Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιβακτηριακά για συστηματική χρήση, γλυκοπεπτιδικά αντιβακτηριακά, κωδικός ATC: J01XA04.

Μηχανισμός δράσης

Η νταλμπαβανσίνη είναι ένα βακτηριοκτόνο λιπογλυκοπεπτίδιο.

Ο μηχανισμός δράσης του στα ευαίσθητα θετικά κατά Gram βακτήρια περιλαμβάνει διακοπή της σύνθεσης του κυτταρικού τοιχώματος με σύνδεση στο αμινοτελικό άκρο D-αλανυλ-D-αλανίνη του πεπτιδίου σε εκκολαπτόμενο κυτταρικό τοίχωμα πεπτιδογλυκάνης, αποτρέποντας τη διασύνδεση (τρανσπεπτιδίωση και τρανσγλυκοζυλίωση) των υπομονάδων δισακχαρίτη, με αποτέλεσμα τον κυτταρικό θάνατο των βακτηρίων.

Μηχανισμός αντοχής

Όλα τα αρνητικά κατά Gram βακτήρια είναι εγγενώς ανθεκτικά στη νταλμπαβανσίνη.

Η αντοχή του Staphylococcus spp. και του Enterococcus spp. στη νταλμπαβανσίνη προκαλείται από το VanA, έναν γονότυπο που οδηγεί σε τροποποίηση του στοχευόμενου πεπτιδίου σε εκκολαπτόμενο κυτταρικό τοίχωμα. Με βάση in vitro μελέτες η δράση της νταλμπαβανσίνης δεν επηρεάζεται από άλλες κατηγορίες γονιδίων με αντοχή στη βανκομυκίνη.

Οι τιμές ΜΙC της νταλμπαβανσίνης είναι υψηλότερες για τη βανκομυκίνη-διάμεσος σταφυλόκοκκος (VISA) από ό,τι για τα πλήρως ευαίσθητα στη βανκομυκίνη στελέχη. Εάν οι απομονωμένοι οργανισμοί με υψηλότερες τιμές MIC της νταλμπαβανσίνη αντιπροσωπεύουν σταθερούς φαινοτύπους και συσχετίζονται με αντοχή στα άλλα γλυκοπεπτίδια, τότε ο πιθανός μηχανισμός θα είναι η αύξηση του αριθμού των στοχευόμενων γλυκοπεπτιδίων σε εκκολαπτόμενη πεπτιδογλυκάνη.

Σε μελέτες in vitro δεν παρατηρήθηκε διασταυρούμενη αντοχή μεταξύ της νταλμπαβανσίνης και άλλων κατηγοριών αντιβιοτικών. Η αντοχή στη μεθικιλλίνη δεν έχει καμία επίδραση στη δράση της νταλμπαβανσίνης.

Αλληλεπιδράσεις με άλλους αντιβακτηριακούς παράγοντες

Σε μελέτες in vitro, δεν έχει παρατηρηθεί ανταγωνισμός μεταξύ της νταλμπαβανσίνης και άλλων κοινώς χρησιμοποιούμενων αντιβιοτικών (π.χ. κεφεπίμη, κεφταζιδίμη, κεφτριαξόνη, ιμιπενέμη,

μεροπενέμη, αμικασίνη, αζτρεονάμη, σιπροφλοξασίνη, πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη και τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη), όταν δοκιμάστηκαν έναντι 12 ειδών αρνητικών κατά Gram παθογόνων (βλέπε παράγραφο 4.5).

Σημεία διακοπής ελέγχου ευαισθησίας

Τα ερμηνευτικά κριτήρια ελάχιστης ανασταλτικής συγκέντρωσης (MIC) για τον έλεγχο ευαισθησίας έχουν θεσπιστεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τον Έλεγχο Ευαισθησίας στα Αντιμικροβιακά (EUCAST) για τη νταλμπαβανσίνη και παρατίθενται στην ακόλουθη διεύθυνση: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic-breakpoints_en. xlsx

Σχέση ΦΚ/ΦΔ

Η βακτηριοκτόνος δράση έναντι σταφυλόκοκκων in vitro είναι χρονοεξαρτώμενη σε συγκεντρώσεις ορού νταλμπαβανσίνης, παρόμοιες με εκείνες που λαμβάνονται στη συνιστώμενη δόση σε ανθρώπους.

