NEBICUR TABLET 5MG/TAB

Υπέρταση

Θεραπεία της ιδιοπαθούς υπέρτασης.

Χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (ΧΚΑ)

Θεραπεία της σταθερής ήπιας και μέτριας χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας επιπλέον των συνηθισμένων θεραπευτικών αγωγών σε ηλικιωμένους ασθενείς > 70 ετών.

Δοσολογία

Υπέρταση

Ενήλικες

Η δόση είναι ένα δισκίο (5 mg) την ημέρα, κατά προτίμηση την ίδια ώρα κάθε μέρα. Τα δισκία μπορούν να λαμβάνονται με το γεύμα.

Η μείωση της αρτηριακής πίεσης είναι εμφανής μετά από θεραπεία 1-2 εβδομάδων.

Περιστασιακά, το βέλτιστο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται μετά από μόνο 4 εβδομάδες.

Συνδυασμός με άλλους αντιυπερτασικούς παράγοντες

Οι β-αναστολείς μπορούν να χρησιμοποιούνται είτε μόνοι είτε ταυτοχρόνως με άλλους αντιυπερτασικούς παράγοντες. Μέχρι σήμερα, έχει παρατηρηθεί επιπλέον αντιυπερτασική ενέργεια μόνο όταν το Nebicur 5 mg συνδυάζεται με υδροχλωροθειαζίδη 12,5-25 mg.

Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 2,5 mg ημερησίως. Αν χρειάζεται, η ημερήσια δόση μπορεί να αυξηθεί σε 5 mg.

Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια

Υπάρχουν μόνο περιορισμένα στοιχεία σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια ή διαταραγμένη ηπατική λειτουργία. Επομένως, αντενδείκνυται η χρήση του Nebicur σε αυτούς τους ασθενείς (βλέπε παράγραφο 4.3).

Ηλικιωμένοι

Σε ασθενείς ηλικίας μεγαλύτερης των 65 ετών, η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 2,5 mg ημερησίως. Αν χρειάζεται, η ημερήσια δόση μπορεί να αυξάνεται σε 5 mg. Λόγω, όμως, της περιορισμένης εμπειρίας σε ασθενείς ηλικίας άνω των 75 ετών, απαιτείται προσοχή και οι ασθενείς αυτοί πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Nebicur 5 mg σε παιδιά κάτω των 18 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί.

Δεν υπάρχουν δεδομένα.

Χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (ΧΚΑ)

Η θεραπεία της σταθερής χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας πρέπει να αρχίζει με σταδιακή τιτλοποίηση της δοσολογίας προς τα άνω έως ότου επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή ατομική δόση συντήρησης.

Οι ασθενείς πρέπει να έχουν σταθερή χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια χωρίς οξεία καρδιακή ανεπάρκεια κατά τις έξι προηγούμενες εβδομάδες. Συνιστάται ο θεράπων ιατρός να είναι έμπειρος στην αντιμετώπιση της χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας.

Στην περίπτωση ασθενών που παίρνουν καρδιαγγειακή φαρμακευτική θεραπεία, συμπεριλαμβανομένων και των διουρητικών και/ή της διγοξίνης και/ή των αναστολέων του ΜΕΑ ή/και των ανταγωνιστών της αγγειοτενσίνης ΙΙ, η δοσολογία αυτών των φαρμάκων πρέπει να σταθεροποιείται κατά τις δύο εβδομάδες πριν την έναρξη της θεραπείας με το Nebicur.

Η αρχική τιτλοποίηση προς τα άνω πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τα ακόλουθα βήματα κατά διαστήματα 1-2 εβδομάδων ανάλογα με την ανεκτικότητα του ασθενούς:

1,25 mg νεμπιβολόλη μια φορά την ημέρα, αυξάνεται σε 2,5 mg νεμπιβολόλη μια φορά την ημέρα, στη συνέχεια σε 5 mg μια φορά την ημέρα και μετά σε 10 mg μια φορά την ημέρα.

