ACTIQ LOZ 800MCG/LOZEN
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί χρήσης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)

Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - ACTIQ 800MCG/LOZEN
Το ACTIQ ενδείκνυται για την αντιμετώπιση του παροξυσμικού άλγους σε ασθενείς που βρίσκονται ήδη σε θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή, για την αντιμετώπιση χρόνιου άλγους από καρκίνο. Το παροξυσμικό άλγος είναι μία παροδική έξαρση που συμβαίνει παρουσία μιας κατά τα λοιπά ελεγχόμενης κατάστασης επίμονου άλγους.
Ασθενείς που βρίσκονται σε θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή είναι εκείνοι που λαμβάνουν τουλάχιστον 60 mg καθημερινά από του στόματος μορφίνη, τουλάχιστον 25 μικρογραμμάρια φαιντανύλης διαδερμικά ανά ώρα, τουλάχιστον 30 mg οξυκωδόνης καθημερινά, τουλάχιστον 8 mg από του στόματος υδρομορφόνη καθημερινά ή μία ισοαναλγητική δόση ενός άλλου οπιοειδούς για μία εβδομάδα ή περισσότερο.
Δοσολογία
Προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τα οπιοειδή και να προσδιοριστεί η «επιτυχής» δόση, επιβάλλεται η στενή παρακολούθηση των ασθενών από επαγγελματίες υγείας, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ρύθμισης της δόσεως.
Το ACTIQ δεν θα πρέπει να εναλλάσσεται με βάση την περιεκτικότητα σε μικρογραμμάρια με άλλα βραχείας δράσης προϊόντα φαιντανύλης, τα οποία ενδείκνυνται για τη θεραπεία του παροξυσμικού άλγους από καρκίνο, διότι τα φαρμακοκινητικά προφίλ και/ή τα δοσολογικά σχήματα αυτών των προϊόντων είναι σημαντικά διαφορετικά. Οι ασθενείς θα πρέπει να καθοδηγούνται να μην χρησιμοποιούν ταυτόχρονα περισσότερο από ένα βραχείας δράσης προϊόν φαιντανύλης για τη θεραπεία του παροξυσμικού άλγους από καρκίνο και να απορρίπτουν κάθε προϊόν φαιντανύλης που τους έχει συνταγογραφηθεί για το παροξυσμικό άλγος όταν μεταβαίνουν σε θεραπεία με το ACTIQ. Ο αριθμός των περιεκτικοτήτων του ACTIQ που διατίθενται στον ασθενή θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να ελαχιστοποιείται για την αποφυγή σύγχυσης και πιθανότητας υπερδοσολογίας.
Κάθε αχρησιμοποίητο σύστημα χορήγησης ACTIQ που ο ασθενής δε χρειάζεται πλέον, πρέπει να απορρίπτεται κατάλληλα. Θα πρέπει να υπενθυμίζεται στους ασθενείς η ανάγκη φύλαξης του ACTIQ σε μέρος που δεν προσεγγίζουν παιδιά.
Ενήλικες
Ρύθμιση δόσης και θεραπεία συντήρησης
Η ρύθμιση της δόσης του ACTIQ θα πρέπει να εξατομικεύεται μέχρι επιτεύξεως «επιτυχούς» δόσης που να παρέχει επαρκή αναλγησία και να μειώνει στο ελάχιστο τις ανεπιθύμητες ενέργειες. Σε κλινικές δοκιμές για την αντιμετώπιση του παροξυσμικού άλγους, δεν κατέστη δυνατόν να προβλεφθεί η επιτυχής δόση του ACTIQ από την ημερήσια δόση συντήρησης του οπιοειδούς φαρμάκου.
α) Ρύθμιση δόσεως
Πριν οι ασθενείς ρυθμισθούν με ACTIQ, πρέπει το υφιστάμενο επίμονο άλγος να ελέγχεται δια θεραπείας με οπιοειδές και τυπικά οι ασθενείς να μη βιώνουν παραπάνω από 4 επεισόδια παροξυσμικού άλγους ανά ημέρα.
Η αρχική δόση ACTIQ που θα χρησιμοποιηθεί θα πρέπει να είναι 200 μικρογραμμάρια, με ανοδική ρύθμιση σύμφωνα με τις εκάστοτε ανάγκες από το εύρος των διαθέσιμων περιεκτικοτήτων (200, 400, 600, 800 και 1.200 μικρογραμμάρια). Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται με προσοχή ωσότου επιτευχθεί δόση η οποία θα παρέχει επαρκή αναλγησία με αποδεκτές ανεπιθύμητες ενέργειες χρησιμοποιώντας ένα μόνο σύστημα χορήγησης ανά επεισόδιο παροξυσμικού άλγους. Αυτή ορίζεται ως η επιτυχής δόση.
Κατά τη ρύθμιση, αν δεν επιτευχθεί επαρκής αναλγησία εντός 30 λεπτών μετά την έναρξη του πρώτου συστήματος χορήγησης (δηλ. 15 λεπτά μετά από την ολοκλήρωση της χρήσεως από τον ασθενή ενός συστήματος χορήγησης ACTIQ), είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί και δεύτερο σύστημα χορήγησης ACTIQ της ίδιας περιεκτικότητας. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται πάνω από δύο τροχίσκοι ACTIQ για την αντιμετώπιση μεμονωμένων επεισοδίων άλγους. Στα 1.600 μικρογραμμάρια, μία δεύτερη δόση είναι πιθανό να απαιτηθεί μόνο από ελάχιστο αριθμό ασθενών.
Αν η αντιμετώπιση της εμφάνισης διαδοχικών επεισοδίων παροξυσμικού άλγους απαιτεί πάνω από ένα σύστημα χορήγησης ανά επεισόδιο, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο αύξησης της δόσης στην αμέσως υψηλότερη διαθέσιμη περιεκτικότητα.
Διαδικασία Ρύθμισης δόσεως ACTIQ
1. Η λήψη του συστήματος χορήγησης ACTIQ από τον ασθενή πρέπει να ολοκληρωθεί σε 15 λεπτά 2. Ο ασθενής περιμένει 15 λεπτά. Αν η αναλγησία είναι ανεπαρκής, ο ασθενής λαμβάνει δεύτερο σύστημα χορήγησης ACTIQ της ίδιας περιεκτικότητας 3. Ο ασθενής δοκιμάζει αυτή τη δόση ACTIQ για διαδοχικά επεισόδια εμφάνισης παροξυσμικού άλγουςΑυξήστε τη δόση στην επόμενη περιεκτικότητα*
Επιτεύχθηκε επαρκής αναλγησία για τον ασθενή με ένα σύστημα χορήγησης ACTIQ;
Η επιτυχής δόση προσδιορίστηκε
Όχι
Ναι
Αρχίστε τη δοσολογία με 200 μικρογραμμάρια
*Στις διαθέσιμες περιεκτικότητες συμπεριλαμβάνονται αυτές των: 200, 400, 600, 800 και 1.200 μικρογραμμαρίων
β) Θεραπεία συντήρησης
Από τη στιγμή που έχει επιτευχθεί επιτυχής δόση (δηλ. όταν κατά μέσο όρο ένα επεισόδιο αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με ένα σύστημα χορήγησης), οι ασθενείς θα πρέπει να συντηρούνται με αυτή τη δόση και να περιορίζουν την κατανάλωση σε τέσσερα συστήματα χορήγησης ACTIQ ανά ημέρα, το μέγιστο.
Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται από έναν επαγγελματία υγείας ώστε να εξασφαλίζεται ότι δεν θα γίνεται υπέρβαση της συνιστώμενης μέγιστης χρήσης των τεσσάρων συστημάτων χορήγησης ACTIQ ημερησίως.
Αναπροσαρμογή δόσης
Η δόση της θεραπείας συντήρησης του ACTIQ θα πρέπει να αυξάνεται όταν ένα επεισόδιο δεν θεραπεύεται αποτελεσματικά με ένα σύστημα χορήγησης για ξεχωριστά διαδοχικά επεισόδια εμφάνισης παροξυσμικού άλγους. Για την αναπροσαρμογή της δόσης εφαρμόζονται οι ίδιοι κανόνες που περιγράφονται και για τη διαδικασία ρύθμισης της δόσης (βλ. παραπάνω).
Αν παρουσιάζονται πάνω από τέσσερα επεισόδια εμφάνισης παροξυσμικού άλγους ανά ημέρα τότε η δόση της θεραπείας συντήρησης με οπιοειδή που χρησιμοποιείται για το επίμονο άλγος, θα πρέπει να επανεκτιμηθεί. Εάν η δόση της θεραπείας συντήρησης με οπιοειδή αυξηθεί, η δόση του ACTIQ για την αντιμετώπιση της εμφάνισης παροξυσμικού άλγους θα πρέπει να αναθεωρηθεί.
Σε περίπτωση απουσίας επαρκούς ελέγχου του πόνου, θα πρέπει να εξεταστεί η πιθανότητα υπεραλγησίας, ανοχής και εξέλιξης της υποκείμενης νόσου (βλ. παράγραφο 4.4).
Κάθε επαναρύθμιση της δόσης του αναλγητικού επιβάλλεται να παρακολουθείται από επαγγελματία υγείας.
Διάρκεια και στόχοι της θεραπείας
Πριν από την έναρξη της θεραπείας με ACTIQ, πρέπει να συμφωνείται, σε συνεργασία με τον ασθενή, στρατηγική θεραπείας που περιλαμβάνει τη διάρκεια της θεραπείας και τους στόχους της θεραπείας, καθώς και σχέδιο για την ολοκλήρωση της θεραπείας, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για τη διαχείριση του πόνου. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, θα πρέπει να υπάρχει συχνή επαφή μεταξύ του ιατρού και του ασθενούς για να αξιολογείται η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας, να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας και να προσαρμόζονται οι δόσεις εφόσον απαιτείται. Ελλείψει επαρκούς ελέγχου του πόνου, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα υπεραλγησίας, ανοχής και εξέλιξης της υποκείμενης νόσου (βλέπε παράγραφο 4.4). Το ACTIQ δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από όσο είναι απαραίτητο.
Διακοπή της θεραπείας
Εάν ο ασθενής δεν εμφανίζει πλέον επεισόδια παροξυσμικού πόνου, η θεραπεία με ACTIQ πρέπει να διακόπτεται αμέσως. Η θεραπεία για τον επίμονο υποστρωματικό πόνο πρέπει να χορηγείται σύμφωνα με τη συνταγογράφηση. Σε περίπτωση διακοπής της θεραπείας με οπιοειδή, απαιτείται στενή παρακολούθηση του ασθενούς από τον γιατρό καθώς η σταδιακή καθοδική ρύθμιση του οπιοειδούς είναι απαραίτητη με σκοπό την αποφυγή της πιθανότητας εμφάνισης αιφνίδιου συνδρόμου στέρησης.
Χρήση σε ηλικιωμένους
Οι ηλικιωμένοι ασθενείς έχουν επιδείξει μεγαλύτερη ευαισθησία στις δράσεις της φαιντανύλης όταν αυτή χορηγείται ενδοφλεβίως. Κατά συνέπεια η ρύθμιση της δόσης πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή. Στους ηλικιωμένους η αποβολή της φαιντανύλης είναι πιο αργή και η τελική ημιπερίοδος αποβολής είναι μεγαλύτερη, γεγονός που μπορεί να επιφέρει άθροιση της δραστικής ουσίας και αύξηση του κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών.
Δεν έχουν διεξαχθεί σε ηλικιωμένους επίσημες κλινικές δοκιμές με το ACTIQ. Ωστόσο, σε κλινικές δοκιμές, έχει παρατηρηθεί ότι ασθενείς άνω των 65 ετών απαιτούν χαμηλότερες δόσεις ACTIQ για την επιτυχή αντιμετώπιση του παροξυσμικού άλγους.
Χρήση σε ασθενείς με ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ρύθμισης της δόσεως σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία θα πρέπει να επιδεικνύεται ιδιαίτερη προσοχή (βλ. παράγραφο 4.4).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Έφηβοι ηλικίας 16 ετών και άνω:
Ακολουθήστε τη δοσολογία ενηλίκων.
Παιδιά και έφηβοι κάτω από 16 ετών:
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά και εφήβους κάτω από 16 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία κλινικών δοκιμών από τη χρήση του ACTIQ σε παιδιατρικούς ασθενείς που λαμβάνουν ήδη θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή (βλ. παραγράφους 5.1 και 5.2). Επομένως, δε συνιστάται η χρήση σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών.
Τρόπος χορήγησης
Το ACTIQ προορίζεται για χορήγηση δια μέσω του βλεννογόνου του στόματος, και κατά συνέπεια θα πρέπει να τοποθετείται στο στόμα επί της παρειάς και να μετακινείται περιστροφικά εντός αυτού χρησιμοποιώντας τη συσκευή χορήγησης, με σκοπό τη μέγιστη έκθεση του βλεννογόνου στο προϊόν. Το σύστημα χορήγησης ACTIQ πρέπει να λείχεται και όχι να μασιέται καθώς η απορρόφηση της φαιντανύλης δια του βλεννογόνου της παρειάς είναι ταχεία σε σύγκριση με την συστηματική απορρόφηση δια της γαστρεντερικής οδού. Σε ασθενείς με ξηροστομία, ο βλεννογόνος της παρειάς μπορεί να υγρανθεί με την χρήση νερού.
Η λήψη του συστήματος χορήγησης ACTIQ πρέπει να ολοκληρωθεί εντός διαστήματος 15 λεπτών. Αν παρουσιαστούν ενδείξεις υπερβολικών επιδράσεων από οπιοειδή πριν από την πλήρη διάλυση του τροχίσκου ACTIQ, το σύστημα χορήγησης πρέπει να απομακρυνθεί αμέσως, και να εξεταστεί το ενδεχόμενο μείωσης των μελλοντικών δόσεων.
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
Ασθενείς που δεν λαμβάνουν θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο αναπνευστικής καταστολής.
-
Θεραπεία οξέος πόνου εκτός του παροξυσμικού πόνου.
