Η μετρονιδαζόλη ενδείκνυται για τους ενήλικες και τα παιδιά στις ακόλουθες ενδείξεις:

Έχει αντιπαρασιτική και αντιβακτηριακή δράση που περιορίζεται στις λοιμώξεις που οφείλονται σε ευαίσθητα στη μετρονιδαζόλη είδη:

• Συμπτωματική αμοιβάδωση από Εntamoeba histolytica

• Tριχομοναδικές λοιμώξεις ουροποιογεννητικού συστήματος

• Λαμβλίαση

• Ψευδομεμβρανώδης κολίτις

• Προεγχειρητική προετοιμασία (σε εγχειρήσεις παχέος εντέρου, υστερεκτομές, διακολπικές χειρουργικές επεμβάσεις)

• Συνέχιση αγωγής (μετά από παρεντερική χορήγηση) λοιμώξεων που οφείλονται σε αναερόβια βακτηρίδια, ιδίως στο Bacteroides fragilis

• Σπανιότερες παρασιτώσεις όπως βαλαντιδίαση ως εναλλακτικό φάρμακο και δρακουνκουλίαση.

Τριχομοναδική κολπίτις:

250 mg τρεις φορές την ημέρα επί 7 ημέρες ή 500 mg κάθε 12 ώρες επί 7 ημέρες ή εφάπαξ δόση 2 g ή σε συνδυασμό με κολπική θεραπεία 500 mg ημερησίως από το στόμα σε δύο δόσεις μαζί με ένα κολπικό υπόθετο ημερησίως για 7 συνεχείς ημέρες.

Η θεραπεία με μετρονιδαζόλη δεν πρέπει να διαρκεί πάνω από 10 ημέρες και να επαναλαμβάνεται πάνω από 2-3 φορές το χρόνο. Όταν απαιτείται επανάληψη της θεραπείας πρέπει μεταξύ των θεραπευτικών

σχημάτων να μεσολαβεί διάστημα 4-6 εβδομάδων. Σε αυτή την περίπτωση γίνεται αρίθμηση των λευκών πριν, κατά και μετά από κάθε θεραπευτικό σχήμα.

Για την αποφυγή της επαναμόλυνσης πρέπει να υποβάλλονται σε θεραπεία και οι δύο σύντροφοι, ακόμη και εάν ο σύντροφος δεν έχει συμπτώματα (ακόμη και εάν δεν είναι θετικά τα εργαστηριακά ευρήματα). Στον άνδρα χρησιμοποιούνται οι ίδιες δόσεις από το στόμα, για το ίδιο χρονικό διάστημα.

Αμοιβάδωση:

Ενήλικες: 750 mg τρεις φορές ημερησίως για 10 ημέρες

Παιδιά: 12-16 mg/kg BΣ ανά 8ωρο, για 10 ημέρες.

Η χορήγηση μετρονιδαζόλης δεν αποκλείει την ανάγκη παροχέτευσης του ηπατικού αμοιβαδικού αποστήματος.

Λαμβλίαση:

Ενήλικες: 250 mg ανά 8ωρο επί 5-7 ημέρες ή 2 g την ημέρα επί 3 συνεχείς ημέρες. Σε ανθεκτικές περιπτώσεις 750 mg τρεις φορές την ημέρα επί 14 ημέρες.

Παιδιά: 5 mg/kg ΒΣ τρεις φορές την ημέρα επί 5 ημέρες (μέγιστη δόση: 300 mg ημερησίως).

Αντιμετώπιση λοιμώξεων από αναερόβιους μικροοργανισμούς:

500 mg ανά 8ωρο.

Υπερευαισθησία στη μετρονιδαζόλη και γενικότερα στις ιμιδαζόλες ή στα έκδοχα του προϊόντος.

Προειδοποιήσεις

Η μετρονιδαζόλη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ενεργά ή σοβαρά χρόνια νοσήματα του περιφερικού ή του Κ.Ν.Σ., επειδή υπάρχει κίνδυνος νευρολογικής επιδείνωσης.