Η μέγιστη συνιστώμενη δόση είναι 10 mg νεμπιβολόλη μια φορά ημερησίως.

Η έναρξη της θεραπείας και η κάθε αύξηση της δόσης πρέπει να γίνονται υπό την παρακολούθηση έμπειρου γιατρού για περίοδο τουλάχιστον 2 ωρών για να εξασφαλίζεται ότι η κλινική κατάσταση (ιδιαίτερα όσον αφορά την αρτηριακή πίεση, τον καρδιακό παλμό, διαταραχές αγωγιμότητας, σημεία επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας) παραμένει σταθερή.

Η παρουσία ανεπιθύμητων ενεργειών μπορεί να εμποδίσει όλους τους ασθενείς από το να παίρνουν θεραπεία με τη μέγιστη συνιστώμενη δόση. Αν χρειάζεται, η δόση που θα επιτευχθεί μπορεί επίσης να μειώνεται βήμα προς βήμα και να εισαχθεί εκ νέου όπως θεωρηθεί κατάλληλο.

Κατά τη φάση της τιτλοποίησης, σε περίπτωση επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας ή δυσανεξίας, συνιστάται πρώτα να μειώνεται η δόση της νεμπιβολόλης, ή να διακοπεί η χορήγησή της αμέσως αν χρειάζεται (σε περίπτωση σοβαρής υπότασης, επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας με οξύ πνευμονικό οίδημα, καρδιογενούς σοκ, συμπτωματικής βραδυκαρδίας ή κολποκοιλιακού αποκλεισμού).

Η αντιμετώπιση της σταθερής χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας με νεμπιβολόλη είναι γενικά επί μακροχρόνιας βάσης. Δεν συνιστάται να διακόπτεται ξαφνικά η θεραπεία με νεμπιβολόλη καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παροδική επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας. Αν είναι απαραίτητη η διακοπή της θεραπείας, η δόση θα πρέπει να μειώνεται σταδιακά ώστε να λαμβάνεται η μισή δόση της προηγούμενης εβδομάδας.

Τα δισκία μπορούν να λαμβάνονται με το γεύμα.

Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης σε ήπια έως μέτρια νεφρική ανεπάρκεια καθόσον η τιτλοποίηση προς τα άνω έως τη μέγιστη ανεκτή δόση ρυθμίζεται ατομικά. Δεν υπάρχει εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κρεατινίνη ορού < 250 μmol/L). Επομένως, δεν συνιστάται η χρήση της νεμπιβολόλης σε αυτούς τους ασθενείς.

Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια

Τα στοιχεία σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια είναι περιορισμένα. Επομένως, αντενδείκνυται η χρήση του Nebicur 5 mg σε αυτούς τους ασθενείς.

Ηλικιωμένοι

Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης καθόσον η τιτλοποίηση προς τα άνω έως τη μέγιστη ανεκτή δόση ρυθμίζεται ατομικά.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δεν έχουν γίνει μελέτες σε παιδιά και εφήβους. Επομένως, δεν συνιστάται η χρήση σε παιδιά και εφήβους.

Τρόπος χορήγησης

Το δισκίο πρέπει να καταπίνεται με αρκετή ποσότητα υγρού (π.χ. ένα ποτήρι νερό) μαζί με ή χωρίς το γεύμα.

Αν χρειάζονται τέταρτα του δισκίου

Το δισκίο τοποθετείται πάνω σε επίπεδη, σκληρή επιφάνεια, με την όψη με τη βαθιά χιαστή εγκοπή να βλέπει προς τα πάνω και την όψη με την επίπεδη χιαστή εγκοπή προς τα κάτω. Για να κοπεί το δισκίο στα τέσσερα, σπρώξτε το από πάνω με την άκρη του αντίχειρα.