Διερευνήθηκε η σχέση ΦΚ/ΦΔ της νταλμπαβανσίνης σε in vivo περιβάλλον για τον χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο με χρήση ενός ουδετεροπενικού μοντέλου λοίμωξης των ζώων. Αυτό έδειξε ότι η αντιβακτηριακή δράση της νταλμπαβανσίνης φαίνεται να συσχετίζεται καλύτερα με την αναλογία της περιοχής κάτω από την αδέσμευτη καμπύλη συγκέντρωσης πλάσματος-χρόνου προς την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση (fAUC/MIC).

Κλινική αποτελεσματικότητα έναντι συγκεκριμένων παθογόνων

Σε κλινικές μελέτες έχει αποδειχθεί αποτελεσματικότητα έναντι των παθογόνων που παρατίθενται για την ABSSSI και τα οποία ήταν ευαίσθητα στη νταλμπαβανσίνη σε in vitro περιβάλλον:

• Staphylococcus aureus,

• Streptococcus pyegenes,

• Streptococcus agalactiae,

• Streptococcus dysgalactiae,

• Streptococcus ομάδας anginosus (συμπεριλαμβανομένων των S. anginosus, S. intermedius, και S. constellatus).

  Αντιβακτηριακή δράση έναντι άλλων σχετικών παθογόνων

  Δεν έχει τεκμηριωθεί η κλινική αποτελεσματικότητα έναντι των ακόλουθων παθογόνων, μολονότι in vitro μελέτες δείχνουν ότι θα είναι ευαίσθητοι στη νταλμπαβανσίνη, λόγω απουσίας επίκτητων μηχανισμών αντοχής:

• Στρεπτόκοκκοι ομάδας G,

• Clostridium perfringens,

• Peptostreptococcus spp.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Το BAVALDA έχει αξιολογηθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας από τη γέννηση έως < 18 ετών με ABSSSI ή πιθανολογούμενη ή επιβεβαιωμένη σηψαιμία εάν είναι ηλικίας κάτω των 3 μηνών σε μία ανοιχτή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με παράγοντα σύγκρισης κλινική δοκιμή Φάσης III. Η μελέτη περιλάμβανε 168 ασθενείς που έλαβαν νταλμπαβανσίνη (90 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μία εφάπαξ δόση νταλμπαβανσίνης και 78 ασθενείς, όλοι ηλικίας 3 μηνών και άνω, που έλαβαν θεραπεία με σχήμα δύο δόσεων νταλμπαβανσίνης) και 30 ασθενείς που έλαβαν τον παράγοντα σύγκρισης. Επτά από τους 10 ασθενείς ηλικίας κάτω των 3 μηνών εγγράφηκαν με πιθανολογούμενη ή επιβεβαιωμένη σηψαιμία. Πρωτεύων στόχος ήταν η αξιολόγηση της ασφάλειας και της ανεκτικότητας του BAVALDA και οι δευτερεύοντες στόχοι περιλάμβαναν την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της φαρμακοκινητικής. Η αποτελεσματικότητα ήταν περιγραφικό καταληκτικό σημείο. Το ποσοστό

