CIPROFLOXACIN+DEXAMETHASONE/RAFARM EAR.DR.SUS (3.00+1.00)MG/ML
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - CIPROFLOXACIN+DEXAMETHASONE/RAFARM 00+1.00
Το Ciprofloxacin+Dexamethasone/RAFARM ενδείκνυται για τη θεραπεία των ακόλουθων λοιμώξεων σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά (βλ. παράγραφο 4.2). Δείτε την παράγραφο 5.1 για κοινά ευαίσθητα είδη.
-
Οξεία μέση ωτίτιδα σε ασθενείς με σωλήνα τυμπανοστομίας (AOMT)
-
Οξεία εξωτερική ωτίτιδα (AOE)
Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η επίσημη καθοδήγηση για την κατάλληλη χρήση των αντιβακτηριακών παραγόντων.
Δοσολογία
Ενήλικες και ηλικιωμένοι
Η συνιστώμενη θεραπεία είναι τέσσερις σταγόνες στο προσβεβλημένο αυτί (-ιά) δύο φορές την ημέρα για 7 ημέρες, σύμφωνα με τις διαφορετικές οδηγίες ενστάλαξης για ασθενείς με οξεία μέση ωτίτιδα με σωλήνα τυμπανοστομίας και ασθενείς με οξεία εξωτερική ωτίτιδα.
Δεν παρατηρήθηκαν συνολικά διαφορές στην ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα μεταξύ ηλικιωμένων και άλλων ενήλικων ασθενών.
Ασθενείς με ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία
Η ήπια έως μέτρια ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία δεν τροποποιεί τη φαρμακοκινητική της σιπροφλοξασίνης ή της δεξαμεθαζόνης μετά από συστηματική χορήγηση.
Μετά από τοπική χορήγηση των ωτικών σταγόνων Cilodex, μπορεί να παρατηρηθούν μικρές αυξήσεις στις συγκεντρώσεις σιπροφλοξασίνης και δεξαμεθαζόνης στο πλάσμα σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία. Ωστόσο, καθώς η συστηματική έκθεση στη σιπροφλοξασίνη ή τη δεξαμεθαζόνη είναι χαμηλή μετά από τοπική χορήγηση, οποιαδήποτε αύξηση στις συστηματικές συγκεντρώσεις λόγω νεφρικής ή ηπατικής δυσλειτουργίας θα εξακολουθεί να είναι πολύ κάτω από τις συγκεντρώσεις που είναι καλά ανεκτές σε παιδιά ή ενήλικες μετά από του στόματος ή ενδοφλέβια χορήγηση στις συνιστώμενες δόσεις.
Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Το φάρμακο αυτό έχει αποδειχθεί ασφαλές και αποτελεσματικό σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 6 μηνών και άνω για τη θεραπεία της AOMT (Οξεία Μέση Ωτίτιδα με Σωλήνες Τυμπανοστομίας) και ηλικίας 1 έτους και άνω για τη θεραπεία της AOE (Οξεία εξωτερική ωτίτιδα) (βλ. παράγραφο 4.4 για χρήση σε παιδιά κάτω των 6 μηνών για AOMT και σε παιδιά κάτω του 1 έτους για AOE). Το Ciprofloxacin+Dexamethasone/RAFARM μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην ίδια δόση όπως και στους ενήλικες (βλ. παράγραφο 5.2).
Τρόπος χορήγησης Μόνο για ωτική χρήση.
Οι ασθενείς πρέπει να διδάσκονται να ανακινούν καλά το φιαλίδιο πριν από τη χρήση. Το εναιώρημα θα πρέπει να θερμαίνεται κρατώντας το φιαλίδιο στο χέρι για λίγα λεπτά ώστε να αποφευχθεί η ζάλη, η οποία μπορεί να προκληθεί από την ενστάλαξη κρύου εναιωρήματος. Ο ασθενής πρέπει να ξαπλώσει με το προσβεβλημένο αυτί προς τα πάνω, και στη συνέχεια οι σταγόνες πρέπει να ενσταλαχθούν, τραβώντας αρκετές φορές το πτερύγιο του αυτιού. Σε ασθενείς με οξεία μέση ωτίτιδα με σωλήνα τυμπανοστομίας, θα πρέπει να πιεστεί το τράγος 5 φορές προς τα μέσα για να διευκολυνθεί η διείσδυση των σταγόνων στο μέσο αυτί. Αυτή η θέση θα πρέπει να διατηρηθεί για περίπου 5 λεπτά για να διευκολυνθεί η διείσδυση των σταγόνων στο αυτί. Επαναλάβετε, αν χρειαστεί, για το αντίθετο αυτί.