Αν χρειάζονται δύο ίσα μέρη του δισκίου:

Το δισκίο τοποθετείται πάνω σε επίπεδη, σκληρή επιφάνεια, με την όψη με τη βαθιά χιαστή εγκοπή να βλέπει προς τα πάνω και την όψη με την επίπεδη χιαστή εγκοπή προς τα κάτω. Για να κοπεί το δισκίο σε δύο ίσα μέρη, σπρώξτε το από πάνω με την άκρη και των δύο δεικτών (χεριού) κατά μήκος της γραμμής μιας εγκοπής.

• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

• Ηπατική ανεπάρκεια ή διαταραχή της ηπατικής λειτουργίας

• Οξεία καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιογενές σοκ ή επεισόδια ανεπαρκούς αντιρρόπησης της καρδιακής ανεπάρκειας για τα οποία απαιτείται ενδοφλέβια ινότροπος θεραπείας.

Επιπροσθέτως, όπως συμβαίνει και με άλλους β-αναστολείς, το Nebicur 5 mg αντενδείκνυται σε:

• Σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου, συμπεριλαμβανομένου και του φλεβοκομβικού αποκλεισμού.

• Καρδιακός αποκλεισμός δεύτερου και τρίτου βαθμού (χωρίς βηματοδότη).

• Ιστορικό βρογχόσπασμου και βρογχικού άσθματος.

• Μη υποστηριζόμενο φαιοχρωμοκύττωμα.

• Μεταβολική οξέωση.

• Βραδυκαρδία (καρδιακός παλμός < 60 bpm (σφίξεις το λεπτό) πριν την έναρξη της θεραπείας).

• Υπόταση (συστολική αρτηριακή πίεση < 90 mmHg).

• Σοβαρές περιφερικές κυκλοφοριακές διαταραχές.

Βλέπε επίσης 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες.

Οι παρακάτω προειδοποιήσεις και προφυλάξεις ισχύουν γενικά για β-αδρενεργιούς ανταγωνιστές.

Αναισθησία

Η συνέχιση του β-αποκλεισμού μειώνει τον κίνδυνο αρρυθμιών κατά την έναρξη και διασωλήνωση.Αν διακοπεί ο β-αποκλεισμός ως προετοιμασία για χειρουργική επέμβαση, ο β-αδρενεργικός ανταγωνιστής πρέπει να διακόπτεται τουλάχιστον 24 ώρες πριν.

Απαιτείται προσοχή με ορισμένα αναισθητικά τα οποία προκαλούν καταστολή του μυοκαρδίου.

Ο ασθενής μπορεί να προστατεύεται έναντι αντιδράσεων του παρασυμπαθητικού με ενδοφλέβια χορήγηση ατροπίνης.

Καρδιαγγειακό

Γενικά, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται β-αδρενεργικοί ανταγωνιστές σε ασθενείς με μη υποστηριζόμενη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (ΣΚΑ), εκτός εάν η κατάστασή τους έχει σταθεροποιηθεί.

Σε ασθενείς με ισχαιμική καρδιακή νόσο, η θεραπεία με β-αδρενεργικό ανταγωνιστή θα πρέπει να διακόπτεται σταδιακά, δηλ. κατά τη διάρκεια 1-2 εβδομάδων. Αν είναι απαραίτητο, κατά τον ίδιο χρόνο θα πρέπει να ξεκινά θεραπεία υποκατάστασης, για να εμποδίζεται η επιδείνωση της στηθάγχης.

Οι β-αδρενεργικοί ανταγωνιστές μπορεί να προκαλέσουν βραδυκαρδία: αν ο σφυγμός πέσει κάτω από 50-55 bpm σε ηρεμία ή/και ο ασθενής παρουσιάσει συμπτώματα που είναι ενδεικτικά βραδυκαρδίας, πρέπει να μειώνεται η δοσολογία.

