Χρησιμοποιείται στην οδοντιατρική για τοπική αναισθησία με εμπότιση ή στελεχιαία διήθηση σε περιπτώσεις συνήθων χειρουργικών επεμβάσεων (π.χ. εξαγωγή οδόντων και παρασκευή κοιλοτήτων και κολοβωμάτων), επεμβάσεις στα οστά και στο βλεννογόνο, επεμβάσεις στον πολφό, παρατεταμένες χειρουργικές επεμβάσεις.

Οδός χορήγησης ενδοιστική, περιοδοντική

Η δοσολογία εξαρτάται από την ηλικία και το σωματικό βάρος του ασθενούς, καθώς και από την έκταση της επιθυμητής αναισθησίας. Γενικώς πρέπει να χρησιμοποιείται η ελάχιστη αποτελεσματική δόση. Συνήθως για αναισθησία μιας περιοχής του στόματος αρκεί μια φύσιγγα, ενώ για αναισθησία ολόκληρης της στοματικής κοιλότητας χρειάζονται περισσότερες ανάλογα με το αναισθητικό. Το φάρμακο πρέπει να χορηγείται αργά και με συνεχή αναρρόφηση, ώστε να αποφεύγεται η ενδοαγγειακή έγχυση. Η διάρκεια της αναισθητικής δράσης εξαρτάται από το αναισθητικό.

Παιδιά : Η δοσολογία καθορίζεται ανάλογα με το σωματικό τους βάρος.

Γνωστή υπερευαισθησία στα αναισθητικά τύπου αμίδης ή στα έκδοχα του ιδ/τος, οξεία πορφυρία, φλεγμονή στο σημείο εφαρμογής. Λόγω της περιεχόμενης επινεφρίνης δεν χορηγούνται σε ασθενείς που παρουσιάζουν καρδιαγγειακές παθήσεις (παροξυσμική ταχυκαρδία, βραδυκαρδία, καρδιακή ανεπάρκεια, σοβαρές διαταραχές αγωγιμότητας, σοβαρή υπέρταση, θυρεοτοξίκωση), σε διαβητικούς ασθενείς και σε ασθενείς με γλαύκωμα κλειστής γωνίας. Δεν χορηγούνται σε παιδιά μικρότερα των 4 ετών.

Συνιστάται χορήγηση με προσοχή και στην ελάχιστη αποτελεσματική δόση.

Πρέπει να υπάρχει δυνατότητα άμεσης αντιμετώπισης των αντιδράσεων που πιθανόν να εμφανιστούν μετά την χορήγηση του αναισθητικού, οι οποίες μπορεί να είναι πολύ σοβαρές σε ασθενείς με σοβαρές διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, κολποκοιλιακό αποκλεισμό, ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια, σακχαρώδη διαβήτη, σε υπερήλικα ή ηλικιωμένα άτομα, σε υποτασικούς ασθενείς, σε παιδιά και σε άτομα με ιστορικό υπερευαισθησίας.

Εφόσον το ιδιοσκεύασμα περιέχει θειώδη άλατα, είναι δυνατόν να προκαλέσει ή επιδεινώσει αλλεργικές αντιδράσεις, κυρίως σε ασθματικούς ασθενείς ή σε ασθενείς ευαίσθητους στα θειώδη.

Να μη χρησιμοποιείται το υπόλοιπο των φυσίγγων που έχουν ανοιχτεί για άλλους ασθενείς.

Η επινεφρίνη πρέπει να χορηγείται με ιδιαίτερη προσοχή σε άτομα που παίρνουν φάρμακα που επηρεάζουν την αρτηριακή πίεση όπως

αναστολείς της ΜΑΟ, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, φαινοθειαζίνες. Τα τοπικά αναισθητικά μπορεί να επηρεάσουν (αυξήσουν) τη δράση των ηρεμιστικών.

Δεν είναι γνωστό αν επηρεάζουν την εγκυμοσύνη ή αν ασκούν τοξική δράση στο έμβρυο. Συνιστάται να χορηγούνται κατά την εγκυμοσύνη, μόνο αν κρίνεται απολύτως απαραίτητο. Δεν είναι γνωστό αν περνούν στο μητρικό γάλα.

Για διάστημα μιας έως τριών ωρών από της ενέσεως μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα οδήγησης και χρήσης μηχανημάτων.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των τοπικών αναισθητικών μπορεί να οφείλονται στο αναισθητικό, σε λάθος της τεχνικής χορήγησης ή σε απόφραξη του συμπαθητικού νευρικού συστήματος.

Τα τοπικά αναισθητικά μπορεί να προκαλέσουν συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες που είναι αποτέλεσμα υψηλής συγκέντρωσης του αναισθητικού στο πλάσμα. Αυτή προκαλείται όταν η απορρόφηση από την κυκλοφορία είναι μεγαλύτερη από τον ρυθμό αποικοδόμησης π.χ. μετά από υπερβολική δόση, ή μετά από κατά λάθος ενδοαγγειακή ένεση, ή από υπερβολική απορρόφηση, διότι το δέρμα έχει υποστεί λύση ή έχει πολλά αγγεία.

Από το νευρικό σύστημα μπορεί να εμφανιστούν ανησυχία ή καταστολή, νευρικότητα, ζάλη, θάμβος οράσεως, κεφαλαλγία, υπνηλία, λήθαργος, τρόμος, σπασμοί, κώμα και αναπνευστική ανακοπή.

Από το καρδιαγγειακό μπορεί να εμφανιστούν βραδυκαρδία, ταχυκαρδία, διαταραχές του ρυθμού, υπόταση, υπέρταση, καρδιακή ανακοπή.

Σπανίως μπορεί μα εμφανιστούν αλλεργικές αντιδράσεις με εξάνθημα κνίδωση, αγγειοοίδημα, βρογχόσπασμο.

Τοπικά μπορεί να εμφανιστεί οίδημα.

Υπερδοσολογία μπορεί να συμβεί από υπερβολικά γρήγορη ένεση θεραπευτικών δόσεων του φαρμάκου, όταν υπάρχει κυκλοφοριακή ανεπάρκεια, ή όταν μειώνεται ο ρυθμός αποβολής, λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, ηπατικής ανεπάρκειας, μεγάλης ηλικίας.

Τα συμπτώματα που παρουσιάζονται είναι από το καρδιαγγειακό, το αναπνευστικό και το κεντρικό νευρικό σύστημα, νευρικότης, ανησυχία, ρίγη, τρόμος, φοβία, ζαλάδα, μούδιασμα της γλώσσας και της περιοχής γύρω από το στόμα, άπνοια, σπασμοί, αναπνευστική καταστολή.

Προτείνεται προσπάθεια αντιμετώπισης των συμπτωμάτων, διατήρησης της αναπνοής, χορήγηση οξυγόνου, κατάκλιση και ενδοφλέβια χορήγηση βαρβιτουρικού περιορισμένης δράσης ή ενδομυϊκής βενζοδιαζεπίνης.