Για να αποφευχθεί η μόλυνση της άκρης του σταγονόμετρου και να περιοριστούν οι βακτηριακοί κίνδυνοι, πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα ώστε να μην αγγίζεται το πτερύγιο του αυτιού, ο εξωτερικός ακουστικός πόρος και οι γύρω περιοχές ή άλλες επιφάνειες με την άκρη του σταγονόμετρου του φιαλιδίου. Κρατήστε το φιαλίδιο κλειστό όταν δεν χρησιμοποιείται και μέχρι την ολοκλήρωση της θεραπείας.
Υπερευαισθησία στη σιπροφλοξασίνη, σε άλλες κινολόνες, στη δεξαμεθαζόνη ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ιογενείς (π.χ. ανεμοβλογιά, έρπης απλός) και μυκητιασικές λοιμώξεις του ωτός.
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν είναι μόνο για ωτική χρήση και δεν προορίζεται για οφθαλμική χρήση, εισπνοή ή ένεση.
Εάν η ωτόρροια επιμένει μετά από πλήρη κύκλο θεραπείας ή εάν εμφανιστούν δύο ή περισσότερα επεισόδια ωτόρροιας εντός έξι μηνών, συνιστάται περαιτέρω αξιολόγηση για να αποκλειστεί μια υποκείμενη πάθηση όπως χολοστεάτωμα, ξένο σώμα ή όγκος.
Όπως και με άλλες αντιβακτηριακές παρασκευές, η παρατεταμένη χρήση αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος μπορεί να οδηγήσει σε υπερανάπτυξη μη ευαίσθητων οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων βακτηριακών στελεχών, ζυμομυκήτων και μυκήτων. Εάν παρουσιαστεί επιλοίμωξη, διακόψτε τη χρήση και αρχίστε κατάλληλη θεραπεία. Εάν μετά από μια εβδομάδα θεραπείας εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένα σημεία και συμπτώματα, συνιστάται περαιτέρω αξιολόγηση για την επαναξιολόγηση της νόσου και της θεραπείας.
Σοβαρές και ενίοτε θανατηφόρες αντιδράσεις υπερευαισθησίας (αναφυλακτικές), μερικές μετά την πρώτη δόση, έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν συστηματικές κινολόνες.
Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων.
Μετά από τοπική ωτική χορήγηση σε παιδιατρικούς ασθενείς με ανοικτούς σωλήνες τυμπανοστομίας, παρατηρήθηκαν χαμηλές συγκεντρώσεις στο πλάσμα για τη σιπροφλοξασίνη (≥0.50 ng/ml σε μόνο 4 από 25 ασθενείς) και για τη δεξαμεθαζόνη (≥ 0.05 ng/ml σε 14 από 24 ασθενείς) στις 6 ώρες μετά τη δόση. Συμπεραίνεται ότι κλινικά σχετικές φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις φαρμάκου-φαρμάκου για τη σιπροφλοξασίνη ή τη δεξαμεθαζόνη μέσω δέσμευσης πρωτεϊνών ή που περιλαμβάνουν τον μεταβολισμό P450 με ταυτόχρονη χορήγηση άλλων φαρμάκων είναι απίθανες μετά από τοπική ωτική χορήγηση.
Ωστόσο, η συστηματική χορήγηση ορισμένων κινολονών έχει δείξει να ενισχύει τις επιδράσεις του από του στόματος αντιπηκτικού, της βαρφαρίνης και των παραγώγων της, και έχει συσχετιστεί με παροδικές αυξήσεις της κρεατινίνης ορού σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα κυκλοσπορίνη.
Η από του στόματος χορήγηση σιπροφλοξασίνης έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει τα ισοένζυμα του κυτοχρώματος P450 CYP1A2 και CYP3A4 και αλλάζει τον μεταβολισμό των μεθυξανθινικών ενώσεων (καφεΐνη, θεοφυλλίνη). Μετά από τοπική ωτική χορήγηση του Cilodex, οι συγκεντρώσεις σιπροφλοξασίνης στο πλάσμα είναι χαμηλές, και είναι απίθανο να προκληθούν κλινικά σημαντικές αλλαγές στις συγκεντρώσεις των μεθυξανθινικών ενώσεων λόγω αλληλεπιδράσεων που περιλαμβάνουν τον μεταβολισμό P450.
Κύηση
Δεδομένου ότι δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα και δεν υπάρχουν επαρκείς ή καλά ελεγχόμενες μελέτες σε έγκυες γυναίκες για τον συνδυασμό σιπροφλοξασίνης και δεξαμεθαζόνης, το Ciprofloxacin+Dexamethasone/RAFARM δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη, εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο και μόνο εάν το πιθανό όφελος δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο (βλ. Παράγραφο 5.3).
