FYCOMPA F.C.TAB 2MG/TAB

PERAMPANEL

Πληροφορίες συνταγογράφησης

Λίστα ασφαλίσεων

Το φάρμακο είναι στη λίστα ασφάλισης

Πληροφορίες έκδοσης

Δεν υπάρχουν δεδομένα.

Περιορισμός συνταγογράφησης

ΜΕ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ

Λίστα αλληλεπιδράσεων

Προσθήκη στις αλληλεπιδράσεις

Αλληλεπιδράσεις με

Τρόφιμα

Φυτά

Συμπληρώματα

Συνήθειες

Περιορισμοί χρήσης

Νεφρικό

Ηπατικό

Κύηση

Θηλασμός

Άλλες πληροφορίες

Όνομα φαρμάκου

FYCOMPA F.C.TAB 2MG/TAB

Σύνθεση

Δεν υπάρχουν δεδομένα.

Φαρμακευτική μορφή

ΕΠΙΚΑΛΥΜΜΕΝΟ ΜΕ ΛΕΠΤΟ ΥΜΕΝΙΟ ΔΙΣΚΙΟ

Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)

EISAI GMBH, GERMANY

Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately

Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.

Σαρώστε με την κάμερα του τηλεφώνου σας.

4.9

Πάνω 36k αξιολογήσεις

Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately

Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.

Βαθμολογία 4,9 σε αστέρια, πάνω από 20.000 αξιολογήσεις

SmPC - FYCOMPA 2MG/TAB

Ενδείξεις

Το Fycompa (περαμπανέλη) ενδείκνυται για τη συμπληρωματική αντιμετώπιση:

επιληπτικών κρίσεων εστιακής έναρξης (POS) με ή χωρίς δευτερογενώς γενικευμένες επιληπτικές κρίσεις σε ασθενείς ηλικίας από 4 ετών και άνω,
πρωτοπαθών γενικευμένων τονικοκλονικών (PGTC) κρίσεων σε ασθενείς ηλικίας από 7 ετών και άνω με ιδιοπαθή γενικευμένη επιληψία (IGE).

Δοσολογία

Το Fycompa πρέπει να τιτλοποιείται, ανάλογα με την ατομική απόκριση του ασθενούς, προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η ισορροπία μεταξύ αποτελεσματικότητας και ανοχής.

Η περαμπανέλη πρέπει να λαμβάνεται από του στόματος εφάπαξ ημερησίως την ώρα της κατάκλισης. Ο γιατρός θα πρέπει να συνταγογραφήσει την πιο κατάλληλη φαρμακοτεχνική μορφή και περιεκτικότητα σύμφωνα με το βάρος και τη δόση. Διατίθενται εναλλακτικές φαρμακοτεχνικές μορφές περαμπανέλης, συμπεριλαμβανομένου του πόσιμου εναιωρήματος.

Επιληπτικές Κρίσεις Εστιακής Έναρξης

Η περαμπανέλη σε δόσεις των 4 mg/ημέρα έως 12 mg/ημέρα έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική θεραπεία σε επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης.

Στον ακόλουθο πινάκα συνοψίζεται η συνιστώμενη δοσολογία για ενήλικες, εφήβους και παιδιά ηλικίας από 4 ετών. Περισσότερες λεπτομέρειες παρέχονται μετά τον πίνακα.

	Ενήλικες/έφηβοι(12 ετών και άνω)	Παιδιά (4 – 11 ετών), βάρους:
	Ενήλικες/έφηβοι(12 ετών και άνω)	≥ 30 kg	20 – < 30 kg	< 20 kg
Συνιστώμενη αρχική δόση	2 mg/ημέρα	2 mg/ημέρα	1 mg/ημέρα	1 mg/ημέρα
Τιτλοποίηση (τμηματικές αλλαγές)	2 mg/ημέρα(όχι συχνότερα από εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)	2 mg/ημέρα (όχι συχνότερααπό εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)	1 mg/ημέρα (όχι συχνότερααπό εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)	1 mg/ημέρα (όχι συχνότερααπό εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)
Συνιστώμενη δόση συντήρησης	4 – 8 mg/ημέρα	4 – 8 mg/ημέρα	4 – 6 mg/ημέρα	2 – 4 mg/ημέρα
Τιτλοποίηση (τμηματικές αλλαγές)	2 mg/ημέρα(όχι συχνότερα από εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)	2 mg/ημέρα (όχι συχνότερααπό εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)	1 mg/ημέρα (όχι συχνότερααπό εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)	0,5 mg/ημέρα (όχι συχνότερα από εβδομαδιαίαμεσοδιαστήματα)
Συνιστώμενημέγιστη δόση	12 mg/ημέρα	12 mg/ημέρα	8 mg/ημέρα	6 mg/ημέρα

Ενήλικες, έφηβοι ηλικίας ≥ 12 ετών

Η θεραπεία με Fycompa πρέπει να αρχίζει με μια δόση των 2 mg/ημέρα. Η δόση μπορεί να αυξηθεί με βάση την κλινική απόκριση και την ανοχή μέσω τμηματικών αλλαγών των 2 mg (είτε εβδομαδιαίως είτε κάθε 2 εβδομάδες, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ημιζωής που περιγράφονται παρακάτω) σε μια δόση συντήρησης των 4 mg/ημέρα έως 8 mg/ημέρα. Ανάλογα με την κλινική απόκριση του ασθενούς και την ανοχή σε δόση των 8 mg/ημέρα, η δόση μπορεί να αυξηθεί μέσω τμηματικών αλλαγών των

2 mg/ημέρα έως 12 mg/ημέρα. Ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που δεν βραχύνουν το χρόνο ημιζωής της περαμπανέλης (βλ. παράγραφο 4.5) πρέπει να τιτλοποιούνται όχι συχνότερα από ό,τι σε μεσοδιαστήματα των 2 εβδομάδων. Ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που βραχύνουν την ημιζωή της περαμπανέλης (βλ. παράγραφο 4.5) πρέπει να τιτλοποιούνται όχι συχνότερα από ό,τι σε μεσοδιαστήματα της 1 εβδομάδας.

Παιδιά (από 4 έως 11 ετών) βάρους ≥ 30 kg

Παιδιά (ηλικίας από 4 έως 11 ετών) βάρους από 20 kg έως < 30 kg

φαρμακευτικά προϊόντα που βραχύνουν την ημιζωή της περαμπανέλης (βλ. παράγραφο 4.5) πρέπει να τιτλοποιούνται όχι συχνότερα από ό,τι σε μεσοδιαστήματα της 1 εβδομάδας.

Παιδιά (ηλικίας από 4 έως 11 ετών) βάρους < 20 kg

Η θεραπεία με Fycompa πρέπει να αρχίζει με μια δόση του 1 mg/ημέρα. Η δόση μπορεί να αυξηθεί με βάση την κλινική απόκριση και την ανοχή μέσω τμηματικών αλλαγών του 1 mg (είτε εβδομαδιαίως είτε κάθε 2 εβδομάδες, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ημιζωής που περιγράφονται παρακάτω) σε μια δόση συντήρησης των 2 mg/ημέρα έως 4 mg/ημέρα. Ανάλογα με την κλινική απόκριση του ασθενούς και την ανοχή σε δόση των 4 mg/ημέρα, η δόση μπορεί να αυξηθεί μέσω τμηματικών αλλαγών του 0,5 mg/ημέρα έως 6 mg/ημέρα. Ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που δεν βραχύνουν το χρόνο ημιζωής της περαμπανέλης (βλ. παράγραφο 4.5) πρέπει να τιτλοποιούνται όχι συχνότερα από ό,τι σε μεσοδιαστήματα των 2 εβδομάδων. Ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που βραχύνουν την ημιζωή της περαμπανέλης (βλ. παράγραφο 4.5) πρέπει να τιτλοποιούνται όχι συχνότερα από ό,τι σε μεσοδιαστήματα της 1 εβδομάδας.

Πρωτοπαθείς Γενικευμένες Τονικοκλονικές Κρίσεις

Η περαμπανέλη σε δόση έως και 8 mg/ημέρα έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική σε πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις.

Στον ακόλουθο πινάκα συνοψίζεται η συνιστώμενη δοσολογία για ενήλικες, εφήβους και παιδιά ηλικίας από 7 ετών. Περισσότερες λεπτομέρειες παρέχονται μετά τον πίνακα.

	Ενήλικες/έφηβοι(12 ετών και άνω)	Παιδιά (7 – 11 ετών), βάρους:
	Ενήλικες/έφηβοι(12 ετών και άνω)	≥ 30 kg	20 – < 30 kg	< 20 kg
Συνιστώμενη αρχική δόση	2 mg/ημέρα	2 mg/ημέρα	1 mg/ημέρα	1 mg/ημέρα
Τιτλοποίηση (τμηματικές αλλαγές)	2 mg/ημέρα(όχι συχνότερα από εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)	2 mg/ημέρα (όχι συχνότερααπό εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)	1 mg/ημέρα (όχι συχνότερααπό εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)	1 mg/ημέρα (όχι συχνότερααπό εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)
Συνιστώμενη δόση συντήρησης	Έως και8 mg/ημέρα	4 – 8 mg/ημέρα	4 – 6 mg/ημέρα	2 – 4 mg/ημέρα
Τιτλοποίηση (τμηματικές αλλαγές)	2 mg/ημέρα(όχι συχνότερα απόεβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)	2 mg/ημέρα (όχι συχνότερααπό εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)	1 mg/ημέρα (όχι συχνότερααπό εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)	0,5 mg/ημέρα (όχι συχνότερααπό εβδομαδιαία μεσοδιαστήματα)
Συνιστώμενη μέγιστη δόση	12 mg/ημέρα	12 mg/ημέρα	8 mg/ημέρα	6 mg/ημέρα

Ενήλικες, έφηβοι ηλικίας ≥ 12 ετών

Η θεραπεία με Fycompa πρέπει να αρχίζει σε μια δόση των 2 mg/ημέρα. Η δόση μπορεί να αυξηθεί με βάση την κλινική απόκριση και την ανοχή μέσω τμηματικών αλλαγών των 2 mg (είτε εβδομαδιαίως είτε κάθε 2 εβδομάδες, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ημιζωής που περιγράφονται παρακάτω) σε μια δόση συντήρησης έως και 8 mg/ημέρα. Ανάλογα με την κλινική απόκριση του ασθενούς και την ανοχή σε δόση των 8 mg/ημέρα, η δόση μπορεί να αυξηθεί έως και 12 mg/ημέρα, που μπορεί να είναι αποτελεσματική σε μερικούς ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.4). Ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που δεν βραχύνουν το χρόνο ημιζωής της περαμπανέλης (βλ. παράγραφο 4.5) πρέπει να τιτλοποιούνται όχι συχνότερα από ό,τι σε μεσοδιαστήματα των 2 εβδομάδων. Ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που βραχύνουν την ημιζωή της περαμπανέλης (βλ. παράγραφο 4.5) πρέπει να τιτλοποιούνται όχι συχνότερα από ό,τι σε μεσοδιαστήματα της

1 εβδομάδας.