κλινικής ίασης κατά την επίσκεψη επαλήθευσης ίασης (TOC, Test of Cure) (mITT, μικροβιολογικά τροποποιημένος πληθυσμός με πρόθεση θεραπείας) ήταν 95,1% (79/82) στο σκέλος μιας εφάπαξ δόσης νταλμπαβανσίνης, 97,3% (72/74) στο σκέλος δύο δόσεων νταλμπαβανσίνη και 100% (30/30) στο σκέλος παράγοντα σύγκρισης.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει αναβάλει την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων μελετών με την νταλμπαβανσίνη σε ένα ή περισσότερα υποσύνολα του παιδιατρικού πληθυσμού στην ABSSSI (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Η φαρμακοκινητική της νταλμπαβανσίνης έχει προσδιοριστεί σε υγιή άτομα, ασθενείς και ειδικούς πληθυσμούς. Η συστηματική έκθεση στη νταλμπαβανσίνη είναι ανάλογη της δόσης, μετά από εφάπαξ δόσεις με εύρος από 140 έως 1.120 mg, υποδεικνύοντας τη γραμμική φαρμακοκινητική της νταλμπαβανσίνης. Δεν παρατηρήθηκε συσσώρευση της νταλμπαβανσίνης μετά από πολλαπλές ενδοφλέβιες εγχύσεις που χορηγούνταν μία φορά την εβδομάδα για διάστημα έως 8 εβδομάδων (1.000 mg την 1η Ημέρα, ακολουθούμενη από 7 εβδομαδιαίες δόσεις 500 mg το ανώτερο) σε υγιείς ενήλικες.

Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής (t^1/2) της τελικής αποβολής ήταν 372 (εύρος 333 έως 405) ώρες. Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της νταλμπαβανσίνης περιγράφονται καλύτερα με τη χρήση ενός μοντέλου τριών τμημάτων (α και β φάσεις κατανομής που ακολουθούνται από μια φάση τελικής ^{αποβολής).} Συνεπώς, ο χρόνος ημίσειας ζωής (t^1/2β) της κατανομής, που αποτελεί το μεγαλύτερο ^{μέρος του} κλινικώς σχετικού προφίλ συγκέντρωσης-χρόνου, κυμαινόταν από 5 έως 7 ημέρες και είναι συνεπής με δόση μία φορά την εβδομάδα.

Οι εκτιμώμενες φαρμακοκινητικές παράμετροι της νταλμπαβανσίνης μετά από τη χορήγηση του σχήματος δύο δόσεων και του σχήματος εφάπαξ δόσης, αντίστοιχα, παρατίθενται στον Πίνακα 2 παρακάτω.

Πίνακας 2.

Μέσες (SD) φαρμακοκινητικές παράμετροι της νταλμπαβανσίνης για ενήλικες με χρήση της ΦΚ ανάλυσης πληθυσμού¹

1 Πηγή: DAL-MS-01.

2 1.000 mg την Ημέρα 1 + 500 mg την Ημέρα 8, Μελέτη DUR001-303 συμμετέχοντες με αξιολογήσιμο δείγμα ΦΚ.

3 1.500 mg, Μελέτη DUR001-303 συμμετέχοντες με αξιολογήσιμο δείγμα ΦΚ.

Η καμπύλη συγκέντρωσης νταλμπαβανσίνης στο πλάσμα και χρόνου μετά από τη χορήγηση του σχήματος δύο δόσεων και του σχήματος εφάπαξ δόσης, αντίστοιχα, φαίνεται στην Εικόνα 1.

10

400

1.500 mg Ημέρα 1

1.000 mg Ημέρα 1 + 500 mg Ημέρα 8

300

ταμπαβαλσίνη

Εικόνα 1. Συγκεντρώσεις νταλμπαβανσίνης στο πλάσμα συναρτήσει του χρόνου σε έναν τυπικό ενήλικα ασθενή με ABSSSI (προσομοίωση με χρήση φαρμακοκινητικού μοντέλου πληθυσμού) για αμφότερα τα σχήματα εφάπαξ και δύο δόσεων.

Κατανομή

Η κάθαρση και ο όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση είναι συγκρίσιμα μεταξύ υγιών ατόμων και ασθενών με λοιμώξεις. Ο όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση ήταν παρόμοιος με τον όγκο του εξωκυτταρικού υγρού. Η νταλμπαβανσίνη δεσμεύεται αντιστρεπτά σε πρωτεΐνες ανθρώπινου πλάσματος, κυρίως στη λευκωματίνη. Η δέσμευση σε πρωτεΐνες πλάσματος της νταλμπαβανσίνης είναι 93% και δεν αλλάζει σε συνάρτηση με τη συγκέντρωση φαρμάκου, νεφρική ανεπάρκεια ή ηπατική ανεπάρκεια. Μετά από μια εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 1.000 mg σε υγιείς εθελοντές, η AUC στο υγρό των φυσαλίδων του δέρματος ανήλθε (δεσμευμένη και ελεύθερη νταλμπαβανσίνη) σε περίπου 60% της AUC του πλάσματος, την 7η ημέρα από τη λήψη της δόσης.