Θηλασμός
Η σιπροφλοξασίνη και τα κορτικοστεροειδή, ως κατηγορία, εμφανίζονται στο γάλα μετά από του στόματος χορήγηση. Δεν είναι γνωστό αν η τοπική χορήγηση στους ανθρώπους θα μπορούσε να οδηγήσει σε επαρκή συστηματική απορρόφηση ώστε να παραχθούν ανιχνεύσιμες ποσότητες στο μητρικό γάλα. Δεν μπορεί να αποκλειστεί κίνδυνος για το θηλάζον βρέφος. Θα πρέπει να λαμβάνεται προσοχή εάν αυτό το φάρμακο χορηγείται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν ανθρώπινα δεδομένα για την επίδραση της σιπροφλοξασίνης/δεξαμεθαζόνης στη γονιμότητα (βλ. επίσης παράγραφο 5.3).
Μελέτες τοπικής εφαρμογής στο δέρμα ζώων έχουν δείξει επιδράσεις στα ανδρικά γεννητικά όργανα μετά από μακροχρόνια χρήση της δεξαμεθαζόνης σε υψηλές δόσεις. Μελέτες αναπαραγωγής που πραγματοποιήθηκαν σε αρουραίους και ποντίκια σε δόσεις έως έξι φορές την συνήθη ημερήσια ανθρώπινη δόση από του στόματος δεν έδειξαν κανένα στοιχείο μειωμένης γονιμότητας.
ν
Το Ciprofloxacin+Dexamethasone/RAFARM δεν έχει ή έχει ελάχιστη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χρήσης μηχανημάτων.
Σύνοψη χαρακτηριστικών ασφαλείας
Σε 5 κλινικές μελέτες που περιλάμβαναν 976 ασθενείς, η σιπροφλοξασίνη/δεξαμεθαζόνη χορηγήθηκε δύο φορές την ημέρα. Αυτό περιλάμβανε 439 ασθενείς που συμμετείχαν σε 3 κλινικές μελέτες για οξεία μέση ωτίτιδα με σωλήνα τυμπανοστομίας και 537 ασθενείς που συμμετείχαν σε 2 κλινικές μελέτες για οξεία εξωτερική ωτίτιδα. Δεν αναφέρθηκαν σοβαρές ωτικές ή συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες που να σχετίζονται με τη σιπροφλοξασίνη/δεξαμεθαζόνη σε καμία από τις κλινικές μελέτες. Στις κλινικές δοκιμές, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου ήταν ο πόνος στο αυτί και η δυσφορία στο αυτί, οι οποίες παρουσιάστηκαν σε περίπου 1% έως 1,5% των ασθενών.
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών υπό μορφή πίνακα
Στον Πίνακα 1 συνοψίζονται οι ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί σε βασικές κλινικές δοκιμές, ή με εμπειρία μετά την κυκλοφορία στην αγορά.
Η συχνότητα των ενδεχόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών που παρατίθεται παρακάτω καθορίζεται με την χρήση των ακόλουθων συμβάσεων:
Πολύ συχνές ( ≥1/10), Συχνές (≥1/100 έως <1/10), Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), Μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με τη θεραπεία που αναφέρθηκαν σε κλινικές δοκιμές και στη μετεγκριτική παρακολούθηση της βουπρενορφίνης/ναλοξόνης
| Κατηγορία οργανικούσυστήματος | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Μη γνωστές |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Καντιντίαση | |||
| Διαταραχές του ανοσοποιητικούσυστήματος | Υπερευαισθησία | |||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Παραισθησία (μυρμήγκιασμα στα αυτιά), κλάμα | Ζάλη, κεφαλαλγία | ||
| Οφθαλμικές διαταραχές | Θολή όραση(βλ. παράγραφο 4.4) | |||
| Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου | Πόνος στο αυτί | Ωτόρροια, συμφόρηση αυτιού, δυσφορία αυτιού, κνησμός αυτιού, μυκητιασική λοίμωξηαυτιού | Υποακουσία, εμβοές, υπολείμματα φαρμάκου παρόντα | Πρήξιμο του αυτιού |
| Αγγειακές διαταραχές | Έξαψη | |||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Εμετός, δυσγευσία |
| Διαταραχές του δέρματος και υποδόριου ιστού | Απολέπιση δέρματος | Ερυθηματώδες εξάνθημα | ||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Απόφραξη συσκευής (απόφραξη σωλήνα τυμπανοστομίας), ευερεθιστότητα, κόπωση |
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Οι συχνότερα αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στους 439 ασθενείς με οξεία μέση ωτίτιδα με σωλήνα τυμπανοστομίας ήταν πόνος στο αυτί (2,5%), δυσφορία στο αυτί (2,5%) και δυσγευσία (χαρακτηριζόμενη ως γεύση του φαρμάκου) (1,1%). Από αυτά τα περιστατικά, μόνο 1 ασθενής διέκοψε τη θεραπεία λόγω δυσφορίας στο αυτί.
Η συχνότερα αναφερόμενη ανεπιθύμητη ενέργεια στους 537 ασθενείς με οξεία εξωτερική ωτίτιδα ήταν ο κνησμός στο αυτί (1,5%). Κανένας ασθενής δεν διέκοψε τη θεραπεία λόγω κνησμού στο αυτί.