-
Ταυτόχρονη χρήση αναστολέων μονοαμινο-οξειδάσης (αναστολείς ΜΑΟ), ή εντός δύο εβδομάδων μετά το τέλος χορήγησης αναστολέων μονοαμινο-οξειδάσης (ΜΑΟ) (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.5).
-
Ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν οξυβικό νάτριο.
-
Σοβαρή καταστολή του αναπνευστικού ή σοβαρές καταστάσεις αποφρακτικής πνευμονοπάθειας.
Λόγω των κινδύνων, συμπεριλαμβανομένης της θανατηφόρας έκβασης, που συνδέονται με την τυχαία έκθεση, την εσφαλμένη χρήση και την κατάχρηση, πρέπει να συνιστάται στους ασθενείς και στους φροντιστές τους να διατηρούν το ACTIQ σε ασφαλή και προστατευμένο χώρο, στον οποίο δεν έχουν πρόσβαση άλλοι.
Τυχαία χρήση σε παιδιά
Οι ασθενείς και τα άτομα που τους φροντίζουν θα πρέπει να ενημερώνονται ότι το ACTIQ περιέχει μία δραστική ουσία σε ποσότητα που μπορεί να είναι θανατηφόρα για ένα παιδί. Έχουν αναφερθεί θάνατοι σε παιδιά μετά από κατά λάθος λήψη του ACTIQ.
Θα πρέπει να δοθούν οδηγίες στους ασθενείς και τα άτομα που τους φροντίζουν να φυλάσσουν όλα τα συστήματα χορήγησης σε μέρος που δεν βλέπουν και δεν προσεγγίζουν τα παιδιά και να απορρίπτουν καταλλήλως τα χρησιμοποιημένα και αχρησιμοποίητα συστήματα. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και να αξιολογείται για κάθε εξωτερικό ασθενή η πιθανότητα τυχαίας έκθεσης των παιδιών στο προϊόν.
Θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή
Το προϊόν δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς χωρίς οπιοειδή θεραπεία συντήρησης διότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος αναπνευστικής καταστολής και θανάτου. Είναι σημαντικό να έχει σταθεροποιηθεί η θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του επίμονου άλγους, πριν την έναρξη της θεραπείας με ACTIQ και ο ασθενής να συνεχίζει τη θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή ενώ χρησιμοποιεί το ACTIQ.
Ανοχή και διαταραχή χρήσης οπιοειδών (κατάχρηση και εξάρτηση)
Ανοχή, σωματική εξάρτηση και ψυχολογική εξάρτηση μπορούν να αναπτυχθούν κατόπιν επαναλαμβανόμενης χορήγησης οπιοειδών. Κατάχρηση της φαιντανύλης μπορεί να συμβεί με τρόπο παρόμοιο με άλλα οπιοειδή και όλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με οπιοειδή απαιτούν παρακολούθηση για σημεία κατάχρησης και εξάρτησης. Οι ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο κατάχρησης οπιοειδών εξακολουθούν να μπορούν να λάβουν κατάλληλη θεραπεία με οπιοειδή· ωστόσο, αυτοί οι ασθενείς θα απαιτούν πρόσθετη παρακολούθηση για σημεία εσφαλμένης χρήσης, κατάχρησης ή εξάρτησης.
Η επαναλαμβανόμενη χρήση του ACTIQ ενδέχεται να οδηγήσει σε Διαταραχή της Χρήσης Οπιοειδών (OUD). Η υψηλότερη δόση και η μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας με οπιοειδή μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης OUD. Η κατάχρηση ή εκούσια κακή χρήση του ACTIQ ενδέχεται να οδηγήσει σε υπερδοσολογία ή/και στον θάνατο. Ο κίνδυνος εκδήλωσης OUD είναι αυξημένος για ασθενείς με προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό (γονείς ή αδέρφια) διαταραχής χρήσης ουσιών (περιλαμβανομένης της διαταραχής χρήσης οινοπνεύματος), τρέχοντες χρήστες προϊόντων καπνού ή ασθενείς με προσωπικό
ιστορικό άλλων διαταραχών ψυχικής υγείας (π.χ. μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, άγχος και διαταραχές της προσωπικότητας).
Πριν από την έναρξη της θεραπείας με το ACTIQ και κατά τη διάρκεια της θεραπείας, οι στόχοι της θεραπείας και το σχέδιο διακοπής πρέπει να συμφωνούνται με τον ασθενή (βλ. παράγραφο 4.2). Πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ο ασθενής πρέπει επίσης να ενημερώνεται σχετικά με τους κινδύνους και τις ενδείξεις OUD. Σε περίπτωση εμφάνισης αυτών των ενδείξεων θα πρέπει να συνιστάται στους ασθενείς να επικοινωνούν με τον γιατρό τους.
Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για ενδείξεις συμπεριφοράς αναζήτησης ναρκωτικών (π.χ. υπερβολικά πρόωρα αιτήματα συνταγογράφησης). Αυτό περιλαμβάνει τον έλεγχο για ταυτόχρονη χρήση οπιοειδών και ψυχοδραστικών φαρμάκων (όπως βενζοδιαζεπίνες). Για ασθενείς με ενδείξεις και συμπτώματα OUD, θα πρέπει να εξετάζεται η χρήση συμβουλευτικής με ειδικό σε θέματα εξαρτήσεων.
Υπεραλγησία
Όπως ισχύει για άλλα οπιοειδή, σε περίπτωση ανεπαρκούς ελέγχου του πόνου ως απόκριση σε αυξημένη δόση φαιντανύλης, θα πρέπει να εξεταστεί η πιθανότητα υπεραλγησίας προκαλούμενης από οπιοειδή.
Ενδέχεται να ενδείκνυται μείωση της δόσης της φαιντανύλης ή διακοπή της θεραπείας με φαιντανύλη ή αναθεώρηση της θεραπείας.
Ενδοκρινικές επιδράσεις
Τα οπιοειδή ενδέχεται να επηρεάσουν τους άξονες υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων ή -γονάδων. Ορισμένες μεταβολές που μπορεί να παρατηρηθούν περιλαμβάνουν αύξηση της προλακτίνης στον ορό και μειώσεις της κορτιζόλης και της τεστοστερόνης στο πλάσμα. Κλινικά σημεία και συμπτώματα ενδέχεται να εκδηλωθούν από αυτές τις ορμονικές μεταβολές.
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ανεπάρκειας των επινεφριδίων με τη χρήση οπιοειδών συμπεριλαμβανομένων των τροχίσκων φαιντανύλης, πιο συχνά μετά από χρήση για πάνω από ένα μήνα. Απομακρύνετε τον ασθενή από το οπιοειδές για να επιτραπεί η αποκατάσταση της λειτουργίας των επινεφριδίων και συνεχίστε τη θεραπεία με κορτικοστεροειδή μέχρι να αποκατασταθεί η λειτουργία των επινεφριδίων (βλ. παράγραφο 4.8).
Καταστολή του αναπνευστικού
Όπως με όλα τα οπιοειδή, υπάρχει ο κίνδυνος κλινικά σημαντικής καταστολής του αναπνευστικού που να σχετίζεται με τη χρήση του ACTIQ, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται αναλόγως.
Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να επιδεικνύεται κατά τη ρύθμιση της δόσης του ACTIQ σε ασθενείς με μέσης βαρύτητας χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή άλλη πάθηση που τους προδιαθέτει για καταστολή του αναπνευστικού, καθώς ακόμη και κανονικές θεραπευτικές δόσεις ACTIQ ενδέχεται να μειώσουν την αναπνευστική απόδοση σε σημείο αναπνευστικής ανεπάρκειας.
Διαταραχές της αναπνοής που σχετίζονται με τον ύπνο
Τα οπιοειδή μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές της αναπνοής που σχετίζονται με τον ύπνο, συμπεριλαμβανομένης της κεντρικής υπνικής άπνοιας (central sleep apnoea, CSA) και της υποξαιμίας που σχετίζεται με τον ύπνο. Η χρήση οπιοειδών αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης CSA με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Σε ασθενείς που εμφανίζουν CSA, εξετάστε το ενδεχόμενο μείωσης της συνολικής δοσολογίας των οπιοειδών.
Οινοπνευματώδη
Η ταυτόχρονη χρήση οινοπνευματωδών με φαιντανύλη μπορεί να προκαλέσει αυξημένες επιδράσεις καταστολής οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε θανατηφόρο έκβαση (βλ. παράγραφο 4.5).
Κίνδυνοι της συγχορήγησης με βενζοδιαζεπίνες
Η ταυτόχρονη χρήση οπιοειδών, συμπεριλαμβανομένου του ACTIQ, με βενζοδιαζεπίνες μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα βαθιά καταστολή, αναπνευστική καταστολή, κώμα και θάνατο. Λόγω αυτών των κινδύνων, η ταυτόχρονη συνταγογράφηση οπιοειδών και βενζοδιαζεπινών θα πρέπει να γίνεται μόνο σε ασθενείς για τους οποίους οι εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές είναι ανεπαρκείς.
Εάν ληφθεί απόφαση να συνταγογραφηθεί το ACTIQ ταυτόχρονα με βενζοδιαζεπίνες, θα πρέπει να επιλεχθούν οι χαμηλότερες αποτελεσματικές δοσολογίες και οι ελάχιστες διάρκειες. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα αναπνευστικής καταστολής και καταστολής (βλ. παράγραφο 4.5).
Ενδοκρανιακές επιπτώσεις της κατακράτησης CO2, διαταραγμένη συνείδηση, κάκωση της κεφαλής
Το ACTIQ θα πρέπει να χορηγείται μόνο με εξαιρετική προσοχή σε ασθενείς που ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στις ενδοκρανιακές επιπτώσεις της κατακράτησης CO2, όπως αυτοί με αποδεδειγμένα αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση, ή διαταραγμένη συνείδηση. Τα οπιοειδή ενδέχεται να επιδεινώσουν την κλινική πορεία ασθενών με κάκωση της κεφαλής και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο αν είναι κλινικώς επιτρεπτά.
Βραδυαρρυθμίες
H φαιντανύλη μπορεί να προκαλέσει βραδυκαρδία. H φαιντανύλη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με προηγούμενες ή προϋπάρχουσες βραδυαρρυθμίες.
Ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία
Επιπλέον, το ACTIQ θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία. Η επίδραση της νεφρικής και ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του φαρμακευτικού προϊόντος δεν έχει ακόμα εκτιμηθεί, όμως, όταν αυτό χορηγείται ενδοφλέβια έχει φανεί ότι η κάθαρση της φαιντανύλης αλλάζει σε ηπατικές και νεφρικές νόσους λόγω διαφορών στη μεταβολική κάθαρση και στις πρωτεΐνες του πλάσματος. Μετά τη χορήγηση του ACTIQ, η ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία μπορεί αμφότερες να αυξήσουν τη βιοδιαθεσιμότητα της χορηγηθείσας από του στόματος φαιντανύλης και να ελαττώσουν τη συστηματική κάθαρση, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη και παρατεινόμενη οπιοειδή δράση. Κατά συνέπεια, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ρύθμισης της δόσης σε ασθενείς που πάσχουν από μέτρια ή σοβαρή ηπατική ή νεφρική νόσο, θα πρέπει να επιδεικνύεται ιδιαίτερη προσοχή.
Υποογκαιμία, υπόταση
Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνεται σε ασθενείς που πάσχουν από υποογκαιμία και υπόταση. Οδοντική τερηδόνα
Συνιστάται η συνήθης στοματική υγιεινή ώστε να μειωθεί πιθανή βλάβη στα δόντια. Επειδή το ACTIQ περιέχει περίπου 2 γραμμάρια ζάχαρης, η συχνή κατανάλωση αυξάνει τον κίνδυνο οδοντικής τερηδόνας. Η εμφάνιση ξηροστομίας που συνδέεται με τη χρήση οπιοειδών φαρμακευτικών προϊόντων μπορεί να ενισχύσει τον κίνδυνο αυτό. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ACTIQ, συνιστώνται τακτικές επισκέψεις σε οδοντίατρο.
Σύνδρομο σεροτονίνης
Συνιστάται προσοχή όταν το ACTIQ συγχορηγείται με φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν τα σεροτονινεργικά νευροδιαβιβαστικά συστήματα.
Η ανάπτυξη ενός δυνητικά απειλητικού για τη ζωή συνδρόμου σεροτονίνης μπορεί να συμβεί με την ταυτόχρονη χρήση σεροτονινεργικών φαρμακευτικών προϊόντων όπως οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs) και οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs), και με φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν το μεταβολισμό της σεροτονίνης
(συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων της μονοαμινοξειδάσης [αναστολείς ΜΑΟ]) (βλ. παράγραφο 4.3). Αυτό μπορεί να συμβεί στα πλαίσια της συνιστώμενης δόσης.
Το σύνδρομο σεροτονίνης μπορεί να περιλαμβάνει μεταβολές στη διανοητική κατάσταση (π.χ. διέγερση, ψευδαισθήσεις, κώμα), αστάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος (π.χ. ταχυκαρδία, ασταθής αρτηριακή πίεση, υπερθερμία), νευρομυϊκές διαταραχές (π.χ. υπεραντανακλαστικότητα, έλλειψη συντονισμού, ακαμψία), ή/και γαστρεντερικά συμπτώματα (π.χ. ναυτία, έμετος, διάρροια).
Σε περίπτωση υποψίας συνδρόμου σεροτονίνης, η θεραπεία με το ACTIQ θα πρέπει να διακόπτεται. Αναφυλαξία, υπερευαισθησία
Έχουν αναφερθεί αναφυλαξία και υπερευαισθησία σε σχέση με τη χρήση από στόματος διαβλεννογόνιων προϊόντων φαιντανύλης (βλ. παράγραφο 4.8)
Παιδιατρικός πληθυσμός
Το ACTIQ δε συνιστάται για χρήση σε παιδιά και εφήβους κάτω από 16 ετών λόγω έλλειψης στοιχείων για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα (βλ. παραγράφους 5.1 και 5.2).
Έκδοχα
Γλυκόζη
Περιέχει περίπου 1,89 g γλυκόζη ανά δόση. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη.