Συνιστάται οι ασθενείς να αποφεύγουν τη λήψη οινοπνεύματος κατά τη διάρκεια της αγωγής και για μία ακόμη ημέρα μετά από την ολοκλήρωσή της επειδή υπάρχει πιθανότητα εμφάνισης αντίδρασης τύπου δισουλφιράμης.

Περιπτώσεις βαριάς μορφής ηπατοτοξικότητας/οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων με μοιραία κατάληξη, με ραγδαία εκδήλωση των συμπτωμάτων μετά την έναρξη της αγωγής σε ασθενείς με σύνδρομο Cockayne, έχουν αναφερθεί σε σχέση με προϊόντα που περιέχουν μετρονιδαζόλη για συστηματική χρήση. Συνεπώς, στον εν λόγω πληθυσμό, η μετρονιδαζόλη δεν θα πρέπει να χορηγείται εκτός αν θεωρηθεί ότι το όφελος υπερτερεί του κινδύνου και εάν δεν υπάρχει διαθέσιμη εναλλακτική θεραπεία. Οι δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας θα πρέπει να διενεργούνται πριν από την έναρξη της θεραπείας, κατά τη διάρκεια, και μετά το πέρας αυτής, έως ότου η ηπατική λειτουργία παρουσιάζεται φυσιολογική ή έως ότου επιτευχθούν οι τιμές της βάσης αναφοράς. Εάν οι τιμές των δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίας αυξηθούν σημαντικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας, η χορήγηση του φαρμάκου θα πρέπει να διακοπεί (βλ. παράγραφο 4.8).

Στους ασθενείς με σύνδρομο Cockayne θα πρέπει να γίνονται συστάσεις να αναφέρουν άμεσα στον γιατρό τους οποιαδήποτε συμπτώματα πιθανής ηπατικής βλάβης και να διακόψουν τη λήψη μετρονιδαζόλης.

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις σοβαρών πομφολυγώδων δερματικών αντιδράσεων όπως σύνδρομο Stevens-Johnson (SJS), τοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN) ή oξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση (AGEP) με τη χρήση μετρονιδαζόλης (βλ. παράγραφο 4.8). Εάν υπάρχουν συμπτώματα ή σημεία του SJS, TEN ή AGEP, η θεραπεία με Flagyl πρέπει να διακόπτεται αμέσως.

Παρεμβολή σε εργαστηριακές εξετάσεις: Η μετρονιδαζόλη ενδέχεται να επηρεάσει ορισμένους τύπους προσδιορισμών στις εξετάσεις αίματος (αμινοτρανσφεράση [ALT], ασπαρτική αμινοτρανσφεράση [AST], γαλακτική αφυδρογονάση [LDH], τριγλυκερίδια, γλυκόζη), οδηγώντας σε ψευδώς αρνητικό ή μη φυσιολογικά χαμηλό αποτέλεσμα. Αυτοί οι αναλυτικοί προσδιορισμοί βασίζονται στη μείωση της απορρόφησης της υπεριώδους ακτινοβολίας που συμβαίνει όταν η ανηγμένη μορφή του νικοτιναμιδο- αδενινο-δινουκλεοτιδίου (NADH) οξειδώνεται σε νικοτιναμιδο-αδενινο-δινουκλεοτίδιο (NAD). Η παρεμβολή οφείλεται στην ομοιότητα που παρουσιάζουν οι κορυφώσεις της απορρόφησης μεταξύ του NADH (340 nm) και της μετρονιδαζόλης (322 nm) σε pH 7.

Προφυλάξεις

Η χρήση του Flagyl για παρατεταμένη διάρκεια θεραπείας πρέπει να σταθμίζεται προσεκτικά (βλέπε παράγραφο 5.3 «Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια»).