Παιδιά (από 7 έως 11 ετών) βάρους ≥ 30 kg

και την ανοχή σε δόση των 8 mg/ημέρα, η δόση μπορεί να αυξηθεί μέσω τμηματικών αλλαγών των

Παιδιά (ηλικίας από 7 έως 11 ετών) βάρους από 20 kg έως < 30 kg

1 mg/ημέρα έως 8 mg/ημέρα. Ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που δεν βραχύνουν το χρόνο ημιζωής της περαμπανέλης (βλ. παράγραφο 4.5) πρέπει να τιτλοποιούνται όχι συχνότερα από ό,τι σε μεσοδιαστήματα των 2 εβδομάδων. Ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που βραχύνουν την ημιζωή της περαμπανέλης (βλ. παράγραφο 4.5) πρέπει να τιτλοποιούνται όχι συχνότερα από ό,τι σε μεσοδιαστήματα της 1 εβδομάδας.

Παιδιά (ηλικίας από 7 έως 11 ετών) βάρους < 20 kg

Απόσυρση

Συνιστάται η διακοπή να γίνεται σταδιακά ώστε να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα επιληπτικών κρίσεων από ανάδραση. Ωστόσο, λόγω του μεγάλου χρόνου ημιζωής της και της επακόλουθης βραδείας μείωσης στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα, η περαμπανέλη μπορεί να διακοπεί απότομα, εάν είναι απολύτως αναγκαίο.

Παράλειψη δόσεων

Παράλειψη μίας δόσης: Καθώς η περαμπανέλη έχει μεγάλο χρόνο ημιζωής, ο ασθενής πρέπει να περιμένει και να πάρει την επόμενη προγραμματισμένη δόση του.

Εάν έχουν παραλειφθεί περισσότερες της μίας δόσεις, για μια συνεχή περίοδο μικρότερης των

5 χρόνων ημιζωής (3 εβδομάδες για ασθενείς που δεν λαμβάνουν αντιεπιληπτικά φάρμακα (AEDs) που επάγουν το μεταβολισμό της περαμπανέλης, 1 εβδομάδα για ασθενείς που λαμβάνουν αντιεπιληπτικά φάρμακα (AEDs) που επάγουν το μεταβολισμό της περαμπανέλης (βλ. παράγραφο 4.5)), πρέπει να εξετασθεί η επανέναρξη της θεραπείας από το τελευταίο επίπεδο δόσης.

Εάν ένας ασθενής έχει διακόψει τη θεραπεία με περαμπανέλη για μια συνεχή περίοδο μεγαλύτερης των 5 χρόνων ημιζωής, συνιστάται ότι οι συστάσεις δοσολογίας έναρξης που παρατίθενται ανωτέρω πρέπει να ακολουθούνται.

Ηλικιωμένοι (ηλικίας 65 ετών και άνω)

Οι κλινικές μελέτες του Fycompa σε επιληψία δεν περιλάμβαναν επαρκείς αριθμούς ασθενών ηλικίας 65 ετών και άνω ώστε να προσδιοριστεί εάν αντιδρούν διαφορετικά από τους νεότερους ασθενείς. Η ανάλυση των πληροφοριών για την ασφάλεια σε 905 ηλικιωμένους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με περαμπανέλη (σε διπλά τυφλές μελέτες που διεξήχθησαν για μη επιληπτικές ενδείξεις) δεν απεκάλυψε διαφορές που σχετίζονται με την ηλικία στο προφίλ ασφάλειας. Σε συνδυασμό με την έλλειψη

διαφοράς που σχετίζεται με την ηλικία στην έκθεση σε περαμπανέλη, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης στους ηλικιωμένους. Η περαμπανέλη πρέπει να χορηγείται με προσοχή στους ηλικιωμένους λαμβάνοντας υπόψη την ενδεχόμενη αλληλεπίδραση φαρμάκων σε ασθενείς που λαμβάνουν πολλαπλή φαρμακευτική αγωγή (βλ. παράγραφο 4.4).

Νεφρική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία. Η χρήση σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση δεν συνιστάται.

Ηπατική δυσλειτουργία

Οι αυξήσεις της δόσης σε ασθενείς με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία πρέπει να βασίζονται στην κλινική απόκριση και την ανοχή. Για ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, η δοσολογία μπορεί να ξεκινήσει με δόση των 2 mg. Οι ασθενείς πρέπει να τιτλοποιηθούν προς τα άνω χρησιμοποιώντας δόσεις των 2 mg με περιοδικότητα τουλάχιστον δύο εβδομάδων βάσει της ανεκτικότητας και της ανοχής.

Η δοσολογία της περαμπανέλης για ασθενείς με ήπια και μέτρια δυσλειτουργία δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 8 mg.

Η χρήση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν συνιστάται.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της περαμπανέλης δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί σε παιδιά ηλικίας κάτω των 4 ετών στις ενδείξεις POS ή σε παιδιά ηλικίας κάτω των 7 ετών στις ενδείξεις PGTCS.

Τρόπος χορήγησης

Το Fycompa πρέπει να λαμβάνεται ως εφάπαξ από του στόματος δόση την ώρα του ύπνου. Μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς τροφή (βλ. παράγραφο 5.2). Το δισκίο πρέπει να καταπίνεται ολόκληρο με ένα ποτήρι νερό. Δεν πρέπει να μασάται, να θρυμματίζεται ή να διαχωρίζεται. Τα δισκία δεν μπορούν διαχωριστούν με ακρίβεια καθώς δεν υπάρχει εγκοπή σπασίματος.

Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Προειδοποιήσεις

Αυτοκτονικός ιδεασμός

Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφορά έχουν αναφερθεί σε ασθενείς υπό αγωγή με αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα για διάφορες ενδείξεις. Μια μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων, ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο δοκιμών αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων έχει επίσης δείξει ένα μικρό αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφοράς. Ο μηχανισμός που οδηγεί σε αυτό τον κίνδυνο δεν είναι γνωστός και τα διαθέσιμα δεδομένα δεν αποκλείουν την πιθανότητα εμφάνισης αυξημένου κινδύνου με την περαμπανέλη.

Κατά συνέπεια, οι ασθενείς (παιδιά, έφηβοι και ενήλικες) πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφορών και να εξετάζεται η κατάλληλη θεραπεία. Οι ασθενείς (και οι φροντιστές των ασθενών) πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες να αναζητούν ιατρική συμβουλή σε περίπτωση εμφάνισης σημείων αυτοκτονικού ιδεασμού ή συμπεριφοράς.

Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες (ΣΔΑΕ)

Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες (ΣΔΑΕ) που περιλαμβάνουν φαρμακευτική αντίδραση με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (σύνδρομο DRESS) και σύνδρομο Stevens - Johnson

(SJS) μπορούν να αποβούν απειλητικές για τη ζωή ή και θανάσιμες (άγνωστη συχνότητα, βλ. παράγραφο 4.8) έχουν αναφερθεί σχετικά με τη θεραπεία με περαμπανέλη.

Κατά τη συνταγογράφηση, οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τα σημεία και συμπτώματα, καθώς και να παρακολουθούνται συχνά για δερματικές αντιδράσεις.

Τα συμπτώματα του συνδρόμου DRESS περιλαμβάνουν συνήθως, μεταξύ άλλων, πυρετό, εξάνθημα που σχετίζεται με συμμετοχή και άλλου συστήματος οργάνων, λεμφαδενοπάθεια, μη φυσιολογικές τιμές σε εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας, καθώς και ηωσινοφιλία.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι πρώιμες εκδηλώσεις υπερευαισθησίας, όπως ο πυρετός και η λεμφαδενοπάθεια, ενδέχεται να υφίστανται ακόμη και χωρίς εμφανές εξάνθημα.

Τα συμπτώματα του SJS περιλαμβάνουν συνήθως, μεταξύ άλλων, αποκόλληση δέρματος (επιδερμική νέκρωση/φλύκταινες) < 10%, ερυθηματώδες δέρμα (συρρέον), ταχεία εξέλιξη, επώδυνες άτυπες βλάβες ομοιάζουσες με στόχο ή/και πορφυρικές κηλίδες σε ευρεία διασπορά ή εκτεταμένο ερύθημα (συρρέον), πομφολυγώδη/διαβρωτική συμμετοχή περισσότερων από 2 βλεννογόνων.

Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα που σχετίζονται με τις παραπάνω αντιδράσεις, η χορήγηση της περαμπανέλης θα πρέπει να διακοπεί αμέσως και να εξεταστεί το ενδεχόμενο εναλλακτικής θεραπείας (κατά περίπτωση).

Εάν ο ασθενής έχει αναπτύξει σοβαρή αντίδραση όπως SJS ή DRESS με τη χρήση περαμπανέλης, η θεραπεία με περαμπανέλη δεν θα πρέπει να ξεκινήσει εκ νέου για αυτόν τον ασθενή οποιαδήποτε στιγμή.

Αφαιρετικές και μυοκλονικές κρίσεις

Οι αφαιρετικές και οι μυοκλονικές κρίσεις είναι δύο συχνοί τύποι γενικευμένης επιληπτικής κρίσης που εμφανίζονται συχνά σε ασθενείς με IGE. Άλλα AED είναι γνωστό ότι επάγουν ή επιδεινώνουν τους συγκεκριμένους τύπους επιληπτικής κρίσης. Οι ασθενείς με μυοκλονικές κρίσεις και αφαιρετικές κρίσεις θα πρέπει να παρακολουθούνται ενώ είναι υπό θεραπεία με το Fycompa.

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Η περαμπανέλη μπορεί να προκαλέσει ζάλη και υπνηλία και επομένως, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα οδήγησης ή χειρισμού μηχανημάτων (βλ. παράγραφο 4.7).

Ορμονικά αντισυλληπτικά

Σε δόσεις των 12 mg/ημέρα το Fycompa μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα των ορμονικών αντισυλληπτικών που περιέχουν προγεσταγόνα. Σε αυτή την περίπτωση, επιπρόσθετες μη ορμονικές μορφές αντισύλληψης συνιστώνται κατά τη χρήση του Fycompa (βλ. παράγραφο 4.5).

Πτώσεις

Φαίνεται να υπάρχει ένας αυξημένος κίνδυνος πτώσεων, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους. Ο υποκείμενος λόγος δεν είναι σαφής.