Οι ασθενείς με σπάνια κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.
Μπορεί να είναι επιβλαβές για τα δόντια.
Σακχαρόζη
Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη φρουκτόζη, κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης ή ανεπάρκεια σουκράσης-ισομαλτάσης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.
Μπορεί να είναι επιβλαβές για τα δόντια.
Νάτριο
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά τροχίσκο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».
Παράγοντες που επηρεάζουν τη δράση των CYP3A4
Αναστολείς CYP3A4
Η φαιντανύλη μεταβολίζεται από το ισοένζυμο CYP3A4 στο ήπαρ και στο βλεννογόνο του εντέρου. Δραστικοί αναστολείς του CYP3A4 όπως τα αντιβιοτικά της κατηγορίας των μακρολιδών (π.χ. ερυθρομυκίνη), αντιμυκητιασικά της κατηγορίας των αζόλων (π.χ. κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη και φλουκοναζόλη) και ορισμένοι αναστολείς της πρωτεάσης (π.χ. ριτοναβίρη), μπορούν να αυξήσουν τη βιοδιαθεσιμότητα της χορηγηθείσης από του στόματος φαιντανύλης και να μειώσουν επίσης τη συστηματική κάθαρση, με αποτέλεσμα τις αυξημένες ή παρατεταμένες οπιοειδείς δράσεις. Παρόμοιες δράσεις είναι δυνατό να παρατηρηθούν μετά τη σύγχρονη κατάποση χυμού γκρέιπφρουτ, ο οποίος ως γνωστόν αναστέλλει τη δράση του CYP3A4. Συνεπώς, συνίσταται προσοχή όταν η φαιντανύλη συγχορηγείται με αναστολείς του CYP3A4.
Επαγωγείς CYP3A4
Συγχορήγηση με παράγοντες που επηρεάζουν τη δράση των 3Α4 ενζύμων μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα του ACTIQ.
Παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τις δράσεις των καταστολέων του Κ.Ν.Σ.
Ταυτόχρονη χορήγηση της φαιντανύλης με άλλους καταστολείς του Κ.Ν.Σ., συμπεριλαμβανομένων και άλλων οπιοειδών, κατευναστικών ή υπνωτικών (συμπεριλαμβανομένων των βενζοδιαζεπινών), γενικών αναισθητικών, φαινοθειαζινών, ηρεμιστικών, μυοχαλαρωτικών, κατασταλτικών αντι-ισταμινικών, γκαμπαπεντινοειδών (γκαμπαπεντίνη και πρεγκαμπαλίνη) και οινοπνεύματος μπορεί να προκαλέσει πρόσθετες επιδράσεις καταστολής οι οποίες ενδέχεται να οδηγήσουν σε αναπνευστική καταστολή, υπόταση, βαθιά καταστολή, κώμα ή θανατηφόρο έκβαση (βλ. παράγραφο 4.4)
Κατασταλτικά φάρμακα όπως βενζοδιαζεπίνες ή σχετικά φάρμακα
Η ταυτόχρονη χρήση οπιοειδών με κατασταλτικά φάρμακα όπως βενζοδιαζεπίνες ή σχετικά φάρμακα αυξάνει τον κίνδυνο καταστολής, αναπνευστικής καταστολής, κώματος και θανάτου λόγω της πρόσθετης επίδρασης καταστολής στο ΚΝΣ. Η δόση και η διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης θα πρέπει να είναι περιορισμένες (βλ. παράγραφο 4.4).
Αγωνιστές/ανταγωνιστές οπιοειδών μερικής δράσης
Δε συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση αγωνιστών/ανταγωνιστών οπιοειδών μερικής δράσης (π.χ. βουπρενορφίνη, ναλβουφίνη, πενταζοσίνη), καθώς παρουσιάζουν υψηλή συγγένεια με τους σχετικά χαμηλής ενδογενούς δραστηριότητας υποδοχείς οπιοειδών και, ως εκ τούτου, ανταγωνίζονται μερικώς την αναλγητική δράση της φαιντανύλης, κάτι το οποίο μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα στέρησης σε ασθενείς εξαρτημένους από τα οπιοειδή.
Σεροτονινεργικοί παράγοντες
Η συγχορήγηση της φαιντανύλης με ένα σεροτονινεργικό παράγοντα, όπως ένας εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI) ή ένας αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRI) ή ένας αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης (αναστολέας ΜΑΟ), μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο συνδρόμου σεροτονίνης, μια κατάσταση δυνητικά απειλητική για τη ζωή (βλ. παράγραφο 4.3).
Οξυβικό νάτριο
Η ταυτόχρονη χρήση φαρμακευτικών προϊόντων που περιέχουν οξυβικό νάτριο και φαιντανύλη αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3). Η θεραπεία με οξυβικό νάτριο θα πρέπει να διακόπτεται πριν από την έναρξη της θεραπείας με το ACTIQ.
Κύηση
Δεν υπάρχουν ή υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία από τη χρήση της φαιντανύλης σε εγκύους. Η αναπαραγωγική τοξικότητα έχει καταδειχθεί σε μελέτες σε ζώα (βλ. παράγραφο 5.3). Καταστολή του αναπνευστικού συστήματος δύναται να προκληθεί σε νεογνά από οπιοειδείς αναλγητικούς παράγοντες. Με τη μακροχρόνια χρήση κατά τη διάρκεια της κύησης, υπάρχει ο κίνδυνος εμφάνισης συνδρόμου στέρησης από οπιοειδή στα νεογνά το οποίο μπορεί να είναι απειλητικό για τη ζωή εάν δεν αναγνωριστεί και αντιμετωπιστεί, και απαιτεί διαχείριση σύμφωνα με πρωτόκολλα που έχουν αναπτυχθεί από ειδικούς νεογνολόγους. Το ACTIQ δεν πρέπει να χορηγείται κατά την κύηση εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο. Εάν απαιτείται η χρήση οπιοειδών για παρατεταμένη χρονική περίοδο σε έγκυο γυναίκα, ενημερώστε την ασθενή σχετικά με τον κίνδυνο συνδρόμου στέρησης από οπιοειδή των νεογνών και διασφαλίστε ότι θα υπάρχει διαθέσιμη η κατάλληλη θεραπεία (βλ. παράγραφο 4.8)
Συνιστάται να μην γίνεται χρήση φαιντανύλης κατά τη διάρκεια του τοκετού (περιλαμβανομένης της καισαρικής τομής), διότι η φαιντανύλη μπορεί να διαπεράσει τον πλακούντα και να προκαλέσει αναπνευστική καταστολή στο έμβρυο. Η αναλογία μεταφοράς δια μέσω πλακούντα είναι 0,44 (εμβρυική:μητρική αναλογία 1,00:2,27).