Βιομετασχηματισμός

Μεταβολίτες δεν έχουν παρατηρηθεί σε σημαντικές ποσότητες στο ανθρώπινο πλάσμα. Οι μεταβολίτες υδροξυ-νταλμπαβανσίνη και μαννοζυλο-αγλυκόνη έχουν ανιχνευθεί στα ούρα (< 25% της χορηγηθείσας δόσης). Οι μεταβολικές οδοί που είναι υπεύθυνες για την παραγωγή αυτών των μεταβολιτών δεν έχουν προσδιοριστεί. Ωστόσο, λόγω της σχετικά μικρής συμβολής του μεταβολισμού στη συνολική αποβολή της νταλμπαβανσίνης, δεν αναμένονται φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις μέσω αναστολής ή επαγωγής του μεταβολισμού της νταλμπαβανσίνης. Το υδροξυ- νταλμπαβανσίνη και η μαννοζυλο-αγλυκόνη δείχνουν σημαντικά μικρότερη αντιβακτηριακή δράση σε σύγκριση με τη νταλμπαβανσίνη.

Αποβολή

Μετά τη χορήγηση μιας εφάπαξ δόσης 1.000 mg σε υγιή άτομα, κατά μέσο όρο 19% έως 33% της χορηγούμενης δόσης νταλμπαβανσίνη απεκκρίθηκε στα ούρα ως νταλμπαβανσίνη και 8% έως 12% ως μεταβολίτης υδροξυ-νταλμπαβανσίνη. Περίπου το 20% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίθηκε στα κόπρανα.

Ειδικοί πληθυσμοί

Νεφρική δυσλειτουργία

Η φαρμακοκινητική της νταλμπαβανσίνης αξιολογήθηκε σε 28 ενήλικα άτομα με διαφορετικό βαθμό νεφρικής δυσλειτουργίας και σε 15 άτομα ομάδας ελέγχου με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Μετά από μια εφάπαξ δόση 500 mg ή 1.000 mg νταλμπαβανσίνη, η μέση κάθαρση στο πλάσμα (CL^T) μειώθηκε κατά 11%, 35% και 47% στα άτομα με ήπια (CL^CR 50-79 ml/min), μέτρια (CL^CR 30-49 ml/min) και σοβαρή (CL^CR < 30 ml/min) νεφρική δυσλειτουργία, αντίστοιχα, σε σύγκριση με τα άτομα

^με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Η μέση AUC για τα άτομα με κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min ήταν περίπου 2 φορές υψηλότερη. Η κλινική σημασία της μείωσης της μέσης τιμής CL^T του ^{πλάσματος} και της επακόλουθης αύξησης της AUC0-∞ που σημειώθηκαν σε αυτές τις φαρμακοκινητικές μελέτες της νταλμπαβανσίνης σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία δεν έχει τεκμηριωθεί. Η φαρμακοκινητική της νταλμπαβανσίνης σε ασθενείς με τελικού σταδίου νεφρική νόσο που βρίσκονται σε τακτικό πρόγραμμα αιμοκάθαρσης (3 φορές/εβδομάδα), ήταν παρόμοια με εκείνη που παρατηρήθηκε σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία και λιγότερο από το 6% της χορηγούμενης δόσης απομακρύνεται μετά από 3 ώρες αιμοκάθαρσης. Για οδηγίες δοσολογίας σε ενήλικες ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ανατρέξτε στην παράγραφο 4.2.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα ΦΚ δεδομένα που παρατηρήθηκαν σε παιδιατρικούς ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Η προβλεπόμενη μέση AUC της νταλμπαβανσίνης για παιδιατρικά άτομα με ^{σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία} (CL^CR ≤ 30 ml/min/1,73m²) ήταν περίπου 13-30% υψηλότερη σε ^{σύγκριση με παιδιατρικούς ασθενείς} με φυσιολογική νεφρική λειτουργία που έλαβαν την ίδια δόση, βάσει φαρμακοκινητικών μοντέλων πληθυσμού.

Έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας

Η φαρμακοκινητική της νταλμπαβανσίνης αξιολογήθηκε σε 17 άτομα με ήπια, μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία και συγκρίθηκε με 9 υγιή άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Η μέση τιμή της AUC ήταν αμετάβλητη στους ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία σε σύγκριση με τα άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Ωστόσο, η μέση AUC μειώθηκε κατά 28% και 31%, αντίστοιχα, στα άτομα με μέτρια και σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Η αιτία και η κλινική σημασία της μειωμένης έκθεσης σε άτομα με μέτρια και σοβαρή ηπατική λειτουργία είναι άγνωστες. Για οδηγίες δοσολογίας σε ασθενείς με ΄έκπτωση ηπατικής λειτουργίας ανατρέξτε στην παράγραφο 4.2.

Φύλο

Σε υγιή άτομα ή σε ασθενείς με λοιμώξεις δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές σχετιζόμενες με το φύλο στη φαρμακοκινητική της νταλμπαβανσίνης. Δεν συνιστάται τροποποίηση της δόσης με βάση το φύλο.

Ηλικιωμένοι ασθενείς

Η φαρμακοκινητική της νταλμπαβανσίνης δεν μεταβλήθηκε σημαντικά με την ηλικία. Ως εκ τούτου, δεν είναι απαραίτητη η τροποποίηση της δόσης με βάση την ηλικία (βλέπε παράγραφο 4.2). Η εμπειρία με νταλμπαβανσίνη σε ηλικιωμένους είναι περιορισμένη: 276 ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών συμπεριλήφθηκαν σε κλινικές μελέτες Φάσης ΙΙ/ΙΙΙ, εκ των οποίων οι 173 έλαβαν νταλμπαβανσίνη. Σε κλινικές μελέτες έχουν συμπεριληφθεί ασθενείς ηλικίας μέχρι 93 ετών.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η φαρμακοκινητική της νταλμπαβανσίνης έχει αξιολογηθεί σε 218 παιδιατρικούς ασθενείς [ηλικίας 4 ημερών έως 17 ετών, συμπεριλαμβανομένων πρόωρων νεογνών (ηλικίας κύησης 36 εβδομάδων, n=1) και τελειόμηνων νεογνών (ηλικίας κύησης 37 έως 40 εβδομάδων, n=6)] με κάθαρση κρεατινίνης 30 ml/min/1.73 m² και άνω. Δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες για την αξιολόγηση της έκθεσης στη νταλμπαβανσίνη σε παιδιατρικούς ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 30 ml/min/1,73 m2. Το μοντέλο που προέβλεψε την AUC0-120h της νταλμπαβανσίνης στο πλάσμα σε πρόωρα νεογνά κατά τη γέννηση (ηλικία κύησης 26 εβδομάδες έως <37 εβδομάδες) ήταν περίπου 60% αυτής σε ενήλικες ασθενείς.

Πίνακας 3.

κύησης

Γέννησ

(mg•h/L)

1Π η γ ή : DAL-MS-02

Σε όλες τις παιδιατρικές ηλικιακές ομάδες, το ποσοστό των ασθενών που πέτυχαν τους φαρμακοκινητικούς/φαρμακοδυναμικούς στόχους που σχετίζονται με τη δραστικότητα του φαρμάκου in vivo ήταν 90% ή υψηλότερο για τις ελάχιστες συγκεντρώσεις ανεκτή συγκέντρωσης (MIC) έως 0,125 mg/l.