Σοβαρές και ενίοτε θανατηφόρες αντιδράσεις υπερευαισθησίας (αναφυλακτικές), μερικές μετά την πρώτη δόση, έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν συστηματική θεραπεία με κινολόνες. Ορισμένες αντιδράσεις συνοδεύονταν από καρδιαγγειακή κατάρρευση, απώλεια συνείδησης, αγγειοοίδημα (συμπεριλαμβανομένου λαρυγγικού, φαρυγγικού ή προσωπικού οιδήματος), απόφραξη αεραγωγών, δύσπνοια, κνίδωση και κνησμό.
Η ανάπτυξη δευτερογενών λοιμώξεων έχει παρατηρηθεί μετά τη χρήση συνδυασμών που περιέχουν κορτικοστεροειδή ή αντιμικροβιακά.
Ρήξεις του ώμου, του χεριού, του Αχιλλείου τένοντα ή άλλων τενόντων που απαιτούσαν χειρουργική αποκατάσταση ή είχαν ως αποτέλεσμα παρατεταμένη αναπηρία έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν συστηματικές φθοριοκινολόνες.
Μελέτες και εμπειρία μετά την κυκλοφορία στην αγορά με συστηματικές φθοριοκινολόνες υποδεικνύουν ότι ο κίνδυνος αυτών των ρήξεων μπορεί να αυξηθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν κορτικοστεροειδή, ιδιαίτερα ηλικιωμένους ασθενείς και σε τένοντες υπό υψηλή καταπόνηση, συμπεριλαμβανομένου του Αχιλλείου τένοντα. Μέχρι σήμερα, κλινικά δεδομένα και δεδομένα μετά την κυκλοφορία στην αγορά δεν έχουν καταδείξει σαφή σύνδεση μεταξύ της ωτικής χορήγησης σιπροφλοξασίνης και αυτών των μυοσκελετικών και συνδετικών ανεπιθύμητων ενεργειών.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η σιπροφλοξασίνη/δεξαμεθαζόνη έχει αποδειχθεί ασφαλής για παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 6 μηνών και άνω για τη θεραπεία της AOMT και ηλικίας 1 έτους και άνω για τη θεραπεία της AOE. Η συχνότητα, ο τύπος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών στους παιδιατρικούς ασθενείς αναμένεται να είναι ίδια με αυτή στους ενήλικες.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται παρακάτω:
Ελλάδα
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284
GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337
Φαξ: + 30 21 06549585
Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr
Κύπρος
Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας
CY-1475 Λευκωσία Τηλ: +357 22608607
Φαξ: + 357 22608669
Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs
Η περιορισμένη χωρητικότητα του ακουστικού πόρου για τοπικά ωτικά προϊόντα πρακτικά αποκλείει την υπερδοσολογία μέσω της ωτοτοπικής οδού. Ωστόσο, η από του στόματος κατάποση του Ciprofloxacin+Dexamethasone/RAFARM που οδηγεί σε υπερδοσολογία ή η μακροχρόνια ωτοτοπική θεραπεία μπορεί να προκαλέσει καταστολή του Υποθαλάμου-Υπόφυσης-Επινεφριδικού (HPA) Άξονα. Παρόλο που η μείωση της ταχύτητας ανάπτυξης σε παιδιά και/ή η καταστολή των συγκεντρώσεων κορτιζόλης στο πλάσμα μπορεί να είναι πιο έντονες μετά από σημαντική υπερδοσολογία ή παρατεταμένη θεραπεία (π.χ. αρκετούς μήνες) με Ciprofloxacin+Dexamethasone/RAFARM, το αποτέλεσμα αναμένεται να είναι παροδικό (από μέρες έως εβδομάδες) και εύκολα αναστρέψιμο χωρίς μακροχρόνιες συνέπειες.
Η θεραπεία της οξείας υπερδοσολογίας συνήθως περιλαμβάνει υποστηρικτική και συστηματική θεραπεία, και μπορεί αρχικά να περιλαμβάνει εμετό και γαστρική πλύση.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - CIPROFLOXACIN+DEXAMETHASONE/RAFARM 00+1.00
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: ωτικάꞏ κορτικοστεροειδή και αντιμικροβιακά σε συνδυασμό. Κωδικός ATC: S02CA06.
Μηχανισμός δράσης
Αυτές οι ωτικές σταγόνες περιέχουν τη φθοριοκινολόνη σιπροφλοξασίνη ως αντιβακτηριακό παράγοντα. Η βακτηριοκτόνος δράση της σιπροφλοξασίνης προκύπτει από την αναστολή τόσο της τοποϊσομεράσης τύπου ΙΙ (DNA-γυράση) όσο και της τοποϊσομεράσης IV, που είναι απαραίτητες για την αντιγραφή, μεταγραφή, επιδιόρθωση και ανασυνδυασμό του βακτηριακού DNA.
