MANYPER TABLET 20MG/TAB

Ήπια έως μέτρια ιδιοπαθής υπέρταση.

Η συνιστώμενη αρχική δοσολογία είναι 10 mg μία φορά την ημέρα. Εάν μετά από 2-4 εβδομάδες θεραπείας, το αντιυπερτασικό αποτέλεσμα παραμένει ανεπαρκές, συνιστάται η αύξηση της δοσολογίας προς τη συνήθη δόση συντήρησης των 20 mg μία φορά την ημέρα.

Χρήση σε ηλικιωμένους ασθενείς

Εξ αιτίας του μειωμένου μεταβολισμού των ηλικιωμένων, η συνιστώμενη δόση είναι 10 mg μία φορά την ημέρα. Αυτή η δοσολογία αρκεί για την κάλυψη των περισσότερων ηλικιωμένων ασθενών. Σε κάθε εξατομικευμένη περίπτωση αύξησης της δοσολογίας, η αναλογία κινδύνου προς όφελος θα πρέπει να σταθμίζεται με προσοχή.

Χρήση σε νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία

Απαιτείται προσοχή κατά την αύξηση της δοσολογίας από 10 mg σε 20 mg μία φορά την ημέρα στην ομάδα των ασθενών με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία.

Λόγω του εκτενούς μεταβολισμού της manidipine στο ήπαρ, η δοσολογία στους ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10 mg μία φορά την ημέρα (Επίσης βλ. παράγραφο 4.3 Αντενδείξεις).

Το δισκίο πρέπει να λαμβάνεται το πρωί, μετά το πρωινό. Οι ασθενείς δεν πρέπει να το μασούν, αλλά να το καταπίνουν με λίγο υγρό.

Το MANYPER αντενδείκνυται στην παιδική ηλικία (βλ. παράγραφο 4.3).

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία manidipine ή σε οποιαδήποτε άλλη διυδροπυριδίνη ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

Παιδική ηλικία.

Ασταθής στηθάγχη ή έμφραγμα του μυοκαρδίου (κατά τη διάρκεια των 4 πρώτων εβδομάδων μετά από αυτό).

Μη θεραπευόμενη καρδιακή ανεπάρκεια.

Βαριά νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 10 ml/min). Μέτρια έως βαριά ηπατική δυσλειτουργία.

Στους ασθενείς με ήπια ηπατική ανεπάρκεια, το προϊόν πρέπει να χορηγείται με προσοχή, καθώς ενδέχεται ενίσχυση του αντιυπερτασικού αποτελέσματος (βλ. επίσης παράγραφο 4.2 «Δοσολογία»).

Δεδομένης της ελαττωμένης μεταβολικής δραστηριότητας των ηλικιωμένων ασθενών, χρειάζεται ρύθμιση της δοσολογίας σε αυτούς (βλ. επίσης παράγραφο 4.2 «Δοσολογία»).

Η manidipine πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας, σε ασθενείς που πάσχουν από απόφραξη της διόδου εκροής της αριστερής κοιλίας, σε ασθενείς με μεμονωμένη δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια και σε ασθενείς που πάσχουν από νοσούντα φλεβόκομβο (sick sinus) (εφ' όσον δεν έχει τοποθετηθεί βηματοδότης).

Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα αποτελέσματα μελέτης ασθενών με σταθερή στηθάγχη, απαιτείται προσοχή σε αυτούς τους ασθενείς λόγω του πιθανού κινδύνου από τα στεφανιαία (βλ. παράγραφο 4.8).

Επειδή δεν έχουν διενεργηθεί μελέτες αλληλεπίδρασης in vivo για την επίδραση των φαρμάκων που αναστέλλουν ή επάγουν το CYP3A4 στη φαρμακοκινητική της manidipine, το MANYPER^® δεν πρέπει να χορηγείται με αναστολείς του CYP3A4, όπως οι αντιπρωτεάσεις, η σιμετιδίνη, η κετοκοναζόλη, η ιτρακοναζόλη, η ερυθρομυκίνη και η κλαριθρομυκίνη καθώς επίσης και με επαγωγείς του CYP3A4 όπως η φαινυτοΐνη, η καρβαμαζεπίνη, η φαινοβαρβιτάλη και η ριφαμπικίνη (βλ. επίσης παράγραφο 4.5). Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν η manidipine συνταγογραφείται μαζί με άλλα υποστρώματα του CYP3A4, όπως η τερφεναδίνη, η αστεμιζόλη, η κινιδίνη και τα αντιαρρυθμικά της τάξης ΙΙΙ, όπως η αμιοδαρόνη (βλ. επίσης παράγραφο 4.5).

Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά νοσήματα όπως δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ολική ανεπάρκεια λακτάσης ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης-γαλακτόζης, δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

Περιτοναϊκή κάθαρση

Η μανιδιπίνη έχει συσχετιστεί με την ανάπτυξη θολού περιτοναϊκού εκπλύματος σε ασθενείς που υποβάλλονται σε περιτοναϊκή κάθαρση. Η θολότητα οφείλεται σε αυξηµένη συγκέντρωση τριγλυκεριδίων στο περιτοναϊκό έκπλυμα και τείνει να υποχωρεί µετά τη διακοπή της µανιδιπίνης. Αυτή είναι μια σημαντική συσχέτιση που αναγνωρίζει ως θολό περιτοναϊκό έκπλυμα το οποίο μπορεί να εκληφθεί ως μολυσματική περιτονίτιδα με επακόλουθη περιττή νοσηλεία και εμπειρική χορήγηση αντιβιοτικών.

Η αντιυπερτασική δράση της manidipine μπορεί να ενισχυθεί όταν συνδυασθεί με διουρ ητικά, β-αποκλειστές και γενικά με άλλα αντιυπερτασικά.