Η μετρονιδαζόλη χορηγείται με προσοχή σε άτομα με ιστορικό αιματολογικής δυσκρασίας. Σε αυτούς τους ασθενείς πρέπει να παρακολουθείται ο αριθμός των λευκοκυττάρων. Να αποφεύγεται σε πορφυρία.

Εάν υπάρχουν λόγοι που επιβάλλουν τη χορήγηση της μετρονιδαζόλης για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτό που συνήθως συνιστάται, συστήνεται η διεξαγωγή αιματολογικών ελέγχων, ειδικά του αριθμού των λευκοκυττάρων τακτικά και οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για ανεπιθύμητες ενέργειες όπως περιφερική νευροπάθεια, παραισθησίες, αταξία, ζάλη, ίλιγγο, επιληπτικούς σπασμούς.

Η μετρονιδαζόλη είναι καλά ανεκτή από τους ηλικιωμένους. Ωστόσο, λόγω μιας φαρμακοκινητικής μελέτης συστήνεται προσοχή όταν χορηγούνται μεγάλες δόσεις σε αυτή την ομάδα ασθενών.

Κατά τη θεραπεία με μετρονιδαζόλη μπορεί τα ούρα να εμφανίζονται ερυθρά (λόγω του μεταβολίτη της μετρονιδαζόλης).

Συστήνεται προσοχή κατά τη χορήγηση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική βλάβη ή με ηπατική εγκεφαλοπάθεια. Σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση ήπατος η δόση πρέπει να μειώνεται στο ήμισυ της συνήθους δόσεως λόγω αυξημένου κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών.

Οι κάψουλες Flagyl περιέχουν λακτόζη. Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα ανεκτικότητας στη γαλακτόζη, με ανεπάρκεια Lapp λακτάσης ή με σύνδρομο δυσαπορρόφησης γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να παίρνουν αυτό το φάρμακο.

• Από του στόματος αντιπηκτική αγωγή (τύπου βαρφαρίνης): Ενίσχυση της αντιπηκτικής

  δράσης και αυξημένος κίνδυνος αιμορραγιών που προκαλείται από το μειωμένο μεταβολισμό στο ήπαρ. Σε περίπτωση συγχορήγησης, πρέπει να παρακολουθείται πιο συχνά ο χρόνος προθρομβίνης και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μετρονιδαζόλη πρέπει να προσαρμόζεται η αντιπηκτική αγωγή.

• Λίθιο: Η μετρονιδαζόλη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του λιθίου στο πλάσμα. Σε ασθενείς οι οποίοι βρίσκονται υπό αγωγή με λίθιο ενώ λαμβάνουν μετρονιδαζόλη, πρέπει να παρακολουθούνται οι συγκεντρώσεις λιθίου στο πλάσμα, η κρεατινίνη και οι ηλεκτρολύτες.

• Κυκλοσπορίνη: Κίνδυνος αύξησης των επιπέδων κυκλοσπορίνης στον ορό. Εφόσον η συγχορήγηση θεωρείται αναγκαία, πρέπει να παρακολουθούνται στενά η κρεατινίνη και η κυκλοσπορίνη στον ορό.

• Φαινοβαρβιτάλη και φαινυτοΐνη: Η φαινοβαρβιτάλη και η φαινυτοΐνη επιταχύνουν το μεταβολισμό της μετρονιδαζόλης, με αποτέλεσμα οι συγκεντρώσεις της στο πλάσμα να είναι μικρότερες από τις αναμενόμενες. Η μετρονιδαζόλη μπορεί να μειώσει την ολική κάθαρση της φαινυτοΐνης, με αποτέλεσμα επιμήκυνση του χρόνου ημίσειας ζωής της.

• Σιμετιδίνη: Η σιμετιδίνη αναστέλλει το μεταβολισμό της μετρονιδαζόλης, οπότε εμφανίζονται αυξημένα επίπεδα στο πλάσμα.