Οι β-αδρενεργικοί ανταγωνιστές πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή:

Σε ασθενείς με περιφερικές κυκλοφοριακές διαταραχές (νόσος ή σύνδρομο του Raynaud, διαλείπουσα χωλότητα), καθώς μπορεί να σημειωθεί επιδείνωση των διαταραχών αυτών.

Σε ασθενείς με πρώτου βαθμού καρδιακό αποκλεισμό, λόγω της αρνητικής επίδρασης των β-αποκλειστών στον χρόνο αγωγιμότητας.

Σε ασθενείς με στηθάγχη τύπου Prinzmetal λόγω μη αντιρροπούμενης αγγειοσυστολής των στεφανιαίων αρτηριών που συνεπάγεται τη μεσολάβηση των α-υποδοχέων: οι β-αδρενεργικοί ανταγωνιστές μπορεί να αυξήσουν τον αριθμό και τη διάρκεια των στηθαγχικών κρίσεων.

Γενικά, δεν συνιστάται ο συνδυασμός νεμπιιβολόλης με ανταγωνιστές των καναλιών ασβεστίου τύπου βεραπαμίλης και διλτιαζέμης, με Ι κατηγορίας αντιαρρυθμικά φάρμακα, και με κεντρικά ενεργούντα αντιυπερτασικά φάρμακα (για λεπτομέρειες βλέπε παράγραφο 4.5).

Μεταβολισμός/Ενδοκρινολογικό

Το Nebicur 5 mg δεν επηρεάζει τα επίπεδα γλυκόζης σε διαβητικούς ασθενείς. Όμως, στους διαβητικούς ασθενείς απαιτείται προσοχή καθώς η νεμπιβολόλη μπορεί να καλύπτει ορισμένα συμπτώματα υπογλυκαιμίας (ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών).

Οι αποκλειστές των β-αδρενεργικών υποδοχέων μπορεί να καλύπτουν συμπτώματα ταχυκαρδίας στον υπερθυρεοειδισμό.

Η ξαφνική διακοπή μπορεί να επιτείνει τα συμπτώματα.

Αναπνευστικό

Σε ασθενείς με χρόνιες αποφρακτικές πνευμονικές διαταραχές, οι β-αδρενεργικοί ανταγωνιστές πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή καθώς μπορεί να επιδεινώσουν τη στένωση των αεροφόρων οδών.

Άλλα

Ασθενείς με ιστορικό ψωρίασης πρέπει να παίρνουν β-αδρενεργικούς ανταγωνιστές μόνο μετά από προσεκτική μελέτη.

Οι β-αδρενεργικοί ανταγωνιστές μπορεί να αυξήσουν την ευαισθησία στα αλλεργιογόνα και τη βαρύτητα αναφυλακτικών αντιδράσεων.

Για την έναρξη θεραπείας για χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια με τη νεμπιβολόλη απαιτείται τακτική παρακολούθηση. Για τη δοσολογία και τον τρόπο χορήγησης βλέπε παράγραφο 4.2.

Η διακοπή της θεραπείας δεν πρέπει να γίνεται ξαφνικά εκτός αν αυτό ενδείκνυται σαφές. Για περαιτέρω πληροφορίες βλέπε παράγραφο 4.2.

Φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις

Οι παρακάτω αλληλεπιδράσεις ισχύουν γενικά για β-αδρενεργικούς ανταγωνιστές.

Μη συνιστώμενοι συνδυασμοί

Αντιαρρυθμικά κατηγορίας Ι (κινιδίνη, υδροκινιδίνη, κιβενζολίνη, φλεκαϊνίδη, δισοπυραμίδη, λιδοκαΐνη, μεξιλετίνη, προπαφαινόνη).

Η επίδραση στον κολποκοιλιακό χρόνο αγωγιμότητας μπορεί να ενισχυθεί και να αυξηθεί η αρνητική ινότροπος επίδραση (βλέπε παράγραφο 4.4).