Θηλασμός
Η φαιντανύλη περνά στο μητρικό γάλα και ενδέχεται να προκαλέσει καταστολή και αναπνευστική καταστολή στο παιδί που θηλάζει . Η φαιντανύλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από θηλάζουσες γυναίκες και ο θηλασμός δεν πρέπει να ξαναρχίζει έως ότου παρέλθουν 5 τουλάχιστον ημέρες από την τελευταία χορήγηση φαιντανύλης.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα ανθρώπινα δεδομένα για τη γονιμότητα. Σε μελέτες σε ζώα, η αρσενική γονιμότητα είχε επηρεαστεί (βλ. ενότητα 5.3)
ν
Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Ωστόσο, τα οπιοειδή αναλγητικά είναι δυνατό να εξασθενήσουν τη διανοητική ή/και τη σωματική ικανότητα που απαιτείται για την εκτέλεση δυνητικά επικίνδυνων εργασιών (π.χ. οδήγηση αυτοκινήτου ή χειρισμός μηχανημάτων). Οι ασθενείς θα πρέπει να καθοδηγούνται ώστε να μην οδηγούν ή χειρίζονται επικίνδυνα μηχανήματα αν νιώσουν υπνηλία, ζάλη, θολή όραση ή διπλωπία κατά τη χρήση του ACTIQ.
Κατά τη λήψη του ACTIQ, πρέπει να αναμένονται ανεπιθύμητες ενέργειες που είναι τυπικές για τα οπιοειδή. Συχνά, με τη συνεχή χρήση του προϊόντος, αυτές παύουν ή μειώνονται σε ένταση, καθώς ο ασθενής τιτλοποιείται στη καταλληλότερη δόση. Ωστόσο, οι πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η καταστολή του αναπνευστικού συστήματος (με πιθανό αποτέλεσμα την άπνοια ή την αναπνευστική ανακοπή), καταστολή κυκλοφορικού, υπόταση και καταπληξία και όλοι οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για τα συμπτώματα αυτά.
Αντιδράσεις στο σημείο της χορήγησης, συμπεριλαμβανομένων αιμορραγίας, ερεθισμού, άλγους και έλκους των ούλων έχουν αναφερθεί μετά την κυκλοφορία του προϊόντος.
Επειδή οι κλινικές δοκιμές για το ACTIQ σχεδιάστηκαν για να εκτιμηθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα στη θεραπεία του παροξυσμικού άλγους, όλοι οι ασθενείς έπαιρναν συγχρόνως οπιοειδή, όπως παρατεταμένης αποδέσμευσης μορφίνη ή διαδερμική φαιντανύλη, για το επίμονο άλγος. Συνεπώς, δεν είναι δυνατό να διαχωριστούν απόλυτα οι επιδράσεις του ACTIQ.
Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί με το ACTIQ και/ή άλλες ενώσεις που περιέχουν φαιντανύλη κατά τη διάρκεια κλινικών μελετών και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του προϊόντος. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες καταγράφονται παρακάτω με την κατηγορία οργανικού συστήματος και τις συχνότητες εμφάνισης βάσει προτιμώμενου όρου MedDRA (οι συχνότητες καθορίζονται ως εξής: πολύ συχνές ≥ 1/10, συχνές ≥ 1/100 έως < 1/10, όχι συχνές ≥1/1.000 έως <1/100, μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα):
| Κατηγορία/ Οργανικό Σύστημα | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Μη γνωστές |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | αναφυλακτική αντίδραση, οίδημαγλώσσας, οίδημα χείλους | |||
| Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος | ανεπάρκεια των επινεφριδίων, ανεπάρκειαανδρογόνων |
| Κατηγορία/ Οργανικό Σύστημα | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Μη γνωστές |
| Διαταραχές του μεταβολισμούκαι της θρέψης | ανορεξία | |||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | σύγχυση, άγχος, ψευδαισθήσεις, κατάθλιψη,συναισθηματική αστάθεια | ανώμαλα όνειρα, αποπροσωποποί-ηση, διαταραγμένη σκέψη,ευφορία | Aϋπνία, φαρμακευτική εξάρτηση (εθισμός), κατάχρηση φαρμάκου (βλ. παράγραφο 4.4),παραλήρημα | |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | υπνηλία, ζάλη, κεφαλαλγία | απώλεια συνείδησης, σπασμός,ίλιγγος, μυόκλωνος, καταστολή, παραισθησία(συμπεριλαμβανομένων υπεραισθησίας/περιστο-ματικής παραισθησίας), μη φυσιολογικό βάδισμα/έλλειψησυντονισμού, διαταραχή γεύσης | κώμα, ψεύδισμα | |
| Οφθαλμικές διαταραχές | ανώμαλη όραση (θαμπήόραση, διπλωπία) | |||
| Αγγειακέςδιαταραχές | αγγειοδιαστολή | ερυθρότητα,έξαψη | ||
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | δύσπνοια | οίδημα φάρυγγα, αναπνευστική καταστολή, σύνδρομο άπνοιας κατάτον ύπνο | ||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | ναυτία, έμετος, δυσκοιλιότητα, κοιλιακό άλγος | ξηροστομία, δυσπεψία, στοματίτιδα,διαταραχή της γλώσσας (για παράδειγμα, αίσθηση καύσου, έλκη), μετεωρισμός,διάταση κοιλίας | ειλεός, στοματικά έλκη, τερηδόνα των οδόντων, ουλορραγία | απώλεια οδόντος, υποχώρηση των ούλων, ουλίτιδα, διάρροια |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | κνησμός, εφίδρωση, εξάνθημα | κνίδωση | ||
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρωνοδών | κατακράτηση ούρων | |||
| Γενικές διαταραχές και | εξασθένιση | αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής | κόπωση, περιφερικό |
| Κατηγορία/ Οργανικό Σύστημα | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Μη γνωστές |
| καταστάσεις της οδού χορήγησης | συμπεριλαμβανομένων ερεθισμού, άλγους και έλκους,αίσθημα κακουχίας | οίδημα, πυρεξία, σύνδρομο στέρησης*, σύνδρομο στέρησης στα νεογνά (βλ. παράγραφο 4.6), ανοχή στο φάρμακο, αιμορραγία στη θέσηεφαρμογής | ||
| Παρακλινικές εξετάσεις | σωματικό βάρος μειωμένο | |||
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκέςθεραπευτικών χειρισμών | τυχαία κάκωση (για παράδειγμα, πτώσεις) |
* με τη διαβλεννογονική φαιντανύλη παρατηρήθηκαν συμπτώματα στέρησης από τη διακοπή λήψης οπιοειδών όπως ναυτία, έμετος, διάρροια, άγχος, ρίγη, τρόμος και εφίδρωση.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Ανοχή
Σε περίπτωση επαναλαμβανόμενης χρήσης μπορεί να αναπτυχθεί ανοχή.
Εξάρτηση από το φάρμακο
Η επαναλαμβανόμενη χρήση του ACTIQ μπορεί να οδηγήσει σε εξάρτηση από το φάρμακο, ακόμη και σε θεραπευτικές δόσεις. Ο κίνδυνος εξάρτησης από το φάρμακο μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τους παράγοντες κινδύνου, τη δοσολογία και τη διάρκεια της θεραπείας με οπιοειδή του εκάστοτε ασθενούς (βλ. παράγραφο 4.4).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες:
Ελλάδα
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284
GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337
Ιστότοπος: http://www.eof.gr http://www.kitrinikarta.gr
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα της υπερδοσολογίας της φαιντανύλης αναμένονται να είναι παρόμοιας φύσης με αυτά της ενδοφλεβίως χορηγούμενης φαιντανύλης και άλλων οπιοειδών, και αποτελούν προέκταση της
φαρμακολογικής δράσης της, με πιο σημαντικές ενέργειες την μεταβληθείσα νοητική κατάσταση, την απώλεια συνειδήσεως, το κώμα, την καρδιοαναπνευστική ανακοπή, την καταστολή του αναπνευστικού, την αναπνευστική δυσχέρεια και αναπνευστική ανεπάρκεια, τα οποία οδήγησαν στο θάνατο.
