφιβράτης σε παιδιατρικούς ασθενείς κάτω των 18 ετών δεν συνιστάται.

Τρόπος χορήγησης

Το καψάκιο πρέπει να καταπίνεται ολόκληρο κατά τη διάρκεια του γεύματος.

• Ηπατική ανεπάρκεια (συμπεριλαμβανομένης χολικής κίρρωσης και της ανεξήγητης εμμένουσας ηπατικής δυσλειτουργίας),

• Γνωστή νόσος της χοληδόχου κύστης,

• Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης <30 mL/min /1,73 m²)

• Χρόνια ή οξεία παγκρεατίτιδα, με εξαίρεση την οξεία παγκρεατίτιδα λόγω σοβαρής υπερτριγλυκεριδαιμίας,

• Γνωστή φωτοαλλεργία ή φωτοτοξικές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας με φιβράτες ή κετοπροφαίνη

• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Δευτεροπαθής αίτια υπερχοληστερολαιμίας:

Δευτεροπαθής αίτια υπερχοληστερολαιμίας, όπως μη ελεγχόμενος διαβήτης τύπου 2, υποθυρεοειδισμός, νεφρωσικό σύνδρομο, δυσπρωτεϊναιμία, αποφρακτική ηπατική νόσος ή αλκοολισμός, πρέπει να αντιμετωπισθούν επαρκώς πριν εξεταστεί θεραπεία με φαινοφιβράτη. Δευτερεύουσα αιτία υπερχοληστερολαιμίας που σχετίζεται με φαρμακολογική θεραπεία μπορεί να υπάρξει με διουρητικά, β-αποκλειστές, οιστρογόνα, προγεσταγόνα, σταθερούς συνδυασμούς από του στόματος αντισυλληπτικών, ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες και αναστολείς πρωτεάσης. Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να εξακριβωθεί εάν η υπερλιπιδαιμία είναι πρωτογενούς ή δευτερογενούς φύσης (πιθανή αύξηση των τιμών των λιπιδίων οφειλόμενη σε αυτούς τους θεραπευτικούς παράγοντες).

Ηπατική λειτουργία:

Όπως συμβαίνει και με άλλους παράγοντες μείωσης των λιπιδίων, σε μερικούς ασθενείς έχουν αναφερθεί αυξήσεις στα επίπεδα των τρανσαμινασών. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, οι αυξήσεις αυτές ήταν παροδικές, μικρές και ασυμπτωματικές. Συνιστάται να παρακολουθούνται τα επίπεδα των τρανσαμινασών κάθε 3 μήνες κατά τον πρώτο χρόνο της θεραπείας και μετά περιοδικά. Προσοχή θα πρέπει να δοθεί σε ασθενείς που εμφανίζουν αυξημένα επίπεδα τρανσαμινασών και η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί αν οι αυξήσεις στην AST (SGOT) και ALT (SGPT) υπερβούν το τριπλάσιο του ανώτατου ορίου των φυσιολογικών τιμών. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα ενδεικτικά ηπατίτιδας (π.χ. ίκτερος, κνησμός) και η διάγνωση επιβεβαιωθεί με εργαστηριακές εξετάσεις, η θεραπεία με τη φαινοφιβράτη πρέπει να διακοπεί.

Πάγκρεας:

Έχει αναφερθεί παγκρεατίτιδα σε ασθενείς που έπαιρναν φαινοφιβράτη (βλ. παραγράφους 4.3 Αντενδείξεις και 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες). Αυτό μπορεί να αντιπροσωπεύει έλλειψη αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με σοβαρή υπερτριγλυκεριδαιμία, μία άμεση επίδραση του φαρμάκου, ή δευτερογενές φαινόμενο λόγω απόφραξης του κοινού χοληδόχου πόρου που προέκυψε από σχηματισμό χολόλιθων ή ιζήματος (χολικής λάσπης).

Μύες:

Μυϊκή τοξικότητα, συμπεριλαμβανομένων και των σπανίων περιπτώσεων ραβδομυόλυσης, με ή χωρίς νεφρική ανεπάρκεια, έχει αναφερθεί με τη χορήγηση φιμπρατών και άλλων υπολιπιδαιμικών παραγόντων. Η συχνότητα αυτής της διαταραχής αυξάνεται σε περιπτώσεις υπολευκωματαιμίας και προηγούμενης νεφρικής ανεπάρκειας. Οι ασθενείς με προδιαθεσικούς παράγοντες για μυοπάθεια και/ ή ραβδομυόλυση που περιλαμβάνουν: ηλικία άνω των 70 ετών, ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό κληρονομικών μυϊκών διαταραχών, νεφρική ανεπάρκεια, υποθυρεοειδισμό ή αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ, μπορεί να βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν ραβδομυόλυση. Για αυτούς τους ασθενείς, τα ενδεχόμενα οφέλη και κίνδυνοι της θεραπείας με φαινοφιβράτη θα πρέπει να σταθμίζονται προσεκτικά.