• 5-φθοριοουρακίλη: Σε συγχορήγηση με 5-φθοριοουρακίλη ελαττώνεται η κάθαρση της 5-φθοριοουρακίλης οδηγώντας σε αύξηση της τοξικότητάς της.

• Οινόπνευμα: Κατά τη διάρκεια της αγωγής και τουλάχιστον για μία ακόμη ημέρα μετά από την ολοκλήρωσή της πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών και φαρμάκων που περιέχουν οινόπνευμα επειδή υπάρχει η πιθανότητα εμφάνισης αντίδρασης τύπου δισουλφιράμης (έξαψη, έμετος, ταχυκαρδία).

• Δισουλφιράμη: Ψυχωσικές αντιδράσεις έχουν αναφερθεί σε ασθενείς μετά από ταυτόχρονη συστηματική χορήγηση μετρονιδαζόλης και δισουλφιράμης.

• Βουσουλφάνη: Η μετρονιδαζόλη ενδέχεται να αυξήσει τα επίπεδα της βουσουλφάνης στο πλάσμα, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει σοβαρή τοξικότητα από τη βουσουλφάνη.

• Φάρμακα που παρατείνουν το διάστημα QT: Έχει αναφερθεί παράταση του διαστήματος QT, ιδίως κατά τη χορήγηση της μετρονιδαζόλης μαζί με φάρμακα που έχουν δυνατότητα παράτασης του διαστήματος QT.

Κύηση

Η μετρονιδαζόλη, όταν χορηγείται συστηματικά, διαπερνά τον πλακούντα και εισέρχεται ταχέως στην κυκλοφορία του εμβρύου. Η υπάρχουσα εμπειρία για τη χρήση της μετρονιδαζόλης κατά την κύηση είναι ανεπαρκής. Η μετρονιδαζόλη χορηγούμενη στα πειραματόζωα σε μεγάλες δόσεις εμφανίζει τερατογόνο δράση.

Η μετρονιδαζόλη δεν πρέπει να χορηγείται συστηματικά κατά την περίοδο της κύησης, εκτός εάν κριθεί απολύτως απαραίτητο.

Γαλουχία

Κατά τη συστηματική χορήγηση η μετρονιδαζόλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα σε συγκεντρώσεις ίσες με αυτές του πλάσματος.

Η μετρονιδαζόλη δεν πρέπει να χορηγείται συστηματικά κατά την περίοδο της γαλουχίας, εκτός εάν κριθεί απολύτως απαραίτητο.

Οι ασθενείς πρέπει να προειδοποιούνται για το ενδεχόμενο εμφάνισης σύγχυσης, ζάλης, ιλίγγου, ψευδαισθήσεων, σπασμών ή οφθαλμικών διαταραχών (βλέπε παράγραφο 4.8 «Ανεπιθύμητες ενέργειες») και να τους συστήνεται να μην οδηγούν ή χειρίζονται μηχανήματα εφόσον εμφανισθούν τέτοια συμπτώματα. Πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη οι πιθανές αλληλεπιδράσεις με τη δισουλφιράμη ή/και το οινόπνευμα.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν ταξινομηθεί ανάλογα με το οργανικό σύστημα.

Επιπλέον επισημαίνεται ότι η συχνότητα, το είδος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών στα παιδιά είναι ίδια με εκείνα των ενηλίκων.

Διαταραχές του γαστρεντερικού:

Επιγαστρικό άλγος, ναυτία, έμετος, διάρροια, στοματική βλεννογονίτιδα, μεταλλική γεύση, διαταραχές της γεύσης, ανορεξία, ξηροστομία, περιπτώσεις αναστρέψιμης παγκρεατίτιδας.

Δυσχρωματισμός της γλώσσας/ «ασπρισμένη» γλώσσα (π.χ. λόγω μυκητιασικής υπερανάπτυξης).