Επιθετικότητα, ψυχωσική διαταραχή

Επιθετικές, εχθρικές και μη φυσιολογικές συμπεριφορές έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία μεπεραμπανέλη. Σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με περαμπανέλη σε κλινικές δοκιμές, επιθετικότητα, θυμός, ευερεθιστότητα και ψυχωσική διαταραχή αναφέρθηκαν πιο συχνά σε υψηλότερες δόσεις. Τα περισσότερα από τα αναφερθέντα περιστατικά ήταν είτε ήπια είτε μέτρια και οι ασθενείς ανέκαμψαν είτε αυθόρμητα είτε με προσαρμογή της δόσης. Ωστόσο, σε μερικούς ασθενείς παρατηρήθηκαν σκέψεις πρόκλησης βλάβης σε άλλους, σωματική επίθεση ή απειλητική συμπεριφορά (< 1% σε κλινικές δοκιμές με περαμπανέλη). Αυτοκτονικός ιδεασμός έχει αναφερθεί σε ασθενείς. Θα

πρέπει να γίνεται σύσταση στους ασθενείς και στους φροντιστές να ειδοποιούν έναν επαγγελματία υγείας αμέσως εάν παρατηρηθούν σημαντικές αλλαγές στη διάθεση ή τα πρότυπα συμπεριφοράς. Η δοσολογία της περαμπανέλης θα πρέπει να μειωθεί εάν εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα και θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής εάν τα συμπτώματα είναι σοβαρά (βλ. παράγραφο 4.2).

Πιθανότητα κατάχρησης

Προσοχή πρέπει να δίνεται σε ασθενείς με ιστορικό κατάχρησης ουσιών και ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται για συμπτώματα κατάχρησης περαμπανέλης.

Συγχορηγούμενα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν το CYP 3A

Τα ποσοστά απόκρισης μετά την προσθήκη της περαμπανέλης σε σταθερές δόσεις ήταν χαμηλότερα όταν οι ασθενείς λάμβαναν συγχορηγούμενα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν τα ένζυμα CYP3A (καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, οξκαρβαζεπίνη) σε σύγκριση με τα ποσοστά απόκρισης σε ασθενείς που λάμβαναν συγχορηγούμενα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα που δεν επάγουν ένζυμα. Η απόκριση των ασθενών πρέπει να παρακολουθείται όταν κάνουν μετάταξη από συγχορηγούμενα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα που δεν επάγουν ένζυμα σε φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν ένζυμα και αντιστρόφως. Ανάλογα με την κλινική απόκριση του ασθενούς και την ανοχή, η δόση μπορεί να αυξηθεί ή να μειωθεί 2 mg τη φορά (βλ. παράγραφο 4.2).

Άλλα συγχορηγούμενα (μη αντιεπιληπτικά) φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν ή αναστέλλουν το κυτόχρωμα P450

Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για ανοχή και κλινική απόκριση όταν προστίθενται ή αφαιρούνται επαγωγείς ή αναστολείς του κυτοχρώματος P450, αφού τα επίπεδα της περαμπανέλης στο πλάσμα μπορούν να μειωθούν ή να αυξηθούν. Η δόση της περαμπανέλης μπορεί να χρειαστεί να αναπροσαρμοστεί αναλόγως.

Ηπατοτοξικότητα

Έχουν αναφερθεί περιστατικά ηπατοτοξικότητας (κυρίως αυξημένα ηπατικά ένζυμα) με περαμπανέλη σε συνδυασμό με άλλα αντιεπιληπτικά φάρμακα. Εάν παρατηρηθεί αύξηση ηπατικών ενζύμων, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο παρακολούθησης της ηπατικής λειτουργίας.

Έκδοχα

Δυσανεξία στη φρουκτόζη

Το Fycompa περιέχει λακτόζη, επομένως οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, έλλειψη λακτάσης Lapp ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

Αλληλεπιδράσεις

Λίστα αλληλεπιδράσεων

Προσθήκη στις αλληλεπιδράσεις

Το Fycompa δεν θεωρείται ένας ισχυρός επαγωγέας ή αναστολέας των ενζύμων του κυτοχρώματος P450 ή των UGT ενζύμων (βλ. παράγραφο 5.2).

Ορμονικά αντισυλληπτικά

Σε υγιείς γυναίκες που λάμβαναν 12 mg (αλλά όχι των 4 ή 8 mg/ημέρα) για 21 ημέρες ταυτόχρονα με ένα συνδυασμένο από στόματος αντισυλληπτικό, το Fycompa έδειξε ότι μειώνει την έκθεση σε λεβονοργεστρέλη (οι μέσες τιμές της Cmax και της AUC μειώθηκαν κάθε μία κατά 40%). Η AUC της αιθυνυλοιστραδιόλης δεν επηρεάστηκε από το Fycompa 12 mg ενώ η Cmax μειώθηκε κατά 18%. Ως εκ τούτου, πρέπει να εξετασθεί η πιθανότητα μειωμένης αποτελεσματικότητας των ορμονικών αντισυλληπτικών που περιέχουν προγεσταγόνα για τις γυναίκες που χρειάζονται Fycompa

12 mg/ημέρα και να χρησιμοποιηθεί μια επιπρόσθετη αξιόπιστη μέθοδος (ενδομήτρια συσκευή (IUD), προφυλακτικό) (βλ. παράγραφο 4.4).

Αλληλεπιδράσεις μεταξύ του Fycompa και άλλων αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων

Πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ του Fycompa και άλλων αντιεπιληπτικών φαρμάκων (AEDs) εξετάσθηκαν σε κλινικές μελέτες. Μια ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού τριών συγκεντρωτικών μελετών Φάσης 3 σε εφήβους και ενήλικες ασθενείς με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης αξιολόγησε την επίδραση του Fycompa (έως και 12 mg εφάπαξ ημερησίως) στη φαρμακοκινητική άλλων AED. Σε μια άλλη ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού συγκεντρωτικών δεδομένων από 20 μελέτες Φάσης 1 σε υγιή άτομα, με Fycompa έως και 36 mg, καθώς και μία μελέτη Φάσης 2 και έξι μελέτες Φάσης 3 σε παιδιατρικούς, εφήβους και ενήλικες ασθενείς με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης ή πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις, με Fycompa έως και 16 mg εφάπαξ ημερησίως, αξιολογήθηκε η επίδραση των συγχορηγούμενων AED στην κάθαρση της περαμπανέλης. Η επίδραση αυτών των αλληλεπιδράσεων στη μέση συγκέντρωση σε σταθεροποιημένη κατάσταση συνοψίζεται στον ακόλουθο πίνακα.

Συγχορηγούμενο αντιεπιληπτικό φάρμακο (AED)	Επίδραση του αντιεπιληπτικού φαρμάκου (AED) στησυγκέντρωση του Fycompa	Επίδραση του Fycompa στη συγκέντρωση τουαντιεπιληπτικού φαρμάκου(AED)
Καρβαμαζεπίνη	3 φορές μείωση	<10% μείωση
Κλοβαζάμη	Καμία επίδραση	<10% μείωση
Κλοναζεπάμη	Καμία επίδραση	Καμία επίδραση
Λαμοτριγίνη	Καμία επίδραση	<10% μείωση
Λεβετιρακετάμη	Καμία επίδραση	Καμία επίδραση
Οξκαρβαζεπίνη	2 φορές μείωση	35% αύξηση 1)
Φαινοβαρβιτάλη	20% μείωση	Καμία επίδραση
Φαινυτοΐνη	2 φορές μείωση	Καμία επίδραση
Τοπιραμάτη	20% μείωση	Καμία επίδραση
Βαλπροϊκό οξύ	Καμία επίδραση	<10% μείωση
Ζονισαμίδη	Καμία επίδραση	Καμία επίδραση

1) Ο ενεργός μεταβολίτης μονο-υδροξυ-καρβαζεπίνη δεν εξετάσθηκε.

Με βάση τα αποτελέσματα από την ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού ασθενών με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης και ασθενών με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις, η ολική κάθαρση του Fycompa αυξήθηκε όταν χορηγήθηκε ταυτόχρονα με καρβαμαζεπίνη (3 φορές) και φαινυτοΐνη ή οξκαρβαζεπίνη (2 φορές), τα οποία είναι γνωστοί επαγωγείς ενζύμων μεταβολισμού (βλ. παράγραφο 5.2). Αυτή η επίδραση πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και να αντιμετωπίζεται όταν προστίθενται ή αποσύρονται αυτά τα αντιεπιληπτικά φάρμακα από το θεραπευτικό σχήμα του ασθενούς. Η κλοναζεπάμη, η λεβετιρακετάμη, η φαινοβαρβιτάλη, η τοπιραμάτη, η ζονισαμίδη, η κλοβαζάμη, η λαμοτριγίνη και το βαλπροϊκό οξύ δεν επηρέασαν με κλινικά σχετικό τρόπο την κάθαρση του Fycompa.

Σε μια ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού ασθενών με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης, το Fycompa δεν επηρέασε με κλινικά σχετικό τρόπο την κάθαρση της κλοναζεπάμης, της λεβετιρακετάμης, της φαινοβαρβιτάλης, της φαινυτοΐνης, της τοπιραμάτης, της ζονισαμίδης, της καρβαμαζεπίνης, της κλοβαζάμης, της λαμοτριγίνης και του βαλπροϊκού οξέος, στην υψηλότερη δόση περαμπανέλης που έχει αξιολογηθεί (12 mg/ημέρα).

Διαπιστώθηκε ότι η περαμπανέλη μείωσε την κάθαρση της οξκαρβαζεπίνης κατά 26%. Η οξκαρβαζεπίνη μεταβολίζεται ταχέως από το ένζυμο αναγωγάση κυτοσόλης στον ενεργό μεταβολίτη, μονο-υδροξυ-καρβαζεπίνη. Η επίδραση της περαμπανέλης στις συγκεντρώσεις της μονο-υδροξυ-καρβαζεπίνης δεν είναι γνωστή.

Η περαμπανέλη χορηγείται έως το κλινικό αποτέλεσμα ανεξαρτήτως άλλων αντιεπιληπτικών φαρμάκων (AEDs).

Επίδραση της περαμπανέλης στα υποστρώματα του CYP3A

Σε υγιή άτομα, το Fycompa (6 mg εφάπαξ ημερησίως για 20 ημέρες) μείωσε την AUC της μιδαζολάμης κατά 13%. Μια μεγαλύτερη μείωση στην έκθεση της μιδαζολάμης (ή άλλα ευαίσθητα υποστρώματα του CYP3A) δεν μπορεί να αποκλειστεί σε υψηλότερες δόσεις Fycompa.