Οι in vitro μελέτες δείχνουν ότι η δυνατότητα αναστολής του κυτοχρώματος P 450 από την manidipine δεν φαίνεται να έχει κλινική σημασία.

Όπως συμβαίνει με άλλους ανταγωνιστές ασβεστίου της ομάδας των διυδροπυριδινών, είναι πιθανόν ο μεταβολισμός της manidipine να καταλύεται από το κυτόχρωμα P 450 3A4.

Επειδή δεν έχουν διενεργηθεί μελέτες αλληλεπίδρασης in vivo για την επίδραση των φαρμάκων που αναστέλλουν ή επάγουν το CYP3A4 στη φαρμακοκινητική της manidipine, το MANYPER^® δεν πρέπει να χορηγείται με αναστολείς του CYP3A4, όπως οι αντιπρωτεάσεις, η σιμετιδίνη, η κετοκοναζόλη, η ιτρακοναζόλη, η ερυθρομυκίνη και η κλαριθρομυκίνη καθώς επίσης και με επαγωγείς του CYP3A4 όπως η φαινυτοΐνη, η καρβαμαζεπίνη, η φαινοβαρβιτάλη και η ριφαμπικίνη (βλ. επίσης παράγραφο 4.4). Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν η manidipine συνταγογραφείται μαζί με άλλα υποστρώματα του CYP3A4, όπως η

τερφεναδίνη, η αστεμιζόλη, η κινιδίνη και τα αντιαρρυθμικά της τάξης ΙΙΙ, όπως η αμιοδαρόνη (βλ. επίσης παράγραφο 4.4).

Επιπλέον, η παράλληλη χορήγηση των ανταγωνιστών ασβεστίου με διγοξίνη μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της συγκέντρωσης της γλυκοσίδης.

Αλκοόλ: όπως συμβαίνει με όλες τις αγγειοδιασταλτικές αντιυπερτασικές ουσίες, απαιτείται προσοχή κατά την παράλληλη λήψη αλκοόλ καθώς μπορεί να ενισχυθεί η αντιυπερτασική δράση.

Χυμός γκρέιπφρουτ: ο χυμός του γκρέιπφρουτ φαίνεται να επηρεάζει ιδιαίτερα το μεταβολισμό των διυδροπυριδινών. Αυξάνεται η βιοδιαθεσιμότητά τους με συνακόλουθη αύξηση του αντιυπερτασικού αποτελέσματος. Γι αυτό το λόγο, η manidipine δεν πρέπει να λαμβάνεται με χυμό γκρέιπφρουτ.

Δεν σημειώθηκαν αλληλεπιδράσεις με από του στόματος υπογλυκαιμικούς παράγοντες.

Κύηση

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα για τη χορήγηση της manidipine κατά τη διάρκεια της κύησης. Οι μελέτες με manidipine hydrochloride στα πειραματόζωα δεν επαρκούν όσον αφορά στην εμβρυϊκή ανάπτυξη (βλ. παράγραφο 5.3). Επειδή άλλες διυδροπυριδίνες έχουν τερατογόνο δράση στα πειραματόζωα και ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος, η manidipine δεν πρέπει, για λόγους ασφαλείας, να χορηγείται κατά τη διάρκεια της κύησης.

Γαλουχία

Η manidipine και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα του αρουραίου σε μεγάλα ποσά. Αφού δεν είναι γνωστό, το αν η manidipine hydrochloride εκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα, η χορήγησή της πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.

Εάν η θεραπεία με τη manidipine hydrochloride είναι αναπόφευκτη, ο θηλασμός πρέπει να διακοπεί.

ν

Λόγω της πιθανότητας εμφάνισης ζάλης εξαιτίας της ελάττωσης της πίεσης, οι ασθενείς πρέπει να προειδοποιούνται στο να προσέχουν ιδιαίτερα κατά την οδήγηση ή το χειρισμό μηχανημάτων.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες αντιδράσεις (≥1% και <10%) είναι αίσθημα παλμών, εξάψεις, κεφαλαλγία, οίδημα, ίλιγγος, και ζάλη. Όλες αυτές οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις αποδίδονται στις αγγειοδιασταλτικές ιδιότητες της manidipine.

Είναι δοσο-εξαρτώμενες και εξαλείφονται συνήθως κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρήθηκαν και αναφέρθηκαν κατά τη θεραπεία με MANYPER^® και άλλες διυδροπυριδίνες με τις ακόλουθες συχνότητες:

Πολύ συχνές >1/10

Συχνές ≥1/100 και <1/10 Ασυνήθεις ≥ 1/1.000 και <1/100 Σπάνιες ≥1/10.000 και <1/1.000 Πολύ σπάνιες <1/10.000

Μη γνωστές δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς: Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων

Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 213 2040380/337,

Fax: + 30 210 6549585,

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Δεν υπάρχει εμπειρία σχετικά με την υπερδοσολογία του MANYPER^®. Όπως συμβαίνει και με άλλες διυδροπυριδίνες, θεωρείται αναμενόμενο πως η υπερδοσολογία θα προκαλέσει εκτεταμένη περιφερική αγγειοδιαστολή με έντονη υπόταση και αντανακλαστική ταχυκαρδία. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να εφαρμόζεται άμεσα υποστηρικτική και συμπτωματική αντιμετώπιση της καρδιαγγειακής λειτουργίας. Λόγω της μακράς φαρμακολογικής δράσης της manidipine, η καρδιαγγειακή λειτουργία των ασθενών, που έλαβαν υπερβολική δόση, πρέπει να παρακολουθείται πέραν των 24 ωρών τουλάχιστον.