Ο μηχανισμός δράσης της δεξαμεθαζόνης, ενός κορτικοστεροειδούς, δεν είναι πλήρως κατανοητός. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι τα κορτικοστεροειδή συνδέονται με υποδοχείς στο κυτταρόπλασμα, μεταφέρονται στον πυρήνα και στη συνέχεια συνδέονται με στοιχεία που ανταποκρίνονται στα κορτικοστεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή είναι γνωστά για την αύξηση της μεταγραφής αντιφλεγμονωδών πρωτεϊνών και την αναστολή της έκφρασης πολλαπλών φλεγμονωδών γονιδίων. Η δεξαμεθαζόνη έχει αντιφλεγμονώδη δράση που είναι περίπου 25 φορές πιο ισχυρή από την υδροκορτιζόνη.
Μηχανισμός Αντοχής:
Η in-vitro αντοχή στη σιπροφλοξασίνη μπορεί να αποκτηθεί μέσω μιας διαδικασίας σταδιακής μεταβολής της περιοχής στόχου τόσο στην DNA-γυράση όσο και στην τοποϊσομεράση IV. Ο βαθμός διασταυρούμενης αντοχής μεταξύ της σιπροφλοξασίνης και άλλων φθοριοκινολονών που προκύπτει είναι μεταβλητός. Οι μεμονωμένες μεταλλάξεις μπορεί να μην οδηγήσουν σε κλινική αντοχή, αλλά πολλαπλές μεταλλάξεις συνήθως οδηγούν σε κλινική αντοχή σε πολλές ή όλες τις δραστικές ουσίες εντός της κατηγορίας.
Η αδιαπερατότητα και/ή οι μηχανισμοί αντλιών εκροής της δραστικής ουσίας μπορεί να έχουν διαφορετική επίδραση στην ευαισθησία στις φθοριοκινολόνες, κάτι που εξαρτάται από τις φυσικοχημικές ιδιότητες των διαφόρων δραστικών ουσιών στην κατηγορία και την αφθονία των συστημάτων μεταφοράς για κάθε δραστική ουσία. Όλοι οι in-vitro μηχανισμοί αντοχής παρατηρούνται συχνά σε κλινικά απομονώματα. Οι μηχανισμοί αντοχής που αδρανοποιούν άλλα αντιβιοτικά, όπως φραγμοί διαπερατότητας (συνηθισμένοι σε Pseudomonas aeruginosa) και μηχανισμοί εκροής, μπορεί να επηρεάσουν την ευαισθησία στη σιπροφλοξασίνη. Έχει αναφερθεί αντοχή μέσω πλασμιδίων που κωδικοποιείται από γονίδια qnr.
Όρια Δοκιμής Ευαισθησίας (Breakpoints):
-
Επί του παρόντος, τα όρια ελάχιστης ανασταλτικής συγκέντρωσης (MIC) όπως καθορίζονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Δοκιμής Αντιμικροβιακής Ευαισθησίας (EUCAST) λαμβάνουν υπόψη τις συγκεντρώσεις του φαρμάκου που επιτυγχάνονται συστηματικά μετά από του στόματος ή ενδοφλέβια χορήγηση του αντιβιοτικού. Αυτά τα όρια Ευαίσθητου/Ανθεκτικού (S/R σε mg/L) χρησιμοποιούνται στην καθημερινή εργαστηριακή πρακτική για την πρόβλεψη της κλινικής αποτελεσματικότητας. Ωστόσο, όταν η σιπροφλοξασίνη χρησιμοποιείται για ωτική τοπική χορήγηση, μπορεί να επιτευχθούν υψηλότερες συγκεντρώσεις στο αυτί και η δραστικότητα του φαρμάκου να επηρεαστεί από τις φυσικοχημικές ιδιότητες στον χώρο της χορήγησης. Τα όρια της EUCAST δεν επαρκούν για ένα τοπικό αντιβιοτικό, αλλά οι ακόλουθες συστάσεις είναι σύμφωνες με τη γενική χρήση.
Συστάσεις για τα Όρια Ευαισθησίας/Ανθεκτικότητας (S/R) EUCAST για τη Σιπροφλοξασίνη (έκδοση 10.0- 2020.01.01)
| Μικροοργανισμοί | Ευαίσθητος (S) | Ανθεκτικός (R) |
| Είδη Σταφυλόκοκκου( Staphylococcus species) | S ≤ 0.001 mg/L | R > 1 mg/L |
| Αιμόφιλος της ινφλουέντζας(Haemophilus influenzae) | S ≤ 0.06 mg/L | R > 0.06 mg/L |
| Μοραξέλλα η καταρροϊκή(Moraxella catarrhalis) | S ≤ 0.125 mg/L | R > 0.125 mg/L |
| Ψευδομονάδα αεριογόνος(Pseudomonas aeruginosa) | S ≤ 0.001 mg/L | R > 0.5 mg/L |
Η συχνότητα επίκτητης αντοχής μπορεί να διαφέρει γεωγραφικά και με την πάροδο του χρόνου για επιλεγμένα είδη, και η τοπική πληροφόρηση σχετικά με την αντοχή είναι επιθυμητή, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τη θεραπεία σοβαρών λοιμώξεων. Όταν είναι απαραίτητο, θα πρέπει να ζητείται η γνώμη ειδικού, εάν η τοπική συχνότητα της αντοχής είναι τέτοια που καθιστά αμφίβολη τη χρησιμότητα του παράγοντα σε τουλάχιστον ορισμένους τύπους λοιμώξεων.