Επίδραση των επαγωγέων του κυτοχρώματος P450 στη φαρμακοκινητική της περαμπανέλης

Ισχυροί επαγωγείς του κυτοχρώματος P450, όπως η ριφαμπικίνη και το υπερικό, αναμένεται να μειώσουν τις συγκεντρώσεις της περαμπανέλης και στην παρουσία τους δεν έχει αποκλειστεί το ενδεχόμενο υψηλότερων συγκεντρώσεων στο πλάσμα των δραστικών μεταβολιτών. Έχει αποδειχθεί ότι η φελβαμάτη μειώνει τις συγκεντρώσεις μερικών φαρμακευτικών προϊόντων και μπορεί επίσης να μειώσει τις συγκεντρώσεις της περαμπανέλης.

Επίδραση των αναστολέων του κυτοχρώματος P450 στη φαρμακοκινητική της περαμπανέλης

Σε υγιή άτομα, ο αναστολέας του CYP3A4 κετοκοναζόλη (400 mg εφάπαξ ημερησίως για 10 ημέρες) αύξησε την AUC της περαμπανέλης κατά 20% και παρέτεινε το χρόνο ημιζωής της περαμπανέλης κατά 15% (67,8 ώρες έναντι 58,4 ώρες). Δεν μπορούν να αποκλειστούν μεγαλύτερες επιδράσεις όταν η περαμπανέλη συνδυάζεται με έναν αναστολέα του CYP3A με μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής από την κετοκοναζόλη ή όταν ο αναστολέας χορηγείται για μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας.

Λεβοντόπα

Σε υγιή άτομα, το Fycompa (4 mg εφάπαξ ημερησίως για 19 ημέρες) δεν είχε καμία επίδραση στην Cmax ή την AUC της λεβοντόπα.

Οινόπνευμα

Οι επιδράσεις της περαμπανέλης σε εργασίες που ενέχουν εγρήγορση και επαγρύπνηση, όπως η ικανότητα οδήγησης, ήταν αθροιστικές ή υπεραθροιστικές στις επιδράσεις του ίδιου του οινοπνεύματος, όπως διαπιστώθηκε σε μια μελέτη φαρμακοδυναμικής αλληλεπίδρασης σε υγιή άτομα. Η χορήγηση πολλαπλών δόσεων περαμπανέλης των 12 mg/ημέρα αύξησε τα επίπεδα του θυμού, της σύγχυσης και της κατάθλιψης, όπως αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας το προφίλ της κλίμακας αξιολόγησης 5 σημείων της κατάστασης της διάθεσης (βλ. παράγραφο 5.1). Αυτές οι επιδράσεις μπορεί επίσης να παρατηρηθούν όταν το Fycompa χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.

Σε μια ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού εφήβων ασθενών ηλικίας ≥ 12 ετών και παιδιών ηλικίας 4 έως 11 ετών, δεν υπήρξε καμία σημαντική διαφορά σε σύγκριση με τον πληθυσμό των ενηλίκων.

Κύηση

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία και αντισύλληψη σε άντρες και γυναίκες

Το Fycompa δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας χωρίς τη χρήση αντισύλληψης, εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο. Το Fycompa μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα των ορμονικών αντισυλληπτικών που περιέχουν προγεσταγόνα. Συνεπώς, συνιστάται επιπρόσθετη μη ορμονική μορφή αντισύλληψης (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.5).

Κύηση

Είναι περιορισμένα τα δεδομένα (περιπτώσεις έκβασης εγκυμοσύνης λιγότερες από 300) από τη χρήση της περαμπανέλης στις έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν τερατογόνες

επιδράσεις σε αρουραίους ή κουνέλια, αλλά παρατηρήθηκε εμβρυοτοξικότητα σε αρουραίους σε δόσεις τοξικές για τη μητέρα (βλέπε παράγραφο 5.3). Το Fycompa δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Θηλασμός

Μελέτες σε θηλάζοντες αρουραίους έδειξαν απέκκριση της περαμπανέλης ή και των μεταβολιτών της στο γάλα (για λεπτομέρειες βλέπε παράγραφο 5.3). Δεν είναι γνωστό εάν η περαμπανέλη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/θα αποφευχθεί η θεραπεία με Fycompa, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.

Γονιμότητα

Στη μελέτη γονιμότητας σε αρουραίους, παρατεταμένοι και άτακτοι οιστρικοί κύκλοι παρατηρήθηκαν στη μέγιστη ανεκτή δόση (30 mg/kg) σε θήλεις. Ωστόσο, αυτές οι μεταβολές δεν επηρέασαν τη γονιμότητα και την πρώιμη εμβρυϊκή ανάπτυξη. Δεν παρουσιάστηκε καμία επίδραση στη γονιμότητα του άρρενος (βλέπε παράγραφο 5.3). Η επίδραση της περαμπανέλης στην ανθρώπινη γονιμότητα δεν έχει τεκμηριωθεί.

Οδήγηση

Το Fycompa έχει μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Η περαμπανέλη μπορεί να προκαλέσει ζάλη και υπνηλία και, επομένως, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Στους ασθενείς πρέπει να δίνεται συμβουλή να μην οδηγούν οχήματα, να μη χειρίζονται πολύπλοκα μηχανήματα ή να μην παίρνουν μέρος σε ενδεχομένως επικίνδυνες δραστηριότητες, μέχρι να γίνει γνωστό εάν η περαμπανέλη επηρεάζει την ικανότητά τους να εκτελούν αυτές τις εργασίες (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.5).

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Σε όλες τις ελεγχόμενες και μη ελεγχόμενες δοκιμές σε ασθενείς με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης, 1.639 ασθενείς έχουν λάβει περαμπανέλη από τους οποίους 1.147 έχουν υποβληθεί σε θεραπεία για 6 μήνες και 703 για χρονικό διάστημα άνω των 12 μηνών.

Στην ελεγχόμενη και μη ελεγχόμενη μελέτη σε ασθενείς με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις, 114 ασθενείς έχουν λάβει περαμπανέλη από τους οποίους 68 έχουν υποβληθεί σε θεραπεία για 6 μήνες και 36 για χρονικό διάστημα άνω των 12 μηνών.

Ανεπιθύμητες ενέργειες που οδηγούν σε διακοπή της θεραπείας:

Στις ελεγχόμενες Φάσης 3 κλινικές δοκιμές επιληπτικών κρίσεων εστιακής έναρξης, το ποσοστό διακοπής της θεραπείας ως αποτέλεσμα μιας ανεπιθύμητης ενέργειας ήταν 1,7% (3/172), 4,2% (18/431) και 13,7% (35/255) σε ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν περαμπανέλη στις συνιστώμενες δόσεις των 4 mg, 8 mg και 12 mg/ημέρα, αντίστοιχα, και 1,4% (6/442) σε ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν εικονικό φάρμακο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που συχνότερα (≥1% στο σύνολο της ομάδας που έλαβε περαμπανέλη και μεγαλύτερο από την ομάδα που έλαβε εικονικό φάρμακο) οδηγούσαν σε διακοπή της θεραπείας ήταν η ζάλη και η υπνηλία.

Στην ελεγχόμενη Φάσης 3 κλινική δοκιμή πρωτοπαθών γενικευμένων τονικοκλονικών κρίσεων, το ποσοστό διακοπής της θεραπείας ως αποτέλεσμα μιας ανεπιθύμητης ενέργειας ήταν 4,9% (4/81) σε ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν 8 mg περαμπανέλης, και 1,2% (1/82) σε ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν εικονικό φάρμακο. Η ανεπιθύμητη ενέργεια που συχνότερα οδηγούσε σε διακοπή της θεραπείας (≥2% στην ομάδα που έλαβε περαμπανέλη και μεγαλύτερο από την ομάδα που έλαβε εικονικό φάρμακο) ήταν η ζάλη.

Χρήση μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου

Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες (ΣΔΑΕ) που περιλαμβάνουν φαρμακευτική αντίδραση με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (σύνδρομο DRESS) έχουν αναφερθεί σχετικά με τη θεραπεία με περαμπανέλη (βλ. παράγραφο 4.4).

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα

Στον παρακάτω πίνακα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες, οι οποίες αναφέρθηκαν με βάση την ανασκόπηση της συνολικής βάσης δεδομένων κλινικών μελετών για την ασφάλεια του Fycompa, παρατίθενται ανά Κατηγορία/Οργανικό Σύστημα και συχνότητα. Η ακόλουθη συνθήκη χρησιμοποιήθηκε για την ταξινόμηση των ανεπιθύμητων ενεργειών: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Σε κάθε κατηγορία συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Κατηγορία/οργανικό σύστημα	Πολύ συχνές	Συχνές	Όχι συχνές	Μη γνωστές
Διαταραχές τουμεταβολισμού και της θρέψης		Μειωμένη όρεξη Αυξημένη όρεξη
Ψυχιατρικές διαταραχές		Επιθετικότητα ΘυμόςΆγχος Συγχυτική κατάσταση	Αυτοκτονικός ιδεασμός Απόπειρα αυτοκτονίας Ψευδαισθήσεις Ψυχωσική διαταραχή
Διαταραχές του νευρικού συστήματος	Ζάλη Υπνηλία	Αταξία Δυσαρθρία Διαταραχή της ισορροπίας Ευερεθιστότητα
Οφθαλμικές διαταραχές		ΔιπλωπίαΘαμπή όραση
Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου		Ίλιγγος
Διαταραχές του γαστρεντερικού		Ναυτία
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού				Φαρμακευτική αντίδραση με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (σύνδρομο DRESS)Σύνδρομο Stevens - Johnson (SJS)
Διαταραχές του μυοσκελετικούσυστήματος και του συνδετικού ιστού		Οσφυαλγία

Κατηγορία/οργανικό σύστημα	Πολύ συχνές	Συχνές	Όχι συχνές	Μη γνωστές
Γενικές διαταραχές		Διαταραχή βάδισης Κόπωση
Παρακλινικές εξετάσεις		Αυξημένοσωματικό βάρος
Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκέςθεραπευτικών χειρισμών		Πτώση

* sΒλ. παράγραφο 4.4.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Βάσει της βάσης δεδομένων των κλινικών δοκιμών 196 εφήβων που εκτέθηκαν σε περαμπανέλη από διπλά τυφλές μελέτες για επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης και πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις, το συνολικό προφίλ ασφάλειας σε εφήβους ήταν παρόμοιο με εκείνο των ενηλίκων, εκτός από την επιθετικότητα, η οποία παρατηρήθηκε πιο συχνά σε έφηβους από ό,τι σε ενήλικες.

