ZENEMIA TABLET 25MG/TAB

Θεραπεία ”διάσωσης” μετά από χορήγηση υψηλών δόσεων μεθοτρεξάτης σε περιπτώσεις όπως το οστεοσάρκωμα.

Αντιμετώπιση της τοξικότητας που προέρχεται από καθυστερημένη αποβολή της μεθοτρεξάτης ή από υπερβολική ληψη ανταγωνιστών του φυλλικού οξέος, όπως ηπυριμεθαμίνη και η τριμεθοπρίμη

Σε συνδυασμό με 5-FU για την παρηγορική αντιμετώπιση του καρκίνου του ορθού και του παχέος εντέρου.

Θεραπεία της μεγαλοβλαστικής αναιμίας που οφείλεται σε έλλειψη του φυλλικού οξέος.

Θεραπεία ”διάσωσης” από υψηλές δόσεις μεθοτρεξάτης: Δίδονται 15 MG κάθε 6 ώρες για 10 δόσεις, που η χορήγηση τους αρχίζει 24 ώρες από την έναρξη χορήγησης της μεθοτρεξάτης, από του στόματος, ενδομυϊκώς ή ενδοφλεβίως. Απαιτείται καθημερινή παρακολούθηση των επιπέδων της μεθοτρεξάτης και της κρεατινίνης του ορού. Η χορήγηση της Λευκοβορίνης, η ενυδάτωση και η αλκαλοποίηση των ούρων πρέπει να

συνεχίζονται έως ότου τα επίπεδα της μεθοτρεξάτης είναι <5x10-8 Μ. Εάν τα επίπεδα της μεθοτρεξάτης είναι >5x10-5 Μ στις 24 ώρες από την χορήγηση της ή >5x10-6 M στις 48 ώρες ή τα επίπεδα της κρεατινίνης στον ορό θα διπλασιασθούν, χορηγούνται 150 MG ενδοφλεβίως κάθε 3 ώρες έως ότου τα επίπεδα της μεθοτρεξάτης μειωθούν στο <1x10-6 Μ.

Σε περιπτώσεις καθυστερημένης αποβολής της μεθοτρεξάτης χορηγούτναι 15 MG Λευκοβορίνης από του στόματος, ενδομυϊκώς ή ενδοφλεβίως κάθε 6 ώρες, έως ότου τα επίπεδα της μεθοτρεξάτης του ορού είναι <1x10-8 Μ

Υπερβολική λήψη ανταγωνιστών του φυλλικού οξέος: χορηγούνται 5-15MG ημερησίως.

Μεγαλοβλαστική αναιμία από έλλειψη φυλλικού οξέος: χορηγείται 1MG ημερησίως. Συνδυασμός με 5-FU: Συνιστώνται δύο θεραπευτικά σχήματα, είτε 200 MG Λευκοβορίνης/Μ2 επιφάνειας σώματος σε αργή ενδοφλέβια χορήγηση που ακολουθούνται από 370 MG 5-FU/Μ2 ενδοφλεβίως, είτε 20 MG Λευκοβορίνης/Μ2 ενδοφλεβίως που ακολουθούνται από 425 MG 5-FU/Μ2 επίσης ενδοφλεβίως.

Κακοήθης ή μεγαλοβλαστική αναιμία που οφείλεται σε έλλειψη της βιταμίνης Β12.

Η χορήγηση Λευκοβορνης σε μεγαλοβλαστική αναιμία από έλλειψη βιταμίνης Β12 διορθώνει την αιματολογική εικόνα, αλλά η νευρολογική συμπτωματολογία εξελίσσεται.

Αυξάνει την τοξικότητα της 5-FU και κατά την συγχορήγησή τους πρέπει να μειώνεται η συνήθης δόση της 5-FU. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε υπερήλικες και καταβεβλημένους ασθενείς. Σε ασθενείς με γαστρεντερικές ή αιματολογικές διαταραχές η θεραπεία δεν πρέπει να αρχίζει ή να επαναλαμβάνεται πριν την πλήρη αποκατάσταση.

Υπάρχει η πιθανότητα να μειώσει την αντιεπιληπτική δράση της φαινοβαρβιτάλης, της φαινυτοϊνης και της πριμιδόνης και να αυξήσει την συχνότητα των σπασμών σε πάσχοντα παιδιά.

Δεν είναι γνωστό εάν η Λευκοβορίνη επηρεάζει το έμβρυο. Κατά την εγκυμοσύνη χορηγείται μόνο εάν είναι σαφώς απαραίτητη. Δεν είναι γνωστό εάν περνά στο μητρικό γάλα και χρειάζεται προσοχή όταν χορηγείται κατά την γαλουχία.

Στην συνιστώμενη δοσολογία το φάρμακο δεν ασκεί καμμία κατασταλτική επίδραση. Η εγρήγορση και ο χρόνος αντίδρασης δεν ελαττώνονται.

Σπανίως εμφανίζονται αλλεργικές αντιδράσεις που περιλαμβάνουν κνίδωση και αναφυλαξία. Κατά την σύγχρονη χορήγηση με 5-FU αυξάνει η πιθανότητα εμφανίσεως διάρροιας και στοματίτιδας, ενώ η συχνότητα και η βαρύτητα των άλλων ανεπιθύμητων ενεργειών της 5-FU φαίνεται να μην επηρεάζονται.

Δόσεις που είναι μεγαλύτερες από 25 MG πρέπει να χορηγούνται ενδομυϊκώς ή ενδοφλεβίως και όχι από του στόματος. Ο ρυθμός της ενδοφλέβιας χορήγησης δεν πρέπει να ξεπερνά τα 160 MG/1’ λεπτό.