Ανταγωνιστές των καναλιών ασβεστίου τύπου βεραπαμίλης/διλτιαζέμης:

Αρνητική επίδραση στη συσταλτικότητα και την κολποκοιλιακή αγωγιμότητα. Η ενδοφλέβια χορήγηση της βεραπαμίλης σε ασθενείς στους οποίους χορηγείται θεραπεία με β-αποκλειστές μπορεί να οδηγήσει σε βαθιά υπόταση και κολποκοιλιακό αποκλεισμό (βλέπε παράγραφο 4.4).

Κεντρικά ενεργούντα αντιυπερτασικά (κλονιδίνη, γκουανφασίνη, μοξονιδίνη, μεθυλντόπα, ριλμενιδίνη):

Η ταυτόχρονη χρήση κεντρικά ενεργούντων αντιυπερτασικών μπορεί να επιδεινώσει την καρδιακή ανεπάρκεια μειώνοντας τον κεντρικό συμπαθητικό τόνο (μείωση του καρδιακού παλμού και της καρδιακής παροχής, αγγειοδιαστολή) (βλέπε παράγραφο 4.4). Η απότομη διακοπή, ιδιαίτερα πριν από τη διακοπή β-αποκλειστών, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο «αντιδραστικής υπέρτασης».

Συνδυασμοί που πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή

Αντιαρρυθμικά φάρμακα ΙΙΙ κατηγορίας (Αμιοδαρόνη):

Μπορεί να ενισχυθεί η ενέργεια στον κολποκοιλιακό χρόνο αγωγιμότητας.

Αναισθητικά – πτητικά αλογονωμένα

Η ταυτόχρονη χρήση β-αδρενεργικών ανταγωνιστών και αναισθητικών μπορεί να εξασθενήσει την ανακλαστική ταχυκαρδία και να αυξήσει τον κίνδυνο υπότασης (βλέπε παράγραφο 4.4). Κατά γενικό κανόνα, πρέπει να αποφεύγεται η ξαφνική διακοπή θεραπείας με β-αποκλειστές. Ο αναισθησιολόγος πρέπει να ενημερώνεται ότι ο ασθενής παίρνει Nebicur 5 mg.

Ινσουλίνη και από στόματος αντιδιαβητικά:

Παρόλο που η νεμπιβολόλη δεν επηρεάζει το επίπεδο της γλυκόζης, η ταυτόχρονη χρήση μπορεί να καλύψει ορισμένα συμπτώματα της υπογλικαιμίας (αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία).

Βακλοφαίνη (σπασμολυτικός παράγοντας), αμιφοστίνη (αντινεοπλασματικός παράγοντας):

Ταυτόχρονη χορήγηση με αντιϋπερτασικά είναι πιθανό να αυξήσει την πτώση της αρτηριακής πίεσης, επομένως η δόση της αντιϋπερτασικής θεραπείας θα πρέπει να προσαρμοστεί κατάλληλα.

Συνδυασμοί που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη

Γλυκοσίδες της δακτυλίτιδας:

Η ταυτόχρονη χορήγηση μπορεί να αυξήσει τον κολποκοιλιακό χρόνο αγωγιμότητας.

Από κλινικές μελέτες με τη νεμπιβολόλη δεν προκύπτουν οποιαδήποτε κλινικά στοιχεία αλληλεπίδρασης.

Η νεβιβολόλη δεν επηρεάζει την κινητική της διγοξίνης.

Ανταγωνιστές ασβεστίου τύπου διυδροπυριδίνων (αμλοδιπίνη, φελοδιπίνη, λακιδιπίνη, νιφεδιπίνη, νικαρδιπίνη, νιμοδιπίνη, νιτρενδιπίνη):

Η ταυτόχρονη χρήση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υπότασης και δεν μπορεί να αποκλειστεί αύξηση του κινδύνου περαιτέρω επιδείνωσης στη λειτουργία της κοιλιακής αντλίας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.