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων των κλινικών δοκιμών 180 παιδιατρικών ασθενών που εκτέθηκαν σε περαμπανέλη από μια πολυκεντρική μελέτη ανοιχτής επισήμανσης, το συνολικό προφίλ ασφάλειας σε παιδιά ήταν παρόμοιο με εκείνο που έχει τεκμηριωθεί για εφήβους και ενήλικες, εκτός από την υπνηλία, την ευερεθιστότητα, την επιθετικότητα και τη διέγερση, οι οποίες παρατηρήθηκαν πιο συχνά στην παιδιατρική μελέτη σε σύγκριση με τις μελέτες σε εφήβους και ενήλικες.

Τα διαθέσιμα δεδομένα σε παιδιά δεν υποδεικνύουν κλινικά σημαντικές επιδράσεις της περαμπανέλης στις παραμέτρους αύξησης και ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένου του σωματικού βάρους, του ύψους, της λειτουργίας του θυρεοειδούς, του επιπέδου αυξητικού παράγοντα 1 προσομοιάζοντος με την ινσουλίνη (IGF-1), της γνωστικής λειτουργίας [όπως αξιολογήθηκε βάσει της κλίμακας νευροψυχολογικής αξιολόγησης Aldenkamp-Baker (ABNAS)], της συμπεριφοράς [όπως αξιολογήθηκε μέσω της λίστας ελέγχου παιδικής συμπεριφοράς (CBCL)] και της λεπτής κινητικότητας [όπως αξιολογήθηκε μέσω της δοκιμασίας τοποθέτησης πασσάλων Lafayette (LGPT)]. Ωστόσο, οι μακροπρόθεσμες επιδράσεις (άνω του 1 έτους) στη μάθηση, την ευφυΐα, την ανάπτυξη, τη λειτουργία του ενδοκρινούς συστήματος και την ήβη στα παιδιά παραμένουν άγνωστες.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

Υπερβολική δόση

Υπήρξαν περιστατικά μετά την κυκλοφορία σκόπιμης και τυχαίας υπερδοσολογίας. Οι αναφερθείσες δόσεις περαμπανέλης ήταν έως και περίπου 50 mg σε παιδιατρικούς ασθενείς και έως και 300 mg σε ενήλικους ασθενείς. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν περιλάμβαναν μεταβολή της νοητικής κατάστασης, διέγερση, επιθετική συμπεριφορά, έμετος, κώμα, και μειωμένο επίπεδο συνείδησης. Οι ασθενείς ανέκαμψαν χωρίς επακόλουθα.

Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο διαθέσιμο για τις επιδράσεις της περαμπανέλης.

Ενδείκνυται γενική υποστηρικτική φροντίδα του ασθενούς που περιλαμβάνει τον έλεγχο των ζωτικών σημείων και την παρακολούθηση της κλινικής κατάστασης του ασθενούς. Δεδομένου του μεγάλου χρόνου ημιζωής της, οι επιδράσεις που προκαλούνται από την περαμπανέλη θα μπορούσαν να

παραταθούν. Λόγω της χαμηλής νεφρικής κάθαρσης ειδικές παρεμβάσεις, όπως η προκαλούμενη διούρηση, η αιμοκάθαρση ή η αιμοπροσρόφηση, δεν αναμένεται να έχουν αξία.

Φαρμακολογικές ιδιότητες - FYCOMPA 2MG/TAB

Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιεπιληπτικά, άλλα αντιεπιληπτικά, κωδικός ATC: N03AX22

Μηχανισμός δράσης

Η περαμπανέλη είναι ένας εξαιρετικά εκλεκτικός, μη συναγωνιστικός ανταγωνιστής του ιονοτροπικού AMPA (α- αµινο-3-υδροξυ-5-µεθυλο-4-ισοξαζολοπροπιονικό οξύ) υποδοχέα του γλουταμινικού οξέος σε μετα-συναπτικούς νευρώνες. Το γλουταμινικό οξύ είναι ο κύριος διεγερτικός νευροδιαβιβαστής του κεντρικού νευρικού συστήματος και έχει εμπλακεί σε μια σειρά από νευρολογικές διαταραχές που προκαλούνται από νευρωνική υπερδιέγερση. Η ενεργοποίηση των AMPA υποδοχέων από το γλουταμινικό οξύ πιστεύεται ότι ευθύνεται για τη γρηγορότερη διεγερτική συναπτική διαβίβαση στον εγκέφαλο. Σε in vitro μελέτες, η περαμπανέλη δεν ανταγωνίστηκε το AMPA στη σύνδεση με τον AMPA υποδοχέα, αλλά η σύνδεση της περαμπανέλης εκτοπίστηκε από μη συναγωνιστικούς ανταγωνιστές του AMPA υποδοχέα, υποδεικνύοντας ότι η περαμπανέλη είναι ένας μη συναγωνιστικός ανταγωνιστής του AMPA υποδοχέα. In vitro, η περαμπανέλη ανέστειλε την επαγόμενη από το AMPA (αλλά όχι επαγόμενη από το NMDA) αύξηση στο ενδοκυττάριο ασβέστιο. In vivo, η περαμπανέλη παρέτεινε σημαντικά τη λανθάνουσα περίοδο των επιληπτικών κρίσεων σε ένα μοντέλο επιληπτικών κρίσεων επαγόμενες από το AMPA.

Ο ακριβής μηχανισμός με τον οποίο η περαμπανέλη ασκεί τις αντιεπιληπτικές δράσεις της στον άνθρωπο αναμένεται να διευκρινιστεί πλήρως.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Μια φαρμακοκινητική-φαρμακοδυναμική (αποτελεσματικότητας) ανάλυση διεξήχθη βάσει συγκεντρωτικών στοιχείων από τις 3 δοκιμές αποτελεσματικότητας για επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης. Επιπλέον, μια φαρμακοκινητική-φαρμακοδυναμική (αποτελεσματικότητας) ανάλυση διεξήχθη σε μία δοκιμή αποτελεσματικότητας για πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις. Σε αμφότερες τις αναλύσεις, η έκθεση στην περαμπανέλη συσχετίζεται με τη μείωση στη συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων.

Ψυχοκινητική απόδοση

Εφάπαξ και πολλαπλές δόσεις των 8 mg και 12 mg εξασθένισαν την ψυχοκινητική απόδοση σε υγιείς εθελοντές κατά ένα δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Οι επιδράσεις της περαμπανέλης σε πολύπλοκες εργασίες, όπως η ικανότητα οδήγησης, ήταν αθροιστικές ή υπεραθροιστικές στις επιδράσεις εξασθένισης του οινοπνεύματος. Ο έλεγχος της ψυχοκινητικής απόδοσης επέστρεψε στα αρχικά επίπεδα εντός 2 εβδομάδων από τη διακοπή της χορήγησης δόσης περαμπανέλης.

Γνωστική λειτουργία

Σε μια μελέτη σε υγιείς εθελοντές για την αξιολόγηση των επιδράσεων της περαμπανέλης στην εγρήγορση και τη μνήμη χρησιμοποιώντας ένα πρότυπο σύνολο αξιολογήσεων, δεν βρέθηκε καμία επίδραση της περαμπανέλης μετά από εφάπαξ και πολλαπλές δόσεις περαμπανέλης έως και

12 mg/ημέρα.

Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη που διεξήχθη σε εφήβους ασθενείς, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στη γνωστική λειτουργία σε σχέση με το εικονικό φάρμακο, όπως μετρήθηκε με τη Συνολική Βαθμολογία Γνωστικής Λειτουργίας του Συστήματος Φαρμακευτικής Έρευνας Γνωστικής Λειτουργίας (CDR) για την περαμπανέλη. Στην επέκταση ανοιχτής επισήμανσης, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στη συνολική βαθμολογία του

συστήματος CDR μετά από 52 εβδομάδες θεραπείας με περαμπανέλη (βλ. παράγραφο 5.1

Παιδιατρικός πληθυσμός).

Σε μια μη ελεγχόμενη μελέτη ανοιχτής επισήμανσης που διεξήχθη σε παιδιατρικούς ασθενείς, δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές μεταβολές στη γνωστική λειτουργία σε σχέση με την έναρξη, όπως μετρήθηκαν βάσει της κλίμακας ABNAS μετά από συμπληρωματική θεραπεία με περαμπανέλη (βλ. παράγραφο 5.1. Παιδιατρικός πληθυσμός).

Εγρήγορση και διάθεση

Τα επίπεδα εγρήγορσης (διέγερσης) μειώθηκαν κατά δοσοεξαρτώμενο τρόπο σε υγιή άτομα που έλαβαν δόσεις περαμπανέλης από 4 έως 12 mg/ημέρα. Η διάθεση χειροτέρευσε μόνο μετά τη χορήγηση δόσης των 12 mg/ημέρα. Οι μεταβολές στη διάθεση ήταν μικρές και αντανακλούσαν μια γενική μείωση της εγρήγορσης. Η χορήγηση πολλαπλών δόσεων περαμπανέλης των 12 mg/ημέρα ενίσχυσε επίσης τις επιδράσεις του οινοπνεύματος στην επαγρύπνηση και την εγρήγορση και αύξησε τα επίπεδα του θυμού, της σύγχυσης και της κατάθλιψης, όπως αξιολογούνται χρησιμοποιώντας το προφίλ της κλίμακας 5 σημείων αξιολόγησης της κατάστασης της διάθεσης.

Καρδιακή ηλεκτροφυσιολογία

Η περαμπανέλη δεν παρέτεινε το διάστημα QTc όταν χορηγήθηκε σε ημερήσιες δόσεις έως και

12 mg/ημέρα και δεν είχε δοσοεξαρτώμενη ή κλινικά σημαντική επίδραση στη διάρκεια QRS. Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Επιληπτικές Κρίσεις Εστιακής Έναρξης

Η αποτελεσματικότητα της περαμπανέλης σε επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης τεκμηριώθηκε σε τρεις συμπληρωματικής θεραπείας διάρκειας 19 εβδομάδων, τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρικές δοκιμές σε ενήλικες και εφήβους ασθενείς. Οι ασθενείς είχαν επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης με ή χωρίς δευτερογενή γενίκευση και δεν ελέγχθηκαν επαρκώς με ένα έως τρία συγχορηγούμενα αντιεπιληπτικά φάρμακα (AEDs). Κατά τη διάρκεια μιας αρχικής περιόδου διάρκειας 6 εβδομάδων, οι ασθενείς έπρεπε να έχουν περισσότερες από πέντε επιληπτικές κρίσεις με καμία περίοδο πλήρως απαλλαγμένη από τις επιληπτικές κρίσεις να μην υπερβαίνει τις 25 ημέρες. Σε αυτές τις τρεις μελέτες, οι ασθενείς είχαν μέση διάρκεια επιληψίας περίπου 21,06 χρόνια. Μεταξύ του 85,3% και του 89,1% των ασθενών λάμβαναν δύο έως τρία συγχορηγούμενα αντιεπιληπτικά φάρμακα (AEDs) με ή χωρίς ταυτόχρονη διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου.