Μαννιτόλη (E421) Μονοϋδρική λακτόζη

Υδροχλωρικό οξύ 0,1 M (για ρύθμιση του pH) Υδροξείδιο του νατρίου 0,1 M (για ρύθμιση του pH)

Τα διαλύματα χλωριούχου νατρίου μπορεί να προκαλέσουν καθίζηση και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για ανασύσταση ή αραίωση (βλέπε παράγραφο 6.6).

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα ή ενδοφλέβια διαλύματα εκτός αυτών που αναφέρονται στην παράγραφο 6.6.

Ξηρά κόνις: 2 χρόνια

Η χημική και φυσική σταθερότητα κατά τη χρήση του BAVALDA έχει αποδειχθεί τόσο για το ανασυσταθέν πυκνό διάλυμα όσο και για το αραιωμένο διάλυμα για 48 ώρες σε θερμοκρασία 25 °C και κάτω. Η συνολική σταθερότητα κατά τη χρήση από την ώρα ανασύστασης έως τη χορήγηση δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 48 ώρες.

Από μικροβιολογικής άποψης, το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι φύλαξης κατά τη χρήση και οι συνθήκες πριν από τη χρήση αποτελούν ευθύνη του χρήστη και κανονικά δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις 24 ώρες στους 2°C έως 8°C, εκτός εάν η ανασύσταση/αραίωση έχει πραγματοποιηθεί κάτω από ελεγχόμενες και τεκμηριωμένα άσηπτες συνθήκες. Να μην καταψύχεται.

Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες φύλαξης.

Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την ανασύσταση και την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλέπε παράγραφο 6.3.

Διαφανές γυάλινο φιαλίδιο 50 ml, τύπου Ι για φαρμακευτική χρήση, κλεισμένο με πώμα βρωμοβουτυλίου και σφραγισμένο με πράσινο αποσπώμενο καπάκι.

Κάθε συσκευασία περιέχει 1 φιαλίδιο.

και άλλος χειρισµός

Το BAVALDA πρέπει να ανασυσταθεί με αποστειρωμένο νερό για ενέσιμα και, στη συνέχεια, να αραιωθεί με 50 mg/ml (5%) διάλυμα γλυκόζης για έγχυση.

Τα φιαλίδια BAVALDA προορίζονται για μία μόνο χρήση. Οδηγίες για ανασύσταση και αραίωση

Για την ανασύσταση και την αραίωση του BAVALDA πρέπει να χρησιμοποιηθεί άσηπτη τεχνική.

1. Το περιεχόμενο κάθε φιαλιδίου πρέπει να ανασυσταθεί προσθέτοντας σιγά-σιγά 25 ml νερού για ενέσιμα.

2. Μην ανακινείτε. Για αποφυγή σχηματισμού αφρού, εναλλάσσετε ανάμεσα σε ήπια περιστροφή και αναστροφή του φιαλιδίου, έως ότου το περιεχόμενό του διαλυθεί πλήρως. Ο χρόνος ανασύστασης μπορεί να είναι μέχρι 5 λεπτά.

3. Το ανασυσταθέν πυκνό διάλυμα στο φιαλίδιο περιέχει 20 mg/ml νταλμπαβανσίνη.

4. Το ανασυσταθέν πυκνό διάλυμα πρέπει να είναι διαυγές, άχρωμο έως κίτρινο, χωρίς ορατά

   σωματίδια.

5. Το ανασυσταθέν πυκνό διάλυμα πρέπει να αραιωθεί περαιτέρω με 50 mg/ml (5%) διάλυμα γλυκόζης για έγχυση.

6. Για την αραίωση του ανασυσταθέντος πυκνού διαλύματος, ο κατάλληλος όγκος του πυκνού διαλύματος 20 mg/ml πρέπει να μεταφερθεί από το φιαλίδιο σε έναν σάκο ενδοφλέβιας έγχυσης ή φιάλη που περιέχει 50 mg/ml (5%) διάλυμα γλυκόζης για έγχυση. Για παράδειγμα: 25 ml πυκνού διαλύματος περιέχουν 500 mg νταλμπαβανσίνη.