Αντιψυχωσικά, αντικαταθλιπτικά (τρικυκλικά, βαρβιτουρικά και φαινοθειαζίνες):

Η ταυτόχρονη χρήση μπορεί να ενισχύσει την υποτασική ενέργεια των β-αποκλειστών (προσθετική ενέργεια).

Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ)

Καμία επίδραση στην δράση της νεμπιβολόλης στη μείωση της αρτηριακής πίεσης.

Συμπαθητικομιμητικοί παράγοντες:

Η ταυτόχρονη χρήση μπορεί να εξουδετερώνει την δράση των β-αδρενεργικών ανταγωνιστών. Οι β-αδρενεργικοί παράγοντες μπορεί να οδηγήσουν σε μη αντιρροπούμενη α-αδρενεργική δράση των συμπαθητικομιμητικών παραγόντων με α- και β- αδρενεργικές ενέργειες (κίνδυνος υπέρτασης, σοβαρής μορφής βραδυκαρδία και καρδιακός αποκλεισμός).

Φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις

Καθώς στον μεταβολισμό της νεμπιβολόλης εμπλέκεται το ισοένζυμο CYP2D6, η συγχορήγηση με ουσίες που αναστέλλουν αυτό το ένζυμο, ιδιαίτερα της παροξετίνης, φλουοξετίνης, θειοριδαζίνης και κινιδίνης, μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένα επίπεδα της νεμπιβολόλης στο πλάσμα τα οποία σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο υπερβολικής βραδυκαρδίας και ανεπιθύμητων ενεργειών.

Η συγχορήγηση της σιμετιδίνης αύξησε τα επίπεδα της νεμπιβολόλης στο πλάσμα, χωρίς να αλλάξει την κλινική ενέργεια. Η συγχορήγηση της ρανιτιδίνης δεν επηρέασε την φαρμακοκινητική της νεμπιβολόλης. Εφόσον το Nebicur 5 mg λαμβάνεται με γεύμα, και μεταξύ γευμάτων λαμβάνεται αντιόξινο, μπορούν να συνταγογραφούνται μαζί και τα δύο φάρμακα.

Ο συνδυασμός της νεμπιβολόλης με τη νικαρδιπίνη προκάλεσε ελαφρά αύξηση στα επίπεδα και των δύο φαρμάκων στο πλάσμα, χωρίς όμως αλλαγή της κλινικής ενέργειας. Η συγχορήγηση αλκοόλης, φουροσεμίδης ή υδροχλωροθιαζίδης δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική της νεμπιβολόλης. Η νεμπιβολολη δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική και τη φαρμακοδυναμική της βαρφαρίνης.

Εγκυμοσύνη

Η νεμπιβολόλη έχει βλαβερές φαρμακολογικές επιδράσεις στην εγκυμοσύνη ή/και στο έμβρυο/νεογνό. Γενικά, οι αποκλειστές των β-αδρενεργικών υποδοχέων μειώνουν τη διαπότιση του πλακούντα, πράγμα που έχει συσχετιστεί με καθυστέρηση της ανάπτυξης, ενδομήτριο θάνατο, αποβολή ή πρόωρο τοκετό. Μπορεί να σημειωθούν ανεπιθύμητες ενέργειες (π.χ. υπογλυκαιμία και βραδυκαρδία) στο έμβρυο και το νεογνό. Αν απαιτείται θεραπεία με αποκλειστές των β-αδρενεργικών υποδοχέων, είναι προτιμότεροι εκλεκτικοί αποκλειστές των β1-αδρενεργικών υποδοχέων.

Η νεμπιβολόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο. Αν θεωρείται απαραίτητη η θεραπεία με νεμπιβολόλη, θα πρέπει να παρακολουθείται η μητροπλακούντιος ροή αίματος και η ανάπτυξη του εμβρύου. Σε περίπτωση επιβλαβών ενεργειών στην κύηση ή το έμβρυο, θα πρέπει να μελετάται η χρήση εναλλακτικής θεραπείας. Το νεογνό πρέπει να παρακολουθείται στενά. Γενικά, θα πρέπει να αναμένονται συμπτώματα υπογλυκαιμίας και βραδυκαρδίας κατά τις 3 πρώτες μέρες.