Οξεία Μέση Ωτίτιδα με Σωλήνες Τυμπανοστομίας (AOMT)
| Συχνά ευαίσθητα είδη |
| Αερόβια Gram-θετικά μικροοργανισμοί: |
| Αερόβια Gram-αρνητικά μικροοργανισμοί: |
| Είδη για τα οποία η επίκτητη αντοχή μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα |
-
Staphylococcus aureus (ευαίσθητος στη μεθικιλλίνη)
-
Streptococcus pneumoniae
-
Haemophilus influenzae
-
Moraxella catarrhalis
-
Pseudomonas aeruginosa
| Αερόβια Gram-θετικά μικροοργανισμοί: |
-
Staphylococcus aureus (ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη)
Οξεία Εξωτερική Ωτίτιδα (AOE)
| Συχνά ευαίσθητα είδη |
| Αερόβια Gram-θετικά μικροοργανισμοί:Αερόβια Gram-αρνητικά μικροοργανισμοί: |
| Είδη για τα οποία η επίκτητη αντοχή μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα |
| Αερόβια Gram-θετικά μικροοργανισμοί: |
-
Staphylococcus aureus (ευαίσθητος στη μεθικιλλίνη)
-
Pseudomonas aeruginosa
-
Staphylococcus aureus (ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη)
Οι παραπάνω πληροφορίες βασίζονται σε μελέτες μικροβιολογικής επιτήρησης που πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης καθώς και σε δεδομένα που αποκτήθηκαν από κλινικές μελέτες στις Η.Π.Α. και τον Καναδά.
Σιπροφλοξασίνη
Απορρόφηση:
Τα επίπεδα σιπροφλοξασίνης στο πλάσμα είναι πολύ χαμηλά μετά από τοπικές ωτικές δόσεις των ωτικών σταγόνων σιπροφλοξασίνης/δεξαμεθαζόνης 3 mg/ml / 1 mg/ml σε παιδιατρικούς ασθενείς. Μετά από 4 σταγόνες σε κάθε αυτί (ισοδύναμο με συνολική δόση 0,84 mg σιπροφλοξασίνης), οι μέγιστες συγκεντρώσεις σιπροφλοξασίνης (Cmax) επιτεύχθηκαν εντός μίας ώρας και κυμαίνονταν από λιγότερο από 0,50 ng/mL έως 3,45 ng/mL με μέση τιμή Cmax 1,33 ng/mL. Μετά τη μέγιστη συγκέντρωση, η σιπροφλοξασίνη αποβάλλεται από το πλάσμα με χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 3 ώρες, παρόμοια με τους ενήλικες μετά από από του στόματος δόσεις.
Κατανομή
Μελέτες κατανομής ιστού σε ζώα δείχνουν ότι η σιπροφλοξασίνη κατανέμεται σε όλα τα κύρια όργανα και ιστούς. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις βρίσκονται συνήθως στο ήπαρ και στους νεφρούς. Χαμηλές συγκεντρώσεις βρίσκονται στον εγκέφαλο, το λίπος και τα οστά. Η αύξηση της δόσης οδηγεί σε ανάλογες αυξήσεις στις συγκεντρώσεις των ιστών. Η κατανομή και η αποβολή της ραδιενέργειας είναι παρόμοιες μετά από μονήρεις και επαναλαμβανόμενες δόσεις. Η σιπροφλοξασίνη δεν συνδέεται εκτενώς με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Στους αρουραίους και τους πιθήκους, το ποσοστό σύνδεσης κυμαίνεται από 20 % έως 40 % και παραμένει σταθερό σε συγκεντρώσεις από 0,02 έως 2,0 μg/mL.
Η σιπροφλοξασίνη κατανέμεται στο γάλα θηλαζουσών αρουραίων. Η ραδιενέργεια στο γάλα σχετίζεται κυρίως με το αμετάβλητο αρχικό φάρμακο. Σε εγκύους αρουραίους που χορηγήθηκε 14C-σιπροφλοξασίνη, η ραδιενέργεια κατανέμεται στο έμβρυο, αλλά σε χαμηλότερα επίπεδα από αυτά που παρατηρούνται στο πλάσμα της μητέρας.