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος:

Αγγειοοίδημα, αναφυλακτική καταπληξία.

Διαταραχές του νευρικού συστήματος:

Κεφαλαλγίες, σπασμοί, ζάλη, λήθαργος, περιφερική αισθητική νευροπάθεια.

Περιπτώσεις εγκεφαλοπάθειας (π.χ. σύγχυση) και υποξύ παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο (π.χ. αταξία, δυσαρθρία, διαταραχή της βάδισης, νυσταγμός και τρόμος), τα οποία εξαφανίζονται με τη διακοπή του φαρμάκου.

Άσηπτη μηνιγγίτιδα.

Ίλιγγος.

Ψυχιατρικές διαταραχές:

Ψυχωσικές διαταραχές περιλαμβανομένων της σύγχυσης και των ψευδαισθήσεων. Καταθλιπτική διάθεση.

Οφθαλμικές διαταραχές:

Παροδικές διαταραχές της όρασης όπως διπλωπία, μυωπία, θαμπή όραση, μειωμένη οπτική οξύτητα, μεταβολές στην αντίληψη των χρωμάτων λόγω όρασης, οπτική νευροπάθεια/ νευρίτιδα.

Καρδιακές διαταραχές:

Έχει αναφερθεί παράταση του διαστήματος QT, ιδίως κατά τη χορήγηση της μετρονιδαζόλης μαζί με φάρμακα που έχουν δυνατότητα παράτασης του διαστήματος QT (μη γνωστή συχνότητα).

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου:

• έκπτωση της ακουστικής οξύτητας/ απώλεια ακοής (περιλαμβανομένης της νευροαισθητήριας)

• εμβοές

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος:

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ακοκκιοκυτταραιμίας, ουδετεροπενίας και θρομβοπενίας, καθώς και λευκοπενία (αναστρέψιμη).

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων:

Έχει αναφερθεί αύξηση των ηπατικών ενζύμων (AST, ALT, αλκαλική φωσφατάση), χολοστατική ή μικτή ηπατίτιδα και ηπατοκυτταρική βλάβη, ορισμένες φορές με ίκτερο.

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ηπατικής ανεπάρκειας, για τις οποίες απαιτείται μεταμόσχευση του ήπατος σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν με μετρονιδαζόλη σε συνδυασμό με άλλα αντιβιοτικά σκευάσματα.

Περιπτώσεις σοβαρής μη αναστρέψιμης ηπατοτοξικότητας/ οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων με θανατηφόρα έκβαση με πολύ ραγδαία εμφάνιση μετά την έναρξη της συστηματικής χρήσης της μετρονιδαζόλης, έχουν αναφερθεί σε ασθενείς με σύνδρομο Cockayne (βλ. παράγραφο 4.4).

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού:

Εξάνθημα, κνησμός, έξαψη, κνίδωση, φλυκταινώδη εξανθήματα, oξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση, τοπικό φαρμακευτικό εξάνθημα, σύνδρομο Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση.

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης:

Πυρετός.

Άλλες:

Δυσουρία, κυστίτιδα.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:

Ελλάδα

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284

GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337

Φαξ: + 30 21 06549585

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις υπερδοσολογίας εκ λάθους, καθώς και για λόγους αυτοκτονίας με από του στόματος χορηγούμενες εφάπαξ δόσεις μέχρι και 12 g μετρονιδαζόλης.

Σημεία και συμπτώματα

Τα συμπτώματα περιορίσθηκαν σε έμετο, αταξία και ελαφράς μορφής αποπροσανατολισμό.

Αντιμετώπιση

Δεν υπάρχει κάποιο ειδικό αντίδοτο για την αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας από μετρονιδαζόλη. Σε περίπτωση που υπάρχει υποψία για μεγάλης έκτασης δηλητηρίαση, θα πρέπει να εφαρμόζεται συμπτωματική και υποστηρικτική αντιμετώπιση.