Υποψίες για μυϊκή τοξικότητα θα πρέπει να υπάρχουν σε ασθενείς που παρουσιάζουν διάχυτη μυαλγία, μυοσίτιδα, μυϊκούς σπασμούς και αδυναμία και/ ή εμφανή αύξηση της CPK (σε επίπεδα που υπερβαίνουν 5 φορές τις ανώτατες φυσιολογικές τιμές). Σε αυτές τις περιπτώσεις η θεραπεία με φαινοφιβράτη πρέπει να διακοπεί.

Ο κίνδυνος της μυϊκής τοξικότητας μπορεί να αυξηθεί εάν το φάρμακο χορηγείται μαζί με μία άλλη φιμπράτη ή με έναν αναστολέα της αναγωγάσης του HMG-CoA, ιδίως σε περιπτώσεις προϋπάρχουσας μυϊκής νόσου. Ως εκ τούτου, η συγχορήγηση της φαινοφιβράτης με έναν αναστολέα της αναγωγάσης του HMG-CoA ή με μία άλλη φιμπράτη θα πρέπει να περιορίζεται σε ασθενείς με σοβαρή μικτή δυσλιπιδαιμία και υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο, χωρίς κάποιο ιστορικό μυϊκής νόσου και με στενή παρακολούθηση δυνητικής μυϊκής τοξικότητας.

Νεφρική λειτουργία:

Το FENOBRAT αντενδείκνυται σε περιπτώσεις σοβαρής νεφρικής ανεπάρκειας (βλ. παράγραφο 4.3) Το FENOBRAT πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική ανεπάρκεια. Η δόση πρέπει να προσαρμόζεται σε ασθενείς των οποίων ο εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης είναι 30-59 mL/min/1,73 m² (βλέπε παράγραφο 4.2).

Αναστρέψιμες αυξήσεις της κρεατινίνης ορού έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν μονοθεραπεία με φαινοφιβράτη ή συγχορηγούμενη με στατίνες. Οι αυξήσεις στην κρεατινίνη ορού ήταν γενικά σταθερές σε βάθος χρόνου χωρίς ενδείξεις συνεχόμενης αύξησης της κρεατινίνης ορού με μακροχρόνια θεραπεία και με τάση να επιστρέψουν στην αρχική τους κατάσταση μετά τη διακοπή της θεραπείας.

Κατά τη διάρκεια κλινικών δοκιμών, το 10% των ασθενών παρουσίασαν αύξηση της κρεατινίνης από την αρχική τιμή μεγαλύτερη των 30 μmol/L με συγχορήγηση φαινοφιβράτης και σιμβαστατίνης έναντι του 4,4% των ασθενών με μονοθεραπεία στατίνης. Το 0,3% των ασθενών που έλαβαν συγχορήγηση είχαν κλινικά σημαντικές αυξήσεις της κρεατινίνης σε τιμές > 200 μmol/L.

Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται όταν το επίπεδο της κρεατινίνης είναι 50% πάνω από το ανώτερο φυσιολογικό όριο. Συνιστάται η μέτρηση της κρεατινίνης κατά τη διάρκεια των πρώτων 3 μηνών από την έναρξη της θεραπείας και στη συνέχεια περιοδικά.

Νάτριο

Το φαρμακευτικό προϊόν αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά καψάκιο, είναι αυτό που ονομάζουμε ≪ελεύθερο νατρίου≫.

Από του στόματος αντιπηκτικά:

Η φαινοφιβράτη ενισχύει τη δράση των από του στόματος χορηγούμενων αντιπηκτικών και ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο αιμορραγίας. Συνιστάται η μείωση της δοσολογίας των αντιπηκτικών περίπου κατά το ένα τρίτο στην αρχή της θεραπείας και σταδιακά να προσαρμόζεται, εάν είναι απαραίτητο, ανάλογα με την παρακολούθηση του INR (International Normalized Ratio = Διεθνής Ομαλοποιημένη Σχέση).

Κυκλοσπορίνη:

Κατά τη διάρκεια συγχορήγησης φαινοφιβράτης και κυκλοσπορίνης, έχουν αναφερθεί μερικά σοβαρά περιστατικά αναστρέψιμης νεφρικής δυσλειτουργίας. Γι' αυτόν το λόγο η νεφρική λειτουργία αυτών των ασθενών πρέπει να παρακολουθείται στενά και η θεραπεία με φαινοφιβράτη να διακόπτεται σε περίπτωση σοβαρής αλλοίωσης των εργαστηριακών παραμέτρων.

Αναστολείς της HMG-CoA αναγωγάσης και άλλες φιβράτες:

Ο κίνδυνος για σοβαρή μυϊκή τοξικότητα είναι αυξημένος εάν μία φιμπράτη συγχορηγείται με αναστολείς της αναγωγάσης του HMG-CoA ή με άλλες φιμπράτες. Η συνδυασμένη αυτή θεραπεία θα πρέπει να εφαρμόζεται με προσοχή και οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για ενδείξεις μυϊκής τοξικότητας (βλέπε παράγραφο 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση).