Βιομετασχηματισμός
Ο μεταβολισμός της σιπροφλοξασίνης είναι παρόμοιος σε αρουραίους, πιθήκους και ανθρώπους. Η σιπροφλοξασίνη δεν μεταβολίζεται εκτενώς και αποβάλλεται κυρίως ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα. Ο μεταβολισμός οδηγεί σε μεταβολίτες με σημαντικά μικρότερη μικροβιολογική δραστικότητα από το αρχικό φάρμακο. Σε in vitro μελέτες με μικροσώματα ήπατος αρουραίων και ανθρώπων, η σιπροφλοξασίνη αναστέλλει το βιομετασχηματισμό από τις οικογένειες CYP1A και CYP3A των P450. Αλληλεπιδράσεις φαρμάκου-φαρμάκου έχουν αποδειχθεί για μερικά συγκεκριμένα φάρμακα μετά από ταυτόχρονη χορήγηση με σιπροφλοξασίνη από ενδοφλέβια και από του στόματος οδό. Ορισμένες από αυτές τις αλληλεπιδράσεις συνδέονται με την ικανότητα της σιπροφλοξασίνης να αναστέλλει τον βιομετασχηματισμό που μεσολαβείται από το CYP1A και το CYP3A P450.
Aποβολή
Η σιπροφλοξασίνη απεκκρίνεται στα ούρα, τα κόπρανα και τη χολή. Στους αρουραίους, μετά από ενδοφλέβια δόση, το 51 % ανακτάται στα ούρα και το 47 % στα κόπρανα. Στους πιθήκους και στους ανθρώπους, η ουρική απέκκριση είναι η κύρια οδός αποβολής. Δεν υπάρχουν ενδείξεις σχετικής εντεροηπατικής κυκλοφορίας στους αρουραίους.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Μετά από μονήρη δόση 4 σταγόνων ανά αυτί (8 σταγόνες ανά χορήγηση) της σιπροφλοξασίνης/δεξαμεθαζόνης σε 25 παιδιατρικούς ασθενείς, η μέση τιμή Cmax σιπροφλοξασίνης ήταν 1,33 ± 0,96 ng/ml. Στη συνέχεια, οι συγκεντρώσεις σιπροφλοξασίνης μειώθηκαν και δεν ήταν ποσοτικοποιήσιμες (< 0,50 ng/ml) σε 21 ασθενείς στις 6 ώρες μετά τη δόση, υποδεικνύοντας χαμηλή συστηματική έκθεση. Η μέση τιμή Cmax σιπροφλοξασίνης (1,33 ng/ml) ήταν περίπου 570 φορές χαμηλότερη από τη μέση τιμή Cmax των 760 ng/ml που αναφέρθηκε μετά από θεραπευτική δόση 250 mg σιπροφλοξασίνης από το στόμα σε ενήλικους ασθενείς. Η μέση τιμή t1/2 της σιπροφλοξασίνης ήταν περίπου 3 ώρες και ήταν παρόμοια με εκείνη που αναφέρθηκε σε ενήλικους ασθενείς μετά από χορήγηση από του στόματος. Η συστηματική έκθεση στη σιπροφλοξασίνη που παρατηρήθηκε σε κλινικές μελέτες μετά από τοπική ωτική χορήγηση σιπροφλοξασίνης/ δεξαμεθαζόνης αντιπροσωπεύει τη μέγιστη σε παιδιατρικούς ασθενείς με AOMT λόγω της παρουσίας σωλήνων τυμπανοστομίας χωρίς ωτόρροια. Η συστηματική έκθεση στη σιπροφλοξασίνη σε ασθενείς με AOE μετά από τοπική ωτική χορήγηση του Ciprofloxacin+Dexamethasone/RAFARM δεν θα αναμενόταν να είναι τόσο υψηλή όσο σε παιδιατρικούς ασθενείς με σωλήνες τυμπανοστομίας λόγω της χαμηλότερης βιοδιαθεσιμότητας των τοπικών φαρμάκων μέσω του άθικτου τυμπανικού υμένα.
Δεξαμεθαζόνη
Απορρόφηση
Τα επίπεδα δεξαμεθαζόνης στο πλάσμα είναι πολύ χαμηλά μετά από τοπικές ωτικές δόσεις των ωτικών σταγόνων σιπροφλοξασίνης/δεξαμεθαζόνης 3 mg/ml / 1 mg/ml σε παιδιατρικούς ασθενείς. Μετά από 4 σταγόνες σε κάθε αυτί (ισοδύναμο με συνολική δόση 0,28 mg δεξαμεθαζόνης), οι μέγιστες συγκεντρώσεις δεξαμεθαζόνης (Cmax) επιτεύχθηκαν εντός μίας ώρας με μέση Cmax 0,09 ng/mL. Μετά την κορυφή, η δεξαμεθαζόνη αποβάλλεται από το πλάσμα με χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 4 ώρες, παρόμοια με τους ενήλικες μετά από δόσεις από του στόματος.