Οι δύο μελέτες (μελέτες 304 και 305) συνέκριναν τις δόσεις της περαμπανέλης των 8 και

12 mg/ημέρα με εικονικό φάρμακο και η τρίτη μελέτη (μελέτη 306) συνέκρινε τις δόσεις της περαμπανέλης των 2, 4 και 8 mg/ημέρα με εικονικό φάρμακο. Και στις τρεις μελέτες, μετά από μια αρχική φάση διάρκειας 6 εβδομάδων για την τεκμηρίωση της συχνότητας των αρχικών επιληπτικών κρίσεων πριν από την τυχαιοποίηση, οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν και τιτλoποιήθηκαν στην τυχαιοποιημένη δόση. Κατά τη διάρκεια της φάσης τιτλοποίησης και στις τρεις μελέτες, η θεραπεία ξεκίνησε με δόση των 2 mg/ημέρα και αυξήθηκε με εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/ημέρα στη δόση-στόχο. Οι ασθενείς που εμφάνισαν μη ανεκτές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορούσαν να παραμείνουν στην ίδια δόση ή να τους μειώσουν τη δόση τους στην προηγούμενη ανεκτή δόση. Και στις τρεις μελέτες, τη φάση τιτλοποίησης ακολούθησε η φάση συντήρησης που διήρκεσε

13 εβδομάδες, κατά την οποία οι ασθενείς επρόκειτο να παραμείνουν σε μια σταθερή δόση περαμπανέλης.

Τα συγκεντρωτικά 50% ποσοστά ανταποκριθέντων ήταν 19% με εικονικό φάρμακο, 29% με δόση των 4 mg, 35% με δόση των 8 mg και 35% με δόση των 12 mg. Μια στατιστικά σημαντική επίδραση στη μείωση της συχνότητας των επιληπτικών κρίσεων των 28 ημερών (αρχική τιμή στη φάση της θεραπείας) σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου παρατηρήθηκε με τη θεραπεία με περαμπανέλη σε δόσεις των 4 mg/ημέρα (Μελέτη 306), των 8 mg/ημέρα (Μελέτες 304, 305 και 306) και των 12 mg/ημέρα (Μελέτες 304 και 305). Τα 50% ποσοστά ανταποκριθέντων στις ομάδες των

4 mg, 8 mg και 12 mg ήταν αντίστοιχα 23,0%, 31,5%, και 30,0% σε συνδυασμό με αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν ένζυμα και ήταν 33,3%, 46,5% και 50,0% όταν η περαμπανέλη

χορηγήθηκε σε συνδυασμό με αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα που δεν επάγουν ένζυμα. Αυτές οι μελέτες δείχνουν ότι η εφάπαξ ημερήσια χορήγηση της περαμπανέλης σε δόσεις των 4 mg έως 12 mg ήταν σημαντικά πιο αποτελεσματική από το εικονικό φάρμακο ως συμπληρωματική θεραπεία σε αυτό τον πληθυσμό.

Τα δεδομένα από ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες καταδεικνύουν ότι παρατηρείται βελτίωση στον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων με εφάπαξ ημερήσια δόση περαμπανέλης των 4 mg και αυτό το όφελος ενισχύεται καθώς η δόση αυξάνεται στα 8 mg/ημέρα. Δεν παρατηρήθηκε όφελος αποτελεσματικότητας στη δόση των 12 mg σε σύγκριση με τη δόση των 8 mg στο συνολικό πληθυσμό. Παρατηρήθηκε όφελος στη δόση των 12 mg σε ορισμένους ασθενείς που ανέχτηκαν τη δόση των 8 mg και όταν η κλινική απόκριση σε αυτή τη δόση ήταν ανεπαρκής. Μια κλινικά σημαντική μείωση στη συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων σε σχέση με το εικονικό φάρμακο επετεύχθη ακόμα και από τη δεύτερη εβδομάδα χορήγησης δόσης όταν οι ασθενείς κατέληξαν σε ημερήσια δόση των 4 mg.

1,7 έως 5,8% των ασθενών που λάμβαναν περαμπανέλη στις κλινικές μελέτες απαλλάχθηκαν πλήρως από τις κρίσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου συντήρησης διάρκειας 3 μηνών σε σύγκριση με

0% - 1,0% των ασθενών που λάμβαναν εικονικό φάρμακο.

Ανοιχτής επισήμανσης επέκταση μελέτης

Ενενήντα επτά τοις εκατό των ασθενών που ολοκλήρωσαν τις τυχαιοποιημένες δοκιμές σε ασθενείς με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης εισήχθησαν στην ανοιχτής επισήμανσης επέκταση μελέτης (n=1.186). Οι ασθενείς από την τυχαιοποιημένη δοκιμή άλλαξαν σε θεραπεία με περαμπανέλη διάρκειας άνω των 16 εβδομάδων ακολουθούμενη από μια μακροχρόνια περίοδο συντήρησης

(≥1 έτος). Η μέση κατά μέσο όρο ημερήσια δόση ήταν 10,05 mg.

Πρωτοπαθείς Γενικευμένες Τονικοκλονικές Κρίσεις

Η περαμπανέλη ως συμπληρωματική θεραπεία σε ασθενείς ηλικίας 12 ετών και άνω με ιδιοπαθή γενικευμένη επιληψία που εμφανίζουν πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις τεκμηριώθηκε σε μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη (Μελέτη 332). Οι κατάλληλοι ασθενείς σε μια σταθερή δόση των 1 έως 3 AEDs που εμφάνισαν τουλάχιστον 3 πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις κατά τη διάρκεια της αρχικής περιόδου διάρκειας 8 εβδομάδων τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε περαμπανέλη είτε εικονικό φάρμακο. Ο πληθυσμός περιελάμβανε 164 ασθενείς (περαμπανέλη N=82, εικονικό φάρμακο Ν=82). Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν επί τέσσερις εβδομάδες για μια δόση στόχο των 8 mg την ημέρα ή τη μέγιστη ανεκτή δόση και υποβλήθηκαν σε θεραπεία για 13 πρόσθετες εβδομάδες στο τελευταίο επίπεδο δόσης που επετεύχθη στο τέλος της περιόδου τιτλοποίησης. Η συνολική περίοδος θεραπείας ήταν 17 εβδομάδες. Το φάρμακο της μελέτης χορηγήθηκε μία φορά την ημέρα.

Το 50% ποσοστό ανταποκριθέντων με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου συντήρησης ήταν σημαντικά υψηλότερο στην ομάδα της περαμπανέλης (58,0%) από ό,τι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (35,8%), P=0,0059. Το 50% ποσοστό ανταποκριθέντων ήταν 22,2% σε συνδυασμό με αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν ένζυμα και ήταν 69,4% όταν η περαμπανέλη χορηγήθηκε σε συνδυασμό με αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα που δεν επάγουν ένζυμα. Ο αριθμός των ασθενών της περαμπανέλης που λάμβαναν αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν ένζυμα ήταν μικρός (n = 9). Η διάμεση ποσοστιαία μεταβολή στη συχνότητα των πρωτοπαθών γενικευμένων τονικοκλονικών κρίσεων ανά 28 ημέρες κατά τη διάρκεια των περιόδων τιτλοποίησης και συντήρησης (συνδυασμένες) σε σχέση με την περίοδο πριν την τυχαιοποίηση ήταν μεγαλύτερη με την περαμπανέλη (-76,5%) από ό,τι με το εικονικό φάρμακο (-38,4%), Ρ<0,0001. Κατά τη διάρκεια της περιόδου συντήρησης διάρκειας τριών μηνών, 30,9% (25/81) των ασθενών που λάμβαναν περαμπανέλη στις κλινικές μελέτες απαλλάχθηκαν πλήρως από τις πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις σε σύγκριση με 12,3% (10/81) για το εικονικό φάρμακο.

Άλλοι υπότυποι ιδιοπαθούς γενικευμένης επιληπτικής κρίσης

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της περαμπανέλης σε ασθενείς με μυοκλονικές κρίσεις δεν έχουν τεκμηριωθεί. Τα διαθέσιμα δεδομένα είναι ανεπαρκή για να εξαχθούν οποιαδήποτε συμπεράσματα.

Η αποτελεσματικότητα της περαμπανέλης στη θεραπεία των αφαιρετικών κρίσεων δεν έχει αποδειχθεί.

Στη μελέτη 332, σε ασθενείς με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις που είχαν επίσης ταυτόχρονες μυοκλονικές κρίσεις, η πλήρης απαλλαγή από τις κρίσεις επετεύχθη στο 16,7% (4/24) των ασθενών που λάμβαναν περαμπανέλη σε σύγκριση με 13,0% (3/23) σε εκείνους που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Σε ασθενείς με ταυτόχρονες αφαιρετικές κρίσεις, η πλήρης απαλλαγή από τις κρίσεις επετεύχθη στο 22,2% (6/27) των ασθενών που λάμβαναν περαμπανέλη σε σύγκριση με 12,1% (4/33) για το εικονικό φάρμακο. Πλήρης απαλλαγή από όλες τις κρίσεις επετεύχθη στο 23,5% (19/81) των ασθενών που λάμβαναν περαμπανέλη σε σύγκριση με 4,9% (4/81) των ασθενών που λάμβαναν εικονικό φάρμακο.

Ανοιχτής επισήμανσης φάση επέκτασης μελέτης

Από τους 140 ασθενείς που ολοκλήρωσαν τη μελέτη 332, 114 ασθενείς (81,4%) εισήχθησαν στη φάση επέκτασης. Οι ασθενείς από την τυχαιοποιημένη δοκιμή άλλαξαν σε θεραπεία με περαμπανέλη διάρκειας άνω των 6 εβδομάδων ακολουθούμενη από μια μακροχρόνια περίοδο συντήρησης

(≥1 έτος). Στη φάση επέκτασης, 73,7% (84/114) των ασθενών λάμβανε μια μέση ημερήσια δόση περαμπανέλης μεγαλύτερη από 4 έως 8 mg/ημέρα και 16,7% (19/114) λάμβανε μια μέση ημερήσια δόση μεγαλύτερη από 8 έως 12 mg/ημέρα. Μια μείωση στη συχνότητα των πρωτοπαθών γενικευμένων τονικοκλονικών κρίσεων τουλάχιστον 50% παρατηρήθηκε σε 65,9% (29/44) των ασθενών μετά από 1 χρόνο θεραπείας κατά τη διάρκεια της φάσης επέκτασης (σε σχέση με την προ-περαμπανέλης αρχική συχνότητα κρίσεών τους). Αυτά τα δεδομένα ήταν σύμφωνα με εκείνα για την ποσοστιαία μεταβολή στη συχνότητα των κρίσεων και έδειξαν ότι το 50% ποσοστό ανταποκριθέντων με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις ήταν γενικά σταθερό καθ’ όλη τη διάρκεια από περίπου την εβδομάδα 26 μέχρι το τέλος του έτους 2. Παρόμοια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν όταν όλες οι κρίσεις και η απουσία έναντι των μυοκλονικών κρίσεων αξιολογήθηκαν με την πάροδο του χρόνου.