Γαλουχία

Από μελέτες σε ζώα προκύπτει ότι η νεμπιβολόλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Δεν είναι γνωστό αν αυτό το φάρμακο απεκκρίνεται στο γάλα στον άνθρωπο. Οι περισσότεροι β-αποκλειστές, ιδιαίτερα οι λιπόφιλες ενώσεις όπως η νεμπιβολόλη και οι δραστικοί μεταβολίτες της, περνούν στο μητρικό γάλα αν και σε μεταβλητό βαθμό. Επομένως, δεν συνιστάται η γαλουχία κατά τη χορήγηση νεμπιβολόλη.

Δεν πραγματοποιήθηκαν μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών.

Από φαρμακοδυναμικές μελέτες προκύπτει ότι το Nebicur δεν επηρεάζει την ψυχοκινητική λειτουργία. Κατά την οδήγηση οχημάτων ή το χειρισμό μηχανών, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι μπορεί να σημειωθούν περιστασιακά ζάλη και κούραση.

Οι συχνότητες των ανεπιθύμητων ενεργειών ταξινομούνται στις παρακάτω κατηγορίες:

Πολύ συχνές : (> 1/10)

Συχνές : (> 1/100, < 1/10)

Όχι συχνές : (> 1/1.000, < 1/100)

Σπάνιες : (> 1/10.000, < 1/1.000)

Πολύ σπάνιες : (<1/10.000)

Μη γνωστές : (Δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)

Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρονται χωριστά για την υπέρταση και τη ΧΚΑ λόγω διαφορών στις υποκείμενες νόσους.

Υπέρταση

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν, οι οποίες στην πλειονότητα των περιπτώσεων είναι ήπιας έως μέτριας μορφής, αναφέρονται στον παρακάτω πίνακα ανάλογα με την κατηγορία οργάνου συστήματος και κατά σειρά συχνότητας:

Έχουν επίσης αναφερθεί οι παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες με μερικούς β-αδρενεργικούς ανταγωνιστές: ψευδαισθήσεις, ψυχώσεις, σύγχυση, κρύα/κυανωτικά άκρα, φαινόμενο του Raynaud, ξηροφθαλμία και οφθαλμο-βλεννογονοδερματική τοξικότητα τύπου πρακτολόλης.

Χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια

Είναι διαθέσιμα στοιχεία για ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς με ΧΚΑ από μια κλινική μελέτη ελεγχόμενη με αδρανές (εικονικό) φάρμακο στην οποία έλαβαν μέρος 1.067 ασθενείς οι οποίοι έπαιρναν νεμπιβολόλη και 1.061 ασθενείς οι οποίοι έπαιρναν αδρανές (εικονικό) φάρμακο. Στη μελέτη αυτή, συνολικά 449 ασθενείς που έπαιρναν νεμπιβολόλη (42,1%) ανέφεραν τουλάχιστον πιθανώς αιτιολογικά συσχετιζόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες σε σύγκριση με 334 ασθενείς στην ομάδα αδρανούς φαρμάκου (31,5%). Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν στους ασθενείς που έπαιρναν νεμπιβολόλη ήταν η βραδυκαρδία και η ζάλη, και οι δύο σημειώνονταν σε περίπου 11% των ασθενών. Οι αντίστοιχες συχνότητες ανάμεσα στους ασθενείς που έπαιρναν αδρανές φάρμακο ήταν 2% και 7%, αντιστοίχως.

Αναφέρθηκαν οι παρακάτω συχνότητες εμφάνισης για ανεπιθύμητες ενέργειες (τουλάχιστον πιθανώς συσχετιζόμενες με το φάρμακο) οι οποίες θεωρούνται συγκεκριμένα σχετικές στην αντιμετώπιση της χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας:

• Επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας σημειώθηκε σε 5,8% των ασθενών που έπαιρναν νεμπιβολόλη σε σύγκριση με 5,2% των ασθενών που έπαιρναν αδρανές φάρμακο.