7. Μετά την αραίωση, το διάλυμα για έγχυση πρέπει να έχει τελική συγκέντρωση νταλμπαβανσίνη από 1 έως 5 mg/ml.

8. Το διάλυμα για έγχυση πρέπει να είναι διαυγές, άχρωμο έως κίτρινο, χωρίς ορατά σωματίδια.

9. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί σωματιδιακή ύλη ή αποχρωματισμός, το διάλυμα πρέπει να απορρίπτεται.

Το BAVALDA δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα ή ενδοφλέβια διαλύματα. Διαλύματα που περιέχουν χλωριούχο νάτριο μπορεί να προκαλέσουν καθίζηση και ΔΕΝ πρέπει να χρησιμοποιούνται για ανασύσταση ή αραίωση. Η συμβατότητα του ανασυσταθέντος πυκνού διαλύματος BAVALDA έχει τεκμηριωθεί μόνο για το διάλυμα γλυκόζης για έγχυση 50 mg/ml (5%).

Αν χρησιμοποιείται κοινή ενδοφλέβια γραμμή για τη χορήγηση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων επιπρόσθετα του BAVALDA, η γραμμή θα πρέπει να εκπλένεται με διάλυμα γλυκόζης για έγχυση 5% πριν και μετά από κάθε έγχυση του BAVALDA.

Χρήση στον παιδιατρικό πληθυσμό

Για παιδιατρικούς ασθενείς, η δόση του BAVALDA θα ποικίλλει ανάλογα με την ηλικία και το βάρος του παιδιού έως 1.500 mg κατ’ ανώτατο όριο. Μεταφέρετε την απαιτούμενη δόση του ανασυσταθέντος διαλύματος νταλμπαβανσίνης, σύμφωνα με τις παραπάνω οδηγίες, με βάση το βάρος του παιδιού, από το φιαλίδιο σε έναν σάκο ενδοφλέβιας έγχυσης ή φιάλη που περιέχει 50 mg/ml (5%) διάλυμα γλυκόζης για έγχυση. Το αραιωμένο διάλυμα θα πρέπει να έχει τελική συγκέντρωση από 1 έως 5 mg/ml νταλμπαβανσίνη.

Ο Πίνακας 4 παρακάτω παρέχει πληροφορίες για την παρασκευή ενός διαλύματος προς έγχυση με τελική συγκέντρωση 2 mg/ml ή 5 mg/ml (επαρκή για την πλειοψηφία των περιπτώσεων), που θα χορηγηθεί με αντλία σύριγγας, για την επίτευξη δόσης 22,5 mg/kg σε παιδιατρικούς ασθενείς από τη γέννηση έως 12 μηνών με βάρος από 1 έως 12 kg. Μπορούν να παρασκευαστούν διαλύματα εναλλακτικών συγκεντρώσεων, αλλά πρέπει να έχουν ένα εύρος τελικής συγκέντρωσης από

1 έως 5 mg/ml νταλμπαβανσίνη. Ανατρέξτε στον Πίνακα 4 για επιβεβαίωση των υπολογισμών. Οι τιμές που εμφανίζονται είναι κατά προσέγγιση. Σημειώστε ότι ο πίνακας ΔΕΝ περιλαμβάνει όλες τις πιθανές υπολογιζόμενες δόσεις για κάθε ηλικιακή ομάδα, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκτίμηση του κατά προσέγγιση όγκου για την επαλήθευση του υπολογισμού.

Πίνακας 4. Παρασκευή BAVALDA (τελικής συγκέντρωσης έγχυσης 2 mg/ml ή 5 mg/ml, χορηγούμενο με αντλία σύριγγας) σε παιδιατρικούς ασθενείς από τη γέννηση έως 12 μηνών (δόση 22,5 mg/kg)

Απόρριψη

Απορρίψτε κάθε μέρος του ανασυσταθέντος διαλύματος, το οποίο παραμένει αχρησιμοποίητο.

Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.