Περιστατικά αναπνοής Cheyne-Stokes παρατηρήθηκαν στην περίπτωση υπερδοσολογίας φαιντανύλης, ιδιαίτερα σε ασθενείς με ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας.
Με υπερδοσολογία φαιντανύλης έχει επίσης παρατηρηθεί τοξική λευκοεγκεφαλοπάθεια. Χειρισμοί
Στους χειρισμούς για την άμεση αντιμετώπιση υπερδοσολογίας οπιοειδούς συμπεριλαμβάνονται απομάκρυνση του συστήματος χορήγησης ACTIQ μέσω του εξαρτήματος εφαρμογής, αν εξακολουθεί να βρίσκεται εντός του στόματος, διασφάλιση βατότητας των αεραγωγών, σωματικός και λεκτικός ερεθισμός του ασθενή, εκτίμηση της κατάστασης του επιπέδου συνείδησης, του αναπνευστικού συστήματος και του κυκλοφορικού, και η υποβοήθηση αναπνοής αν χρειάζεται.
Υπερδοσολογία (ακούσια λήψη) σε άτομο που δεν έχει λάβει στο παρελθόν οπιοειδή
Για την αντιμετώπιση υπερδοσολογίας (ακούσια λήψη) σε άτομο που δεν έχει λάβει στο παρελθόν οπιοειδή, θα πρέπει να γίνει ενδοφλέβια προσπέλαση, και να χορηγηθεί ναλοξόνη ή άλλος ανταγωνιστής οπιοειδών όπως ενδείκνυται κλινικά. Η καταστολή του αναπνευστικού έπειτα από υπερδοσολογία ίσως να διαρκέσει περισσότερο από την ενέργεια της δράσης του ανταγωνιστή του οπιοειδούς (π.χ. η ημιπερίοδος ζωής της ναλοξόνης κυμαίνεται μεταξύ 30 και 81 λεπτών) και ενδέχεται να χρειαστεί επανειλημμένη χορήγηση. Για λεπτομέρειες σχετικά με τέτοιου τύπου χρήση, συμβουλευτείτε την Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος για τον συγκεκριμένο ανταγωνιστή του οπιοειδούς.
Υπερδοσολογία σε ασθενείς που βρίσκονται υπό θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή
Για την αντιμετώπιση υπερδοσολογίας σε ασθενείς που βρίσκονται υπό θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή, θα πρέπει να γίνει ενδοφλέβια προσπέλαση. Η διακριτική χρήση ναλοξόνης ή άλλου ανταγωνιστή οπιοειδούς ενδέχεται σε ορισμένα περιστατικά να δικαιολογείται, σχετίζεται, όμως, με τον κίνδυνο επίσπευσης οξέος συνδρόμου στέρησης.
Αν και δεν έχει παρατηρηθεί μυϊκή ακαμψία που να επηρεάζει την αναπνοή μετά από τη χρήση του ACTIQ, αυτή είναι πιθανή με τη φαιντανύλη και άλλα οπιοειδή. Αν προκύψει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με την υποβοήθηση της αναπνοής, με τη χορήγηση ανταγωνιστή οπιοειδούς, και ως τελευταία εναλλακτική λύση, με τη χορήγηση νευρομυϊκού ανασταλτικού παράγοντα.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - ACTIQ 800MCG/LOZEN
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Οπιοειδές αναλγητικό, παράγωγο της φαινυλπιπεριδόνης, κωδικός ATC: N02AB03.
Η φαιντανύλη είναι οπιοειδής αγωνιστής, ενεργεί κυρίως επί των μ-οπιοειδών υποδοχέων που βρίσκονται στον εγκέφαλο, στο νωτιαίο μυελό και στους λείους μύες. Η κύρια περιοχή της θεραπευτικής του δράσης είναι το Κ.Ν.Σ. Το πλέον χρήσιμο κλινικά φαρμακολογικό αποτέλεσμα της επίδρασης της φαιντανύλης επί των μ-οπιοειδών υποδοχέων είναι η αναλγησία. Τα αναλγητικά αποτελέσματα της φαιντανύλης σχετίζονται με το επίπεδο της δραστικής ουσίας στο αίμα, αν υφίστανται οι συνθήκες για την παραμονή εντός και εκτός του ΚΝΣ (μια διαδικασία με ημιπερίοδο 3-5 λεπτών). Σε άτομα που δεν έχουν λάβει στο παρελθόν οπιοειδή, η αναλγησία εμφανίζεται όταν τα επίπεδα της ουσίας στο αίμα είναι της τάξης του 1 με 2 ng/ml, ενώ επίπεδα της ουσίας στο αίμα της τάξης των 10-20 ng/ml προκαλούν χειρουργική αναισθησία και βαθιά καταστολή του αναπνευστικού.
Σε ασθενείς με χρόνιο άλγος από καρκίνο, που λαμβάνουν τακτικά σταθερές δόσεις οπιοειδών για τον έλεγχο του επίμονου άλγους τους, το ACTIQ παρείχε σημαντικά μεγαλύτερη ανακούφιση από το παροξυσμικό άλγος σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, 15, 30, 45, και 60 λεπτά μετά από τη χορήγηση.
Δευτερεύουσας σημασίας δράσεις συμπεριλαμβάνουν αύξηση του τόνου και μείωση των συσπάσεων των γαστρεντερικών λείων μυϊκών ινών, που έχει ως αποτέλεσμα την παράταση του χρόνου διέλευσης από το γαστρεντερικό και ενδέχεται να ευθύνεται για τη δυσκοιλιότητα που προκαλούν τα οπιοειδή.
Ενώ τα οπιοειδή γενικά αυξάνουν τον τόνο των λείων μυών της ουροφόρου οδού, η συνολική δράση τείνει να ποικίλλει, προκαλώντας σε μερικές περιπτώσεις ανάγκη προς ούρηση, ενώ σε άλλες δυσκολία στην ούρηση.
Όλοι οι αγωνιστές των μ-οπιοειδών υποδοχέων, συμπεριλαμβανομένης της φαιντανύλης, προκαλούν καταστολή του αναπνευστικού που εξαρτάται από τη δόση. Ο κίνδυνος καταστολής του αναπνευστικού είναι μικρότερος στους ασθενείς με άλγος καθώς και σε αυτούς που λαμβάνουν χρόνια αγωγή οπιοειδών, οι οποίοι έχουν αναπτύξει αντοχή στην καταστολή του αναπνευστικού και σε άλλες ενέργειες των οπιοειδών. Σε μη ανθεκτικά άτομα, οι τυπικές μέγιστες επιδράσεις στο αναπνευστικό παρατηρούνται 15 με 30 λεπτά μετά από τη χορήγηση του ACTIQ, και είναι δυνατό να επιμείνουν για αρκετές ώρες.