• Ορθοστατική υπόταση αναφέρθηκε σε 2,1% των ασθενών που έπαιρναν νεμπιβολόλη σε σύγκριση με 1,0% των ασθενών που έπαιρναν αδρανές φάρμακο.

• Δυσανεξία στο φάρμακο σημειώθηκε σε 1,6% των ασθενών που έπαιρναν νεμπιβολόλη σε σύγκριση με 0,8% των ασθενών που έπαιρναν αδρανές φάρμακο.

• Κολποκοιλιακός αποκλεισμός πρώτου βαθμού σημειώθηκε σε 1,4% των ασθενών που έπαιρναν νεμπιβολόλη σε σύγκριση με 0,9% των ασθενών που έπαιρναν αδρανές φάρμακο.

• Οίδημα στο κάτω άκρο αναφέρθηκε σε 1,0% των ασθενών που έπαιρναν νεβιβολόλη σε σύγκριση με 0,2% των ασθενών που έπαιρναν αδρανές φάρμακο.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον:

Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων

Μεσογείων 284

GR-15562 Χολαργός, Αθήνα

Τηλ: + 30 21 32040380/337

Φαξ: + 30 21 06549585

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για την υπερδοσολογία με το Nebicur 5 mg.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας με β-αποκλειστές έχουν ως εξής: βραδυκαρδία, υπόταση, βρογχόσπασμος και οξεία καρδιακή ανεπάρκεια.

Αντιμετώπιση

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας ή υπερευαισθησίας, ο ασθενής πρέπει να βρίσκεται κάτω από στενή παρακολούθηση και να αντιμετωπίζεται σε μονάδα εντατικής παρακολούθησης. Πρέπει να γίνεται έλεγχος των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Η απορρόφηση τυχόν κατάλοιπων του φαρμάκου που βρίσκονται ακόμα στον γαστρεντερικό σωλήνα μπορεί να εμποδίζεται με πλύση στομάχου και τη χορήγηση ενεργοποιημένου άνθρακα και ηπακτικού.

Μπορεί να χρειαστεί τεχνητή αναπνοή. Η βραδυκαρδία ή εκτεταμένες αντιδράσεις του παρασυμπαθητικού πρέπει να αντιμετωπίζονται με τη χορήγηση ατροπίνης ή μεθυλατροπίνης. Η υπόταση και το σοκ πρέπει να αντιμετωπίζονται με πλάσμα/υποκατάστατα πλάσματος και, αν χρειάζεται, με κατεχολαμίνες. Ο β-αποκλεισμός μπορεί να αντιμετωπιστεί με αργή ενδοφλέβια χορήγηση υδροχλωρικής ισοπρεναλίνης, αρχίζοντας με δόση περίπου 5 μg/λεπτό, ή δοβουταμίνης, αρχίζοντας με δόση 2,5 μg/λεπτό, έως ότου επιτευχθεί το απαιτούμενο αποτέλεσμα. Σε μη ανταποκρινόμενες περιπτώσεις, η ισοπρεναλίνη μπορεί να συνδυαστεί με ντοπαμίνη. Αν ούτε κι αυτό δεν επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα, μπορεί να μελετηθεί ενδοφλέβια χορήγηση γλυκαγόνης 50-100 μg/kg i.v. Αν χρειάζεται, η ένεση πρέπει να επαναληφθεί εντός μιας ώρας, και στη συνέχεια να ακολουθείται, αν χρειάζεται, με ενδοφλέβια έγχυση γλυκαγόνης 70 μg/kg/ώρα. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις βραδυκαρδίας μη ανταποκρινόμενης στη θεραπεία, μπορεί να τοποθετείται βηματοδότης.