Μεταστροφή σε μονοθεραπεία

Σε μια αναδρομική μελέτη κλινικής πρακτικής, 51 ασθενείς με επιληψία που έλαβαν περαμπανέλη ως συμπληρωματική θεραπεία άλλαξαν σε μονοθεραπεία με περαμπανέλη. Η πλειοψηφία από αυτούς τους ασθενείς είχαν ιστορικό επιληπτικών κρίσεων εστιακής έναρξης. Από αυτούς, 14 ασθενείς (27%) επέστρεψαν σε συμπληρωματική θεραπεία στους επόμενους μήνες. Τριάντα τέσσερις (34) ασθενείς παρακολουθήθηκαν για τουλάχιστον 6 μήνες και, από αυτούς, 24 ασθενείς (71%) παρέμειναν σε μονοθεραπεία με περαμπανέλη για τουλάχιστον 6 μήνες. Δέκα (10) ασθενείς παρακολουθήθηκαν για τουλάχιστον 18 μήνες και, από αυτούς, 3 ασθενείς (30%) παρέμειναν σε μονοθεραπεία με περαμπανέλη για τουλάχιστον 18 μήνες.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Fycompa σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στις ανθεκτικές στη θεραπεία επιληψίες (σχετιζόμενα με τη θέση εντόπισης και την ηλικία σύνδρομα επιληψίας) (βλέπε παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με τη χρήση σε εφήβους και παιδιά).

Οι τρεις βασικές διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο φάσης 3 μελέτες περιλάμβαναν 143 εφήβους ηλικίας μεταξύ 12 και 18 ετών. Τα αποτελέσματα σε αυτούς τους εφήβους ήταν παρόμοια με εκείνα που παρατηρήθηκαν στον πληθυσμό των ενηλίκων.

Η μελέτη 332 περιλάμβανε 22 εφήβους ηλικίας μεταξύ 12 και 18 ετών. Τα αποτελέσματα σε αυτούς τους εφήβους ήταν παρόμοια με εκείνα που παρατηρήθηκαν στον πληθυσμό των ενηλίκων.

Μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διάρκειας 19 εβδομάδων με μια φάση επέκτασης ανοιχτής επισήμανσης (Μελέτη 235) διεξήχθη για την αξιολόγηση των βραχυπρόθεσμων επιδράσεων του Fycompa στη γνωστική λειτουργία (εύρος δόσης στόχου 8 έως

12 mg μία φορά την ημέρα) ως συμπληρωματική θεραπεία σε 133 (Fycompa n=85, εικονικό φάρμακο n=48) εφήβους ασθενείς, ηλικίας 12 έως κάτω των 18 ετών, με ανεπαρκώς ελεγχόμενες εστιακές επιληπτικές κρίσεις. Η γνωστική λειτουργία αξιολογήθηκε με τη Συνολική Βαθμολογία t-τεστ Γνωστικής Λειτουργίας του Συστήματος Φαρμακευτικής Έρευνας Γνωστικής Λειτουργίας (CDR), η οποία αποτελεί μια σύνθετη βαθμολογία που προέρχεται από 5 πεδία ελέγχου Δύναμη Προσοχής, Συνέχεια στην Προσοχή, Ποιότητα Επεισοδιακής Δευτερεύουσας Μνήμης, Ποιότητα Μνήμης Εργασίας και Ταχύτητα Μνήμης. Η μέση μεταβολή (SD) από την έναρξη έως το τέλος της διπλά τυφλής θεραπείας (19 εβδομάδες) στη Συνολική Βαθμολογία t-τεστ Γνωστικής Λειτουργίας του Συστήματος CDR ήταν 1,1 (7,14) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου και (μείον) –1,0 (8,86) στην ομάδα περαμπανέλης, με τη διαφορά μεταξύ των ομάδων θεραπείας στη μέση τιμή της μεθόδου ελαχίστων τετραγώνων να είναι (95% CI) = (μείον) -2,2 (-5,2, 0,8). Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων θεραπείας (p = 0,145). Οι Συνολικές Βαθμολογίες t-τεστ Γνωστικής Λειτουργίας του Συστήματος CDR για το εικονικό φάρμακο και την περαμπανέλη ήταν 41,2 (10,7) και 40,8 (13,0), αντίστοιχα κατά την έναρξη. Για ασθενείς με περαμπανέλη στην επέκταση ανοιχτής επισήμανσης (n = 112), η μέση μεταβολή (SD) από την έναρξη έως το τέλος της θεραπείας ανοιχτής επισήμανσης (52 εβδομάδες) στη Συνολική Βαθμολογία t-τεστ Γνωστικής Λειτουργίας του Συστήματος CDR ήταν (μείον) -1,0 (9,91). Αυτό δεν ήταν στατιστικά σημαντικό (p = 0,96). Μετά από έως και 52 εβδομάδες θεραπείας με περαμπανέλη (n = 114), δεν παρατηρήθηκε επίδραση στην ανάπτυξη των οστών. Δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στο βάρος, το ύψος και τη σεξουαλική ανάπτυξη μετά από έως και 104 εβδομάδες θεραπείας (n = 114).

Διεξήχθη μια μη ελεγχόμενη μελέτη ανοιχτής επισήμανσης (Μελέτη 311) για την αξιολόγηση της σχέσης έκθεσης-αποτελεσματικότητας της περαμπανέλης ως συμπληρωματικής θεραπείας σε 180 παιδιατρικούς ασθενείς (ηλικίας από 4 έως 11 ετών) με ανεπαρκώς ελεγχόμενες εστιακές

επιληπτικές κρίσεις ή πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν σε διάστημα 11 εβδομάδων σε μια δόση στόχο 8 mg/ημέρα ή στη μέγιστη ανεκτή δόση (μη υπερβαίνουσα τα 12 mg/ημέρα) για τους ασθενείς που δεν λάμβαναν συγχορηγούμενα αντιεπιληπτικά φάρμακα επαγωγής του CYP3A (καρβαμαζεπίνη, οξυκαρβαζεπίνη, εσλικαρβαζεπίνη και φαινυτοΐνη) ή 12 mg/ημέρα ή τη μέγιστη ανεκτή δόση (μη υπερβαίνουσα τα 16 mg/ημέρα) για τους ασθενείς που λάμβαναν συγχορηγούμενο αντιεπιληπτικό φάρμακο επαγωγής του CYP3A. Η δόση περαμπανέλης που επιτεύχθηκε στο τέλος της τιτλοποίησης διατηρήθηκε για 12 εβδομάδες (για συνολικά

23 εβδομάδες έκθεσης) κατά την ολοκλήρωση της βασικής μελέτης. Οι ασθενείς που εισήχθησαν στη φάση επέκτασης υποβλήθηκαν σε θεραπεία για 29 ακόμη εβδομάδες, για συνολική διάρκεια έκθεσης 52 εβδομάδων.

Σε ασθενείς με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης (n = 148 ασθενείς), η διάμεση μεταβολή στη συχνότητα επιληπτικών κρίσεων ανά 28 ημέρες, το ποσοστό ανταποκριθέντων 50% ή υψηλότερο και το ποσοστό χωρίς επιληπτικές κρίσεις μετά από 23 εβδομάδες θεραπείας με περαμπανέλη

ήταν -40,1%, 46,6% (n = 69/148) και 11,5% (n = 17/148), αντίστοιχα, για το σύνολο των επιληπτικών κρίσεων εστιακής έναρξης. Οι επιδράσεις της θεραπείας στη διάμεση μείωση της συχνότητας επιληπτικών κρίσεων (Εβδομάδες 40-52: n = 108 ασθενείς, -69,4%), του ποσοστού ανταποκριθέντων 50% (Εβδομάδες 40-52: 62,0%, n = 67/108) και του ποσοστού χωρίς επιληπτικές κρίσεις

(Εβδομάδες 40-52: 13,0%, n = 14/108) διατηρήθηκαν μετά από 52 εβδομάδες θεραπείας με περαμπανέλη.

Σε ένα υποσύνολο ασθενών με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης με δευτερογενώς γενικευμένες επιληπτικές κρίσεις (n = 54 ασθενείς), οι αντίστοιχες τιμές ήταν -58,7%, 64,8% (n = 35/54) και 18,5% (n = 10/54), αντίστοιχα, για τις δευτερογενώς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις. Οι επιδράσεις της θεραπείας στη διάμεση μείωση της συχνότητας επιληπτικών κρίσεων

(Εβδομάδες 40-52: n = 41 ασθενείς, -73,8%), του ποσοστού ανταποκριθέντων 50%

(Εβδομάδες 40-52: 80,5%, n = 33/41) και του ποσοστού χωρίς επιληπτικές κρίσεις (Εβδομάδες 40-52: 24,4%, n = 10/41) διατηρήθηκαν μετά από 52 εβδομάδες θεραπείας με περαμπανέλη.

Στους ασθενείς με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις (n = 22 ασθενείς, με 19 ασθενείς ηλικίας 7-<12 ετών και 3 ασθενείς ηλικίας 4-<7 ετών), η διάμεση μεταβολή στη συχνότητα κρίσεων ανά 28 ημέρες, το ποσοστό ανταποκριθέντων 50% ή υψηλότερο και το ποσοστό χωρίς επιληπτικές κρίσεις ήταν -69,2%, 63,6% (n = 14/22) και 54,5% (n = 12/22), αντίστοιχα. Οι επιδράσεις της θεραπείας στη διάμεση μείωση της συχνότητας επιληπτικών κρίσεων (Εβδομάδες 40-52:

n = 13 ασθενείς, -100,0%), του ποσοστού ανταποκριθέντων 50% (Εβδομάδες 40-52: 61,5%, n = 8/13) και του ποσοστού χωρίς επιληπτικές κρίσεις (Εβδομάδες 40-52: 38,5%, n = 5/13) διατηρήθηκαν μετά από 52 εβδομάδες θεραπείας με περαμπανέλη. Αυτά τα αποτελέσματα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη με επιφύλαξη, καθώς ο αριθμός ασθενών είναι πολύ μικρός.