Τα οπιοειδή ενδέχεται να επηρεάσουν τους άξονες υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων ή -γονάδων. Ορισμένες μεταβολές που μπορεί να παρατηρηθούν περιλαμβάνουν αύξηση της προλακτίνης στον ορό και μειώσεις της κορτιζόλης και της τεστοστερόνης στο πλάσμα. Κλινικά σημεία και συμπτώματα ενδέχεται να εκδηλωθούν από αυτές τις ορμονικές μεταβολές (βλ. επίσης παράγραφο 4.8).
Η μύση (συστολή της κόρης του οφθαλμού) πρέπει να προστεθεί στον κατάλογο των δευτερευουσών φαρμακολογικών επιδράσεων.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία από τη χρήση του ACTIQ σε παιδιατρικούς ασθενείς, ηλικίας μικρότερης των 16 ετών. Σε μία κλινική μελέτη χορηγήθηκε ACTIQ για την αντιμετώπιση του παροξυσμικού άλγους σε 15 (από τους 38) παιδιατρικούς ασθενείς, με ηλικία που κυμαίνεται από 5 έως 15 ετών, οι οποίοι ελάμβαναν ήδη θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή. Η μελέτη ήταν πολύ μικρή για να επιτρέπει την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα σε αυτό τον πληθυσμό ασθενών.
Γενική εισαγωγή
Λόγω του ότι η φαιντανύλη είναι άκρως λιπόφιλη, η απορρόφησή της από το βλεννογόνο του στόματος επιτυγχάνεται ταχέως, ενώ από τη συμβατική γαστρεντερική οδό βραδύτερα. Υπόκειται σε πρώτης-διόδου ηπατικό και εντερικό μεταβολισμό και οι μεταβολίτες δε συμβάλλουν στις θεραπευτικές δράσεις της φαιντανύλης.
Απορρόφηση
Η φαρμακοκινητική απορρόφηση της χορηγηθείσας φαιντανύλης από το ACTIQ είναι συνδυασμός της ταχείας απορρόφησής της από το στοματικό βλεννογόνο και μιας βραδύτερης από τη γαστρεντερική οδό. Περίπου το 25 % της συνολικής δόσης του ACTIQ απορροφάται ταχέως από τον παρειακό βλεννογόνο. Το υπόλοιπο 75 % της δόσης καταπίνεται με τον σίελο και απορροφάται βραδέως από τη γαστρεντερική οδό. Περίπου το 1/3 της προαναφερθείσας δόσης (25% της ολικής δόσης) διαφεύγει τον ηπατικό και εντερικό πρώτης-διόδου μεταβολισμό και διατίθεται στη συστηματική κυκλοφορία. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι 50 % συγκρινόμενη με την ενδοφλεβίως χορηγούμενη φαιντανύλη, κατανεμημένη εξίσου μεταξύ της ταχείας απορρόφησης δια μέσω του στοματικού βλεννογόνου και της βραδύτερης απορρόφησης μέσω της γαστρεντερικής οδού. Μετά την λήψη του ACTIQ (από 200 μικρογραμμάρια έως 1.600 μικρογραμμάρια) η μέση μέγιστη συγκέντρωση Cmax κυμαίνεται από 0,39 έως 2,51 ng/ml. O μέσος χρόνος μέγιστης συγκέντρωσης στο πλάσμα (Tmax) είναι περίπου 20 με 40 λεπτά έπειτα από την λήψη ενός συστήματος χορήγησης ACTIQ (εύρος: 20–480 λεπτά).
Κατανομή
Στοιχεία τα οποία έχουν προέλθει από έρευνες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι η κατανομή της φαιντανύλης στον εγκέφαλο, την καρδιά, τους πνεύμονες, τους νεφρούς, και το σπλήνα είναι ταχεία και ακολουθείται από μια βραδύτερη ανακατανομή στους μύες και στο λιπώδη ιστό. Η δέσμευση της φαιντανύλης από τις πρωτεΐνες του πλάσματος πραγματοποιείται σε ποσοστό 80-85 %. Η κυρίως δεσμεύουσα πρωτεΐνη είναι η α-
1-οξυ γλυκοπρωτεΐνη, αλλά και η λευκωματίνη και οι λιποπρωτεΐνες συμβάλλουν στη δέσμευσή της κατά ένα ποσοστό. Το ελεύθερο κλάσμα της φαιντανύλης αυξάνεται με την οξέωση. Ο μέσος όγκος της κατανομής σε σταθερή κατάσταση (Vss) είναι 4 l/Κg.
Βιομετασχηματισμός
Η φαιντανύλη μεταβολίζεται στο ήπαρ και στον εντερικό βλεννογόνο σε νορφαιντανύλη από το CYP3A4. Σε μελέτες σε πειραματόζωα, η νορφαιντανύλη δεν βρέθηκε να είναι φαρμακολογικά δραστική. Η φαιντανύλη αποβάλλεται κυρίως (σε ποσοστό άνω του 90 %) με βιομετατροπή σε N-απαλκυλιωμένους και υδροξυλιωμένους ανενεργούς μεταβολίτες.
Αποβολή
Λιγότερο από το 7 % της δόσης απεκκρίνεται αμετάβλητη στα ούρα, και μόνο γύρω στο 1 % απεκκρίνεται αμετάβλητο στα κόπρανα. Οι μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα, ενώ η απέκκριση στα κόπρανα είναι λιγότερο σημαντική. Η συνολική κάθαρση της φαιντανύλης από το πλάσμα ήταν 0,5 l/hr/kg (εύρος 0,3-0,7 l/hr/kg). Η τελική ημιπερίοδος αποβολής έπειτα από τη χορήγηση του ACTIQ είναι περίπου 7 ώρες.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Έχει αποδειχθεί αναλογικότητα της σχέσης δόση/συγκέντρωση του ACTIQ στο εύρος των διαθέσιμων δόσεων (200 μικρογραμμάρια έως 1.600 μικρογραμμάρια).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Σε μία κλινική μελέτη, 15 παιδιατρικοί ασθενείς ηλικίας που κυμαίνεται από 5 έως 15 ετών, οι οποίοι λάμβαναν θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή και με παροξυσμικό άλγους αντιμετωπίσθηκαν με ACTIQ σε δόσεις που κυμαίνονται από 200 μg έως 600 μg. Το εμβαδόν κάτω από την καμπύλη των τιμών που βασίζονται στις παρατηρημένες συγκεντρώσεις ήταν δύο φορές μεγαλύτερο σε νεότερα παιδιά απ’ ό,τι σε εφήβους (5,25 έναντι 2,65 ng.hr/ml, αντίστοιχα) και 4 φορές μεγαλύτερο σε νεότερα παιδιά απ’ ό,τι σε ενήλικες (5,25 έναντι 1,20 ng.hr/ml). Με βάση την προσαρμογή κατά βάρος, η κάθαρση και ο όγκος κατανομής των τιμών ήταν παρόμοια σε όλο το εύρος των ηλικιών.