Κατανομή
Ο μέσος όγκος κατανομής στον άνθρωπο έχει αναφερθεί ότι είναι από 0,576 έως 1,15 L/kg. Στα ζώα, τα κορτικοστεροειδή ως κατηγορία κατανέμονται σε μύες, ήπαρ, δέρμα, έντερο και νεφρούς. Στις έγκυες αρουραίες, η δεξαμεθαζόνη διαπερνά τον πλακούντα, αλλά τα επίπεδα στο πλάσμα του εμβρύου είναι
χαμηλότερα από τα μητρικά επίπεδα. Η δεξαμεθαζόνη κατανέμεται επίσης στο μητρικό γάλα, αλλά σε μικρό ποσοστό. Η δέσμευση με την αλβουμίνη του ορού είναι περίπου 77 % έως 84 %.
Βιομετασχηματισμός
Η κύρια οδός αποβολής για τη δεξαμεθαζόνη είναι ο ηπατικός μεταβολισμός. Περίπου το 60 % της δόσης στον άνθρωπο βρίσκεται στα ούρα ως 6-(βήτα)-υδροξυδεξαμεθαζόνη, με την 6-(βήτα)-υδροξυ-20- διυδροδεξαμεθαζόνη επίσης να αναγνωρίζεται ως σημαντικός μεταβολίτης στα ούρα. Η αρχική δεξαμεθαζόνη δεν βρίσκεται στα ούρα. Το κύριο ισοένζυμο P450 που είναι υπεύθυνο για τον βιομετασχηματισμό της δεξαμεθαζόνης είναι το CYP3A4. Η κάθαρση της δεξαμεθαζόνης στον άνθρωπο κυμαίνεται από 0,111 έως 0,225 L/hr/kg. Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής είναι περίπου 3 έως 4,7 ώρες στον άνθρωπο. Ο μεταβολισμός της δεξαμεθαζόνης επάγεται από αντισπασμωδικά και αναστέλλεται από την ισονιαζίδη και τον ισχυρό αναστολέα του P450 CYP3A4, ιτρακοναζόλη.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Μετά από μονήρη δόση 4 σταγόνων ανά αυτί (8 σταγόνες ανά χορήγηση) της σιπροφλοξασίνης/δεξαμεθαζόνης σε 24 παιδιατρικούς ασθενείς, η μέση τιμή Cmax δεξαμεθαζόνης ήταν 0,90
± 1,04 ng/ml. Στη συνέχεια, οι συγκεντρώσεις δεξαμεθαζόνης μειώθηκαν και δεν ήταν ποσοτικοποιήσιμες (<0,05 ng/ml) σε 10 ασθενείς στις 6 ώρες μετά τη δόση, υποδεικνύοντας χαμηλή συστηματική έκθεση. Η μέση τιμή Cmax δεξαμεθαζόνης (0,90 ng/ml) ήταν περίπου 8,8 φορές χαμηλότερη από τη μέση τιμή Cmax των 7,9 ng/ml που αναφέρθηκε μετά από δόση 0,5 mg από του στόματος δεξαμεθαζόνης σε ενήλικες ασθενείς. Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής (t1/2) της δεξαμεθαζόνης ήταν περίπου 4 ώρες και ήταν παρόμοιος με εκείνον που αναφέρθηκε σε ενήλικες ασθενείς μετά από χορήγηση από του στόματος. Η συστηματική έκθεση στη δεξαμεθαζόνη που παρατηρήθηκε σε κλινικές μελέτες μετά από τοπική ωτική χορήγηση σιπροφλοξασίνης/δεξαμεθαζόνης αντιπροσωπεύει τη μέγιστη έκθεση σε παιδιατρικούς ασθενείς με AOMT λόγω της παρουσίας σωλήνων τυμπανοστομίας χωρίς ωτόρροια. Η συστηματική έκθεση στη δεξαμεθαζόνη σε ασθενείς με AOE μετά από τοπική ωτική χορήγηση σιπροφλοξασίνης/δεξαμεθαζόνης δεν αναμένεται να είναι τόσο υψηλή όσο αυτή που παρατηρήθηκε σε παιδιατρικούς ασθενείς με σωλήνες τυμπανοστομίας λόγω της χαμηλότερης βιοδιαθεσιμότητας των τοπικών φαρμάκων μέσω του άθικτου τυμπανικού υμένα.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - CIPROFLOXACIN+DEXAMETHASONE/RAFARM 00+1.00
υδροξυαιθυλοκυτταρίνη
διάλυμα χλωριούχου βενζαλκονίου τυλοξαπόλη
δινάτριο εδετικό χλωριούχο νάτριο τριένυδρο οξικό νάτριο παγωμένο οξικό οξύ βορικό οξύ
υδροξείδιο του νατρίου υδροχλωρικό οξύ (1M) νερό για ενέσιμα
Μην καταψύχετε.
Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από το φως.
Φιαλίδιο LDPE 10 ml με σταγονόμετρο LDPE κάτω από το καπάκι και καπάκι βιδωτό HDPE, που περιέχει 5 ml εναιωρήματος.
Μέγεθος συσκευασίας: 1 φιαλίδιο.