Παρόμοια αποτελέσματα προέκυψαν σε ένα υποσύνολο ασθενών με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις ιδιοπαθούς γενικευμένης επιληψίας (IGE) (n = 19 ασθενείς, με 17 ασθενείς ηλικίας 7- <12 ετών και 2 ασθενείς ηλικίας 4- <7 ετών. Οι αντίστοιχες τιμές ήταν -56,5%,

63,2% (n = 12/19) και 52,6% (n = 10/19), αντίστοιχα. Οι επιδράσεις της θεραπείας στη διάμεση μείωση της συχνότητας επιληπτικών κρίσεων (Εβδομάδες 40-52: n = 11 ασθενείς, -100,0%), του ποσοστού ανταποκριθέντων 50% (Εβδομάδες 40-52: 54,5%, n = 6/11) και του ποσοστού χωρίς επιληπτικές κρίσεις (Εβδομάδες 40-52: 36,4%, n = 4/11) διατηρήθηκαν μετά από 52 εβδομάδες θεραπείας με περαμπανέλη. Αυτά τα αποτελέσματα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη με επιφύλαξη, καθώς ο αριθμός ασθενών είναι πολύ μικρός.

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της περαμπανέλης έχουν μελετηθεί σε υγιή ενήλικα άτομα (εύρος ηλικίας 18 έως 79 ετών), ενήλικες, εφήβους και παιδιατρικούς ασθενείς με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης και με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις, ενήλικες με τη νόσο του Parkinson, ενήλικες με διαβητική νευροπάθεια, ενήλικες με σκλήρυνση κατά πλάκας και ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.

Απορρόφηση

Η περαμπανέλη απορροφάται αμέσως μετά την από στόματος χορήγηση χωρίς ενδείξεις έντονου μεταβολισμού πρώτης διόδου. Η συγχορήγηση δισκίων περαμπανέλης με γεύμα υψηλό σε λιπαρά δεν είχε επίδραση στη μέγιστη έκθεση στο πλάσμα (Cmax) ή τη συνολική έκθεση (AUC0-inf) της περαμπανέλης. Ο tmax καθυστέρησε κατά περίπου 1 ώρα σε σύγκριση με εκείνο υπό συνθήκες νηστείας.

Κατανομή

Στοιχεία από in vitro μελέτες υποδεικνύουν ότι η περαμπανέλη συνδέεται κατά 95% περίπου με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

In vitro μελέτες δείχνουν ότι η περαμπανέλη δεν είναι υπόστρωμα ή σημαντικός αναστολέας των πολυπεπτιδίων μεταφοράς οργανικών ανιόντων (OATP) 1B1 και 1B3, των μεταφορέων οργανικών ανιόντων (ΟΑΤ) 1, 2, 3 και 4, των μεταφορέων οργανικών κατιόντων (OCT) 1, 2 και 3 και των μεταφορέων απομάκρυνσης φαρμάκων Ρ-γλυκοπρωτεΐνη και Πρωτεΐνη Αντίστασης Καρκίνου του Μαστού (BCRP).

Βιομετασχηματισμός

Η περαμπανέλη μεταβολίζεται εκτενώς μέσω πρωτογενούς οξείδωσης και διαδοχικής γλυκουρονιδίωσης. Ο μεταβολισμός της περαμπανέλης γίνεται κυρίως με τη μεσολάβηση του CYP3A βάσει αποτελεσμάτων κλινικών μελετών σε υγιή άτομα στα οποία χορηγήθηκε ραδιοεπισημασμένη περαμπανέλη και υποστηρίχτηκε από in vitro μελέτες που χρησιμοποιούν ανασυνδυασμένα ανθρώπινα CYPs και ανθρώπινα ηπατικά μικροσώματα.

Μετά τη χορήγηση της ραδιοεπισημασμένης περαμπανέλης, μόνον ίχνη των μεταβολιτών της περαμπανέλης παρατηρήθηκαν στο πλάσμα.

Αποβολή

Μετά τη χορήγηση μιας δόσης ραδιοεπισημασμένης περαμπανέλης είτε σε 8 υγιείς ενήλικες ή ηλικιωμένους ασθενείς, περίπου το 30% της ανακτηθείσας ραδιενέργειας βρέθηκε στα ούρα και το 70% στα κόπρανα. Στα ούρα και τα κόπρανα, η ανακτηθείσα ραδιενέργεια αποτελείτο κυρίως από ένα μίγμα οξειδωτικών και συζευγμένων μεταβολιτών. Σε μια ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού συγκεντρωτικών δεδομένων από 19 Φάσης 1 μελέτες, ο κατά μέσο όρο t1/2 της περαμπανέλης ήταν 105 ώρες. Όταν χορηγείτο σε συνδυασμό με τον ισχυρό επαγωγέα του CYP3A καρβαμαζεπίνη, ο κατά μέσο όρο t1/2 ήταν 25 ώρες.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Σε μια ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού συγκεντρωτικών δεδομένων από 20 μελέτες Φάσης 1 σε υγιή άτομα που λάμβαναν περαμπανέλη από 0,2 έως 36 mg ως εφάπαξ ή πολλαπλές δόσεις, μία μελέτη Φάσης 2 και πέντε μελέτες Φάσης 3 σε ασθενείς με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης που λάμβαναν περαμπανέλη από 2 έως 16 mg/ημέρα και δύο μελέτες Φάσης 3 σε ασθενείς με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις που λάμβαναν περαμπανέλη από 2 έως

14 mg/ημέρα, διαπιστώθηκε γραμμική σχέση μεταξύ της δόσης και των συγκεντρώσεων της περαμπανέλης στο πλάσμα.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηπατική δυσλειτουργία

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της περαμπανέλης μετά από μια εφάπαξ δόση του 1 mg αξιολογήθηκαν σε 12 ασθενείς με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh Α και Β, αντίστοιχα) σε σύγκριση με 12 υγιή, δημογραφικά όμοια άτομα. Η μέση φαινομενική κάθαρση της αδέσμευτης περαμπανέλης σε ασθενείς με ήπια δυσλειτουργία ήταν 188 ml/min έναντι 338 ml/min σε όμοιους μάρτυρες και σε ασθενείς με μέτρια δυσλειτουργία ήταν 120 ml/min έναντι 392 ml/min σε όμοιους μάρτυρες. Ο t1/2 ήταν μεγαλύτερος σε ασθενείς με ήπια δυσλειτουργία (306 ώρες έναντι

125 ώρες) και μέτρια δυσλειτουργία (295 ώρες έναντι 139 ώρες) σε σύγκριση με όμοια υγιή άτομα.

Νεφρική δυσλειτουργία

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της περαμπανέλης δεν έχουν επίσημα αξιολογηθεί σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Η περαμπανέλη αποβάλλεται σχεδόν αποκλειστικά μέσω του μεταβολισμού που ακολουθείται από ταχεία απέκκριση των μεταβολιτών. Μόνον ίχνη των μεταβολιτών της περαμπανέλης παρατηρούνται στο πλάσμα. Σε μια ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού ασθενών με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης με κάθαρση κρεατινίνης που κυμαινόταν από 39 έως 160 ml/min και που λάμβαναν περαμπανέλη έως και 12 mg/ημέρα σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές, η κάθαρση της περαμπανέλης δεν επηρεάστηκε από την κάθαρση της κρεατινίνης. Σε μια ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού ασθενών με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις που λάμβαναν περαμπανέλη έως και 8 mg/ημέρα σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική μελέτη, η κάθαρση της περαμπανέλης δεν επηρεάστηκε από την αρχική κάθαρση της κρεατινίνης.

Φύλο

Σε μια ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού ασθενών με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης που λάμβαναν περαμπανέλη έως και 12 mg/ημέρα και ασθενών με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις που λάμβαναν περαμπανέλη έως και 8 mg/ημέρα σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές, η κάθαρση της περαμπανέλης ήταν 18% χαμηλότερη σε θήλεις (0,54 l/h) από εκείνη σε άρρενες (0,66 l/h).

Ηλικιωμένοι (ηλικίας 65 ετών και άνω)

Σε μια ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού ασθενών με επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης (ηλικιακό εύρος 12 έως 74 ετών) και ασθενών με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις (ηλικιακό εύρος 12 έως 58 ετών) και που λάμβαναν περαμπανέλη έως και 8 ή 12 mg/ημέρα σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές, δεν βρέθηκε καμία σημαντική επίδραση της

ηλικίας στην κάθαρση της περαμπανέλης. Δεν θεωρείται απαραίτητη μια προσαρμογή της δόσης στους ηλικιωμένους (βλ. παράγραφο 4.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Σε μια ανάλυση της φαρμακοκινητικής πληθυσμού συγκεντρωτικών δεδομένων από παιδιά ηλικίας από 4 έως 11 ετών, εφήβους ασθενείς ηλικίας ≥12 ετών και ενήλικες, η κάθαρση της περαμπανέλης αυξήθηκε με μια αύξηση του σωματικού βάρους. Συνεπώς, χρειάζεται προσαρμογή δόσης σε παιδιά ηλικίας από 4 έως 11 ετών με σωματικό βάρος < 30 kg (βλ. παράγραφο 4.2).

Μελέτες αλληλεπιδράσεων φαρμάκων

In vitro αξιολόγηση των αλληλεπιδράσεων φαρμάκων Αναστολή ενζύμου που μεταβολίζει το φάρμακο

Σε ανθρώπινα ηπατικά μικροσώματα, η περαμπανέλη (30 μmol/l) παρουσίασε μια ασθενή ανασταλτική δράση στο CYP2C8 και το UGT1A9, μεταξύ των σημαντικότερων ηπατικών CYPs και UGTs.

Επαγωγή ενζύμου που μεταβολίζει το φάρμακο

Σε σύγκριση με θετικούς μάρτυρες (συμπεριλαμβανομένης της φαινοβαρβιτάλης, της ριφαμπικίνης), η περαμπανέλη βρέθηκε να επάγει ασθενώς το CYP2B6 (30 μmol/l) και το CYP3A4/5 (≥3 μmol/l), μεταξύ των σημαντικότερων ηπατικών CYPs και UGTs σε καλλιεργημένα ανθρώπινα ηπατοκύτταρα.

Φαρμακευτικές πληροφορίες - FYCOMPA 2MG/TAB

Κατάλογος εκδόχων

Fycompa 2 mg, 4 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία

Πυρήνας

Λακτόζη μονοϋδρική

Υδροξυπροπυλοκυτταρίνη χαμηλής υποκατάστασης Ποβιδόνη K-29/32

Μαγνήσιο στεατικό (E470b)

Fycompa 6 mg, 8 mg, 10 mg, 12 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία

Πυρήνας

Λακτόζη μονοϋδρική

Υδροξυπροπυλοκυτταρίνη χαμηλής υποκατάστασης Ποβιδόνη K-29/32

Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη Μαγνήσιο στεατικό (E470b)

Fycompa 2 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία

Επικάλυψη με λεπτό υμένιο Υπρομελλόζη 2910