Γλιταζόνες:

Κατά τη διάρκεια συγχορήγησης φαινοφιβράτης με γλιταζόνες έχουν αναφερθεί μερικά περιστατικά αναστρέψιμης παράδοξης μείωσης της HDL χοληστερόλης. Συνεπώς, εάν ένα από τα δύο συστατικά

προστεθεί στο άλλο, συνιστάται η παρακολούθηση της HDL χοληστερόλης και η διακοπή οιασδήποτε από τις θεραπείες εάν η HDL χοληστερόλη βρεθεί πολύ χαμηλή.

Ένζυμα κυτοχρώματος Ρ450:

Μελέτες in vitro που χρησιμοποιούν ανθρώπινα ηπατικά μικροσώματα, δείχνουν ότι η φαινοφιβράτη και το fenofibric acid δεν είναι αναστολείς των ισομορφών CYP3A4, CYP2D6, CYP2E1 ή CYP1A2 του κυτοχρώματος (CYP) P450. Είναι ασθενείς αναστολείς του CYP2C19 και του CYP2A6, και στις θεραπευτικές συγκεντρώσεις, ήπιοι προς μέτριοι αναστολείς του CYP2C9.

Οι ασθενείς στους οποίους συγχορηγείται φαινοφιβράτη και φάρμακα με στενό θεραπευτικό εύρος που μεταβολίζονται από τα CYP2C19, CYP2A6 και ειδικά το CYP2C9, πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά και, εάν κριθεί απαραίτητο, συστήνεται προσαρμογή της δοσολογίας των φαρμάκων αυτών.

Κύηση:

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για την χρήση της φαινοφιβράτης σε εγκύους. Μελέτες σε πειραματόζωα δεν έδειξαν τερατογόνο δράση. Εμβρυοτοξική δράση εμφανίστηκε σε δόσεις εντός του εύρους της τοξικότητας για τη μητέρα (βλ. παράγραφο 5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια). Είναι άγνωστο αν υπάρχει ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο.

Συνεπώς το επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο Fenobrat 160 mg πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο κατόπιν προσεκτικής εκτίμησης του λόγου οφέλους/κινδύνου.

Θηλασμός:

Δεν είναι γνωστό εάν η φαινοφιβράτη και/οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα παιδιά που θηλάζουν δεν μπορεί να αποκλειστεί. Συνεπώς, η φαινοφιβράτη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

Γονιμότητα:

Έχουν παρατηρηθεί αναστρέψιμες επιδράσεις στη γονιμότητα σε ζώα (βλ. παράγραφο 5.3). Δεν υπάρχουν κλινικά δεδομένα για τη γονιμότητα από τη χρήση του Fenobrat.

ν

Το fenobrat 160 mg δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών.

Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της θεραπείας με φαινοφιβράτη είναι πεπτικές, γαστρικές ή εντερικές διαταραχές.

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο κλινικών δοκιμών (n=2344) και μετά την κυκλοφορία^α με τη συχνότητα που αναφέρεται παρακάτω:

* Στη μελέτη FIELD, μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, που διεξάχθηκε σε 9.795 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, παρατηρήθηκε μια στατιστικά σημαντική αύξηση στα περιστατικά της παγκρεατίτιδας σε ασθενείς που έλαβαν φαινοφιβράτη συγκριτικά με τους ασθενείς που έλαβαν το εικονικό φάρμακο (0,8 % έναντι 0,5 %, p = 0,031). Στην ίδια μελέτη, αναφέρθηκε μια στατιστικά σημαντική αύξηση στην επίπτωση του πνευμονικού εμβολισμού (0,7 % στην ομάδα που έλαβε το εικονικό φάρμακο έναντι 1,1 % στην ομάδα που έλαβε φαινοφιβράτη, p = 0,022) και μια μη σημαντική στατιστικά αύξηση στα περιστατικά εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης (εικονικό φάρμακο: 1,0 % [48/4900 ασθενείς] έναντι φαινοφιβράτης 1,4 % [67/4895 ασθενείς], p = 0,074).

**: Στη μελέτη FIELD η μέση αύξηση των επιπέδων της ομοκυστεΐνης του αίματος σε ασθενείς που λάμβαναν φαινοφιβράτη ήταν 6,5μmol/l και ήταν αναστρέψιμη όταν διακόπηκε η αγωγή με φαινοφιβράτη. Ο αυξημένος κίνδυνος φλεβικών θρομβωτικών επεισοδίων είναι πιθανό να σχετίζεται με τα αυξημένα επίπεδα ομοκυστεΐνης. Η κλινική σημασία της αύξησης αυτής δεν είναι σαφής.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του:

Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων Μεσογείων 284

GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337

Φαξ: + 30 21 06549585

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Έχουν αναφερθεί μόνον αδημοσίευτα περιστατικά υπερδοσολογίας φαινοφιβράτης. Στην πλειονότητα των περιστατικών δεν αναφέρθηκαν συμπτώματα υπερδοσολογίας.

Δεν είναι γνωστά ειδικά αντίδοτα. Σε υποψία υπερδοσολογίας, θα πρέπει να γίνει συμπτωματική θεραπεία και να ληφθούν τα απαραίτητα υποστηρικτικά μέτρα. Η φαινοφιβράτη δεν μπορεί να απομακρυνθεί με αιμοδιύλιση.